Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamo
|
|
| 2. Person Singular |
succlamas
|
|
| 3. Person Singular |
succlamat
|
|
| 1. Person Plural |
succlamamus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamatis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamor
|
|
| 2. Person Singular |
succlamaris succlamare
|
|
| 3. Person Singular |
succlamatur
|
|
| 1. Person Plural |
succlamamur
|
|
| 2. Person Plural |
succlamamini
|
|
| 3. Person Plural |
succlamantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamem
|
|
| 2. Person Singular |
succlames
|
|
| 3. Person Singular |
succlamet
|
|
| 1. Person Plural |
succlamemus
|
|
| 2. Person Plural |
succlametis
|
|
| 3. Person Plural |
succlament
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamer
|
|
| 2. Person Singular |
succlameris succlamere
|
|
| 3. Person Singular |
succlametur
|
|
| 1. Person Plural |
succlamemur
|
|
| 2. Person Plural |
succlamemini
|
|
| 3. Person Plural |
succlamentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamabam
|
|
| 2. Person Singular |
succlamabas
|
|
| 3. Person Singular |
succlamabat
|
|
| 1. Person Plural |
succlamabamus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamabatis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamabar
|
|
| 2. Person Singular |
succlamabaris succlamabare
|
|
| 3. Person Singular |
succlamabatur
|
|
| 1. Person Plural |
succlamabamur
|
|
| 2. Person Plural |
succlamabamini
|
|
| 3. Person Plural |
succlamabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamarem
|
|
| 2. Person Singular |
succlamares
|
|
| 3. Person Singular |
succlamaret
|
|
| 1. Person Plural |
succlamaremus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamaretis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamarer
|
|
| 2. Person Singular |
succlamareris succlamarere
|
|
| 3. Person Singular |
succlamaretur
|
|
| 1. Person Plural |
succlamaremur
|
|
| 2. Person Plural |
succlamaremini
|
|
| 3. Person Plural |
succlamarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamabo
|
|
| 2. Person Singular |
succlamabis
|
|
| 3. Person Singular |
succlamabit
|
|
| 1. Person Plural |
succlamabimus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamabitis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamabor
|
|
| 2. Person Singular |
succlamaberis succlamabere
|
|
| 3. Person Singular |
succlamabitur
|
|
| 1. Person Plural |
succlamabimur
|
|
| 2. Person Plural |
succlamabimini
|
|
| 3. Person Plural |
succlamabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamavi
|
|
| 2. Person Singular |
succlamavisti
|
|
| 3. Person Singular |
succlamavit
|
|
| 1. Person Plural |
succlamavimus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamavistis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamaverunt succlamavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
succlamatus es
|
|
| 3. Person Singular |
succlamatus est
|
|
| 1. Person Plural |
succlamati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamati estis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamaverim
|
|
| 2. Person Singular |
succlamaveris
|
|
| 3. Person Singular |
succlamaverit
|
|
| 1. Person Plural |
succlamaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
succlamatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
succlamatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
succlamati simus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamaveram
|
|
| 2. Person Singular |
succlamaveras
|
|
| 3. Person Singular |
succlamaverat
|
|
| 1. Person Plural |
succlamaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
succlamatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
succlamatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
succlamati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamavissem
|
|
| 2. Person Singular |
succlamavisses
|
|
| 3. Person Singular |
succlamavisset
|
|
| 1. Person Plural |
succlamavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
succlamatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
succlamatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
succlamati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamavero
|
|
| 2. Person Singular |
succlamaveris
|
|
| 3. Person Singular |
succlamaverit
|
|
| 1. Person Plural |
succlamaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
succlamatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
succlamatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
succlamati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
succlamare
|
|
| Vorzeitigkeit |
succlamavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
succlamaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
succlamari succlamarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
succlamatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
succlamatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
succlama
|
! |
| 2. Person Plural |
succlamate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
succlamato
|
| 3. Person Singular |
succlamato
|
| 2. Person Plural |
succlamatote
|
| 3. Person Plural |
succlamanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
succlamare
|
|
| Genitiv |
succlamandi
|
|
| Dativ |
succlamando
|
|
| Akkusativ |
succlamandum
|
|
| Ablativ |
succlamando
|
|
| Vokativ |
succlamande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succlamandus
|
succlamanda
|
succlamandum
|
| Genitiv |
succlamandi
|
succlamandae
|
succlamandi
|
| Dativ |
succlamando
|
succlamandae
|
succlamando
|
| Akkusativ |
succlamandum
|
succlamandam
|
succlamandum
|
| Ablativ |
succlamando
|
succlamanda
|
succlamando
|
| Vokativ |
succlamande
|
succlamanda
|
succlamandum
|
Plural
| Nominativ |
succlamandi
|
succlamandae
|
succlamanda
|
| Genitiv |
succlamandorum
|
succlamandarum
|
succlamandorum
|
| Dativ |
succlamandis
|
succlamandis
|
succlamandis
|
| Akkusativ |
succlamandos
|
succlamandas
|
succlamanda
|
| Ablativ |
succlamandis
|
succlamandis
|
succlamandis
|
| Vokativ |
succlamandi
|
succlamandae
|
succlamanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succlamans
|
succlamans
|
succlamans
|
| Genitiv |
succlamantis
|
succlamantis
|
succlamantis
|
| Dativ |
succlamanti
|
succlamanti
|
succlamanti
|
| Akkusativ |
succlamantem
|
succlamantem
|
succlamans
|
| Ablativ |
succlamanti succlamante
|
succlamanti succlamante
|
succlamanti succlamante
|
| Vokativ |
succlamans
|
succlamans
|
succlamans
|
Plural
| Nominativ |
succlamantes
|
succlamantes
|
succlamantia
|
| Genitiv |
succlamantium succlamantum
|
succlamantium succlamantum
|
succlamantium succlamantum
|
| Dativ |
succlamantibus
|
succlamantibus
|
succlamantibus
|
| Akkusativ |
succlamantes
|
succlamantes
|
succlamantia
|
| Ablativ |
succlamantibus
|
succlamantibus
|
succlamantibus
|
| Vokativ |
succlamantes
|
succlamantes
|
succlamantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succlamatus
|
succlamata
|
succlamatum
|
| Genitiv |
succlamati
|
succlamatae
|
succlamati
|
| Dativ |
succlamato
|
succlamatae
|
succlamato
|
| Akkusativ |
succlamatum
|
succlamatam
|
succlamatum
|
| Ablativ |
succlamato
|
succlamata
|
succlamato
|
| Vokativ |
succlamate
|
succlamata
|
succlamatum
|
Plural
| Nominativ |
succlamati
|
succlamatae
|
succlamata
|
| Genitiv |
succlamatorum
|
succlamatarum
|
succlamatorum
|
| Dativ |
succlamatis
|
succlamatis
|
succlamatis
|
| Akkusativ |
succlamatos
|
succlamatas
|
succlamata
|
| Ablativ |
succlamatis
|
succlamatis
|
succlamatis
|
| Vokativ |
succlamati
|
succlamatae
|
succlamata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succlamaturus
|
succlamatura
|
succlamaturum
|
| Genitiv |
succlamaturi
|
succlamaturae
|
succlamaturi
|
| Dativ |
succlamaturo
|
succlamaturae
|
succlamaturo
|
| Akkusativ |
succlamaturum
|
succlamaturam
|
succlamaturum
|
| Ablativ |
succlamaturo
|
succlamatura
|
succlamaturo
|
| Vokativ |
succlamature
|
succlamatura
|
succlamaturum
|
Plural
| Nominativ |
succlamaturi
|
succlamaturae
|
succlamatura
|
| Genitiv |
succlamaturorum
|
succlamaturarum
|
succlamaturorum
|
| Dativ |
succlamaturis
|
succlamaturis
|
succlamaturis
|
| Akkusativ |
succlamaturos
|
succlamaturas
|
succlamatura
|
| Ablativ |
succlamaturis
|
succlamaturis
|
succlamaturis
|
| Vokativ |
succlamaturi
|
succlamaturae
|
succlamatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
succlamatum
|
succlamatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamo
|
|
| 2. Person Singular |
succlamas
|
|
| 3. Person Singular |
succlamat
|
|
| 1. Person Plural |
succlamamus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamatis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamor
|
|
| 2. Person Singular |
succlamaris succlamare
|
|
| 3. Person Singular |
succlamatur
|
|
| 1. Person Plural |
succlamamur
|
|
| 2. Person Plural |
succlamamini
|
|
| 3. Person Plural |
succlamantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamem
|
|
| 2. Person Singular |
succlames
|
|
| 3. Person Singular |
succlamet
|
|
| 1. Person Plural |
succlamemus
|
|
| 2. Person Plural |
succlametis
|
|
| 3. Person Plural |
succlament
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamer
|
|
| 2. Person Singular |
succlameris succlamere
|
|
| 3. Person Singular |
succlametur
|
|
| 1. Person Plural |
succlamemur
|
|
| 2. Person Plural |
succlamemini
|
|
| 3. Person Plural |
succlamentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamabam
|
|
| 2. Person Singular |
succlamabas
|
|
| 3. Person Singular |
succlamabat
|
|
| 1. Person Plural |
succlamabamus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamabatis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamabar
|
|
| 2. Person Singular |
succlamabaris succlamabare
|
|
| 3. Person Singular |
succlamabatur
|
|
| 1. Person Plural |
succlamabamur
|
|
| 2. Person Plural |
succlamabamini
|
|
| 3. Person Plural |
succlamabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamarem
|
|
| 2. Person Singular |
succlamares
|
|
| 3. Person Singular |
succlamaret
|
|
| 1. Person Plural |
succlamaremus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamaretis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamarer
|
|
| 2. Person Singular |
succlamareris succlamarere
|
|
| 3. Person Singular |
succlamaretur
|
|
| 1. Person Plural |
succlamaremur
|
|
| 2. Person Plural |
succlamaremini
|
|
| 3. Person Plural |
succlamarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamabo
|
|
| 2. Person Singular |
succlamabis
|
|
| 3. Person Singular |
succlamabit
|
|
| 1. Person Plural |
succlamabimus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamabitis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamabor
|
|
| 2. Person Singular |
succlamaberis succlamabere
|
|
| 3. Person Singular |
succlamabitur
|
|
| 1. Person Plural |
succlamabimur
|
|
| 2. Person Plural |
succlamabimini
|
|
| 3. Person Plural |
succlamabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamavi
|
|
| 2. Person Singular |
succlamavisti
|
|
| 3. Person Singular |
succlamavit
|
|
| 1. Person Plural |
succlamavimus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamavistis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamaverunt succlamavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
succlamatus es
|
|
| 3. Person Singular |
succlamatus est
|
|
| 1. Person Plural |
succlamati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamati estis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamaverim
|
|
| 2. Person Singular |
succlamaveris
|
|
| 3. Person Singular |
succlamaverit
|
|
| 1. Person Plural |
succlamaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
succlamatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
succlamatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
succlamati simus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamaveram
|
|
| 2. Person Singular |
succlamaveras
|
|
| 3. Person Singular |
succlamaverat
|
|
| 1. Person Plural |
succlamaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
succlamatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
succlamatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
succlamati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamavissem
|
|
| 2. Person Singular |
succlamavisses
|
|
| 3. Person Singular |
succlamavisset
|
|
| 1. Person Plural |
succlamavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
succlamatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
succlamatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
succlamati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamavero
|
|
| 2. Person Singular |
succlamaveris
|
|
| 3. Person Singular |
succlamaverit
|
|
| 1. Person Plural |
succlamaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
succlamatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
succlamatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
succlamati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
succlamati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
succlamati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
succlamare
|
|
| Vorzeitigkeit |
succlamavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
succlamaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
succlamari succlamarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
succlamatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
succlamatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
succlama
|
! |
| 2. Person Plural |
succlamate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
succlamato
|
| 3. Person Singular |
succlamato
|
| 2. Person Plural |
succlamatote
|
| 3. Person Plural |
succlamanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
succlamare
|
|
| Genitiv |
succlamandi
|
|
| Dativ |
succlamando
|
|
| Akkusativ |
succlamandum
|
|
| Ablativ |
succlamando
|
|
| Vokativ |
succlamande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succlamandus
|
succlamanda
|
succlamandum
|
| Genitiv |
succlamandi
|
succlamandae
|
succlamandi
|
| Dativ |
succlamando
|
succlamandae
|
succlamando
|
| Akkusativ |
succlamandum
|
succlamandam
|
succlamandum
|
| Ablativ |
succlamando
|
succlamanda
|
succlamando
|
| Vokativ |
succlamande
|
succlamanda
|
succlamandum
|
Plural
| Nominativ |
succlamandi
|
succlamandae
|
succlamanda
|
| Genitiv |
succlamandorum
|
succlamandarum
|
succlamandorum
|
| Dativ |
succlamandis
|
succlamandis
|
succlamandis
|
| Akkusativ |
succlamandos
|
succlamandas
|
succlamanda
|
| Ablativ |
succlamandis
|
succlamandis
|
succlamandis
|
| Vokativ |
succlamandi
|
succlamandae
|
succlamanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succlamans
|
succlamans
|
succlamans
|
| Genitiv |
succlamantis
|
succlamantis
|
succlamantis
|
| Dativ |
succlamanti
|
succlamanti
|
succlamanti
|
| Akkusativ |
succlamantem
|
succlamantem
|
succlamans
|
| Ablativ |
succlamanti succlamante
|
succlamanti succlamante
|
succlamanti succlamante
|
| Vokativ |
succlamans
|
succlamans
|
succlamans
|
Plural
| Nominativ |
succlamantes
|
succlamantes
|
succlamantia
|
| Genitiv |
succlamantium succlamantum
|
succlamantium succlamantum
|
succlamantium succlamantum
|
| Dativ |
succlamantibus
|
succlamantibus
|
succlamantibus
|
| Akkusativ |
succlamantes
|
succlamantes
|
succlamantia
|
| Ablativ |
succlamantibus
|
succlamantibus
|
succlamantibus
|
| Vokativ |
succlamantes
|
succlamantes
|
succlamantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succlamatus
|
succlamata
|
succlamatum
|
| Genitiv |
succlamati
|
succlamatae
|
succlamati
|
| Dativ |
succlamato
|
succlamatae
|
succlamato
|
| Akkusativ |
succlamatum
|
succlamatam
|
succlamatum
|
| Ablativ |
succlamato
|
succlamata
|
succlamato
|
| Vokativ |
succlamate
|
succlamata
|
succlamatum
|
Plural
| Nominativ |
succlamati
|
succlamatae
|
succlamata
|
| Genitiv |
succlamatorum
|
succlamatarum
|
succlamatorum
|
| Dativ |
succlamatis
|
succlamatis
|
succlamatis
|
| Akkusativ |
succlamatos
|
succlamatas
|
succlamata
|
| Ablativ |
succlamatis
|
succlamatis
|
succlamatis
|
| Vokativ |
succlamati
|
succlamatae
|
succlamata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succlamaturus
|
succlamatura
|
succlamaturum
|
| Genitiv |
succlamaturi
|
succlamaturae
|
succlamaturi
|
| Dativ |
succlamaturo
|
succlamaturae
|
succlamaturo
|
| Akkusativ |
succlamaturum
|
succlamaturam
|
succlamaturum
|
| Ablativ |
succlamaturo
|
succlamatura
|
succlamaturo
|
| Vokativ |
succlamature
|
succlamatura
|
succlamaturum
|
Plural
| Nominativ |
succlamaturi
|
succlamaturae
|
succlamatura
|
| Genitiv |
succlamaturorum
|
succlamaturarum
|
succlamaturorum
|
| Dativ |
succlamaturis
|
succlamaturis
|
succlamaturis
|
| Akkusativ |
succlamaturos
|
succlamaturas
|
succlamatura
|
| Ablativ |
succlamaturis
|
succlamaturis
|
succlamaturis
|
| Vokativ |
succlamaturi
|
succlamaturae
|
succlamatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
succlamatum
|
succlamatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamo
|
ich schreie zu |
| 2. Person Singular |
succlamas
|
du schreist zu |
| 3. Person Singular |
succlamat
|
er/sie/es schreit zu |
| 1. Person Plural |
succlamamus
|
wir schreien zu |
| 2. Person Plural |
succlamatis
|
ihr schreit zu |
| 3. Person Plural |
succlamant
|
sie schreien zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamor
|
ich werde zugeschrien |
| 2. Person Singular |
succlamaris succlamare
|
du wirst zugeschrien |
| 3. Person Singular |
succlamatur
|
er/sie/es wird zugeschrien |
| 1. Person Plural |
succlamamur
|
wir werden zugeschrien |
| 2. Person Plural |
succlamamini
|
ihr werdet zugeschrien |
| 3. Person Plural |
succlamantur
|
sie werden zugeschrien |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamem
|
ich schreie zu |
| 2. Person Singular |
succlames
|
du schreiest zu |
| 3. Person Singular |
succlamet
|
er/sie/es schreie zu |
| 1. Person Plural |
succlamemus
|
wir schreien zu |
| 2. Person Plural |
succlametis
|
ihr schreiet zu |
| 3. Person Plural |
succlament
|
sie schreien zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamer
|
ich werde zugeschrien |
| 2. Person Singular |
succlameris succlamere
|
du werdest zugeschrien |
| 3. Person Singular |
succlametur
|
er/sie/es werde zugeschrien |
| 1. Person Plural |
succlamemur
|
wir werden zugeschrien |
| 2. Person Plural |
succlamemini
|
ihr werdet zugeschrien |
| 3. Person Plural |
succlamentur
|
sie werden zugeschrien |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamabam
|
ich schrie zu |
| 2. Person Singular |
succlamabas
|
du schriest zu |
| 3. Person Singular |
succlamabat
|
er/sie/es schrie zu |
| 1. Person Plural |
succlamabamus
|
wir schrien zu |
| 2. Person Plural |
succlamabatis
|
ihr schriet zu |
| 3. Person Plural |
succlamabant
|
sie schrien zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamabar
|
ich wurde zugeschrien |
| 2. Person Singular |
succlamabaris succlamabare
|
du wurdest zugeschrien |
| 3. Person Singular |
succlamabatur
|
er/sie/es wurde zugeschrien |
| 1. Person Plural |
succlamabamur
|
wir wurden zugeschrien |
| 2. Person Plural |
succlamabamini
|
ihr wurdet zugeschrien |
| 3. Person Plural |
succlamabantur
|
sie wurden zugeschrien |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamarem
|
ich schrie zu |
| 2. Person Singular |
succlamares
|
du schriest zu |
| 3. Person Singular |
succlamaret
|
er/sie/es schrie zu |
| 1. Person Plural |
succlamaremus
|
wir schrien zu |
| 2. Person Plural |
succlamaretis
|
ihr schriet zu |
| 3. Person Plural |
succlamarent
|
sie schrien zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamarer
|
ich würde zugeschrien |
| 2. Person Singular |
succlamareris succlamarere
|
du würdest zugeschrien |
| 3. Person Singular |
succlamaretur
|
er/sie/es würde zugeschrien |
| 1. Person Plural |
succlamaremur
|
wir würden zugeschrien |
| 2. Person Plural |
succlamaremini
|
ihr würdet zugeschrien |
| 3. Person Plural |
succlamarentur
|
sie würden zugeschrien |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamabo
|
ich werde zuschreien |
| 2. Person Singular |
succlamabis
|
du wirst zuschreien |
| 3. Person Singular |
succlamabit
|
er/sie/es wird zuschreien |
| 1. Person Plural |
succlamabimus
|
wir werden zuschreien |
| 2. Person Plural |
succlamabitis
|
ihr werdet zuschreien |
| 3. Person Plural |
succlamabunt
|
sie werden zuschreien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamabor
|
ich werde zugeschrien werden |
| 2. Person Singular |
succlamaberis succlamabere
|
du wirst zugeschrien werden |
| 3. Person Singular |
succlamabitur
|
er/sie/es wird zugeschrien werden |
| 1. Person Plural |
succlamabimur
|
wir werden zugeschrien werden |
| 2. Person Plural |
succlamabimini
|
ihr werdet zugeschrien werden |
| 3. Person Plural |
succlamabuntur
|
sie werden zugeschrien werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamavi
|
ich habe zugeschrien |
| 2. Person Singular |
succlamavisti
|
du hast zugeschrien |
| 3. Person Singular |
succlamavit
|
er/sie/es hat zugeschrien |
| 1. Person Plural |
succlamavimus
|
wir haben zugeschrien |
| 2. Person Plural |
succlamavistis
|
ihr habt zugeschrien |
| 3. Person Plural |
succlamaverunt succlamavere
|
sie haben zugeschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamatus sum
|
ich bin zugeschrien worden |
| 2. Person Singular |
succlamatus es
|
du bist zugeschrien worden |
| 3. Person Singular |
succlamatus est
|
er/sie/es ist zugeschrien worden |
| 1. Person Plural |
succlamati sumus
|
wir sind zugeschrien worden |
| 2. Person Plural |
succlamati estis
|
ihr seid zugeschrien worden |
| 3. Person Plural |
succlamati sunt
|
sie sind zugeschrien worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamaverim
|
ich habe zugeschrien |
| 2. Person Singular |
succlamaveris
|
du habest zugeschrien |
| 3. Person Singular |
succlamaverit
|
er/sie/es habe zugeschrien |
| 1. Person Plural |
succlamaverimus
|
wir haben zugeschrien |
| 2. Person Plural |
succlamaveritis
|
ihr habet zugeschrien |
| 3. Person Plural |
succlamaverint
|
sie haben zugeschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamatus sim
|
ich sei zugeschrien worden |
| 2. Person Singular |
succlamatus sis
|
du seiest zugeschrien worden |
| 3. Person Singular |
succlamatus sit
|
er/sie/es sei zugeschrien worden |
| 1. Person Plural |
succlamati simus
|
wir seien zugeschrien worden |
| 2. Person Plural |
succlamati sitis
|
ihr seiet zugeschrien worden |
| 3. Person Plural |
succlamati sint
|
sie seien zugeschrien worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamaveram
|
ich hatte zugeschrien |
| 2. Person Singular |
succlamaveras
|
du hattest zugeschrien |
| 3. Person Singular |
succlamaverat
|
er/sie/es hatte zugeschrien |
| 1. Person Plural |
succlamaveramus
|
wir hatten zugeschrien |
| 2. Person Plural |
succlamaveratis
|
ihr hattet zugeschrien |
| 3. Person Plural |
succlamaverant
|
sie hatten zugeschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamatus eram
|
ich war zugeschrien worden |
| 2. Person Singular |
succlamatus eras
|
du warst zugeschrien worden |
| 3. Person Singular |
succlamatus erat
|
er/sie/es war zugeschrien worden |
| 1. Person Plural |
succlamati eramus
|
wir waren zugeschrien worden |
| 2. Person Plural |
succlamati eratis
|
ihr wart zugeschrien worden |
| 3. Person Plural |
succlamati erant
|
sie waren zugeschrien worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamavissem
|
ich hätte zugeschrien |
| 2. Person Singular |
succlamavisses
|
du hättest zugeschrien |
| 3. Person Singular |
succlamavisset
|
er/sie/es hätte zugeschrien |
| 1. Person Plural |
succlamavissemus
|
wir hätten zugeschrien |
| 2. Person Plural |
succlamavissetis
|
ihr hättet zugeschrien |
| 3. Person Plural |
succlamavissent
|
sie hätten zugeschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamatus essem
|
ich wäre zugeschrien worden |
| 2. Person Singular |
succlamatus esses
|
du wärest zugeschrien worden |
| 3. Person Singular |
succlamatus esset
|
er/sie/es wäre zugeschrien worden |
| 1. Person Plural |
succlamati essemus
|
wir wären zugeschrien worden |
| 2. Person Plural |
succlamati essetis
|
ihr wäret zugeschrien worden |
| 3. Person Plural |
succlamati essent
|
sie wären zugeschrien worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamavero
|
ich werde zugeschrien haben |
| 2. Person Singular |
succlamaveris
|
du wirst zugeschrien haben |
| 3. Person Singular |
succlamaverit
|
er/sie/es wird zugeschrien haben |
| 1. Person Plural |
succlamaverimus
|
wir werden zugeschrien haben |
| 2. Person Plural |
succlamaveritis
|
ihr werdet zugeschrien haben |
| 3. Person Plural |
succlamaverint
|
sie werden zugeschrien haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succlamatus ero
|
ich werde zugeschrien worden sein |
| 2. Person Singular |
succlamatus eris
|
du wirst zugeschrien worden sein |
| 3. Person Singular |
succlamatus erit
|
er/sie/es wird zugeschrien worden sein |
| 1. Person Plural |
succlamati erimus
|
wir werden zugeschrien worden sein |
| 2. Person Plural |
succlamati eritis
|
ihr werdet zugeschrien worden sein |
| 3. Person Plural |
succlamati erunt
|
sie werden zugeschrien worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
succlamare
|
zuschreien |
| Vorzeitigkeit |
succlamavisse
|
zugeschrien haben |
| Nachzeitigkeit |
succlamaturum esse
|
zuschreien werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
succlamari succlamarier
|
zugeschrien werden |
| Vorzeitigkeit |
succlamatum esse
|
zugeschrien worden sein |
| Nachzeitigkeit |
succlamatum iri
|
künftig zugeschrien werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
succlama
|
schreie zu; schrei zu! |
| 2. Person Plural |
succlamate
|
schreit zu! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
succlamato
|
| 3. Person Singular |
succlamato
|
| 2. Person Plural |
succlamatote
|
| 3. Person Plural |
succlamanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
succlamare
|
das Zuschreien |
| Genitiv |
succlamandi
|
des Zuschreiens |
| Dativ |
succlamando
|
dem Zuschreien |
| Akkusativ |
succlamandum
|
das Zuschreien |
| Ablativ |
succlamando
|
durch das Zuschreien |
| Vokativ |
succlamande
|
Zuschreien! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succlamandus
|
succlamanda
|
succlamandum
|
| Genitiv |
succlamandi
|
succlamandae
|
succlamandi
|
| Dativ |
succlamando
|
succlamandae
|
succlamando
|
| Akkusativ |
succlamandum
|
succlamandam
|
succlamandum
|
| Ablativ |
succlamando
|
succlamanda
|
succlamando
|
| Vokativ |
succlamande
|
succlamanda
|
succlamandum
|
Plural
| Nominativ |
succlamandi
|
succlamandae
|
succlamanda
|
| Genitiv |
succlamandorum
|
succlamandarum
|
succlamandorum
|
| Dativ |
succlamandis
|
succlamandis
|
succlamandis
|
| Akkusativ |
succlamandos
|
succlamandas
|
succlamanda
|
| Ablativ |
succlamandis
|
succlamandis
|
succlamandis
|
| Vokativ |
succlamandi
|
succlamandae
|
succlamanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succlamans
|
succlamans
|
succlamans
|
| Genitiv |
succlamantis
|
succlamantis
|
succlamantis
|
| Dativ |
succlamanti
|
succlamanti
|
succlamanti
|
| Akkusativ |
succlamantem
|
succlamantem
|
succlamans
|
| Ablativ |
succlamanti succlamante
|
succlamanti succlamante
|
succlamanti succlamante
|
| Vokativ |
succlamans
|
succlamans
|
succlamans
|
Plural
| Nominativ |
succlamantes
|
succlamantes
|
succlamantia
|
| Genitiv |
succlamantium succlamantum
|
succlamantium succlamantum
|
succlamantium succlamantum
|
| Dativ |
succlamantibus
|
succlamantibus
|
succlamantibus
|
| Akkusativ |
succlamantes
|
succlamantes
|
succlamantia
|
| Ablativ |
succlamantibus
|
succlamantibus
|
succlamantibus
|
| Vokativ |
succlamantes
|
succlamantes
|
succlamantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succlamatus
|
succlamata
|
succlamatum
|
| Genitiv |
succlamati
|
succlamatae
|
succlamati
|
| Dativ |
succlamato
|
succlamatae
|
succlamato
|
| Akkusativ |
succlamatum
|
succlamatam
|
succlamatum
|
| Ablativ |
succlamato
|
succlamata
|
succlamato
|
| Vokativ |
succlamate
|
succlamata
|
succlamatum
|
Plural
| Nominativ |
succlamati
|
succlamatae
|
succlamata
|
| Genitiv |
succlamatorum
|
succlamatarum
|
succlamatorum
|
| Dativ |
succlamatis
|
succlamatis
|
succlamatis
|
| Akkusativ |
succlamatos
|
succlamatas
|
succlamata
|
| Ablativ |
succlamatis
|
succlamatis
|
succlamatis
|
| Vokativ |
succlamati
|
succlamatae
|
succlamata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succlamaturus
|
succlamatura
|
succlamaturum
|
| Genitiv |
succlamaturi
|
succlamaturae
|
succlamaturi
|
| Dativ |
succlamaturo
|
succlamaturae
|
succlamaturo
|
| Akkusativ |
succlamaturum
|
succlamaturam
|
succlamaturum
|
| Ablativ |
succlamaturo
|
succlamatura
|
succlamaturo
|
| Vokativ |
succlamature
|
succlamatura
|
succlamaturum
|
Plural
| Nominativ |
succlamaturi
|
succlamaturae
|
succlamatura
|
| Genitiv |
succlamaturorum
|
succlamaturarum
|
succlamaturorum
|
| Dativ |
succlamaturis
|
succlamaturis
|
succlamaturis
|
| Akkusativ |
succlamaturos
|
succlamaturas
|
succlamatura
|
| Ablativ |
succlamaturis
|
succlamaturis
|
succlamaturis
|
| Vokativ |
succlamaturi
|
succlamaturae
|
succlamatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
succlamatum
|
succlamatu
|