Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepo
|
|
| 2. Person Singular |
succrepas
|
|
| 3. Person Singular |
succrepat
|
|
| 1. Person Plural |
succrepamus
|
|
| 2. Person Plural |
succrepatis
|
|
| 3. Person Plural |
succrepant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepor
|
|
| 2. Person Singular |
succreparis succrepare
|
|
| 3. Person Singular |
succrepatur
|
|
| 1. Person Plural |
succrepamur
|
|
| 2. Person Plural |
succrepamini
|
|
| 3. Person Plural |
succrepantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepem
|
|
| 2. Person Singular |
succrepes
|
|
| 3. Person Singular |
succrepet
|
|
| 1. Person Plural |
succrepemus
|
|
| 2. Person Plural |
succrepetis
|
|
| 3. Person Plural |
succrepent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succreper
|
|
| 2. Person Singular |
succreperis succrepere
|
|
| 3. Person Singular |
succrepetur
|
|
| 1. Person Plural |
succrepemur
|
|
| 2. Person Plural |
succrepemini
|
|
| 3. Person Plural |
succrepentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepabam
|
|
| 2. Person Singular |
succrepabas
|
|
| 3. Person Singular |
succrepabat
|
|
| 1. Person Plural |
succrepabamus
|
|
| 2. Person Plural |
succrepabatis
|
|
| 3. Person Plural |
succrepabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepabar
|
|
| 2. Person Singular |
succrepabaris succrepabare
|
|
| 3. Person Singular |
succrepabatur
|
|
| 1. Person Plural |
succrepabamur
|
|
| 2. Person Plural |
succrepabamini
|
|
| 3. Person Plural |
succrepabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succreparem
|
|
| 2. Person Singular |
succrepares
|
|
| 3. Person Singular |
succreparet
|
|
| 1. Person Plural |
succreparemus
|
|
| 2. Person Plural |
succreparetis
|
|
| 3. Person Plural |
succreparent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succreparer
|
|
| 2. Person Singular |
succrepareris succreparere
|
|
| 3. Person Singular |
succreparetur
|
|
| 1. Person Plural |
succreparemur
|
|
| 2. Person Plural |
succreparemini
|
|
| 3. Person Plural |
succreparentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepabo
|
|
| 2. Person Singular |
succrepabis
|
|
| 3. Person Singular |
succrepabit
|
|
| 1. Person Plural |
succrepabimus
|
|
| 2. Person Plural |
succrepabitis
|
|
| 3. Person Plural |
succrepabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepabor
|
|
| 2. Person Singular |
succrepaberis succrepabere
|
|
| 3. Person Singular |
succrepabitur
|
|
| 1. Person Plural |
succrepabimur
|
|
| 2. Person Plural |
succrepabimini
|
|
| 3. Person Plural |
succrepabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepavi
|
|
| 2. Person Singular |
succrepavisti
|
|
| 3. Person Singular |
succrepavit
|
|
| 1. Person Plural |
succrepavimus
|
|
| 2. Person Plural |
succrepavistis
|
|
| 3. Person Plural |
succrepaverunt succrepavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
succrepatus es
|
|
| 3. Person Singular |
succrepatus est
|
|
| 1. Person Plural |
succrepati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
succrepati estis
|
|
| 3. Person Plural |
succrepati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepaverim
|
|
| 2. Person Singular |
succrepaveris
|
|
| 3. Person Singular |
succrepaverit
|
|
| 1. Person Plural |
succrepaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
succrepaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
succrepaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
succrepatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
succrepatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
succrepati simus
|
|
| 2. Person Plural |
succrepati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
succrepati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepaveram
|
|
| 2. Person Singular |
succrepaveras
|
|
| 3. Person Singular |
succrepaverat
|
|
| 1. Person Plural |
succrepaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
succrepaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
succrepaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
succrepatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
succrepatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
succrepati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
succrepati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
succrepati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepavissem
|
|
| 2. Person Singular |
succrepavisses
|
|
| 3. Person Singular |
succrepavisset
|
|
| 1. Person Plural |
succrepavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
succrepavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
succrepavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
succrepatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
succrepatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
succrepati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
succrepati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
succrepati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepavero
|
|
| 2. Person Singular |
succrepaveris
|
|
| 3. Person Singular |
succrepaverit
|
|
| 1. Person Plural |
succrepaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
succrepaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
succrepaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succrepatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
succrepatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
succrepatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
succrepati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
succrepati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
succrepati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
succrepare
|
|
| Vorzeitigkeit |
succrepavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
succrepaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
succrepari succreparier
|
|
| Vorzeitigkeit |
succrepatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
succrepatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
succrepa
|
! |
| 2. Person Plural |
succrepate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
succrepato
|
| 3. Person Singular |
succrepato
|
| 2. Person Plural |
succrepatote
|
| 3. Person Plural |
succrepanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
succrepare
|
|
| Genitiv |
succrepandi
|
|
| Dativ |
succrepando
|
|
| Akkusativ |
succrepandum
|
|
| Ablativ |
succrepando
|
|
| Vokativ |
succrepande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succrepandus
|
succrepanda
|
succrepandum
|
| Genitiv |
succrepandi
|
succrepandae
|
succrepandi
|
| Dativ |
succrepando
|
succrepandae
|
succrepando
|
| Akkusativ |
succrepandum
|
succrepandam
|
succrepandum
|
| Ablativ |
succrepando
|
succrepanda
|
succrepando
|
| Vokativ |
succrepande
|
succrepanda
|
succrepandum
|
Plural
| Nominativ |
succrepandi
|
succrepandae
|
succrepanda
|
| Genitiv |
succrepandorum
|
succrepandarum
|
succrepandorum
|
| Dativ |
succrepandis
|
succrepandis
|
succrepandis
|
| Akkusativ |
succrepandos
|
succrepandas
|
succrepanda
|
| Ablativ |
succrepandis
|
succrepandis
|
succrepandis
|
| Vokativ |
succrepandi
|
succrepandae
|
succrepanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succrepans
|
succrepans
|
succrepans
|
| Genitiv |
succrepantis
|
succrepantis
|
succrepantis
|
| Dativ |
succrepanti
|
succrepanti
|
succrepanti
|
| Akkusativ |
succrepantem
|
succrepantem
|
succrepans
|
| Ablativ |
succrepanti succrepante
|
succrepanti succrepante
|
succrepanti succrepante
|
| Vokativ |
succrepans
|
succrepans
|
succrepans
|
Plural
| Nominativ |
succrepantes
|
succrepantes
|
succrepantia
|
| Genitiv |
succrepantium succrepantum
|
succrepantium succrepantum
|
succrepantium succrepantum
|
| Dativ |
succrepantibus
|
succrepantibus
|
succrepantibus
|
| Akkusativ |
succrepantes
|
succrepantes
|
succrepantia
|
| Ablativ |
succrepantibus
|
succrepantibus
|
succrepantibus
|
| Vokativ |
succrepantes
|
succrepantes
|
succrepantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succrepatus
|
succrepata
|
succrepatum
|
| Genitiv |
succrepati
|
succrepatae
|
succrepati
|
| Dativ |
succrepato
|
succrepatae
|
succrepato
|
| Akkusativ |
succrepatum
|
succrepatam
|
succrepatum
|
| Ablativ |
succrepato
|
succrepata
|
succrepato
|
| Vokativ |
succrepate
|
succrepata
|
succrepatum
|
Plural
| Nominativ |
succrepati
|
succrepatae
|
succrepata
|
| Genitiv |
succrepatorum
|
succrepatarum
|
succrepatorum
|
| Dativ |
succrepatis
|
succrepatis
|
succrepatis
|
| Akkusativ |
succrepatos
|
succrepatas
|
succrepata
|
| Ablativ |
succrepatis
|
succrepatis
|
succrepatis
|
| Vokativ |
succrepati
|
succrepatae
|
succrepata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succrepaturus
|
succrepatura
|
succrepaturum
|
| Genitiv |
succrepaturi
|
succrepaturae
|
succrepaturi
|
| Dativ |
succrepaturo
|
succrepaturae
|
succrepaturo
|
| Akkusativ |
succrepaturum
|
succrepaturam
|
succrepaturum
|
| Ablativ |
succrepaturo
|
succrepatura
|
succrepaturo
|
| Vokativ |
succrepature
|
succrepatura
|
succrepaturum
|
Plural
| Nominativ |
succrepaturi
|
succrepaturae
|
succrepatura
|
| Genitiv |
succrepaturorum
|
succrepaturarum
|
succrepaturorum
|
| Dativ |
succrepaturis
|
succrepaturis
|
succrepaturis
|
| Akkusativ |
succrepaturos
|
succrepaturas
|
succrepatura
|
| Ablativ |
succrepaturis
|
succrepaturis
|
succrepaturis
|
| Vokativ |
succrepaturi
|
succrepaturae
|
succrepatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
succrepatum
|
succrepatu
|