Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succusso
|
|
| 2. Person Singular |
succussas
|
|
| 3. Person Singular |
succussat
|
|
| 1. Person Plural |
succussamus
|
|
| 2. Person Plural |
succussatis
|
|
| 3. Person Plural |
succussant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussor
|
|
| 2. Person Singular |
succussaris succussare
|
|
| 3. Person Singular |
succussatur
|
|
| 1. Person Plural |
succussamur
|
|
| 2. Person Plural |
succussamini
|
|
| 3. Person Plural |
succussantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussem
|
|
| 2. Person Singular |
succusses
|
|
| 3. Person Singular |
succusset
|
|
| 1. Person Plural |
succussemus
|
|
| 2. Person Plural |
succussetis
|
|
| 3. Person Plural |
succussent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succusser
|
|
| 2. Person Singular |
succusseris succussere
|
|
| 3. Person Singular |
succussetur
|
|
| 1. Person Plural |
succussemur
|
|
| 2. Person Plural |
succussemini
|
|
| 3. Person Plural |
succussentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussabam
|
|
| 2. Person Singular |
succussabas
|
|
| 3. Person Singular |
succussabat
|
|
| 1. Person Plural |
succussabamus
|
|
| 2. Person Plural |
succussabatis
|
|
| 3. Person Plural |
succussabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussabar
|
|
| 2. Person Singular |
succussabaris succussabare
|
|
| 3. Person Singular |
succussabatur
|
|
| 1. Person Plural |
succussabamur
|
|
| 2. Person Plural |
succussabamini
|
|
| 3. Person Plural |
succussabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussarem
|
|
| 2. Person Singular |
succussares
|
|
| 3. Person Singular |
succussaret
|
|
| 1. Person Plural |
succussaremus
|
|
| 2. Person Plural |
succussaretis
|
|
| 3. Person Plural |
succussarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussarer
|
|
| 2. Person Singular |
succussareris succussarere
|
|
| 3. Person Singular |
succussaretur
|
|
| 1. Person Plural |
succussaremur
|
|
| 2. Person Plural |
succussaremini
|
|
| 3. Person Plural |
succussarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussabo
|
|
| 2. Person Singular |
succussabis
|
|
| 3. Person Singular |
succussabit
|
|
| 1. Person Plural |
succussabimus
|
|
| 2. Person Plural |
succussabitis
|
|
| 3. Person Plural |
succussabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussabor
|
|
| 2. Person Singular |
succussaberis succussabere
|
|
| 3. Person Singular |
succussabitur
|
|
| 1. Person Plural |
succussabimur
|
|
| 2. Person Plural |
succussabimini
|
|
| 3. Person Plural |
succussabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussavi
|
|
| 2. Person Singular |
succussavisti
|
|
| 3. Person Singular |
succussavit
|
|
| 1. Person Plural |
succussavimus
|
|
| 2. Person Plural |
succussavistis
|
|
| 3. Person Plural |
succussaverunt succussavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
succussatus es
|
|
| 3. Person Singular |
succussatus est
|
|
| 1. Person Plural |
succussati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
succussati estis
|
|
| 3. Person Plural |
succussati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussaverim
|
|
| 2. Person Singular |
succussaveris
|
|
| 3. Person Singular |
succussaverit
|
|
| 1. Person Plural |
succussaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
succussaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
succussaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
succussatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
succussatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
succussati simus
|
|
| 2. Person Plural |
succussati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
succussati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussaveram
|
|
| 2. Person Singular |
succussaveras
|
|
| 3. Person Singular |
succussaverat
|
|
| 1. Person Plural |
succussaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
succussaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
succussaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
succussatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
succussatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
succussati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
succussati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
succussati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussavissem
|
|
| 2. Person Singular |
succussavisses
|
|
| 3. Person Singular |
succussavisset
|
|
| 1. Person Plural |
succussavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
succussavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
succussavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
succussatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
succussatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
succussati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
succussati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
succussati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussavero
|
|
| 2. Person Singular |
succussaveris
|
|
| 3. Person Singular |
succussaverit
|
|
| 1. Person Plural |
succussaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
succussaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
succussaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
succussatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
succussatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
succussati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
succussati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
succussati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
succussare
|
|
| Vorzeitigkeit |
succussavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
succussaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
succussari succussarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
succussatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
succussatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
succussa
|
! |
| 2. Person Plural |
succussate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
succussato
|
| 3. Person Singular |
succussato
|
| 2. Person Plural |
succussatote
|
| 3. Person Plural |
succussanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
succussare
|
|
| Genitiv |
succussandi
|
|
| Dativ |
succussando
|
|
| Akkusativ |
succussandum
|
|
| Ablativ |
succussando
|
|
| Vokativ |
succussande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succussandus
|
succussanda
|
succussandum
|
| Genitiv |
succussandi
|
succussandae
|
succussandi
|
| Dativ |
succussando
|
succussandae
|
succussando
|
| Akkusativ |
succussandum
|
succussandam
|
succussandum
|
| Ablativ |
succussando
|
succussanda
|
succussando
|
| Vokativ |
succussande
|
succussanda
|
succussandum
|
Plural
| Nominativ |
succussandi
|
succussandae
|
succussanda
|
| Genitiv |
succussandorum
|
succussandarum
|
succussandorum
|
| Dativ |
succussandis
|
succussandis
|
succussandis
|
| Akkusativ |
succussandos
|
succussandas
|
succussanda
|
| Ablativ |
succussandis
|
succussandis
|
succussandis
|
| Vokativ |
succussandi
|
succussandae
|
succussanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succussans
|
succussans
|
succussans
|
| Genitiv |
succussantis
|
succussantis
|
succussantis
|
| Dativ |
succussanti
|
succussanti
|
succussanti
|
| Akkusativ |
succussantem
|
succussantem
|
succussans
|
| Ablativ |
succussanti succussante
|
succussanti succussante
|
succussanti succussante
|
| Vokativ |
succussans
|
succussans
|
succussans
|
Plural
| Nominativ |
succussantes
|
succussantes
|
succussantia
|
| Genitiv |
succussantium succussantum
|
succussantium succussantum
|
succussantium succussantum
|
| Dativ |
succussantibus
|
succussantibus
|
succussantibus
|
| Akkusativ |
succussantes
|
succussantes
|
succussantia
|
| Ablativ |
succussantibus
|
succussantibus
|
succussantibus
|
| Vokativ |
succussantes
|
succussantes
|
succussantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succussatus
|
succussata
|
succussatum
|
| Genitiv |
succussati
|
succussatae
|
succussati
|
| Dativ |
succussato
|
succussatae
|
succussato
|
| Akkusativ |
succussatum
|
succussatam
|
succussatum
|
| Ablativ |
succussato
|
succussata
|
succussato
|
| Vokativ |
succussate
|
succussata
|
succussatum
|
Plural
| Nominativ |
succussati
|
succussatae
|
succussata
|
| Genitiv |
succussatorum
|
succussatarum
|
succussatorum
|
| Dativ |
succussatis
|
succussatis
|
succussatis
|
| Akkusativ |
succussatos
|
succussatas
|
succussata
|
| Ablativ |
succussatis
|
succussatis
|
succussatis
|
| Vokativ |
succussati
|
succussatae
|
succussata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succussaturus
|
succussatura
|
succussaturum
|
| Genitiv |
succussaturi
|
succussaturae
|
succussaturi
|
| Dativ |
succussaturo
|
succussaturae
|
succussaturo
|
| Akkusativ |
succussaturum
|
succussaturam
|
succussaturum
|
| Ablativ |
succussaturo
|
succussatura
|
succussaturo
|
| Vokativ |
succussature
|
succussatura
|
succussaturum
|
Plural
| Nominativ |
succussaturi
|
succussaturae
|
succussatura
|
| Genitiv |
succussaturorum
|
succussaturarum
|
succussaturorum
|
| Dativ |
succussaturis
|
succussaturis
|
succussaturis
|
| Akkusativ |
succussaturos
|
succussaturas
|
succussatura
|
| Ablativ |
succussaturis
|
succussaturis
|
succussaturis
|
| Vokativ |
succussaturi
|
succussaturae
|
succussatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
succussatum
|
succussatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succusso
|
ich stoße |
| 2. Person Singular |
succussas
|
du stößt |
| 3. Person Singular |
succussat
|
er/sie/es stößt |
| 1. Person Plural |
succussamus
|
wir stoßen |
| 2. Person Plural |
succussatis
|
ihr stoßt |
| 3. Person Plural |
succussant
|
sie stoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussor
|
ich werde gestoßen |
| 2. Person Singular |
succussaris succussare
|
du wirst gestoßen |
| 3. Person Singular |
succussatur
|
er/sie/es wird gestoßen |
| 1. Person Plural |
succussamur
|
wir werden gestoßen |
| 2. Person Plural |
succussamini
|
ihr werdet gestoßen |
| 3. Person Plural |
succussantur
|
sie werden gestoßen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussem
|
ich stoße |
| 2. Person Singular |
succusses
|
du stoßest |
| 3. Person Singular |
succusset
|
er/sie/es stoße |
| 1. Person Plural |
succussemus
|
wir stoßen |
| 2. Person Plural |
succussetis
|
ihr stoßet |
| 3. Person Plural |
succussent
|
sie stoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succusser
|
ich werde gestoßen |
| 2. Person Singular |
succusseris succussere
|
du werdest gestoßen |
| 3. Person Singular |
succussetur
|
er/sie/es werde gestoßen |
| 1. Person Plural |
succussemur
|
wir werden gestoßen |
| 2. Person Plural |
succussemini
|
ihr werdet gestoßen |
| 3. Person Plural |
succussentur
|
sie werden gestoßen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussabam
|
ich stieß |
| 2. Person Singular |
succussabas
|
du stießest |
| 3. Person Singular |
succussabat
|
er/sie/es stieß |
| 1. Person Plural |
succussabamus
|
wir stießen |
| 2. Person Plural |
succussabatis
|
ihr stießt |
| 3. Person Plural |
succussabant
|
sie stießen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussabar
|
ich wurde gestoßen |
| 2. Person Singular |
succussabaris succussabare
|
du wurdest gestoßen |
| 3. Person Singular |
succussabatur
|
er/sie/es wurde gestoßen |
| 1. Person Plural |
succussabamur
|
wir wurden gestoßen |
| 2. Person Plural |
succussabamini
|
ihr wurdet gestoßen |
| 3. Person Plural |
succussabantur
|
sie wurden gestoßen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussarem
|
ich stieße |
| 2. Person Singular |
succussares
|
du stießest |
| 3. Person Singular |
succussaret
|
er/sie/es stieße |
| 1. Person Plural |
succussaremus
|
wir stießen |
| 2. Person Plural |
succussaretis
|
ihr stießet |
| 3. Person Plural |
succussarent
|
sie stießen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussarer
|
ich würde gestoßen |
| 2. Person Singular |
succussareris succussarere
|
du würdest gestoßen |
| 3. Person Singular |
succussaretur
|
er/sie/es würde gestoßen |
| 1. Person Plural |
succussaremur
|
wir würden gestoßen |
| 2. Person Plural |
succussaremini
|
ihr würdet gestoßen |
| 3. Person Plural |
succussarentur
|
sie würden gestoßen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussabo
|
ich werde stoßen |
| 2. Person Singular |
succussabis
|
du wirst stoßen |
| 3. Person Singular |
succussabit
|
er/sie/es wird stoßen |
| 1. Person Plural |
succussabimus
|
wir werden stoßen |
| 2. Person Plural |
succussabitis
|
ihr werdet stoßen |
| 3. Person Plural |
succussabunt
|
sie werden stoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussabor
|
ich werde gestoßen werden |
| 2. Person Singular |
succussaberis succussabere
|
du wirst gestoßen werden |
| 3. Person Singular |
succussabitur
|
er/sie/es wird gestoßen werden |
| 1. Person Plural |
succussabimur
|
wir werden gestoßen werden |
| 2. Person Plural |
succussabimini
|
ihr werdet gestoßen werden |
| 3. Person Plural |
succussabuntur
|
sie werden gestoßen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussavi
|
ich habe gestoßen |
| 2. Person Singular |
succussavisti
|
du hast gestoßen |
| 3. Person Singular |
succussavit
|
er/sie/es hat gestoßen |
| 1. Person Plural |
succussavimus
|
wir haben gestoßen |
| 2. Person Plural |
succussavistis
|
ihr habt gestoßen |
| 3. Person Plural |
succussaverunt succussavere
|
sie haben gestoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussatus sum
|
ich bin gestoßen worden |
| 2. Person Singular |
succussatus es
|
du bist gestoßen worden |
| 3. Person Singular |
succussatus est
|
er/sie/es ist gestoßen worden |
| 1. Person Plural |
succussati sumus
|
wir sind gestoßen worden |
| 2. Person Plural |
succussati estis
|
ihr seid gestoßen worden |
| 3. Person Plural |
succussati sunt
|
sie sind gestoßen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussaverim
|
ich habe gestoßen |
| 2. Person Singular |
succussaveris
|
du habest gestoßen |
| 3. Person Singular |
succussaverit
|
er/sie/es habe gestoßen |
| 1. Person Plural |
succussaverimus
|
wir haben gestoßen |
| 2. Person Plural |
succussaveritis
|
ihr habet gestoßen |
| 3. Person Plural |
succussaverint
|
sie haben gestoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussatus sim
|
ich sei gestoßen worden |
| 2. Person Singular |
succussatus sis
|
du seiest gestoßen worden |
| 3. Person Singular |
succussatus sit
|
er/sie/es sei gestoßen worden |
| 1. Person Plural |
succussati simus
|
wir seien gestoßen worden |
| 2. Person Plural |
succussati sitis
|
ihr seiet gestoßen worden |
| 3. Person Plural |
succussati sint
|
sie seien gestoßen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussaveram
|
ich hatte gestoßen |
| 2. Person Singular |
succussaveras
|
du hattest gestoßen |
| 3. Person Singular |
succussaverat
|
er/sie/es hatte gestoßen |
| 1. Person Plural |
succussaveramus
|
wir hatten gestoßen |
| 2. Person Plural |
succussaveratis
|
ihr hattet gestoßen |
| 3. Person Plural |
succussaverant
|
sie hatten gestoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussatus eram
|
ich war gestoßen worden |
| 2. Person Singular |
succussatus eras
|
du warst gestoßen worden |
| 3. Person Singular |
succussatus erat
|
er/sie/es war gestoßen worden |
| 1. Person Plural |
succussati eramus
|
wir waren gestoßen worden |
| 2. Person Plural |
succussati eratis
|
ihr wart gestoßen worden |
| 3. Person Plural |
succussati erant
|
sie waren gestoßen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussavissem
|
ich hätte gestoßen |
| 2. Person Singular |
succussavisses
|
du hättest gestoßen |
| 3. Person Singular |
succussavisset
|
er/sie/es hätte gestoßen |
| 1. Person Plural |
succussavissemus
|
wir hätten gestoßen |
| 2. Person Plural |
succussavissetis
|
ihr hättet gestoßen |
| 3. Person Plural |
succussavissent
|
sie hätten gestoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussatus essem
|
ich wäre gestoßen worden |
| 2. Person Singular |
succussatus esses
|
du wärest gestoßen worden |
| 3. Person Singular |
succussatus esset
|
er/sie/es wäre gestoßen worden |
| 1. Person Plural |
succussati essemus
|
wir wären gestoßen worden |
| 2. Person Plural |
succussati essetis
|
ihr wäret gestoßen worden |
| 3. Person Plural |
succussati essent
|
sie wären gestoßen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
succussavero
|
ich werde gestoßen haben |
| 2. Person Singular |
succussaveris
|
du wirst gestoßen haben |
| 3. Person Singular |
succussaverit
|
er/sie/es wird gestoßen haben |
| 1. Person Plural |
succussaverimus
|
wir werden gestoßen haben |
| 2. Person Plural |
succussaveritis
|
ihr werdet gestoßen haben |
| 3. Person Plural |
succussaverint
|
sie werden gestoßen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
succussatus ero
|
ich werde gestoßen worden sein |
| 2. Person Singular |
succussatus eris
|
du wirst gestoßen worden sein |
| 3. Person Singular |
succussatus erit
|
er/sie/es wird gestoßen worden sein |
| 1. Person Plural |
succussati erimus
|
wir werden gestoßen worden sein |
| 2. Person Plural |
succussati eritis
|
ihr werdet gestoßen worden sein |
| 3. Person Plural |
succussati erunt
|
sie werden gestoßen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
succussare
|
stoßen |
| Vorzeitigkeit |
succussavisse
|
gestoßen haben |
| Nachzeitigkeit |
succussaturum esse
|
stoßen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
succussari succussarier
|
gestoßen werden |
| Vorzeitigkeit |
succussatum esse
|
gestoßen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
succussatum iri
|
künftig gestoßen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
succussa
|
stoß! |
| 2. Person Plural |
succussate
|
stoßt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
succussato
|
| 3. Person Singular |
succussato
|
| 2. Person Plural |
succussatote
|
| 3. Person Plural |
succussanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
succussare
|
das Stoßen |
| Genitiv |
succussandi
|
des Stoßens |
| Dativ |
succussando
|
dem Stoßen |
| Akkusativ |
succussandum
|
das Stoßen |
| Ablativ |
succussando
|
durch das Stoßen |
| Vokativ |
succussande
|
Stoßen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succussandus
|
succussanda
|
succussandum
|
| Genitiv |
succussandi
|
succussandae
|
succussandi
|
| Dativ |
succussando
|
succussandae
|
succussando
|
| Akkusativ |
succussandum
|
succussandam
|
succussandum
|
| Ablativ |
succussando
|
succussanda
|
succussando
|
| Vokativ |
succussande
|
succussanda
|
succussandum
|
Plural
| Nominativ |
succussandi
|
succussandae
|
succussanda
|
| Genitiv |
succussandorum
|
succussandarum
|
succussandorum
|
| Dativ |
succussandis
|
succussandis
|
succussandis
|
| Akkusativ |
succussandos
|
succussandas
|
succussanda
|
| Ablativ |
succussandis
|
succussandis
|
succussandis
|
| Vokativ |
succussandi
|
succussandae
|
succussanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succussans
|
succussans
|
succussans
|
| Genitiv |
succussantis
|
succussantis
|
succussantis
|
| Dativ |
succussanti
|
succussanti
|
succussanti
|
| Akkusativ |
succussantem
|
succussantem
|
succussans
|
| Ablativ |
succussanti succussante
|
succussanti succussante
|
succussanti succussante
|
| Vokativ |
succussans
|
succussans
|
succussans
|
Plural
| Nominativ |
succussantes
|
succussantes
|
succussantia
|
| Genitiv |
succussantium succussantum
|
succussantium succussantum
|
succussantium succussantum
|
| Dativ |
succussantibus
|
succussantibus
|
succussantibus
|
| Akkusativ |
succussantes
|
succussantes
|
succussantia
|
| Ablativ |
succussantibus
|
succussantibus
|
succussantibus
|
| Vokativ |
succussantes
|
succussantes
|
succussantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succussatus
|
succussata
|
succussatum
|
| Genitiv |
succussati
|
succussatae
|
succussati
|
| Dativ |
succussato
|
succussatae
|
succussato
|
| Akkusativ |
succussatum
|
succussatam
|
succussatum
|
| Ablativ |
succussato
|
succussata
|
succussato
|
| Vokativ |
succussate
|
succussata
|
succussatum
|
Plural
| Nominativ |
succussati
|
succussatae
|
succussata
|
| Genitiv |
succussatorum
|
succussatarum
|
succussatorum
|
| Dativ |
succussatis
|
succussatis
|
succussatis
|
| Akkusativ |
succussatos
|
succussatas
|
succussata
|
| Ablativ |
succussatis
|
succussatis
|
succussatis
|
| Vokativ |
succussati
|
succussatae
|
succussata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
succussaturus
|
succussatura
|
succussaturum
|
| Genitiv |
succussaturi
|
succussaturae
|
succussaturi
|
| Dativ |
succussaturo
|
succussaturae
|
succussaturo
|
| Akkusativ |
succussaturum
|
succussaturam
|
succussaturum
|
| Ablativ |
succussaturo
|
succussatura
|
succussaturo
|
| Vokativ |
succussature
|
succussatura
|
succussaturum
|
Plural
| Nominativ |
succussaturi
|
succussaturae
|
succussatura
|
| Genitiv |
succussaturorum
|
succussaturarum
|
succussaturorum
|
| Dativ |
succussaturis
|
succussaturis
|
succussaturis
|
| Akkusativ |
succussaturos
|
succussaturas
|
succussatura
|
| Ablativ |
succussaturis
|
succussaturis
|
succussaturis
|
| Vokativ |
succussaturi
|
succussaturae
|
succussatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
succussatum
|
succussatu
|