Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcino
|
ich bepacke |
| 2. Person Singular |
suffarcinas
|
du bepackst |
| 3. Person Singular |
suffarcinat
|
er/sie/es bepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinamus
|
wir bepacken |
| 2. Person Plural |
suffarcinatis
|
ihr bepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinant
|
sie bepacken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinor
|
ich werde bepackt |
| 2. Person Singular |
suffarcinaris suffarcinare
|
du wirst bepackt |
| 3. Person Singular |
suffarcinatur
|
er/sie/es wird bepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinamur
|
wir werden bepackt |
| 2. Person Plural |
suffarcinamini
|
ihr werdet bepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinantur
|
sie werden bepackt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinem
|
ich bepacke |
| 2. Person Singular |
suffarcines
|
du bepackest |
| 3. Person Singular |
suffarcinet
|
er/sie/es bepacke |
| 1. Person Plural |
suffarcinemus
|
wir bepacken |
| 2. Person Plural |
suffarcinetis
|
ihr bepacket |
| 3. Person Plural |
suffarcinent
|
sie bepacken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarciner
|
ich werde bepackt |
| 2. Person Singular |
suffarcineris suffarcinere
|
du werdest bepackt |
| 3. Person Singular |
suffarcinetur
|
er/sie/es werde bepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinemur
|
wir werden bepackt |
| 2. Person Plural |
suffarcinemini
|
ihr werdet bepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinentur
|
sie werden bepackt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabam
|
ich bepackte |
| 2. Person Singular |
suffarcinabas
|
du bepacktest |
| 3. Person Singular |
suffarcinabat
|
er/sie/es bepackte |
| 1. Person Plural |
suffarcinabamus
|
wir bepackten |
| 2. Person Plural |
suffarcinabatis
|
ihr bepacktet |
| 3. Person Plural |
suffarcinabant
|
sie bepackten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabar
|
ich wurde bepackt |
| 2. Person Singular |
suffarcinabaris suffarcinabare
|
du wurdest bepackt |
| 3. Person Singular |
suffarcinabatur
|
er/sie/es wurde bepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinabamur
|
wir wurden bepackt |
| 2. Person Plural |
suffarcinabamini
|
ihr wurdet bepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinabantur
|
sie wurden bepackt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinarem
|
ich bepackte |
| 2. Person Singular |
suffarcinares
|
du bepacktest |
| 3. Person Singular |
suffarcinaret
|
er/sie/es bepackte |
| 1. Person Plural |
suffarcinaremus
|
wir bepackten |
| 2. Person Plural |
suffarcinaretis
|
ihr bepacktet |
| 3. Person Plural |
suffarcinarent
|
sie bepackten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinarer
|
ich würde bepackt |
| 2. Person Singular |
suffarcinareris suffarcinarere
|
du würdest bepackt |
| 3. Person Singular |
suffarcinaretur
|
er/sie/es würde bepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinaremur
|
wir würden bepackt |
| 2. Person Plural |
suffarcinaremini
|
ihr würdet bepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinarentur
|
sie würden bepackt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabo
|
ich werde bepacken |
| 2. Person Singular |
suffarcinabis
|
du wirst bepacken |
| 3. Person Singular |
suffarcinabit
|
er/sie/es wird bepacken |
| 1. Person Plural |
suffarcinabimus
|
wir werden bepacken |
| 2. Person Plural |
suffarcinabitis
|
ihr werdet bepacken |
| 3. Person Plural |
suffarcinabunt
|
sie werden bepacken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabor
|
ich werde bepackt werden |
| 2. Person Singular |
suffarcinaberis suffarcinabere
|
du wirst bepackt werden |
| 3. Person Singular |
suffarcinabitur
|
er/sie/es wird bepackt werden |
| 1. Person Plural |
suffarcinabimur
|
wir werden bepackt werden |
| 2. Person Plural |
suffarcinabimini
|
ihr werdet bepackt werden |
| 3. Person Plural |
suffarcinabuntur
|
sie werden bepackt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavi
|
ich habe bepackt |
| 2. Person Singular |
suffarcinavisti
|
du hast bepackt |
| 3. Person Singular |
suffarcinavit
|
er/sie/es hat bepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinavimus
|
wir haben bepackt |
| 2. Person Plural |
suffarcinavistis
|
ihr habt bepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinaverunt suffarcinavere
|
sie haben bepackt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus sum
|
ich bin bepackt worden |
| 2. Person Singular |
suffarcinatus es
|
du bist bepackt worden |
| 3. Person Singular |
suffarcinatus est
|
er/sie/es ist bepackt worden |
| 1. Person Plural |
suffarcinati sumus
|
wir sind bepackt worden |
| 2. Person Plural |
suffarcinati estis
|
ihr seid bepackt worden |
| 3. Person Plural |
suffarcinati sunt
|
sie sind bepackt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinaverim
|
ich habe bepackt |
| 2. Person Singular |
suffarcinaveris
|
du habest bepackt |
| 3. Person Singular |
suffarcinaverit
|
er/sie/es habe bepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinaverimus
|
wir haben bepackt |
| 2. Person Plural |
suffarcinaveritis
|
ihr habet bepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinaverint
|
sie haben bepackt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus sim
|
ich sei bepackt worden |
| 2. Person Singular |
suffarcinatus sis
|
du seiest bepackt worden |
| 3. Person Singular |
suffarcinatus sit
|
er/sie/es sei bepackt worden |
| 1. Person Plural |
suffarcinati simus
|
wir seien bepackt worden |
| 2. Person Plural |
suffarcinati sitis
|
ihr seiet bepackt worden |
| 3. Person Plural |
suffarcinati sint
|
sie seien bepackt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinaveram
|
ich hatte bepackt |
| 2. Person Singular |
suffarcinaveras
|
du hattest bepackt |
| 3. Person Singular |
suffarcinaverat
|
er/sie/es hatte bepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinaveramus
|
wir hatten bepackt |
| 2. Person Plural |
suffarcinaveratis
|
ihr hattet bepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinaverant
|
sie hatten bepackt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus eram
|
ich war bepackt worden |
| 2. Person Singular |
suffarcinatus eras
|
du warst bepackt worden |
| 3. Person Singular |
suffarcinatus erat
|
er/sie/es war bepackt worden |
| 1. Person Plural |
suffarcinati eramus
|
wir waren bepackt worden |
| 2. Person Plural |
suffarcinati eratis
|
ihr wart bepackt worden |
| 3. Person Plural |
suffarcinati erant
|
sie waren bepackt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavissem
|
ich hätte bepackt |
| 2. Person Singular |
suffarcinavisses
|
du hättest bepackt |
| 3. Person Singular |
suffarcinavisset
|
er/sie/es hätte bepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinavissemus
|
wir hätten bepackt |
| 2. Person Plural |
suffarcinavissetis
|
ihr hättet bepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinavissent
|
sie hätten bepackt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus essem
|
ich wäre bepackt worden |
| 2. Person Singular |
suffarcinatus esses
|
du wärest bepackt worden |
| 3. Person Singular |
suffarcinatus esset
|
er/sie/es wäre bepackt worden |
| 1. Person Plural |
suffarcinati essemus
|
wir wären bepackt worden |
| 2. Person Plural |
suffarcinati essetis
|
ihr wäret bepackt worden |
| 3. Person Plural |
suffarcinati essent
|
sie wären bepackt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavero
|
ich werde bepackt haben |
| 2. Person Singular |
suffarcinaveris
|
du wirst bepackt haben |
| 3. Person Singular |
suffarcinaverit
|
er/sie/es wird bepackt haben |
| 1. Person Plural |
suffarcinaverimus
|
wir werden bepackt haben |
| 2. Person Plural |
suffarcinaveritis
|
ihr werdet bepackt haben |
| 3. Person Plural |
suffarcinaverint
|
sie werden bepackt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus ero
|
ich werde bepackt worden sein |
| 2. Person Singular |
suffarcinatus eris
|
du wirst bepackt worden sein |
| 3. Person Singular |
suffarcinatus erit
|
er/sie/es wird bepackt worden sein |
| 1. Person Plural |
suffarcinati erimus
|
wir werden bepackt worden sein |
| 2. Person Plural |
suffarcinati eritis
|
ihr werdet bepackt worden sein |
| 3. Person Plural |
suffarcinati erunt
|
sie werden bepackt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
suffarcinare
|
bepacken |
| Vorzeitigkeit |
suffarcinavisse
|
bepackt haben |
| Nachzeitigkeit |
suffarcinaturum esse
|
bepacken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
suffarcinari suffarcinarier
|
bepackt werden |
| Vorzeitigkeit |
suffarcinatum esse
|
bepackt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
suffarcinatum iri
|
künftig bepackt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
suffarcina
|
bepacke; bepack! |
| 2. Person Plural |
suffarcinate
|
bepackt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
suffarcinato
|
| 3. Person Singular |
suffarcinato
|
| 2. Person Plural |
suffarcinatote
|
| 3. Person Plural |
suffarcinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
suffarcinare
|
das Bepacken |
| Genitiv |
suffarcinandi
|
des Bepackens |
| Dativ |
suffarcinando
|
dem Bepacken |
| Akkusativ |
suffarcinandum
|
das Bepacken |
| Ablativ |
suffarcinando
|
durch das Bepacken |
| Vokativ |
suffarcinande
|
Bepacken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinandus
|
suffarcinanda
|
suffarcinandum
|
| Genitiv |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinandi
|
| Dativ |
suffarcinando
|
suffarcinandae
|
suffarcinando
|
| Akkusativ |
suffarcinandum
|
suffarcinandam
|
suffarcinandum
|
| Ablativ |
suffarcinando
|
suffarcinanda
|
suffarcinando
|
| Vokativ |
suffarcinande
|
suffarcinanda
|
suffarcinandum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinanda
|
| Genitiv |
suffarcinandorum
|
suffarcinandarum
|
suffarcinandorum
|
| Dativ |
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
| Akkusativ |
suffarcinandos
|
suffarcinandas
|
suffarcinanda
|
| Ablativ |
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
| Vokativ |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinans
|
suffarcinans
|
suffarcinans
|
| Genitiv |
suffarcinantis
|
suffarcinantis
|
suffarcinantis
|
| Dativ |
suffarcinanti
|
suffarcinanti
|
suffarcinanti
|
| Akkusativ |
suffarcinantem
|
suffarcinantem
|
suffarcinans
|
| Ablativ |
suffarcinanti suffarcinante
|
suffarcinanti suffarcinante
|
suffarcinanti suffarcinante
|
| Vokativ |
suffarcinans
|
suffarcinans
|
suffarcinans
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
| Genitiv |
suffarcinantium suffarcinantum
|
suffarcinantium suffarcinantum
|
suffarcinantium suffarcinantum
|
| Dativ |
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
| Akkusativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
| Ablativ |
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
| Vokativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinatus
|
suffarcinata
|
suffarcinatum
|
| Genitiv |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinati
|
| Dativ |
suffarcinato
|
suffarcinatae
|
suffarcinato
|
| Akkusativ |
suffarcinatum
|
suffarcinatam
|
suffarcinatum
|
| Ablativ |
suffarcinato
|
suffarcinata
|
suffarcinato
|
| Vokativ |
suffarcinate
|
suffarcinata
|
suffarcinatum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinata
|
| Genitiv |
suffarcinatorum
|
suffarcinatarum
|
suffarcinatorum
|
| Dativ |
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
| Akkusativ |
suffarcinatos
|
suffarcinatas
|
suffarcinata
|
| Ablativ |
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
| Vokativ |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinaturus
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturum
|
| Genitiv |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinaturi
|
| Dativ |
suffarcinaturo
|
suffarcinaturae
|
suffarcinaturo
|
| Akkusativ |
suffarcinaturum
|
suffarcinaturam
|
suffarcinaturum
|
| Ablativ |
suffarcinaturo
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturo
|
| Vokativ |
suffarcinature
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinatura
|
| Genitiv |
suffarcinaturorum
|
suffarcinaturarum
|
suffarcinaturorum
|
| Dativ |
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
| Akkusativ |
suffarcinaturos
|
suffarcinaturas
|
suffarcinatura
|
| Ablativ |
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
| Vokativ |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
suffarcinatum
|
suffarcinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcino
|
ich packe voll |
| 2. Person Singular |
suffarcinas
|
du packst voll |
| 3. Person Singular |
suffarcinat
|
er/sie/es packt voll |
| 1. Person Plural |
suffarcinamus
|
wir packen voll |
| 2. Person Plural |
suffarcinatis
|
ihr packt voll |
| 3. Person Plural |
suffarcinant
|
sie packen voll |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinor
|
ich werde vollgepackt |
| 2. Person Singular |
suffarcinaris suffarcinare
|
du wirst vollgepackt |
| 3. Person Singular |
suffarcinatur
|
er/sie/es wird vollgepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinamur
|
wir werden vollgepackt |
| 2. Person Plural |
suffarcinamini
|
ihr werdet vollgepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinantur
|
sie werden vollgepackt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinem
|
ich packe voll |
| 2. Person Singular |
suffarcines
|
du packest voll |
| 3. Person Singular |
suffarcinet
|
er/sie/es packe voll |
| 1. Person Plural |
suffarcinemus
|
wir packen voll |
| 2. Person Plural |
suffarcinetis
|
ihr packet voll |
| 3. Person Plural |
suffarcinent
|
sie packen voll |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarciner
|
ich werde vollgepackt |
| 2. Person Singular |
suffarcineris suffarcinere
|
du werdest vollgepackt |
| 3. Person Singular |
suffarcinetur
|
er/sie/es werde vollgepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinemur
|
wir werden vollgepackt |
| 2. Person Plural |
suffarcinemini
|
ihr werdet vollgepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinentur
|
sie werden vollgepackt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabam
|
ich packte voll |
| 2. Person Singular |
suffarcinabas
|
du packtest voll |
| 3. Person Singular |
suffarcinabat
|
er/sie/es packte voll |
| 1. Person Plural |
suffarcinabamus
|
wir packten voll |
| 2. Person Plural |
suffarcinabatis
|
ihr packtet voll |
| 3. Person Plural |
suffarcinabant
|
sie packten voll |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabar
|
ich wurde vollgepackt |
| 2. Person Singular |
suffarcinabaris suffarcinabare
|
du wurdest vollgepackt |
| 3. Person Singular |
suffarcinabatur
|
er/sie/es wurde vollgepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinabamur
|
wir wurden vollgepackt |
| 2. Person Plural |
suffarcinabamini
|
ihr wurdet vollgepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinabantur
|
sie wurden vollgepackt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinarem
|
ich packte voll |
| 2. Person Singular |
suffarcinares
|
du packtest voll |
| 3. Person Singular |
suffarcinaret
|
er/sie/es packte voll |
| 1. Person Plural |
suffarcinaremus
|
wir packten voll |
| 2. Person Plural |
suffarcinaretis
|
ihr packtet voll |
| 3. Person Plural |
suffarcinarent
|
sie packten voll |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinarer
|
ich würde vollgepackt |
| 2. Person Singular |
suffarcinareris suffarcinarere
|
du würdest vollgepackt |
| 3. Person Singular |
suffarcinaretur
|
er/sie/es würde vollgepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinaremur
|
wir würden vollgepackt |
| 2. Person Plural |
suffarcinaremini
|
ihr würdet vollgepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinarentur
|
sie würden vollgepackt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabo
|
ich werde vollpacken |
| 2. Person Singular |
suffarcinabis
|
du wirst vollpacken |
| 3. Person Singular |
suffarcinabit
|
er/sie/es wird vollpacken |
| 1. Person Plural |
suffarcinabimus
|
wir werden vollpacken |
| 2. Person Plural |
suffarcinabitis
|
ihr werdet vollpacken |
| 3. Person Plural |
suffarcinabunt
|
sie werden vollpacken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabor
|
ich werde vollgepackt werden |
| 2. Person Singular |
suffarcinaberis suffarcinabere
|
du wirst vollgepackt werden |
| 3. Person Singular |
suffarcinabitur
|
er/sie/es wird vollgepackt werden |
| 1. Person Plural |
suffarcinabimur
|
wir werden vollgepackt werden |
| 2. Person Plural |
suffarcinabimini
|
ihr werdet vollgepackt werden |
| 3. Person Plural |
suffarcinabuntur
|
sie werden vollgepackt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavi
|
ich habe vollgepackt |
| 2. Person Singular |
suffarcinavisti
|
du hast vollgepackt |
| 3. Person Singular |
suffarcinavit
|
er/sie/es hat vollgepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinavimus
|
wir haben vollgepackt |
| 2. Person Plural |
suffarcinavistis
|
ihr habt vollgepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinaverunt suffarcinavere
|
sie haben vollgepackt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus sum
|
ich bin vollgepackt worden |
| 2. Person Singular |
suffarcinatus es
|
du bist vollgepackt worden |
| 3. Person Singular |
suffarcinatus est
|
er/sie/es ist vollgepackt worden |
| 1. Person Plural |
suffarcinati sumus
|
wir sind vollgepackt worden |
| 2. Person Plural |
suffarcinati estis
|
ihr seid vollgepackt worden |
| 3. Person Plural |
suffarcinati sunt
|
sie sind vollgepackt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinaverim
|
ich habe vollgepackt |
| 2. Person Singular |
suffarcinaveris
|
du habest vollgepackt |
| 3. Person Singular |
suffarcinaverit
|
er/sie/es habe vollgepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinaverimus
|
wir haben vollgepackt |
| 2. Person Plural |
suffarcinaveritis
|
ihr habet vollgepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinaverint
|
sie haben vollgepackt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus sim
|
ich sei vollgepackt worden |
| 2. Person Singular |
suffarcinatus sis
|
du seiest vollgepackt worden |
| 3. Person Singular |
suffarcinatus sit
|
er/sie/es sei vollgepackt worden |
| 1. Person Plural |
suffarcinati simus
|
wir seien vollgepackt worden |
| 2. Person Plural |
suffarcinati sitis
|
ihr seiet vollgepackt worden |
| 3. Person Plural |
suffarcinati sint
|
sie seien vollgepackt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinaveram
|
ich hatte vollgepackt |
| 2. Person Singular |
suffarcinaveras
|
du hattest vollgepackt |
| 3. Person Singular |
suffarcinaverat
|
er/sie/es hatte vollgepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinaveramus
|
wir hatten vollgepackt |
| 2. Person Plural |
suffarcinaveratis
|
ihr hattet vollgepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinaverant
|
sie hatten vollgepackt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus eram
|
ich war vollgepackt worden |
| 2. Person Singular |
suffarcinatus eras
|
du warst vollgepackt worden |
| 3. Person Singular |
suffarcinatus erat
|
er/sie/es war vollgepackt worden |
| 1. Person Plural |
suffarcinati eramus
|
wir waren vollgepackt worden |
| 2. Person Plural |
suffarcinati eratis
|
ihr wart vollgepackt worden |
| 3. Person Plural |
suffarcinati erant
|
sie waren vollgepackt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavissem
|
ich hätte vollgepackt |
| 2. Person Singular |
suffarcinavisses
|
du hättest vollgepackt |
| 3. Person Singular |
suffarcinavisset
|
er/sie/es hätte vollgepackt |
| 1. Person Plural |
suffarcinavissemus
|
wir hätten vollgepackt |
| 2. Person Plural |
suffarcinavissetis
|
ihr hättet vollgepackt |
| 3. Person Plural |
suffarcinavissent
|
sie hätten vollgepackt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus essem
|
ich wäre vollgepackt worden |
| 2. Person Singular |
suffarcinatus esses
|
du wärest vollgepackt worden |
| 3. Person Singular |
suffarcinatus esset
|
er/sie/es wäre vollgepackt worden |
| 1. Person Plural |
suffarcinati essemus
|
wir wären vollgepackt worden |
| 2. Person Plural |
suffarcinati essetis
|
ihr wäret vollgepackt worden |
| 3. Person Plural |
suffarcinati essent
|
sie wären vollgepackt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavero
|
ich werde vollgepackt haben |
| 2. Person Singular |
suffarcinaveris
|
du wirst vollgepackt haben |
| 3. Person Singular |
suffarcinaverit
|
er/sie/es wird vollgepackt haben |
| 1. Person Plural |
suffarcinaverimus
|
wir werden vollgepackt haben |
| 2. Person Plural |
suffarcinaveritis
|
ihr werdet vollgepackt haben |
| 3. Person Plural |
suffarcinaverint
|
sie werden vollgepackt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus ero
|
ich werde vollgepackt worden sein |
| 2. Person Singular |
suffarcinatus eris
|
du wirst vollgepackt worden sein |
| 3. Person Singular |
suffarcinatus erit
|
er/sie/es wird vollgepackt worden sein |
| 1. Person Plural |
suffarcinati erimus
|
wir werden vollgepackt worden sein |
| 2. Person Plural |
suffarcinati eritis
|
ihr werdet vollgepackt worden sein |
| 3. Person Plural |
suffarcinati erunt
|
sie werden vollgepackt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
suffarcinare
|
vollpacken |
| Vorzeitigkeit |
suffarcinavisse
|
vollgepackt haben |
| Nachzeitigkeit |
suffarcinaturum esse
|
vollpacken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
suffarcinari suffarcinarier
|
vollgepackt werden |
| Vorzeitigkeit |
suffarcinatum esse
|
vollgepackt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
suffarcinatum iri
|
künftig vollgepackt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
suffarcina
|
packe voll; pack voll! |
| 2. Person Plural |
suffarcinate
|
packt voll! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
suffarcinato
|
| 3. Person Singular |
suffarcinato
|
| 2. Person Plural |
suffarcinatote
|
| 3. Person Plural |
suffarcinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
suffarcinare
|
das Vollpacken |
| Genitiv |
suffarcinandi
|
des Vollpackens |
| Dativ |
suffarcinando
|
dem Vollpacken |
| Akkusativ |
suffarcinandum
|
das Vollpacken |
| Ablativ |
suffarcinando
|
durch das Vollpacken |
| Vokativ |
suffarcinande
|
Vollpacken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinandus
|
suffarcinanda
|
suffarcinandum
|
| Genitiv |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinandi
|
| Dativ |
suffarcinando
|
suffarcinandae
|
suffarcinando
|
| Akkusativ |
suffarcinandum
|
suffarcinandam
|
suffarcinandum
|
| Ablativ |
suffarcinando
|
suffarcinanda
|
suffarcinando
|
| Vokativ |
suffarcinande
|
suffarcinanda
|
suffarcinandum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinanda
|
| Genitiv |
suffarcinandorum
|
suffarcinandarum
|
suffarcinandorum
|
| Dativ |
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
| Akkusativ |
suffarcinandos
|
suffarcinandas
|
suffarcinanda
|
| Ablativ |
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
| Vokativ |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinans
|
suffarcinans
|
suffarcinans
|
| Genitiv |
suffarcinantis
|
suffarcinantis
|
suffarcinantis
|
| Dativ |
suffarcinanti
|
suffarcinanti
|
suffarcinanti
|
| Akkusativ |
suffarcinantem
|
suffarcinantem
|
suffarcinans
|
| Ablativ |
suffarcinanti suffarcinante
|
suffarcinanti suffarcinante
|
suffarcinanti suffarcinante
|
| Vokativ |
suffarcinans
|
suffarcinans
|
suffarcinans
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
| Genitiv |
suffarcinantium suffarcinantum
|
suffarcinantium suffarcinantum
|
suffarcinantium suffarcinantum
|
| Dativ |
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
| Akkusativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
| Ablativ |
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
| Vokativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinatus
|
suffarcinata
|
suffarcinatum
|
| Genitiv |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinati
|
| Dativ |
suffarcinato
|
suffarcinatae
|
suffarcinato
|
| Akkusativ |
suffarcinatum
|
suffarcinatam
|
suffarcinatum
|
| Ablativ |
suffarcinato
|
suffarcinata
|
suffarcinato
|
| Vokativ |
suffarcinate
|
suffarcinata
|
suffarcinatum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinata
|
| Genitiv |
suffarcinatorum
|
suffarcinatarum
|
suffarcinatorum
|
| Dativ |
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
| Akkusativ |
suffarcinatos
|
suffarcinatas
|
suffarcinata
|
| Ablativ |
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
| Vokativ |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinaturus
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturum
|
| Genitiv |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinaturi
|
| Dativ |
suffarcinaturo
|
suffarcinaturae
|
suffarcinaturo
|
| Akkusativ |
suffarcinaturum
|
suffarcinaturam
|
suffarcinaturum
|
| Ablativ |
suffarcinaturo
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturo
|
| Vokativ |
suffarcinature
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinatura
|
| Genitiv |
suffarcinaturorum
|
suffarcinaturarum
|
suffarcinaturorum
|
| Dativ |
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
| Akkusativ |
suffarcinaturos
|
suffarcinaturas
|
suffarcinatura
|
| Ablativ |
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
| Vokativ |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
suffarcinatum
|
suffarcinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcino
|
ich stopfe voll |
| 2. Person Singular |
suffarcinas
|
du stopfst voll |
| 3. Person Singular |
suffarcinat
|
er/sie/es stopft voll |
| 1. Person Plural |
suffarcinamus
|
wir stopfen voll |
| 2. Person Plural |
suffarcinatis
|
ihr stopft voll |
| 3. Person Plural |
suffarcinant
|
sie stopfen voll |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinor
|
ich werde vollgestopft |
| 2. Person Singular |
suffarcinaris suffarcinare
|
du wirst vollgestopft |
| 3. Person Singular |
suffarcinatur
|
er/sie/es wird vollgestopft |
| 1. Person Plural |
suffarcinamur
|
wir werden vollgestopft |
| 2. Person Plural |
suffarcinamini
|
ihr werdet vollgestopft |
| 3. Person Plural |
suffarcinantur
|
sie werden vollgestopft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinem
|
ich stopfe voll |
| 2. Person Singular |
suffarcines
|
du stopfest voll |
| 3. Person Singular |
suffarcinet
|
er/sie/es stopfe voll |
| 1. Person Plural |
suffarcinemus
|
wir stopfen voll |
| 2. Person Plural |
suffarcinetis
|
ihr stopfet voll |
| 3. Person Plural |
suffarcinent
|
sie stopfen voll |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarciner
|
ich werde vollgestopft |
| 2. Person Singular |
suffarcineris suffarcinere
|
du werdest vollgestopft |
| 3. Person Singular |
suffarcinetur
|
er/sie/es werde vollgestopft |
| 1. Person Plural |
suffarcinemur
|
wir werden vollgestopft |
| 2. Person Plural |
suffarcinemini
|
ihr werdet vollgestopft |
| 3. Person Plural |
suffarcinentur
|
sie werden vollgestopft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabam
|
ich stopfte voll |
| 2. Person Singular |
suffarcinabas
|
du stopftest voll |
| 3. Person Singular |
suffarcinabat
|
er/sie/es stopfte voll |
| 1. Person Plural |
suffarcinabamus
|
wir stopften voll |
| 2. Person Plural |
suffarcinabatis
|
ihr stopftet voll |
| 3. Person Plural |
suffarcinabant
|
sie stopften voll |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabar
|
ich wurde vollgestopft |
| 2. Person Singular |
suffarcinabaris suffarcinabare
|
du wurdest vollgestopft |
| 3. Person Singular |
suffarcinabatur
|
er/sie/es wurde vollgestopft |
| 1. Person Plural |
suffarcinabamur
|
wir wurden vollgestopft |
| 2. Person Plural |
suffarcinabamini
|
ihr wurdet vollgestopft |
| 3. Person Plural |
suffarcinabantur
|
sie wurden vollgestopft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinarem
|
ich stopfte voll |
| 2. Person Singular |
suffarcinares
|
du stopftest voll |
| 3. Person Singular |
suffarcinaret
|
er/sie/es stopfte voll |
| 1. Person Plural |
suffarcinaremus
|
wir stopften voll |
| 2. Person Plural |
suffarcinaretis
|
ihr stopftet voll |
| 3. Person Plural |
suffarcinarent
|
sie stopften voll |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinarer
|
ich würde vollgestopft |
| 2. Person Singular |
suffarcinareris suffarcinarere
|
du würdest vollgestopft |
| 3. Person Singular |
suffarcinaretur
|
er/sie/es würde vollgestopft |
| 1. Person Plural |
suffarcinaremur
|
wir würden vollgestopft |
| 2. Person Plural |
suffarcinaremini
|
ihr würdet vollgestopft |
| 3. Person Plural |
suffarcinarentur
|
sie würden vollgestopft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabo
|
ich werde vollstopfen |
| 2. Person Singular |
suffarcinabis
|
du wirst vollstopfen |
| 3. Person Singular |
suffarcinabit
|
er/sie/es wird vollstopfen |
| 1. Person Plural |
suffarcinabimus
|
wir werden vollstopfen |
| 2. Person Plural |
suffarcinabitis
|
ihr werdet vollstopfen |
| 3. Person Plural |
suffarcinabunt
|
sie werden vollstopfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabor
|
ich werde vollgestopft werden |
| 2. Person Singular |
suffarcinaberis suffarcinabere
|
du wirst vollgestopft werden |
| 3. Person Singular |
suffarcinabitur
|
er/sie/es wird vollgestopft werden |
| 1. Person Plural |
suffarcinabimur
|
wir werden vollgestopft werden |
| 2. Person Plural |
suffarcinabimini
|
ihr werdet vollgestopft werden |
| 3. Person Plural |
suffarcinabuntur
|
sie werden vollgestopft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavi
|
ich habe vollgestopft |
| 2. Person Singular |
suffarcinavisti
|
du hast vollgestopft |
| 3. Person Singular |
suffarcinavit
|
er/sie/es hat vollgestopft |
| 1. Person Plural |
suffarcinavimus
|
wir haben vollgestopft |
| 2. Person Plural |
suffarcinavistis
|
ihr habt vollgestopft |
| 3. Person Plural |
suffarcinaverunt suffarcinavere
|
sie haben vollgestopft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus sum
|
ich bin vollgestopft worden |
| 2. Person Singular |
suffarcinatus es
|
du bist vollgestopft worden |
| 3. Person Singular |
suffarcinatus est
|
er/sie/es ist vollgestopft worden |
| 1. Person Plural |
suffarcinati sumus
|
wir sind vollgestopft worden |
| 2. Person Plural |
suffarcinati estis
|
ihr seid vollgestopft worden |
| 3. Person Plural |
suffarcinati sunt
|
sie sind vollgestopft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinaverim
|
ich habe vollgestopft |
| 2. Person Singular |
suffarcinaveris
|
du habest vollgestopft |
| 3. Person Singular |
suffarcinaverit
|
er/sie/es habe vollgestopft |
| 1. Person Plural |
suffarcinaverimus
|
wir haben vollgestopft |
| 2. Person Plural |
suffarcinaveritis
|
ihr habet vollgestopft |
| 3. Person Plural |
suffarcinaverint
|
sie haben vollgestopft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus sim
|
ich sei vollgestopft worden |
| 2. Person Singular |
suffarcinatus sis
|
du seiest vollgestopft worden |
| 3. Person Singular |
suffarcinatus sit
|
er/sie/es sei vollgestopft worden |
| 1. Person Plural |
suffarcinati simus
|
wir seien vollgestopft worden |
| 2. Person Plural |
suffarcinati sitis
|
ihr seiet vollgestopft worden |
| 3. Person Plural |
suffarcinati sint
|
sie seien vollgestopft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinaveram
|
ich hatte vollgestopft |
| 2. Person Singular |
suffarcinaveras
|
du hattest vollgestopft |
| 3. Person Singular |
suffarcinaverat
|
er/sie/es hatte vollgestopft |
| 1. Person Plural |
suffarcinaveramus
|
wir hatten vollgestopft |
| 2. Person Plural |
suffarcinaveratis
|
ihr hattet vollgestopft |
| 3. Person Plural |
suffarcinaverant
|
sie hatten vollgestopft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus eram
|
ich war vollgestopft worden |
| 2. Person Singular |
suffarcinatus eras
|
du warst vollgestopft worden |
| 3. Person Singular |
suffarcinatus erat
|
er/sie/es war vollgestopft worden |
| 1. Person Plural |
suffarcinati eramus
|
wir waren vollgestopft worden |
| 2. Person Plural |
suffarcinati eratis
|
ihr wart vollgestopft worden |
| 3. Person Plural |
suffarcinati erant
|
sie waren vollgestopft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavissem
|
ich hätte vollgestopft |
| 2. Person Singular |
suffarcinavisses
|
du hättest vollgestopft |
| 3. Person Singular |
suffarcinavisset
|
er/sie/es hätte vollgestopft |
| 1. Person Plural |
suffarcinavissemus
|
wir hätten vollgestopft |
| 2. Person Plural |
suffarcinavissetis
|
ihr hättet vollgestopft |
| 3. Person Plural |
suffarcinavissent
|
sie hätten vollgestopft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus essem
|
ich wäre vollgestopft worden |
| 2. Person Singular |
suffarcinatus esses
|
du wärest vollgestopft worden |
| 3. Person Singular |
suffarcinatus esset
|
er/sie/es wäre vollgestopft worden |
| 1. Person Plural |
suffarcinati essemus
|
wir wären vollgestopft worden |
| 2. Person Plural |
suffarcinati essetis
|
ihr wäret vollgestopft worden |
| 3. Person Plural |
suffarcinati essent
|
sie wären vollgestopft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavero
|
ich werde vollgestopft haben |
| 2. Person Singular |
suffarcinaveris
|
du wirst vollgestopft haben |
| 3. Person Singular |
suffarcinaverit
|
er/sie/es wird vollgestopft haben |
| 1. Person Plural |
suffarcinaverimus
|
wir werden vollgestopft haben |
| 2. Person Plural |
suffarcinaveritis
|
ihr werdet vollgestopft haben |
| 3. Person Plural |
suffarcinaverint
|
sie werden vollgestopft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus ero
|
ich werde vollgestopft worden sein |
| 2. Person Singular |
suffarcinatus eris
|
du wirst vollgestopft worden sein |
| 3. Person Singular |
suffarcinatus erit
|
er/sie/es wird vollgestopft worden sein |
| 1. Person Plural |
suffarcinati erimus
|
wir werden vollgestopft worden sein |
| 2. Person Plural |
suffarcinati eritis
|
ihr werdet vollgestopft worden sein |
| 3. Person Plural |
suffarcinati erunt
|
sie werden vollgestopft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
suffarcinare
|
vollstopfen |
| Vorzeitigkeit |
suffarcinavisse
|
vollgestopft haben |
| Nachzeitigkeit |
suffarcinaturum esse
|
vollstopfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
suffarcinari suffarcinarier
|
vollgestopft werden |
| Vorzeitigkeit |
suffarcinatum esse
|
vollgestopft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
suffarcinatum iri
|
künftig vollgestopft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
suffarcina
|
stopfe voll; stopf voll! |
| 2. Person Plural |
suffarcinate
|
stopft voll! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
suffarcinato
|
| 3. Person Singular |
suffarcinato
|
| 2. Person Plural |
suffarcinatote
|
| 3. Person Plural |
suffarcinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
suffarcinare
|
das Vollstopfen |
| Genitiv |
suffarcinandi
|
des Vollstopfens |
| Dativ |
suffarcinando
|
dem Vollstopfen |
| Akkusativ |
suffarcinandum
|
das Vollstopfen |
| Ablativ |
suffarcinando
|
durch das Vollstopfen |
| Vokativ |
suffarcinande
|
Vollstopfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinandus
|
suffarcinanda
|
suffarcinandum
|
| Genitiv |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinandi
|
| Dativ |
suffarcinando
|
suffarcinandae
|
suffarcinando
|
| Akkusativ |
suffarcinandum
|
suffarcinandam
|
suffarcinandum
|
| Ablativ |
suffarcinando
|
suffarcinanda
|
suffarcinando
|
| Vokativ |
suffarcinande
|
suffarcinanda
|
suffarcinandum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinanda
|
| Genitiv |
suffarcinandorum
|
suffarcinandarum
|
suffarcinandorum
|
| Dativ |
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
| Akkusativ |
suffarcinandos
|
suffarcinandas
|
suffarcinanda
|
| Ablativ |
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
| Vokativ |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinans
|
suffarcinans
|
suffarcinans
|
| Genitiv |
suffarcinantis
|
suffarcinantis
|
suffarcinantis
|
| Dativ |
suffarcinanti
|
suffarcinanti
|
suffarcinanti
|
| Akkusativ |
suffarcinantem
|
suffarcinantem
|
suffarcinans
|
| Ablativ |
suffarcinanti suffarcinante
|
suffarcinanti suffarcinante
|
suffarcinanti suffarcinante
|
| Vokativ |
suffarcinans
|
suffarcinans
|
suffarcinans
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
| Genitiv |
suffarcinantium suffarcinantum
|
suffarcinantium suffarcinantum
|
suffarcinantium suffarcinantum
|
| Dativ |
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
| Akkusativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
| Ablativ |
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
| Vokativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinatus
|
suffarcinata
|
suffarcinatum
|
| Genitiv |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinati
|
| Dativ |
suffarcinato
|
suffarcinatae
|
suffarcinato
|
| Akkusativ |
suffarcinatum
|
suffarcinatam
|
suffarcinatum
|
| Ablativ |
suffarcinato
|
suffarcinata
|
suffarcinato
|
| Vokativ |
suffarcinate
|
suffarcinata
|
suffarcinatum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinata
|
| Genitiv |
suffarcinatorum
|
suffarcinatarum
|
suffarcinatorum
|
| Dativ |
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
| Akkusativ |
suffarcinatos
|
suffarcinatas
|
suffarcinata
|
| Ablativ |
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
| Vokativ |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinaturus
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturum
|
| Genitiv |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinaturi
|
| Dativ |
suffarcinaturo
|
suffarcinaturae
|
suffarcinaturo
|
| Akkusativ |
suffarcinaturum
|
suffarcinaturam
|
suffarcinaturum
|
| Ablativ |
suffarcinaturo
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturo
|
| Vokativ |
suffarcinature
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinatura
|
| Genitiv |
suffarcinaturorum
|
suffarcinaturarum
|
suffarcinaturorum
|
| Dativ |
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
| Akkusativ |
suffarcinaturos
|
suffarcinaturas
|
suffarcinatura
|
| Ablativ |
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
| Vokativ |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
suffarcinatum
|
suffarcinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcino
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinas
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinat
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinamus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinatis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinor
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinaris suffarcinare
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatur
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinamur
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinamini
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinem
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcines
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinet
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinemus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinetis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarciner
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcineris suffarcinere
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinetur
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinemur
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinemini
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabam
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinabas
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinabat
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabar
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinabaris suffarcinabare
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinarem
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinares
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinaret
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinarer
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinareris suffarcinarere
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabo
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinabis
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinabit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabor
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinaberis suffarcinabere
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavi
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinavit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinaverunt suffarcinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavero
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
suffarcinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
suffarcinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
suffarcinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
suffarcinari suffarcinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
suffarcinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
suffarcinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
suffarcina
|
! |
| 2. Person Plural |
suffarcinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
suffarcinato
|
| 3. Person Singular |
suffarcinato
|
| 2. Person Plural |
suffarcinatote
|
| 3. Person Plural |
suffarcinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
suffarcinare
|
|
| Genitiv |
suffarcinandi
|
|
| Dativ |
suffarcinando
|
|
| Akkusativ |
suffarcinandum
|
|
| Ablativ |
suffarcinando
|
|
| Vokativ |
suffarcinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinandus
|
suffarcinanda
|
suffarcinandum
|
| Genitiv |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinandi
|
| Dativ |
suffarcinando
|
suffarcinandae
|
suffarcinando
|
| Akkusativ |
suffarcinandum
|
suffarcinandam
|
suffarcinandum
|
| Ablativ |
suffarcinando
|
suffarcinanda
|
suffarcinando
|
| Vokativ |
suffarcinande
|
suffarcinanda
|
suffarcinandum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinanda
|
| Genitiv |
suffarcinandorum
|
suffarcinandarum
|
suffarcinandorum
|
| Dativ |
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
| Akkusativ |
suffarcinandos
|
suffarcinandas
|
suffarcinanda
|
| Ablativ |
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
| Vokativ |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinans
|
suffarcinans
|
suffarcinans
|
| Genitiv |
suffarcinantis
|
suffarcinantis
|
suffarcinantis
|
| Dativ |
suffarcinanti
|
suffarcinanti
|
suffarcinanti
|
| Akkusativ |
suffarcinantem
|
suffarcinantem
|
suffarcinans
|
| Ablativ |
suffarcinanti suffarcinante
|
suffarcinanti suffarcinante
|
suffarcinanti suffarcinante
|
| Vokativ |
suffarcinans
|
suffarcinans
|
suffarcinans
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
| Genitiv |
suffarcinantium suffarcinantum
|
suffarcinantium suffarcinantum
|
suffarcinantium suffarcinantum
|
| Dativ |
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
| Akkusativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
| Ablativ |
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
| Vokativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinatus
|
suffarcinata
|
suffarcinatum
|
| Genitiv |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinati
|
| Dativ |
suffarcinato
|
suffarcinatae
|
suffarcinato
|
| Akkusativ |
suffarcinatum
|
suffarcinatam
|
suffarcinatum
|
| Ablativ |
suffarcinato
|
suffarcinata
|
suffarcinato
|
| Vokativ |
suffarcinate
|
suffarcinata
|
suffarcinatum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinata
|
| Genitiv |
suffarcinatorum
|
suffarcinatarum
|
suffarcinatorum
|
| Dativ |
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
| Akkusativ |
suffarcinatos
|
suffarcinatas
|
suffarcinata
|
| Ablativ |
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
| Vokativ |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinaturus
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturum
|
| Genitiv |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinaturi
|
| Dativ |
suffarcinaturo
|
suffarcinaturae
|
suffarcinaturo
|
| Akkusativ |
suffarcinaturum
|
suffarcinaturam
|
suffarcinaturum
|
| Ablativ |
suffarcinaturo
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturo
|
| Vokativ |
suffarcinature
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinatura
|
| Genitiv |
suffarcinaturorum
|
suffarcinaturarum
|
suffarcinaturorum
|
| Dativ |
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
| Akkusativ |
suffarcinaturos
|
suffarcinaturas
|
suffarcinatura
|
| Ablativ |
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
| Vokativ |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
suffarcinatum
|
suffarcinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcino
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinas
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinat
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinamus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinatis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinor
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinaris suffarcinare
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatur
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinamur
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinamini
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinem
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcines
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinet
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinemus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinetis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarciner
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcineris suffarcinere
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinetur
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinemur
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinemini
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabam
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinabas
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinabat
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabar
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinabaris suffarcinabare
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinarem
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinares
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinaret
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinarer
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinareris suffarcinarere
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabo
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinabis
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinabit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabor
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinaberis suffarcinabere
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavi
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinavit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinaverunt suffarcinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavero
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
suffarcinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
suffarcinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
suffarcinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
suffarcinari suffarcinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
suffarcinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
suffarcinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
suffarcina
|
! |
| 2. Person Plural |
suffarcinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
suffarcinato
|
| 3. Person Singular |
suffarcinato
|
| 2. Person Plural |
suffarcinatote
|
| 3. Person Plural |
suffarcinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
suffarcinare
|
|
| Genitiv |
suffarcinandi
|
|
| Dativ |
suffarcinando
|
|
| Akkusativ |
suffarcinandum
|
|
| Ablativ |
suffarcinando
|
|
| Vokativ |
suffarcinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinandus
|
suffarcinanda
|
suffarcinandum
|
| Genitiv |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinandi
|
| Dativ |
suffarcinando
|
suffarcinandae
|
suffarcinando
|
| Akkusativ |
suffarcinandum
|
suffarcinandam
|
suffarcinandum
|
| Ablativ |
suffarcinando
|
suffarcinanda
|
suffarcinando
|
| Vokativ |
suffarcinande
|
suffarcinanda
|
suffarcinandum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinanda
|
| Genitiv |
suffarcinandorum
|
suffarcinandarum
|
suffarcinandorum
|
| Dativ |
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
| Akkusativ |
suffarcinandos
|
suffarcinandas
|
suffarcinanda
|
| Ablativ |
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
| Vokativ |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinans
|
suffarcinans
|
suffarcinans
|
| Genitiv |
suffarcinantis
|
suffarcinantis
|
suffarcinantis
|
| Dativ |
suffarcinanti
|
suffarcinanti
|
suffarcinanti
|
| Akkusativ |
suffarcinantem
|
suffarcinantem
|
suffarcinans
|
| Ablativ |
suffarcinanti suffarcinante
|
suffarcinanti suffarcinante
|
suffarcinanti suffarcinante
|
| Vokativ |
suffarcinans
|
suffarcinans
|
suffarcinans
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
| Genitiv |
suffarcinantium suffarcinantum
|
suffarcinantium suffarcinantum
|
suffarcinantium suffarcinantum
|
| Dativ |
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
| Akkusativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
| Ablativ |
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
| Vokativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinatus
|
suffarcinata
|
suffarcinatum
|
| Genitiv |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinati
|
| Dativ |
suffarcinato
|
suffarcinatae
|
suffarcinato
|
| Akkusativ |
suffarcinatum
|
suffarcinatam
|
suffarcinatum
|
| Ablativ |
suffarcinato
|
suffarcinata
|
suffarcinato
|
| Vokativ |
suffarcinate
|
suffarcinata
|
suffarcinatum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinata
|
| Genitiv |
suffarcinatorum
|
suffarcinatarum
|
suffarcinatorum
|
| Dativ |
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
| Akkusativ |
suffarcinatos
|
suffarcinatas
|
suffarcinata
|
| Ablativ |
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
| Vokativ |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinaturus
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturum
|
| Genitiv |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinaturi
|
| Dativ |
suffarcinaturo
|
suffarcinaturae
|
suffarcinaturo
|
| Akkusativ |
suffarcinaturum
|
suffarcinaturam
|
suffarcinaturum
|
| Ablativ |
suffarcinaturo
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturo
|
| Vokativ |
suffarcinature
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinatura
|
| Genitiv |
suffarcinaturorum
|
suffarcinaturarum
|
suffarcinaturorum
|
| Dativ |
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
| Akkusativ |
suffarcinaturos
|
suffarcinaturas
|
suffarcinatura
|
| Ablativ |
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
| Vokativ |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
suffarcinatum
|
suffarcinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcino
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinas
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinat
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinamus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinatis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinor
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinaris suffarcinare
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatur
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinamur
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinamini
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinem
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcines
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinet
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinemus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinetis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarciner
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcineris suffarcinere
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinetur
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinemur
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinemini
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabam
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinabas
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinabat
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabar
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinabaris suffarcinabare
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinarem
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinares
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinaret
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinarer
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinareris suffarcinarere
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabo
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinabis
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinabit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinabor
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinaberis suffarcinabere
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavi
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinavit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinaverunt suffarcinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinavero
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suffarcinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
suffarcinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
suffarcinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
suffarcinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
suffarcinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
suffarcinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
suffarcinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
suffarcinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
suffarcinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
suffarcinari suffarcinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
suffarcinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
suffarcinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
suffarcina
|
! |
| 2. Person Plural |
suffarcinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
suffarcinato
|
| 3. Person Singular |
suffarcinato
|
| 2. Person Plural |
suffarcinatote
|
| 3. Person Plural |
suffarcinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
suffarcinare
|
|
| Genitiv |
suffarcinandi
|
|
| Dativ |
suffarcinando
|
|
| Akkusativ |
suffarcinandum
|
|
| Ablativ |
suffarcinando
|
|
| Vokativ |
suffarcinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinandus
|
suffarcinanda
|
suffarcinandum
|
| Genitiv |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinandi
|
| Dativ |
suffarcinando
|
suffarcinandae
|
suffarcinando
|
| Akkusativ |
suffarcinandum
|
suffarcinandam
|
suffarcinandum
|
| Ablativ |
suffarcinando
|
suffarcinanda
|
suffarcinando
|
| Vokativ |
suffarcinande
|
suffarcinanda
|
suffarcinandum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinanda
|
| Genitiv |
suffarcinandorum
|
suffarcinandarum
|
suffarcinandorum
|
| Dativ |
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
| Akkusativ |
suffarcinandos
|
suffarcinandas
|
suffarcinanda
|
| Ablativ |
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
suffarcinandis
|
| Vokativ |
suffarcinandi
|
suffarcinandae
|
suffarcinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinans
|
suffarcinans
|
suffarcinans
|
| Genitiv |
suffarcinantis
|
suffarcinantis
|
suffarcinantis
|
| Dativ |
suffarcinanti
|
suffarcinanti
|
suffarcinanti
|
| Akkusativ |
suffarcinantem
|
suffarcinantem
|
suffarcinans
|
| Ablativ |
suffarcinanti suffarcinante
|
suffarcinanti suffarcinante
|
suffarcinanti suffarcinante
|
| Vokativ |
suffarcinans
|
suffarcinans
|
suffarcinans
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
| Genitiv |
suffarcinantium suffarcinantum
|
suffarcinantium suffarcinantum
|
suffarcinantium suffarcinantum
|
| Dativ |
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
| Akkusativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
| Ablativ |
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
suffarcinantibus
|
| Vokativ |
suffarcinantes
|
suffarcinantes
|
suffarcinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinatus
|
suffarcinata
|
suffarcinatum
|
| Genitiv |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinati
|
| Dativ |
suffarcinato
|
suffarcinatae
|
suffarcinato
|
| Akkusativ |
suffarcinatum
|
suffarcinatam
|
suffarcinatum
|
| Ablativ |
suffarcinato
|
suffarcinata
|
suffarcinato
|
| Vokativ |
suffarcinate
|
suffarcinata
|
suffarcinatum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinata
|
| Genitiv |
suffarcinatorum
|
suffarcinatarum
|
suffarcinatorum
|
| Dativ |
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
| Akkusativ |
suffarcinatos
|
suffarcinatas
|
suffarcinata
|
| Ablativ |
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
suffarcinatis
|
| Vokativ |
suffarcinati
|
suffarcinatae
|
suffarcinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suffarcinaturus
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturum
|
| Genitiv |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinaturi
|
| Dativ |
suffarcinaturo
|
suffarcinaturae
|
suffarcinaturo
|
| Akkusativ |
suffarcinaturum
|
suffarcinaturam
|
suffarcinaturum
|
| Ablativ |
suffarcinaturo
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturo
|
| Vokativ |
suffarcinature
|
suffarcinatura
|
suffarcinaturum
|
Plural
| Nominativ |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinatura
|
| Genitiv |
suffarcinaturorum
|
suffarcinaturarum
|
suffarcinaturorum
|
| Dativ |
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
| Akkusativ |
suffarcinaturos
|
suffarcinaturas
|
suffarcinatura
|
| Ablativ |
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
suffarcinaturis
|
| Vokativ |
suffarcinaturi
|
suffarcinaturae
|
suffarcinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
suffarcinatum
|
suffarcinatu
|