Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentor
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentaris superargumentare
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatur
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentamur
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentamini
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumenter
|
|
| 2. Person Singular |
superargumenteris superargumentere
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentetur
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentemur
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentemini
|
|
| 3. Person Plural |
superargumententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentabar
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentabaris superargumentabare
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentabatur
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentabamur
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentabamini
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentarer
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentareris superargumentarere
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentaretur
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentaremur
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentaremini
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentabor
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentaberis superargumentabere
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentabitur
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentabimur
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentabimini
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentatus es
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatus est
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentati estis
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentati simus
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
superargumentari superargumentarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
superargumentatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
superargumentaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
superargumentare
|
! |
| 2. Person Plural |
superargumentamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
superargumentator
|
| 3. Person Singular |
superargumentator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
superargumentantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
superargumentari superargumentarier
|
|
| Genitiv |
superargumentandi
|
|
| Dativ |
superargumentando
|
|
| Akkusativ |
superargumentandum
|
|
| Ablativ |
superargumentando
|
|
| Vokativ |
superargumentande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superargumentandus
|
superargumentanda
|
superargumentandum
|
| Genitiv |
superargumentandi
|
superargumentandae
|
superargumentandi
|
| Dativ |
superargumentando
|
superargumentandae
|
superargumentando
|
| Akkusativ |
superargumentandum
|
superargumentandam
|
superargumentandum
|
| Ablativ |
superargumentando
|
superargumentanda
|
superargumentando
|
| Vokativ |
superargumentande
|
superargumentanda
|
superargumentandum
|
Plural
| Nominativ |
superargumentandi
|
superargumentandae
|
superargumentanda
|
| Genitiv |
superargumentandorum
|
superargumentandarum
|
superargumentandorum
|
| Dativ |
superargumentandis
|
superargumentandis
|
superargumentandis
|
| Akkusativ |
superargumentandos
|
superargumentandas
|
superargumentanda
|
| Ablativ |
superargumentandis
|
superargumentandis
|
superargumentandis
|
| Vokativ |
superargumentandi
|
superargumentandae
|
superargumentanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superargumentans
|
superargumentans
|
superargumentans
|
| Genitiv |
superargumentantis
|
superargumentantis
|
superargumentantis
|
| Dativ |
superargumentanti
|
superargumentanti
|
superargumentanti
|
| Akkusativ |
superargumentantem
|
superargumentantem
|
superargumentans
|
| Ablativ |
superargumentanti superargumentante
|
superargumentanti superargumentante
|
superargumentanti superargumentante
|
| Vokativ |
superargumentans
|
superargumentans
|
superargumentans
|
Plural
| Nominativ |
superargumentantes
|
superargumentantes
|
superargumentantia
|
| Genitiv |
superargumentantium superargumentantum
|
superargumentantium superargumentantum
|
superargumentantium superargumentantum
|
| Dativ |
superargumentantibus
|
superargumentantibus
|
superargumentantibus
|
| Akkusativ |
superargumentantes
|
superargumentantes
|
superargumentantia
|
| Ablativ |
superargumentantibus
|
superargumentantibus
|
superargumentantibus
|
| Vokativ |
superargumentantes
|
superargumentantes
|
superargumentantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superargumentatus
|
superargumentata
|
superargumentatum
|
| Genitiv |
superargumentati
|
superargumentatae
|
superargumentati
|
| Dativ |
superargumentato
|
superargumentatae
|
superargumentato
|
| Akkusativ |
superargumentatum
|
superargumentatam
|
superargumentatum
|
| Ablativ |
superargumentato
|
superargumentata
|
superargumentato
|
| Vokativ |
superargumentate
|
superargumentata
|
superargumentatum
|
Plural
| Nominativ |
superargumentati
|
superargumentatae
|
superargumentata
|
| Genitiv |
superargumentatorum
|
superargumentatarum
|
superargumentatorum
|
| Dativ |
superargumentatis
|
superargumentatis
|
superargumentatis
|
| Akkusativ |
superargumentatos
|
superargumentatas
|
superargumentata
|
| Ablativ |
superargumentatis
|
superargumentatis
|
superargumentatis
|
| Vokativ |
superargumentati
|
superargumentatae
|
superargumentata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superargumentaturus
|
superargumentatura
|
superargumentaturum
|
| Genitiv |
superargumentaturi
|
superargumentaturae
|
superargumentaturi
|
| Dativ |
superargumentaturo
|
superargumentaturae
|
superargumentaturo
|
| Akkusativ |
superargumentaturum
|
superargumentaturam
|
superargumentaturum
|
| Ablativ |
superargumentaturo
|
superargumentatura
|
superargumentaturo
|
| Vokativ |
superargumentature
|
superargumentatura
|
superargumentaturum
|
Plural
| Nominativ |
superargumentaturi
|
superargumentaturae
|
superargumentatura
|
| Genitiv |
superargumentaturorum
|
superargumentaturarum
|
superargumentaturorum
|
| Dativ |
superargumentaturis
|
superargumentaturis
|
superargumentaturis
|
| Akkusativ |
superargumentaturos
|
superargumentaturas
|
superargumentatura
|
| Ablativ |
superargumentaturis
|
superargumentaturis
|
superargumentaturis
|
| Vokativ |
superargumentaturi
|
superargumentaturae
|
superargumentatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
superargumentatum
|
superargumentatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentor
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentaris superargumentare
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatur
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentamur
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentamini
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumenter
|
|
| 2. Person Singular |
superargumenteris superargumentere
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentetur
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentemur
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentemini
|
|
| 3. Person Plural |
superargumententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentabar
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentabaris superargumentabare
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentabatur
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentabamur
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentabamini
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentarer
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentareris superargumentarere
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentaretur
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentaremur
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentaremini
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentabor
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentaberis superargumentabere
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentabitur
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentabimur
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentabimini
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentatus es
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatus est
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentati estis
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentati simus
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
superargumentari superargumentarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
superargumentatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
superargumentaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
superargumentare
|
! |
| 2. Person Plural |
superargumentamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
superargumentator
|
| 3. Person Singular |
superargumentator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
superargumentantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
superargumentari superargumentarier
|
|
| Genitiv |
superargumentandi
|
|
| Dativ |
superargumentando
|
|
| Akkusativ |
superargumentandum
|
|
| Ablativ |
superargumentando
|
|
| Vokativ |
superargumentande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superargumentandus
|
superargumentanda
|
superargumentandum
|
| Genitiv |
superargumentandi
|
superargumentandae
|
superargumentandi
|
| Dativ |
superargumentando
|
superargumentandae
|
superargumentando
|
| Akkusativ |
superargumentandum
|
superargumentandam
|
superargumentandum
|
| Ablativ |
superargumentando
|
superargumentanda
|
superargumentando
|
| Vokativ |
superargumentande
|
superargumentanda
|
superargumentandum
|
Plural
| Nominativ |
superargumentandi
|
superargumentandae
|
superargumentanda
|
| Genitiv |
superargumentandorum
|
superargumentandarum
|
superargumentandorum
|
| Dativ |
superargumentandis
|
superargumentandis
|
superargumentandis
|
| Akkusativ |
superargumentandos
|
superargumentandas
|
superargumentanda
|
| Ablativ |
superargumentandis
|
superargumentandis
|
superargumentandis
|
| Vokativ |
superargumentandi
|
superargumentandae
|
superargumentanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superargumentans
|
superargumentans
|
superargumentans
|
| Genitiv |
superargumentantis
|
superargumentantis
|
superargumentantis
|
| Dativ |
superargumentanti
|
superargumentanti
|
superargumentanti
|
| Akkusativ |
superargumentantem
|
superargumentantem
|
superargumentans
|
| Ablativ |
superargumentanti superargumentante
|
superargumentanti superargumentante
|
superargumentanti superargumentante
|
| Vokativ |
superargumentans
|
superargumentans
|
superargumentans
|
Plural
| Nominativ |
superargumentantes
|
superargumentantes
|
superargumentantia
|
| Genitiv |
superargumentantium superargumentantum
|
superargumentantium superargumentantum
|
superargumentantium superargumentantum
|
| Dativ |
superargumentantibus
|
superargumentantibus
|
superargumentantibus
|
| Akkusativ |
superargumentantes
|
superargumentantes
|
superargumentantia
|
| Ablativ |
superargumentantibus
|
superargumentantibus
|
superargumentantibus
|
| Vokativ |
superargumentantes
|
superargumentantes
|
superargumentantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superargumentatus
|
superargumentata
|
superargumentatum
|
| Genitiv |
superargumentati
|
superargumentatae
|
superargumentati
|
| Dativ |
superargumentato
|
superargumentatae
|
superargumentato
|
| Akkusativ |
superargumentatum
|
superargumentatam
|
superargumentatum
|
| Ablativ |
superargumentato
|
superargumentata
|
superargumentato
|
| Vokativ |
superargumentate
|
superargumentata
|
superargumentatum
|
Plural
| Nominativ |
superargumentati
|
superargumentatae
|
superargumentata
|
| Genitiv |
superargumentatorum
|
superargumentatarum
|
superargumentatorum
|
| Dativ |
superargumentatis
|
superargumentatis
|
superargumentatis
|
| Akkusativ |
superargumentatos
|
superargumentatas
|
superargumentata
|
| Ablativ |
superargumentatis
|
superargumentatis
|
superargumentatis
|
| Vokativ |
superargumentati
|
superargumentatae
|
superargumentata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superargumentaturus
|
superargumentatura
|
superargumentaturum
|
| Genitiv |
superargumentaturi
|
superargumentaturae
|
superargumentaturi
|
| Dativ |
superargumentaturo
|
superargumentaturae
|
superargumentaturo
|
| Akkusativ |
superargumentaturum
|
superargumentaturam
|
superargumentaturum
|
| Ablativ |
superargumentaturo
|
superargumentatura
|
superargumentaturo
|
| Vokativ |
superargumentature
|
superargumentatura
|
superargumentaturum
|
Plural
| Nominativ |
superargumentaturi
|
superargumentaturae
|
superargumentatura
|
| Genitiv |
superargumentaturorum
|
superargumentaturarum
|
superargumentaturorum
|
| Dativ |
superargumentaturis
|
superargumentaturis
|
superargumentaturis
|
| Akkusativ |
superargumentaturos
|
superargumentaturas
|
superargumentatura
|
| Ablativ |
superargumentaturis
|
superargumentaturis
|
superargumentaturis
|
| Vokativ |
superargumentaturi
|
superargumentaturae
|
superargumentatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
superargumentatum
|
superargumentatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentor
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentaris superargumentare
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatur
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentamur
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentamini
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumenter
|
|
| 2. Person Singular |
superargumenteris superargumentere
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentetur
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentemur
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentemini
|
|
| 3. Person Plural |
superargumententur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentabar
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentabaris superargumentabare
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentabatur
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentabamur
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentabamini
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentarer
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentareris superargumentarere
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentaretur
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentaremur
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentaremini
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentabor
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentaberis superargumentabere
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentabitur
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentabimur
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentabimini
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentatus es
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatus est
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentati estis
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentati simus
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superargumentatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
superargumentatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
superargumentatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
superargumentati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
superargumentati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
superargumentati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
superargumentari superargumentarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
superargumentatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
superargumentaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
superargumentare
|
! |
| 2. Person Plural |
superargumentamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
superargumentator
|
| 3. Person Singular |
superargumentator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
superargumentantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
superargumentari superargumentarier
|
|
| Genitiv |
superargumentandi
|
|
| Dativ |
superargumentando
|
|
| Akkusativ |
superargumentandum
|
|
| Ablativ |
superargumentando
|
|
| Vokativ |
superargumentande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superargumentandus
|
superargumentanda
|
superargumentandum
|
| Genitiv |
superargumentandi
|
superargumentandae
|
superargumentandi
|
| Dativ |
superargumentando
|
superargumentandae
|
superargumentando
|
| Akkusativ |
superargumentandum
|
superargumentandam
|
superargumentandum
|
| Ablativ |
superargumentando
|
superargumentanda
|
superargumentando
|
| Vokativ |
superargumentande
|
superargumentanda
|
superargumentandum
|
Plural
| Nominativ |
superargumentandi
|
superargumentandae
|
superargumentanda
|
| Genitiv |
superargumentandorum
|
superargumentandarum
|
superargumentandorum
|
| Dativ |
superargumentandis
|
superargumentandis
|
superargumentandis
|
| Akkusativ |
superargumentandos
|
superargumentandas
|
superargumentanda
|
| Ablativ |
superargumentandis
|
superargumentandis
|
superargumentandis
|
| Vokativ |
superargumentandi
|
superargumentandae
|
superargumentanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superargumentans
|
superargumentans
|
superargumentans
|
| Genitiv |
superargumentantis
|
superargumentantis
|
superargumentantis
|
| Dativ |
superargumentanti
|
superargumentanti
|
superargumentanti
|
| Akkusativ |
superargumentantem
|
superargumentantem
|
superargumentans
|
| Ablativ |
superargumentanti superargumentante
|
superargumentanti superargumentante
|
superargumentanti superargumentante
|
| Vokativ |
superargumentans
|
superargumentans
|
superargumentans
|
Plural
| Nominativ |
superargumentantes
|
superargumentantes
|
superargumentantia
|
| Genitiv |
superargumentantium superargumentantum
|
superargumentantium superargumentantum
|
superargumentantium superargumentantum
|
| Dativ |
superargumentantibus
|
superargumentantibus
|
superargumentantibus
|
| Akkusativ |
superargumentantes
|
superargumentantes
|
superargumentantia
|
| Ablativ |
superargumentantibus
|
superargumentantibus
|
superargumentantibus
|
| Vokativ |
superargumentantes
|
superargumentantes
|
superargumentantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superargumentatus
|
superargumentata
|
superargumentatum
|
| Genitiv |
superargumentati
|
superargumentatae
|
superargumentati
|
| Dativ |
superargumentato
|
superargumentatae
|
superargumentato
|
| Akkusativ |
superargumentatum
|
superargumentatam
|
superargumentatum
|
| Ablativ |
superargumentato
|
superargumentata
|
superargumentato
|
| Vokativ |
superargumentate
|
superargumentata
|
superargumentatum
|
Plural
| Nominativ |
superargumentati
|
superargumentatae
|
superargumentata
|
| Genitiv |
superargumentatorum
|
superargumentatarum
|
superargumentatorum
|
| Dativ |
superargumentatis
|
superargumentatis
|
superargumentatis
|
| Akkusativ |
superargumentatos
|
superargumentatas
|
superargumentata
|
| Ablativ |
superargumentatis
|
superargumentatis
|
superargumentatis
|
| Vokativ |
superargumentati
|
superargumentatae
|
superargumentata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superargumentaturus
|
superargumentatura
|
superargumentaturum
|
| Genitiv |
superargumentaturi
|
superargumentaturae
|
superargumentaturi
|
| Dativ |
superargumentaturo
|
superargumentaturae
|
superargumentaturo
|
| Akkusativ |
superargumentaturum
|
superargumentaturam
|
superargumentaturum
|
| Ablativ |
superargumentaturo
|
superargumentatura
|
superargumentaturo
|
| Vokativ |
superargumentature
|
superargumentatura
|
superargumentaturum
|
Plural
| Nominativ |
superargumentaturi
|
superargumentaturae
|
superargumentatura
|
| Genitiv |
superargumentaturorum
|
superargumentaturarum
|
superargumentaturorum
|
| Dativ |
superargumentaturis
|
superargumentaturis
|
superargumentaturis
|
| Akkusativ |
superargumentaturos
|
superargumentaturas
|
superargumentatura
|
| Ablativ |
superargumentaturis
|
superargumentaturis
|
superargumentaturis
|
| Vokativ |
superargumentaturi
|
superargumentaturae
|
superargumentatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
superargumentatum
|
superargumentatu
|