Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supercerto
|
|
| 2. Person Singular |
supercertas
|
|
| 3. Person Singular |
supercertat
|
|
| 1. Person Plural |
supercertamus
|
|
| 2. Person Plural |
supercertatis
|
|
| 3. Person Plural |
supercertant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertor
|
|
| 2. Person Singular |
supercertaris supercertare
|
|
| 3. Person Singular |
supercertatur
|
|
| 1. Person Plural |
supercertamur
|
|
| 2. Person Plural |
supercertamini
|
|
| 3. Person Plural |
supercertantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertem
|
|
| 2. Person Singular |
supercertes
|
|
| 3. Person Singular |
supercertet
|
|
| 1. Person Plural |
supercertemus
|
|
| 2. Person Plural |
supercertetis
|
|
| 3. Person Plural |
supercertent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supercerter
|
|
| 2. Person Singular |
supercerteris supercertere
|
|
| 3. Person Singular |
supercertetur
|
|
| 1. Person Plural |
supercertemur
|
|
| 2. Person Plural |
supercertemini
|
|
| 3. Person Plural |
supercertentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertabam
|
|
| 2. Person Singular |
supercertabas
|
|
| 3. Person Singular |
supercertabat
|
|
| 1. Person Plural |
supercertabamus
|
|
| 2. Person Plural |
supercertabatis
|
|
| 3. Person Plural |
supercertabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertabar
|
|
| 2. Person Singular |
supercertabaris supercertabare
|
|
| 3. Person Singular |
supercertabatur
|
|
| 1. Person Plural |
supercertabamur
|
|
| 2. Person Plural |
supercertabamini
|
|
| 3. Person Plural |
supercertabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertarem
|
|
| 2. Person Singular |
supercertares
|
|
| 3. Person Singular |
supercertaret
|
|
| 1. Person Plural |
supercertaremus
|
|
| 2. Person Plural |
supercertaretis
|
|
| 3. Person Plural |
supercertarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertarer
|
|
| 2. Person Singular |
supercertareris supercertarere
|
|
| 3. Person Singular |
supercertaretur
|
|
| 1. Person Plural |
supercertaremur
|
|
| 2. Person Plural |
supercertaremini
|
|
| 3. Person Plural |
supercertarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertabo
|
|
| 2. Person Singular |
supercertabis
|
|
| 3. Person Singular |
supercertabit
|
|
| 1. Person Plural |
supercertabimus
|
|
| 2. Person Plural |
supercertabitis
|
|
| 3. Person Plural |
supercertabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertabor
|
|
| 2. Person Singular |
supercertaberis supercertabere
|
|
| 3. Person Singular |
supercertabitur
|
|
| 1. Person Plural |
supercertabimur
|
|
| 2. Person Plural |
supercertabimini
|
|
| 3. Person Plural |
supercertabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertavi
|
|
| 2. Person Singular |
supercertavisti
|
|
| 3. Person Singular |
supercertavit
|
|
| 1. Person Plural |
supercertavimus
|
|
| 2. Person Plural |
supercertavistis
|
|
| 3. Person Plural |
supercertaverunt supercertavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
supercertatus es
|
|
| 3. Person Singular |
supercertatus est
|
|
| 1. Person Plural |
supercertati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
supercertati estis
|
|
| 3. Person Plural |
supercertati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertaverim
|
|
| 2. Person Singular |
supercertaveris
|
|
| 3. Person Singular |
supercertaverit
|
|
| 1. Person Plural |
supercertaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
supercertaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
supercertaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
supercertatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
supercertatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
supercertati simus
|
|
| 2. Person Plural |
supercertati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
supercertati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertaveram
|
|
| 2. Person Singular |
supercertaveras
|
|
| 3. Person Singular |
supercertaverat
|
|
| 1. Person Plural |
supercertaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
supercertaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
supercertaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
supercertatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
supercertatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
supercertati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
supercertati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
supercertati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertavissem
|
|
| 2. Person Singular |
supercertavisses
|
|
| 3. Person Singular |
supercertavisset
|
|
| 1. Person Plural |
supercertavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
supercertavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
supercertavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
supercertatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
supercertatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
supercertati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
supercertati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
supercertati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertavero
|
|
| 2. Person Singular |
supercertaveris
|
|
| 3. Person Singular |
supercertaverit
|
|
| 1. Person Plural |
supercertaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
supercertaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
supercertaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supercertatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
supercertatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
supercertatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
supercertati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
supercertati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
supercertati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
supercertare
|
|
| Vorzeitigkeit |
supercertavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
supercertaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
supercertari supercertarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
supercertatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
supercertatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
supercerta
|
! |
| 2. Person Plural |
supercertate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
supercertato
|
| 3. Person Singular |
supercertato
|
| 2. Person Plural |
supercertatote
|
| 3. Person Plural |
supercertanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
supercertare
|
|
| Genitiv |
supercertandi
|
|
| Dativ |
supercertando
|
|
| Akkusativ |
supercertandum
|
|
| Ablativ |
supercertando
|
|
| Vokativ |
supercertande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
supercertandus
|
supercertanda
|
supercertandum
|
| Genitiv |
supercertandi
|
supercertandae
|
supercertandi
|
| Dativ |
supercertando
|
supercertandae
|
supercertando
|
| Akkusativ |
supercertandum
|
supercertandam
|
supercertandum
|
| Ablativ |
supercertando
|
supercertanda
|
supercertando
|
| Vokativ |
supercertande
|
supercertanda
|
supercertandum
|
Plural
| Nominativ |
supercertandi
|
supercertandae
|
supercertanda
|
| Genitiv |
supercertandorum
|
supercertandarum
|
supercertandorum
|
| Dativ |
supercertandis
|
supercertandis
|
supercertandis
|
| Akkusativ |
supercertandos
|
supercertandas
|
supercertanda
|
| Ablativ |
supercertandis
|
supercertandis
|
supercertandis
|
| Vokativ |
supercertandi
|
supercertandae
|
supercertanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
supercertans
|
supercertans
|
supercertans
|
| Genitiv |
supercertantis
|
supercertantis
|
supercertantis
|
| Dativ |
supercertanti
|
supercertanti
|
supercertanti
|
| Akkusativ |
supercertantem
|
supercertantem
|
supercertans
|
| Ablativ |
supercertanti supercertante
|
supercertanti supercertante
|
supercertanti supercertante
|
| Vokativ |
supercertans
|
supercertans
|
supercertans
|
Plural
| Nominativ |
supercertantes
|
supercertantes
|
supercertantia
|
| Genitiv |
supercertantium supercertantum
|
supercertantium supercertantum
|
supercertantium supercertantum
|
| Dativ |
supercertantibus
|
supercertantibus
|
supercertantibus
|
| Akkusativ |
supercertantes
|
supercertantes
|
supercertantia
|
| Ablativ |
supercertantibus
|
supercertantibus
|
supercertantibus
|
| Vokativ |
supercertantes
|
supercertantes
|
supercertantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
supercertatus
|
supercertata
|
supercertatum
|
| Genitiv |
supercertati
|
supercertatae
|
supercertati
|
| Dativ |
supercertato
|
supercertatae
|
supercertato
|
| Akkusativ |
supercertatum
|
supercertatam
|
supercertatum
|
| Ablativ |
supercertato
|
supercertata
|
supercertato
|
| Vokativ |
supercertate
|
supercertata
|
supercertatum
|
Plural
| Nominativ |
supercertati
|
supercertatae
|
supercertata
|
| Genitiv |
supercertatorum
|
supercertatarum
|
supercertatorum
|
| Dativ |
supercertatis
|
supercertatis
|
supercertatis
|
| Akkusativ |
supercertatos
|
supercertatas
|
supercertata
|
| Ablativ |
supercertatis
|
supercertatis
|
supercertatis
|
| Vokativ |
supercertati
|
supercertatae
|
supercertata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
supercertaturus
|
supercertatura
|
supercertaturum
|
| Genitiv |
supercertaturi
|
supercertaturae
|
supercertaturi
|
| Dativ |
supercertaturo
|
supercertaturae
|
supercertaturo
|
| Akkusativ |
supercertaturum
|
supercertaturam
|
supercertaturum
|
| Ablativ |
supercertaturo
|
supercertatura
|
supercertaturo
|
| Vokativ |
supercertature
|
supercertatura
|
supercertaturum
|
Plural
| Nominativ |
supercertaturi
|
supercertaturae
|
supercertatura
|
| Genitiv |
supercertaturorum
|
supercertaturarum
|
supercertaturorum
|
| Dativ |
supercertaturis
|
supercertaturis
|
supercertaturis
|
| Akkusativ |
supercertaturos
|
supercertaturas
|
supercertatura
|
| Ablativ |
supercertaturis
|
supercertaturis
|
supercertaturis
|
| Vokativ |
supercertaturi
|
supercertaturae
|
supercertatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
supercertatum
|
supercertatu
|