Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| superdicere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | dazusagen zusätzlich sagen |
| superdicere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst dagezusagt werden |
| superdicere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst dagezusagt |
| superdicere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | zusage da; zusag da |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdico |
ich zusage da |
| 2. Person Singular | superdicis |
du zusagst da |
| 3. Person Singular | superdicit |
er/sie/es zusagt da |
| 1. Person Plural | superdicimus |
wir zusagen da |
| 2. Person Plural | superdicitis |
ihr zusagt da |
| 3. Person Plural | superdicunt |
sie zusagen da |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdicor |
ich werde dagezusagt |
| 2. Person Singular | superdiceris superdicere |
du wirst dagezusagt |
| 3. Person Singular | superdicitur |
er/sie/es wird dagezusagt |
| 1. Person Plural | superdicimur |
wir werden dagezusagt |
| 2. Person Plural | superdicimini |
ihr werdet dagezusagt |
| 3. Person Plural | superdicuntur |
sie werden dagezusagt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdicam |
ich zusage da |
| 2. Person Singular | superdicas |
du zusagest da |
| 3. Person Singular | superdicat |
er/sie/es zusage da |
| 1. Person Plural | superdicamus |
wir zusagen da |
| 2. Person Plural | superdicatis |
ihr zusaget da |
| 3. Person Plural | superdicant |
sie zusagen da |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdicar |
ich werde dagezusagt |
| 2. Person Singular | superdicaris superdicare |
du werdest dagezusagt |
| 3. Person Singular | superdicatur |
er/sie/es werde dagezusagt |
| 1. Person Plural | superdicamur |
wir werden dagezusagt |
| 2. Person Plural | superdicamini |
ihr werdet dagezusagt |
| 3. Person Plural | superdicantur |
sie werden dagezusagt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdicebam |
ich zusagte da |
| 2. Person Singular | superdicebas |
du zusagtest da |
| 3. Person Singular | superdicebat |
er/sie/es zusagte da |
| 1. Person Plural | superdicebamus |
wir zusagten da |
| 2. Person Plural | superdicebatis |
ihr zusagtet da |
| 3. Person Plural | superdicebant |
sie zusagten da |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdicebar |
ich wurde dagezusagt |
| 2. Person Singular | superdicebaris superdicebare |
du wurdest dagezusagt |
| 3. Person Singular | superdicebatur |
er/sie/es wurde dagezusagt |
| 1. Person Plural | superdicebamur |
wir wurden dagezusagt |
| 2. Person Plural | superdicebamini |
ihr wurdet dagezusagt |
| 3. Person Plural | superdicebantur |
sie wurden dagezusagt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdicerem |
ich zusagte da |
| 2. Person Singular | superdiceres |
du zusagtest da |
| 3. Person Singular | superdiceret |
er/sie/es zusagte da |
| 1. Person Plural | superdiceremus |
wir zusagten da |
| 2. Person Plural | superdiceretis |
ihr zusagtet da |
| 3. Person Plural | superdicerent |
sie zusagten da |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdicerer |
ich würde dagezusagt |
| 2. Person Singular | superdicereris superdicerere |
du würdest dagezusagt |
| 3. Person Singular | superdiceretur |
er/sie/es würde dagezusagt |
| 1. Person Plural | superdiceremur |
wir würden dagezusagt |
| 2. Person Plural | superdiceremini |
ihr würdet dagezusagt |
| 3. Person Plural | superdicerentur |
sie würden dagezusagt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdicam |
ich werde dazusagen |
| 2. Person Singular | superdices |
du wirst dazusagen |
| 3. Person Singular | superdicet |
er/sie/es wird dazusagen |
| 1. Person Plural | superdicemus |
wir werden dazusagen |
| 2. Person Plural | superdicetis |
ihr werdet dazusagen |
| 3. Person Plural | superdicent |
sie werden dazusagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdicar |
ich werde dagezusagt werden |
| 2. Person Singular | superdiceris superdicere |
du wirst dagezusagt werden |
| 3. Person Singular | superdicetur |
er/sie/es wird dagezusagt werden |
| 1. Person Plural | superdicemur |
wir werden dagezusagt werden |
| 2. Person Plural | superdicemini |
ihr werdet dagezusagt werden |
| 3. Person Plural | superdicentur |
sie werden dagezusagt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdixi |
ich habe dagezusagt |
| 2. Person Singular | superdixisti |
du hast dagezusagt |
| 3. Person Singular | superdixit |
er/sie/es hat dagezusagt |
| 1. Person Plural | superdiximus |
wir haben dagezusagt |
| 2. Person Plural | superdixistis |
ihr habt dagezusagt |
| 3. Person Plural | superdixerunt superdixere |
sie haben dagezusagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdictus sum |
ich bin dagezusagt worden |
| 2. Person Singular | superdictus es |
du bist dagezusagt worden |
| 3. Person Singular | superdictus est |
er/sie/es ist dagezusagt worden |
| 1. Person Plural | superdicti sumus |
wir sind dagezusagt worden |
| 2. Person Plural | superdicti estis |
ihr seid dagezusagt worden |
| 3. Person Plural | superdicti sunt |
sie sind dagezusagt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdixerim |
ich habe dagezusagt |
| 2. Person Singular | superdixeris |
du habest dagezusagt |
| 3. Person Singular | superdixerit |
er/sie/es habe dagezusagt |
| 1. Person Plural | superdixerimus |
wir haben dagezusagt |
| 2. Person Plural | superdixeritis |
ihr habet dagezusagt |
| 3. Person Plural | superdixerint |
sie haben dagezusagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdictus sim |
ich sei dagezusagt worden |
| 2. Person Singular | superdictus sis |
du seiest dagezusagt worden |
| 3. Person Singular | superdictus sit |
er/sie/es sei dagezusagt worden |
| 1. Person Plural | superdicti simus |
wir seien dagezusagt worden |
| 2. Person Plural | superdicti sitis |
ihr seiet dagezusagt worden |
| 3. Person Plural | superdicti sint |
sie seien dagezusagt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdixeram |
ich hatte dagezusagt |
| 2. Person Singular | superdixeras |
du hattest dagezusagt |
| 3. Person Singular | superdixerat |
er/sie/es hatte dagezusagt |
| 1. Person Plural | superdixeramus |
wir hatten dagezusagt |
| 2. Person Plural | superdixeratis |
ihr hattet dagezusagt |
| 3. Person Plural | superdixerant |
sie hatten dagezusagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdictus eram |
ich war dagezusagt worden |
| 2. Person Singular | superdictus eras |
du warst dagezusagt worden |
| 3. Person Singular | superdictus erat |
er/sie/es war dagezusagt worden |
| 1. Person Plural | superdicti eramus |
wir waren dagezusagt worden |
| 2. Person Plural | superdicti eratis |
ihr wart dagezusagt worden |
| 3. Person Plural | superdicti erant |
sie waren dagezusagt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdixissem |
ich hätte dagezusagt |
| 2. Person Singular | superdixisses |
du hättest dagezusagt |
| 3. Person Singular | superdixisset |
er/sie/es hätte dagezusagt |
| 1. Person Plural | superdixissemus |
wir hätten dagezusagt |
| 2. Person Plural | superdixissetis |
ihr hättet dagezusagt |
| 3. Person Plural | superdixissent |
sie hätten dagezusagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdictus essem |
ich wäre dagezusagt worden |
| 2. Person Singular | superdictus esses |
du wärest dagezusagt worden |
| 3. Person Singular | superdictus esset |
er/sie/es wäre dagezusagt worden |
| 1. Person Plural | superdicti essemus |
wir wären dagezusagt worden |
| 2. Person Plural | superdicti essetis |
ihr wäret dagezusagt worden |
| 3. Person Plural | superdicti essent |
sie wären dagezusagt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdixero |
ich werde dagezusagt haben |
| 2. Person Singular | superdixeris |
du wirst dagezusagt haben |
| 3. Person Singular | superdixerit |
er/sie/es wird dagezusagt haben |
| 1. Person Plural | superdixerimus |
wir werden dagezusagt haben |
| 2. Person Plural | superdixeritis |
ihr werdet dagezusagt haben |
| 3. Person Plural | superdixerint |
sie werden dagezusagt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdictus ero |
ich werde dagezusagt worden sein |
| 2. Person Singular | superdictus eris |
du wirst dagezusagt worden sein |
| 3. Person Singular | superdictus erit |
er/sie/es wird dagezusagt worden sein |
| 1. Person Plural | superdicti erimus |
wir werden dagezusagt worden sein |
| 2. Person Plural | superdicti eritis |
ihr werdet dagezusagt worden sein |
| 3. Person Plural | superdicti erunt |
sie werden dagezusagt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | superdicere |
dazusagen |
| Vorzeitigkeit | superdixisse |
dagezusagt haben |
| Nachzeitigkeit | superdicturum esse |
dazusagen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | superdici superdicier |
dagezusagt werden |
| Vorzeitigkeit | superdictum esse |
dagezusagt worden sein |
| Nachzeitigkeit | superdictum iri |
künftig dagezusagt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | superdice superdic |
zusage da; zusag da! |
| 2. Person Plural | superdicite |
zusagt da! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | superdicito |
| 3. Person Singular | superdicito |
| 2. Person Plural | superdicitote |
| 3. Person Plural | superdicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | superdicere |
das Dazusagen |
| Genitiv | superdicendi superdicundi |
des Dazusagens |
| Dativ | superdicendo superdicundo |
dem Dazusagen |
| Akkusativ | superdicendum superdicundum |
das Dazusagen |
| Ablativ | superdicendo superdicundo |
durch das Dazusagen |
| Vokativ | superdicende superdicunde |
Dazusagen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | superdicendus superdicundus |
superdicenda superdicunda |
superdicendum superdicundum |
| Genitiv | superdicendi superdicundi |
superdicendae superdicundae |
superdicendi superdicundi |
| Dativ | superdicendo superdicundo |
superdicendae superdicundae |
superdicendo superdicundo |
| Akkusativ | superdicendum superdicundum |
superdicendam superdicundam |
superdicendum superdicundum |
| Ablativ | superdicendo superdicundo |
superdicenda superdicunda |
superdicendo superdicundo |
| Vokativ | superdicende superdicunde |
superdicenda superdicunda |
superdicendum superdicundum |
Plural
| Nominativ | superdicendi superdicundi |
superdicendae superdicundae |
superdicenda superdicunda |
| Genitiv | superdicendorum superdicundorum |
superdicendarum superdicundarum |
superdicendorum superdicundorum |
| Dativ | superdicendis superdicundis |
superdicendis superdicundis |
superdicendis superdicundis |
| Akkusativ | superdicendos superdicundos |
superdicendas superdicundas |
superdicenda superdicunda |
| Ablativ | superdicendis superdicundis |
superdicendis superdicundis |
superdicendis superdicundis |
| Vokativ | superdicendi superdicundi |
superdicendae superdicundae |
superdicenda superdicunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | superdicens |
superdicens |
superdicens |
| Genitiv | superdicentis |
superdicentis |
superdicentis |
| Dativ | superdicenti |
superdicenti |
superdicenti |
| Akkusativ | superdicentem |
superdicentem |
superdicens |
| Ablativ | superdicenti superdicente |
superdicenti superdicente |
superdicenti superdicente |
| Vokativ | superdicens |
superdicens |
superdicens |
Plural
| Nominativ | superdicentes |
superdicentes |
superdicentia |
| Genitiv | superdicentium superdicentum |
superdicentium superdicentum |
superdicentium superdicentum |
| Dativ | superdicentibus |
superdicentibus |
superdicentibus |
| Akkusativ | superdicentes |
superdicentes |
superdicentia |
| Ablativ | superdicentibus |
superdicentibus |
superdicentibus |
| Vokativ | superdicentes |
superdicentes |
superdicentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | superdictus |
superdicta |
superdictum |
| Genitiv | superdicti |
superdictae |
superdicti |
| Dativ | superdicto |
superdictae |
superdicto |
| Akkusativ | superdictum |
superdictam |
superdictum |
| Ablativ | superdicto |
superdicta |
superdicto |
| Vokativ | superdicte |
superdicta |
superdictum |
Plural
| Nominativ | superdicti |
superdictae |
superdicta |
| Genitiv | superdictorum |
superdictarum |
superdictorum |
| Dativ | superdictis |
superdictis |
superdictis |
| Akkusativ | superdictos |
superdictas |
superdicta |
| Ablativ | superdictis |
superdictis |
superdictis |
| Vokativ | superdicti |
superdictae |
superdicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | superdicturus |
superdictura |
superdicturum |
| Genitiv | superdicturi |
superdicturae |
superdicturi |
| Dativ | superdicturo |
superdicturae |
superdicturo |
| Akkusativ | superdicturum |
superdicturam |
superdicturum |
| Ablativ | superdicturo |
superdictura |
superdicturo |
| Vokativ | superdicture |
superdictura |
superdicturum |
Plural
| Nominativ | superdicturi |
superdicturae |
superdictura |
| Genitiv | superdicturorum |
superdicturarum |
superdicturorum |
| Dativ | superdicturis |
superdicturis |
superdicturis |
| Akkusativ | superdicturos |
superdicturas |
superdictura |
| Ablativ | superdicturis |
superdicturis |
superdicturis |
| Vokativ | superdicturi |
superdicturae |
superdictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| superdictum |
superdictu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdico |
|
| 2. Person Singular | superdicis |
|
| 3. Person Singular | superdicit |
|
| 1. Person Plural | superdicimus |
|
| 2. Person Plural | superdicitis |
|
| 3. Person Plural | superdicunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdicor |
|
| 2. Person Singular | superdiceris superdicere |
|
| 3. Person Singular | superdicitur |
|
| 1. Person Plural | superdicimur |
|
| 2. Person Plural | superdicimini |
|
| 3. Person Plural | superdicuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdicam |
|
| 2. Person Singular | superdicas |
|
| 3. Person Singular | superdicat |
|
| 1. Person Plural | superdicamus |
|
| 2. Person Plural | superdicatis |
|
| 3. Person Plural | superdicant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdicar |
|
| 2. Person Singular | superdicaris superdicare |
|
| 3. Person Singular | superdicatur |
|
| 1. Person Plural | superdicamur |
|
| 2. Person Plural | superdicamini |
|
| 3. Person Plural | superdicantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdicebam |
|
| 2. Person Singular | superdicebas |
|
| 3. Person Singular | superdicebat |
|
| 1. Person Plural | superdicebamus |
|
| 2. Person Plural | superdicebatis |
|
| 3. Person Plural | superdicebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdicebar |
|
| 2. Person Singular | superdicebaris superdicebare |
|
| 3. Person Singular | superdicebatur |
|
| 1. Person Plural | superdicebamur |
|
| 2. Person Plural | superdicebamini |
|
| 3. Person Plural | superdicebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdicerem |
|
| 2. Person Singular | superdiceres |
|
| 3. Person Singular | superdiceret |
|
| 1. Person Plural | superdiceremus |
|
| 2. Person Plural | superdiceretis |
|
| 3. Person Plural | superdicerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdicerer |
|
| 2. Person Singular | superdicereris superdicerere |
|
| 3. Person Singular | superdiceretur |
|
| 1. Person Plural | superdiceremur |
|
| 2. Person Plural | superdiceremini |
|
| 3. Person Plural | superdicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdicam |
|
| 2. Person Singular | superdices |
|
| 3. Person Singular | superdicet |
|
| 1. Person Plural | superdicemus |
|
| 2. Person Plural | superdicetis |
|
| 3. Person Plural | superdicent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdicar |
|
| 2. Person Singular | superdiceris superdicere |
|
| 3. Person Singular | superdicetur |
|
| 1. Person Plural | superdicemur |
|
| 2. Person Plural | superdicemini |
|
| 3. Person Plural | superdicentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdixi |
|
| 2. Person Singular | superdixisti |
|
| 3. Person Singular | superdixit |
|
| 1. Person Plural | superdiximus |
|
| 2. Person Plural | superdixistis |
|
| 3. Person Plural | superdixerunt superdixere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdictus sum |
|
| 2. Person Singular | superdictus es |
|
| 3. Person Singular | superdictus est |
|
| 1. Person Plural | superdicti sumus |
|
| 2. Person Plural | superdicti estis |
|
| 3. Person Plural | superdicti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdixerim |
|
| 2. Person Singular | superdixeris |
|
| 3. Person Singular | superdixerit |
|
| 1. Person Plural | superdixerimus |
|
| 2. Person Plural | superdixeritis |
|
| 3. Person Plural | superdixerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdictus sim |
|
| 2. Person Singular | superdictus sis |
|
| 3. Person Singular | superdictus sit |
|
| 1. Person Plural | superdicti simus |
|
| 2. Person Plural | superdicti sitis |
|
| 3. Person Plural | superdicti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdixeram |
|
| 2. Person Singular | superdixeras |
|
| 3. Person Singular | superdixerat |
|
| 1. Person Plural | superdixeramus |
|
| 2. Person Plural | superdixeratis |
|
| 3. Person Plural | superdixerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdictus eram |
|
| 2. Person Singular | superdictus eras |
|
| 3. Person Singular | superdictus erat |
|
| 1. Person Plural | superdicti eramus |
|
| 2. Person Plural | superdicti eratis |
|
| 3. Person Plural | superdicti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdixissem |
|
| 2. Person Singular | superdixisses |
|
| 3. Person Singular | superdixisset |
|
| 1. Person Plural | superdixissemus |
|
| 2. Person Plural | superdixissetis |
|
| 3. Person Plural | superdixissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdictus essem |
|
| 2. Person Singular | superdictus esses |
|
| 3. Person Singular | superdictus esset |
|
| 1. Person Plural | superdicti essemus |
|
| 2. Person Plural | superdicti essetis |
|
| 3. Person Plural | superdicti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | superdixero |
|
| 2. Person Singular | superdixeris |
|
| 3. Person Singular | superdixerit |
|
| 1. Person Plural | superdixerimus |
|
| 2. Person Plural | superdixeritis |
|
| 3. Person Plural | superdixerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | superdictus ero |
|
| 2. Person Singular | superdictus eris |
|
| 3. Person Singular | superdictus erit |
|
| 1. Person Plural | superdicti erimus |
|
| 2. Person Plural | superdicti eritis |
|
| 3. Person Plural | superdicti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | superdicere |
|
| Vorzeitigkeit | superdixisse |
|
| Nachzeitigkeit | superdicturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | superdici superdicier |
|
| Vorzeitigkeit | superdictum esse |
|
| Nachzeitigkeit | superdictum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | superdice superdic |
! |
| 2. Person Plural | superdicite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | superdicito |
| 3. Person Singular | superdicito |
| 2. Person Plural | superdicitote |
| 3. Person Plural | superdicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | superdicere |
|
| Genitiv | superdicendi superdicundi |
|
| Dativ | superdicendo superdicundo |
|
| Akkusativ | superdicendum superdicundum |
|
| Ablativ | superdicendo superdicundo |
|
| Vokativ | superdicende superdicunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | superdicendus superdicundus |
superdicenda superdicunda |
superdicendum superdicundum |
| Genitiv | superdicendi superdicundi |
superdicendae superdicundae |
superdicendi superdicundi |
| Dativ | superdicendo superdicundo |
superdicendae superdicundae |
superdicendo superdicundo |
| Akkusativ | superdicendum superdicundum |
superdicendam superdicundam |
superdicendum superdicundum |
| Ablativ | superdicendo superdicundo |
superdicenda superdicunda |
superdicendo superdicundo |
| Vokativ | superdicende superdicunde |
superdicenda superdicunda |
superdicendum superdicundum |
Plural
| Nominativ | superdicendi superdicundi |
superdicendae superdicundae |
superdicenda superdicunda |
| Genitiv | superdicendorum superdicundorum |
superdicendarum superdicundarum |
superdicendorum superdicundorum |
| Dativ | superdicendis superdicundis |
superdicendis superdicundis |
superdicendis superdicundis |
| Akkusativ | superdicendos superdicundos |
superdicendas superdicundas |
superdicenda superdicunda |
| Ablativ | superdicendis superdicundis |
superdicendis superdicundis |
superdicendis superdicundis |
| Vokativ | superdicendi superdicundi |
superdicendae superdicundae |
superdicenda superdicunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | superdicens |
superdicens |
superdicens |
| Genitiv | superdicentis |
superdicentis |
superdicentis |
| Dativ | superdicenti |
superdicenti |
superdicenti |
| Akkusativ | superdicentem |
superdicentem |
superdicens |
| Ablativ | superdicenti superdicente |
superdicenti superdicente |
superdicenti superdicente |
| Vokativ | superdicens |
superdicens |
superdicens |
Plural
| Nominativ | superdicentes |
superdicentes |
superdicentia |
| Genitiv | superdicentium superdicentum |
superdicentium superdicentum |
superdicentium superdicentum |
| Dativ | superdicentibus |
superdicentibus |
superdicentibus |
| Akkusativ | superdicentes |
superdicentes |
superdicentia |
| Ablativ | superdicentibus |
superdicentibus |
superdicentibus |
| Vokativ | superdicentes |
superdicentes |
superdicentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | superdictus |
superdicta |
superdictum |
| Genitiv | superdicti |
superdictae |
superdicti |
| Dativ | superdicto |
superdictae |
superdicto |
| Akkusativ | superdictum |
superdictam |
superdictum |
| Ablativ | superdicto |
superdicta |
superdicto |
| Vokativ | superdicte |
superdicta |
superdictum |
Plural
| Nominativ | superdicti |
superdictae |
superdicta |
| Genitiv | superdictorum |
superdictarum |
superdictorum |
| Dativ | superdictis |
superdictis |
superdictis |
| Akkusativ | superdictos |
superdictas |
superdicta |
| Ablativ | superdictis |
superdictis |
superdictis |
| Vokativ | superdicti |
superdictae |
superdicta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | superdicturus |
superdictura |
superdicturum |
| Genitiv | superdicturi |
superdicturae |
superdicturi |
| Dativ | superdicturo |
superdicturae |
superdicturo |
| Akkusativ | superdicturum |
superdicturam |
superdicturum |
| Ablativ | superdicturo |
superdictura |
superdicturo |
| Vokativ | superdicture |
superdictura |
superdicturum |
Plural
| Nominativ | superdicturi |
superdicturae |
superdictura |
| Genitiv | superdicturorum |
superdicturarum |
superdicturorum |
| Dativ | superdicturis |
superdicturis |
superdicturis |
| Akkusativ | superdicturos |
superdicturas |
superdictura |
| Ablativ | superdicturis |
superdicturis |
superdicturis |
| Vokativ | superdicturi |
superdicturae |
superdictura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| superdictum |
superdictu |