Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsulto
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultas
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultat
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultamus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultatis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultor
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultaris superinsultare
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultatur
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultamur
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultamini
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultem
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultes
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultet
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultemus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultetis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsulter
|
|
| 2. Person Singular |
superinsulteris superinsultere
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultetur
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultemur
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultemini
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultabam
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultabas
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultabat
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultabamus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultabatis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultabar
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultabaris superinsultabare
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultabatur
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultabamur
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultabamini
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultarem
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultares
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultaret
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultaremus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultaretis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultarer
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultareris superinsultarere
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultaretur
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultaremur
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultaremini
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultabo
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultabis
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultabit
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultabimus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultabitis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultabor
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultaberis superinsultabere
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultabitur
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultabimur
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultabimini
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultavi
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultavisti
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultavit
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultavimus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultavistis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultaverunt superinsultavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultatus es
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultatus est
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultati estis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultaverim
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultaveris
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultaverit
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultati simus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultaveram
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultaveras
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultaverat
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultavissem
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultavisses
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultavisset
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultavero
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultaveris
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultaverit
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
superinsultare
|
|
| Vorzeitigkeit |
superinsultavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
superinsultaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
superinsultari superinsultarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
superinsultatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
superinsultatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
superinsulta
|
! |
| 2. Person Plural |
superinsultate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
superinsultato
|
| 3. Person Singular |
superinsultato
|
| 2. Person Plural |
superinsultatote
|
| 3. Person Plural |
superinsultanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
superinsultare
|
|
| Genitiv |
superinsultandi
|
|
| Dativ |
superinsultando
|
|
| Akkusativ |
superinsultandum
|
|
| Ablativ |
superinsultando
|
|
| Vokativ |
superinsultande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superinsultandus
|
superinsultanda
|
superinsultandum
|
| Genitiv |
superinsultandi
|
superinsultandae
|
superinsultandi
|
| Dativ |
superinsultando
|
superinsultandae
|
superinsultando
|
| Akkusativ |
superinsultandum
|
superinsultandam
|
superinsultandum
|
| Ablativ |
superinsultando
|
superinsultanda
|
superinsultando
|
| Vokativ |
superinsultande
|
superinsultanda
|
superinsultandum
|
Plural
| Nominativ |
superinsultandi
|
superinsultandae
|
superinsultanda
|
| Genitiv |
superinsultandorum
|
superinsultandarum
|
superinsultandorum
|
| Dativ |
superinsultandis
|
superinsultandis
|
superinsultandis
|
| Akkusativ |
superinsultandos
|
superinsultandas
|
superinsultanda
|
| Ablativ |
superinsultandis
|
superinsultandis
|
superinsultandis
|
| Vokativ |
superinsultandi
|
superinsultandae
|
superinsultanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superinsultans
|
superinsultans
|
superinsultans
|
| Genitiv |
superinsultantis
|
superinsultantis
|
superinsultantis
|
| Dativ |
superinsultanti
|
superinsultanti
|
superinsultanti
|
| Akkusativ |
superinsultantem
|
superinsultantem
|
superinsultans
|
| Ablativ |
superinsultanti superinsultante
|
superinsultanti superinsultante
|
superinsultanti superinsultante
|
| Vokativ |
superinsultans
|
superinsultans
|
superinsultans
|
Plural
| Nominativ |
superinsultantes
|
superinsultantes
|
superinsultantia
|
| Genitiv |
superinsultantium superinsultantum
|
superinsultantium superinsultantum
|
superinsultantium superinsultantum
|
| Dativ |
superinsultantibus
|
superinsultantibus
|
superinsultantibus
|
| Akkusativ |
superinsultantes
|
superinsultantes
|
superinsultantia
|
| Ablativ |
superinsultantibus
|
superinsultantibus
|
superinsultantibus
|
| Vokativ |
superinsultantes
|
superinsultantes
|
superinsultantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superinsultatus
|
superinsultata
|
superinsultatum
|
| Genitiv |
superinsultati
|
superinsultatae
|
superinsultati
|
| Dativ |
superinsultato
|
superinsultatae
|
superinsultato
|
| Akkusativ |
superinsultatum
|
superinsultatam
|
superinsultatum
|
| Ablativ |
superinsultato
|
superinsultata
|
superinsultato
|
| Vokativ |
superinsultate
|
superinsultata
|
superinsultatum
|
Plural
| Nominativ |
superinsultati
|
superinsultatae
|
superinsultata
|
| Genitiv |
superinsultatorum
|
superinsultatarum
|
superinsultatorum
|
| Dativ |
superinsultatis
|
superinsultatis
|
superinsultatis
|
| Akkusativ |
superinsultatos
|
superinsultatas
|
superinsultata
|
| Ablativ |
superinsultatis
|
superinsultatis
|
superinsultatis
|
| Vokativ |
superinsultati
|
superinsultatae
|
superinsultata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superinsultaturus
|
superinsultatura
|
superinsultaturum
|
| Genitiv |
superinsultaturi
|
superinsultaturae
|
superinsultaturi
|
| Dativ |
superinsultaturo
|
superinsultaturae
|
superinsultaturo
|
| Akkusativ |
superinsultaturum
|
superinsultaturam
|
superinsultaturum
|
| Ablativ |
superinsultaturo
|
superinsultatura
|
superinsultaturo
|
| Vokativ |
superinsultature
|
superinsultatura
|
superinsultaturum
|
Plural
| Nominativ |
superinsultaturi
|
superinsultaturae
|
superinsultatura
|
| Genitiv |
superinsultaturorum
|
superinsultaturarum
|
superinsultaturorum
|
| Dativ |
superinsultaturis
|
superinsultaturis
|
superinsultaturis
|
| Akkusativ |
superinsultaturos
|
superinsultaturas
|
superinsultatura
|
| Ablativ |
superinsultaturis
|
superinsultaturis
|
superinsultaturis
|
| Vokativ |
superinsultaturi
|
superinsultaturae
|
superinsultatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
superinsultatum
|
superinsultatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsulto
|
ich springe herum |
| 2. Person Singular |
superinsultas
|
du springst herum |
| 3. Person Singular |
superinsultat
|
er/sie/es springt herum |
| 1. Person Plural |
superinsultamus
|
wir springen herum |
| 2. Person Plural |
superinsultatis
|
ihr springt herum |
| 3. Person Plural |
superinsultant
|
sie springen herum |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultor
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultaris superinsultare
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultatur
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultamur
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultamini
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultem
|
ich springe herum |
| 2. Person Singular |
superinsultes
|
du springest herum |
| 3. Person Singular |
superinsultet
|
er/sie/es springe herum |
| 1. Person Plural |
superinsultemus
|
wir springen herum |
| 2. Person Plural |
superinsultetis
|
ihr springet herum |
| 3. Person Plural |
superinsultent
|
sie springen herum |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsulter
|
|
| 2. Person Singular |
superinsulteris superinsultere
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultetur
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultemur
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultemini
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultabam
|
ich sprang herum |
| 2. Person Singular |
superinsultabas
|
du sprangst herum |
| 3. Person Singular |
superinsultabat
|
er/sie/es sprang herum |
| 1. Person Plural |
superinsultabamus
|
wir sprangen herum |
| 2. Person Plural |
superinsultabatis
|
ihr sprangt herum |
| 3. Person Plural |
superinsultabant
|
sie sprangen herum |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultabar
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultabaris superinsultabare
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultabatur
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultabamur
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultabamini
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultarem
|
ich spränge herum |
| 2. Person Singular |
superinsultares
|
du sprängest herum |
| 3. Person Singular |
superinsultaret
|
er/sie/es spränge herum |
| 1. Person Plural |
superinsultaremus
|
wir sprängen herum |
| 2. Person Plural |
superinsultaretis
|
ihr spränget herum |
| 3. Person Plural |
superinsultarent
|
sie sprängen herum |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultarer
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultareris superinsultarere
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultaretur
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultaremur
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultaremini
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultabo
|
ich werde herumspringen |
| 2. Person Singular |
superinsultabis
|
du wirst herumspringen |
| 3. Person Singular |
superinsultabit
|
er/sie/es wird herumspringen |
| 1. Person Plural |
superinsultabimus
|
wir werden herumspringen |
| 2. Person Plural |
superinsultabitis
|
ihr werdet herumspringen |
| 3. Person Plural |
superinsultabunt
|
sie werden herumspringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultabor
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultaberis superinsultabere
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultabitur
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultabimur
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultabimini
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultavi
|
ich bin herumgesprungen |
| 2. Person Singular |
superinsultavisti
|
du bist herumgesprungen |
| 3. Person Singular |
superinsultavit
|
er/sie/es ist herumgesprungen |
| 1. Person Plural |
superinsultavimus
|
wir sind herumgesprungen |
| 2. Person Plural |
superinsultavistis
|
ihr seid herumgesprungen |
| 3. Person Plural |
superinsultaverunt superinsultavere
|
sie sind herumgesprungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultatus es
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultatus est
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultati estis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultaverim
|
ich sei herumgesprungen |
| 2. Person Singular |
superinsultaveris
|
du seiest herumgesprungen |
| 3. Person Singular |
superinsultaverit
|
er/sie/es sei herumgesprungen |
| 1. Person Plural |
superinsultaverimus
|
wir seien herumgesprungen |
| 2. Person Plural |
superinsultaveritis
|
ihr seiet herumgesprungen |
| 3. Person Plural |
superinsultaverint
|
sie seien herumgesprungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultati simus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultaveram
|
ich war herumgesprungen |
| 2. Person Singular |
superinsultaveras
|
du warst herumgesprungen |
| 3. Person Singular |
superinsultaverat
|
er/sie/es war herumgesprungen |
| 1. Person Plural |
superinsultaveramus
|
wir waren herumgesprungen |
| 2. Person Plural |
superinsultaveratis
|
ihr wart herumgesprungen |
| 3. Person Plural |
superinsultaverant
|
sie waren herumgesprungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultavissem
|
ich wäre herumgesprungen |
| 2. Person Singular |
superinsultavisses
|
du wärest herumgesprungen |
| 3. Person Singular |
superinsultavisset
|
er/sie/es wäre herumgesprungen |
| 1. Person Plural |
superinsultavissemus
|
wir wären herumgesprungen |
| 2. Person Plural |
superinsultavissetis
|
ihr wäret herumgesprungen |
| 3. Person Plural |
superinsultavissent
|
sie wären herumgesprungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultavero
|
ich werde herumgesprungen sein |
| 2. Person Singular |
superinsultaveris
|
du wirst herumgesprungen sein |
| 3. Person Singular |
superinsultaverit
|
er/sie/es wird herumgesprungen sein |
| 1. Person Plural |
superinsultaverimus
|
wir werden herumgesprungen sein |
| 2. Person Plural |
superinsultaveritis
|
ihr werdet herumgesprungen sein |
| 3. Person Plural |
superinsultaverint
|
sie werden herumgesprungen sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superinsultatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
superinsultatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
superinsultatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
superinsultati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
superinsultati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
superinsultati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
superinsultare
|
herumspringen |
| Vorzeitigkeit |
superinsultavisse
|
herumgesprungen sein |
| Nachzeitigkeit |
superinsultaturum esse
|
herumspringen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
superinsultari superinsultarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
superinsultatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
superinsultatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
superinsulta
|
springe herum; spring herum! |
| 2. Person Plural |
superinsultate
|
springt herum! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
superinsultato
|
| 3. Person Singular |
superinsultato
|
| 2. Person Plural |
superinsultatote
|
| 3. Person Plural |
superinsultanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
superinsultare
|
das Herumspringen |
| Genitiv |
superinsultandi
|
des Herumspringens |
| Dativ |
superinsultando
|
dem Herumspringen |
| Akkusativ |
superinsultandum
|
das Herumspringen |
| Ablativ |
superinsultando
|
durch das Herumspringen |
| Vokativ |
superinsultande
|
Herumspringen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superinsultandus
|
superinsultanda
|
superinsultandum
|
| Genitiv |
superinsultandi
|
superinsultandae
|
superinsultandi
|
| Dativ |
superinsultando
|
superinsultandae
|
superinsultando
|
| Akkusativ |
superinsultandum
|
superinsultandam
|
superinsultandum
|
| Ablativ |
superinsultando
|
superinsultanda
|
superinsultando
|
| Vokativ |
superinsultande
|
superinsultanda
|
superinsultandum
|
Plural
| Nominativ |
superinsultandi
|
superinsultandae
|
superinsultanda
|
| Genitiv |
superinsultandorum
|
superinsultandarum
|
superinsultandorum
|
| Dativ |
superinsultandis
|
superinsultandis
|
superinsultandis
|
| Akkusativ |
superinsultandos
|
superinsultandas
|
superinsultanda
|
| Ablativ |
superinsultandis
|
superinsultandis
|
superinsultandis
|
| Vokativ |
superinsultandi
|
superinsultandae
|
superinsultanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superinsultans
|
superinsultans
|
superinsultans
|
| Genitiv |
superinsultantis
|
superinsultantis
|
superinsultantis
|
| Dativ |
superinsultanti
|
superinsultanti
|
superinsultanti
|
| Akkusativ |
superinsultantem
|
superinsultantem
|
superinsultans
|
| Ablativ |
superinsultanti superinsultante
|
superinsultanti superinsultante
|
superinsultanti superinsultante
|
| Vokativ |
superinsultans
|
superinsultans
|
superinsultans
|
Plural
| Nominativ |
superinsultantes
|
superinsultantes
|
superinsultantia
|
| Genitiv |
superinsultantium superinsultantum
|
superinsultantium superinsultantum
|
superinsultantium superinsultantum
|
| Dativ |
superinsultantibus
|
superinsultantibus
|
superinsultantibus
|
| Akkusativ |
superinsultantes
|
superinsultantes
|
superinsultantia
|
| Ablativ |
superinsultantibus
|
superinsultantibus
|
superinsultantibus
|
| Vokativ |
superinsultantes
|
superinsultantes
|
superinsultantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superinsultatus
|
superinsultata
|
superinsultatum
|
| Genitiv |
superinsultati
|
superinsultatae
|
superinsultati
|
| Dativ |
superinsultato
|
superinsultatae
|
superinsultato
|
| Akkusativ |
superinsultatum
|
superinsultatam
|
superinsultatum
|
| Ablativ |
superinsultato
|
superinsultata
|
superinsultato
|
| Vokativ |
superinsultate
|
superinsultata
|
superinsultatum
|
Plural
| Nominativ |
superinsultati
|
superinsultatae
|
superinsultata
|
| Genitiv |
superinsultatorum
|
superinsultatarum
|
superinsultatorum
|
| Dativ |
superinsultatis
|
superinsultatis
|
superinsultatis
|
| Akkusativ |
superinsultatos
|
superinsultatas
|
superinsultata
|
| Ablativ |
superinsultatis
|
superinsultatis
|
superinsultatis
|
| Vokativ |
superinsultati
|
superinsultatae
|
superinsultata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superinsultaturus
|
superinsultatura
|
superinsultaturum
|
| Genitiv |
superinsultaturi
|
superinsultaturae
|
superinsultaturi
|
| Dativ |
superinsultaturo
|
superinsultaturae
|
superinsultaturo
|
| Akkusativ |
superinsultaturum
|
superinsultaturam
|
superinsultaturum
|
| Ablativ |
superinsultaturo
|
superinsultatura
|
superinsultaturo
|
| Vokativ |
superinsultature
|
superinsultatura
|
superinsultaturum
|
Plural
| Nominativ |
superinsultaturi
|
superinsultaturae
|
superinsultatura
|
| Genitiv |
superinsultaturorum
|
superinsultaturarum
|
superinsultaturorum
|
| Dativ |
superinsultaturis
|
superinsultaturis
|
superinsultaturis
|
| Akkusativ |
superinsultaturos
|
superinsultaturas
|
superinsultatura
|
| Ablativ |
superinsultaturis
|
superinsultaturis
|
superinsultaturis
|
| Vokativ |
superinsultaturi
|
superinsultaturae
|
superinsultatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
superinsultatum
|
superinsultatu
|