Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superspero
|
|
| 2. Person Singular |
supersperas
|
|
| 3. Person Singular |
supersperat
|
|
| 1. Person Plural |
supersperamus
|
|
| 2. Person Plural |
supersperatis
|
|
| 3. Person Plural |
supersperant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperor
|
|
| 2. Person Singular |
supersperaris supersperare
|
|
| 3. Person Singular |
supersperatur
|
|
| 1. Person Plural |
supersperamur
|
|
| 2. Person Plural |
supersperamini
|
|
| 3. Person Plural |
supersperantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperem
|
|
| 2. Person Singular |
supersperes
|
|
| 3. Person Singular |
supersperet
|
|
| 1. Person Plural |
supersperemus
|
|
| 2. Person Plural |
supersperetis
|
|
| 3. Person Plural |
supersperent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperer
|
|
| 2. Person Singular |
superspereris supersperere
|
|
| 3. Person Singular |
supersperetur
|
|
| 1. Person Plural |
supersperemur
|
|
| 2. Person Plural |
supersperemini
|
|
| 3. Person Plural |
supersperentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperabam
|
|
| 2. Person Singular |
supersperabas
|
|
| 3. Person Singular |
supersperabat
|
|
| 1. Person Plural |
supersperabamus
|
|
| 2. Person Plural |
supersperabatis
|
|
| 3. Person Plural |
supersperabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperabar
|
|
| 2. Person Singular |
supersperabaris supersperabare
|
|
| 3. Person Singular |
supersperabatur
|
|
| 1. Person Plural |
supersperabamur
|
|
| 2. Person Plural |
supersperabamini
|
|
| 3. Person Plural |
supersperabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperarem
|
|
| 2. Person Singular |
supersperares
|
|
| 3. Person Singular |
supersperaret
|
|
| 1. Person Plural |
supersperaremus
|
|
| 2. Person Plural |
supersperaretis
|
|
| 3. Person Plural |
supersperarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperarer
|
|
| 2. Person Singular |
supersperareris supersperarere
|
|
| 3. Person Singular |
supersperaretur
|
|
| 1. Person Plural |
supersperaremur
|
|
| 2. Person Plural |
supersperaremini
|
|
| 3. Person Plural |
supersperarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperabo
|
|
| 2. Person Singular |
supersperabis
|
|
| 3. Person Singular |
supersperabit
|
|
| 1. Person Plural |
supersperabimus
|
|
| 2. Person Plural |
supersperabitis
|
|
| 3. Person Plural |
supersperabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperabor
|
|
| 2. Person Singular |
supersperaberis supersperabere
|
|
| 3. Person Singular |
supersperabitur
|
|
| 1. Person Plural |
supersperabimur
|
|
| 2. Person Plural |
supersperabimini
|
|
| 3. Person Plural |
supersperabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperavi
|
|
| 2. Person Singular |
supersperavisti
|
|
| 3. Person Singular |
supersperavit
|
|
| 1. Person Plural |
supersperavimus
|
|
| 2. Person Plural |
supersperavistis
|
|
| 3. Person Plural |
supersperaverunt supersperavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
supersperatus es
|
|
| 3. Person Singular |
supersperatus est
|
|
| 1. Person Plural |
supersperati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
supersperati estis
|
|
| 3. Person Plural |
supersperati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperaverim
|
|
| 2. Person Singular |
supersperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
supersperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
supersperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
supersperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
supersperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
supersperatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
supersperatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
supersperati simus
|
|
| 2. Person Plural |
supersperati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
supersperati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperaveram
|
|
| 2. Person Singular |
supersperaveras
|
|
| 3. Person Singular |
supersperaverat
|
|
| 1. Person Plural |
supersperaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
supersperaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
supersperaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
supersperatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
supersperatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
supersperati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
supersperati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
supersperati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperavissem
|
|
| 2. Person Singular |
supersperavisses
|
|
| 3. Person Singular |
supersperavisset
|
|
| 1. Person Plural |
supersperavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
supersperavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
supersperavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
supersperatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
supersperatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
supersperati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
supersperati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
supersperati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperavero
|
|
| 2. Person Singular |
supersperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
supersperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
supersperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
supersperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
supersperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supersperatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
supersperatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
supersperatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
supersperati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
supersperati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
supersperati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
supersperare
|
|
| Vorzeitigkeit |
supersperavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
supersperaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
supersperari supersperarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
supersperatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
supersperatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
superspera
|
! |
| 2. Person Plural |
supersperate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
supersperato
|
| 3. Person Singular |
supersperato
|
| 2. Person Plural |
supersperatote
|
| 3. Person Plural |
supersperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
supersperare
|
|
| Genitiv |
supersperandi
|
|
| Dativ |
supersperando
|
|
| Akkusativ |
supersperandum
|
|
| Ablativ |
supersperando
|
|
| Vokativ |
supersperande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
supersperandus
|
supersperanda
|
supersperandum
|
| Genitiv |
supersperandi
|
supersperandae
|
supersperandi
|
| Dativ |
supersperando
|
supersperandae
|
supersperando
|
| Akkusativ |
supersperandum
|
supersperandam
|
supersperandum
|
| Ablativ |
supersperando
|
supersperanda
|
supersperando
|
| Vokativ |
supersperande
|
supersperanda
|
supersperandum
|
Plural
| Nominativ |
supersperandi
|
supersperandae
|
supersperanda
|
| Genitiv |
supersperandorum
|
supersperandarum
|
supersperandorum
|
| Dativ |
supersperandis
|
supersperandis
|
supersperandis
|
| Akkusativ |
supersperandos
|
supersperandas
|
supersperanda
|
| Ablativ |
supersperandis
|
supersperandis
|
supersperandis
|
| Vokativ |
supersperandi
|
supersperandae
|
supersperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
supersperans
|
supersperans
|
supersperans
|
| Genitiv |
supersperantis
|
supersperantis
|
supersperantis
|
| Dativ |
supersperanti
|
supersperanti
|
supersperanti
|
| Akkusativ |
supersperantem
|
supersperantem
|
supersperans
|
| Ablativ |
supersperanti supersperante
|
supersperanti supersperante
|
supersperanti supersperante
|
| Vokativ |
supersperans
|
supersperans
|
supersperans
|
Plural
| Nominativ |
supersperantes
|
supersperantes
|
supersperantia
|
| Genitiv |
supersperantium supersperantum
|
supersperantium supersperantum
|
supersperantium supersperantum
|
| Dativ |
supersperantibus
|
supersperantibus
|
supersperantibus
|
| Akkusativ |
supersperantes
|
supersperantes
|
supersperantia
|
| Ablativ |
supersperantibus
|
supersperantibus
|
supersperantibus
|
| Vokativ |
supersperantes
|
supersperantes
|
supersperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
supersperatus
|
supersperata
|
supersperatum
|
| Genitiv |
supersperati
|
supersperatae
|
supersperati
|
| Dativ |
supersperato
|
supersperatae
|
supersperato
|
| Akkusativ |
supersperatum
|
supersperatam
|
supersperatum
|
| Ablativ |
supersperato
|
supersperata
|
supersperato
|
| Vokativ |
supersperate
|
supersperata
|
supersperatum
|
Plural
| Nominativ |
supersperati
|
supersperatae
|
supersperata
|
| Genitiv |
supersperatorum
|
supersperatarum
|
supersperatorum
|
| Dativ |
supersperatis
|
supersperatis
|
supersperatis
|
| Akkusativ |
supersperatos
|
supersperatas
|
supersperata
|
| Ablativ |
supersperatis
|
supersperatis
|
supersperatis
|
| Vokativ |
supersperati
|
supersperatae
|
supersperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
supersperaturus
|
supersperatura
|
supersperaturum
|
| Genitiv |
supersperaturi
|
supersperaturae
|
supersperaturi
|
| Dativ |
supersperaturo
|
supersperaturae
|
supersperaturo
|
| Akkusativ |
supersperaturum
|
supersperaturam
|
supersperaturum
|
| Ablativ |
supersperaturo
|
supersperatura
|
supersperaturo
|
| Vokativ |
supersperature
|
supersperatura
|
supersperaturum
|
Plural
| Nominativ |
supersperaturi
|
supersperaturae
|
supersperatura
|
| Genitiv |
supersperaturorum
|
supersperaturarum
|
supersperaturorum
|
| Dativ |
supersperaturis
|
supersperaturis
|
supersperaturis
|
| Akkusativ |
supersperaturos
|
supersperaturas
|
supersperatura
|
| Ablativ |
supersperaturis
|
supersperaturis
|
supersperaturis
|
| Vokativ |
supersperaturi
|
supersperaturae
|
supersperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
supersperatum
|
supersperatu
|