Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstito
|
ich erhalte |
| 2. Person Singular |
superstitas
|
du erhältst |
| 3. Person Singular |
superstitat
|
er/sie/es erhält |
| 1. Person Plural |
superstitamus
|
wir erhalten |
| 2. Person Plural |
superstitatis
|
ihr erhaltet |
| 3. Person Plural |
superstitant
|
sie erhalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitor
|
ich werde erhalten |
| 2. Person Singular |
superstitaris superstitare
|
du wirst erhalten |
| 3. Person Singular |
superstitatur
|
er/sie/es wird erhalten |
| 1. Person Plural |
superstitamur
|
wir werden erhalten |
| 2. Person Plural |
superstitamini
|
ihr werdet erhalten |
| 3. Person Plural |
superstitantur
|
sie werden erhalten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitem
|
ich erhalte |
| 2. Person Singular |
superstites
|
du erhaltest |
| 3. Person Singular |
superstitet
|
er/sie/es erhalte |
| 1. Person Plural |
superstitemus
|
wir erhalten |
| 2. Person Plural |
superstitetis
|
ihr erhaltet |
| 3. Person Plural |
superstitent
|
sie erhalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstiter
|
ich werde erhalten |
| 2. Person Singular |
superstiteris superstitere
|
du werdest erhalten |
| 3. Person Singular |
superstitetur
|
er/sie/es werde erhalten |
| 1. Person Plural |
superstitemur
|
wir werden erhalten |
| 2. Person Plural |
superstitemini
|
ihr werdet erhalten |
| 3. Person Plural |
superstitentur
|
sie werden erhalten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitabam
|
ich erhielt |
| 2. Person Singular |
superstitabas
|
du erhieltest |
| 3. Person Singular |
superstitabat
|
er/sie/es erhielt |
| 1. Person Plural |
superstitabamus
|
wir erhielten |
| 2. Person Plural |
superstitabatis
|
ihr erhieltet |
| 3. Person Plural |
superstitabant
|
sie erhielten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitabar
|
ich wurde erhalten |
| 2. Person Singular |
superstitabaris superstitabare
|
du wurdest erhalten |
| 3. Person Singular |
superstitabatur
|
er/sie/es wurde erhalten |
| 1. Person Plural |
superstitabamur
|
wir wurden erhalten |
| 2. Person Plural |
superstitabamini
|
ihr wurdet erhalten |
| 3. Person Plural |
superstitabantur
|
sie wurden erhalten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitarem
|
ich erhielte |
| 2. Person Singular |
superstitares
|
du erhieltest |
| 3. Person Singular |
superstitaret
|
er/sie/es erhielte |
| 1. Person Plural |
superstitaremus
|
wir erhielten |
| 2. Person Plural |
superstitaretis
|
ihr erhieltet |
| 3. Person Plural |
superstitarent
|
sie erhielten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitarer
|
ich würde erhalten |
| 2. Person Singular |
superstitareris superstitarere
|
du würdest erhalten |
| 3. Person Singular |
superstitaretur
|
er/sie/es würde erhalten |
| 1. Person Plural |
superstitaremur
|
wir würden erhalten |
| 2. Person Plural |
superstitaremini
|
ihr würdet erhalten |
| 3. Person Plural |
superstitarentur
|
sie würden erhalten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitabo
|
ich werde erhalten |
| 2. Person Singular |
superstitabis
|
du wirst erhalten |
| 3. Person Singular |
superstitabit
|
er/sie/es wird erhalten |
| 1. Person Plural |
superstitabimus
|
wir werden erhalten |
| 2. Person Plural |
superstitabitis
|
ihr werdet erhalten |
| 3. Person Plural |
superstitabunt
|
sie werden erhalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitabor
|
ich werde erhalten werden |
| 2. Person Singular |
superstitaberis superstitabere
|
du wirst erhalten werden |
| 3. Person Singular |
superstitabitur
|
er/sie/es wird erhalten werden |
| 1. Person Plural |
superstitabimur
|
wir werden erhalten werden |
| 2. Person Plural |
superstitabimini
|
ihr werdet erhalten werden |
| 3. Person Plural |
superstitabuntur
|
sie werden erhalten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitavi
|
ich habe erhalten |
| 2. Person Singular |
superstitavisti
|
du hast erhalten |
| 3. Person Singular |
superstitavit
|
er/sie/es hat erhalten |
| 1. Person Plural |
superstitavimus
|
wir haben erhalten |
| 2. Person Plural |
superstitavistis
|
ihr habt erhalten |
| 3. Person Plural |
superstitaverunt superstitavere
|
sie haben erhalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitatus sum
|
ich bin erhalten worden |
| 2. Person Singular |
superstitatus es
|
du bist erhalten worden |
| 3. Person Singular |
superstitatus est
|
er/sie/es ist erhalten worden |
| 1. Person Plural |
superstitati sumus
|
wir sind erhalten worden |
| 2. Person Plural |
superstitati estis
|
ihr seid erhalten worden |
| 3. Person Plural |
superstitati sunt
|
sie sind erhalten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitaverim
|
ich habe erhalten |
| 2. Person Singular |
superstitaveris
|
du habest erhalten |
| 3. Person Singular |
superstitaverit
|
er/sie/es habe erhalten |
| 1. Person Plural |
superstitaverimus
|
wir haben erhalten |
| 2. Person Plural |
superstitaveritis
|
ihr habet erhalten |
| 3. Person Plural |
superstitaverint
|
sie haben erhalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitatus sim
|
ich sei erhalten worden |
| 2. Person Singular |
superstitatus sis
|
du seiest erhalten worden |
| 3. Person Singular |
superstitatus sit
|
er/sie/es sei erhalten worden |
| 1. Person Plural |
superstitati simus
|
wir seien erhalten worden |
| 2. Person Plural |
superstitati sitis
|
ihr seiet erhalten worden |
| 3. Person Plural |
superstitati sint
|
sie seien erhalten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitaveram
|
ich hatte erhalten |
| 2. Person Singular |
superstitaveras
|
du hattest erhalten |
| 3. Person Singular |
superstitaverat
|
er/sie/es hatte erhalten |
| 1. Person Plural |
superstitaveramus
|
wir hatten erhalten |
| 2. Person Plural |
superstitaveratis
|
ihr hattet erhalten |
| 3. Person Plural |
superstitaverant
|
sie hatten erhalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitatus eram
|
ich war erhalten worden |
| 2. Person Singular |
superstitatus eras
|
du warst erhalten worden |
| 3. Person Singular |
superstitatus erat
|
er/sie/es war erhalten worden |
| 1. Person Plural |
superstitati eramus
|
wir waren erhalten worden |
| 2. Person Plural |
superstitati eratis
|
ihr wart erhalten worden |
| 3. Person Plural |
superstitati erant
|
sie waren erhalten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitavissem
|
ich hätte erhalten |
| 2. Person Singular |
superstitavisses
|
du hättest erhalten |
| 3. Person Singular |
superstitavisset
|
er/sie/es hätte erhalten |
| 1. Person Plural |
superstitavissemus
|
wir hätten erhalten |
| 2. Person Plural |
superstitavissetis
|
ihr hättet erhalten |
| 3. Person Plural |
superstitavissent
|
sie hätten erhalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitatus essem
|
ich wäre erhalten worden |
| 2. Person Singular |
superstitatus esses
|
du wärest erhalten worden |
| 3. Person Singular |
superstitatus esset
|
er/sie/es wäre erhalten worden |
| 1. Person Plural |
superstitati essemus
|
wir wären erhalten worden |
| 2. Person Plural |
superstitati essetis
|
ihr wäret erhalten worden |
| 3. Person Plural |
superstitati essent
|
sie wären erhalten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitavero
|
ich werde erhalten haben |
| 2. Person Singular |
superstitaveris
|
du wirst erhalten haben |
| 3. Person Singular |
superstitaverit
|
er/sie/es wird erhalten haben |
| 1. Person Plural |
superstitaverimus
|
wir werden erhalten haben |
| 2. Person Plural |
superstitaveritis
|
ihr werdet erhalten haben |
| 3. Person Plural |
superstitaverint
|
sie werden erhalten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitatus ero
|
ich werde erhalten worden sein |
| 2. Person Singular |
superstitatus eris
|
du wirst erhalten worden sein |
| 3. Person Singular |
superstitatus erit
|
er/sie/es wird erhalten worden sein |
| 1. Person Plural |
superstitati erimus
|
wir werden erhalten worden sein |
| 2. Person Plural |
superstitati eritis
|
ihr werdet erhalten worden sein |
| 3. Person Plural |
superstitati erunt
|
sie werden erhalten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
superstitare
|
erhalten |
| Vorzeitigkeit |
superstitavisse
|
erhalten haben |
| Nachzeitigkeit |
superstitaturum esse
|
erhalten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
superstitari superstitarier
|
erhalten werden |
| Vorzeitigkeit |
superstitatum esse
|
erhalten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
superstitatum iri
|
künftig erhalten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
superstita
|
erhalte! |
| 2. Person Plural |
superstitate
|
erhaltet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
superstitato
|
| 3. Person Singular |
superstitato
|
| 2. Person Plural |
superstitatote
|
| 3. Person Plural |
superstitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
superstitare
|
das Erhalten |
| Genitiv |
superstitandi
|
des Erhaltens |
| Dativ |
superstitando
|
dem Erhalten |
| Akkusativ |
superstitandum
|
das Erhalten |
| Ablativ |
superstitando
|
durch das Erhalten |
| Vokativ |
superstitande
|
Erhalten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superstitandus
|
superstitanda
|
superstitandum
|
| Genitiv |
superstitandi
|
superstitandae
|
superstitandi
|
| Dativ |
superstitando
|
superstitandae
|
superstitando
|
| Akkusativ |
superstitandum
|
superstitandam
|
superstitandum
|
| Ablativ |
superstitando
|
superstitanda
|
superstitando
|
| Vokativ |
superstitande
|
superstitanda
|
superstitandum
|
Plural
| Nominativ |
superstitandi
|
superstitandae
|
superstitanda
|
| Genitiv |
superstitandorum
|
superstitandarum
|
superstitandorum
|
| Dativ |
superstitandis
|
superstitandis
|
superstitandis
|
| Akkusativ |
superstitandos
|
superstitandas
|
superstitanda
|
| Ablativ |
superstitandis
|
superstitandis
|
superstitandis
|
| Vokativ |
superstitandi
|
superstitandae
|
superstitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superstitans
|
superstitans
|
superstitans
|
| Genitiv |
superstitantis
|
superstitantis
|
superstitantis
|
| Dativ |
superstitanti
|
superstitanti
|
superstitanti
|
| Akkusativ |
superstitantem
|
superstitantem
|
superstitans
|
| Ablativ |
superstitanti superstitante
|
superstitanti superstitante
|
superstitanti superstitante
|
| Vokativ |
superstitans
|
superstitans
|
superstitans
|
Plural
| Nominativ |
superstitantes
|
superstitantes
|
superstitantia
|
| Genitiv |
superstitantium superstitantum
|
superstitantium superstitantum
|
superstitantium superstitantum
|
| Dativ |
superstitantibus
|
superstitantibus
|
superstitantibus
|
| Akkusativ |
superstitantes
|
superstitantes
|
superstitantia
|
| Ablativ |
superstitantibus
|
superstitantibus
|
superstitantibus
|
| Vokativ |
superstitantes
|
superstitantes
|
superstitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superstitatus
|
superstitata
|
superstitatum
|
| Genitiv |
superstitati
|
superstitatae
|
superstitati
|
| Dativ |
superstitato
|
superstitatae
|
superstitato
|
| Akkusativ |
superstitatum
|
superstitatam
|
superstitatum
|
| Ablativ |
superstitato
|
superstitata
|
superstitato
|
| Vokativ |
superstitate
|
superstitata
|
superstitatum
|
Plural
| Nominativ |
superstitati
|
superstitatae
|
superstitata
|
| Genitiv |
superstitatorum
|
superstitatarum
|
superstitatorum
|
| Dativ |
superstitatis
|
superstitatis
|
superstitatis
|
| Akkusativ |
superstitatos
|
superstitatas
|
superstitata
|
| Ablativ |
superstitatis
|
superstitatis
|
superstitatis
|
| Vokativ |
superstitati
|
superstitatae
|
superstitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superstitaturus
|
superstitatura
|
superstitaturum
|
| Genitiv |
superstitaturi
|
superstitaturae
|
superstitaturi
|
| Dativ |
superstitaturo
|
superstitaturae
|
superstitaturo
|
| Akkusativ |
superstitaturum
|
superstitaturam
|
superstitaturum
|
| Ablativ |
superstitaturo
|
superstitatura
|
superstitaturo
|
| Vokativ |
superstitature
|
superstitatura
|
superstitaturum
|
Plural
| Nominativ |
superstitaturi
|
superstitaturae
|
superstitatura
|
| Genitiv |
superstitaturorum
|
superstitaturarum
|
superstitaturorum
|
| Dativ |
superstitaturis
|
superstitaturis
|
superstitaturis
|
| Akkusativ |
superstitaturos
|
superstitaturas
|
superstitatura
|
| Ablativ |
superstitaturis
|
superstitaturis
|
superstitaturis
|
| Vokativ |
superstitaturi
|
superstitaturae
|
superstitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
superstitatum
|
superstitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstito
|
|
| 2. Person Singular |
superstitas
|
|
| 3. Person Singular |
superstitat
|
|
| 1. Person Plural |
superstitamus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitatis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitor
|
|
| 2. Person Singular |
superstitaris superstitare
|
|
| 3. Person Singular |
superstitatur
|
|
| 1. Person Plural |
superstitamur
|
|
| 2. Person Plural |
superstitamini
|
|
| 3. Person Plural |
superstitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitem
|
|
| 2. Person Singular |
superstites
|
|
| 3. Person Singular |
superstitet
|
|
| 1. Person Plural |
superstitemus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitetis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstiter
|
|
| 2. Person Singular |
superstiteris superstitere
|
|
| 3. Person Singular |
superstitetur
|
|
| 1. Person Plural |
superstitemur
|
|
| 2. Person Plural |
superstitemini
|
|
| 3. Person Plural |
superstitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitabam
|
|
| 2. Person Singular |
superstitabas
|
|
| 3. Person Singular |
superstitabat
|
|
| 1. Person Plural |
superstitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitabar
|
|
| 2. Person Singular |
superstitabaris superstitabare
|
|
| 3. Person Singular |
superstitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
superstitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
superstitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
superstitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitarem
|
|
| 2. Person Singular |
superstitares
|
|
| 3. Person Singular |
superstitaret
|
|
| 1. Person Plural |
superstitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitarer
|
|
| 2. Person Singular |
superstitareris superstitarere
|
|
| 3. Person Singular |
superstitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
superstitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
superstitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
superstitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitabo
|
|
| 2. Person Singular |
superstitabis
|
|
| 3. Person Singular |
superstitabit
|
|
| 1. Person Plural |
superstitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitabor
|
|
| 2. Person Singular |
superstitaberis superstitabere
|
|
| 3. Person Singular |
superstitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
superstitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
superstitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
superstitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitavi
|
|
| 2. Person Singular |
superstitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
superstitavit
|
|
| 1. Person Plural |
superstitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitaverunt superstitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
superstitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
superstitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
superstitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
superstitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
superstitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
superstitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
superstitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
superstitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
superstitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
superstitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
superstitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
superstitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
superstitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
superstitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
superstitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
superstitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
superstitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
superstitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
superstitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
superstitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
superstitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitavero
|
|
| 2. Person Singular |
superstitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
superstitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
superstitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
superstitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
superstitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
superstitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
superstitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
superstitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
superstitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
superstitari superstitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
superstitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
superstitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
superstita
|
! |
| 2. Person Plural |
superstitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
superstitato
|
| 3. Person Singular |
superstitato
|
| 2. Person Plural |
superstitatote
|
| 3. Person Plural |
superstitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
superstitare
|
|
| Genitiv |
superstitandi
|
|
| Dativ |
superstitando
|
|
| Akkusativ |
superstitandum
|
|
| Ablativ |
superstitando
|
|
| Vokativ |
superstitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superstitandus
|
superstitanda
|
superstitandum
|
| Genitiv |
superstitandi
|
superstitandae
|
superstitandi
|
| Dativ |
superstitando
|
superstitandae
|
superstitando
|
| Akkusativ |
superstitandum
|
superstitandam
|
superstitandum
|
| Ablativ |
superstitando
|
superstitanda
|
superstitando
|
| Vokativ |
superstitande
|
superstitanda
|
superstitandum
|
Plural
| Nominativ |
superstitandi
|
superstitandae
|
superstitanda
|
| Genitiv |
superstitandorum
|
superstitandarum
|
superstitandorum
|
| Dativ |
superstitandis
|
superstitandis
|
superstitandis
|
| Akkusativ |
superstitandos
|
superstitandas
|
superstitanda
|
| Ablativ |
superstitandis
|
superstitandis
|
superstitandis
|
| Vokativ |
superstitandi
|
superstitandae
|
superstitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superstitans
|
superstitans
|
superstitans
|
| Genitiv |
superstitantis
|
superstitantis
|
superstitantis
|
| Dativ |
superstitanti
|
superstitanti
|
superstitanti
|
| Akkusativ |
superstitantem
|
superstitantem
|
superstitans
|
| Ablativ |
superstitanti superstitante
|
superstitanti superstitante
|
superstitanti superstitante
|
| Vokativ |
superstitans
|
superstitans
|
superstitans
|
Plural
| Nominativ |
superstitantes
|
superstitantes
|
superstitantia
|
| Genitiv |
superstitantium superstitantum
|
superstitantium superstitantum
|
superstitantium superstitantum
|
| Dativ |
superstitantibus
|
superstitantibus
|
superstitantibus
|
| Akkusativ |
superstitantes
|
superstitantes
|
superstitantia
|
| Ablativ |
superstitantibus
|
superstitantibus
|
superstitantibus
|
| Vokativ |
superstitantes
|
superstitantes
|
superstitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superstitatus
|
superstitata
|
superstitatum
|
| Genitiv |
superstitati
|
superstitatae
|
superstitati
|
| Dativ |
superstitato
|
superstitatae
|
superstitato
|
| Akkusativ |
superstitatum
|
superstitatam
|
superstitatum
|
| Ablativ |
superstitato
|
superstitata
|
superstitato
|
| Vokativ |
superstitate
|
superstitata
|
superstitatum
|
Plural
| Nominativ |
superstitati
|
superstitatae
|
superstitata
|
| Genitiv |
superstitatorum
|
superstitatarum
|
superstitatorum
|
| Dativ |
superstitatis
|
superstitatis
|
superstitatis
|
| Akkusativ |
superstitatos
|
superstitatas
|
superstitata
|
| Ablativ |
superstitatis
|
superstitatis
|
superstitatis
|
| Vokativ |
superstitati
|
superstitatae
|
superstitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superstitaturus
|
superstitatura
|
superstitaturum
|
| Genitiv |
superstitaturi
|
superstitaturae
|
superstitaturi
|
| Dativ |
superstitaturo
|
superstitaturae
|
superstitaturo
|
| Akkusativ |
superstitaturum
|
superstitaturam
|
superstitaturum
|
| Ablativ |
superstitaturo
|
superstitatura
|
superstitaturo
|
| Vokativ |
superstitature
|
superstitatura
|
superstitaturum
|
Plural
| Nominativ |
superstitaturi
|
superstitaturae
|
superstitatura
|
| Genitiv |
superstitaturorum
|
superstitaturarum
|
superstitaturorum
|
| Dativ |
superstitaturis
|
superstitaturis
|
superstitaturis
|
| Akkusativ |
superstitaturos
|
superstitaturas
|
superstitatura
|
| Ablativ |
superstitaturis
|
superstitaturis
|
superstitaturis
|
| Vokativ |
superstitaturi
|
superstitaturae
|
superstitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
superstitatum
|
superstitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstito
|
|
| 2. Person Singular |
superstitas
|
|
| 3. Person Singular |
superstitat
|
|
| 1. Person Plural |
superstitamus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitatis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitor
|
|
| 2. Person Singular |
superstitaris superstitare
|
|
| 3. Person Singular |
superstitatur
|
|
| 1. Person Plural |
superstitamur
|
|
| 2. Person Plural |
superstitamini
|
|
| 3. Person Plural |
superstitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitem
|
|
| 2. Person Singular |
superstites
|
|
| 3. Person Singular |
superstitet
|
|
| 1. Person Plural |
superstitemus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitetis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstiter
|
|
| 2. Person Singular |
superstiteris superstitere
|
|
| 3. Person Singular |
superstitetur
|
|
| 1. Person Plural |
superstitemur
|
|
| 2. Person Plural |
superstitemini
|
|
| 3. Person Plural |
superstitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitabam
|
|
| 2. Person Singular |
superstitabas
|
|
| 3. Person Singular |
superstitabat
|
|
| 1. Person Plural |
superstitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitabar
|
|
| 2. Person Singular |
superstitabaris superstitabare
|
|
| 3. Person Singular |
superstitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
superstitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
superstitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
superstitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitarem
|
|
| 2. Person Singular |
superstitares
|
|
| 3. Person Singular |
superstitaret
|
|
| 1. Person Plural |
superstitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitarer
|
|
| 2. Person Singular |
superstitareris superstitarere
|
|
| 3. Person Singular |
superstitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
superstitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
superstitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
superstitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitabo
|
|
| 2. Person Singular |
superstitabis
|
|
| 3. Person Singular |
superstitabit
|
|
| 1. Person Plural |
superstitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitabor
|
|
| 2. Person Singular |
superstitaberis superstitabere
|
|
| 3. Person Singular |
superstitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
superstitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
superstitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
superstitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitavi
|
|
| 2. Person Singular |
superstitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
superstitavit
|
|
| 1. Person Plural |
superstitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitaverunt superstitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
superstitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
superstitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
superstitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
superstitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
superstitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
superstitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
superstitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
superstitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
superstitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
superstitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
superstitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
superstitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
superstitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
superstitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
superstitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
superstitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
superstitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
superstitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
superstitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
superstitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
superstitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitavero
|
|
| 2. Person Singular |
superstitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
superstitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
superstitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
superstitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
superstitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
superstitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
superstitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
superstitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
superstitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
superstitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
superstitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
superstitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
superstitari superstitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
superstitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
superstitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
superstita
|
! |
| 2. Person Plural |
superstitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
superstitato
|
| 3. Person Singular |
superstitato
|
| 2. Person Plural |
superstitatote
|
| 3. Person Plural |
superstitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
superstitare
|
|
| Genitiv |
superstitandi
|
|
| Dativ |
superstitando
|
|
| Akkusativ |
superstitandum
|
|
| Ablativ |
superstitando
|
|
| Vokativ |
superstitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superstitandus
|
superstitanda
|
superstitandum
|
| Genitiv |
superstitandi
|
superstitandae
|
superstitandi
|
| Dativ |
superstitando
|
superstitandae
|
superstitando
|
| Akkusativ |
superstitandum
|
superstitandam
|
superstitandum
|
| Ablativ |
superstitando
|
superstitanda
|
superstitando
|
| Vokativ |
superstitande
|
superstitanda
|
superstitandum
|
Plural
| Nominativ |
superstitandi
|
superstitandae
|
superstitanda
|
| Genitiv |
superstitandorum
|
superstitandarum
|
superstitandorum
|
| Dativ |
superstitandis
|
superstitandis
|
superstitandis
|
| Akkusativ |
superstitandos
|
superstitandas
|
superstitanda
|
| Ablativ |
superstitandis
|
superstitandis
|
superstitandis
|
| Vokativ |
superstitandi
|
superstitandae
|
superstitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superstitans
|
superstitans
|
superstitans
|
| Genitiv |
superstitantis
|
superstitantis
|
superstitantis
|
| Dativ |
superstitanti
|
superstitanti
|
superstitanti
|
| Akkusativ |
superstitantem
|
superstitantem
|
superstitans
|
| Ablativ |
superstitanti superstitante
|
superstitanti superstitante
|
superstitanti superstitante
|
| Vokativ |
superstitans
|
superstitans
|
superstitans
|
Plural
| Nominativ |
superstitantes
|
superstitantes
|
superstitantia
|
| Genitiv |
superstitantium superstitantum
|
superstitantium superstitantum
|
superstitantium superstitantum
|
| Dativ |
superstitantibus
|
superstitantibus
|
superstitantibus
|
| Akkusativ |
superstitantes
|
superstitantes
|
superstitantia
|
| Ablativ |
superstitantibus
|
superstitantibus
|
superstitantibus
|
| Vokativ |
superstitantes
|
superstitantes
|
superstitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superstitatus
|
superstitata
|
superstitatum
|
| Genitiv |
superstitati
|
superstitatae
|
superstitati
|
| Dativ |
superstitato
|
superstitatae
|
superstitato
|
| Akkusativ |
superstitatum
|
superstitatam
|
superstitatum
|
| Ablativ |
superstitato
|
superstitata
|
superstitato
|
| Vokativ |
superstitate
|
superstitata
|
superstitatum
|
Plural
| Nominativ |
superstitati
|
superstitatae
|
superstitata
|
| Genitiv |
superstitatorum
|
superstitatarum
|
superstitatorum
|
| Dativ |
superstitatis
|
superstitatis
|
superstitatis
|
| Akkusativ |
superstitatos
|
superstitatas
|
superstitata
|
| Ablativ |
superstitatis
|
superstitatis
|
superstitatis
|
| Vokativ |
superstitati
|
superstitatae
|
superstitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
superstitaturus
|
superstitatura
|
superstitaturum
|
| Genitiv |
superstitaturi
|
superstitaturae
|
superstitaturi
|
| Dativ |
superstitaturo
|
superstitaturae
|
superstitaturo
|
| Akkusativ |
superstitaturum
|
superstitaturam
|
superstitaturum
|
| Ablativ |
superstitaturo
|
superstitatura
|
superstitaturo
|
| Vokativ |
superstitature
|
superstitatura
|
superstitaturum
|
Plural
| Nominativ |
superstitaturi
|
superstitaturae
|
superstitatura
|
| Genitiv |
superstitaturorum
|
superstitaturarum
|
superstitaturorum
|
| Dativ |
superstitaturis
|
superstitaturis
|
superstitaturis
|
| Akkusativ |
superstitaturos
|
superstitaturas
|
superstitatura
|
| Ablativ |
superstitaturis
|
superstitaturis
|
superstitaturis
|
| Vokativ |
superstitaturi
|
superstitaturae
|
superstitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
superstitatum
|
superstitatu
|