Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supparo
|
ich füge an |
| 2. Person Singular |
supparas
|
du fügst an |
| 3. Person Singular |
supparat
|
er/sie/es fügt an |
| 1. Person Plural |
supparamus
|
wir fügen an |
| 2. Person Plural |
supparatis
|
ihr fügt an |
| 3. Person Plural |
supparant
|
sie fügen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supparor
|
ich werde angefügt |
| 2. Person Singular |
suppararis supparare
|
du wirst angefügt |
| 3. Person Singular |
supparatur
|
er/sie/es wird angefügt |
| 1. Person Plural |
supparamur
|
wir werden angefügt |
| 2. Person Plural |
supparamini
|
ihr werdet angefügt |
| 3. Person Plural |
supparantur
|
sie werden angefügt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supparem
|
ich füge an |
| 2. Person Singular |
suppares
|
du fügest an |
| 3. Person Singular |
supparet
|
er/sie/es füge an |
| 1. Person Plural |
supparemus
|
wir fügen an |
| 2. Person Plural |
supparetis
|
ihr füget an |
| 3. Person Plural |
supparent
|
sie fügen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supparer
|
ich werde angefügt |
| 2. Person Singular |
suppareris supparere
|
du werdest angefügt |
| 3. Person Singular |
supparetur
|
er/sie/es werde angefügt |
| 1. Person Plural |
supparemur
|
wir werden angefügt |
| 2. Person Plural |
supparemini
|
ihr werdet angefügt |
| 3. Person Plural |
supparentur
|
sie werden angefügt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supparabam
|
ich fügte an |
| 2. Person Singular |
supparabas
|
du fügtest an |
| 3. Person Singular |
supparabat
|
er/sie/es fügte an |
| 1. Person Plural |
supparabamus
|
wir fügten an |
| 2. Person Plural |
supparabatis
|
ihr fügtet an |
| 3. Person Plural |
supparabant
|
sie fügten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supparabar
|
ich wurde angefügt |
| 2. Person Singular |
supparabaris supparabare
|
du wurdest angefügt |
| 3. Person Singular |
supparabatur
|
er/sie/es wurde angefügt |
| 1. Person Plural |
supparabamur
|
wir wurden angefügt |
| 2. Person Plural |
supparabamini
|
ihr wurdet angefügt |
| 3. Person Plural |
supparabantur
|
sie wurden angefügt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppararem
|
ich fügte an |
| 2. Person Singular |
supparares
|
du fügtest an |
| 3. Person Singular |
suppararet
|
er/sie/es fügte an |
| 1. Person Plural |
suppararemus
|
wir fügten an |
| 2. Person Plural |
suppararetis
|
ihr fügtet an |
| 3. Person Plural |
suppararent
|
sie fügten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
suppararer
|
ich würde angefügt |
| 2. Person Singular |
supparareris suppararere
|
du würdest angefügt |
| 3. Person Singular |
suppararetur
|
er/sie/es würde angefügt |
| 1. Person Plural |
suppararemur
|
wir würden angefügt |
| 2. Person Plural |
suppararemini
|
ihr würdet angefügt |
| 3. Person Plural |
suppararentur
|
sie würden angefügt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supparabo
|
ich werde anfügen |
| 2. Person Singular |
supparabis
|
du wirst anfügen |
| 3. Person Singular |
supparabit
|
er/sie/es wird anfügen |
| 1. Person Plural |
supparabimus
|
wir werden anfügen |
| 2. Person Plural |
supparabitis
|
ihr werdet anfügen |
| 3. Person Plural |
supparabunt
|
sie werden anfügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supparabor
|
ich werde angefügt werden |
| 2. Person Singular |
supparaberis supparabere
|
du wirst angefügt werden |
| 3. Person Singular |
supparabitur
|
er/sie/es wird angefügt werden |
| 1. Person Plural |
supparabimur
|
wir werden angefügt werden |
| 2. Person Plural |
supparabimini
|
ihr werdet angefügt werden |
| 3. Person Plural |
supparabuntur
|
sie werden angefügt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supparavi
|
ich habe angefügt |
| 2. Person Singular |
supparavisti
|
du hast angefügt |
| 3. Person Singular |
supparavit
|
er/sie/es hat angefügt |
| 1. Person Plural |
supparavimus
|
wir haben angefügt |
| 2. Person Plural |
supparavistis
|
ihr habt angefügt |
| 3. Person Plural |
supparaverunt supparavere
|
sie haben angefügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supparatus sum
|
ich bin angefügt worden |
| 2. Person Singular |
supparatus es
|
du bist angefügt worden |
| 3. Person Singular |
supparatus est
|
er/sie/es ist angefügt worden |
| 1. Person Plural |
supparati sumus
|
wir sind angefügt worden |
| 2. Person Plural |
supparati estis
|
ihr seid angefügt worden |
| 3. Person Plural |
supparati sunt
|
sie sind angefügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supparaverim
|
ich habe angefügt |
| 2. Person Singular |
supparaveris
|
du habest angefügt |
| 3. Person Singular |
supparaverit
|
er/sie/es habe angefügt |
| 1. Person Plural |
supparaverimus
|
wir haben angefügt |
| 2. Person Plural |
supparaveritis
|
ihr habet angefügt |
| 3. Person Plural |
supparaverint
|
sie haben angefügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supparatus sim
|
ich sei angefügt worden |
| 2. Person Singular |
supparatus sis
|
du seiest angefügt worden |
| 3. Person Singular |
supparatus sit
|
er/sie/es sei angefügt worden |
| 1. Person Plural |
supparati simus
|
wir seien angefügt worden |
| 2. Person Plural |
supparati sitis
|
ihr seiet angefügt worden |
| 3. Person Plural |
supparati sint
|
sie seien angefügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supparaveram
|
ich hatte angefügt |
| 2. Person Singular |
supparaveras
|
du hattest angefügt |
| 3. Person Singular |
supparaverat
|
er/sie/es hatte angefügt |
| 1. Person Plural |
supparaveramus
|
wir hatten angefügt |
| 2. Person Plural |
supparaveratis
|
ihr hattet angefügt |
| 3. Person Plural |
supparaverant
|
sie hatten angefügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supparatus eram
|
ich war angefügt worden |
| 2. Person Singular |
supparatus eras
|
du warst angefügt worden |
| 3. Person Singular |
supparatus erat
|
er/sie/es war angefügt worden |
| 1. Person Plural |
supparati eramus
|
wir waren angefügt worden |
| 2. Person Plural |
supparati eratis
|
ihr wart angefügt worden |
| 3. Person Plural |
supparati erant
|
sie waren angefügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supparavissem
|
ich hätte angefügt |
| 2. Person Singular |
supparavisses
|
du hättest angefügt |
| 3. Person Singular |
supparavisset
|
er/sie/es hätte angefügt |
| 1. Person Plural |
supparavissemus
|
wir hätten angefügt |
| 2. Person Plural |
supparavissetis
|
ihr hättet angefügt |
| 3. Person Plural |
supparavissent
|
sie hätten angefügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supparatus essem
|
ich wäre angefügt worden |
| 2. Person Singular |
supparatus esses
|
du wärest angefügt worden |
| 3. Person Singular |
supparatus esset
|
er/sie/es wäre angefügt worden |
| 1. Person Plural |
supparati essemus
|
wir wären angefügt worden |
| 2. Person Plural |
supparati essetis
|
ihr wäret angefügt worden |
| 3. Person Plural |
supparati essent
|
sie wären angefügt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
supparavero
|
ich werde angefügt haben |
| 2. Person Singular |
supparaveris
|
du wirst angefügt haben |
| 3. Person Singular |
supparaverit
|
er/sie/es wird angefügt haben |
| 1. Person Plural |
supparaverimus
|
wir werden angefügt haben |
| 2. Person Plural |
supparaveritis
|
ihr werdet angefügt haben |
| 3. Person Plural |
supparaverint
|
sie werden angefügt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
supparatus ero
|
ich werde angefügt worden sein |
| 2. Person Singular |
supparatus eris
|
du wirst angefügt worden sein |
| 3. Person Singular |
supparatus erit
|
er/sie/es wird angefügt worden sein |
| 1. Person Plural |
supparati erimus
|
wir werden angefügt worden sein |
| 2. Person Plural |
supparati eritis
|
ihr werdet angefügt worden sein |
| 3. Person Plural |
supparati erunt
|
sie werden angefügt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
supparare
|
anfügen |
| Vorzeitigkeit |
supparavisse
|
angefügt haben |
| Nachzeitigkeit |
supparaturum esse
|
anfügen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
supparari suppararier
|
angefügt werden |
| Vorzeitigkeit |
supparatum esse
|
angefügt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
supparatum iri
|
künftig angefügt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
suppara
|
füge an; füg an! |
| 2. Person Plural |
supparate
|
fügt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
supparato
|
| 3. Person Singular |
supparato
|
| 2. Person Plural |
supparatote
|
| 3. Person Plural |
supparanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
supparare
|
das Anfügen |
| Genitiv |
supparandi
|
des Anfügens |
| Dativ |
supparando
|
dem Anfügen |
| Akkusativ |
supparandum
|
das Anfügen |
| Ablativ |
supparando
|
durch das Anfügen |
| Vokativ |
supparande
|
Anfügen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
supparandus
|
supparanda
|
supparandum
|
| Genitiv |
supparandi
|
supparandae
|
supparandi
|
| Dativ |
supparando
|
supparandae
|
supparando
|
| Akkusativ |
supparandum
|
supparandam
|
supparandum
|
| Ablativ |
supparando
|
supparanda
|
supparando
|
| Vokativ |
supparande
|
supparanda
|
supparandum
|
Plural
| Nominativ |
supparandi
|
supparandae
|
supparanda
|
| Genitiv |
supparandorum
|
supparandarum
|
supparandorum
|
| Dativ |
supparandis
|
supparandis
|
supparandis
|
| Akkusativ |
supparandos
|
supparandas
|
supparanda
|
| Ablativ |
supparandis
|
supparandis
|
supparandis
|
| Vokativ |
supparandi
|
supparandae
|
supparanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
supparans
|
supparans
|
supparans
|
| Genitiv |
supparantis
|
supparantis
|
supparantis
|
| Dativ |
supparanti
|
supparanti
|
supparanti
|
| Akkusativ |
supparantem
|
supparantem
|
supparans
|
| Ablativ |
supparanti supparante
|
supparanti supparante
|
supparanti supparante
|
| Vokativ |
supparans
|
supparans
|
supparans
|
Plural
| Nominativ |
supparantes
|
supparantes
|
supparantia
|
| Genitiv |
supparantium supparantum
|
supparantium supparantum
|
supparantium supparantum
|
| Dativ |
supparantibus
|
supparantibus
|
supparantibus
|
| Akkusativ |
supparantes
|
supparantes
|
supparantia
|
| Ablativ |
supparantibus
|
supparantibus
|
supparantibus
|
| Vokativ |
supparantes
|
supparantes
|
supparantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
supparatus
|
supparata
|
supparatum
|
| Genitiv |
supparati
|
supparatae
|
supparati
|
| Dativ |
supparato
|
supparatae
|
supparato
|
| Akkusativ |
supparatum
|
supparatam
|
supparatum
|
| Ablativ |
supparato
|
supparata
|
supparato
|
| Vokativ |
supparate
|
supparata
|
supparatum
|
Plural
| Nominativ |
supparati
|
supparatae
|
supparata
|
| Genitiv |
supparatorum
|
supparatarum
|
supparatorum
|
| Dativ |
supparatis
|
supparatis
|
supparatis
|
| Akkusativ |
supparatos
|
supparatas
|
supparata
|
| Ablativ |
supparatis
|
supparatis
|
supparatis
|
| Vokativ |
supparati
|
supparatae
|
supparata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
supparaturus
|
supparatura
|
supparaturum
|
| Genitiv |
supparaturi
|
supparaturae
|
supparaturi
|
| Dativ |
supparaturo
|
supparaturae
|
supparaturo
|
| Akkusativ |
supparaturum
|
supparaturam
|
supparaturum
|
| Ablativ |
supparaturo
|
supparatura
|
supparaturo
|
| Vokativ |
supparature
|
supparatura
|
supparaturum
|
Plural
| Nominativ |
supparaturi
|
supparaturae
|
supparatura
|
| Genitiv |
supparaturorum
|
supparaturarum
|
supparaturorum
|
| Dativ |
supparaturis
|
supparaturis
|
supparaturis
|
| Akkusativ |
supparaturos
|
supparaturas
|
supparatura
|
| Ablativ |
supparaturis
|
supparaturis
|
supparaturis
|
| Vokativ |
supparaturi
|
supparaturae
|
supparatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
supparatum
|
supparatu
|