Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetior
|
ich helfe |
| 2. Person Singular |
suppetiaris suppetiare
|
du hilfst |
| 3. Person Singular |
suppetiatur
|
er/sie/es hilft |
| 1. Person Plural |
suppetiamur
|
wir helfen |
| 2. Person Plural |
suppetiamini
|
ihr helft |
| 3. Person Plural |
suppetiantur
|
sie helfen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetier
|
ich helfe |
| 2. Person Singular |
suppetieris suppetiere
|
du helfest |
| 3. Person Singular |
suppetietur
|
er/sie/es helfe |
| 1. Person Plural |
suppetiemur
|
wir helfen |
| 2. Person Plural |
suppetiemini
|
ihr helfet |
| 3. Person Plural |
suppetientur
|
sie helfen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiabar
|
ich half |
| 2. Person Singular |
suppetiabaris suppetiabare
|
du halfst |
| 3. Person Singular |
suppetiabatur
|
er/sie/es half |
| 1. Person Plural |
suppetiabamur
|
wir halfen |
| 2. Person Plural |
suppetiabamini
|
ihr halft |
| 3. Person Plural |
suppetiabantur
|
sie halfen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiarer
|
ich hülfe; hälfe |
| 2. Person Singular |
suppetiareris suppetiarere
|
du hülfest; hälfest |
| 3. Person Singular |
suppetiaretur
|
er/sie/es hülfe; hälfe |
| 1. Person Plural |
suppetiaremur
|
wir hülfen; hälfen |
| 2. Person Plural |
suppetiaremini
|
ihr hülfet; hälfet |
| 3. Person Plural |
suppetiarentur
|
sie hülfen; hälfen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiabor
|
ich werde helfen |
| 2. Person Singular |
suppetiaberis suppetiabere
|
du wirst helfen |
| 3. Person Singular |
suppetiabitur
|
er/sie/es wird helfen |
| 1. Person Plural |
suppetiabimur
|
wir werden helfen |
| 2. Person Plural |
suppetiabimini
|
ihr werdet helfen |
| 3. Person Plural |
suppetiabuntur
|
sie werden helfen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus sum
|
ich habe geholfen |
| 2. Person Singular |
suppetiatus es
|
du hast geholfen |
| 3. Person Singular |
suppetiatus est
|
er/sie/es hat geholfen |
| 1. Person Plural |
suppetiati sumus
|
wir haben geholfen |
| 2. Person Plural |
suppetiati estis
|
ihr habt geholfen |
| 3. Person Plural |
suppetiati sunt
|
sie haben geholfen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus sim
|
ich habe geholfen |
| 2. Person Singular |
suppetiatus sis
|
du habest geholfen |
| 3. Person Singular |
suppetiatus sit
|
er/sie/es habe geholfen |
| 1. Person Plural |
suppetiati simus
|
wir haben geholfen |
| 2. Person Plural |
suppetiati sitis
|
ihr habet geholfen |
| 3. Person Plural |
suppetiati sint
|
sie haben geholfen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus eram
|
ich hatte geholfen |
| 2. Person Singular |
suppetiatus eras
|
du hattest geholfen |
| 3. Person Singular |
suppetiatus erat
|
er/sie/es hatte geholfen |
| 1. Person Plural |
suppetiati eramus
|
wir hatten geholfen |
| 2. Person Plural |
suppetiati eratis
|
ihr hattet geholfen |
| 3. Person Plural |
suppetiati erant
|
sie hatten geholfen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus essem
|
ich hätte geholfen |
| 2. Person Singular |
suppetiatus esses
|
du hättest geholfen |
| 3. Person Singular |
suppetiatus esset
|
er/sie/es hätte geholfen |
| 1. Person Plural |
suppetiati essemus
|
wir hätten geholfen |
| 2. Person Plural |
suppetiati essetis
|
ihr hättet geholfen |
| 3. Person Plural |
suppetiati essent
|
sie hätten geholfen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus ero
|
ich werde geholfen haben |
| 2. Person Singular |
suppetiatus eris
|
du wirst geholfen haben |
| 3. Person Singular |
suppetiatus erit
|
er/sie/es wird geholfen haben |
| 1. Person Plural |
suppetiati erimus
|
wir werden geholfen haben |
| 2. Person Plural |
suppetiati eritis
|
ihr werdet geholfen haben |
| 3. Person Plural |
suppetiati erunt
|
sie werden geholfen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
suppetiari suppetiarier
|
helfen |
| Vorzeitigkeit |
suppetiatus esse
|
geholfen haben |
| Nachzeitigkeit |
suppetiaturum esse
|
helfen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
suppetiare
|
hilf! |
| 2. Person Plural |
suppetiamini
|
helft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
suppetiator
|
| 3. Person Singular |
suppetiator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
suppetiantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
suppetiari suppetiarier
|
das Helfen |
| Genitiv |
suppetiandi
|
des Helfens |
| Dativ |
suppetiando
|
dem Helfen |
| Akkusativ |
suppetiandum
|
das Helfen |
| Ablativ |
suppetiando
|
durch das Helfen |
| Vokativ |
suppetiande
|
Helfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suppetiandus
|
suppetianda
|
suppetiandum
|
| Genitiv |
suppetiandi
|
suppetiandae
|
suppetiandi
|
| Dativ |
suppetiando
|
suppetiandae
|
suppetiando
|
| Akkusativ |
suppetiandum
|
suppetiandam
|
suppetiandum
|
| Ablativ |
suppetiando
|
suppetianda
|
suppetiando
|
| Vokativ |
suppetiande
|
suppetianda
|
suppetiandum
|
Plural
| Nominativ |
suppetiandi
|
suppetiandae
|
suppetianda
|
| Genitiv |
suppetiandorum
|
suppetiandarum
|
suppetiandorum
|
| Dativ |
suppetiandis
|
suppetiandis
|
suppetiandis
|
| Akkusativ |
suppetiandos
|
suppetiandas
|
suppetianda
|
| Ablativ |
suppetiandis
|
suppetiandis
|
suppetiandis
|
| Vokativ |
suppetiandi
|
suppetiandae
|
suppetianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suppetians
|
suppetians
|
suppetians
|
| Genitiv |
suppetiantis
|
suppetiantis
|
suppetiantis
|
| Dativ |
suppetianti
|
suppetianti
|
suppetianti
|
| Akkusativ |
suppetiantem
|
suppetiantem
|
suppetians
|
| Ablativ |
suppetianti suppetiante
|
suppetianti suppetiante
|
suppetianti suppetiante
|
| Vokativ |
suppetians
|
suppetians
|
suppetians
|
Plural
| Nominativ |
suppetiantes
|
suppetiantes
|
suppetiantia
|
| Genitiv |
suppetiantium suppetiantum
|
suppetiantium suppetiantum
|
suppetiantium suppetiantum
|
| Dativ |
suppetiantibus
|
suppetiantibus
|
suppetiantibus
|
| Akkusativ |
suppetiantes
|
suppetiantes
|
suppetiantia
|
| Ablativ |
suppetiantibus
|
suppetiantibus
|
suppetiantibus
|
| Vokativ |
suppetiantes
|
suppetiantes
|
suppetiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suppetiatus
|
suppetiata
|
suppetiatum
|
| Genitiv |
suppetiati
|
suppetiatae
|
suppetiati
|
| Dativ |
suppetiato
|
suppetiatae
|
suppetiato
|
| Akkusativ |
suppetiatum
|
suppetiatam
|
suppetiatum
|
| Ablativ |
suppetiato
|
suppetiata
|
suppetiato
|
| Vokativ |
suppetiate
|
suppetiata
|
suppetiatum
|
Plural
| Nominativ |
suppetiati
|
suppetiatae
|
suppetiata
|
| Genitiv |
suppetiatorum
|
suppetiatarum
|
suppetiatorum
|
| Dativ |
suppetiatis
|
suppetiatis
|
suppetiatis
|
| Akkusativ |
suppetiatos
|
suppetiatas
|
suppetiata
|
| Ablativ |
suppetiatis
|
suppetiatis
|
suppetiatis
|
| Vokativ |
suppetiati
|
suppetiatae
|
suppetiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suppetiaturus
|
suppetiatura
|
suppetiaturum
|
| Genitiv |
suppetiaturi
|
suppetiaturae
|
suppetiaturi
|
| Dativ |
suppetiaturo
|
suppetiaturae
|
suppetiaturo
|
| Akkusativ |
suppetiaturum
|
suppetiaturam
|
suppetiaturum
|
| Ablativ |
suppetiaturo
|
suppetiatura
|
suppetiaturo
|
| Vokativ |
suppetiature
|
suppetiatura
|
suppetiaturum
|
Plural
| Nominativ |
suppetiaturi
|
suppetiaturae
|
suppetiatura
|
| Genitiv |
suppetiaturorum
|
suppetiaturarum
|
suppetiaturorum
|
| Dativ |
suppetiaturis
|
suppetiaturis
|
suppetiaturis
|
| Akkusativ |
suppetiaturos
|
suppetiaturas
|
suppetiatura
|
| Ablativ |
suppetiaturis
|
suppetiaturis
|
suppetiaturis
|
| Vokativ |
suppetiaturi
|
suppetiaturae
|
suppetiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
suppetiatum
|
suppetiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetior
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiaris suppetiare
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatur
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiamur
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiamini
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetier
|
|
| 2. Person Singular |
suppetieris suppetiere
|
|
| 3. Person Singular |
suppetietur
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiemur
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiemini
|
|
| 3. Person Plural |
suppetientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiabar
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiabaris suppetiabare
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiarer
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiareris suppetiarere
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiabor
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiaberis suppetiabere
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
suppetiari suppetiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
suppetiatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
suppetiaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
suppetiare
|
! |
| 2. Person Plural |
suppetiamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
suppetiator
|
| 3. Person Singular |
suppetiator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
suppetiantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
suppetiari suppetiarier
|
|
| Genitiv |
suppetiandi
|
|
| Dativ |
suppetiando
|
|
| Akkusativ |
suppetiandum
|
|
| Ablativ |
suppetiando
|
|
| Vokativ |
suppetiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suppetiandus
|
suppetianda
|
suppetiandum
|
| Genitiv |
suppetiandi
|
suppetiandae
|
suppetiandi
|
| Dativ |
suppetiando
|
suppetiandae
|
suppetiando
|
| Akkusativ |
suppetiandum
|
suppetiandam
|
suppetiandum
|
| Ablativ |
suppetiando
|
suppetianda
|
suppetiando
|
| Vokativ |
suppetiande
|
suppetianda
|
suppetiandum
|
Plural
| Nominativ |
suppetiandi
|
suppetiandae
|
suppetianda
|
| Genitiv |
suppetiandorum
|
suppetiandarum
|
suppetiandorum
|
| Dativ |
suppetiandis
|
suppetiandis
|
suppetiandis
|
| Akkusativ |
suppetiandos
|
suppetiandas
|
suppetianda
|
| Ablativ |
suppetiandis
|
suppetiandis
|
suppetiandis
|
| Vokativ |
suppetiandi
|
suppetiandae
|
suppetianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suppetians
|
suppetians
|
suppetians
|
| Genitiv |
suppetiantis
|
suppetiantis
|
suppetiantis
|
| Dativ |
suppetianti
|
suppetianti
|
suppetianti
|
| Akkusativ |
suppetiantem
|
suppetiantem
|
suppetians
|
| Ablativ |
suppetianti suppetiante
|
suppetianti suppetiante
|
suppetianti suppetiante
|
| Vokativ |
suppetians
|
suppetians
|
suppetians
|
Plural
| Nominativ |
suppetiantes
|
suppetiantes
|
suppetiantia
|
| Genitiv |
suppetiantium suppetiantum
|
suppetiantium suppetiantum
|
suppetiantium suppetiantum
|
| Dativ |
suppetiantibus
|
suppetiantibus
|
suppetiantibus
|
| Akkusativ |
suppetiantes
|
suppetiantes
|
suppetiantia
|
| Ablativ |
suppetiantibus
|
suppetiantibus
|
suppetiantibus
|
| Vokativ |
suppetiantes
|
suppetiantes
|
suppetiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suppetiatus
|
suppetiata
|
suppetiatum
|
| Genitiv |
suppetiati
|
suppetiatae
|
suppetiati
|
| Dativ |
suppetiato
|
suppetiatae
|
suppetiato
|
| Akkusativ |
suppetiatum
|
suppetiatam
|
suppetiatum
|
| Ablativ |
suppetiato
|
suppetiata
|
suppetiato
|
| Vokativ |
suppetiate
|
suppetiata
|
suppetiatum
|
Plural
| Nominativ |
suppetiati
|
suppetiatae
|
suppetiata
|
| Genitiv |
suppetiatorum
|
suppetiatarum
|
suppetiatorum
|
| Dativ |
suppetiatis
|
suppetiatis
|
suppetiatis
|
| Akkusativ |
suppetiatos
|
suppetiatas
|
suppetiata
|
| Ablativ |
suppetiatis
|
suppetiatis
|
suppetiatis
|
| Vokativ |
suppetiati
|
suppetiatae
|
suppetiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suppetiaturus
|
suppetiatura
|
suppetiaturum
|
| Genitiv |
suppetiaturi
|
suppetiaturae
|
suppetiaturi
|
| Dativ |
suppetiaturo
|
suppetiaturae
|
suppetiaturo
|
| Akkusativ |
suppetiaturum
|
suppetiaturam
|
suppetiaturum
|
| Ablativ |
suppetiaturo
|
suppetiatura
|
suppetiaturo
|
| Vokativ |
suppetiature
|
suppetiatura
|
suppetiaturum
|
Plural
| Nominativ |
suppetiaturi
|
suppetiaturae
|
suppetiatura
|
| Genitiv |
suppetiaturorum
|
suppetiaturarum
|
suppetiaturorum
|
| Dativ |
suppetiaturis
|
suppetiaturis
|
suppetiaturis
|
| Akkusativ |
suppetiaturos
|
suppetiaturas
|
suppetiatura
|
| Ablativ |
suppetiaturis
|
suppetiaturis
|
suppetiaturis
|
| Vokativ |
suppetiaturi
|
suppetiaturae
|
suppetiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
suppetiatum
|
suppetiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetior
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiaris suppetiare
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatur
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiamur
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiamini
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetier
|
|
| 2. Person Singular |
suppetieris suppetiere
|
|
| 3. Person Singular |
suppetietur
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiemur
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiemini
|
|
| 3. Person Plural |
suppetientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiabar
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiabaris suppetiabare
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiarer
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiareris suppetiarere
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiabor
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiaberis suppetiabere
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
suppetiari suppetiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
suppetiatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
suppetiaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
suppetiare
|
! |
| 2. Person Plural |
suppetiamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
suppetiator
|
| 3. Person Singular |
suppetiator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
suppetiantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
suppetiari suppetiarier
|
|
| Genitiv |
suppetiandi
|
|
| Dativ |
suppetiando
|
|
| Akkusativ |
suppetiandum
|
|
| Ablativ |
suppetiando
|
|
| Vokativ |
suppetiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suppetiandus
|
suppetianda
|
suppetiandum
|
| Genitiv |
suppetiandi
|
suppetiandae
|
suppetiandi
|
| Dativ |
suppetiando
|
suppetiandae
|
suppetiando
|
| Akkusativ |
suppetiandum
|
suppetiandam
|
suppetiandum
|
| Ablativ |
suppetiando
|
suppetianda
|
suppetiando
|
| Vokativ |
suppetiande
|
suppetianda
|
suppetiandum
|
Plural
| Nominativ |
suppetiandi
|
suppetiandae
|
suppetianda
|
| Genitiv |
suppetiandorum
|
suppetiandarum
|
suppetiandorum
|
| Dativ |
suppetiandis
|
suppetiandis
|
suppetiandis
|
| Akkusativ |
suppetiandos
|
suppetiandas
|
suppetianda
|
| Ablativ |
suppetiandis
|
suppetiandis
|
suppetiandis
|
| Vokativ |
suppetiandi
|
suppetiandae
|
suppetianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suppetians
|
suppetians
|
suppetians
|
| Genitiv |
suppetiantis
|
suppetiantis
|
suppetiantis
|
| Dativ |
suppetianti
|
suppetianti
|
suppetianti
|
| Akkusativ |
suppetiantem
|
suppetiantem
|
suppetians
|
| Ablativ |
suppetianti suppetiante
|
suppetianti suppetiante
|
suppetianti suppetiante
|
| Vokativ |
suppetians
|
suppetians
|
suppetians
|
Plural
| Nominativ |
suppetiantes
|
suppetiantes
|
suppetiantia
|
| Genitiv |
suppetiantium suppetiantum
|
suppetiantium suppetiantum
|
suppetiantium suppetiantum
|
| Dativ |
suppetiantibus
|
suppetiantibus
|
suppetiantibus
|
| Akkusativ |
suppetiantes
|
suppetiantes
|
suppetiantia
|
| Ablativ |
suppetiantibus
|
suppetiantibus
|
suppetiantibus
|
| Vokativ |
suppetiantes
|
suppetiantes
|
suppetiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suppetiatus
|
suppetiata
|
suppetiatum
|
| Genitiv |
suppetiati
|
suppetiatae
|
suppetiati
|
| Dativ |
suppetiato
|
suppetiatae
|
suppetiato
|
| Akkusativ |
suppetiatum
|
suppetiatam
|
suppetiatum
|
| Ablativ |
suppetiato
|
suppetiata
|
suppetiato
|
| Vokativ |
suppetiate
|
suppetiata
|
suppetiatum
|
Plural
| Nominativ |
suppetiati
|
suppetiatae
|
suppetiata
|
| Genitiv |
suppetiatorum
|
suppetiatarum
|
suppetiatorum
|
| Dativ |
suppetiatis
|
suppetiatis
|
suppetiatis
|
| Akkusativ |
suppetiatos
|
suppetiatas
|
suppetiata
|
| Ablativ |
suppetiatis
|
suppetiatis
|
suppetiatis
|
| Vokativ |
suppetiati
|
suppetiatae
|
suppetiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suppetiaturus
|
suppetiatura
|
suppetiaturum
|
| Genitiv |
suppetiaturi
|
suppetiaturae
|
suppetiaturi
|
| Dativ |
suppetiaturo
|
suppetiaturae
|
suppetiaturo
|
| Akkusativ |
suppetiaturum
|
suppetiaturam
|
suppetiaturum
|
| Ablativ |
suppetiaturo
|
suppetiatura
|
suppetiaturo
|
| Vokativ |
suppetiature
|
suppetiatura
|
suppetiaturum
|
Plural
| Nominativ |
suppetiaturi
|
suppetiaturae
|
suppetiatura
|
| Genitiv |
suppetiaturorum
|
suppetiaturarum
|
suppetiaturorum
|
| Dativ |
suppetiaturis
|
suppetiaturis
|
suppetiaturis
|
| Akkusativ |
suppetiaturos
|
suppetiaturas
|
suppetiatura
|
| Ablativ |
suppetiaturis
|
suppetiaturis
|
suppetiaturis
|
| Vokativ |
suppetiaturi
|
suppetiaturae
|
suppetiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
suppetiatum
|
suppetiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetior
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiaris suppetiare
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatur
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiamur
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiamini
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetier
|
|
| 2. Person Singular |
suppetieris suppetiere
|
|
| 3. Person Singular |
suppetietur
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiemur
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiemini
|
|
| 3. Person Plural |
suppetientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiabar
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiabaris suppetiabare
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiarer
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiareris suppetiarere
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiabor
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiaberis suppetiabere
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
suppetiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
suppetiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
suppetiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
suppetiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
suppetiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
suppetiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
suppetiari suppetiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
suppetiatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
suppetiaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
suppetiare
|
! |
| 2. Person Plural |
suppetiamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
suppetiator
|
| 3. Person Singular |
suppetiator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
suppetiantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
suppetiari suppetiarier
|
|
| Genitiv |
suppetiandi
|
|
| Dativ |
suppetiando
|
|
| Akkusativ |
suppetiandum
|
|
| Ablativ |
suppetiando
|
|
| Vokativ |
suppetiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suppetiandus
|
suppetianda
|
suppetiandum
|
| Genitiv |
suppetiandi
|
suppetiandae
|
suppetiandi
|
| Dativ |
suppetiando
|
suppetiandae
|
suppetiando
|
| Akkusativ |
suppetiandum
|
suppetiandam
|
suppetiandum
|
| Ablativ |
suppetiando
|
suppetianda
|
suppetiando
|
| Vokativ |
suppetiande
|
suppetianda
|
suppetiandum
|
Plural
| Nominativ |
suppetiandi
|
suppetiandae
|
suppetianda
|
| Genitiv |
suppetiandorum
|
suppetiandarum
|
suppetiandorum
|
| Dativ |
suppetiandis
|
suppetiandis
|
suppetiandis
|
| Akkusativ |
suppetiandos
|
suppetiandas
|
suppetianda
|
| Ablativ |
suppetiandis
|
suppetiandis
|
suppetiandis
|
| Vokativ |
suppetiandi
|
suppetiandae
|
suppetianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suppetians
|
suppetians
|
suppetians
|
| Genitiv |
suppetiantis
|
suppetiantis
|
suppetiantis
|
| Dativ |
suppetianti
|
suppetianti
|
suppetianti
|
| Akkusativ |
suppetiantem
|
suppetiantem
|
suppetians
|
| Ablativ |
suppetianti suppetiante
|
suppetianti suppetiante
|
suppetianti suppetiante
|
| Vokativ |
suppetians
|
suppetians
|
suppetians
|
Plural
| Nominativ |
suppetiantes
|
suppetiantes
|
suppetiantia
|
| Genitiv |
suppetiantium suppetiantum
|
suppetiantium suppetiantum
|
suppetiantium suppetiantum
|
| Dativ |
suppetiantibus
|
suppetiantibus
|
suppetiantibus
|
| Akkusativ |
suppetiantes
|
suppetiantes
|
suppetiantia
|
| Ablativ |
suppetiantibus
|
suppetiantibus
|
suppetiantibus
|
| Vokativ |
suppetiantes
|
suppetiantes
|
suppetiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suppetiatus
|
suppetiata
|
suppetiatum
|
| Genitiv |
suppetiati
|
suppetiatae
|
suppetiati
|
| Dativ |
suppetiato
|
suppetiatae
|
suppetiato
|
| Akkusativ |
suppetiatum
|
suppetiatam
|
suppetiatum
|
| Ablativ |
suppetiato
|
suppetiata
|
suppetiato
|
| Vokativ |
suppetiate
|
suppetiata
|
suppetiatum
|
Plural
| Nominativ |
suppetiati
|
suppetiatae
|
suppetiata
|
| Genitiv |
suppetiatorum
|
suppetiatarum
|
suppetiatorum
|
| Dativ |
suppetiatis
|
suppetiatis
|
suppetiatis
|
| Akkusativ |
suppetiatos
|
suppetiatas
|
suppetiata
|
| Ablativ |
suppetiatis
|
suppetiatis
|
suppetiatis
|
| Vokativ |
suppetiati
|
suppetiatae
|
suppetiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
suppetiaturus
|
suppetiatura
|
suppetiaturum
|
| Genitiv |
suppetiaturi
|
suppetiaturae
|
suppetiaturi
|
| Dativ |
suppetiaturo
|
suppetiaturae
|
suppetiaturo
|
| Akkusativ |
suppetiaturum
|
suppetiaturam
|
suppetiaturum
|
| Ablativ |
suppetiaturo
|
suppetiatura
|
suppetiaturo
|
| Vokativ |
suppetiature
|
suppetiatura
|
suppetiaturum
|
Plural
| Nominativ |
suppetiaturi
|
suppetiaturae
|
suppetiatura
|
| Genitiv |
suppetiaturorum
|
suppetiaturarum
|
suppetiaturorum
|
| Dativ |
suppetiaturis
|
suppetiaturis
|
suppetiaturis
|
| Akkusativ |
suppetiaturos
|
suppetiaturas
|
suppetiatura
|
| Ablativ |
suppetiaturis
|
suppetiaturis
|
suppetiaturis
|
| Vokativ |
suppetiaturi
|
suppetiaturae
|
suppetiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
suppetiatum
|
suppetiatu
|