Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
surculare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
surcularis auch noch Formen von:
surcularis (Adjektiv)
Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculo
|
ich stecke an |
| 2. Person Singular |
surculas
|
du steckst an |
| 3. Person Singular |
surculat
|
er/sie/es steckt an |
| 1. Person Plural |
surculamus
|
wir stecken an |
| 2. Person Plural |
surculatis
|
ihr steckt an |
| 3. Person Plural |
surculant
|
sie stecken an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculor
|
ich werde angesteckt |
| 2. Person Singular |
surcularis surculare
|
du wirst angesteckt |
| 3. Person Singular |
surculatur
|
er/sie/es wird angesteckt |
| 1. Person Plural |
surculamur
|
wir werden angesteckt |
| 2. Person Plural |
surculamini
|
ihr werdet angesteckt |
| 3. Person Plural |
surculantur
|
sie werden angesteckt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculem
|
ich stecke an |
| 2. Person Singular |
surcules
|
du steckest an |
| 3. Person Singular |
surculet
|
er/sie/es stecke an |
| 1. Person Plural |
surculemus
|
wir stecken an |
| 2. Person Plural |
surculetis
|
ihr stecket an |
| 3. Person Plural |
surculent
|
sie stecken an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculer
|
ich werde angesteckt |
| 2. Person Singular |
surculeris surculere
|
du werdest angesteckt |
| 3. Person Singular |
surculetur
|
er/sie/es werde angesteckt |
| 1. Person Plural |
surculemur
|
wir werden angesteckt |
| 2. Person Plural |
surculemini
|
ihr werdet angesteckt |
| 3. Person Plural |
surculentur
|
sie werden angesteckt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculabam
|
ich steckte an |
| 2. Person Singular |
surculabas
|
du stecktest an |
| 3. Person Singular |
surculabat
|
er/sie/es steckte an |
| 1. Person Plural |
surculabamus
|
wir steckten an |
| 2. Person Plural |
surculabatis
|
ihr stecktet an |
| 3. Person Plural |
surculabant
|
sie steckten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculabar
|
ich wurde angesteckt |
| 2. Person Singular |
surculabaris surculabare
|
du wurdest angesteckt |
| 3. Person Singular |
surculabatur
|
er/sie/es wurde angesteckt |
| 1. Person Plural |
surculabamur
|
wir wurden angesteckt |
| 2. Person Plural |
surculabamini
|
ihr wurdet angesteckt |
| 3. Person Plural |
surculabantur
|
sie wurden angesteckt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surcularem
|
ich steckte an |
| 2. Person Singular |
surculares
|
du stecktest an |
| 3. Person Singular |
surcularet
|
er/sie/es steckte an |
| 1. Person Plural |
surcularemus
|
wir steckten an |
| 2. Person Plural |
surcularetis
|
ihr stecktet an |
| 3. Person Plural |
surcularent
|
sie steckten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surcularer
|
ich würde angesteckt |
| 2. Person Singular |
surculareris surcularere
|
du würdest angesteckt |
| 3. Person Singular |
surcularetur
|
er/sie/es würde angesteckt |
| 1. Person Plural |
surcularemur
|
wir würden angesteckt |
| 2. Person Plural |
surcularemini
|
ihr würdet angesteckt |
| 3. Person Plural |
surcularentur
|
sie würden angesteckt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculabo
|
ich werde anstecken |
| 2. Person Singular |
surculabis
|
du wirst anstecken |
| 3. Person Singular |
surculabit
|
er/sie/es wird anstecken |
| 1. Person Plural |
surculabimus
|
wir werden anstecken |
| 2. Person Plural |
surculabitis
|
ihr werdet anstecken |
| 3. Person Plural |
surculabunt
|
sie werden anstecken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculabor
|
ich werde angesteckt werden |
| 2. Person Singular |
surculaberis surculabere
|
du wirst angesteckt werden |
| 3. Person Singular |
surculabitur
|
er/sie/es wird angesteckt werden |
| 1. Person Plural |
surculabimur
|
wir werden angesteckt werden |
| 2. Person Plural |
surculabimini
|
ihr werdet angesteckt werden |
| 3. Person Plural |
surculabuntur
|
sie werden angesteckt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculavi
|
ich habe angesteckt |
| 2. Person Singular |
surculavisti
|
du hast angesteckt |
| 3. Person Singular |
surculavit
|
er/sie/es hat angesteckt |
| 1. Person Plural |
surculavimus
|
wir haben angesteckt |
| 2. Person Plural |
surculavistis
|
ihr habt angesteckt |
| 3. Person Plural |
surculaverunt surculavere
|
sie haben angesteckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus sum
|
ich bin angesteckt worden |
| 2. Person Singular |
surculatus es
|
du bist angesteckt worden |
| 3. Person Singular |
surculatus est
|
er/sie/es ist angesteckt worden |
| 1. Person Plural |
surculati sumus
|
wir sind angesteckt worden |
| 2. Person Plural |
surculati estis
|
ihr seid angesteckt worden |
| 3. Person Plural |
surculati sunt
|
sie sind angesteckt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculaverim
|
ich habe angesteckt |
| 2. Person Singular |
surculaveris
|
du habest angesteckt |
| 3. Person Singular |
surculaverit
|
er/sie/es habe angesteckt |
| 1. Person Plural |
surculaverimus
|
wir haben angesteckt |
| 2. Person Plural |
surculaveritis
|
ihr habet angesteckt |
| 3. Person Plural |
surculaverint
|
sie haben angesteckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus sim
|
ich sei angesteckt worden |
| 2. Person Singular |
surculatus sis
|
du seiest angesteckt worden |
| 3. Person Singular |
surculatus sit
|
er/sie/es sei angesteckt worden |
| 1. Person Plural |
surculati simus
|
wir seien angesteckt worden |
| 2. Person Plural |
surculati sitis
|
ihr seiet angesteckt worden |
| 3. Person Plural |
surculati sint
|
sie seien angesteckt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculaveram
|
ich hatte angesteckt |
| 2. Person Singular |
surculaveras
|
du hattest angesteckt |
| 3. Person Singular |
surculaverat
|
er/sie/es hatte angesteckt |
| 1. Person Plural |
surculaveramus
|
wir hatten angesteckt |
| 2. Person Plural |
surculaveratis
|
ihr hattet angesteckt |
| 3. Person Plural |
surculaverant
|
sie hatten angesteckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus eram
|
ich war angesteckt worden |
| 2. Person Singular |
surculatus eras
|
du warst angesteckt worden |
| 3. Person Singular |
surculatus erat
|
er/sie/es war angesteckt worden |
| 1. Person Plural |
surculati eramus
|
wir waren angesteckt worden |
| 2. Person Plural |
surculati eratis
|
ihr wart angesteckt worden |
| 3. Person Plural |
surculati erant
|
sie waren angesteckt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculavissem
|
ich hätte angesteckt |
| 2. Person Singular |
surculavisses
|
du hättest angesteckt |
| 3. Person Singular |
surculavisset
|
er/sie/es hätte angesteckt |
| 1. Person Plural |
surculavissemus
|
wir hätten angesteckt |
| 2. Person Plural |
surculavissetis
|
ihr hättet angesteckt |
| 3. Person Plural |
surculavissent
|
sie hätten angesteckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus essem
|
ich wäre angesteckt worden |
| 2. Person Singular |
surculatus esses
|
du wärest angesteckt worden |
| 3. Person Singular |
surculatus esset
|
er/sie/es wäre angesteckt worden |
| 1. Person Plural |
surculati essemus
|
wir wären angesteckt worden |
| 2. Person Plural |
surculati essetis
|
ihr wäret angesteckt worden |
| 3. Person Plural |
surculati essent
|
sie wären angesteckt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculavero
|
ich werde angesteckt haben |
| 2. Person Singular |
surculaveris
|
du wirst angesteckt haben |
| 3. Person Singular |
surculaverit
|
er/sie/es wird angesteckt haben |
| 1. Person Plural |
surculaverimus
|
wir werden angesteckt haben |
| 2. Person Plural |
surculaveritis
|
ihr werdet angesteckt haben |
| 3. Person Plural |
surculaverint
|
sie werden angesteckt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus ero
|
ich werde angesteckt worden sein |
| 2. Person Singular |
surculatus eris
|
du wirst angesteckt worden sein |
| 3. Person Singular |
surculatus erit
|
er/sie/es wird angesteckt worden sein |
| 1. Person Plural |
surculati erimus
|
wir werden angesteckt worden sein |
| 2. Person Plural |
surculati eritis
|
ihr werdet angesteckt worden sein |
| 3. Person Plural |
surculati erunt
|
sie werden angesteckt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
surculare
|
anstecken |
| Vorzeitigkeit |
surculavisse
|
angesteckt haben |
| Nachzeitigkeit |
surculaturum esse
|
anstecken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
surculari surcularier
|
angesteckt werden |
| Vorzeitigkeit |
surculatum esse
|
angesteckt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
surculatum iri
|
künftig angesteckt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
surcula
|
stecke an; steck an! |
| 2. Person Plural |
surculate
|
steckt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
surculato
|
| 3. Person Singular |
surculato
|
| 2. Person Plural |
surculatote
|
| 3. Person Plural |
surculanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
surculare
|
das Anstecken |
| Genitiv |
surculandi
|
des Ansteckens |
| Dativ |
surculando
|
dem Anstecken |
| Akkusativ |
surculandum
|
das Anstecken |
| Ablativ |
surculando
|
durch das Anstecken |
| Vokativ |
surculande
|
Anstecken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
surculandus
|
surculanda
|
surculandum
|
| Genitiv |
surculandi
|
surculandae
|
surculandi
|
| Dativ |
surculando
|
surculandae
|
surculando
|
| Akkusativ |
surculandum
|
surculandam
|
surculandum
|
| Ablativ |
surculando
|
surculanda
|
surculando
|
| Vokativ |
surculande
|
surculanda
|
surculandum
|
Plural
| Nominativ |
surculandi
|
surculandae
|
surculanda
|
| Genitiv |
surculandorum
|
surculandarum
|
surculandorum
|
| Dativ |
surculandis
|
surculandis
|
surculandis
|
| Akkusativ |
surculandos
|
surculandas
|
surculanda
|
| Ablativ |
surculandis
|
surculandis
|
surculandis
|
| Vokativ |
surculandi
|
surculandae
|
surculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
surculans
|
surculans
|
surculans
|
| Genitiv |
surculantis
|
surculantis
|
surculantis
|
| Dativ |
surculanti
|
surculanti
|
surculanti
|
| Akkusativ |
surculantem
|
surculantem
|
surculans
|
| Ablativ |
surculanti surculante
|
surculanti surculante
|
surculanti surculante
|
| Vokativ |
surculans
|
surculans
|
surculans
|
Plural
| Nominativ |
surculantes
|
surculantes
|
surculantia
|
| Genitiv |
surculantium surculantum
|
surculantium surculantum
|
surculantium surculantum
|
| Dativ |
surculantibus
|
surculantibus
|
surculantibus
|
| Akkusativ |
surculantes
|
surculantes
|
surculantia
|
| Ablativ |
surculantibus
|
surculantibus
|
surculantibus
|
| Vokativ |
surculantes
|
surculantes
|
surculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
surculatus
|
surculata
|
surculatum
|
| Genitiv |
surculati
|
surculatae
|
surculati
|
| Dativ |
surculato
|
surculatae
|
surculato
|
| Akkusativ |
surculatum
|
surculatam
|
surculatum
|
| Ablativ |
surculato
|
surculata
|
surculato
|
| Vokativ |
surculate
|
surculata
|
surculatum
|
Plural
| Nominativ |
surculati
|
surculatae
|
surculata
|
| Genitiv |
surculatorum
|
surculatarum
|
surculatorum
|
| Dativ |
surculatis
|
surculatis
|
surculatis
|
| Akkusativ |
surculatos
|
surculatas
|
surculata
|
| Ablativ |
surculatis
|
surculatis
|
surculatis
|
| Vokativ |
surculati
|
surculatae
|
surculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
surculaturus
|
surculatura
|
surculaturum
|
| Genitiv |
surculaturi
|
surculaturae
|
surculaturi
|
| Dativ |
surculaturo
|
surculaturae
|
surculaturo
|
| Akkusativ |
surculaturum
|
surculaturam
|
surculaturum
|
| Ablativ |
surculaturo
|
surculatura
|
surculaturo
|
| Vokativ |
surculature
|
surculatura
|
surculaturum
|
Plural
| Nominativ |
surculaturi
|
surculaturae
|
surculatura
|
| Genitiv |
surculaturorum
|
surculaturarum
|
surculaturorum
|
| Dativ |
surculaturis
|
surculaturis
|
surculaturis
|
| Akkusativ |
surculaturos
|
surculaturas
|
surculatura
|
| Ablativ |
surculaturis
|
surculaturis
|
surculaturis
|
| Vokativ |
surculaturi
|
surculaturae
|
surculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
surculatum
|
surculatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculo
|
ich beschneide |
| 2. Person Singular |
surculas
|
du beschneidest |
| 3. Person Singular |
surculat
|
er/sie/es beschneidet |
| 1. Person Plural |
surculamus
|
wir beschneiden |
| 2. Person Plural |
surculatis
|
ihr beschneidet |
| 3. Person Plural |
surculant
|
sie beschneiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculor
|
ich werde beschnitten |
| 2. Person Singular |
surcularis surculare
|
du wirst beschnitten |
| 3. Person Singular |
surculatur
|
er/sie/es wird beschnitten |
| 1. Person Plural |
surculamur
|
wir werden beschnitten |
| 2. Person Plural |
surculamini
|
ihr werdet beschnitten |
| 3. Person Plural |
surculantur
|
sie werden beschnitten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculem
|
ich beschneide |
| 2. Person Singular |
surcules
|
du beschneidest |
| 3. Person Singular |
surculet
|
er/sie/es beschneide |
| 1. Person Plural |
surculemus
|
wir beschneiden |
| 2. Person Plural |
surculetis
|
ihr beschneidet |
| 3. Person Plural |
surculent
|
sie beschneiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculer
|
ich werde beschnitten |
| 2. Person Singular |
surculeris surculere
|
du werdest beschnitten |
| 3. Person Singular |
surculetur
|
er/sie/es werde beschnitten |
| 1. Person Plural |
surculemur
|
wir werden beschnitten |
| 2. Person Plural |
surculemini
|
ihr werdet beschnitten |
| 3. Person Plural |
surculentur
|
sie werden beschnitten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculabam
|
ich beschnitt |
| 2. Person Singular |
surculabas
|
du beschnittest |
| 3. Person Singular |
surculabat
|
er/sie/es beschnitt |
| 1. Person Plural |
surculabamus
|
wir beschnitten |
| 2. Person Plural |
surculabatis
|
ihr beschnittet |
| 3. Person Plural |
surculabant
|
sie beschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculabar
|
ich wurde beschnitten |
| 2. Person Singular |
surculabaris surculabare
|
du wurdest beschnitten |
| 3. Person Singular |
surculabatur
|
er/sie/es wurde beschnitten |
| 1. Person Plural |
surculabamur
|
wir wurden beschnitten |
| 2. Person Plural |
surculabamini
|
ihr wurdet beschnitten |
| 3. Person Plural |
surculabantur
|
sie wurden beschnitten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surcularem
|
ich beschnitte |
| 2. Person Singular |
surculares
|
du beschnittest |
| 3. Person Singular |
surcularet
|
er/sie/es beschnitte |
| 1. Person Plural |
surcularemus
|
wir beschnitten |
| 2. Person Plural |
surcularetis
|
ihr beschnittet |
| 3. Person Plural |
surcularent
|
sie beschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surcularer
|
ich würde beschnitten |
| 2. Person Singular |
surculareris surcularere
|
du würdest beschnitten |
| 3. Person Singular |
surcularetur
|
er/sie/es würde beschnitten |
| 1. Person Plural |
surcularemur
|
wir würden beschnitten |
| 2. Person Plural |
surcularemini
|
ihr würdet beschnitten |
| 3. Person Plural |
surcularentur
|
sie würden beschnitten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculabo
|
ich werde beschneiden |
| 2. Person Singular |
surculabis
|
du wirst beschneiden |
| 3. Person Singular |
surculabit
|
er/sie/es wird beschneiden |
| 1. Person Plural |
surculabimus
|
wir werden beschneiden |
| 2. Person Plural |
surculabitis
|
ihr werdet beschneiden |
| 3. Person Plural |
surculabunt
|
sie werden beschneiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculabor
|
ich werde beschnitten werden |
| 2. Person Singular |
surculaberis surculabere
|
du wirst beschnitten werden |
| 3. Person Singular |
surculabitur
|
er/sie/es wird beschnitten werden |
| 1. Person Plural |
surculabimur
|
wir werden beschnitten werden |
| 2. Person Plural |
surculabimini
|
ihr werdet beschnitten werden |
| 3. Person Plural |
surculabuntur
|
sie werden beschnitten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculavi
|
ich habe beschnitten |
| 2. Person Singular |
surculavisti
|
du hast beschnitten |
| 3. Person Singular |
surculavit
|
er/sie/es hat beschnitten |
| 1. Person Plural |
surculavimus
|
wir haben beschnitten |
| 2. Person Plural |
surculavistis
|
ihr habt beschnitten |
| 3. Person Plural |
surculaverunt surculavere
|
sie haben beschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus sum
|
ich bin beschnitten worden |
| 2. Person Singular |
surculatus es
|
du bist beschnitten worden |
| 3. Person Singular |
surculatus est
|
er/sie/es ist beschnitten worden |
| 1. Person Plural |
surculati sumus
|
wir sind beschnitten worden |
| 2. Person Plural |
surculati estis
|
ihr seid beschnitten worden |
| 3. Person Plural |
surculati sunt
|
sie sind beschnitten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculaverim
|
ich habe beschnitten |
| 2. Person Singular |
surculaveris
|
du habest beschnitten |
| 3. Person Singular |
surculaverit
|
er/sie/es habe beschnitten |
| 1. Person Plural |
surculaverimus
|
wir haben beschnitten |
| 2. Person Plural |
surculaveritis
|
ihr habet beschnitten |
| 3. Person Plural |
surculaverint
|
sie haben beschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus sim
|
ich sei beschnitten worden |
| 2. Person Singular |
surculatus sis
|
du seiest beschnitten worden |
| 3. Person Singular |
surculatus sit
|
er/sie/es sei beschnitten worden |
| 1. Person Plural |
surculati simus
|
wir seien beschnitten worden |
| 2. Person Plural |
surculati sitis
|
ihr seiet beschnitten worden |
| 3. Person Plural |
surculati sint
|
sie seien beschnitten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculaveram
|
ich hatte beschnitten |
| 2. Person Singular |
surculaveras
|
du hattest beschnitten |
| 3. Person Singular |
surculaverat
|
er/sie/es hatte beschnitten |
| 1. Person Plural |
surculaveramus
|
wir hatten beschnitten |
| 2. Person Plural |
surculaveratis
|
ihr hattet beschnitten |
| 3. Person Plural |
surculaverant
|
sie hatten beschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus eram
|
ich war beschnitten worden |
| 2. Person Singular |
surculatus eras
|
du warst beschnitten worden |
| 3. Person Singular |
surculatus erat
|
er/sie/es war beschnitten worden |
| 1. Person Plural |
surculati eramus
|
wir waren beschnitten worden |
| 2. Person Plural |
surculati eratis
|
ihr wart beschnitten worden |
| 3. Person Plural |
surculati erant
|
sie waren beschnitten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculavissem
|
ich hätte beschnitten |
| 2. Person Singular |
surculavisses
|
du hättest beschnitten |
| 3. Person Singular |
surculavisset
|
er/sie/es hätte beschnitten |
| 1. Person Plural |
surculavissemus
|
wir hätten beschnitten |
| 2. Person Plural |
surculavissetis
|
ihr hättet beschnitten |
| 3. Person Plural |
surculavissent
|
sie hätten beschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus essem
|
ich wäre beschnitten worden |
| 2. Person Singular |
surculatus esses
|
du wärest beschnitten worden |
| 3. Person Singular |
surculatus esset
|
er/sie/es wäre beschnitten worden |
| 1. Person Plural |
surculati essemus
|
wir wären beschnitten worden |
| 2. Person Plural |
surculati essetis
|
ihr wäret beschnitten worden |
| 3. Person Plural |
surculati essent
|
sie wären beschnitten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculavero
|
ich werde beschnitten haben |
| 2. Person Singular |
surculaveris
|
du wirst beschnitten haben |
| 3. Person Singular |
surculaverit
|
er/sie/es wird beschnitten haben |
| 1. Person Plural |
surculaverimus
|
wir werden beschnitten haben |
| 2. Person Plural |
surculaveritis
|
ihr werdet beschnitten haben |
| 3. Person Plural |
surculaverint
|
sie werden beschnitten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus ero
|
ich werde beschnitten worden sein |
| 2. Person Singular |
surculatus eris
|
du wirst beschnitten worden sein |
| 3. Person Singular |
surculatus erit
|
er/sie/es wird beschnitten worden sein |
| 1. Person Plural |
surculati erimus
|
wir werden beschnitten worden sein |
| 2. Person Plural |
surculati eritis
|
ihr werdet beschnitten worden sein |
| 3. Person Plural |
surculati erunt
|
sie werden beschnitten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
surculare
|
beschneiden |
| Vorzeitigkeit |
surculavisse
|
beschnitten haben |
| Nachzeitigkeit |
surculaturum esse
|
beschneiden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
surculari surcularier
|
beschnitten werden |
| Vorzeitigkeit |
surculatum esse
|
beschnitten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
surculatum iri
|
künftig beschnitten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
surcula
|
beschneide! |
| 2. Person Plural |
surculate
|
beschneidet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
surculato
|
| 3. Person Singular |
surculato
|
| 2. Person Plural |
surculatote
|
| 3. Person Plural |
surculanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
surculare
|
das Beschneiden |
| Genitiv |
surculandi
|
des Beschneidens |
| Dativ |
surculando
|
dem Beschneiden |
| Akkusativ |
surculandum
|
das Beschneiden |
| Ablativ |
surculando
|
durch das Beschneiden |
| Vokativ |
surculande
|
Beschneiden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
surculandus
|
surculanda
|
surculandum
|
| Genitiv |
surculandi
|
surculandae
|
surculandi
|
| Dativ |
surculando
|
surculandae
|
surculando
|
| Akkusativ |
surculandum
|
surculandam
|
surculandum
|
| Ablativ |
surculando
|
surculanda
|
surculando
|
| Vokativ |
surculande
|
surculanda
|
surculandum
|
Plural
| Nominativ |
surculandi
|
surculandae
|
surculanda
|
| Genitiv |
surculandorum
|
surculandarum
|
surculandorum
|
| Dativ |
surculandis
|
surculandis
|
surculandis
|
| Akkusativ |
surculandos
|
surculandas
|
surculanda
|
| Ablativ |
surculandis
|
surculandis
|
surculandis
|
| Vokativ |
surculandi
|
surculandae
|
surculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
surculans
|
surculans
|
surculans
|
| Genitiv |
surculantis
|
surculantis
|
surculantis
|
| Dativ |
surculanti
|
surculanti
|
surculanti
|
| Akkusativ |
surculantem
|
surculantem
|
surculans
|
| Ablativ |
surculanti surculante
|
surculanti surculante
|
surculanti surculante
|
| Vokativ |
surculans
|
surculans
|
surculans
|
Plural
| Nominativ |
surculantes
|
surculantes
|
surculantia
|
| Genitiv |
surculantium surculantum
|
surculantium surculantum
|
surculantium surculantum
|
| Dativ |
surculantibus
|
surculantibus
|
surculantibus
|
| Akkusativ |
surculantes
|
surculantes
|
surculantia
|
| Ablativ |
surculantibus
|
surculantibus
|
surculantibus
|
| Vokativ |
surculantes
|
surculantes
|
surculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
surculatus
|
surculata
|
surculatum
|
| Genitiv |
surculati
|
surculatae
|
surculati
|
| Dativ |
surculato
|
surculatae
|
surculato
|
| Akkusativ |
surculatum
|
surculatam
|
surculatum
|
| Ablativ |
surculato
|
surculata
|
surculato
|
| Vokativ |
surculate
|
surculata
|
surculatum
|
Plural
| Nominativ |
surculati
|
surculatae
|
surculata
|
| Genitiv |
surculatorum
|
surculatarum
|
surculatorum
|
| Dativ |
surculatis
|
surculatis
|
surculatis
|
| Akkusativ |
surculatos
|
surculatas
|
surculata
|
| Ablativ |
surculatis
|
surculatis
|
surculatis
|
| Vokativ |
surculati
|
surculatae
|
surculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
surculaturus
|
surculatura
|
surculaturum
|
| Genitiv |
surculaturi
|
surculaturae
|
surculaturi
|
| Dativ |
surculaturo
|
surculaturae
|
surculaturo
|
| Akkusativ |
surculaturum
|
surculaturam
|
surculaturum
|
| Ablativ |
surculaturo
|
surculatura
|
surculaturo
|
| Vokativ |
surculature
|
surculatura
|
surculaturum
|
Plural
| Nominativ |
surculaturi
|
surculaturae
|
surculatura
|
| Genitiv |
surculaturorum
|
surculaturarum
|
surculaturorum
|
| Dativ |
surculaturis
|
surculaturis
|
surculaturis
|
| Akkusativ |
surculaturos
|
surculaturas
|
surculatura
|
| Ablativ |
surculaturis
|
surculaturis
|
surculaturis
|
| Vokativ |
surculaturi
|
surculaturae
|
surculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
surculatum
|
surculatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculo
|
|
| 2. Person Singular |
surculas
|
|
| 3. Person Singular |
surculat
|
|
| 1. Person Plural |
surculamus
|
|
| 2. Person Plural |
surculatis
|
|
| 3. Person Plural |
surculant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculor
|
|
| 2. Person Singular |
surcularis surculare
|
|
| 3. Person Singular |
surculatur
|
|
| 1. Person Plural |
surculamur
|
|
| 2. Person Plural |
surculamini
|
|
| 3. Person Plural |
surculantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculem
|
|
| 2. Person Singular |
surcules
|
|
| 3. Person Singular |
surculet
|
|
| 1. Person Plural |
surculemus
|
|
| 2. Person Plural |
surculetis
|
|
| 3. Person Plural |
surculent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculer
|
|
| 2. Person Singular |
surculeris surculere
|
|
| 3. Person Singular |
surculetur
|
|
| 1. Person Plural |
surculemur
|
|
| 2. Person Plural |
surculemini
|
|
| 3. Person Plural |
surculentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculabam
|
|
| 2. Person Singular |
surculabas
|
|
| 3. Person Singular |
surculabat
|
|
| 1. Person Plural |
surculabamus
|
|
| 2. Person Plural |
surculabatis
|
|
| 3. Person Plural |
surculabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculabar
|
|
| 2. Person Singular |
surculabaris surculabare
|
|
| 3. Person Singular |
surculabatur
|
|
| 1. Person Plural |
surculabamur
|
|
| 2. Person Plural |
surculabamini
|
|
| 3. Person Plural |
surculabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surcularem
|
|
| 2. Person Singular |
surculares
|
|
| 3. Person Singular |
surcularet
|
|
| 1. Person Plural |
surcularemus
|
|
| 2. Person Plural |
surcularetis
|
|
| 3. Person Plural |
surcularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surcularer
|
|
| 2. Person Singular |
surculareris surcularere
|
|
| 3. Person Singular |
surcularetur
|
|
| 1. Person Plural |
surcularemur
|
|
| 2. Person Plural |
surcularemini
|
|
| 3. Person Plural |
surcularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculabo
|
|
| 2. Person Singular |
surculabis
|
|
| 3. Person Singular |
surculabit
|
|
| 1. Person Plural |
surculabimus
|
|
| 2. Person Plural |
surculabitis
|
|
| 3. Person Plural |
surculabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculabor
|
|
| 2. Person Singular |
surculaberis surculabere
|
|
| 3. Person Singular |
surculabitur
|
|
| 1. Person Plural |
surculabimur
|
|
| 2. Person Plural |
surculabimini
|
|
| 3. Person Plural |
surculabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculavi
|
|
| 2. Person Singular |
surculavisti
|
|
| 3. Person Singular |
surculavit
|
|
| 1. Person Plural |
surculavimus
|
|
| 2. Person Plural |
surculavistis
|
|
| 3. Person Plural |
surculaverunt surculavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
surculatus es
|
|
| 3. Person Singular |
surculatus est
|
|
| 1. Person Plural |
surculati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
surculati estis
|
|
| 3. Person Plural |
surculati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculaverim
|
|
| 2. Person Singular |
surculaveris
|
|
| 3. Person Singular |
surculaverit
|
|
| 1. Person Plural |
surculaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
surculaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
surculaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
surculatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
surculatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
surculati simus
|
|
| 2. Person Plural |
surculati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
surculati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculaveram
|
|
| 2. Person Singular |
surculaveras
|
|
| 3. Person Singular |
surculaverat
|
|
| 1. Person Plural |
surculaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
surculaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
surculaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
surculatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
surculatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
surculati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
surculati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
surculati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculavissem
|
|
| 2. Person Singular |
surculavisses
|
|
| 3. Person Singular |
surculavisset
|
|
| 1. Person Plural |
surculavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
surculavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
surculavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
surculatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
surculatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
surculati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
surculati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
surculati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculavero
|
|
| 2. Person Singular |
surculaveris
|
|
| 3. Person Singular |
surculaverit
|
|
| 1. Person Plural |
surculaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
surculaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
surculaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
surculatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
surculatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
surculati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
surculati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
surculati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
surculare
|
|
| Vorzeitigkeit |
surculavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
surculaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
surculari surcularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
surculatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
surculatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
surcula
|
! |
| 2. Person Plural |
surculate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
surculato
|
| 3. Person Singular |
surculato
|
| 2. Person Plural |
surculatote
|
| 3. Person Plural |
surculanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
surculare
|
|
| Genitiv |
surculandi
|
|
| Dativ |
surculando
|
|
| Akkusativ |
surculandum
|
|
| Ablativ |
surculando
|
|
| Vokativ |
surculande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
surculandus
|
surculanda
|
surculandum
|
| Genitiv |
surculandi
|
surculandae
|
surculandi
|
| Dativ |
surculando
|
surculandae
|
surculando
|
| Akkusativ |
surculandum
|
surculandam
|
surculandum
|
| Ablativ |
surculando
|
surculanda
|
surculando
|
| Vokativ |
surculande
|
surculanda
|
surculandum
|
Plural
| Nominativ |
surculandi
|
surculandae
|
surculanda
|
| Genitiv |
surculandorum
|
surculandarum
|
surculandorum
|
| Dativ |
surculandis
|
surculandis
|
surculandis
|
| Akkusativ |
surculandos
|
surculandas
|
surculanda
|
| Ablativ |
surculandis
|
surculandis
|
surculandis
|
| Vokativ |
surculandi
|
surculandae
|
surculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
surculans
|
surculans
|
surculans
|
| Genitiv |
surculantis
|
surculantis
|
surculantis
|
| Dativ |
surculanti
|
surculanti
|
surculanti
|
| Akkusativ |
surculantem
|
surculantem
|
surculans
|
| Ablativ |
surculanti surculante
|
surculanti surculante
|
surculanti surculante
|
| Vokativ |
surculans
|
surculans
|
surculans
|
Plural
| Nominativ |
surculantes
|
surculantes
|
surculantia
|
| Genitiv |
surculantium surculantum
|
surculantium surculantum
|
surculantium surculantum
|
| Dativ |
surculantibus
|
surculantibus
|
surculantibus
|
| Akkusativ |
surculantes
|
surculantes
|
surculantia
|
| Ablativ |
surculantibus
|
surculantibus
|
surculantibus
|
| Vokativ |
surculantes
|
surculantes
|
surculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
surculatus
|
surculata
|
surculatum
|
| Genitiv |
surculati
|
surculatae
|
surculati
|
| Dativ |
surculato
|
surculatae
|
surculato
|
| Akkusativ |
surculatum
|
surculatam
|
surculatum
|
| Ablativ |
surculato
|
surculata
|
surculato
|
| Vokativ |
surculate
|
surculata
|
surculatum
|
Plural
| Nominativ |
surculati
|
surculatae
|
surculata
|
| Genitiv |
surculatorum
|
surculatarum
|
surculatorum
|
| Dativ |
surculatis
|
surculatis
|
surculatis
|
| Akkusativ |
surculatos
|
surculatas
|
surculata
|
| Ablativ |
surculatis
|
surculatis
|
surculatis
|
| Vokativ |
surculati
|
surculatae
|
surculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
surculaturus
|
surculatura
|
surculaturum
|
| Genitiv |
surculaturi
|
surculaturae
|
surculaturi
|
| Dativ |
surculaturo
|
surculaturae
|
surculaturo
|
| Akkusativ |
surculaturum
|
surculaturam
|
surculaturum
|
| Ablativ |
surculaturo
|
surculatura
|
surculaturo
|
| Vokativ |
surculature
|
surculatura
|
surculaturum
|
Plural
| Nominativ |
surculaturi
|
surculaturae
|
surculatura
|
| Genitiv |
surculaturorum
|
surculaturarum
|
surculaturorum
|
| Dativ |
surculaturis
|
surculaturis
|
surculaturis
|
| Akkusativ |
surculaturos
|
surculaturas
|
surculatura
|
| Ablativ |
surculaturis
|
surculaturis
|
surculaturis
|
| Vokativ |
surculaturi
|
surculaturae
|
surculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
surculatum
|
surculatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculo
|
|
| 2. Person Singular |
surculas
|
|
| 3. Person Singular |
surculat
|
|
| 1. Person Plural |
surculamus
|
|
| 2. Person Plural |
surculatis
|
|
| 3. Person Plural |
surculant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculor
|
|
| 2. Person Singular |
surcularis surculare
|
|
| 3. Person Singular |
surculatur
|
|
| 1. Person Plural |
surculamur
|
|
| 2. Person Plural |
surculamini
|
|
| 3. Person Plural |
surculantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculem
|
|
| 2. Person Singular |
surcules
|
|
| 3. Person Singular |
surculet
|
|
| 1. Person Plural |
surculemus
|
|
| 2. Person Plural |
surculetis
|
|
| 3. Person Plural |
surculent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculer
|
|
| 2. Person Singular |
surculeris surculere
|
|
| 3. Person Singular |
surculetur
|
|
| 1. Person Plural |
surculemur
|
|
| 2. Person Plural |
surculemini
|
|
| 3. Person Plural |
surculentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculabam
|
|
| 2. Person Singular |
surculabas
|
|
| 3. Person Singular |
surculabat
|
|
| 1. Person Plural |
surculabamus
|
|
| 2. Person Plural |
surculabatis
|
|
| 3. Person Plural |
surculabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculabar
|
|
| 2. Person Singular |
surculabaris surculabare
|
|
| 3. Person Singular |
surculabatur
|
|
| 1. Person Plural |
surculabamur
|
|
| 2. Person Plural |
surculabamini
|
|
| 3. Person Plural |
surculabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surcularem
|
|
| 2. Person Singular |
surculares
|
|
| 3. Person Singular |
surcularet
|
|
| 1. Person Plural |
surcularemus
|
|
| 2. Person Plural |
surcularetis
|
|
| 3. Person Plural |
surcularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surcularer
|
|
| 2. Person Singular |
surculareris surcularere
|
|
| 3. Person Singular |
surcularetur
|
|
| 1. Person Plural |
surcularemur
|
|
| 2. Person Plural |
surcularemini
|
|
| 3. Person Plural |
surcularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculabo
|
|
| 2. Person Singular |
surculabis
|
|
| 3. Person Singular |
surculabit
|
|
| 1. Person Plural |
surculabimus
|
|
| 2. Person Plural |
surculabitis
|
|
| 3. Person Plural |
surculabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculabor
|
|
| 2. Person Singular |
surculaberis surculabere
|
|
| 3. Person Singular |
surculabitur
|
|
| 1. Person Plural |
surculabimur
|
|
| 2. Person Plural |
surculabimini
|
|
| 3. Person Plural |
surculabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculavi
|
|
| 2. Person Singular |
surculavisti
|
|
| 3. Person Singular |
surculavit
|
|
| 1. Person Plural |
surculavimus
|
|
| 2. Person Plural |
surculavistis
|
|
| 3. Person Plural |
surculaverunt surculavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
surculatus es
|
|
| 3. Person Singular |
surculatus est
|
|
| 1. Person Plural |
surculati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
surculati estis
|
|
| 3. Person Plural |
surculati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculaverim
|
|
| 2. Person Singular |
surculaveris
|
|
| 3. Person Singular |
surculaverit
|
|
| 1. Person Plural |
surculaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
surculaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
surculaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
surculatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
surculatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
surculati simus
|
|
| 2. Person Plural |
surculati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
surculati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculaveram
|
|
| 2. Person Singular |
surculaveras
|
|
| 3. Person Singular |
surculaverat
|
|
| 1. Person Plural |
surculaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
surculaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
surculaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
surculatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
surculatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
surculati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
surculati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
surculati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculavissem
|
|
| 2. Person Singular |
surculavisses
|
|
| 3. Person Singular |
surculavisset
|
|
| 1. Person Plural |
surculavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
surculavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
surculavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
surculatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
surculatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
surculati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
surculati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
surculati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
surculavero
|
|
| 2. Person Singular |
surculaveris
|
|
| 3. Person Singular |
surculaverit
|
|
| 1. Person Plural |
surculaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
surculaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
surculaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
surculatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
surculatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
surculatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
surculati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
surculati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
surculati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
surculare
|
|
| Vorzeitigkeit |
surculavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
surculaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
surculari surcularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
surculatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
surculatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
surcula
|
! |
| 2. Person Plural |
surculate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
surculato
|
| 3. Person Singular |
surculato
|
| 2. Person Plural |
surculatote
|
| 3. Person Plural |
surculanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
surculare
|
|
| Genitiv |
surculandi
|
|
| Dativ |
surculando
|
|
| Akkusativ |
surculandum
|
|
| Ablativ |
surculando
|
|
| Vokativ |
surculande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
surculandus
|
surculanda
|
surculandum
|
| Genitiv |
surculandi
|
surculandae
|
surculandi
|
| Dativ |
surculando
|
surculandae
|
surculando
|
| Akkusativ |
surculandum
|
surculandam
|
surculandum
|
| Ablativ |
surculando
|
surculanda
|
surculando
|
| Vokativ |
surculande
|
surculanda
|
surculandum
|
Plural
| Nominativ |
surculandi
|
surculandae
|
surculanda
|
| Genitiv |
surculandorum
|
surculandarum
|
surculandorum
|
| Dativ |
surculandis
|
surculandis
|
surculandis
|
| Akkusativ |
surculandos
|
surculandas
|
surculanda
|
| Ablativ |
surculandis
|
surculandis
|
surculandis
|
| Vokativ |
surculandi
|
surculandae
|
surculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
surculans
|
surculans
|
surculans
|
| Genitiv |
surculantis
|
surculantis
|
surculantis
|
| Dativ |
surculanti
|
surculanti
|
surculanti
|
| Akkusativ |
surculantem
|
surculantem
|
surculans
|
| Ablativ |
surculanti surculante
|
surculanti surculante
|
surculanti surculante
|
| Vokativ |
surculans
|
surculans
|
surculans
|
Plural
| Nominativ |
surculantes
|
surculantes
|
surculantia
|
| Genitiv |
surculantium surculantum
|
surculantium surculantum
|
surculantium surculantum
|
| Dativ |
surculantibus
|
surculantibus
|
surculantibus
|
| Akkusativ |
surculantes
|
surculantes
|
surculantia
|
| Ablativ |
surculantibus
|
surculantibus
|
surculantibus
|
| Vokativ |
surculantes
|
surculantes
|
surculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
surculatus
|
surculata
|
surculatum
|
| Genitiv |
surculati
|
surculatae
|
surculati
|
| Dativ |
surculato
|
surculatae
|
surculato
|
| Akkusativ |
surculatum
|
surculatam
|
surculatum
|
| Ablativ |
surculato
|
surculata
|
surculato
|
| Vokativ |
surculate
|
surculata
|
surculatum
|
Plural
| Nominativ |
surculati
|
surculatae
|
surculata
|
| Genitiv |
surculatorum
|
surculatarum
|
surculatorum
|
| Dativ |
surculatis
|
surculatis
|
surculatis
|
| Akkusativ |
surculatos
|
surculatas
|
surculata
|
| Ablativ |
surculatis
|
surculatis
|
surculatis
|
| Vokativ |
surculati
|
surculatae
|
surculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
surculaturus
|
surculatura
|
surculaturum
|
| Genitiv |
surculaturi
|
surculaturae
|
surculaturi
|
| Dativ |
surculaturo
|
surculaturae
|
surculaturo
|
| Akkusativ |
surculaturum
|
surculaturam
|
surculaturum
|
| Ablativ |
surculaturo
|
surculatura
|
surculaturo
|
| Vokativ |
surculature
|
surculatura
|
surculaturum
|
Plural
| Nominativ |
surculaturi
|
surculaturae
|
surculatura
|
| Genitiv |
surculaturorum
|
surculaturarum
|
surculaturorum
|
| Dativ |
surculaturis
|
surculaturis
|
surculaturis
|
| Akkusativ |
surculaturos
|
surculaturas
|
surculatura
|
| Ablativ |
surculaturis
|
surculaturis
|
surculaturis
|
| Vokativ |
surculaturi
|
surculaturae
|
surculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
surculatum
|
surculatu
|