Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von suspicere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort suspicientia auch noch Formen von: suspicientia (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| suspicere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | bewundern argwöhnen aufblicken zu aufwärts aufwärts sehen hochachten in die Höhe sehen sehen verehren |
| suspicientia | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Nominativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von bewundern |
| suspicientia | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Akkusativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von bewundern |
| suspicientia | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Vokativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von bewundern |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicio |
ich bewundere |
| 2. Person Singular | suspicis |
du bewunderst |
| 3. Person Singular | suspicit |
er/sie/es bewundert |
| 1. Person Plural | suspicimus |
wir bewundern |
| 2. Person Plural | suspicitis |
ihr bewundert |
| 3. Person Plural | suspiciunt |
sie bewundern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicior |
ich werde bewundert |
| 2. Person Singular | suspiceris suspicere |
du wirst bewundert |
| 3. Person Singular | suspicitur |
er/sie/es wird bewundert |
| 1. Person Plural | suspicimur |
wir werden bewundert |
| 2. Person Plural | suspicimini |
ihr werdet bewundert |
| 3. Person Plural | suspiciuntur |
sie werden bewundert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
ich bewundere |
| 2. Person Singular | suspicias |
du bewunderst |
| 3. Person Singular | suspiciat |
er/sie/es bewundere |
| 1. Person Plural | suspiciamus |
wir bewundern |
| 2. Person Plural | suspiciatis |
ihr bewundert |
| 3. Person Plural | suspiciant |
sie bewundern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
ich werde bewundert |
| 2. Person Singular | suspiciaris suspiciare |
du werdest bewundert |
| 3. Person Singular | suspiciatur |
er/sie/es werde bewundert |
| 1. Person Plural | suspiciamur |
wir werden bewundert |
| 2. Person Plural | suspiciamini |
ihr werdet bewundert |
| 3. Person Plural | suspiciantur |
sie werden bewundert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebam |
ich bewunderte |
| 2. Person Singular | suspiciebas |
du bewundertest |
| 3. Person Singular | suspiciebat |
er/sie/es bewunderte |
| 1. Person Plural | suspiciebamus |
wir bewunderten |
| 2. Person Plural | suspiciebatis |
ihr bewundertet |
| 3. Person Plural | suspiciebant |
sie bewunderten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebar |
ich wurde bewundert |
| 2. Person Singular | suspiciebaris suspiciebare |
du wurdest bewundert |
| 3. Person Singular | suspiciebatur |
er/sie/es wurde bewundert |
| 1. Person Plural | suspiciebamur |
wir wurden bewundert |
| 2. Person Plural | suspiciebamini |
ihr wurdet bewundert |
| 3. Person Plural | suspiciebantur |
sie wurden bewundert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerem |
ich bewunderte |
| 2. Person Singular | suspiceres |
du bewundertest |
| 3. Person Singular | suspiceret |
er/sie/es bewunderte |
| 1. Person Plural | suspiceremus |
wir bewunderten |
| 2. Person Plural | suspiceretis |
ihr bewundertet |
| 3. Person Plural | suspicerent |
sie bewunderten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerer |
ich würde bewundert |
| 2. Person Singular | suspicereris suspicerere |
du würdest bewundert |
| 3. Person Singular | suspiceretur |
er/sie/es würde bewundert |
| 1. Person Plural | suspiceremur |
wir würden bewundert |
| 2. Person Plural | suspiceremini |
ihr würdet bewundert |
| 3. Person Plural | suspicerentur |
sie würden bewundert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
ich werde bewundern |
| 2. Person Singular | suspicies |
du wirst bewundern |
| 3. Person Singular | suspiciet |
er/sie/es wird bewundern |
| 1. Person Plural | suspiciemus |
wir werden bewundern |
| 2. Person Plural | suspicietis |
ihr werdet bewundern |
| 3. Person Plural | suspicient |
sie werden bewundern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
ich werde bewundert werden |
| 2. Person Singular | suspicieris suspiciere |
du wirst bewundert werden |
| 3. Person Singular | suspicietur |
er/sie/es wird bewundert werden |
| 1. Person Plural | suspiciemur |
wir werden bewundert werden |
| 2. Person Plural | suspiciemini |
ihr werdet bewundert werden |
| 3. Person Plural | suspicientur |
sie werden bewundert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexi |
ich habe bewundert |
| 2. Person Singular | suspexisti |
du hast bewundert |
| 3. Person Singular | suspexit |
er/sie/es hat bewundert |
| 1. Person Plural | suspeximus |
wir haben bewundert |
| 2. Person Plural | suspexistis |
ihr habt bewundert |
| 3. Person Plural | suspexerunt suspexere |
sie haben bewundert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sum |
ich bin bewundert worden |
| 2. Person Singular | suspectus es |
du bist bewundert worden |
| 3. Person Singular | suspectus est |
er/sie/es ist bewundert worden |
| 1. Person Plural | suspecti sumus |
wir sind bewundert worden |
| 2. Person Plural | suspecti estis |
ihr seid bewundert worden |
| 3. Person Plural | suspecti sunt |
sie sind bewundert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexerim |
ich habe bewundert |
| 2. Person Singular | suspexeris |
du habest bewundert |
| 3. Person Singular | suspexerit |
er/sie/es habe bewundert |
| 1. Person Plural | suspexerimus |
wir haben bewundert |
| 2. Person Plural | suspexeritis |
ihr habet bewundert |
| 3. Person Plural | suspexerint |
sie haben bewundert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sim |
ich sei bewundert worden |
| 2. Person Singular | suspectus sis |
du seiest bewundert worden |
| 3. Person Singular | suspectus sit |
er/sie/es sei bewundert worden |
| 1. Person Plural | suspecti simus |
wir seien bewundert worden |
| 2. Person Plural | suspecti sitis |
ihr seiet bewundert worden |
| 3. Person Plural | suspecti sint |
sie seien bewundert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexeram |
ich hatte bewundert |
| 2. Person Singular | suspexeras |
du hattest bewundert |
| 3. Person Singular | suspexerat |
er/sie/es hatte bewundert |
| 1. Person Plural | suspexeramus |
wir hatten bewundert |
| 2. Person Plural | suspexeratis |
ihr hattet bewundert |
| 3. Person Plural | suspexerant |
sie hatten bewundert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus eram |
ich war bewundert worden |
| 2. Person Singular | suspectus eras |
du warst bewundert worden |
| 3. Person Singular | suspectus erat |
er/sie/es war bewundert worden |
| 1. Person Plural | suspecti eramus |
wir waren bewundert worden |
| 2. Person Plural | suspecti eratis |
ihr wart bewundert worden |
| 3. Person Plural | suspecti erant |
sie waren bewundert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexissem |
ich hätte bewundert |
| 2. Person Singular | suspexisses |
du hättest bewundert |
| 3. Person Singular | suspexisset |
er/sie/es hätte bewundert |
| 1. Person Plural | suspexissemus |
wir hätten bewundert |
| 2. Person Plural | suspexissetis |
ihr hättet bewundert |
| 3. Person Plural | suspexissent |
sie hätten bewundert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus essem |
ich wäre bewundert worden |
| 2. Person Singular | suspectus esses |
du wärest bewundert worden |
| 3. Person Singular | suspectus esset |
er/sie/es wäre bewundert worden |
| 1. Person Plural | suspecti essemus |
wir wären bewundert worden |
| 2. Person Plural | suspecti essetis |
ihr wäret bewundert worden |
| 3. Person Plural | suspecti essent |
sie wären bewundert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexero |
ich werde bewundert haben |
| 2. Person Singular | suspexeris |
du wirst bewundert haben |
| 3. Person Singular | suspexerit |
er/sie/es wird bewundert haben |
| 1. Person Plural | suspexerimus |
wir werden bewundert haben |
| 2. Person Plural | suspexeritis |
ihr werdet bewundert haben |
| 3. Person Plural | suspexerint |
sie werden bewundert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus ero |
ich werde bewundert worden sein |
| 2. Person Singular | suspectus eris |
du wirst bewundert worden sein |
| 3. Person Singular | suspectus erit |
er/sie/es wird bewundert worden sein |
| 1. Person Plural | suspecti erimus |
wir werden bewundert worden sein |
| 2. Person Plural | suspecti eritis |
ihr werdet bewundert worden sein |
| 3. Person Plural | suspecti erunt |
sie werden bewundert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspicere |
bewundern |
| Vorzeitigkeit | suspexisse |
bewundert haben |
| Nachzeitigkeit | suspecturum esse |
bewundern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspici suspicier |
bewundert werden |
| Vorzeitigkeit | suspectum esse |
bewundert worden sein |
| Nachzeitigkeit | suspectum iri |
künftig bewundert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | suspice |
bewundere! |
| 2. Person Plural | suspicite |
bewundert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | suspicito |
| 3. Person Singular | suspicito |
| 2. Person Plural | suspicitote |
| 3. Person Plural | suspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | suspicere |
das Bewundern |
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
des Bewundernes |
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
dem Bewundern |
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
das Bewundern |
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
durch das Bewundern |
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
Bewundern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciendus suspiciundus |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendi suspiciundi |
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendo suspiciundo |
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
suspiciendam suspiciundam |
suspiciendum suspiciundum |
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendo suspiciundo |
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
Plural
| Nominativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
| Genitiv | suspiciendorum suspiciundorum |
suspiciendarum suspiciundarum |
suspiciendorum suspiciundorum |
| Dativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Akkusativ | suspiciendos suspiciundos |
suspiciendas suspiciundas |
suspicienda suspiciunda |
| Ablativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Vokativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
| Genitiv | suspicientis |
suspicientis |
suspicientis |
| Dativ | suspicienti |
suspicienti |
suspicienti |
| Akkusativ | suspicientem |
suspicientem |
suspiciens |
| Ablativ | suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
| Vokativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
Plural
| Nominativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Genitiv | suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
| Dativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Akkusativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Ablativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Vokativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspectus |
suspecta |
suspectum |
| Genitiv | suspecti |
suspectae |
suspecti |
| Dativ | suspecto |
suspectae |
suspecto |
| Akkusativ | suspectum |
suspectam |
suspectum |
| Ablativ | suspecto |
suspecta |
suspecto |
| Vokativ | suspecte |
suspecta |
suspectum |
Plural
| Nominativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
| Genitiv | suspectorum |
suspectarum |
suspectorum |
| Dativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Akkusativ | suspectos |
suspectas |
suspecta |
| Ablativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Vokativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspecturus |
suspectura |
suspecturum |
| Genitiv | suspecturi |
suspecturae |
suspecturi |
| Dativ | suspecturo |
suspecturae |
suspecturo |
| Akkusativ | suspecturum |
suspecturam |
suspecturum |
| Ablativ | suspecturo |
suspectura |
suspecturo |
| Vokativ | suspecture |
suspectura |
suspecturum |
Plural
| Nominativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
| Genitiv | suspecturorum |
suspecturarum |
suspecturorum |
| Dativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Akkusativ | suspecturos |
suspecturas |
suspectura |
| Ablativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Vokativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| suspectum |
suspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicio |
ich argwöhne |
| 2. Person Singular | suspicis |
du argwöhnst |
| 3. Person Singular | suspicit |
er/sie/es argwöhnt |
| 1. Person Plural | suspicimus |
wir argwöhnen |
| 2. Person Plural | suspicitis |
ihr argwöhnt |
| 3. Person Plural | suspiciunt |
sie argwöhnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicior |
ich werde geargwöhnt |
| 2. Person Singular | suspiceris suspicere |
du wirst geargwöhnt |
| 3. Person Singular | suspicitur |
er/sie/es wird geargwöhnt |
| 1. Person Plural | suspicimur |
wir werden geargwöhnt |
| 2. Person Plural | suspicimini |
ihr werdet geargwöhnt |
| 3. Person Plural | suspiciuntur |
sie werden geargwöhnt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
ich argwöhne |
| 2. Person Singular | suspicias |
du argwöhnest |
| 3. Person Singular | suspiciat |
er/sie/es argwöhne |
| 1. Person Plural | suspiciamus |
wir argwöhnen |
| 2. Person Plural | suspiciatis |
ihr argwöhnet |
| 3. Person Plural | suspiciant |
sie argwöhnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
ich werde geargwöhnt |
| 2. Person Singular | suspiciaris suspiciare |
du werdest geargwöhnt |
| 3. Person Singular | suspiciatur |
er/sie/es werde geargwöhnt |
| 1. Person Plural | suspiciamur |
wir werden geargwöhnt |
| 2. Person Plural | suspiciamini |
ihr werdet geargwöhnt |
| 3. Person Plural | suspiciantur |
sie werden geargwöhnt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebam |
ich argwöhnte |
| 2. Person Singular | suspiciebas |
du argwöhntest |
| 3. Person Singular | suspiciebat |
er/sie/es argwöhnte |
| 1. Person Plural | suspiciebamus |
wir argwöhnten |
| 2. Person Plural | suspiciebatis |
ihr argwöhntet |
| 3. Person Plural | suspiciebant |
sie argwöhnten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebar |
ich wurde geargwöhnt |
| 2. Person Singular | suspiciebaris suspiciebare |
du wurdest geargwöhnt |
| 3. Person Singular | suspiciebatur |
er/sie/es wurde geargwöhnt |
| 1. Person Plural | suspiciebamur |
wir wurden geargwöhnt |
| 2. Person Plural | suspiciebamini |
ihr wurdet geargwöhnt |
| 3. Person Plural | suspiciebantur |
sie wurden geargwöhnt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerem |
ich argwöhnte |
| 2. Person Singular | suspiceres |
du argwöhntest |
| 3. Person Singular | suspiceret |
er/sie/es argwöhnte |
| 1. Person Plural | suspiceremus |
wir argwöhnten |
| 2. Person Plural | suspiceretis |
ihr argwöhntet |
| 3. Person Plural | suspicerent |
sie argwöhnten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerer |
ich würde geargwöhnt |
| 2. Person Singular | suspicereris suspicerere |
du würdest geargwöhnt |
| 3. Person Singular | suspiceretur |
er/sie/es würde geargwöhnt |
| 1. Person Plural | suspiceremur |
wir würden geargwöhnt |
| 2. Person Plural | suspiceremini |
ihr würdet geargwöhnt |
| 3. Person Plural | suspicerentur |
sie würden geargwöhnt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
ich werde argwöhnen |
| 2. Person Singular | suspicies |
du wirst argwöhnen |
| 3. Person Singular | suspiciet |
er/sie/es wird argwöhnen |
| 1. Person Plural | suspiciemus |
wir werden argwöhnen |
| 2. Person Plural | suspicietis |
ihr werdet argwöhnen |
| 3. Person Plural | suspicient |
sie werden argwöhnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
ich werde geargwöhnt werden |
| 2. Person Singular | suspicieris suspiciere |
du wirst geargwöhnt werden |
| 3. Person Singular | suspicietur |
er/sie/es wird geargwöhnt werden |
| 1. Person Plural | suspiciemur |
wir werden geargwöhnt werden |
| 2. Person Plural | suspiciemini |
ihr werdet geargwöhnt werden |
| 3. Person Plural | suspicientur |
sie werden geargwöhnt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexi |
ich habe geargwöhnt |
| 2. Person Singular | suspexisti |
du hast geargwöhnt |
| 3. Person Singular | suspexit |
er/sie/es hat geargwöhnt |
| 1. Person Plural | suspeximus |
wir haben geargwöhnt |
| 2. Person Plural | suspexistis |
ihr habt geargwöhnt |
| 3. Person Plural | suspexerunt suspexere |
sie haben geargwöhnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sum |
ich bin geargwöhnt worden |
| 2. Person Singular | suspectus es |
du bist geargwöhnt worden |
| 3. Person Singular | suspectus est |
er/sie/es ist geargwöhnt worden |
| 1. Person Plural | suspecti sumus |
wir sind geargwöhnt worden |
| 2. Person Plural | suspecti estis |
ihr seid geargwöhnt worden |
| 3. Person Plural | suspecti sunt |
sie sind geargwöhnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexerim |
ich habe geargwöhnt |
| 2. Person Singular | suspexeris |
du habest geargwöhnt |
| 3. Person Singular | suspexerit |
er/sie/es habe geargwöhnt |
| 1. Person Plural | suspexerimus |
wir haben geargwöhnt |
| 2. Person Plural | suspexeritis |
ihr habet geargwöhnt |
| 3. Person Plural | suspexerint |
sie haben geargwöhnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sim |
ich sei geargwöhnt worden |
| 2. Person Singular | suspectus sis |
du seiest geargwöhnt worden |
| 3. Person Singular | suspectus sit |
er/sie/es sei geargwöhnt worden |
| 1. Person Plural | suspecti simus |
wir seien geargwöhnt worden |
| 2. Person Plural | suspecti sitis |
ihr seiet geargwöhnt worden |
| 3. Person Plural | suspecti sint |
sie seien geargwöhnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexeram |
ich hatte geargwöhnt |
| 2. Person Singular | suspexeras |
du hattest geargwöhnt |
| 3. Person Singular | suspexerat |
er/sie/es hatte geargwöhnt |
| 1. Person Plural | suspexeramus |
wir hatten geargwöhnt |
| 2. Person Plural | suspexeratis |
ihr hattet geargwöhnt |
| 3. Person Plural | suspexerant |
sie hatten geargwöhnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus eram |
ich war geargwöhnt worden |
| 2. Person Singular | suspectus eras |
du warst geargwöhnt worden |
| 3. Person Singular | suspectus erat |
er/sie/es war geargwöhnt worden |
| 1. Person Plural | suspecti eramus |
wir waren geargwöhnt worden |
| 2. Person Plural | suspecti eratis |
ihr wart geargwöhnt worden |
| 3. Person Plural | suspecti erant |
sie waren geargwöhnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexissem |
ich hätte geargwöhnt |
| 2. Person Singular | suspexisses |
du hättest geargwöhnt |
| 3. Person Singular | suspexisset |
er/sie/es hätte geargwöhnt |
| 1. Person Plural | suspexissemus |
wir hätten geargwöhnt |
| 2. Person Plural | suspexissetis |
ihr hättet geargwöhnt |
| 3. Person Plural | suspexissent |
sie hätten geargwöhnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus essem |
ich wäre geargwöhnt worden |
| 2. Person Singular | suspectus esses |
du wärest geargwöhnt worden |
| 3. Person Singular | suspectus esset |
er/sie/es wäre geargwöhnt worden |
| 1. Person Plural | suspecti essemus |
wir wären geargwöhnt worden |
| 2. Person Plural | suspecti essetis |
ihr wäret geargwöhnt worden |
| 3. Person Plural | suspecti essent |
sie wären geargwöhnt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexero |
ich werde geargwöhnt haben |
| 2. Person Singular | suspexeris |
du wirst geargwöhnt haben |
| 3. Person Singular | suspexerit |
er/sie/es wird geargwöhnt haben |
| 1. Person Plural | suspexerimus |
wir werden geargwöhnt haben |
| 2. Person Plural | suspexeritis |
ihr werdet geargwöhnt haben |
| 3. Person Plural | suspexerint |
sie werden geargwöhnt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus ero |
ich werde geargwöhnt worden sein |
| 2. Person Singular | suspectus eris |
du wirst geargwöhnt worden sein |
| 3. Person Singular | suspectus erit |
er/sie/es wird geargwöhnt worden sein |
| 1. Person Plural | suspecti erimus |
wir werden geargwöhnt worden sein |
| 2. Person Plural | suspecti eritis |
ihr werdet geargwöhnt worden sein |
| 3. Person Plural | suspecti erunt |
sie werden geargwöhnt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspicere |
argwöhnen |
| Vorzeitigkeit | suspexisse |
geargwöhnt haben |
| Nachzeitigkeit | suspecturum esse |
argwöhnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspici suspicier |
geargwöhnt werden |
| Vorzeitigkeit | suspectum esse |
geargwöhnt worden sein |
| Nachzeitigkeit | suspectum iri |
künftig geargwöhnt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | suspice |
argwöhne; argwöhn! |
| 2. Person Plural | suspicite |
argwöhnt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | suspicito |
| 3. Person Singular | suspicito |
| 2. Person Plural | suspicitote |
| 3. Person Plural | suspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | suspicere |
das Argwöhnen |
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
des Argwöhnens |
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
dem Argwöhnen |
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
das Argwöhnen |
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
durch das Argwöhnen |
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
Argwöhnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciendus suspiciundus |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendi suspiciundi |
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendo suspiciundo |
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
suspiciendam suspiciundam |
suspiciendum suspiciundum |
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendo suspiciundo |
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
Plural
| Nominativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
| Genitiv | suspiciendorum suspiciundorum |
suspiciendarum suspiciundarum |
suspiciendorum suspiciundorum |
| Dativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Akkusativ | suspiciendos suspiciundos |
suspiciendas suspiciundas |
suspicienda suspiciunda |
| Ablativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Vokativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
| Genitiv | suspicientis |
suspicientis |
suspicientis |
| Dativ | suspicienti |
suspicienti |
suspicienti |
| Akkusativ | suspicientem |
suspicientem |
suspiciens |
| Ablativ | suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
| Vokativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
Plural
| Nominativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Genitiv | suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
| Dativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Akkusativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Ablativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Vokativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspectus |
suspecta |
suspectum |
| Genitiv | suspecti |
suspectae |
suspecti |
| Dativ | suspecto |
suspectae |
suspecto |
| Akkusativ | suspectum |
suspectam |
suspectum |
| Ablativ | suspecto |
suspecta |
suspecto |
| Vokativ | suspecte |
suspecta |
suspectum |
Plural
| Nominativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
| Genitiv | suspectorum |
suspectarum |
suspectorum |
| Dativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Akkusativ | suspectos |
suspectas |
suspecta |
| Ablativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Vokativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspecturus |
suspectura |
suspecturum |
| Genitiv | suspecturi |
suspecturae |
suspecturi |
| Dativ | suspecturo |
suspecturae |
suspecturo |
| Akkusativ | suspecturum |
suspecturam |
suspecturum |
| Ablativ | suspecturo |
suspectura |
suspecturo |
| Vokativ | suspecture |
suspectura |
suspecturum |
Plural
| Nominativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
| Genitiv | suspecturorum |
suspecturarum |
suspecturorum |
| Dativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Akkusativ | suspecturos |
suspecturas |
suspectura |
| Ablativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Vokativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| suspectum |
suspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicio |
|
| 2. Person Singular | suspicis |
|
| 3. Person Singular | suspicit |
|
| 1. Person Plural | suspicimus |
|
| 2. Person Plural | suspicitis |
|
| 3. Person Plural | suspiciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicior |
|
| 2. Person Singular | suspiceris suspicere |
|
| 3. Person Singular | suspicitur |
|
| 1. Person Plural | suspicimur |
|
| 2. Person Plural | suspicimini |
|
| 3. Person Plural | suspiciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
|
| 2. Person Singular | suspicias |
|
| 3. Person Singular | suspiciat |
|
| 1. Person Plural | suspiciamus |
|
| 2. Person Plural | suspiciatis |
|
| 3. Person Plural | suspiciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
|
| 2. Person Singular | suspiciaris suspiciare |
|
| 3. Person Singular | suspiciatur |
|
| 1. Person Plural | suspiciamur |
|
| 2. Person Plural | suspiciamini |
|
| 3. Person Plural | suspiciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebam |
|
| 2. Person Singular | suspiciebas |
|
| 3. Person Singular | suspiciebat |
|
| 1. Person Plural | suspiciebamus |
|
| 2. Person Plural | suspiciebatis |
|
| 3. Person Plural | suspiciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebar |
|
| 2. Person Singular | suspiciebaris suspiciebare |
|
| 3. Person Singular | suspiciebatur |
|
| 1. Person Plural | suspiciebamur |
|
| 2. Person Plural | suspiciebamini |
|
| 3. Person Plural | suspiciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerem |
|
| 2. Person Singular | suspiceres |
|
| 3. Person Singular | suspiceret |
|
| 1. Person Plural | suspiceremus |
|
| 2. Person Plural | suspiceretis |
|
| 3. Person Plural | suspicerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerer |
|
| 2. Person Singular | suspicereris suspicerere |
|
| 3. Person Singular | suspiceretur |
|
| 1. Person Plural | suspiceremur |
|
| 2. Person Plural | suspiceremini |
|
| 3. Person Plural | suspicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
|
| 2. Person Singular | suspicies |
|
| 3. Person Singular | suspiciet |
|
| 1. Person Plural | suspiciemus |
|
| 2. Person Plural | suspicietis |
|
| 3. Person Plural | suspicient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
|
| 2. Person Singular | suspicieris suspiciere |
|
| 3. Person Singular | suspicietur |
|
| 1. Person Plural | suspiciemur |
|
| 2. Person Plural | suspiciemini |
|
| 3. Person Plural | suspicientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexi |
|
| 2. Person Singular | suspexisti |
|
| 3. Person Singular | suspexit |
|
| 1. Person Plural | suspeximus |
|
| 2. Person Plural | suspexistis |
|
| 3. Person Plural | suspexerunt suspexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sum |
|
| 2. Person Singular | suspectus es |
|
| 3. Person Singular | suspectus est |
|
| 1. Person Plural | suspecti sumus |
|
| 2. Person Plural | suspecti estis |
|
| 3. Person Plural | suspecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexerim |
|
| 2. Person Singular | suspexeris |
|
| 3. Person Singular | suspexerit |
|
| 1. Person Plural | suspexerimus |
|
| 2. Person Plural | suspexeritis |
|
| 3. Person Plural | suspexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sim |
|
| 2. Person Singular | suspectus sis |
|
| 3. Person Singular | suspectus sit |
|
| 1. Person Plural | suspecti simus |
|
| 2. Person Plural | suspecti sitis |
|
| 3. Person Plural | suspecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexeram |
|
| 2. Person Singular | suspexeras |
|
| 3. Person Singular | suspexerat |
|
| 1. Person Plural | suspexeramus |
|
| 2. Person Plural | suspexeratis |
|
| 3. Person Plural | suspexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus eram |
|
| 2. Person Singular | suspectus eras |
|
| 3. Person Singular | suspectus erat |
|
| 1. Person Plural | suspecti eramus |
|
| 2. Person Plural | suspecti eratis |
|
| 3. Person Plural | suspecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexissem |
|
| 2. Person Singular | suspexisses |
|
| 3. Person Singular | suspexisset |
|
| 1. Person Plural | suspexissemus |
|
| 2. Person Plural | suspexissetis |
|
| 3. Person Plural | suspexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus essem |
|
| 2. Person Singular | suspectus esses |
|
| 3. Person Singular | suspectus esset |
|
| 1. Person Plural | suspecti essemus |
|
| 2. Person Plural | suspecti essetis |
|
| 3. Person Plural | suspecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexero |
|
| 2. Person Singular | suspexeris |
|
| 3. Person Singular | suspexerit |
|
| 1. Person Plural | suspexerimus |
|
| 2. Person Plural | suspexeritis |
|
| 3. Person Plural | suspexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus ero |
|
| 2. Person Singular | suspectus eris |
|
| 3. Person Singular | suspectus erit |
|
| 1. Person Plural | suspecti erimus |
|
| 2. Person Plural | suspecti eritis |
|
| 3. Person Plural | suspecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspicere |
|
| Vorzeitigkeit | suspexisse |
|
| Nachzeitigkeit | suspecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspici suspicier |
|
| Vorzeitigkeit | suspectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | suspectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | suspice |
! |
| 2. Person Plural | suspicite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | suspicito |
| 3. Person Singular | suspicito |
| 2. Person Plural | suspicitote |
| 3. Person Plural | suspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | suspicere |
|
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
|
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
|
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
|
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
|
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciendus suspiciundus |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendi suspiciundi |
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendo suspiciundo |
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
suspiciendam suspiciundam |
suspiciendum suspiciundum |
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendo suspiciundo |
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
Plural
| Nominativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
| Genitiv | suspiciendorum suspiciundorum |
suspiciendarum suspiciundarum |
suspiciendorum suspiciundorum |
| Dativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Akkusativ | suspiciendos suspiciundos |
suspiciendas suspiciundas |
suspicienda suspiciunda |
| Ablativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Vokativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
| Genitiv | suspicientis |
suspicientis |
suspicientis |
| Dativ | suspicienti |
suspicienti |
suspicienti |
| Akkusativ | suspicientem |
suspicientem |
suspiciens |
| Ablativ | suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
| Vokativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
Plural
| Nominativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Genitiv | suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
| Dativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Akkusativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Ablativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Vokativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspectus |
suspecta |
suspectum |
| Genitiv | suspecti |
suspectae |
suspecti |
| Dativ | suspecto |
suspectae |
suspecto |
| Akkusativ | suspectum |
suspectam |
suspectum |
| Ablativ | suspecto |
suspecta |
suspecto |
| Vokativ | suspecte |
suspecta |
suspectum |
Plural
| Nominativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
| Genitiv | suspectorum |
suspectarum |
suspectorum |
| Dativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Akkusativ | suspectos |
suspectas |
suspecta |
| Ablativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Vokativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspecturus |
suspectura |
suspecturum |
| Genitiv | suspecturi |
suspecturae |
suspecturi |
| Dativ | suspecturo |
suspecturae |
suspecturo |
| Akkusativ | suspecturum |
suspecturam |
suspecturum |
| Ablativ | suspecturo |
suspectura |
suspecturo |
| Vokativ | suspecture |
suspectura |
suspecturum |
Plural
| Nominativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
| Genitiv | suspecturorum |
suspecturarum |
suspecturorum |
| Dativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Akkusativ | suspecturos |
suspecturas |
suspectura |
| Ablativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Vokativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| suspectum |
suspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicio |
|
| 2. Person Singular | suspicis |
|
| 3. Person Singular | suspicit |
|
| 1. Person Plural | suspicimus |
|
| 2. Person Plural | suspicitis |
|
| 3. Person Plural | suspiciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicior |
|
| 2. Person Singular | suspiceris suspicere |
|
| 3. Person Singular | suspicitur |
|
| 1. Person Plural | suspicimur |
|
| 2. Person Plural | suspicimini |
|
| 3. Person Plural | suspiciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
|
| 2. Person Singular | suspicias |
|
| 3. Person Singular | suspiciat |
|
| 1. Person Plural | suspiciamus |
|
| 2. Person Plural | suspiciatis |
|
| 3. Person Plural | suspiciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
|
| 2. Person Singular | suspiciaris suspiciare |
|
| 3. Person Singular | suspiciatur |
|
| 1. Person Plural | suspiciamur |
|
| 2. Person Plural | suspiciamini |
|
| 3. Person Plural | suspiciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebam |
|
| 2. Person Singular | suspiciebas |
|
| 3. Person Singular | suspiciebat |
|
| 1. Person Plural | suspiciebamus |
|
| 2. Person Plural | suspiciebatis |
|
| 3. Person Plural | suspiciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebar |
|
| 2. Person Singular | suspiciebaris suspiciebare |
|
| 3. Person Singular | suspiciebatur |
|
| 1. Person Plural | suspiciebamur |
|
| 2. Person Plural | suspiciebamini |
|
| 3. Person Plural | suspiciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerem |
|
| 2. Person Singular | suspiceres |
|
| 3. Person Singular | suspiceret |
|
| 1. Person Plural | suspiceremus |
|
| 2. Person Plural | suspiceretis |
|
| 3. Person Plural | suspicerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerer |
|
| 2. Person Singular | suspicereris suspicerere |
|
| 3. Person Singular | suspiceretur |
|
| 1. Person Plural | suspiceremur |
|
| 2. Person Plural | suspiceremini |
|
| 3. Person Plural | suspicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
|
| 2. Person Singular | suspicies |
|
| 3. Person Singular | suspiciet |
|
| 1. Person Plural | suspiciemus |
|
| 2. Person Plural | suspicietis |
|
| 3. Person Plural | suspicient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
|
| 2. Person Singular | suspicieris suspiciere |
|
| 3. Person Singular | suspicietur |
|
| 1. Person Plural | suspiciemur |
|
| 2. Person Plural | suspiciemini |
|
| 3. Person Plural | suspicientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexi |
|
| 2. Person Singular | suspexisti |
|
| 3. Person Singular | suspexit |
|
| 1. Person Plural | suspeximus |
|
| 2. Person Plural | suspexistis |
|
| 3. Person Plural | suspexerunt suspexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sum |
|
| 2. Person Singular | suspectus es |
|
| 3. Person Singular | suspectus est |
|
| 1. Person Plural | suspecti sumus |
|
| 2. Person Plural | suspecti estis |
|
| 3. Person Plural | suspecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexerim |
|
| 2. Person Singular | suspexeris |
|
| 3. Person Singular | suspexerit |
|
| 1. Person Plural | suspexerimus |
|
| 2. Person Plural | suspexeritis |
|
| 3. Person Plural | suspexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sim |
|
| 2. Person Singular | suspectus sis |
|
| 3. Person Singular | suspectus sit |
|
| 1. Person Plural | suspecti simus |
|
| 2. Person Plural | suspecti sitis |
|
| 3. Person Plural | suspecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexeram |
|
| 2. Person Singular | suspexeras |
|
| 3. Person Singular | suspexerat |
|
| 1. Person Plural | suspexeramus |
|
| 2. Person Plural | suspexeratis |
|
| 3. Person Plural | suspexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus eram |
|
| 2. Person Singular | suspectus eras |
|
| 3. Person Singular | suspectus erat |
|
| 1. Person Plural | suspecti eramus |
|
| 2. Person Plural | suspecti eratis |
|
| 3. Person Plural | suspecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexissem |
|
| 2. Person Singular | suspexisses |
|
| 3. Person Singular | suspexisset |
|
| 1. Person Plural | suspexissemus |
|
| 2. Person Plural | suspexissetis |
|
| 3. Person Plural | suspexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus essem |
|
| 2. Person Singular | suspectus esses |
|
| 3. Person Singular | suspectus esset |
|
| 1. Person Plural | suspecti essemus |
|
| 2. Person Plural | suspecti essetis |
|
| 3. Person Plural | suspecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexero |
|
| 2. Person Singular | suspexeris |
|
| 3. Person Singular | suspexerit |
|
| 1. Person Plural | suspexerimus |
|
| 2. Person Plural | suspexeritis |
|
| 3. Person Plural | suspexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus ero |
|
| 2. Person Singular | suspectus eris |
|
| 3. Person Singular | suspectus erit |
|
| 1. Person Plural | suspecti erimus |
|
| 2. Person Plural | suspecti eritis |
|
| 3. Person Plural | suspecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspicere |
|
| Vorzeitigkeit | suspexisse |
|
| Nachzeitigkeit | suspecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspici suspicier |
|
| Vorzeitigkeit | suspectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | suspectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | suspice |
! |
| 2. Person Plural | suspicite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | suspicito |
| 3. Person Singular | suspicito |
| 2. Person Plural | suspicitote |
| 3. Person Plural | suspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | suspicere |
|
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
|
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
|
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
|
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
|
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciendus suspiciundus |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendi suspiciundi |
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendo suspiciundo |
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
suspiciendam suspiciundam |
suspiciendum suspiciundum |
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendo suspiciundo |
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
Plural
| Nominativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
| Genitiv | suspiciendorum suspiciundorum |
suspiciendarum suspiciundarum |
suspiciendorum suspiciundorum |
| Dativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Akkusativ | suspiciendos suspiciundos |
suspiciendas suspiciundas |
suspicienda suspiciunda |
| Ablativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Vokativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
| Genitiv | suspicientis |
suspicientis |
suspicientis |
| Dativ | suspicienti |
suspicienti |
suspicienti |
| Akkusativ | suspicientem |
suspicientem |
suspiciens |
| Ablativ | suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
| Vokativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
Plural
| Nominativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Genitiv | suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
| Dativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Akkusativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Ablativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Vokativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspectus |
suspecta |
suspectum |
| Genitiv | suspecti |
suspectae |
suspecti |
| Dativ | suspecto |
suspectae |
suspecto |
| Akkusativ | suspectum |
suspectam |
suspectum |
| Ablativ | suspecto |
suspecta |
suspecto |
| Vokativ | suspecte |
suspecta |
suspectum |
Plural
| Nominativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
| Genitiv | suspectorum |
suspectarum |
suspectorum |
| Dativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Akkusativ | suspectos |
suspectas |
suspecta |
| Ablativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Vokativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspecturus |
suspectura |
suspecturum |
| Genitiv | suspecturi |
suspecturae |
suspecturi |
| Dativ | suspecturo |
suspecturae |
suspecturo |
| Akkusativ | suspecturum |
suspecturam |
suspecturum |
| Ablativ | suspecturo |
suspectura |
suspecturo |
| Vokativ | suspecture |
suspectura |
suspecturum |
Plural
| Nominativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
| Genitiv | suspecturorum |
suspecturarum |
suspecturorum |
| Dativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Akkusativ | suspecturos |
suspecturas |
suspectura |
| Ablativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Vokativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| suspectum |
suspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicio |
|
| 2. Person Singular | suspicis |
|
| 3. Person Singular | suspicit |
|
| 1. Person Plural | suspicimus |
|
| 2. Person Plural | suspicitis |
|
| 3. Person Plural | suspiciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicior |
|
| 2. Person Singular | suspiceris suspicere |
|
| 3. Person Singular | suspicitur |
|
| 1. Person Plural | suspicimur |
|
| 2. Person Plural | suspicimini |
|
| 3. Person Plural | suspiciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
|
| 2. Person Singular | suspicias |
|
| 3. Person Singular | suspiciat |
|
| 1. Person Plural | suspiciamus |
|
| 2. Person Plural | suspiciatis |
|
| 3. Person Plural | suspiciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
|
| 2. Person Singular | suspiciaris suspiciare |
|
| 3. Person Singular | suspiciatur |
|
| 1. Person Plural | suspiciamur |
|
| 2. Person Plural | suspiciamini |
|
| 3. Person Plural | suspiciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebam |
|
| 2. Person Singular | suspiciebas |
|
| 3. Person Singular | suspiciebat |
|
| 1. Person Plural | suspiciebamus |
|
| 2. Person Plural | suspiciebatis |
|
| 3. Person Plural | suspiciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebar |
|
| 2. Person Singular | suspiciebaris suspiciebare |
|
| 3. Person Singular | suspiciebatur |
|
| 1. Person Plural | suspiciebamur |
|
| 2. Person Plural | suspiciebamini |
|
| 3. Person Plural | suspiciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerem |
|
| 2. Person Singular | suspiceres |
|
| 3. Person Singular | suspiceret |
|
| 1. Person Plural | suspiceremus |
|
| 2. Person Plural | suspiceretis |
|
| 3. Person Plural | suspicerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerer |
|
| 2. Person Singular | suspicereris suspicerere |
|
| 3. Person Singular | suspiceretur |
|
| 1. Person Plural | suspiceremur |
|
| 2. Person Plural | suspiceremini |
|
| 3. Person Plural | suspicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
|
| 2. Person Singular | suspicies |
|
| 3. Person Singular | suspiciet |
|
| 1. Person Plural | suspiciemus |
|
| 2. Person Plural | suspicietis |
|
| 3. Person Plural | suspicient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
|
| 2. Person Singular | suspicieris suspiciere |
|
| 3. Person Singular | suspicietur |
|
| 1. Person Plural | suspiciemur |
|
| 2. Person Plural | suspiciemini |
|
| 3. Person Plural | suspicientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexi |
|
| 2. Person Singular | suspexisti |
|
| 3. Person Singular | suspexit |
|
| 1. Person Plural | suspeximus |
|
| 2. Person Plural | suspexistis |
|
| 3. Person Plural | suspexerunt suspexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sum |
|
| 2. Person Singular | suspectus es |
|
| 3. Person Singular | suspectus est |
|
| 1. Person Plural | suspecti sumus |
|
| 2. Person Plural | suspecti estis |
|
| 3. Person Plural | suspecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexerim |
|
| 2. Person Singular | suspexeris |
|
| 3. Person Singular | suspexerit |
|
| 1. Person Plural | suspexerimus |
|
| 2. Person Plural | suspexeritis |
|
| 3. Person Plural | suspexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sim |
|
| 2. Person Singular | suspectus sis |
|
| 3. Person Singular | suspectus sit |
|
| 1. Person Plural | suspecti simus |
|
| 2. Person Plural | suspecti sitis |
|
| 3. Person Plural | suspecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexeram |
|
| 2. Person Singular | suspexeras |
|
| 3. Person Singular | suspexerat |
|
| 1. Person Plural | suspexeramus |
|
| 2. Person Plural | suspexeratis |
|
| 3. Person Plural | suspexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus eram |
|
| 2. Person Singular | suspectus eras |
|
| 3. Person Singular | suspectus erat |
|
| 1. Person Plural | suspecti eramus |
|
| 2. Person Plural | suspecti eratis |
|
| 3. Person Plural | suspecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexissem |
|
| 2. Person Singular | suspexisses |
|
| 3. Person Singular | suspexisset |
|
| 1. Person Plural | suspexissemus |
|
| 2. Person Plural | suspexissetis |
|
| 3. Person Plural | suspexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus essem |
|
| 2. Person Singular | suspectus esses |
|
| 3. Person Singular | suspectus esset |
|
| 1. Person Plural | suspecti essemus |
|
| 2. Person Plural | suspecti essetis |
|
| 3. Person Plural | suspecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexero |
|
| 2. Person Singular | suspexeris |
|
| 3. Person Singular | suspexerit |
|
| 1. Person Plural | suspexerimus |
|
| 2. Person Plural | suspexeritis |
|
| 3. Person Plural | suspexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus ero |
|
| 2. Person Singular | suspectus eris |
|
| 3. Person Singular | suspectus erit |
|
| 1. Person Plural | suspecti erimus |
|
| 2. Person Plural | suspecti eritis |
|
| 3. Person Plural | suspecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspicere |
|
| Vorzeitigkeit | suspexisse |
|
| Nachzeitigkeit | suspecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspici suspicier |
|
| Vorzeitigkeit | suspectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | suspectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | suspice |
! |
| 2. Person Plural | suspicite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | suspicito |
| 3. Person Singular | suspicito |
| 2. Person Plural | suspicitote |
| 3. Person Plural | suspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | suspicere |
|
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
|
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
|
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
|
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
|
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciendus suspiciundus |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendi suspiciundi |
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendo suspiciundo |
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
suspiciendam suspiciundam |
suspiciendum suspiciundum |
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendo suspiciundo |
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
Plural
| Nominativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
| Genitiv | suspiciendorum suspiciundorum |
suspiciendarum suspiciundarum |
suspiciendorum suspiciundorum |
| Dativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Akkusativ | suspiciendos suspiciundos |
suspiciendas suspiciundas |
suspicienda suspiciunda |
| Ablativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Vokativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
| Genitiv | suspicientis |
suspicientis |
suspicientis |
| Dativ | suspicienti |
suspicienti |
suspicienti |
| Akkusativ | suspicientem |
suspicientem |
suspiciens |
| Ablativ | suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
| Vokativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
Plural
| Nominativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Genitiv | suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
| Dativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Akkusativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Ablativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Vokativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspectus |
suspecta |
suspectum |
| Genitiv | suspecti |
suspectae |
suspecti |
| Dativ | suspecto |
suspectae |
suspecto |
| Akkusativ | suspectum |
suspectam |
suspectum |
| Ablativ | suspecto |
suspecta |
suspecto |
| Vokativ | suspecte |
suspecta |
suspectum |
Plural
| Nominativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
| Genitiv | suspectorum |
suspectarum |
suspectorum |
| Dativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Akkusativ | suspectos |
suspectas |
suspecta |
| Ablativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Vokativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspecturus |
suspectura |
suspecturum |
| Genitiv | suspecturi |
suspecturae |
suspecturi |
| Dativ | suspecturo |
suspecturae |
suspecturo |
| Akkusativ | suspecturum |
suspecturam |
suspecturum |
| Ablativ | suspecturo |
suspectura |
suspecturo |
| Vokativ | suspecture |
suspectura |
suspecturum |
Plural
| Nominativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
| Genitiv | suspecturorum |
suspecturarum |
suspecturorum |
| Dativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Akkusativ | suspecturos |
suspecturas |
suspectura |
| Ablativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Vokativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| suspectum |
suspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicio |
ich hochachte |
| 2. Person Singular | suspicis |
du hochachtest |
| 3. Person Singular | suspicit |
er/sie/es hochachtet |
| 1. Person Plural | suspicimus |
wir hochachten |
| 2. Person Plural | suspicitis |
ihr hochachtet |
| 3. Person Plural | suspiciunt |
sie hochachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicior |
ich werde gehochachtet |
| 2. Person Singular | suspiceris suspicere |
du wirst gehochachtet |
| 3. Person Singular | suspicitur |
er/sie/es wird gehochachtet |
| 1. Person Plural | suspicimur |
wir werden gehochachtet |
| 2. Person Plural | suspicimini |
ihr werdet gehochachtet |
| 3. Person Plural | suspiciuntur |
sie werden gehochachtet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
ich hochachte |
| 2. Person Singular | suspicias |
du hochachtest |
| 3. Person Singular | suspiciat |
er/sie/es hochachte |
| 1. Person Plural | suspiciamus |
wir hochachten |
| 2. Person Plural | suspiciatis |
ihr hochachtet |
| 3. Person Plural | suspiciant |
sie hochachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
ich werde gehochachtet |
| 2. Person Singular | suspiciaris suspiciare |
du werdest gehochachtet |
| 3. Person Singular | suspiciatur |
er/sie/es werde gehochachtet |
| 1. Person Plural | suspiciamur |
wir werden gehochachtet |
| 2. Person Plural | suspiciamini |
ihr werdet gehochachtet |
| 3. Person Plural | suspiciantur |
sie werden gehochachtet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebam |
ich hochachtete |
| 2. Person Singular | suspiciebas |
du hochachtetest |
| 3. Person Singular | suspiciebat |
er/sie/es hochachtete |
| 1. Person Plural | suspiciebamus |
wir hochachteten |
| 2. Person Plural | suspiciebatis |
ihr hochachtetet |
| 3. Person Plural | suspiciebant |
sie hochachteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebar |
ich wurde gehochachtet |
| 2. Person Singular | suspiciebaris suspiciebare |
du wurdest gehochachtet |
| 3. Person Singular | suspiciebatur |
er/sie/es wurde gehochachtet |
| 1. Person Plural | suspiciebamur |
wir wurden gehochachtet |
| 2. Person Plural | suspiciebamini |
ihr wurdet gehochachtet |
| 3. Person Plural | suspiciebantur |
sie wurden gehochachtet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerem |
ich hochachtete |
| 2. Person Singular | suspiceres |
du hochachtetest |
| 3. Person Singular | suspiceret |
er/sie/es hochachtete |
| 1. Person Plural | suspiceremus |
wir hochachteten |
| 2. Person Plural | suspiceretis |
ihr hochachtetet |
| 3. Person Plural | suspicerent |
sie hochachteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerer |
ich würde gehochachtet |
| 2. Person Singular | suspicereris suspicerere |
du würdest gehochachtet |
| 3. Person Singular | suspiceretur |
er/sie/es würde gehochachtet |
| 1. Person Plural | suspiceremur |
wir würden gehochachtet |
| 2. Person Plural | suspiceremini |
ihr würdet gehochachtet |
| 3. Person Plural | suspicerentur |
sie würden gehochachtet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
ich werde hochachten |
| 2. Person Singular | suspicies |
du wirst hochachten |
| 3. Person Singular | suspiciet |
er/sie/es wird hochachten |
| 1. Person Plural | suspiciemus |
wir werden hochachten |
| 2. Person Plural | suspicietis |
ihr werdet hochachten |
| 3. Person Plural | suspicient |
sie werden hochachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
ich werde gehochachtet werden |
| 2. Person Singular | suspicieris suspiciere |
du wirst gehochachtet werden |
| 3. Person Singular | suspicietur |
er/sie/es wird gehochachtet werden |
| 1. Person Plural | suspiciemur |
wir werden gehochachtet werden |
| 2. Person Plural | suspiciemini |
ihr werdet gehochachtet werden |
| 3. Person Plural | suspicientur |
sie werden gehochachtet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexi |
ich habe gehochachtet |
| 2. Person Singular | suspexisti |
du hast gehochachtet |
| 3. Person Singular | suspexit |
er/sie/es hat gehochachtet |
| 1. Person Plural | suspeximus |
wir haben gehochachtet |
| 2. Person Plural | suspexistis |
ihr habt gehochachtet |
| 3. Person Plural | suspexerunt suspexere |
sie haben gehochachtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sum |
ich bin gehochachtet worden |
| 2. Person Singular | suspectus es |
du bist gehochachtet worden |
| 3. Person Singular | suspectus est |
er/sie/es ist gehochachtet worden |
| 1. Person Plural | suspecti sumus |
wir sind gehochachtet worden |
| 2. Person Plural | suspecti estis |
ihr seid gehochachtet worden |
| 3. Person Plural | suspecti sunt |
sie sind gehochachtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexerim |
ich habe gehochachtet |
| 2. Person Singular | suspexeris |
du habest gehochachtet |
| 3. Person Singular | suspexerit |
er/sie/es habe gehochachtet |
| 1. Person Plural | suspexerimus |
wir haben gehochachtet |
| 2. Person Plural | suspexeritis |
ihr habet gehochachtet |
| 3. Person Plural | suspexerint |
sie haben gehochachtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sim |
ich sei gehochachtet worden |
| 2. Person Singular | suspectus sis |
du seiest gehochachtet worden |
| 3. Person Singular | suspectus sit |
er/sie/es sei gehochachtet worden |
| 1. Person Plural | suspecti simus |
wir seien gehochachtet worden |
| 2. Person Plural | suspecti sitis |
ihr seiet gehochachtet worden |
| 3. Person Plural | suspecti sint |
sie seien gehochachtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexeram |
ich hatte gehochachtet |
| 2. Person Singular | suspexeras |
du hattest gehochachtet |
| 3. Person Singular | suspexerat |
er/sie/es hatte gehochachtet |
| 1. Person Plural | suspexeramus |
wir hatten gehochachtet |
| 2. Person Plural | suspexeratis |
ihr hattet gehochachtet |
| 3. Person Plural | suspexerant |
sie hatten gehochachtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus eram |
ich war gehochachtet worden |
| 2. Person Singular | suspectus eras |
du warst gehochachtet worden |
| 3. Person Singular | suspectus erat |
er/sie/es war gehochachtet worden |
| 1. Person Plural | suspecti eramus |
wir waren gehochachtet worden |
| 2. Person Plural | suspecti eratis |
ihr wart gehochachtet worden |
| 3. Person Plural | suspecti erant |
sie waren gehochachtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexissem |
ich hätte gehochachtet |
| 2. Person Singular | suspexisses |
du hättest gehochachtet |
| 3. Person Singular | suspexisset |
er/sie/es hätte gehochachtet |
| 1. Person Plural | suspexissemus |
wir hätten gehochachtet |
| 2. Person Plural | suspexissetis |
ihr hättet gehochachtet |
| 3. Person Plural | suspexissent |
sie hätten gehochachtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus essem |
ich wäre gehochachtet worden |
| 2. Person Singular | suspectus esses |
du wärest gehochachtet worden |
| 3. Person Singular | suspectus esset |
er/sie/es wäre gehochachtet worden |
| 1. Person Plural | suspecti essemus |
wir wären gehochachtet worden |
| 2. Person Plural | suspecti essetis |
ihr wäret gehochachtet worden |
| 3. Person Plural | suspecti essent |
sie wären gehochachtet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexero |
ich werde gehochachtet haben |
| 2. Person Singular | suspexeris |
du wirst gehochachtet haben |
| 3. Person Singular | suspexerit |
er/sie/es wird gehochachtet haben |
| 1. Person Plural | suspexerimus |
wir werden gehochachtet haben |
| 2. Person Plural | suspexeritis |
ihr werdet gehochachtet haben |
| 3. Person Plural | suspexerint |
sie werden gehochachtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus ero |
ich werde gehochachtet worden sein |
| 2. Person Singular | suspectus eris |
du wirst gehochachtet worden sein |
| 3. Person Singular | suspectus erit |
er/sie/es wird gehochachtet worden sein |
| 1. Person Plural | suspecti erimus |
wir werden gehochachtet worden sein |
| 2. Person Plural | suspecti eritis |
ihr werdet gehochachtet worden sein |
| 3. Person Plural | suspecti erunt |
sie werden gehochachtet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspicere |
hochachten |
| Vorzeitigkeit | suspexisse |
gehochachtet haben |
| Nachzeitigkeit | suspecturum esse |
hochachten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspici suspicier |
gehochachtet werden |
| Vorzeitigkeit | suspectum esse |
gehochachtet worden sein |
| Nachzeitigkeit | suspectum iri |
künftig gehochachtet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | suspice |
hochachte! |
| 2. Person Plural | suspicite |
hochachtet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | suspicito |
| 3. Person Singular | suspicito |
| 2. Person Plural | suspicitote |
| 3. Person Plural | suspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | suspicere |
das Hochachten |
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
des Hochachtens |
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
dem Hochachten |
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
das Hochachten |
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
durch das Hochachten |
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
Hochachten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciendus suspiciundus |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendi suspiciundi |
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendo suspiciundo |
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
suspiciendam suspiciundam |
suspiciendum suspiciundum |
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendo suspiciundo |
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
Plural
| Nominativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
| Genitiv | suspiciendorum suspiciundorum |
suspiciendarum suspiciundarum |
suspiciendorum suspiciundorum |
| Dativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Akkusativ | suspiciendos suspiciundos |
suspiciendas suspiciundas |
suspicienda suspiciunda |
| Ablativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Vokativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
| Genitiv | suspicientis |
suspicientis |
suspicientis |
| Dativ | suspicienti |
suspicienti |
suspicienti |
| Akkusativ | suspicientem |
suspicientem |
suspiciens |
| Ablativ | suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
| Vokativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
Plural
| Nominativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Genitiv | suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
| Dativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Akkusativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Ablativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Vokativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspectus |
suspecta |
suspectum |
| Genitiv | suspecti |
suspectae |
suspecti |
| Dativ | suspecto |
suspectae |
suspecto |
| Akkusativ | suspectum |
suspectam |
suspectum |
| Ablativ | suspecto |
suspecta |
suspecto |
| Vokativ | suspecte |
suspecta |
suspectum |
Plural
| Nominativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
| Genitiv | suspectorum |
suspectarum |
suspectorum |
| Dativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Akkusativ | suspectos |
suspectas |
suspecta |
| Ablativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Vokativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspecturus |
suspectura |
suspecturum |
| Genitiv | suspecturi |
suspecturae |
suspecturi |
| Dativ | suspecturo |
suspecturae |
suspecturo |
| Akkusativ | suspecturum |
suspecturam |
suspecturum |
| Ablativ | suspecturo |
suspectura |
suspecturo |
| Vokativ | suspecture |
suspectura |
suspecturum |
Plural
| Nominativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
| Genitiv | suspecturorum |
suspecturarum |
suspecturorum |
| Dativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Akkusativ | suspecturos |
suspecturas |
suspectura |
| Ablativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Vokativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| suspectum |
suspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicio |
|
| 2. Person Singular | suspicis |
|
| 3. Person Singular | suspicit |
|
| 1. Person Plural | suspicimus |
|
| 2. Person Plural | suspicitis |
|
| 3. Person Plural | suspiciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicior |
|
| 2. Person Singular | suspiceris suspicere |
|
| 3. Person Singular | suspicitur |
|
| 1. Person Plural | suspicimur |
|
| 2. Person Plural | suspicimini |
|
| 3. Person Plural | suspiciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
|
| 2. Person Singular | suspicias |
|
| 3. Person Singular | suspiciat |
|
| 1. Person Plural | suspiciamus |
|
| 2. Person Plural | suspiciatis |
|
| 3. Person Plural | suspiciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
|
| 2. Person Singular | suspiciaris suspiciare |
|
| 3. Person Singular | suspiciatur |
|
| 1. Person Plural | suspiciamur |
|
| 2. Person Plural | suspiciamini |
|
| 3. Person Plural | suspiciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebam |
|
| 2. Person Singular | suspiciebas |
|
| 3. Person Singular | suspiciebat |
|
| 1. Person Plural | suspiciebamus |
|
| 2. Person Plural | suspiciebatis |
|
| 3. Person Plural | suspiciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebar |
|
| 2. Person Singular | suspiciebaris suspiciebare |
|
| 3. Person Singular | suspiciebatur |
|
| 1. Person Plural | suspiciebamur |
|
| 2. Person Plural | suspiciebamini |
|
| 3. Person Plural | suspiciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerem |
|
| 2. Person Singular | suspiceres |
|
| 3. Person Singular | suspiceret |
|
| 1. Person Plural | suspiceremus |
|
| 2. Person Plural | suspiceretis |
|
| 3. Person Plural | suspicerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerer |
|
| 2. Person Singular | suspicereris suspicerere |
|
| 3. Person Singular | suspiceretur |
|
| 1. Person Plural | suspiceremur |
|
| 2. Person Plural | suspiceremini |
|
| 3. Person Plural | suspicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
|
| 2. Person Singular | suspicies |
|
| 3. Person Singular | suspiciet |
|
| 1. Person Plural | suspiciemus |
|
| 2. Person Plural | suspicietis |
|
| 3. Person Plural | suspicient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
|
| 2. Person Singular | suspicieris suspiciere |
|
| 3. Person Singular | suspicietur |
|
| 1. Person Plural | suspiciemur |
|
| 2. Person Plural | suspiciemini |
|
| 3. Person Plural | suspicientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexi |
|
| 2. Person Singular | suspexisti |
|
| 3. Person Singular | suspexit |
|
| 1. Person Plural | suspeximus |
|
| 2. Person Plural | suspexistis |
|
| 3. Person Plural | suspexerunt suspexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sum |
|
| 2. Person Singular | suspectus es |
|
| 3. Person Singular | suspectus est |
|
| 1. Person Plural | suspecti sumus |
|
| 2. Person Plural | suspecti estis |
|
| 3. Person Plural | suspecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexerim |
|
| 2. Person Singular | suspexeris |
|
| 3. Person Singular | suspexerit |
|
| 1. Person Plural | suspexerimus |
|
| 2. Person Plural | suspexeritis |
|
| 3. Person Plural | suspexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sim |
|
| 2. Person Singular | suspectus sis |
|
| 3. Person Singular | suspectus sit |
|
| 1. Person Plural | suspecti simus |
|
| 2. Person Plural | suspecti sitis |
|
| 3. Person Plural | suspecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexeram |
|
| 2. Person Singular | suspexeras |
|
| 3. Person Singular | suspexerat |
|
| 1. Person Plural | suspexeramus |
|
| 2. Person Plural | suspexeratis |
|
| 3. Person Plural | suspexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus eram |
|
| 2. Person Singular | suspectus eras |
|
| 3. Person Singular | suspectus erat |
|
| 1. Person Plural | suspecti eramus |
|
| 2. Person Plural | suspecti eratis |
|
| 3. Person Plural | suspecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexissem |
|
| 2. Person Singular | suspexisses |
|
| 3. Person Singular | suspexisset |
|
| 1. Person Plural | suspexissemus |
|
| 2. Person Plural | suspexissetis |
|
| 3. Person Plural | suspexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus essem |
|
| 2. Person Singular | suspectus esses |
|
| 3. Person Singular | suspectus esset |
|
| 1. Person Plural | suspecti essemus |
|
| 2. Person Plural | suspecti essetis |
|
| 3. Person Plural | suspecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexero |
|
| 2. Person Singular | suspexeris |
|
| 3. Person Singular | suspexerit |
|
| 1. Person Plural | suspexerimus |
|
| 2. Person Plural | suspexeritis |
|
| 3. Person Plural | suspexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus ero |
|
| 2. Person Singular | suspectus eris |
|
| 3. Person Singular | suspectus erit |
|
| 1. Person Plural | suspecti erimus |
|
| 2. Person Plural | suspecti eritis |
|
| 3. Person Plural | suspecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspicere |
|
| Vorzeitigkeit | suspexisse |
|
| Nachzeitigkeit | suspecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspici suspicier |
|
| Vorzeitigkeit | suspectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | suspectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | suspice |
! |
| 2. Person Plural | suspicite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | suspicito |
| 3. Person Singular | suspicito |
| 2. Person Plural | suspicitote |
| 3. Person Plural | suspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | suspicere |
|
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
|
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
|
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
|
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
|
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciendus suspiciundus |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendi suspiciundi |
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendo suspiciundo |
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
suspiciendam suspiciundam |
suspiciendum suspiciundum |
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendo suspiciundo |
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
Plural
| Nominativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
| Genitiv | suspiciendorum suspiciundorum |
suspiciendarum suspiciundarum |
suspiciendorum suspiciundorum |
| Dativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Akkusativ | suspiciendos suspiciundos |
suspiciendas suspiciundas |
suspicienda suspiciunda |
| Ablativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Vokativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
| Genitiv | suspicientis |
suspicientis |
suspicientis |
| Dativ | suspicienti |
suspicienti |
suspicienti |
| Akkusativ | suspicientem |
suspicientem |
suspiciens |
| Ablativ | suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
| Vokativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
Plural
| Nominativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Genitiv | suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
| Dativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Akkusativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Ablativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Vokativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspectus |
suspecta |
suspectum |
| Genitiv | suspecti |
suspectae |
suspecti |
| Dativ | suspecto |
suspectae |
suspecto |
| Akkusativ | suspectum |
suspectam |
suspectum |
| Ablativ | suspecto |
suspecta |
suspecto |
| Vokativ | suspecte |
suspecta |
suspectum |
Plural
| Nominativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
| Genitiv | suspectorum |
suspectarum |
suspectorum |
| Dativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Akkusativ | suspectos |
suspectas |
suspecta |
| Ablativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Vokativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspecturus |
suspectura |
suspecturum |
| Genitiv | suspecturi |
suspecturae |
suspecturi |
| Dativ | suspecturo |
suspecturae |
suspecturo |
| Akkusativ | suspecturum |
suspecturam |
suspecturum |
| Ablativ | suspecturo |
suspectura |
suspecturo |
| Vokativ | suspecture |
suspectura |
suspecturum |
Plural
| Nominativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
| Genitiv | suspecturorum |
suspecturarum |
suspecturorum |
| Dativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Akkusativ | suspecturos |
suspecturas |
suspectura |
| Ablativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Vokativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| suspectum |
suspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicio |
ich sehe |
| 2. Person Singular | suspicis |
du siehst |
| 3. Person Singular | suspicit |
er/sie/es sieht |
| 1. Person Plural | suspicimus |
wir sehen |
| 2. Person Plural | suspicitis |
ihr seht |
| 3. Person Plural | suspiciunt |
sie sehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicior |
ich werde gesehen |
| 2. Person Singular | suspiceris suspicere |
du wirst gesehen |
| 3. Person Singular | suspicitur |
er/sie/es wird gesehen |
| 1. Person Plural | suspicimur |
wir werden gesehen |
| 2. Person Plural | suspicimini |
ihr werdet gesehen |
| 3. Person Plural | suspiciuntur |
sie werden gesehen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
ich sehe |
| 2. Person Singular | suspicias |
du sehest |
| 3. Person Singular | suspiciat |
er/sie/es sehe |
| 1. Person Plural | suspiciamus |
wir sehen |
| 2. Person Plural | suspiciatis |
ihr sehet |
| 3. Person Plural | suspiciant |
sie sehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
ich werde gesehen |
| 2. Person Singular | suspiciaris suspiciare |
du werdest gesehen |
| 3. Person Singular | suspiciatur |
er/sie/es werde gesehen |
| 1. Person Plural | suspiciamur |
wir werden gesehen |
| 2. Person Plural | suspiciamini |
ihr werdet gesehen |
| 3. Person Plural | suspiciantur |
sie werden gesehen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebam |
ich sah |
| 2. Person Singular | suspiciebas |
du sahst |
| 3. Person Singular | suspiciebat |
er/sie/es sah |
| 1. Person Plural | suspiciebamus |
wir sahen |
| 2. Person Plural | suspiciebatis |
ihr saht |
| 3. Person Plural | suspiciebant |
sie sahen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebar |
ich wurde gesehen |
| 2. Person Singular | suspiciebaris suspiciebare |
du wurdest gesehen |
| 3. Person Singular | suspiciebatur |
er/sie/es wurde gesehen |
| 1. Person Plural | suspiciebamur |
wir wurden gesehen |
| 2. Person Plural | suspiciebamini |
ihr wurdet gesehen |
| 3. Person Plural | suspiciebantur |
sie wurden gesehen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerem |
ich sähe |
| 2. Person Singular | suspiceres |
du sähest |
| 3. Person Singular | suspiceret |
er/sie/es sähe |
| 1. Person Plural | suspiceremus |
wir sähen |
| 2. Person Plural | suspiceretis |
ihr sähet |
| 3. Person Plural | suspicerent |
sie sähen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerer |
ich würde gesehen |
| 2. Person Singular | suspicereris suspicerere |
du würdest gesehen |
| 3. Person Singular | suspiceretur |
er/sie/es würde gesehen |
| 1. Person Plural | suspiceremur |
wir würden gesehen |
| 2. Person Plural | suspiceremini |
ihr würdet gesehen |
| 3. Person Plural | suspicerentur |
sie würden gesehen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
ich werde sehen |
| 2. Person Singular | suspicies |
du wirst sehen |
| 3. Person Singular | suspiciet |
er/sie/es wird sehen |
| 1. Person Plural | suspiciemus |
wir werden sehen |
| 2. Person Plural | suspicietis |
ihr werdet sehen |
| 3. Person Plural | suspicient |
sie werden sehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
ich werde gesehen werden |
| 2. Person Singular | suspicieris suspiciere |
du wirst gesehen werden |
| 3. Person Singular | suspicietur |
er/sie/es wird gesehen werden |
| 1. Person Plural | suspiciemur |
wir werden gesehen werden |
| 2. Person Plural | suspiciemini |
ihr werdet gesehen werden |
| 3. Person Plural | suspicientur |
sie werden gesehen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexi |
ich habe gesehen |
| 2. Person Singular | suspexisti |
du hast gesehen |
| 3. Person Singular | suspexit |
er/sie/es hat gesehen |
| 1. Person Plural | suspeximus |
wir haben gesehen |
| 2. Person Plural | suspexistis |
ihr habt gesehen |
| 3. Person Plural | suspexerunt suspexere |
sie haben gesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sum |
ich bin gesehen worden |
| 2. Person Singular | suspectus es |
du bist gesehen worden |
| 3. Person Singular | suspectus est |
er/sie/es ist gesehen worden |
| 1. Person Plural | suspecti sumus |
wir sind gesehen worden |
| 2. Person Plural | suspecti estis |
ihr seid gesehen worden |
| 3. Person Plural | suspecti sunt |
sie sind gesehen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexerim |
ich habe gesehen |
| 2. Person Singular | suspexeris |
du habest gesehen |
| 3. Person Singular | suspexerit |
er/sie/es habe gesehen |
| 1. Person Plural | suspexerimus |
wir haben gesehen |
| 2. Person Plural | suspexeritis |
ihr habet gesehen |
| 3. Person Plural | suspexerint |
sie haben gesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sim |
ich sei gesehen worden |
| 2. Person Singular | suspectus sis |
du seiest gesehen worden |
| 3. Person Singular | suspectus sit |
er/sie/es sei gesehen worden |
| 1. Person Plural | suspecti simus |
wir seien gesehen worden |
| 2. Person Plural | suspecti sitis |
ihr seiet gesehen worden |
| 3. Person Plural | suspecti sint |
sie seien gesehen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexeram |
ich hatte gesehen |
| 2. Person Singular | suspexeras |
du hattest gesehen |
| 3. Person Singular | suspexerat |
er/sie/es hatte gesehen |
| 1. Person Plural | suspexeramus |
wir hatten gesehen |
| 2. Person Plural | suspexeratis |
ihr hattet gesehen |
| 3. Person Plural | suspexerant |
sie hatten gesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus eram |
ich war gesehen worden |
| 2. Person Singular | suspectus eras |
du warst gesehen worden |
| 3. Person Singular | suspectus erat |
er/sie/es war gesehen worden |
| 1. Person Plural | suspecti eramus |
wir waren gesehen worden |
| 2. Person Plural | suspecti eratis |
ihr wart gesehen worden |
| 3. Person Plural | suspecti erant |
sie waren gesehen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexissem |
ich hätte gesehen |
| 2. Person Singular | suspexisses |
du hättest gesehen |
| 3. Person Singular | suspexisset |
er/sie/es hätte gesehen |
| 1. Person Plural | suspexissemus |
wir hätten gesehen |
| 2. Person Plural | suspexissetis |
ihr hättet gesehen |
| 3. Person Plural | suspexissent |
sie hätten gesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus essem |
ich wäre gesehen worden |
| 2. Person Singular | suspectus esses |
du wärest gesehen worden |
| 3. Person Singular | suspectus esset |
er/sie/es wäre gesehen worden |
| 1. Person Plural | suspecti essemus |
wir wären gesehen worden |
| 2. Person Plural | suspecti essetis |
ihr wäret gesehen worden |
| 3. Person Plural | suspecti essent |
sie wären gesehen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexero |
ich werde gesehen haben |
| 2. Person Singular | suspexeris |
du wirst gesehen haben |
| 3. Person Singular | suspexerit |
er/sie/es wird gesehen haben |
| 1. Person Plural | suspexerimus |
wir werden gesehen haben |
| 2. Person Plural | suspexeritis |
ihr werdet gesehen haben |
| 3. Person Plural | suspexerint |
sie werden gesehen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus ero |
ich werde gesehen worden sein |
| 2. Person Singular | suspectus eris |
du wirst gesehen worden sein |
| 3. Person Singular | suspectus erit |
er/sie/es wird gesehen worden sein |
| 1. Person Plural | suspecti erimus |
wir werden gesehen worden sein |
| 2. Person Plural | suspecti eritis |
ihr werdet gesehen worden sein |
| 3. Person Plural | suspecti erunt |
sie werden gesehen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspicere |
sehen |
| Vorzeitigkeit | suspexisse |
gesehen haben |
| Nachzeitigkeit | suspecturum esse |
sehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspici suspicier |
gesehen werden |
| Vorzeitigkeit | suspectum esse |
gesehen worden sein |
| Nachzeitigkeit | suspectum iri |
künftig gesehen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | suspice |
sieh! |
| 2. Person Plural | suspicite |
seht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | suspicito |
| 3. Person Singular | suspicito |
| 2. Person Plural | suspicitote |
| 3. Person Plural | suspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | suspicere |
das Sehen |
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
des Sehens |
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
dem Sehen |
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
das Sehen |
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
durch das Sehen |
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
Sehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciendus suspiciundus |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendi suspiciundi |
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendo suspiciundo |
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
suspiciendam suspiciundam |
suspiciendum suspiciundum |
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendo suspiciundo |
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
Plural
| Nominativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
| Genitiv | suspiciendorum suspiciundorum |
suspiciendarum suspiciundarum |
suspiciendorum suspiciundorum |
| Dativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Akkusativ | suspiciendos suspiciundos |
suspiciendas suspiciundas |
suspicienda suspiciunda |
| Ablativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Vokativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
| Genitiv | suspicientis |
suspicientis |
suspicientis |
| Dativ | suspicienti |
suspicienti |
suspicienti |
| Akkusativ | suspicientem |
suspicientem |
suspiciens |
| Ablativ | suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
| Vokativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
Plural
| Nominativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Genitiv | suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
| Dativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Akkusativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Ablativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Vokativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspectus |
suspecta |
suspectum |
| Genitiv | suspecti |
suspectae |
suspecti |
| Dativ | suspecto |
suspectae |
suspecto |
| Akkusativ | suspectum |
suspectam |
suspectum |
| Ablativ | suspecto |
suspecta |
suspecto |
| Vokativ | suspecte |
suspecta |
suspectum |
Plural
| Nominativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
| Genitiv | suspectorum |
suspectarum |
suspectorum |
| Dativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Akkusativ | suspectos |
suspectas |
suspecta |
| Ablativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Vokativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspecturus |
suspectura |
suspecturum |
| Genitiv | suspecturi |
suspecturae |
suspecturi |
| Dativ | suspecturo |
suspecturae |
suspecturo |
| Akkusativ | suspecturum |
suspecturam |
suspecturum |
| Ablativ | suspecturo |
suspectura |
suspecturo |
| Vokativ | suspecture |
suspectura |
suspecturum |
Plural
| Nominativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
| Genitiv | suspecturorum |
suspecturarum |
suspecturorum |
| Dativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Akkusativ | suspecturos |
suspecturas |
suspectura |
| Ablativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Vokativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| suspectum |
suspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicio |
ich verehre |
| 2. Person Singular | suspicis |
du verehrst |
| 3. Person Singular | suspicit |
er/sie/es verehrt |
| 1. Person Plural | suspicimus |
wir verehren |
| 2. Person Plural | suspicitis |
ihr verehrt |
| 3. Person Plural | suspiciunt |
sie verehren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicior |
ich werde verehrt |
| 2. Person Singular | suspiceris suspicere |
du wirst verehrt |
| 3. Person Singular | suspicitur |
er/sie/es wird verehrt |
| 1. Person Plural | suspicimur |
wir werden verehrt |
| 2. Person Plural | suspicimini |
ihr werdet verehrt |
| 3. Person Plural | suspiciuntur |
sie werden verehrt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
ich verehre |
| 2. Person Singular | suspicias |
du verehrest |
| 3. Person Singular | suspiciat |
er/sie/es verehre |
| 1. Person Plural | suspiciamus |
wir verehren |
| 2. Person Plural | suspiciatis |
ihr verehret |
| 3. Person Plural | suspiciant |
sie verehren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
ich werde verehrt |
| 2. Person Singular | suspiciaris suspiciare |
du werdest verehrt |
| 3. Person Singular | suspiciatur |
er/sie/es werde verehrt |
| 1. Person Plural | suspiciamur |
wir werden verehrt |
| 2. Person Plural | suspiciamini |
ihr werdet verehrt |
| 3. Person Plural | suspiciantur |
sie werden verehrt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebam |
ich verehrte |
| 2. Person Singular | suspiciebas |
du verehrtest |
| 3. Person Singular | suspiciebat |
er/sie/es verehrte |
| 1. Person Plural | suspiciebamus |
wir verehrten |
| 2. Person Plural | suspiciebatis |
ihr verehrtet |
| 3. Person Plural | suspiciebant |
sie verehrten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciebar |
ich wurde verehrt |
| 2. Person Singular | suspiciebaris suspiciebare |
du wurdest verehrt |
| 3. Person Singular | suspiciebatur |
er/sie/es wurde verehrt |
| 1. Person Plural | suspiciebamur |
wir wurden verehrt |
| 2. Person Plural | suspiciebamini |
ihr wurdet verehrt |
| 3. Person Plural | suspiciebantur |
sie wurden verehrt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerem |
ich verehrte |
| 2. Person Singular | suspiceres |
du verehrtest |
| 3. Person Singular | suspiceret |
er/sie/es verehrte |
| 1. Person Plural | suspiceremus |
wir verehrten |
| 2. Person Plural | suspiceretis |
ihr verehrtet |
| 3. Person Plural | suspicerent |
sie verehrten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspicerer |
ich würde verehrt |
| 2. Person Singular | suspicereris suspicerere |
du würdest verehrt |
| 3. Person Singular | suspiceretur |
er/sie/es würde verehrt |
| 1. Person Plural | suspiceremur |
wir würden verehrt |
| 2. Person Plural | suspiceremini |
ihr würdet verehrt |
| 3. Person Plural | suspicerentur |
sie würden verehrt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciam |
ich werde verehren |
| 2. Person Singular | suspicies |
du wirst verehren |
| 3. Person Singular | suspiciet |
er/sie/es wird verehren |
| 1. Person Plural | suspiciemus |
wir werden verehren |
| 2. Person Plural | suspicietis |
ihr werdet verehren |
| 3. Person Plural | suspicient |
sie werden verehren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspiciar |
ich werde verehrt werden |
| 2. Person Singular | suspicieris suspiciere |
du wirst verehrt werden |
| 3. Person Singular | suspicietur |
er/sie/es wird verehrt werden |
| 1. Person Plural | suspiciemur |
wir werden verehrt werden |
| 2. Person Plural | suspiciemini |
ihr werdet verehrt werden |
| 3. Person Plural | suspicientur |
sie werden verehrt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexi |
ich habe verehrt |
| 2. Person Singular | suspexisti |
du hast verehrt |
| 3. Person Singular | suspexit |
er/sie/es hat verehrt |
| 1. Person Plural | suspeximus |
wir haben verehrt |
| 2. Person Plural | suspexistis |
ihr habt verehrt |
| 3. Person Plural | suspexerunt suspexere |
sie haben verehrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sum |
ich bin verehrt worden |
| 2. Person Singular | suspectus es |
du bist verehrt worden |
| 3. Person Singular | suspectus est |
er/sie/es ist verehrt worden |
| 1. Person Plural | suspecti sumus |
wir sind verehrt worden |
| 2. Person Plural | suspecti estis |
ihr seid verehrt worden |
| 3. Person Plural | suspecti sunt |
sie sind verehrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexerim |
ich habe verehrt |
| 2. Person Singular | suspexeris |
du habest verehrt |
| 3. Person Singular | suspexerit |
er/sie/es habe verehrt |
| 1. Person Plural | suspexerimus |
wir haben verehrt |
| 2. Person Plural | suspexeritis |
ihr habet verehrt |
| 3. Person Plural | suspexerint |
sie haben verehrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus sim |
ich sei verehrt worden |
| 2. Person Singular | suspectus sis |
du seiest verehrt worden |
| 3. Person Singular | suspectus sit |
er/sie/es sei verehrt worden |
| 1. Person Plural | suspecti simus |
wir seien verehrt worden |
| 2. Person Plural | suspecti sitis |
ihr seiet verehrt worden |
| 3. Person Plural | suspecti sint |
sie seien verehrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexeram |
ich hatte verehrt |
| 2. Person Singular | suspexeras |
du hattest verehrt |
| 3. Person Singular | suspexerat |
er/sie/es hatte verehrt |
| 1. Person Plural | suspexeramus |
wir hatten verehrt |
| 2. Person Plural | suspexeratis |
ihr hattet verehrt |
| 3. Person Plural | suspexerant |
sie hatten verehrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus eram |
ich war verehrt worden |
| 2. Person Singular | suspectus eras |
du warst verehrt worden |
| 3. Person Singular | suspectus erat |
er/sie/es war verehrt worden |
| 1. Person Plural | suspecti eramus |
wir waren verehrt worden |
| 2. Person Plural | suspecti eratis |
ihr wart verehrt worden |
| 3. Person Plural | suspecti erant |
sie waren verehrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexissem |
ich hätte verehrt |
| 2. Person Singular | suspexisses |
du hättest verehrt |
| 3. Person Singular | suspexisset |
er/sie/es hätte verehrt |
| 1. Person Plural | suspexissemus |
wir hätten verehrt |
| 2. Person Plural | suspexissetis |
ihr hättet verehrt |
| 3. Person Plural | suspexissent |
sie hätten verehrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus essem |
ich wäre verehrt worden |
| 2. Person Singular | suspectus esses |
du wärest verehrt worden |
| 3. Person Singular | suspectus esset |
er/sie/es wäre verehrt worden |
| 1. Person Plural | suspecti essemus |
wir wären verehrt worden |
| 2. Person Plural | suspecti essetis |
ihr wäret verehrt worden |
| 3. Person Plural | suspecti essent |
sie wären verehrt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | suspexero |
ich werde verehrt haben |
| 2. Person Singular | suspexeris |
du wirst verehrt haben |
| 3. Person Singular | suspexerit |
er/sie/es wird verehrt haben |
| 1. Person Plural | suspexerimus |
wir werden verehrt haben |
| 2. Person Plural | suspexeritis |
ihr werdet verehrt haben |
| 3. Person Plural | suspexerint |
sie werden verehrt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | suspectus ero |
ich werde verehrt worden sein |
| 2. Person Singular | suspectus eris |
du wirst verehrt worden sein |
| 3. Person Singular | suspectus erit |
er/sie/es wird verehrt worden sein |
| 1. Person Plural | suspecti erimus |
wir werden verehrt worden sein |
| 2. Person Plural | suspecti eritis |
ihr werdet verehrt worden sein |
| 3. Person Plural | suspecti erunt |
sie werden verehrt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspicere |
verehren |
| Vorzeitigkeit | suspexisse |
verehrt haben |
| Nachzeitigkeit | suspecturum esse |
verehren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | suspici suspicier |
verehrt werden |
| Vorzeitigkeit | suspectum esse |
verehrt worden sein |
| Nachzeitigkeit | suspectum iri |
künftig verehrt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | suspice |
verehre; verehr! |
| 2. Person Plural | suspicite |
verehrt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | suspicito |
| 3. Person Singular | suspicito |
| 2. Person Plural | suspicitote |
| 3. Person Plural | suspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | suspicere |
das Verehren |
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
des Verehrens |
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
dem Verehren |
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
das Verehren |
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
durch das Verehren |
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
Verehren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciendus suspiciundus |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
| Genitiv | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendi suspiciundi |
| Dativ | suspiciendo suspiciundo |
suspiciendae suspiciundae |
suspiciendo suspiciundo |
| Akkusativ | suspiciendum suspiciundum |
suspiciendam suspiciundam |
suspiciendum suspiciundum |
| Ablativ | suspiciendo suspiciundo |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendo suspiciundo |
| Vokativ | suspiciende suspiciunde |
suspicienda suspiciunda |
suspiciendum suspiciundum |
Plural
| Nominativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
| Genitiv | suspiciendorum suspiciundorum |
suspiciendarum suspiciundarum |
suspiciendorum suspiciundorum |
| Dativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Akkusativ | suspiciendos suspiciundos |
suspiciendas suspiciundas |
suspicienda suspiciunda |
| Ablativ | suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
suspiciendis suspiciundis |
| Vokativ | suspiciendi suspiciundi |
suspiciendae suspiciundae |
suspicienda suspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
| Genitiv | suspicientis |
suspicientis |
suspicientis |
| Dativ | suspicienti |
suspicienti |
suspicienti |
| Akkusativ | suspicientem |
suspicientem |
suspiciens |
| Ablativ | suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
suspicienti suspiciente |
| Vokativ | suspiciens |
suspiciens |
suspiciens |
Plural
| Nominativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Genitiv | suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
suspicientium suspicientum |
| Dativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Akkusativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
| Ablativ | suspicientibus |
suspicientibus |
suspicientibus |
| Vokativ | suspicientes |
suspicientes |
suspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspectus |
suspecta |
suspectum |
| Genitiv | suspecti |
suspectae |
suspecti |
| Dativ | suspecto |
suspectae |
suspecto |
| Akkusativ | suspectum |
suspectam |
suspectum |
| Ablativ | suspecto |
suspecta |
suspecto |
| Vokativ | suspecte |
suspecta |
suspectum |
Plural
| Nominativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
| Genitiv | suspectorum |
suspectarum |
suspectorum |
| Dativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Akkusativ | suspectos |
suspectas |
suspecta |
| Ablativ | suspectis |
suspectis |
suspectis |
| Vokativ | suspecti |
suspectae |
suspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | suspecturus |
suspectura |
suspecturum |
| Genitiv | suspecturi |
suspecturae |
suspecturi |
| Dativ | suspecturo |
suspecturae |
suspecturo |
| Akkusativ | suspecturum |
suspecturam |
suspecturum |
| Ablativ | suspecturo |
suspectura |
suspecturo |
| Vokativ | suspecture |
suspectura |
suspecturum |
Plural
| Nominativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
| Genitiv | suspecturorum |
suspecturarum |
suspecturorum |
| Dativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Akkusativ | suspecturos |
suspecturas |
suspectura |
| Ablativ | suspecturis |
suspecturis |
suspecturis |
| Vokativ | suspecturi |
suspecturae |
suspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| suspectum |
suspectu |