Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizo
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizas
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizat
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizamus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizatis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizor
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizaris syllogizare
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatur
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizamur
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizamini
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizem
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizes
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizet
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizemus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizetis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizer
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizeris syllogizere
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizetur
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizemur
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizemini
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizabam
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizabas
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizabat
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizabamus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizabatis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizabar
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizabaris syllogizabare
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizabatur
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizabamur
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizabamini
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizarem
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizares
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizaret
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizaremus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizaretis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizarer
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizareris syllogizarere
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizaretur
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizaremur
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizaremini
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizabo
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizabis
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizabit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizabimus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizabitis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizabor
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizaberis syllogizabere
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizabitur
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizabimur
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizabimini
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizavi
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizavisti
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizavit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizavimus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizavistis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizaverunt syllogizavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizatus es
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatus est
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizati estis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizaverim
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizati simus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizaveram
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizaveras
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizaverat
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizavissem
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizavisses
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizavisset
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizavero
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
syllogizare
|
|
| Vorzeitigkeit |
syllogizavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
syllogizaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
syllogizari syllogizarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
syllogizatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
syllogizatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
syllogiza
|
! |
| 2. Person Plural |
syllogizate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
syllogizato
|
| 3. Person Singular |
syllogizato
|
| 2. Person Plural |
syllogizatote
|
| 3. Person Plural |
syllogizanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
syllogizare
|
|
| Genitiv |
syllogizandi
|
|
| Dativ |
syllogizando
|
|
| Akkusativ |
syllogizandum
|
|
| Ablativ |
syllogizando
|
|
| Vokativ |
syllogizande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
syllogizandus
|
syllogizanda
|
syllogizandum
|
| Genitiv |
syllogizandi
|
syllogizandae
|
syllogizandi
|
| Dativ |
syllogizando
|
syllogizandae
|
syllogizando
|
| Akkusativ |
syllogizandum
|
syllogizandam
|
syllogizandum
|
| Ablativ |
syllogizando
|
syllogizanda
|
syllogizando
|
| Vokativ |
syllogizande
|
syllogizanda
|
syllogizandum
|
Plural
| Nominativ |
syllogizandi
|
syllogizandae
|
syllogizanda
|
| Genitiv |
syllogizandorum
|
syllogizandarum
|
syllogizandorum
|
| Dativ |
syllogizandis
|
syllogizandis
|
syllogizandis
|
| Akkusativ |
syllogizandos
|
syllogizandas
|
syllogizanda
|
| Ablativ |
syllogizandis
|
syllogizandis
|
syllogizandis
|
| Vokativ |
syllogizandi
|
syllogizandae
|
syllogizanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
syllogizans
|
syllogizans
|
syllogizans
|
| Genitiv |
syllogizantis
|
syllogizantis
|
syllogizantis
|
| Dativ |
syllogizanti
|
syllogizanti
|
syllogizanti
|
| Akkusativ |
syllogizantem
|
syllogizantem
|
syllogizans
|
| Ablativ |
syllogizanti syllogizante
|
syllogizanti syllogizante
|
syllogizanti syllogizante
|
| Vokativ |
syllogizans
|
syllogizans
|
syllogizans
|
Plural
| Nominativ |
syllogizantes
|
syllogizantes
|
syllogizantia
|
| Genitiv |
syllogizantium syllogizantum
|
syllogizantium syllogizantum
|
syllogizantium syllogizantum
|
| Dativ |
syllogizantibus
|
syllogizantibus
|
syllogizantibus
|
| Akkusativ |
syllogizantes
|
syllogizantes
|
syllogizantia
|
| Ablativ |
syllogizantibus
|
syllogizantibus
|
syllogizantibus
|
| Vokativ |
syllogizantes
|
syllogizantes
|
syllogizantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
syllogizatus
|
syllogizata
|
syllogizatum
|
| Genitiv |
syllogizati
|
syllogizatae
|
syllogizati
|
| Dativ |
syllogizato
|
syllogizatae
|
syllogizato
|
| Akkusativ |
syllogizatum
|
syllogizatam
|
syllogizatum
|
| Ablativ |
syllogizato
|
syllogizata
|
syllogizato
|
| Vokativ |
syllogizate
|
syllogizata
|
syllogizatum
|
Plural
| Nominativ |
syllogizati
|
syllogizatae
|
syllogizata
|
| Genitiv |
syllogizatorum
|
syllogizatarum
|
syllogizatorum
|
| Dativ |
syllogizatis
|
syllogizatis
|
syllogizatis
|
| Akkusativ |
syllogizatos
|
syllogizatas
|
syllogizata
|
| Ablativ |
syllogizatis
|
syllogizatis
|
syllogizatis
|
| Vokativ |
syllogizati
|
syllogizatae
|
syllogizata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
syllogizaturus
|
syllogizatura
|
syllogizaturum
|
| Genitiv |
syllogizaturi
|
syllogizaturae
|
syllogizaturi
|
| Dativ |
syllogizaturo
|
syllogizaturae
|
syllogizaturo
|
| Akkusativ |
syllogizaturum
|
syllogizaturam
|
syllogizaturum
|
| Ablativ |
syllogizaturo
|
syllogizatura
|
syllogizaturo
|
| Vokativ |
syllogizature
|
syllogizatura
|
syllogizaturum
|
Plural
| Nominativ |
syllogizaturi
|
syllogizaturae
|
syllogizatura
|
| Genitiv |
syllogizaturorum
|
syllogizaturarum
|
syllogizaturorum
|
| Dativ |
syllogizaturis
|
syllogizaturis
|
syllogizaturis
|
| Akkusativ |
syllogizaturos
|
syllogizaturas
|
syllogizatura
|
| Ablativ |
syllogizaturis
|
syllogizaturis
|
syllogizaturis
|
| Vokativ |
syllogizaturi
|
syllogizaturae
|
syllogizatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
syllogizatum
|
syllogizatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizo
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizas
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizat
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizamus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizatis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizor
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizaris syllogizare
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatur
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizamur
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizamini
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizem
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizes
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizet
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizemus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizetis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizer
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizeris syllogizere
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizetur
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizemur
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizemini
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizabam
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizabas
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizabat
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizabamus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizabatis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizabar
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizabaris syllogizabare
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizabatur
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizabamur
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizabamini
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizarem
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizares
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizaret
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizaremus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizaretis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizarer
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizareris syllogizarere
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizaretur
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizaremur
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizaremini
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizabo
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizabis
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizabit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizabimus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizabitis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizabor
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizaberis syllogizabere
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizabitur
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizabimur
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizabimini
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizavi
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizavisti
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizavit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizavimus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizavistis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizaverunt syllogizavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizatus es
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatus est
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizati estis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizaverim
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizati simus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizaveram
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizaveras
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizaverat
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizavissem
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizavisses
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizavisset
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizavero
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
syllogizare
|
|
| Vorzeitigkeit |
syllogizavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
syllogizaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
syllogizari syllogizarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
syllogizatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
syllogizatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
syllogiza
|
! |
| 2. Person Plural |
syllogizate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
syllogizato
|
| 3. Person Singular |
syllogizato
|
| 2. Person Plural |
syllogizatote
|
| 3. Person Plural |
syllogizanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
syllogizare
|
|
| Genitiv |
syllogizandi
|
|
| Dativ |
syllogizando
|
|
| Akkusativ |
syllogizandum
|
|
| Ablativ |
syllogizando
|
|
| Vokativ |
syllogizande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
syllogizandus
|
syllogizanda
|
syllogizandum
|
| Genitiv |
syllogizandi
|
syllogizandae
|
syllogizandi
|
| Dativ |
syllogizando
|
syllogizandae
|
syllogizando
|
| Akkusativ |
syllogizandum
|
syllogizandam
|
syllogizandum
|
| Ablativ |
syllogizando
|
syllogizanda
|
syllogizando
|
| Vokativ |
syllogizande
|
syllogizanda
|
syllogizandum
|
Plural
| Nominativ |
syllogizandi
|
syllogizandae
|
syllogizanda
|
| Genitiv |
syllogizandorum
|
syllogizandarum
|
syllogizandorum
|
| Dativ |
syllogizandis
|
syllogizandis
|
syllogizandis
|
| Akkusativ |
syllogizandos
|
syllogizandas
|
syllogizanda
|
| Ablativ |
syllogizandis
|
syllogizandis
|
syllogizandis
|
| Vokativ |
syllogizandi
|
syllogizandae
|
syllogizanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
syllogizans
|
syllogizans
|
syllogizans
|
| Genitiv |
syllogizantis
|
syllogizantis
|
syllogizantis
|
| Dativ |
syllogizanti
|
syllogizanti
|
syllogizanti
|
| Akkusativ |
syllogizantem
|
syllogizantem
|
syllogizans
|
| Ablativ |
syllogizanti syllogizante
|
syllogizanti syllogizante
|
syllogizanti syllogizante
|
| Vokativ |
syllogizans
|
syllogizans
|
syllogizans
|
Plural
| Nominativ |
syllogizantes
|
syllogizantes
|
syllogizantia
|
| Genitiv |
syllogizantium syllogizantum
|
syllogizantium syllogizantum
|
syllogizantium syllogizantum
|
| Dativ |
syllogizantibus
|
syllogizantibus
|
syllogizantibus
|
| Akkusativ |
syllogizantes
|
syllogizantes
|
syllogizantia
|
| Ablativ |
syllogizantibus
|
syllogizantibus
|
syllogizantibus
|
| Vokativ |
syllogizantes
|
syllogizantes
|
syllogizantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
syllogizatus
|
syllogizata
|
syllogizatum
|
| Genitiv |
syllogizati
|
syllogizatae
|
syllogizati
|
| Dativ |
syllogizato
|
syllogizatae
|
syllogizato
|
| Akkusativ |
syllogizatum
|
syllogizatam
|
syllogizatum
|
| Ablativ |
syllogizato
|
syllogizata
|
syllogizato
|
| Vokativ |
syllogizate
|
syllogizata
|
syllogizatum
|
Plural
| Nominativ |
syllogizati
|
syllogizatae
|
syllogizata
|
| Genitiv |
syllogizatorum
|
syllogizatarum
|
syllogizatorum
|
| Dativ |
syllogizatis
|
syllogizatis
|
syllogizatis
|
| Akkusativ |
syllogizatos
|
syllogizatas
|
syllogizata
|
| Ablativ |
syllogizatis
|
syllogizatis
|
syllogizatis
|
| Vokativ |
syllogizati
|
syllogizatae
|
syllogizata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
syllogizaturus
|
syllogizatura
|
syllogizaturum
|
| Genitiv |
syllogizaturi
|
syllogizaturae
|
syllogizaturi
|
| Dativ |
syllogizaturo
|
syllogizaturae
|
syllogizaturo
|
| Akkusativ |
syllogizaturum
|
syllogizaturam
|
syllogizaturum
|
| Ablativ |
syllogizaturo
|
syllogizatura
|
syllogizaturo
|
| Vokativ |
syllogizature
|
syllogizatura
|
syllogizaturum
|
Plural
| Nominativ |
syllogizaturi
|
syllogizaturae
|
syllogizatura
|
| Genitiv |
syllogizaturorum
|
syllogizaturarum
|
syllogizaturorum
|
| Dativ |
syllogizaturis
|
syllogizaturis
|
syllogizaturis
|
| Akkusativ |
syllogizaturos
|
syllogizaturas
|
syllogizatura
|
| Ablativ |
syllogizaturis
|
syllogizaturis
|
syllogizaturis
|
| Vokativ |
syllogizaturi
|
syllogizaturae
|
syllogizatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
syllogizatum
|
syllogizatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizo
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizas
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizat
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizamus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizatis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizor
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizaris syllogizare
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatur
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizamur
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizamini
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizem
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizes
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizet
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizemus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizetis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizer
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizeris syllogizere
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizetur
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizemur
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizemini
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizabam
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizabas
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizabat
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizabamus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizabatis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizabar
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizabaris syllogizabare
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizabatur
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizabamur
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizabamini
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizarem
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizares
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizaret
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizaremus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizaretis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizarer
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizareris syllogizarere
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizaretur
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizaremur
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizaremini
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizabo
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizabis
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizabit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizabimus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizabitis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizabor
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizaberis syllogizabere
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizabitur
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizabimur
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizabimini
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizavi
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizavisti
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizavit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizavimus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizavistis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizaverunt syllogizavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizatus es
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatus est
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizati estis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizaverim
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizati simus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizaveram
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizaveras
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizaverat
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizavissem
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizavisses
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizavisset
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizavero
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
syllogizatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
syllogizatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
syllogizatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
syllogizati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
syllogizati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
syllogizati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
syllogizare
|
|
| Vorzeitigkeit |
syllogizavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
syllogizaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
syllogizari syllogizarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
syllogizatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
syllogizatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
syllogiza
|
! |
| 2. Person Plural |
syllogizate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
syllogizato
|
| 3. Person Singular |
syllogizato
|
| 2. Person Plural |
syllogizatote
|
| 3. Person Plural |
syllogizanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
syllogizare
|
|
| Genitiv |
syllogizandi
|
|
| Dativ |
syllogizando
|
|
| Akkusativ |
syllogizandum
|
|
| Ablativ |
syllogizando
|
|
| Vokativ |
syllogizande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
syllogizandus
|
syllogizanda
|
syllogizandum
|
| Genitiv |
syllogizandi
|
syllogizandae
|
syllogizandi
|
| Dativ |
syllogizando
|
syllogizandae
|
syllogizando
|
| Akkusativ |
syllogizandum
|
syllogizandam
|
syllogizandum
|
| Ablativ |
syllogizando
|
syllogizanda
|
syllogizando
|
| Vokativ |
syllogizande
|
syllogizanda
|
syllogizandum
|
Plural
| Nominativ |
syllogizandi
|
syllogizandae
|
syllogizanda
|
| Genitiv |
syllogizandorum
|
syllogizandarum
|
syllogizandorum
|
| Dativ |
syllogizandis
|
syllogizandis
|
syllogizandis
|
| Akkusativ |
syllogizandos
|
syllogizandas
|
syllogizanda
|
| Ablativ |
syllogizandis
|
syllogizandis
|
syllogizandis
|
| Vokativ |
syllogizandi
|
syllogizandae
|
syllogizanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
syllogizans
|
syllogizans
|
syllogizans
|
| Genitiv |
syllogizantis
|
syllogizantis
|
syllogizantis
|
| Dativ |
syllogizanti
|
syllogizanti
|
syllogizanti
|
| Akkusativ |
syllogizantem
|
syllogizantem
|
syllogizans
|
| Ablativ |
syllogizanti syllogizante
|
syllogizanti syllogizante
|
syllogizanti syllogizante
|
| Vokativ |
syllogizans
|
syllogizans
|
syllogizans
|
Plural
| Nominativ |
syllogizantes
|
syllogizantes
|
syllogizantia
|
| Genitiv |
syllogizantium syllogizantum
|
syllogizantium syllogizantum
|
syllogizantium syllogizantum
|
| Dativ |
syllogizantibus
|
syllogizantibus
|
syllogizantibus
|
| Akkusativ |
syllogizantes
|
syllogizantes
|
syllogizantia
|
| Ablativ |
syllogizantibus
|
syllogizantibus
|
syllogizantibus
|
| Vokativ |
syllogizantes
|
syllogizantes
|
syllogizantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
syllogizatus
|
syllogizata
|
syllogizatum
|
| Genitiv |
syllogizati
|
syllogizatae
|
syllogizati
|
| Dativ |
syllogizato
|
syllogizatae
|
syllogizato
|
| Akkusativ |
syllogizatum
|
syllogizatam
|
syllogizatum
|
| Ablativ |
syllogizato
|
syllogizata
|
syllogizato
|
| Vokativ |
syllogizate
|
syllogizata
|
syllogizatum
|
Plural
| Nominativ |
syllogizati
|
syllogizatae
|
syllogizata
|
| Genitiv |
syllogizatorum
|
syllogizatarum
|
syllogizatorum
|
| Dativ |
syllogizatis
|
syllogizatis
|
syllogizatis
|
| Akkusativ |
syllogizatos
|
syllogizatas
|
syllogizata
|
| Ablativ |
syllogizatis
|
syllogizatis
|
syllogizatis
|
| Vokativ |
syllogizati
|
syllogizatae
|
syllogizata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
syllogizaturus
|
syllogizatura
|
syllogizaturum
|
| Genitiv |
syllogizaturi
|
syllogizaturae
|
syllogizaturi
|
| Dativ |
syllogizaturo
|
syllogizaturae
|
syllogizaturo
|
| Akkusativ |
syllogizaturum
|
syllogizaturam
|
syllogizaturum
|
| Ablativ |
syllogizaturo
|
syllogizatura
|
syllogizaturo
|
| Vokativ |
syllogizature
|
syllogizatura
|
syllogizaturum
|
Plural
| Nominativ |
syllogizaturi
|
syllogizaturae
|
syllogizatura
|
| Genitiv |
syllogizaturorum
|
syllogizaturarum
|
syllogizaturorum
|
| Dativ |
syllogizaturis
|
syllogizaturis
|
syllogizaturis
|
| Akkusativ |
syllogizaturos
|
syllogizaturas
|
syllogizatura
|
| Ablativ |
syllogizaturis
|
syllogizaturis
|
syllogizaturis
|
| Vokativ |
syllogizaturi
|
syllogizaturae
|
syllogizatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
syllogizatum
|
syllogizatu
|