aushalten
ertragen
dulden
erdulden
erhalten
(es) aushalten
halten
tragen
unterhalten
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolero
ich halte aus
2. Person Singular
toleras
du hältst aus
3. Person Singular
tolerat
er/sie/es hält aus
1. Person Plural
toleramus
wir halten aus
2. Person Plural
toleratis
ihr haltet aus
3. Person Plural
tolerant
sie halten aus
Passiv
1. Person Singular
toleror
ich werde ausgehalten
2. Person Singular
toleraris tolerare
du wirst ausgehalten
3. Person Singular
toleratur
er/sie/es wird ausgehalten
1. Person Plural
toleramur
wir werden ausgehalten
2. Person Plural
toleramini
ihr werdet ausgehalten
3. Person Plural
tolerantur
sie werden ausgehalten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerem
ich halte aus
2. Person Singular
toleres
du haltest aus
3. Person Singular
toleret
er/sie/es halte aus
1. Person Plural
toleremus
wir halten aus
2. Person Plural
toleretis
ihr haltet aus
3. Person Plural
tolerent
sie halten aus
Passiv
1. Person Singular
tolerer
ich werde ausgehalten
2. Person Singular
tolereris tolerere
du werdest ausgehalten
3. Person Singular
toleretur
er/sie/es werde ausgehalten
1. Person Plural
toleremur
wir werden ausgehalten
2. Person Plural
toleremini
ihr werdet ausgehalten
3. Person Plural
tolerentur
sie werden ausgehalten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolerabam
ich hielt aus
2. Person Singular
tolerabas
du hieltest aus
3. Person Singular
tolerabat
er/sie/es hielt aus
1. Person Plural
tolerabamus
wir hielten aus
2. Person Plural
tolerabatis
ihr hieltet aus
3. Person Plural
tolerabant
sie hielten aus
Passiv
1. Person Singular
tolerabar
ich wurde ausgehalten
2. Person Singular
tolerabaris tolerabare
du wurdest ausgehalten
3. Person Singular
tolerabatur
er/sie/es wurde ausgehalten
1. Person Plural
tolerabamur
wir wurden ausgehalten
2. Person Plural
tolerabamini
ihr wurdet ausgehalten
3. Person Plural
tolerabantur
sie wurden ausgehalten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerarem
ich hielte aus
2. Person Singular
tolerares
du hieltest aus
3. Person Singular
toleraret
er/sie/es hielte aus
1. Person Plural
toleraremus
wir hielten aus
2. Person Plural
toleraretis
ihr hieltet aus
3. Person Plural
tolerarent
sie hielten aus
Passiv
1. Person Singular
tolerarer
ich würde ausgehalten
2. Person Singular
tolerareris tolerarere
du würdest ausgehalten
3. Person Singular
toleraretur
er/sie/es würde ausgehalten
1. Person Plural
toleraremur
wir würden ausgehalten
2. Person Plural
toleraremini
ihr würdet ausgehalten
3. Person Plural
tolerarentur
sie würden ausgehalten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
tolerabo
ich werde aushalten
2. Person Singular
tolerabis
du wirst aushalten
3. Person Singular
tolerabit
er/sie/es wird aushalten
1. Person Plural
tolerabimus
wir werden aushalten
2. Person Plural
tolerabitis
ihr werdet aushalten
3. Person Plural
tolerabunt
sie werden aushalten
Passiv
1. Person Singular
tolerabor
ich werde ausgehalten werden
2. Person Singular
toleraberis tolerabere
du wirst ausgehalten werden
3. Person Singular
tolerabitur
er/sie/es wird ausgehalten werden
1. Person Plural
tolerabimur
wir werden ausgehalten werden
2. Person Plural
tolerabimini
ihr werdet ausgehalten werden
3. Person Plural
tolerabuntur
sie werden ausgehalten werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleravi
ich habe ausgehalten
2. Person Singular
toleravisti
du hast ausgehalten
3. Person Singular
toleravit
er/sie/es hat ausgehalten
1. Person Plural
toleravimus
wir haben ausgehalten
2. Person Plural
toleravistis
ihr habt ausgehalten
3. Person Plural
toleraverunt toleravere
sie haben ausgehalten
Passiv
1. Person Singular
toleratus sum
ich bin ausgehalten worden
2. Person Singular
toleratus es
du bist ausgehalten worden
3. Person Singular
toleratus est
er/sie/es ist ausgehalten worden
1. Person Plural
tolerati sumus
wir sind ausgehalten worden
2. Person Plural
tolerati estis
ihr seid ausgehalten worden
3. Person Plural
tolerati sunt
sie sind ausgehalten worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleraverim
ich habe ausgehalten
2. Person Singular
toleraveris
du habest ausgehalten
3. Person Singular
toleraverit
er/sie/es habe ausgehalten
1. Person Plural
toleraverimus
wir haben ausgehalten
2. Person Plural
toleraveritis
ihr habet ausgehalten
3. Person Plural
toleraverint
sie haben ausgehalten
Passiv
1. Person Singular
toleratus sim
ich sei ausgehalten worden
2. Person Singular
toleratus sis
du seiest ausgehalten worden
3. Person Singular
toleratus sit
er/sie/es sei ausgehalten worden
1. Person Plural
tolerati simus
wir seien ausgehalten worden
2. Person Plural
tolerati sitis
ihr seiet ausgehalten worden
3. Person Plural
tolerati sint
sie seien ausgehalten worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleraveram
ich hatte ausgehalten
2. Person Singular
toleraveras
du hattest ausgehalten
3. Person Singular
toleraverat
er/sie/es hatte ausgehalten
1. Person Plural
toleraveramus
wir hatten ausgehalten
2. Person Plural
toleraveratis
ihr hattet ausgehalten
3. Person Plural
toleraverant
sie hatten ausgehalten
Passiv
1. Person Singular
toleratus eram
ich war ausgehalten worden
2. Person Singular
toleratus eras
du warst ausgehalten worden
3. Person Singular
toleratus erat
er/sie/es war ausgehalten worden
1. Person Plural
tolerati eramus
wir waren ausgehalten worden
2. Person Plural
tolerati eratis
ihr wart ausgehalten worden
3. Person Plural
tolerati erant
sie waren ausgehalten worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleravissem
ich hätte ausgehalten
2. Person Singular
toleravisses
du hättest ausgehalten
3. Person Singular
toleravisset
er/sie/es hätte ausgehalten
1. Person Plural
toleravissemus
wir hätten ausgehalten
2. Person Plural
toleravissetis
ihr hättet ausgehalten
3. Person Plural
toleravissent
sie hätten ausgehalten
Passiv
1. Person Singular
toleratus essem
ich wäre ausgehalten worden
2. Person Singular
toleratus esses
du wärest ausgehalten worden
3. Person Singular
toleratus esset
er/sie/es wäre ausgehalten worden
1. Person Plural
tolerati essemus
wir wären ausgehalten worden
2. Person Plural
tolerati essetis
ihr wäret ausgehalten worden
3. Person Plural
tolerati essent
sie wären ausgehalten worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
toleravero
ich werde ausgehalten haben
2. Person Singular
toleraveris
du wirst ausgehalten haben
3. Person Singular
toleraverit
er/sie/es wird ausgehalten haben
1. Person Plural
toleraverimus
wir werden ausgehalten haben
2. Person Plural
toleraveritis
ihr werdet ausgehalten haben
3. Person Plural
toleraverint
sie werden ausgehalten haben
Passiv
1. Person Singular
toleratus ero
ich werde ausgehalten worden sein
2. Person Singular
toleratus eris
du wirst ausgehalten worden sein
3. Person Singular
toleratus erit
er/sie/es wird ausgehalten worden sein
1. Person Plural
tolerati erimus
wir werden ausgehalten worden sein
2. Person Plural
tolerati eritis
ihr werdet ausgehalten worden sein
3. Person Plural
tolerati erunt
sie werden ausgehalten worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
tolerare
aushalten
Vorzeitigkeit
toleravisse
ausgehalten haben
Nachzeitigkeit
toleraturum esse
aushalten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
tolerari tolerarier
ausgehalten werden
Vorzeitigkeit
toleratum esse
ausgehalten worden sein
Nachzeitigkeit
toleratum iri
künftig ausgehalten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
tolera
halte aus!
2. Person Plural
tolerate
haltet aus!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
tolerato
3. Person Singular
tolerato
2. Person Plural
toleratote
3. Person Plural
toleranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
tolerare
das Aushalten
Genitiv
tolerandi
des Aushaltens
Dativ
tolerando
dem Aushalten
Akkusativ
tolerandum
das Aushalten
Ablativ
tolerando
durch das Aushalten
Vokativ
tolerande
Aushalten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerandus
toleranda
tolerandum
Genitiv
tolerandi
tolerandae
tolerandi
Dativ
tolerando
tolerandae
tolerando
Akkusativ
tolerandum
tolerandam
tolerandum
Ablativ
tolerando
toleranda
tolerando
Vokativ
tolerande
toleranda
tolerandum
Plural
Nominativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Genitiv
tolerandorum
tolerandarum
tolerandorum
Dativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Akkusativ
tolerandos
tolerandas
toleranda
Ablativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Vokativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerans
tolerans
tolerans
Genitiv
tolerantis
tolerantis
tolerantis
Dativ
toleranti
toleranti
toleranti
Akkusativ
tolerantem
tolerantem
tolerans
Ablativ
toleranti tolerante
toleranti tolerante
toleranti tolerante
Vokativ
tolerans
tolerans
tolerans
Plural
Nominativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Genitiv
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
Dativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Akkusativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Ablativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Vokativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleratus
tolerata
toleratum
Genitiv
tolerati
toleratae
tolerati
Dativ
tolerato
toleratae
tolerato
Akkusativ
toleratum
toleratam
toleratum
Ablativ
tolerato
tolerata
tolerato
Vokativ
tolerate
tolerata
toleratum
Plural
Nominativ
tolerati
toleratae
tolerata
Genitiv
toleratorum
toleratarum
toleratorum
Dativ
toleratis
toleratis
toleratis
Akkusativ
toleratos
toleratas
tolerata
Ablativ
toleratis
toleratis
toleratis
Vokativ
tolerati
toleratae
tolerata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleraturus
toleratura
toleraturum
Genitiv
toleraturi
toleraturae
toleraturi
Dativ
toleraturo
toleraturae
toleraturo
Akkusativ
toleraturum
toleraturam
toleraturum
Ablativ
toleraturo
toleratura
toleraturo
Vokativ
tolerature
toleratura
toleraturum
Plural
Nominativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Genitiv
toleraturorum
toleraturarum
toleraturorum
Dativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Akkusativ
toleraturos
toleraturas
toleratura
Ablativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Vokativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Supina
Supin I
Supin II
toleratum
toleratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolero
ich ertrage
2. Person Singular
toleras
du erträgst
3. Person Singular
tolerat
er/sie/es erträgt
1. Person Plural
toleramus
wir ertragen
2. Person Plural
toleratis
ihr ertragt
3. Person Plural
tolerant
sie ertragen
Passiv
1. Person Singular
toleror
ich werde ertragen
2. Person Singular
toleraris tolerare
du wirst ertragen
3. Person Singular
toleratur
er/sie/es wird ertragen
1. Person Plural
toleramur
wir werden ertragen
2. Person Plural
toleramini
ihr werdet ertragen
3. Person Plural
tolerantur
sie werden ertragen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerem
ich ertrage
2. Person Singular
toleres
du ertragest
3. Person Singular
toleret
er/sie/es ertrage
1. Person Plural
toleremus
wir ertragen
2. Person Plural
toleretis
ihr ertraget
3. Person Plural
tolerent
sie ertragen
Passiv
1. Person Singular
tolerer
ich werde ertragen
2. Person Singular
tolereris tolerere
du werdest ertragen
3. Person Singular
toleretur
er/sie/es werde ertragen
1. Person Plural
toleremur
wir werden ertragen
2. Person Plural
toleremini
ihr werdet ertragen
3. Person Plural
tolerentur
sie werden ertragen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolerabam
ich ertrug
2. Person Singular
tolerabas
du ertrugst
3. Person Singular
tolerabat
er/sie/es ertrug
1. Person Plural
tolerabamus
wir ertrugen
2. Person Plural
tolerabatis
ihr ertrugt
3. Person Plural
tolerabant
sie ertrugen
Passiv
1. Person Singular
tolerabar
ich wurde ertragen
2. Person Singular
tolerabaris tolerabare
du wurdest ertragen
3. Person Singular
tolerabatur
er/sie/es wurde ertragen
1. Person Plural
tolerabamur
wir wurden ertragen
2. Person Plural
tolerabamini
ihr wurdet ertragen
3. Person Plural
tolerabantur
sie wurden ertragen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerarem
ich ertrüge
2. Person Singular
tolerares
du ertrügest
3. Person Singular
toleraret
er/sie/es ertrüge
1. Person Plural
toleraremus
wir ertrügen
2. Person Plural
toleraretis
ihr ertrüget
3. Person Plural
tolerarent
sie ertrügen
Passiv
1. Person Singular
tolerarer
ich würde ertragen
2. Person Singular
tolerareris tolerarere
du würdest ertragen
3. Person Singular
toleraretur
er/sie/es würde ertragen
1. Person Plural
toleraremur
wir würden ertragen
2. Person Plural
toleraremini
ihr würdet ertragen
3. Person Plural
tolerarentur
sie würden ertragen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
tolerabo
ich werde ertragen
2. Person Singular
tolerabis
du wirst ertragen
3. Person Singular
tolerabit
er/sie/es wird ertragen
1. Person Plural
tolerabimus
wir werden ertragen
2. Person Plural
tolerabitis
ihr werdet ertragen
3. Person Plural
tolerabunt
sie werden ertragen
Passiv
1. Person Singular
tolerabor
ich werde ertragen werden
2. Person Singular
toleraberis tolerabere
du wirst ertragen werden
3. Person Singular
tolerabitur
er/sie/es wird ertragen werden
1. Person Plural
tolerabimur
wir werden ertragen werden
2. Person Plural
tolerabimini
ihr werdet ertragen werden
3. Person Plural
tolerabuntur
sie werden ertragen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleravi
ich habe ertragen
2. Person Singular
toleravisti
du hast ertragen
3. Person Singular
toleravit
er/sie/es hat ertragen
1. Person Plural
toleravimus
wir haben ertragen
2. Person Plural
toleravistis
ihr habt ertragen
3. Person Plural
toleraverunt toleravere
sie haben ertragen
Passiv
1. Person Singular
toleratus sum
ich bin ertragen worden
2. Person Singular
toleratus es
du bist ertragen worden
3. Person Singular
toleratus est
er/sie/es ist ertragen worden
1. Person Plural
tolerati sumus
wir sind ertragen worden
2. Person Plural
tolerati estis
ihr seid ertragen worden
3. Person Plural
tolerati sunt
sie sind ertragen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleraverim
ich habe ertragen
2. Person Singular
toleraveris
du habest ertragen
3. Person Singular
toleraverit
er/sie/es habe ertragen
1. Person Plural
toleraverimus
wir haben ertragen
2. Person Plural
toleraveritis
ihr habet ertragen
3. Person Plural
toleraverint
sie haben ertragen
Passiv
1. Person Singular
toleratus sim
ich sei ertragen worden
2. Person Singular
toleratus sis
du seiest ertragen worden
3. Person Singular
toleratus sit
er/sie/es sei ertragen worden
1. Person Plural
tolerati simus
wir seien ertragen worden
2. Person Plural
tolerati sitis
ihr seiet ertragen worden
3. Person Plural
tolerati sint
sie seien ertragen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleraveram
ich hatte ertragen
2. Person Singular
toleraveras
du hattest ertragen
3. Person Singular
toleraverat
er/sie/es hatte ertragen
1. Person Plural
toleraveramus
wir hatten ertragen
2. Person Plural
toleraveratis
ihr hattet ertragen
3. Person Plural
toleraverant
sie hatten ertragen
Passiv
1. Person Singular
toleratus eram
ich war ertragen worden
2. Person Singular
toleratus eras
du warst ertragen worden
3. Person Singular
toleratus erat
er/sie/es war ertragen worden
1. Person Plural
tolerati eramus
wir waren ertragen worden
2. Person Plural
tolerati eratis
ihr wart ertragen worden
3. Person Plural
tolerati erant
sie waren ertragen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleravissem
ich hätte ertragen
2. Person Singular
toleravisses
du hättest ertragen
3. Person Singular
toleravisset
er/sie/es hätte ertragen
1. Person Plural
toleravissemus
wir hätten ertragen
2. Person Plural
toleravissetis
ihr hättet ertragen
3. Person Plural
toleravissent
sie hätten ertragen
Passiv
1. Person Singular
toleratus essem
ich wäre ertragen worden
2. Person Singular
toleratus esses
du wärest ertragen worden
3. Person Singular
toleratus esset
er/sie/es wäre ertragen worden
1. Person Plural
tolerati essemus
wir wären ertragen worden
2. Person Plural
tolerati essetis
ihr wäret ertragen worden
3. Person Plural
tolerati essent
sie wären ertragen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
toleravero
ich werde ertragen haben
2. Person Singular
toleraveris
du wirst ertragen haben
3. Person Singular
toleraverit
er/sie/es wird ertragen haben
1. Person Plural
toleraverimus
wir werden ertragen haben
2. Person Plural
toleraveritis
ihr werdet ertragen haben
3. Person Plural
toleraverint
sie werden ertragen haben
Passiv
1. Person Singular
toleratus ero
ich werde ertragen worden sein
2. Person Singular
toleratus eris
du wirst ertragen worden sein
3. Person Singular
toleratus erit
er/sie/es wird ertragen worden sein
1. Person Plural
tolerati erimus
wir werden ertragen worden sein
2. Person Plural
tolerati eritis
ihr werdet ertragen worden sein
3. Person Plural
tolerati erunt
sie werden ertragen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
tolerare
ertragen
Vorzeitigkeit
toleravisse
ertragen haben
Nachzeitigkeit
toleraturum esse
ertragen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
tolerari tolerarier
ertragen werden
Vorzeitigkeit
toleratum esse
ertragen worden sein
Nachzeitigkeit
toleratum iri
künftig ertragen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
tolera
ertrage; ertrag!
2. Person Plural
tolerate
ertragt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
tolerato
3. Person Singular
tolerato
2. Person Plural
toleratote
3. Person Plural
toleranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
tolerare
das Ertragen
Genitiv
tolerandi
des Ertragens
Dativ
tolerando
dem Ertragen
Akkusativ
tolerandum
das Ertragen
Ablativ
tolerando
durch das Ertragen
Vokativ
tolerande
Ertragen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerandus
toleranda
tolerandum
Genitiv
tolerandi
tolerandae
tolerandi
Dativ
tolerando
tolerandae
tolerando
Akkusativ
tolerandum
tolerandam
tolerandum
Ablativ
tolerando
toleranda
tolerando
Vokativ
tolerande
toleranda
tolerandum
Plural
Nominativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Genitiv
tolerandorum
tolerandarum
tolerandorum
Dativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Akkusativ
tolerandos
tolerandas
toleranda
Ablativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Vokativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerans
tolerans
tolerans
Genitiv
tolerantis
tolerantis
tolerantis
Dativ
toleranti
toleranti
toleranti
Akkusativ
tolerantem
tolerantem
tolerans
Ablativ
toleranti tolerante
toleranti tolerante
toleranti tolerante
Vokativ
tolerans
tolerans
tolerans
Plural
Nominativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Genitiv
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
Dativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Akkusativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Ablativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Vokativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleratus
tolerata
toleratum
Genitiv
tolerati
toleratae
tolerati
Dativ
tolerato
toleratae
tolerato
Akkusativ
toleratum
toleratam
toleratum
Ablativ
tolerato
tolerata
tolerato
Vokativ
tolerate
tolerata
toleratum
Plural
Nominativ
tolerati
toleratae
tolerata
Genitiv
toleratorum
toleratarum
toleratorum
Dativ
toleratis
toleratis
toleratis
Akkusativ
toleratos
toleratas
tolerata
Ablativ
toleratis
toleratis
toleratis
Vokativ
tolerati
toleratae
tolerata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleraturus
toleratura
toleraturum
Genitiv
toleraturi
toleraturae
toleraturi
Dativ
toleraturo
toleraturae
toleraturo
Akkusativ
toleraturum
toleraturam
toleraturum
Ablativ
toleraturo
toleratura
toleraturo
Vokativ
tolerature
toleratura
toleraturum
Plural
Nominativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Genitiv
toleraturorum
toleraturarum
toleraturorum
Dativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Akkusativ
toleraturos
toleraturas
toleratura
Ablativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Vokativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Supina
Supin I
Supin II
toleratum
toleratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolero
ich dulde
2. Person Singular
toleras
du duldest
3. Person Singular
tolerat
er/sie/es duldet
1. Person Plural
toleramus
wir dulden
2. Person Plural
toleratis
ihr duldet
3. Person Plural
tolerant
sie dulden
Passiv
1. Person Singular
toleror
ich werde geduldet
2. Person Singular
toleraris tolerare
du wirst geduldet
3. Person Singular
toleratur
er/sie/es wird geduldet
1. Person Plural
toleramur
wir werden geduldet
2. Person Plural
toleramini
ihr werdet geduldet
3. Person Plural
tolerantur
sie werden geduldet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerem
ich dulde
2. Person Singular
toleres
du duldest
3. Person Singular
toleret
er/sie/es dulde
1. Person Plural
toleremus
wir dulden
2. Person Plural
toleretis
ihr duldet
3. Person Plural
tolerent
sie dulden
Passiv
1. Person Singular
tolerer
ich werde geduldet
2. Person Singular
tolereris tolerere
du werdest geduldet
3. Person Singular
toleretur
er/sie/es werde geduldet
1. Person Plural
toleremur
wir werden geduldet
2. Person Plural
toleremini
ihr werdet geduldet
3. Person Plural
tolerentur
sie werden geduldet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolerabam
ich duldete
2. Person Singular
tolerabas
du duldetest
3. Person Singular
tolerabat
er/sie/es duldete
1. Person Plural
tolerabamus
wir duldeten
2. Person Plural
tolerabatis
ihr duldetet
3. Person Plural
tolerabant
sie duldeten
Passiv
1. Person Singular
tolerabar
ich wurde geduldet
2. Person Singular
tolerabaris tolerabare
du wurdest geduldet
3. Person Singular
tolerabatur
er/sie/es wurde geduldet
1. Person Plural
tolerabamur
wir wurden geduldet
2. Person Plural
tolerabamini
ihr wurdet geduldet
3. Person Plural
tolerabantur
sie wurden geduldet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerarem
ich duldete
2. Person Singular
tolerares
du duldetest
3. Person Singular
toleraret
er/sie/es duldete
1. Person Plural
toleraremus
wir duldeten
2. Person Plural
toleraretis
ihr duldetet
3. Person Plural
tolerarent
sie duldeten
Passiv
1. Person Singular
tolerarer
ich würde geduldet
2. Person Singular
tolerareris tolerarere
du würdest geduldet
3. Person Singular
toleraretur
er/sie/es würde geduldet
1. Person Plural
toleraremur
wir würden geduldet
2. Person Plural
toleraremini
ihr würdet geduldet
3. Person Plural
tolerarentur
sie würden geduldet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
tolerabo
ich werde dulden
2. Person Singular
tolerabis
du wirst dulden
3. Person Singular
tolerabit
er/sie/es wird dulden
1. Person Plural
tolerabimus
wir werden dulden
2. Person Plural
tolerabitis
ihr werdet dulden
3. Person Plural
tolerabunt
sie werden dulden
Passiv
1. Person Singular
tolerabor
ich werde geduldet werden
2. Person Singular
toleraberis tolerabere
du wirst geduldet werden
3. Person Singular
tolerabitur
er/sie/es wird geduldet werden
1. Person Plural
tolerabimur
wir werden geduldet werden
2. Person Plural
tolerabimini
ihr werdet geduldet werden
3. Person Plural
tolerabuntur
sie werden geduldet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleravi
ich habe geduldet
2. Person Singular
toleravisti
du hast geduldet
3. Person Singular
toleravit
er/sie/es hat geduldet
1. Person Plural
toleravimus
wir haben geduldet
2. Person Plural
toleravistis
ihr habt geduldet
3. Person Plural
toleraverunt toleravere
sie haben geduldet
Passiv
1. Person Singular
toleratus sum
ich bin geduldet worden
2. Person Singular
toleratus es
du bist geduldet worden
3. Person Singular
toleratus est
er/sie/es ist geduldet worden
1. Person Plural
tolerati sumus
wir sind geduldet worden
2. Person Plural
tolerati estis
ihr seid geduldet worden
3. Person Plural
tolerati sunt
sie sind geduldet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleraverim
ich habe geduldet
2. Person Singular
toleraveris
du habest geduldet
3. Person Singular
toleraverit
er/sie/es habe geduldet
1. Person Plural
toleraverimus
wir haben geduldet
2. Person Plural
toleraveritis
ihr habet geduldet
3. Person Plural
toleraverint
sie haben geduldet
Passiv
1. Person Singular
toleratus sim
ich sei geduldet worden
2. Person Singular
toleratus sis
du seiest geduldet worden
3. Person Singular
toleratus sit
er/sie/es sei geduldet worden
1. Person Plural
tolerati simus
wir seien geduldet worden
2. Person Plural
tolerati sitis
ihr seiet geduldet worden
3. Person Plural
tolerati sint
sie seien geduldet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleraveram
ich hatte geduldet
2. Person Singular
toleraveras
du hattest geduldet
3. Person Singular
toleraverat
er/sie/es hatte geduldet
1. Person Plural
toleraveramus
wir hatten geduldet
2. Person Plural
toleraveratis
ihr hattet geduldet
3. Person Plural
toleraverant
sie hatten geduldet
Passiv
1. Person Singular
toleratus eram
ich war geduldet worden
2. Person Singular
toleratus eras
du warst geduldet worden
3. Person Singular
toleratus erat
er/sie/es war geduldet worden
1. Person Plural
tolerati eramus
wir waren geduldet worden
2. Person Plural
tolerati eratis
ihr wart geduldet worden
3. Person Plural
tolerati erant
sie waren geduldet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleravissem
ich hätte geduldet
2. Person Singular
toleravisses
du hättest geduldet
3. Person Singular
toleravisset
er/sie/es hätte geduldet
1. Person Plural
toleravissemus
wir hätten geduldet
2. Person Plural
toleravissetis
ihr hättet geduldet
3. Person Plural
toleravissent
sie hätten geduldet
Passiv
1. Person Singular
toleratus essem
ich wäre geduldet worden
2. Person Singular
toleratus esses
du wärest geduldet worden
3. Person Singular
toleratus esset
er/sie/es wäre geduldet worden
1. Person Plural
tolerati essemus
wir wären geduldet worden
2. Person Plural
tolerati essetis
ihr wäret geduldet worden
3. Person Plural
tolerati essent
sie wären geduldet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
toleravero
ich werde geduldet haben
2. Person Singular
toleraveris
du wirst geduldet haben
3. Person Singular
toleraverit
er/sie/es wird geduldet haben
1. Person Plural
toleraverimus
wir werden geduldet haben
2. Person Plural
toleraveritis
ihr werdet geduldet haben
3. Person Plural
toleraverint
sie werden geduldet haben
Passiv
1. Person Singular
toleratus ero
ich werde geduldet worden sein
2. Person Singular
toleratus eris
du wirst geduldet worden sein
3. Person Singular
toleratus erit
er/sie/es wird geduldet worden sein
1. Person Plural
tolerati erimus
wir werden geduldet worden sein
2. Person Plural
tolerati eritis
ihr werdet geduldet worden sein
3. Person Plural
tolerati erunt
sie werden geduldet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
tolerare
dulden
Vorzeitigkeit
toleravisse
geduldet haben
Nachzeitigkeit
toleraturum esse
dulden werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
tolerari tolerarier
geduldet werden
Vorzeitigkeit
toleratum esse
geduldet worden sein
Nachzeitigkeit
toleratum iri
künftig geduldet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
tolera
dulde!
2. Person Plural
tolerate
duldet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
tolerato
3. Person Singular
tolerato
2. Person Plural
toleratote
3. Person Plural
toleranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
tolerare
das Dulden
Genitiv
tolerandi
des Duldens
Dativ
tolerando
dem Dulden
Akkusativ
tolerandum
das Dulden
Ablativ
tolerando
durch das Dulden
Vokativ
tolerande
Dulden!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerandus
toleranda
tolerandum
Genitiv
tolerandi
tolerandae
tolerandi
Dativ
tolerando
tolerandae
tolerando
Akkusativ
tolerandum
tolerandam
tolerandum
Ablativ
tolerando
toleranda
tolerando
Vokativ
tolerande
toleranda
tolerandum
Plural
Nominativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Genitiv
tolerandorum
tolerandarum
tolerandorum
Dativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Akkusativ
tolerandos
tolerandas
toleranda
Ablativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Vokativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerans
tolerans
tolerans
Genitiv
tolerantis
tolerantis
tolerantis
Dativ
toleranti
toleranti
toleranti
Akkusativ
tolerantem
tolerantem
tolerans
Ablativ
toleranti tolerante
toleranti tolerante
toleranti tolerante
Vokativ
tolerans
tolerans
tolerans
Plural
Nominativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Genitiv
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
Dativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Akkusativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Ablativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Vokativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleratus
tolerata
toleratum
Genitiv
tolerati
toleratae
tolerati
Dativ
tolerato
toleratae
tolerato
Akkusativ
toleratum
toleratam
toleratum
Ablativ
tolerato
tolerata
tolerato
Vokativ
tolerate
tolerata
toleratum
Plural
Nominativ
tolerati
toleratae
tolerata
Genitiv
toleratorum
toleratarum
toleratorum
Dativ
toleratis
toleratis
toleratis
Akkusativ
toleratos
toleratas
tolerata
Ablativ
toleratis
toleratis
toleratis
Vokativ
tolerati
toleratae
tolerata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleraturus
toleratura
toleraturum
Genitiv
toleraturi
toleraturae
toleraturi
Dativ
toleraturo
toleraturae
toleraturo
Akkusativ
toleraturum
toleraturam
toleraturum
Ablativ
toleraturo
toleratura
toleraturo
Vokativ
tolerature
toleratura
toleraturum
Plural
Nominativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Genitiv
toleraturorum
toleraturarum
toleraturorum
Dativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Akkusativ
toleraturos
toleraturas
toleratura
Ablativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Vokativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Supina
Supin I
Supin II
toleratum
toleratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolero
ich erdulde
2. Person Singular
toleras
du erduldest
3. Person Singular
tolerat
er/sie/es erduldet
1. Person Plural
toleramus
wir erdulden
2. Person Plural
toleratis
ihr erduldet
3. Person Plural
tolerant
sie erdulden
Passiv
1. Person Singular
toleror
ich werde erduldet
2. Person Singular
toleraris tolerare
du wirst erduldet
3. Person Singular
toleratur
er/sie/es wird erduldet
1. Person Plural
toleramur
wir werden erduldet
2. Person Plural
toleramini
ihr werdet erduldet
3. Person Plural
tolerantur
sie werden erduldet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerem
ich erdulde
2. Person Singular
toleres
du erduldest
3. Person Singular
toleret
er/sie/es erdulde
1. Person Plural
toleremus
wir erdulden
2. Person Plural
toleretis
ihr erduldet
3. Person Plural
tolerent
sie erdulden
Passiv
1. Person Singular
tolerer
ich werde erduldet
2. Person Singular
tolereris tolerere
du werdest erduldet
3. Person Singular
toleretur
er/sie/es werde erduldet
1. Person Plural
toleremur
wir werden erduldet
2. Person Plural
toleremini
ihr werdet erduldet
3. Person Plural
tolerentur
sie werden erduldet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolerabam
ich erduldete
2. Person Singular
tolerabas
du erduldetest
3. Person Singular
tolerabat
er/sie/es erduldete
1. Person Plural
tolerabamus
wir erduldeten
2. Person Plural
tolerabatis
ihr erduldetet
3. Person Plural
tolerabant
sie erduldeten
Passiv
1. Person Singular
tolerabar
ich wurde erduldet
2. Person Singular
tolerabaris tolerabare
du wurdest erduldet
3. Person Singular
tolerabatur
er/sie/es wurde erduldet
1. Person Plural
tolerabamur
wir wurden erduldet
2. Person Plural
tolerabamini
ihr wurdet erduldet
3. Person Plural
tolerabantur
sie wurden erduldet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerarem
ich erduldete
2. Person Singular
tolerares
du erduldetest
3. Person Singular
toleraret
er/sie/es erduldete
1. Person Plural
toleraremus
wir erduldeten
2. Person Plural
toleraretis
ihr erduldetet
3. Person Plural
tolerarent
sie erduldeten
Passiv
1. Person Singular
tolerarer
ich würde erduldet
2. Person Singular
tolerareris tolerarere
du würdest erduldet
3. Person Singular
toleraretur
er/sie/es würde erduldet
1. Person Plural
toleraremur
wir würden erduldet
2. Person Plural
toleraremini
ihr würdet erduldet
3. Person Plural
tolerarentur
sie würden erduldet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
tolerabo
ich werde erdulden
2. Person Singular
tolerabis
du wirst erdulden
3. Person Singular
tolerabit
er/sie/es wird erdulden
1. Person Plural
tolerabimus
wir werden erdulden
2. Person Plural
tolerabitis
ihr werdet erdulden
3. Person Plural
tolerabunt
sie werden erdulden
Passiv
1. Person Singular
tolerabor
ich werde erduldet werden
2. Person Singular
toleraberis tolerabere
du wirst erduldet werden
3. Person Singular
tolerabitur
er/sie/es wird erduldet werden
1. Person Plural
tolerabimur
wir werden erduldet werden
2. Person Plural
tolerabimini
ihr werdet erduldet werden
3. Person Plural
tolerabuntur
sie werden erduldet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleravi
ich habe erduldet
2. Person Singular
toleravisti
du hast erduldet
3. Person Singular
toleravit
er/sie/es hat erduldet
1. Person Plural
toleravimus
wir haben erduldet
2. Person Plural
toleravistis
ihr habt erduldet
3. Person Plural
toleraverunt toleravere
sie haben erduldet
Passiv
1. Person Singular
toleratus sum
ich bin erduldet worden
2. Person Singular
toleratus es
du bist erduldet worden
3. Person Singular
toleratus est
er/sie/es ist erduldet worden
1. Person Plural
tolerati sumus
wir sind erduldet worden
2. Person Plural
tolerati estis
ihr seid erduldet worden
3. Person Plural
tolerati sunt
sie sind erduldet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleraverim
ich habe erduldet
2. Person Singular
toleraveris
du habest erduldet
3. Person Singular
toleraverit
er/sie/es habe erduldet
1. Person Plural
toleraverimus
wir haben erduldet
2. Person Plural
toleraveritis
ihr habet erduldet
3. Person Plural
toleraverint
sie haben erduldet
Passiv
1. Person Singular
toleratus sim
ich sei erduldet worden
2. Person Singular
toleratus sis
du seiest erduldet worden
3. Person Singular
toleratus sit
er/sie/es sei erduldet worden
1. Person Plural
tolerati simus
wir seien erduldet worden
2. Person Plural
tolerati sitis
ihr seiet erduldet worden
3. Person Plural
tolerati sint
sie seien erduldet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleraveram
ich hatte erduldet
2. Person Singular
toleraveras
du hattest erduldet
3. Person Singular
toleraverat
er/sie/es hatte erduldet
1. Person Plural
toleraveramus
wir hatten erduldet
2. Person Plural
toleraveratis
ihr hattet erduldet
3. Person Plural
toleraverant
sie hatten erduldet
Passiv
1. Person Singular
toleratus eram
ich war erduldet worden
2. Person Singular
toleratus eras
du warst erduldet worden
3. Person Singular
toleratus erat
er/sie/es war erduldet worden
1. Person Plural
tolerati eramus
wir waren erduldet worden
2. Person Plural
tolerati eratis
ihr wart erduldet worden
3. Person Plural
tolerati erant
sie waren erduldet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleravissem
ich hätte erduldet
2. Person Singular
toleravisses
du hättest erduldet
3. Person Singular
toleravisset
er/sie/es hätte erduldet
1. Person Plural
toleravissemus
wir hätten erduldet
2. Person Plural
toleravissetis
ihr hättet erduldet
3. Person Plural
toleravissent
sie hätten erduldet
Passiv
1. Person Singular
toleratus essem
ich wäre erduldet worden
2. Person Singular
toleratus esses
du wärest erduldet worden
3. Person Singular
toleratus esset
er/sie/es wäre erduldet worden
1. Person Plural
tolerati essemus
wir wären erduldet worden
2. Person Plural
tolerati essetis
ihr wäret erduldet worden
3. Person Plural
tolerati essent
sie wären erduldet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
toleravero
ich werde erduldet haben
2. Person Singular
toleraveris
du wirst erduldet haben
3. Person Singular
toleraverit
er/sie/es wird erduldet haben
1. Person Plural
toleraverimus
wir werden erduldet haben
2. Person Plural
toleraveritis
ihr werdet erduldet haben
3. Person Plural
toleraverint
sie werden erduldet haben
Passiv
1. Person Singular
toleratus ero
ich werde erduldet worden sein
2. Person Singular
toleratus eris
du wirst erduldet worden sein
3. Person Singular
toleratus erit
er/sie/es wird erduldet worden sein
1. Person Plural
tolerati erimus
wir werden erduldet worden sein
2. Person Plural
tolerati eritis
ihr werdet erduldet worden sein
3. Person Plural
tolerati erunt
sie werden erduldet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
tolerare
erdulden
Vorzeitigkeit
toleravisse
erduldet haben
Nachzeitigkeit
toleraturum esse
erdulden werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
tolerari tolerarier
erduldet werden
Vorzeitigkeit
toleratum esse
erduldet worden sein
Nachzeitigkeit
toleratum iri
künftig erduldet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
tolera
erdulde!
2. Person Plural
tolerate
erduldet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
tolerato
3. Person Singular
tolerato
2. Person Plural
toleratote
3. Person Plural
toleranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
tolerare
das Erdulden
Genitiv
tolerandi
des Erduldens
Dativ
tolerando
dem Erdulden
Akkusativ
tolerandum
das Erdulden
Ablativ
tolerando
durch das Erdulden
Vokativ
tolerande
Erdulden!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerandus
toleranda
tolerandum
Genitiv
tolerandi
tolerandae
tolerandi
Dativ
tolerando
tolerandae
tolerando
Akkusativ
tolerandum
tolerandam
tolerandum
Ablativ
tolerando
toleranda
tolerando
Vokativ
tolerande
toleranda
tolerandum
Plural
Nominativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Genitiv
tolerandorum
tolerandarum
tolerandorum
Dativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Akkusativ
tolerandos
tolerandas
toleranda
Ablativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Vokativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerans
tolerans
tolerans
Genitiv
tolerantis
tolerantis
tolerantis
Dativ
toleranti
toleranti
toleranti
Akkusativ
tolerantem
tolerantem
tolerans
Ablativ
toleranti tolerante
toleranti tolerante
toleranti tolerante
Vokativ
tolerans
tolerans
tolerans
Plural
Nominativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Genitiv
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
Dativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Akkusativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Ablativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Vokativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleratus
tolerata
toleratum
Genitiv
tolerati
toleratae
tolerati
Dativ
tolerato
toleratae
tolerato
Akkusativ
toleratum
toleratam
toleratum
Ablativ
tolerato
tolerata
tolerato
Vokativ
tolerate
tolerata
toleratum
Plural
Nominativ
tolerati
toleratae
tolerata
Genitiv
toleratorum
toleratarum
toleratorum
Dativ
toleratis
toleratis
toleratis
Akkusativ
toleratos
toleratas
tolerata
Ablativ
toleratis
toleratis
toleratis
Vokativ
tolerati
toleratae
tolerata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleraturus
toleratura
toleraturum
Genitiv
toleraturi
toleraturae
toleraturi
Dativ
toleraturo
toleraturae
toleraturo
Akkusativ
toleraturum
toleraturam
toleraturum
Ablativ
toleraturo
toleratura
toleraturo
Vokativ
tolerature
toleratura
toleraturum
Plural
Nominativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Genitiv
toleraturorum
toleraturarum
toleraturorum
Dativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Akkusativ
toleraturos
toleraturas
toleratura
Ablativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Vokativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Supina
Supin I
Supin II
toleratum
toleratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolero
ich erhalte
2. Person Singular
toleras
du erhältst
3. Person Singular
tolerat
er/sie/es erhält
1. Person Plural
toleramus
wir erhalten
2. Person Plural
toleratis
ihr erhaltet
3. Person Plural
tolerant
sie erhalten
Passiv
1. Person Singular
toleror
ich werde erhalten
2. Person Singular
toleraris tolerare
du wirst erhalten
3. Person Singular
toleratur
er/sie/es wird erhalten
1. Person Plural
toleramur
wir werden erhalten
2. Person Plural
toleramini
ihr werdet erhalten
3. Person Plural
tolerantur
sie werden erhalten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerem
ich erhalte
2. Person Singular
toleres
du erhaltest
3. Person Singular
toleret
er/sie/es erhalte
1. Person Plural
toleremus
wir erhalten
2. Person Plural
toleretis
ihr erhaltet
3. Person Plural
tolerent
sie erhalten
Passiv
1. Person Singular
tolerer
ich werde erhalten
2. Person Singular
tolereris tolerere
du werdest erhalten
3. Person Singular
toleretur
er/sie/es werde erhalten
1. Person Plural
toleremur
wir werden erhalten
2. Person Plural
toleremini
ihr werdet erhalten
3. Person Plural
tolerentur
sie werden erhalten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolerabam
ich erhielt
2. Person Singular
tolerabas
du erhieltest
3. Person Singular
tolerabat
er/sie/es erhielt
1. Person Plural
tolerabamus
wir erhielten
2. Person Plural
tolerabatis
ihr erhieltet
3. Person Plural
tolerabant
sie erhielten
Passiv
1. Person Singular
tolerabar
ich wurde erhalten
2. Person Singular
tolerabaris tolerabare
du wurdest erhalten
3. Person Singular
tolerabatur
er/sie/es wurde erhalten
1. Person Plural
tolerabamur
wir wurden erhalten
2. Person Plural
tolerabamini
ihr wurdet erhalten
3. Person Plural
tolerabantur
sie wurden erhalten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerarem
ich erhielte
2. Person Singular
tolerares
du erhieltest
3. Person Singular
toleraret
er/sie/es erhielte
1. Person Plural
toleraremus
wir erhielten
2. Person Plural
toleraretis
ihr erhieltet
3. Person Plural
tolerarent
sie erhielten
Passiv
1. Person Singular
tolerarer
ich würde erhalten
2. Person Singular
tolerareris tolerarere
du würdest erhalten
3. Person Singular
toleraretur
er/sie/es würde erhalten
1. Person Plural
toleraremur
wir würden erhalten
2. Person Plural
toleraremini
ihr würdet erhalten
3. Person Plural
tolerarentur
sie würden erhalten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
tolerabo
ich werde erhalten
2. Person Singular
tolerabis
du wirst erhalten
3. Person Singular
tolerabit
er/sie/es wird erhalten
1. Person Plural
tolerabimus
wir werden erhalten
2. Person Plural
tolerabitis
ihr werdet erhalten
3. Person Plural
tolerabunt
sie werden erhalten
Passiv
1. Person Singular
tolerabor
ich werde erhalten werden
2. Person Singular
toleraberis tolerabere
du wirst erhalten werden
3. Person Singular
tolerabitur
er/sie/es wird erhalten werden
1. Person Plural
tolerabimur
wir werden erhalten werden
2. Person Plural
tolerabimini
ihr werdet erhalten werden
3. Person Plural
tolerabuntur
sie werden erhalten werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleravi
ich habe erhalten
2. Person Singular
toleravisti
du hast erhalten
3. Person Singular
toleravit
er/sie/es hat erhalten
1. Person Plural
toleravimus
wir haben erhalten
2. Person Plural
toleravistis
ihr habt erhalten
3. Person Plural
toleraverunt toleravere
sie haben erhalten
Passiv
1. Person Singular
toleratus sum
ich bin erhalten worden
2. Person Singular
toleratus es
du bist erhalten worden
3. Person Singular
toleratus est
er/sie/es ist erhalten worden
1. Person Plural
tolerati sumus
wir sind erhalten worden
2. Person Plural
tolerati estis
ihr seid erhalten worden
3. Person Plural
tolerati sunt
sie sind erhalten worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleraverim
ich habe erhalten
2. Person Singular
toleraveris
du habest erhalten
3. Person Singular
toleraverit
er/sie/es habe erhalten
1. Person Plural
toleraverimus
wir haben erhalten
2. Person Plural
toleraveritis
ihr habet erhalten
3. Person Plural
toleraverint
sie haben erhalten
Passiv
1. Person Singular
toleratus sim
ich sei erhalten worden
2. Person Singular
toleratus sis
du seiest erhalten worden
3. Person Singular
toleratus sit
er/sie/es sei erhalten worden
1. Person Plural
tolerati simus
wir seien erhalten worden
2. Person Plural
tolerati sitis
ihr seiet erhalten worden
3. Person Plural
tolerati sint
sie seien erhalten worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleraveram
ich hatte erhalten
2. Person Singular
toleraveras
du hattest erhalten
3. Person Singular
toleraverat
er/sie/es hatte erhalten
1. Person Plural
toleraveramus
wir hatten erhalten
2. Person Plural
toleraveratis
ihr hattet erhalten
3. Person Plural
toleraverant
sie hatten erhalten
Passiv
1. Person Singular
toleratus eram
ich war erhalten worden
2. Person Singular
toleratus eras
du warst erhalten worden
3. Person Singular
toleratus erat
er/sie/es war erhalten worden
1. Person Plural
tolerati eramus
wir waren erhalten worden
2. Person Plural
tolerati eratis
ihr wart erhalten worden
3. Person Plural
tolerati erant
sie waren erhalten worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleravissem
ich hätte erhalten
2. Person Singular
toleravisses
du hättest erhalten
3. Person Singular
toleravisset
er/sie/es hätte erhalten
1. Person Plural
toleravissemus
wir hätten erhalten
2. Person Plural
toleravissetis
ihr hättet erhalten
3. Person Plural
toleravissent
sie hätten erhalten
Passiv
1. Person Singular
toleratus essem
ich wäre erhalten worden
2. Person Singular
toleratus esses
du wärest erhalten worden
3. Person Singular
toleratus esset
er/sie/es wäre erhalten worden
1. Person Plural
tolerati essemus
wir wären erhalten worden
2. Person Plural
tolerati essetis
ihr wäret erhalten worden
3. Person Plural
tolerati essent
sie wären erhalten worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
toleravero
ich werde erhalten haben
2. Person Singular
toleraveris
du wirst erhalten haben
3. Person Singular
toleraverit
er/sie/es wird erhalten haben
1. Person Plural
toleraverimus
wir werden erhalten haben
2. Person Plural
toleraveritis
ihr werdet erhalten haben
3. Person Plural
toleraverint
sie werden erhalten haben
Passiv
1. Person Singular
toleratus ero
ich werde erhalten worden sein
2. Person Singular
toleratus eris
du wirst erhalten worden sein
3. Person Singular
toleratus erit
er/sie/es wird erhalten worden sein
1. Person Plural
tolerati erimus
wir werden erhalten worden sein
2. Person Plural
tolerati eritis
ihr werdet erhalten worden sein
3. Person Plural
tolerati erunt
sie werden erhalten worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
tolerare
erhalten
Vorzeitigkeit
toleravisse
erhalten haben
Nachzeitigkeit
toleraturum esse
erhalten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
tolerari tolerarier
erhalten werden
Vorzeitigkeit
toleratum esse
erhalten worden sein
Nachzeitigkeit
toleratum iri
künftig erhalten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
tolera
erhalte!
2. Person Plural
tolerate
erhaltet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
tolerato
3. Person Singular
tolerato
2. Person Plural
toleratote
3. Person Plural
toleranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
tolerare
das Erhalten
Genitiv
tolerandi
des Erhaltens
Dativ
tolerando
dem Erhalten
Akkusativ
tolerandum
das Erhalten
Ablativ
tolerando
durch das Erhalten
Vokativ
tolerande
Erhalten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerandus
toleranda
tolerandum
Genitiv
tolerandi
tolerandae
tolerandi
Dativ
tolerando
tolerandae
tolerando
Akkusativ
tolerandum
tolerandam
tolerandum
Ablativ
tolerando
toleranda
tolerando
Vokativ
tolerande
toleranda
tolerandum
Plural
Nominativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Genitiv
tolerandorum
tolerandarum
tolerandorum
Dativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Akkusativ
tolerandos
tolerandas
toleranda
Ablativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Vokativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerans
tolerans
tolerans
Genitiv
tolerantis
tolerantis
tolerantis
Dativ
toleranti
toleranti
toleranti
Akkusativ
tolerantem
tolerantem
tolerans
Ablativ
toleranti tolerante
toleranti tolerante
toleranti tolerante
Vokativ
tolerans
tolerans
tolerans
Plural
Nominativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Genitiv
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
Dativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Akkusativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Ablativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Vokativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleratus
tolerata
toleratum
Genitiv
tolerati
toleratae
tolerati
Dativ
tolerato
toleratae
tolerato
Akkusativ
toleratum
toleratam
toleratum
Ablativ
tolerato
tolerata
tolerato
Vokativ
tolerate
tolerata
toleratum
Plural
Nominativ
tolerati
toleratae
tolerata
Genitiv
toleratorum
toleratarum
toleratorum
Dativ
toleratis
toleratis
toleratis
Akkusativ
toleratos
toleratas
tolerata
Ablativ
toleratis
toleratis
toleratis
Vokativ
tolerati
toleratae
tolerata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleraturus
toleratura
toleraturum
Genitiv
toleraturi
toleraturae
toleraturi
Dativ
toleraturo
toleraturae
toleraturo
Akkusativ
toleraturum
toleraturam
toleraturum
Ablativ
toleraturo
toleratura
toleraturo
Vokativ
tolerature
toleratura
toleraturum
Plural
Nominativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Genitiv
toleraturorum
toleraturarum
toleraturorum
Dativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Akkusativ
toleraturos
toleraturas
toleratura
Ablativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Vokativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Supina
Supin I
Supin II
toleratum
toleratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolero
2. Person Singular
toleras
3. Person Singular
tolerat
1. Person Plural
toleramus
2. Person Plural
toleratis
3. Person Plural
tolerant
Passiv
1. Person Singular
toleror
2. Person Singular
toleraris tolerare
3. Person Singular
toleratur
1. Person Plural
toleramur
2. Person Plural
toleramini
3. Person Plural
tolerantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerem
2. Person Singular
toleres
3. Person Singular
toleret
1. Person Plural
toleremus
2. Person Plural
toleretis
3. Person Plural
tolerent
Passiv
1. Person Singular
tolerer
2. Person Singular
tolereris tolerere
3. Person Singular
toleretur
1. Person Plural
toleremur
2. Person Plural
toleremini
3. Person Plural
tolerentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolerabam
2. Person Singular
tolerabas
3. Person Singular
tolerabat
1. Person Plural
tolerabamus
2. Person Plural
tolerabatis
3. Person Plural
tolerabant
Passiv
1. Person Singular
tolerabar
2. Person Singular
tolerabaris tolerabare
3. Person Singular
tolerabatur
1. Person Plural
tolerabamur
2. Person Plural
tolerabamini
3. Person Plural
tolerabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerarem
2. Person Singular
tolerares
3. Person Singular
toleraret
1. Person Plural
toleraremus
2. Person Plural
toleraretis
3. Person Plural
tolerarent
Passiv
1. Person Singular
tolerarer
2. Person Singular
tolerareris tolerarere
3. Person Singular
toleraretur
1. Person Plural
toleraremur
2. Person Plural
toleraremini
3. Person Plural
tolerarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
tolerabo
2. Person Singular
tolerabis
3. Person Singular
tolerabit
1. Person Plural
tolerabimus
2. Person Plural
tolerabitis
3. Person Plural
tolerabunt
Passiv
1. Person Singular
tolerabor
2. Person Singular
toleraberis tolerabere
3. Person Singular
tolerabitur
1. Person Plural
tolerabimur
2. Person Plural
tolerabimini
3. Person Plural
tolerabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleravi
2. Person Singular
toleravisti
3. Person Singular
toleravit
1. Person Plural
toleravimus
2. Person Plural
toleravistis
3. Person Plural
toleraverunt toleravere
Passiv
1. Person Singular
toleratus sum
2. Person Singular
toleratus es
3. Person Singular
toleratus est
1. Person Plural
tolerati sumus
2. Person Plural
tolerati estis
3. Person Plural
tolerati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleraverim
2. Person Singular
toleraveris
3. Person Singular
toleraverit
1. Person Plural
toleraverimus
2. Person Plural
toleraveritis
3. Person Plural
toleraverint
Passiv
1. Person Singular
toleratus sim
2. Person Singular
toleratus sis
3. Person Singular
toleratus sit
1. Person Plural
tolerati simus
2. Person Plural
tolerati sitis
3. Person Plural
tolerati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleraveram
2. Person Singular
toleraveras
3. Person Singular
toleraverat
1. Person Plural
toleraveramus
2. Person Plural
toleraveratis
3. Person Plural
toleraverant
Passiv
1. Person Singular
toleratus eram
2. Person Singular
toleratus eras
3. Person Singular
toleratus erat
1. Person Plural
tolerati eramus
2. Person Plural
tolerati eratis
3. Person Plural
tolerati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleravissem
2. Person Singular
toleravisses
3. Person Singular
toleravisset
1. Person Plural
toleravissemus
2. Person Plural
toleravissetis
3. Person Plural
toleravissent
Passiv
1. Person Singular
toleratus essem
2. Person Singular
toleratus esses
3. Person Singular
toleratus esset
1. Person Plural
tolerati essemus
2. Person Plural
tolerati essetis
3. Person Plural
tolerati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
toleravero
2. Person Singular
toleraveris
3. Person Singular
toleraverit
1. Person Plural
toleraverimus
2. Person Plural
toleraveritis
3. Person Plural
toleraverint
Passiv
1. Person Singular
toleratus ero
2. Person Singular
toleratus eris
3. Person Singular
toleratus erit
1. Person Plural
tolerati erimus
2. Person Plural
tolerati eritis
3. Person Plural
tolerati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
tolerare
Vorzeitigkeit
toleravisse
Nachzeitigkeit
toleraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
tolerari tolerarier
Vorzeitigkeit
toleratum esse
Nachzeitigkeit
toleratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
tolera
!
2. Person Plural
tolerate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
tolerato
3. Person Singular
tolerato
2. Person Plural
toleratote
3. Person Plural
toleranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
tolerare
Genitiv
tolerandi
Dativ
tolerando
Akkusativ
tolerandum
Ablativ
tolerando
Vokativ
tolerande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerandus
toleranda
tolerandum
Genitiv
tolerandi
tolerandae
tolerandi
Dativ
tolerando
tolerandae
tolerando
Akkusativ
tolerandum
tolerandam
tolerandum
Ablativ
tolerando
toleranda
tolerando
Vokativ
tolerande
toleranda
tolerandum
Plural
Nominativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Genitiv
tolerandorum
tolerandarum
tolerandorum
Dativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Akkusativ
tolerandos
tolerandas
toleranda
Ablativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Vokativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerans
tolerans
tolerans
Genitiv
tolerantis
tolerantis
tolerantis
Dativ
toleranti
toleranti
toleranti
Akkusativ
tolerantem
tolerantem
tolerans
Ablativ
toleranti tolerante
toleranti tolerante
toleranti tolerante
Vokativ
tolerans
tolerans
tolerans
Plural
Nominativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Genitiv
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
Dativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Akkusativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Ablativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Vokativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleratus
tolerata
toleratum
Genitiv
tolerati
toleratae
tolerati
Dativ
tolerato
toleratae
tolerato
Akkusativ
toleratum
toleratam
toleratum
Ablativ
tolerato
tolerata
tolerato
Vokativ
tolerate
tolerata
toleratum
Plural
Nominativ
tolerati
toleratae
tolerata
Genitiv
toleratorum
toleratarum
toleratorum
Dativ
toleratis
toleratis
toleratis
Akkusativ
toleratos
toleratas
tolerata
Ablativ
toleratis
toleratis
toleratis
Vokativ
tolerati
toleratae
tolerata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleraturus
toleratura
toleraturum
Genitiv
toleraturi
toleraturae
toleraturi
Dativ
toleraturo
toleraturae
toleraturo
Akkusativ
toleraturum
toleraturam
toleraturum
Ablativ
toleraturo
toleratura
toleraturo
Vokativ
tolerature
toleratura
toleraturum
Plural
Nominativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Genitiv
toleraturorum
toleraturarum
toleraturorum
Dativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Akkusativ
toleraturos
toleraturas
toleratura
Ablativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Vokativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Supina
Supin I
Supin II
toleratum
toleratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolero
ich halte
2. Person Singular
toleras
du hältst
3. Person Singular
tolerat
er/sie/es hält
1. Person Plural
toleramus
wir halten
2. Person Plural
toleratis
ihr haltet
3. Person Plural
tolerant
sie halten
Passiv
1. Person Singular
toleror
ich werde gehalten
2. Person Singular
toleraris tolerare
du wirst gehalten
3. Person Singular
toleratur
er/sie/es wird gehalten
1. Person Plural
toleramur
wir werden gehalten
2. Person Plural
toleramini
ihr werdet gehalten
3. Person Plural
tolerantur
sie werden gehalten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerem
ich halte
2. Person Singular
toleres
du haltest
3. Person Singular
toleret
er/sie/es halte
1. Person Plural
toleremus
wir halten
2. Person Plural
toleretis
ihr haltet
3. Person Plural
tolerent
sie halten
Passiv
1. Person Singular
tolerer
ich werde gehalten
2. Person Singular
tolereris tolerere
du werdest gehalten
3. Person Singular
toleretur
er/sie/es werde gehalten
1. Person Plural
toleremur
wir werden gehalten
2. Person Plural
toleremini
ihr werdet gehalten
3. Person Plural
tolerentur
sie werden gehalten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolerabam
ich hielt
2. Person Singular
tolerabas
du hieltest
3. Person Singular
tolerabat
er/sie/es hielt
1. Person Plural
tolerabamus
wir hielten
2. Person Plural
tolerabatis
ihr hieltet
3. Person Plural
tolerabant
sie hielten
Passiv
1. Person Singular
tolerabar
ich wurde gehalten
2. Person Singular
tolerabaris tolerabare
du wurdest gehalten
3. Person Singular
tolerabatur
er/sie/es wurde gehalten
1. Person Plural
tolerabamur
wir wurden gehalten
2. Person Plural
tolerabamini
ihr wurdet gehalten
3. Person Plural
tolerabantur
sie wurden gehalten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerarem
ich hielte
2. Person Singular
tolerares
du hieltest
3. Person Singular
toleraret
er/sie/es hielte
1. Person Plural
toleraremus
wir hielten
2. Person Plural
toleraretis
ihr hieltet
3. Person Plural
tolerarent
sie hielten
Passiv
1. Person Singular
tolerarer
ich würde gehalten
2. Person Singular
tolerareris tolerarere
du würdest gehalten
3. Person Singular
toleraretur
er/sie/es würde gehalten
1. Person Plural
toleraremur
wir würden gehalten
2. Person Plural
toleraremini
ihr würdet gehalten
3. Person Plural
tolerarentur
sie würden gehalten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
tolerabo
ich werde halten
2. Person Singular
tolerabis
du wirst halten
3. Person Singular
tolerabit
er/sie/es wird halten
1. Person Plural
tolerabimus
wir werden halten
2. Person Plural
tolerabitis
ihr werdet halten
3. Person Plural
tolerabunt
sie werden halten
Passiv
1. Person Singular
tolerabor
ich werde gehalten werden
2. Person Singular
toleraberis tolerabere
du wirst gehalten werden
3. Person Singular
tolerabitur
er/sie/es wird gehalten werden
1. Person Plural
tolerabimur
wir werden gehalten werden
2. Person Plural
tolerabimini
ihr werdet gehalten werden
3. Person Plural
tolerabuntur
sie werden gehalten werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleravi
ich habe gehalten
2. Person Singular
toleravisti
du hast gehalten
3. Person Singular
toleravit
er/sie/es hat gehalten
1. Person Plural
toleravimus
wir haben gehalten
2. Person Plural
toleravistis
ihr habt gehalten
3. Person Plural
toleraverunt toleravere
sie haben gehalten
Passiv
1. Person Singular
toleratus sum
ich bin gehalten worden
2. Person Singular
toleratus es
du bist gehalten worden
3. Person Singular
toleratus est
er/sie/es ist gehalten worden
1. Person Plural
tolerati sumus
wir sind gehalten worden
2. Person Plural
tolerati estis
ihr seid gehalten worden
3. Person Plural
tolerati sunt
sie sind gehalten worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleraverim
ich habe gehalten
2. Person Singular
toleraveris
du habest gehalten
3. Person Singular
toleraverit
er/sie/es habe gehalten
1. Person Plural
toleraverimus
wir haben gehalten
2. Person Plural
toleraveritis
ihr habet gehalten
3. Person Plural
toleraverint
sie haben gehalten
Passiv
1. Person Singular
toleratus sim
ich sei gehalten worden
2. Person Singular
toleratus sis
du seiest gehalten worden
3. Person Singular
toleratus sit
er/sie/es sei gehalten worden
1. Person Plural
tolerati simus
wir seien gehalten worden
2. Person Plural
tolerati sitis
ihr seiet gehalten worden
3. Person Plural
tolerati sint
sie seien gehalten worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleraveram
ich hatte gehalten
2. Person Singular
toleraveras
du hattest gehalten
3. Person Singular
toleraverat
er/sie/es hatte gehalten
1. Person Plural
toleraveramus
wir hatten gehalten
2. Person Plural
toleraveratis
ihr hattet gehalten
3. Person Plural
toleraverant
sie hatten gehalten
Passiv
1. Person Singular
toleratus eram
ich war gehalten worden
2. Person Singular
toleratus eras
du warst gehalten worden
3. Person Singular
toleratus erat
er/sie/es war gehalten worden
1. Person Plural
tolerati eramus
wir waren gehalten worden
2. Person Plural
tolerati eratis
ihr wart gehalten worden
3. Person Plural
tolerati erant
sie waren gehalten worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleravissem
ich hätte gehalten
2. Person Singular
toleravisses
du hättest gehalten
3. Person Singular
toleravisset
er/sie/es hätte gehalten
1. Person Plural
toleravissemus
wir hätten gehalten
2. Person Plural
toleravissetis
ihr hättet gehalten
3. Person Plural
toleravissent
sie hätten gehalten
Passiv
1. Person Singular
toleratus essem
ich wäre gehalten worden
2. Person Singular
toleratus esses
du wärest gehalten worden
3. Person Singular
toleratus esset
er/sie/es wäre gehalten worden
1. Person Plural
tolerati essemus
wir wären gehalten worden
2. Person Plural
tolerati essetis
ihr wäret gehalten worden
3. Person Plural
tolerati essent
sie wären gehalten worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
toleravero
ich werde gehalten haben
2. Person Singular
toleraveris
du wirst gehalten haben
3. Person Singular
toleraverit
er/sie/es wird gehalten haben
1. Person Plural
toleraverimus
wir werden gehalten haben
2. Person Plural
toleraveritis
ihr werdet gehalten haben
3. Person Plural
toleraverint
sie werden gehalten haben
Passiv
1. Person Singular
toleratus ero
ich werde gehalten worden sein
2. Person Singular
toleratus eris
du wirst gehalten worden sein
3. Person Singular
toleratus erit
er/sie/es wird gehalten worden sein
1. Person Plural
tolerati erimus
wir werden gehalten worden sein
2. Person Plural
tolerati eritis
ihr werdet gehalten worden sein
3. Person Plural
tolerati erunt
sie werden gehalten worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
tolerare
halten
Vorzeitigkeit
toleravisse
gehalten haben
Nachzeitigkeit
toleraturum esse
halten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
tolerari tolerarier
gehalten werden
Vorzeitigkeit
toleratum esse
gehalten worden sein
Nachzeitigkeit
toleratum iri
künftig gehalten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
tolera
halte!
2. Person Plural
tolerate
haltet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
tolerato
3. Person Singular
tolerato
2. Person Plural
toleratote
3. Person Plural
toleranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
tolerare
das Halten
Genitiv
tolerandi
des Haltens
Dativ
tolerando
dem Halten
Akkusativ
tolerandum
das Halten
Ablativ
tolerando
durch das Halten
Vokativ
tolerande
Halten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerandus
toleranda
tolerandum
Genitiv
tolerandi
tolerandae
tolerandi
Dativ
tolerando
tolerandae
tolerando
Akkusativ
tolerandum
tolerandam
tolerandum
Ablativ
tolerando
toleranda
tolerando
Vokativ
tolerande
toleranda
tolerandum
Plural
Nominativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Genitiv
tolerandorum
tolerandarum
tolerandorum
Dativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Akkusativ
tolerandos
tolerandas
toleranda
Ablativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Vokativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerans
tolerans
tolerans
Genitiv
tolerantis
tolerantis
tolerantis
Dativ
toleranti
toleranti
toleranti
Akkusativ
tolerantem
tolerantem
tolerans
Ablativ
toleranti tolerante
toleranti tolerante
toleranti tolerante
Vokativ
tolerans
tolerans
tolerans
Plural
Nominativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Genitiv
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
Dativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Akkusativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Ablativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Vokativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleratus
tolerata
toleratum
Genitiv
tolerati
toleratae
tolerati
Dativ
tolerato
toleratae
tolerato
Akkusativ
toleratum
toleratam
toleratum
Ablativ
tolerato
tolerata
tolerato
Vokativ
tolerate
tolerata
toleratum
Plural
Nominativ
tolerati
toleratae
tolerata
Genitiv
toleratorum
toleratarum
toleratorum
Dativ
toleratis
toleratis
toleratis
Akkusativ
toleratos
toleratas
tolerata
Ablativ
toleratis
toleratis
toleratis
Vokativ
tolerati
toleratae
tolerata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleraturus
toleratura
toleraturum
Genitiv
toleraturi
toleraturae
toleraturi
Dativ
toleraturo
toleraturae
toleraturo
Akkusativ
toleraturum
toleraturam
toleraturum
Ablativ
toleraturo
toleratura
toleraturo
Vokativ
tolerature
toleratura
toleraturum
Plural
Nominativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Genitiv
toleraturorum
toleraturarum
toleraturorum
Dativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Akkusativ
toleraturos
toleraturas
toleratura
Ablativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Vokativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Supina
Supin I
Supin II
toleratum
toleratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolero
ich trage
2. Person Singular
toleras
du trägst
3. Person Singular
tolerat
er/sie/es trägt
1. Person Plural
toleramus
wir tragen
2. Person Plural
toleratis
ihr tragt
3. Person Plural
tolerant
sie tragen
Passiv
1. Person Singular
toleror
ich werde getragen
2. Person Singular
toleraris tolerare
du wirst getragen
3. Person Singular
toleratur
er/sie/es wird getragen
1. Person Plural
toleramur
wir werden getragen
2. Person Plural
toleramini
ihr werdet getragen
3. Person Plural
tolerantur
sie werden getragen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerem
ich trage
2. Person Singular
toleres
du tragest
3. Person Singular
toleret
er/sie/es trage
1. Person Plural
toleremus
wir tragen
2. Person Plural
toleretis
ihr traget
3. Person Plural
tolerent
sie tragen
Passiv
1. Person Singular
tolerer
ich werde getragen
2. Person Singular
tolereris tolerere
du werdest getragen
3. Person Singular
toleretur
er/sie/es werde getragen
1. Person Plural
toleremur
wir werden getragen
2. Person Plural
toleremini
ihr werdet getragen
3. Person Plural
tolerentur
sie werden getragen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolerabam
ich trug
2. Person Singular
tolerabas
du trugst
3. Person Singular
tolerabat
er/sie/es trug
1. Person Plural
tolerabamus
wir trugen
2. Person Plural
tolerabatis
ihr trugt
3. Person Plural
tolerabant
sie trugen
Passiv
1. Person Singular
tolerabar
ich wurde getragen
2. Person Singular
tolerabaris tolerabare
du wurdest getragen
3. Person Singular
tolerabatur
er/sie/es wurde getragen
1. Person Plural
tolerabamur
wir wurden getragen
2. Person Plural
tolerabamini
ihr wurdet getragen
3. Person Plural
tolerabantur
sie wurden getragen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerarem
ich trüge
2. Person Singular
tolerares
du trügest
3. Person Singular
toleraret
er/sie/es trüge
1. Person Plural
toleraremus
wir trügen
2. Person Plural
toleraretis
ihr trüget
3. Person Plural
tolerarent
sie trügen
Passiv
1. Person Singular
tolerarer
ich würde getragen
2. Person Singular
tolerareris tolerarere
du würdest getragen
3. Person Singular
toleraretur
er/sie/es würde getragen
1. Person Plural
toleraremur
wir würden getragen
2. Person Plural
toleraremini
ihr würdet getragen
3. Person Plural
tolerarentur
sie würden getragen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
tolerabo
ich werde tragen
2. Person Singular
tolerabis
du wirst tragen
3. Person Singular
tolerabit
er/sie/es wird tragen
1. Person Plural
tolerabimus
wir werden tragen
2. Person Plural
tolerabitis
ihr werdet tragen
3. Person Plural
tolerabunt
sie werden tragen
Passiv
1. Person Singular
tolerabor
ich werde getragen werden
2. Person Singular
toleraberis tolerabere
du wirst getragen werden
3. Person Singular
tolerabitur
er/sie/es wird getragen werden
1. Person Plural
tolerabimur
wir werden getragen werden
2. Person Plural
tolerabimini
ihr werdet getragen werden
3. Person Plural
tolerabuntur
sie werden getragen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleravi
ich habe getragen
2. Person Singular
toleravisti
du hast getragen
3. Person Singular
toleravit
er/sie/es hat getragen
1. Person Plural
toleravimus
wir haben getragen
2. Person Plural
toleravistis
ihr habt getragen
3. Person Plural
toleraverunt toleravere
sie haben getragen
Passiv
1. Person Singular
toleratus sum
ich bin getragen worden
2. Person Singular
toleratus es
du bist getragen worden
3. Person Singular
toleratus est
er/sie/es ist getragen worden
1. Person Plural
tolerati sumus
wir sind getragen worden
2. Person Plural
tolerati estis
ihr seid getragen worden
3. Person Plural
tolerati sunt
sie sind getragen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleraverim
ich habe getragen
2. Person Singular
toleraveris
du habest getragen
3. Person Singular
toleraverit
er/sie/es habe getragen
1. Person Plural
toleraverimus
wir haben getragen
2. Person Plural
toleraveritis
ihr habet getragen
3. Person Plural
toleraverint
sie haben getragen
Passiv
1. Person Singular
toleratus sim
ich sei getragen worden
2. Person Singular
toleratus sis
du seiest getragen worden
3. Person Singular
toleratus sit
er/sie/es sei getragen worden
1. Person Plural
tolerati simus
wir seien getragen worden
2. Person Plural
tolerati sitis
ihr seiet getragen worden
3. Person Plural
tolerati sint
sie seien getragen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleraveram
ich hatte getragen
2. Person Singular
toleraveras
du hattest getragen
3. Person Singular
toleraverat
er/sie/es hatte getragen
1. Person Plural
toleraveramus
wir hatten getragen
2. Person Plural
toleraveratis
ihr hattet getragen
3. Person Plural
toleraverant
sie hatten getragen
Passiv
1. Person Singular
toleratus eram
ich war getragen worden
2. Person Singular
toleratus eras
du warst getragen worden
3. Person Singular
toleratus erat
er/sie/es war getragen worden
1. Person Plural
tolerati eramus
wir waren getragen worden
2. Person Plural
tolerati eratis
ihr wart getragen worden
3. Person Plural
tolerati erant
sie waren getragen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleravissem
ich hätte getragen
2. Person Singular
toleravisses
du hättest getragen
3. Person Singular
toleravisset
er/sie/es hätte getragen
1. Person Plural
toleravissemus
wir hätten getragen
2. Person Plural
toleravissetis
ihr hättet getragen
3. Person Plural
toleravissent
sie hätten getragen
Passiv
1. Person Singular
toleratus essem
ich wäre getragen worden
2. Person Singular
toleratus esses
du wärest getragen worden
3. Person Singular
toleratus esset
er/sie/es wäre getragen worden
1. Person Plural
tolerati essemus
wir wären getragen worden
2. Person Plural
tolerati essetis
ihr wäret getragen worden
3. Person Plural
tolerati essent
sie wären getragen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
toleravero
ich werde getragen haben
2. Person Singular
toleraveris
du wirst getragen haben
3. Person Singular
toleraverit
er/sie/es wird getragen haben
1. Person Plural
toleraverimus
wir werden getragen haben
2. Person Plural
toleraveritis
ihr werdet getragen haben
3. Person Plural
toleraverint
sie werden getragen haben
Passiv
1. Person Singular
toleratus ero
ich werde getragen worden sein
2. Person Singular
toleratus eris
du wirst getragen worden sein
3. Person Singular
toleratus erit
er/sie/es wird getragen worden sein
1. Person Plural
tolerati erimus
wir werden getragen worden sein
2. Person Plural
tolerati eritis
ihr werdet getragen worden sein
3. Person Plural
tolerati erunt
sie werden getragen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
tolerare
tragen
Vorzeitigkeit
toleravisse
getragen haben
Nachzeitigkeit
toleraturum esse
tragen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
tolerari tolerarier
getragen werden
Vorzeitigkeit
toleratum esse
getragen worden sein
Nachzeitigkeit
toleratum iri
künftig getragen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
tolera
trag!
2. Person Plural
tolerate
tragt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
tolerato
3. Person Singular
tolerato
2. Person Plural
toleratote
3. Person Plural
toleranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
tolerare
das Tragen
Genitiv
tolerandi
des Tragens
Dativ
tolerando
dem Tragen
Akkusativ
tolerandum
das Tragen
Ablativ
tolerando
durch das Tragen
Vokativ
tolerande
Tragen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerandus
toleranda
tolerandum
Genitiv
tolerandi
tolerandae
tolerandi
Dativ
tolerando
tolerandae
tolerando
Akkusativ
tolerandum
tolerandam
tolerandum
Ablativ
tolerando
toleranda
tolerando
Vokativ
tolerande
toleranda
tolerandum
Plural
Nominativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Genitiv
tolerandorum
tolerandarum
tolerandorum
Dativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Akkusativ
tolerandos
tolerandas
toleranda
Ablativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Vokativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerans
tolerans
tolerans
Genitiv
tolerantis
tolerantis
tolerantis
Dativ
toleranti
toleranti
toleranti
Akkusativ
tolerantem
tolerantem
tolerans
Ablativ
toleranti tolerante
toleranti tolerante
toleranti tolerante
Vokativ
tolerans
tolerans
tolerans
Plural
Nominativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Genitiv
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
Dativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Akkusativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Ablativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Vokativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleratus
tolerata
toleratum
Genitiv
tolerati
toleratae
tolerati
Dativ
tolerato
toleratae
tolerato
Akkusativ
toleratum
toleratam
toleratum
Ablativ
tolerato
tolerata
tolerato
Vokativ
tolerate
tolerata
toleratum
Plural
Nominativ
tolerati
toleratae
tolerata
Genitiv
toleratorum
toleratarum
toleratorum
Dativ
toleratis
toleratis
toleratis
Akkusativ
toleratos
toleratas
tolerata
Ablativ
toleratis
toleratis
toleratis
Vokativ
tolerati
toleratae
tolerata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleraturus
toleratura
toleraturum
Genitiv
toleraturi
toleraturae
toleraturi
Dativ
toleraturo
toleraturae
toleraturo
Akkusativ
toleraturum
toleraturam
toleraturum
Ablativ
toleraturo
toleratura
toleraturo
Vokativ
tolerature
toleratura
toleraturum
Plural
Nominativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Genitiv
toleraturorum
toleraturarum
toleraturorum
Dativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Akkusativ
toleraturos
toleraturas
toleratura
Ablativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Vokativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Supina
Supin I
Supin II
toleratum
toleratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolero
ich unterhalte
2. Person Singular
toleras
du unterhältst
3. Person Singular
tolerat
er/sie/es unterhält
1. Person Plural
toleramus
wir unterhalten
2. Person Plural
toleratis
ihr unterhaltet
3. Person Plural
tolerant
sie unterhalten
Passiv
1. Person Singular
toleror
ich werde unterhalten
2. Person Singular
toleraris tolerare
du wirst unterhalten
3. Person Singular
toleratur
er/sie/es wird unterhalten
1. Person Plural
toleramur
wir werden unterhalten
2. Person Plural
toleramini
ihr werdet unterhalten
3. Person Plural
tolerantur
sie werden unterhalten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerem
ich unterhalte
2. Person Singular
toleres
du unterhaltest
3. Person Singular
toleret
er/sie/es unterhalte
1. Person Plural
toleremus
wir unterhalten
2. Person Plural
toleretis
ihr unterhaltet
3. Person Plural
tolerent
sie unterhalten
Passiv
1. Person Singular
tolerer
ich werde unterhalten
2. Person Singular
tolereris tolerere
du werdest unterhalten
3. Person Singular
toleretur
er/sie/es werde unterhalten
1. Person Plural
toleremur
wir werden unterhalten
2. Person Plural
toleremini
ihr werdet unterhalten
3. Person Plural
tolerentur
sie werden unterhalten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
tolerabam
ich unterhielt
2. Person Singular
tolerabas
du unterhieltest
3. Person Singular
tolerabat
er/sie/es unterhielt
1. Person Plural
tolerabamus
wir unterhielten
2. Person Plural
tolerabatis
ihr unterhieltet
3. Person Plural
tolerabant
sie unterhielten
Passiv
1. Person Singular
tolerabar
ich wurde unterhalten
2. Person Singular
tolerabaris tolerabare
du wurdest unterhalten
3. Person Singular
tolerabatur
er/sie/es wurde unterhalten
1. Person Plural
tolerabamur
wir wurden unterhalten
2. Person Plural
tolerabamini
ihr wurdet unterhalten
3. Person Plural
tolerabantur
sie wurden unterhalten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
tolerarem
ich unterhielte
2. Person Singular
tolerares
du unterhieltest
3. Person Singular
toleraret
er/sie/es unterhielte
1. Person Plural
toleraremus
wir unterhielten
2. Person Plural
toleraretis
ihr unterhieltet
3. Person Plural
tolerarent
sie unterhielten
Passiv
1. Person Singular
tolerarer
ich würde unterhalten
2. Person Singular
tolerareris tolerarere
du würdest unterhalten
3. Person Singular
toleraretur
er/sie/es würde unterhalten
1. Person Plural
toleraremur
wir würden unterhalten
2. Person Plural
toleraremini
ihr würdet unterhalten
3. Person Plural
tolerarentur
sie würden unterhalten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
tolerabo
ich werde unterhalten
2. Person Singular
tolerabis
du wirst unterhalten
3. Person Singular
tolerabit
er/sie/es wird unterhalten
1. Person Plural
tolerabimus
wir werden unterhalten
2. Person Plural
tolerabitis
ihr werdet unterhalten
3. Person Plural
tolerabunt
sie werden unterhalten
Passiv
1. Person Singular
tolerabor
ich werde unterhalten werden
2. Person Singular
toleraberis tolerabere
du wirst unterhalten werden
3. Person Singular
tolerabitur
er/sie/es wird unterhalten werden
1. Person Plural
tolerabimur
wir werden unterhalten werden
2. Person Plural
tolerabimini
ihr werdet unterhalten werden
3. Person Plural
tolerabuntur
sie werden unterhalten werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleravi
ich habe unterhalten
2. Person Singular
toleravisti
du hast unterhalten
3. Person Singular
toleravit
er/sie/es hat unterhalten
1. Person Plural
toleravimus
wir haben unterhalten
2. Person Plural
toleravistis
ihr habt unterhalten
3. Person Plural
toleraverunt toleravere
sie haben unterhalten
Passiv
1. Person Singular
toleratus sum
ich bin unterhalten worden
2. Person Singular
toleratus es
du bist unterhalten worden
3. Person Singular
toleratus est
er/sie/es ist unterhalten worden
1. Person Plural
tolerati sumus
wir sind unterhalten worden
2. Person Plural
tolerati estis
ihr seid unterhalten worden
3. Person Plural
tolerati sunt
sie sind unterhalten worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleraverim
ich habe unterhalten
2. Person Singular
toleraveris
du habest unterhalten
3. Person Singular
toleraverit
er/sie/es habe unterhalten
1. Person Plural
toleraverimus
wir haben unterhalten
2. Person Plural
toleraveritis
ihr habet unterhalten
3. Person Plural
toleraverint
sie haben unterhalten
Passiv
1. Person Singular
toleratus sim
ich sei unterhalten worden
2. Person Singular
toleratus sis
du seiest unterhalten worden
3. Person Singular
toleratus sit
er/sie/es sei unterhalten worden
1. Person Plural
tolerati simus
wir seien unterhalten worden
2. Person Plural
tolerati sitis
ihr seiet unterhalten worden
3. Person Plural
tolerati sint
sie seien unterhalten worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
toleraveram
ich hatte unterhalten
2. Person Singular
toleraveras
du hattest unterhalten
3. Person Singular
toleraverat
er/sie/es hatte unterhalten
1. Person Plural
toleraveramus
wir hatten unterhalten
2. Person Plural
toleraveratis
ihr hattet unterhalten
3. Person Plural
toleraverant
sie hatten unterhalten
Passiv
1. Person Singular
toleratus eram
ich war unterhalten worden
2. Person Singular
toleratus eras
du warst unterhalten worden
3. Person Singular
toleratus erat
er/sie/es war unterhalten worden
1. Person Plural
tolerati eramus
wir waren unterhalten worden
2. Person Plural
tolerati eratis
ihr wart unterhalten worden
3. Person Plural
tolerati erant
sie waren unterhalten worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
toleravissem
ich hätte unterhalten
2. Person Singular
toleravisses
du hättest unterhalten
3. Person Singular
toleravisset
er/sie/es hätte unterhalten
1. Person Plural
toleravissemus
wir hätten unterhalten
2. Person Plural
toleravissetis
ihr hättet unterhalten
3. Person Plural
toleravissent
sie hätten unterhalten
Passiv
1. Person Singular
toleratus essem
ich wäre unterhalten worden
2. Person Singular
toleratus esses
du wärest unterhalten worden
3. Person Singular
toleratus esset
er/sie/es wäre unterhalten worden
1. Person Plural
tolerati essemus
wir wären unterhalten worden
2. Person Plural
tolerati essetis
ihr wäret unterhalten worden
3. Person Plural
tolerati essent
sie wären unterhalten worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
toleravero
ich werde unterhalten haben
2. Person Singular
toleraveris
du wirst unterhalten haben
3. Person Singular
toleraverit
er/sie/es wird unterhalten haben
1. Person Plural
toleraverimus
wir werden unterhalten haben
2. Person Plural
toleraveritis
ihr werdet unterhalten haben
3. Person Plural
toleraverint
sie werden unterhalten haben
Passiv
1. Person Singular
toleratus ero
ich werde unterhalten worden sein
2. Person Singular
toleratus eris
du wirst unterhalten worden sein
3. Person Singular
toleratus erit
er/sie/es wird unterhalten worden sein
1. Person Plural
tolerati erimus
wir werden unterhalten worden sein
2. Person Plural
tolerati eritis
ihr werdet unterhalten worden sein
3. Person Plural
tolerati erunt
sie werden unterhalten worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
tolerare
unterhalten
Vorzeitigkeit
toleravisse
unterhalten haben
Nachzeitigkeit
toleraturum esse
unterhalten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
tolerari tolerarier
unterhalten werden
Vorzeitigkeit
toleratum esse
unterhalten worden sein
Nachzeitigkeit
toleratum iri
künftig unterhalten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
tolera
unterhalte!
2. Person Plural
tolerate
unterhaltet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
tolerato
3. Person Singular
tolerato
2. Person Plural
toleratote
3. Person Plural
toleranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
tolerare
das Unterhalten
Genitiv
tolerandi
des Unterhaltens
Dativ
tolerando
dem Unterhalten
Akkusativ
tolerandum
das Unterhalten
Ablativ
tolerando
durch das Unterhalten
Vokativ
tolerande
Unterhalten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerandus
toleranda
tolerandum
Genitiv
tolerandi
tolerandae
tolerandi
Dativ
tolerando
tolerandae
tolerando
Akkusativ
tolerandum
tolerandam
tolerandum
Ablativ
tolerando
toleranda
tolerando
Vokativ
tolerande
toleranda
tolerandum
Plural
Nominativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Genitiv
tolerandorum
tolerandarum
tolerandorum
Dativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Akkusativ
tolerandos
tolerandas
toleranda
Ablativ
tolerandis
tolerandis
tolerandis
Vokativ
tolerandi
tolerandae
toleranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
tolerans
tolerans
tolerans
Genitiv
tolerantis
tolerantis
tolerantis
Dativ
toleranti
toleranti
toleranti
Akkusativ
tolerantem
tolerantem
tolerans
Ablativ
toleranti tolerante
toleranti tolerante
toleranti tolerante
Vokativ
tolerans
tolerans
tolerans
Plural
Nominativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Genitiv
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
tolerantium tolerantum
Dativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Akkusativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Ablativ
tolerantibus
tolerantibus
tolerantibus
Vokativ
tolerantes
tolerantes
tolerantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleratus
tolerata
toleratum
Genitiv
tolerati
toleratae
tolerati
Dativ
tolerato
toleratae
tolerato
Akkusativ
toleratum
toleratam
toleratum
Ablativ
tolerato
tolerata
tolerato
Vokativ
tolerate
tolerata
toleratum
Plural
Nominativ
tolerati
toleratae
tolerata
Genitiv
toleratorum
toleratarum
toleratorum
Dativ
toleratis
toleratis
toleratis
Akkusativ
toleratos
toleratas
tolerata
Ablativ
toleratis
toleratis
toleratis
Vokativ
tolerati
toleratae
tolerata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
toleraturus
toleratura
toleraturum
Genitiv
toleraturi
toleraturae
toleraturi
Dativ
toleraturo
toleraturae
toleraturo
Akkusativ
toleraturum
toleraturam
toleraturum
Ablativ
toleraturo
toleratura
toleraturo
Vokativ
tolerature
toleratura
toleraturum
Plural
Nominativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Genitiv
toleraturorum
toleraturarum
toleraturorum
Dativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Akkusativ
toleraturos
toleraturas
toleratura
Ablativ
toleraturis
toleraturis
toleraturis
Vokativ
toleraturi
toleraturae
toleratura
Supina
Supin I
Supin II
toleratum
toleratu