Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulento
|
ich beunruhige |
| 2. Person Singular |
turbulentas
|
du beunruhigst |
| 3. Person Singular |
turbulentat
|
er/sie/es beunruhigt |
| 1. Person Plural |
turbulentamus
|
wir beunruhigen |
| 2. Person Plural |
turbulentatis
|
ihr beunruhigt |
| 3. Person Plural |
turbulentant
|
sie beunruhigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentor
|
ich werde beunruhigt |
| 2. Person Singular |
turbulentaris turbulentare
|
du wirst beunruhigt |
| 3. Person Singular |
turbulentatur
|
er/sie/es wird beunruhigt |
| 1. Person Plural |
turbulentamur
|
wir werden beunruhigt |
| 2. Person Plural |
turbulentamini
|
ihr werdet beunruhigt |
| 3. Person Plural |
turbulentantur
|
sie werden beunruhigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentem
|
ich beunruhige |
| 2. Person Singular |
turbulentes
|
du beunruhigest |
| 3. Person Singular |
turbulentet
|
er/sie/es beunruhige |
| 1. Person Plural |
turbulentemus
|
wir beunruhigen |
| 2. Person Plural |
turbulentetis
|
ihr beunruhiget |
| 3. Person Plural |
turbulentent
|
sie beunruhigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulenter
|
ich werde beunruhigt |
| 2. Person Singular |
turbulenteris turbulentere
|
du werdest beunruhigt |
| 3. Person Singular |
turbulentetur
|
er/sie/es werde beunruhigt |
| 1. Person Plural |
turbulentemur
|
wir werden beunruhigt |
| 2. Person Plural |
turbulentemini
|
ihr werdet beunruhigt |
| 3. Person Plural |
turbulententur
|
sie werden beunruhigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentabam
|
ich beunruhigte |
| 2. Person Singular |
turbulentabas
|
du beunruhigtest |
| 3. Person Singular |
turbulentabat
|
er/sie/es beunruhigte |
| 1. Person Plural |
turbulentabamus
|
wir beunruhigten |
| 2. Person Plural |
turbulentabatis
|
ihr beunruhigtet |
| 3. Person Plural |
turbulentabant
|
sie beunruhigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentabar
|
ich wurde beunruhigt |
| 2. Person Singular |
turbulentabaris turbulentabare
|
du wurdest beunruhigt |
| 3. Person Singular |
turbulentabatur
|
er/sie/es wurde beunruhigt |
| 1. Person Plural |
turbulentabamur
|
wir wurden beunruhigt |
| 2. Person Plural |
turbulentabamini
|
ihr wurdet beunruhigt |
| 3. Person Plural |
turbulentabantur
|
sie wurden beunruhigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentarem
|
ich beunruhigte |
| 2. Person Singular |
turbulentares
|
du beunruhigtest |
| 3. Person Singular |
turbulentaret
|
er/sie/es beunruhigte |
| 1. Person Plural |
turbulentaremus
|
wir beunruhigten |
| 2. Person Plural |
turbulentaretis
|
ihr beunruhigtet |
| 3. Person Plural |
turbulentarent
|
sie beunruhigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentarer
|
ich würde beunruhigt |
| 2. Person Singular |
turbulentareris turbulentarere
|
du würdest beunruhigt |
| 3. Person Singular |
turbulentaretur
|
er/sie/es würde beunruhigt |
| 1. Person Plural |
turbulentaremur
|
wir würden beunruhigt |
| 2. Person Plural |
turbulentaremini
|
ihr würdet beunruhigt |
| 3. Person Plural |
turbulentarentur
|
sie würden beunruhigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentabo
|
ich werde beunruhigen |
| 2. Person Singular |
turbulentabis
|
du wirst beunruhigen |
| 3. Person Singular |
turbulentabit
|
er/sie/es wird beunruhigen |
| 1. Person Plural |
turbulentabimus
|
wir werden beunruhigen |
| 2. Person Plural |
turbulentabitis
|
ihr werdet beunruhigen |
| 3. Person Plural |
turbulentabunt
|
sie werden beunruhigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentabor
|
ich werde beunruhigt werden |
| 2. Person Singular |
turbulentaberis turbulentabere
|
du wirst beunruhigt werden |
| 3. Person Singular |
turbulentabitur
|
er/sie/es wird beunruhigt werden |
| 1. Person Plural |
turbulentabimur
|
wir werden beunruhigt werden |
| 2. Person Plural |
turbulentabimini
|
ihr werdet beunruhigt werden |
| 3. Person Plural |
turbulentabuntur
|
sie werden beunruhigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentavi
|
ich habe beunruhigt |
| 2. Person Singular |
turbulentavisti
|
du hast beunruhigt |
| 3. Person Singular |
turbulentavit
|
er/sie/es hat beunruhigt |
| 1. Person Plural |
turbulentavimus
|
wir haben beunruhigt |
| 2. Person Plural |
turbulentavistis
|
ihr habt beunruhigt |
| 3. Person Plural |
turbulentaverunt turbulentavere
|
sie haben beunruhigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentatus sum
|
ich bin beunruhigt worden |
| 2. Person Singular |
turbulentatus es
|
du bist beunruhigt worden |
| 3. Person Singular |
turbulentatus est
|
er/sie/es ist beunruhigt worden |
| 1. Person Plural |
turbulentati sumus
|
wir sind beunruhigt worden |
| 2. Person Plural |
turbulentati estis
|
ihr seid beunruhigt worden |
| 3. Person Plural |
turbulentati sunt
|
sie sind beunruhigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentaverim
|
ich habe beunruhigt |
| 2. Person Singular |
turbulentaveris
|
du habest beunruhigt |
| 3. Person Singular |
turbulentaverit
|
er/sie/es habe beunruhigt |
| 1. Person Plural |
turbulentaverimus
|
wir haben beunruhigt |
| 2. Person Plural |
turbulentaveritis
|
ihr habet beunruhigt |
| 3. Person Plural |
turbulentaverint
|
sie haben beunruhigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentatus sim
|
ich sei beunruhigt worden |
| 2. Person Singular |
turbulentatus sis
|
du seiest beunruhigt worden |
| 3. Person Singular |
turbulentatus sit
|
er/sie/es sei beunruhigt worden |
| 1. Person Plural |
turbulentati simus
|
wir seien beunruhigt worden |
| 2. Person Plural |
turbulentati sitis
|
ihr seiet beunruhigt worden |
| 3. Person Plural |
turbulentati sint
|
sie seien beunruhigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentaveram
|
ich hatte beunruhigt |
| 2. Person Singular |
turbulentaveras
|
du hattest beunruhigt |
| 3. Person Singular |
turbulentaverat
|
er/sie/es hatte beunruhigt |
| 1. Person Plural |
turbulentaveramus
|
wir hatten beunruhigt |
| 2. Person Plural |
turbulentaveratis
|
ihr hattet beunruhigt |
| 3. Person Plural |
turbulentaverant
|
sie hatten beunruhigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentatus eram
|
ich war beunruhigt worden |
| 2. Person Singular |
turbulentatus eras
|
du warst beunruhigt worden |
| 3. Person Singular |
turbulentatus erat
|
er/sie/es war beunruhigt worden |
| 1. Person Plural |
turbulentati eramus
|
wir waren beunruhigt worden |
| 2. Person Plural |
turbulentati eratis
|
ihr wart beunruhigt worden |
| 3. Person Plural |
turbulentati erant
|
sie waren beunruhigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentavissem
|
ich hätte beunruhigt |
| 2. Person Singular |
turbulentavisses
|
du hättest beunruhigt |
| 3. Person Singular |
turbulentavisset
|
er/sie/es hätte beunruhigt |
| 1. Person Plural |
turbulentavissemus
|
wir hätten beunruhigt |
| 2. Person Plural |
turbulentavissetis
|
ihr hättet beunruhigt |
| 3. Person Plural |
turbulentavissent
|
sie hätten beunruhigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentatus essem
|
ich wäre beunruhigt worden |
| 2. Person Singular |
turbulentatus esses
|
du wärest beunruhigt worden |
| 3. Person Singular |
turbulentatus esset
|
er/sie/es wäre beunruhigt worden |
| 1. Person Plural |
turbulentati essemus
|
wir wären beunruhigt worden |
| 2. Person Plural |
turbulentati essetis
|
ihr wäret beunruhigt worden |
| 3. Person Plural |
turbulentati essent
|
sie wären beunruhigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentavero
|
ich werde beunruhigt haben |
| 2. Person Singular |
turbulentaveris
|
du wirst beunruhigt haben |
| 3. Person Singular |
turbulentaverit
|
er/sie/es wird beunruhigt haben |
| 1. Person Plural |
turbulentaverimus
|
wir werden beunruhigt haben |
| 2. Person Plural |
turbulentaveritis
|
ihr werdet beunruhigt haben |
| 3. Person Plural |
turbulentaverint
|
sie werden beunruhigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentatus ero
|
ich werde beunruhigt worden sein |
| 2. Person Singular |
turbulentatus eris
|
du wirst beunruhigt worden sein |
| 3. Person Singular |
turbulentatus erit
|
er/sie/es wird beunruhigt worden sein |
| 1. Person Plural |
turbulentati erimus
|
wir werden beunruhigt worden sein |
| 2. Person Plural |
turbulentati eritis
|
ihr werdet beunruhigt worden sein |
| 3. Person Plural |
turbulentati erunt
|
sie werden beunruhigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
turbulentare
|
beunruhigen |
| Vorzeitigkeit |
turbulentavisse
|
beunruhigt haben |
| Nachzeitigkeit |
turbulentaturum esse
|
beunruhigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
turbulentari turbulentarier
|
beunruhigt werden |
| Vorzeitigkeit |
turbulentatum esse
|
beunruhigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
turbulentatum iri
|
künftig beunruhigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
turbulenta
|
beunruhige; beunruhig! |
| 2. Person Plural |
turbulentate
|
beunruhigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
turbulentato
|
| 3. Person Singular |
turbulentato
|
| 2. Person Plural |
turbulentatote
|
| 3. Person Plural |
turbulentanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
turbulentare
|
das Beunruhigen |
| Genitiv |
turbulentandi
|
des Beunruhigens |
| Dativ |
turbulentando
|
dem Beunruhigen |
| Akkusativ |
turbulentandum
|
das Beunruhigen |
| Ablativ |
turbulentando
|
durch das Beunruhigen |
| Vokativ |
turbulentande
|
Beunruhigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
turbulentandus
|
turbulentanda
|
turbulentandum
|
| Genitiv |
turbulentandi
|
turbulentandae
|
turbulentandi
|
| Dativ |
turbulentando
|
turbulentandae
|
turbulentando
|
| Akkusativ |
turbulentandum
|
turbulentandam
|
turbulentandum
|
| Ablativ |
turbulentando
|
turbulentanda
|
turbulentando
|
| Vokativ |
turbulentande
|
turbulentanda
|
turbulentandum
|
Plural
| Nominativ |
turbulentandi
|
turbulentandae
|
turbulentanda
|
| Genitiv |
turbulentandorum
|
turbulentandarum
|
turbulentandorum
|
| Dativ |
turbulentandis
|
turbulentandis
|
turbulentandis
|
| Akkusativ |
turbulentandos
|
turbulentandas
|
turbulentanda
|
| Ablativ |
turbulentandis
|
turbulentandis
|
turbulentandis
|
| Vokativ |
turbulentandi
|
turbulentandae
|
turbulentanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
turbulentans
|
turbulentans
|
turbulentans
|
| Genitiv |
turbulentantis
|
turbulentantis
|
turbulentantis
|
| Dativ |
turbulentanti
|
turbulentanti
|
turbulentanti
|
| Akkusativ |
turbulentantem
|
turbulentantem
|
turbulentans
|
| Ablativ |
turbulentanti turbulentante
|
turbulentanti turbulentante
|
turbulentanti turbulentante
|
| Vokativ |
turbulentans
|
turbulentans
|
turbulentans
|
Plural
| Nominativ |
turbulentantes
|
turbulentantes
|
turbulentantia
|
| Genitiv |
turbulentantium turbulentantum
|
turbulentantium turbulentantum
|
turbulentantium turbulentantum
|
| Dativ |
turbulentantibus
|
turbulentantibus
|
turbulentantibus
|
| Akkusativ |
turbulentantes
|
turbulentantes
|
turbulentantia
|
| Ablativ |
turbulentantibus
|
turbulentantibus
|
turbulentantibus
|
| Vokativ |
turbulentantes
|
turbulentantes
|
turbulentantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
turbulentatus
|
turbulentata
|
turbulentatum
|
| Genitiv |
turbulentati
|
turbulentatae
|
turbulentati
|
| Dativ |
turbulentato
|
turbulentatae
|
turbulentato
|
| Akkusativ |
turbulentatum
|
turbulentatam
|
turbulentatum
|
| Ablativ |
turbulentato
|
turbulentata
|
turbulentato
|
| Vokativ |
turbulentate
|
turbulentata
|
turbulentatum
|
Plural
| Nominativ |
turbulentati
|
turbulentatae
|
turbulentata
|
| Genitiv |
turbulentatorum
|
turbulentatarum
|
turbulentatorum
|
| Dativ |
turbulentatis
|
turbulentatis
|
turbulentatis
|
| Akkusativ |
turbulentatos
|
turbulentatas
|
turbulentata
|
| Ablativ |
turbulentatis
|
turbulentatis
|
turbulentatis
|
| Vokativ |
turbulentati
|
turbulentatae
|
turbulentata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
turbulentaturus
|
turbulentatura
|
turbulentaturum
|
| Genitiv |
turbulentaturi
|
turbulentaturae
|
turbulentaturi
|
| Dativ |
turbulentaturo
|
turbulentaturae
|
turbulentaturo
|
| Akkusativ |
turbulentaturum
|
turbulentaturam
|
turbulentaturum
|
| Ablativ |
turbulentaturo
|
turbulentatura
|
turbulentaturo
|
| Vokativ |
turbulentature
|
turbulentatura
|
turbulentaturum
|
Plural
| Nominativ |
turbulentaturi
|
turbulentaturae
|
turbulentatura
|
| Genitiv |
turbulentaturorum
|
turbulentaturarum
|
turbulentaturorum
|
| Dativ |
turbulentaturis
|
turbulentaturis
|
turbulentaturis
|
| Akkusativ |
turbulentaturos
|
turbulentaturas
|
turbulentatura
|
| Ablativ |
turbulentaturis
|
turbulentaturis
|
turbulentaturis
|
| Vokativ |
turbulentaturi
|
turbulentaturae
|
turbulentatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
turbulentatum
|
turbulentatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulento
|
ich verwirre |
| 2. Person Singular |
turbulentas
|
du verwirrst |
| 3. Person Singular |
turbulentat
|
er/sie/es verwirrt |
| 1. Person Plural |
turbulentamus
|
wir verwirren |
| 2. Person Plural |
turbulentatis
|
ihr verwirrt |
| 3. Person Plural |
turbulentant
|
sie verwirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentor
|
ich werde verwirrt |
| 2. Person Singular |
turbulentaris turbulentare
|
du wirst verwirrt |
| 3. Person Singular |
turbulentatur
|
er/sie/es wird verwirrt |
| 1. Person Plural |
turbulentamur
|
wir werden verwirrt |
| 2. Person Plural |
turbulentamini
|
ihr werdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
turbulentantur
|
sie werden verwirrt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentem
|
ich verwirre |
| 2. Person Singular |
turbulentes
|
du verwirrest |
| 3. Person Singular |
turbulentet
|
er/sie/es verwirre |
| 1. Person Plural |
turbulentemus
|
wir verwirren |
| 2. Person Plural |
turbulentetis
|
ihr verwirret |
| 3. Person Plural |
turbulentent
|
sie verwirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulenter
|
ich werde verwirrt |
| 2. Person Singular |
turbulenteris turbulentere
|
du werdest verwirrt |
| 3. Person Singular |
turbulentetur
|
er/sie/es werde verwirrt |
| 1. Person Plural |
turbulentemur
|
wir werden verwirrt |
| 2. Person Plural |
turbulentemini
|
ihr werdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
turbulententur
|
sie werden verwirrt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentabam
|
ich verwirrte |
| 2. Person Singular |
turbulentabas
|
du verwirrtest |
| 3. Person Singular |
turbulentabat
|
er/sie/es verwirrte |
| 1. Person Plural |
turbulentabamus
|
wir verwirrten |
| 2. Person Plural |
turbulentabatis
|
ihr verwirrtet |
| 3. Person Plural |
turbulentabant
|
sie verwirrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentabar
|
ich wurde verwirrt |
| 2. Person Singular |
turbulentabaris turbulentabare
|
du wurdest verwirrt |
| 3. Person Singular |
turbulentabatur
|
er/sie/es wurde verwirrt |
| 1. Person Plural |
turbulentabamur
|
wir wurden verwirrt |
| 2. Person Plural |
turbulentabamini
|
ihr wurdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
turbulentabantur
|
sie wurden verwirrt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentarem
|
ich verwirrte |
| 2. Person Singular |
turbulentares
|
du verwirrtest |
| 3. Person Singular |
turbulentaret
|
er/sie/es verwirrte |
| 1. Person Plural |
turbulentaremus
|
wir verwirrten |
| 2. Person Plural |
turbulentaretis
|
ihr verwirrtet |
| 3. Person Plural |
turbulentarent
|
sie verwirrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentarer
|
ich würde verwirrt |
| 2. Person Singular |
turbulentareris turbulentarere
|
du würdest verwirrt |
| 3. Person Singular |
turbulentaretur
|
er/sie/es würde verwirrt |
| 1. Person Plural |
turbulentaremur
|
wir würden verwirrt |
| 2. Person Plural |
turbulentaremini
|
ihr würdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
turbulentarentur
|
sie würden verwirrt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentabo
|
ich werde verwirren |
| 2. Person Singular |
turbulentabis
|
du wirst verwirren |
| 3. Person Singular |
turbulentabit
|
er/sie/es wird verwirren |
| 1. Person Plural |
turbulentabimus
|
wir werden verwirren |
| 2. Person Plural |
turbulentabitis
|
ihr werdet verwirren |
| 3. Person Plural |
turbulentabunt
|
sie werden verwirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentabor
|
ich werde verwirrt werden |
| 2. Person Singular |
turbulentaberis turbulentabere
|
du wirst verwirrt werden |
| 3. Person Singular |
turbulentabitur
|
er/sie/es wird verwirrt werden |
| 1. Person Plural |
turbulentabimur
|
wir werden verwirrt werden |
| 2. Person Plural |
turbulentabimini
|
ihr werdet verwirrt werden |
| 3. Person Plural |
turbulentabuntur
|
sie werden verwirrt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentavi
|
ich habe verwirrt |
| 2. Person Singular |
turbulentavisti
|
du hast verwirrt |
| 3. Person Singular |
turbulentavit
|
er/sie/es hat verwirrt |
| 1. Person Plural |
turbulentavimus
|
wir haben verwirrt |
| 2. Person Plural |
turbulentavistis
|
ihr habt verwirrt |
| 3. Person Plural |
turbulentaverunt turbulentavere
|
sie haben verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentatus sum
|
ich bin verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
turbulentatus es
|
du bist verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
turbulentatus est
|
er/sie/es ist verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
turbulentati sumus
|
wir sind verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
turbulentati estis
|
ihr seid verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
turbulentati sunt
|
sie sind verwirrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentaverim
|
ich habe verwirrt |
| 2. Person Singular |
turbulentaveris
|
du habest verwirrt |
| 3. Person Singular |
turbulentaverit
|
er/sie/es habe verwirrt |
| 1. Person Plural |
turbulentaverimus
|
wir haben verwirrt |
| 2. Person Plural |
turbulentaveritis
|
ihr habet verwirrt |
| 3. Person Plural |
turbulentaverint
|
sie haben verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentatus sim
|
ich sei verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
turbulentatus sis
|
du seiest verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
turbulentatus sit
|
er/sie/es sei verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
turbulentati simus
|
wir seien verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
turbulentati sitis
|
ihr seiet verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
turbulentati sint
|
sie seien verwirrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentaveram
|
ich hatte verwirrt |
| 2. Person Singular |
turbulentaveras
|
du hattest verwirrt |
| 3. Person Singular |
turbulentaverat
|
er/sie/es hatte verwirrt |
| 1. Person Plural |
turbulentaveramus
|
wir hatten verwirrt |
| 2. Person Plural |
turbulentaveratis
|
ihr hattet verwirrt |
| 3. Person Plural |
turbulentaverant
|
sie hatten verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentatus eram
|
ich war verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
turbulentatus eras
|
du warst verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
turbulentatus erat
|
er/sie/es war verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
turbulentati eramus
|
wir waren verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
turbulentati eratis
|
ihr wart verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
turbulentati erant
|
sie waren verwirrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentavissem
|
ich hätte verwirrt |
| 2. Person Singular |
turbulentavisses
|
du hättest verwirrt |
| 3. Person Singular |
turbulentavisset
|
er/sie/es hätte verwirrt |
| 1. Person Plural |
turbulentavissemus
|
wir hätten verwirrt |
| 2. Person Plural |
turbulentavissetis
|
ihr hättet verwirrt |
| 3. Person Plural |
turbulentavissent
|
sie hätten verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentatus essem
|
ich wäre verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
turbulentatus esses
|
du wärest verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
turbulentatus esset
|
er/sie/es wäre verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
turbulentati essemus
|
wir wären verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
turbulentati essetis
|
ihr wäret verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
turbulentati essent
|
sie wären verwirrt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentavero
|
ich werde verwirrt haben |
| 2. Person Singular |
turbulentaveris
|
du wirst verwirrt haben |
| 3. Person Singular |
turbulentaverit
|
er/sie/es wird verwirrt haben |
| 1. Person Plural |
turbulentaverimus
|
wir werden verwirrt haben |
| 2. Person Plural |
turbulentaveritis
|
ihr werdet verwirrt haben |
| 3. Person Plural |
turbulentaverint
|
sie werden verwirrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
turbulentatus ero
|
ich werde verwirrt worden sein |
| 2. Person Singular |
turbulentatus eris
|
du wirst verwirrt worden sein |
| 3. Person Singular |
turbulentatus erit
|
er/sie/es wird verwirrt worden sein |
| 1. Person Plural |
turbulentati erimus
|
wir werden verwirrt worden sein |
| 2. Person Plural |
turbulentati eritis
|
ihr werdet verwirrt worden sein |
| 3. Person Plural |
turbulentati erunt
|
sie werden verwirrt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
turbulentare
|
verwirren |
| Vorzeitigkeit |
turbulentavisse
|
verwirrt haben |
| Nachzeitigkeit |
turbulentaturum esse
|
verwirren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
turbulentari turbulentarier
|
verwirrt werden |
| Vorzeitigkeit |
turbulentatum esse
|
verwirrt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
turbulentatum iri
|
künftig verwirrt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
turbulenta
|
verwirre; verwirr! |
| 2. Person Plural |
turbulentate
|
verwirrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
turbulentato
|
| 3. Person Singular |
turbulentato
|
| 2. Person Plural |
turbulentatote
|
| 3. Person Plural |
turbulentanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
turbulentare
|
das Verwirren |
| Genitiv |
turbulentandi
|
des Verwirrens |
| Dativ |
turbulentando
|
dem Verwirren |
| Akkusativ |
turbulentandum
|
das Verwirren |
| Ablativ |
turbulentando
|
durch das Verwirren |
| Vokativ |
turbulentande
|
Verwirren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
turbulentandus
|
turbulentanda
|
turbulentandum
|
| Genitiv |
turbulentandi
|
turbulentandae
|
turbulentandi
|
| Dativ |
turbulentando
|
turbulentandae
|
turbulentando
|
| Akkusativ |
turbulentandum
|
turbulentandam
|
turbulentandum
|
| Ablativ |
turbulentando
|
turbulentanda
|
turbulentando
|
| Vokativ |
turbulentande
|
turbulentanda
|
turbulentandum
|
Plural
| Nominativ |
turbulentandi
|
turbulentandae
|
turbulentanda
|
| Genitiv |
turbulentandorum
|
turbulentandarum
|
turbulentandorum
|
| Dativ |
turbulentandis
|
turbulentandis
|
turbulentandis
|
| Akkusativ |
turbulentandos
|
turbulentandas
|
turbulentanda
|
| Ablativ |
turbulentandis
|
turbulentandis
|
turbulentandis
|
| Vokativ |
turbulentandi
|
turbulentandae
|
turbulentanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
turbulentans
|
turbulentans
|
turbulentans
|
| Genitiv |
turbulentantis
|
turbulentantis
|
turbulentantis
|
| Dativ |
turbulentanti
|
turbulentanti
|
turbulentanti
|
| Akkusativ |
turbulentantem
|
turbulentantem
|
turbulentans
|
| Ablativ |
turbulentanti turbulentante
|
turbulentanti turbulentante
|
turbulentanti turbulentante
|
| Vokativ |
turbulentans
|
turbulentans
|
turbulentans
|
Plural
| Nominativ |
turbulentantes
|
turbulentantes
|
turbulentantia
|
| Genitiv |
turbulentantium turbulentantum
|
turbulentantium turbulentantum
|
turbulentantium turbulentantum
|
| Dativ |
turbulentantibus
|
turbulentantibus
|
turbulentantibus
|
| Akkusativ |
turbulentantes
|
turbulentantes
|
turbulentantia
|
| Ablativ |
turbulentantibus
|
turbulentantibus
|
turbulentantibus
|
| Vokativ |
turbulentantes
|
turbulentantes
|
turbulentantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
turbulentatus
|
turbulentata
|
turbulentatum
|
| Genitiv |
turbulentati
|
turbulentatae
|
turbulentati
|
| Dativ |
turbulentato
|
turbulentatae
|
turbulentato
|
| Akkusativ |
turbulentatum
|
turbulentatam
|
turbulentatum
|
| Ablativ |
turbulentato
|
turbulentata
|
turbulentato
|
| Vokativ |
turbulentate
|
turbulentata
|
turbulentatum
|
Plural
| Nominativ |
turbulentati
|
turbulentatae
|
turbulentata
|
| Genitiv |
turbulentatorum
|
turbulentatarum
|
turbulentatorum
|
| Dativ |
turbulentatis
|
turbulentatis
|
turbulentatis
|
| Akkusativ |
turbulentatos
|
turbulentatas
|
turbulentata
|
| Ablativ |
turbulentatis
|
turbulentatis
|
turbulentatis
|
| Vokativ |
turbulentati
|
turbulentatae
|
turbulentata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
turbulentaturus
|
turbulentatura
|
turbulentaturum
|
| Genitiv |
turbulentaturi
|
turbulentaturae
|
turbulentaturi
|
| Dativ |
turbulentaturo
|
turbulentaturae
|
turbulentaturo
|
| Akkusativ |
turbulentaturum
|
turbulentaturam
|
turbulentaturum
|
| Ablativ |
turbulentaturo
|
turbulentatura
|
turbulentaturo
|
| Vokativ |
turbulentature
|
turbulentatura
|
turbulentaturum
|
Plural
| Nominativ |
turbulentaturi
|
turbulentaturae
|
turbulentatura
|
| Genitiv |
turbulentaturorum
|
turbulentaturarum
|
turbulentaturorum
|
| Dativ |
turbulentaturis
|
turbulentaturis
|
turbulentaturis
|
| Akkusativ |
turbulentaturos
|
turbulentaturas
|
turbulentatura
|
| Ablativ |
turbulentaturis
|
turbulentaturis
|
turbulentaturis
|
| Vokativ |
turbulentaturi
|
turbulentaturae
|
turbulentatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
turbulentatum
|
turbulentatu
|