Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| ulcisci | Verb | konsonantische Konjugation (Deponens) | Infinitiv | bestrafen rächen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ulciscor |
ich bestrafe |
| 2. Person Singular | ulcisceris ulciscere |
du bestrafst |
| 3. Person Singular | ulciscitur |
er/sie/es bestraft |
| 1. Person Plural | ulciscimur |
wir bestrafen |
| 2. Person Plural | ulciscimini |
ihr bestraft |
| 3. Person Plural | ulciscuntur |
sie bestrafen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ulciscar |
ich bestrafe |
| 2. Person Singular | ulciscaris ulciscare |
du bestrafest |
| 3. Person Singular | ulciscatur |
er/sie/es bestrafe |
| 1. Person Plural | ulciscamur |
wir bestrafen |
| 2. Person Plural | ulciscamini |
ihr bestrafet |
| 3. Person Plural | ulciscantur |
sie bestrafen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ulciscebar |
ich bestrafte |
| 2. Person Singular | ulciscebaris ulciscebare |
du bestraftest |
| 3. Person Singular | ulciscebatur |
er/sie/es bestrafte |
| 1. Person Plural | ulciscebamur |
wir bestraften |
| 2. Person Plural | ulciscebamini |
ihr bestraftet |
| 3. Person Plural | ulciscebantur |
sie bestraften |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ulciscerer |
ich bestrafte |
| 2. Person Singular | ulciscereris ulciscerere |
du bestraftest |
| 3. Person Singular | ulcisceretur |
er/sie/es bestrafte |
| 1. Person Plural | ulcisceremur |
wir bestraften |
| 2. Person Plural | ulcisceremini |
ihr bestraftet |
| 3. Person Plural | ulciscerentur |
sie bestraften |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ulciscar |
ich werde bestrafen |
| 2. Person Singular | ulcisceris ulciscere |
du wirst bestrafen |
| 3. Person Singular | ulciscetur |
er/sie/es wird bestrafen |
| 1. Person Plural | ulciscemur |
wir werden bestrafen |
| 2. Person Plural | ulciscemini |
ihr werdet bestrafen |
| 3. Person Plural | ulciscentur |
sie werden bestrafen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ultus sum |
ich habe bestraft |
| 2. Person Singular | ultus es |
du hast bestraft |
| 3. Person Singular | ultus est |
er/sie/es hat bestraft |
| 1. Person Plural | ulti sumus |
wir haben bestraft |
| 2. Person Plural | ulti estis |
ihr habt bestraft |
| 3. Person Plural | ulti sunt |
sie haben bestraft |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ultus sim |
ich habe bestraft |
| 2. Person Singular | ultus sis |
du habest bestraft |
| 3. Person Singular | ultus sit |
er/sie/es habe bestraft |
| 1. Person Plural | ulti simus |
wir haben bestraft |
| 2. Person Plural | ulti sitis |
ihr habet bestraft |
| 3. Person Plural | ulti sint |
sie haben bestraft |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ultus eram |
ich hatte bestraft |
| 2. Person Singular | ultus eras |
du hattest bestraft |
| 3. Person Singular | ultus erat |
er/sie/es hatte bestraft |
| 1. Person Plural | ulti eramus |
wir hatten bestraft |
| 2. Person Plural | ulti eratis |
ihr hattet bestraft |
| 3. Person Plural | ulti erant |
sie hatten bestraft |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ultus essem |
ich hätte bestraft |
| 2. Person Singular | ultus esses |
du hättest bestraft |
| 3. Person Singular | ultus esset |
er/sie/es hätte bestraft |
| 1. Person Plural | ulti essemus |
wir hätten bestraft |
| 2. Person Plural | ulti essetis |
ihr hättet bestraft |
| 3. Person Plural | ulti essent |
sie hätten bestraft |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ultus ero |
ich werde bestraft haben |
| 2. Person Singular | ultus eris |
du wirst bestraft haben |
| 3. Person Singular | ultus erit |
er/sie/es wird bestraft haben |
| 1. Person Plural | ulti erimus |
wir werden bestraft haben |
| 2. Person Plural | ulti eritis |
ihr werdet bestraft haben |
| 3. Person Plural | ulti erunt |
sie werden bestraft haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ulcisci ulciscier |
bestrafen |
| Vorzeitigkeit | ultus esse |
bestraft haben |
| Nachzeitigkeit | ulturum esse |
bestrafen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ulciscere |
bestrafe; bestraf! |
| 2. Person Plural | ulciscimini |
bestraft! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ulciscitor |
| 3. Person Singular | ulciscitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | ulciscuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ulcisci ulciscier |
das Bestrafen |
| Genitiv | ulciscendi ulciscundi |
des Bestrafens |
| Dativ | ulciscendo ulciscundo |
dem Bestrafen |
| Akkusativ | ulciscendum ulciscundum |
das Bestrafen |
| Ablativ | ulciscendo ulciscundo |
durch das Bestrafen |
| Vokativ | ulciscende ulciscunde |
Bestrafen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ulciscendus ulciscundus |
ulciscenda ulciscunda |
ulciscendum ulciscundum |
| Genitiv | ulciscendi ulciscundi |
ulciscendae ulciscundae |
ulciscendi ulciscundi |
| Dativ | ulciscendo ulciscundo |
ulciscendae ulciscundae |
ulciscendo ulciscundo |
| Akkusativ | ulciscendum ulciscundum |
ulciscendam ulciscundam |
ulciscendum ulciscundum |
| Ablativ | ulciscendo ulciscundo |
ulciscenda ulciscunda |
ulciscendo ulciscundo |
| Vokativ | ulciscende ulciscunde |
ulciscenda ulciscunda |
ulciscendum ulciscundum |
Plural
| Nominativ | ulciscendi ulciscundi |
ulciscendae ulciscundae |
ulciscenda ulciscunda |
| Genitiv | ulciscendorum ulciscundorum |
ulciscendarum ulciscundarum |
ulciscendorum ulciscundorum |
| Dativ | ulciscendis ulciscundis |
ulciscendis ulciscundis |
ulciscendis ulciscundis |
| Akkusativ | ulciscendos ulciscundos |
ulciscendas ulciscundas |
ulciscenda ulciscunda |
| Ablativ | ulciscendis ulciscundis |
ulciscendis ulciscundis |
ulciscendis ulciscundis |
| Vokativ | ulciscendi ulciscundi |
ulciscendae ulciscundae |
ulciscenda ulciscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ulciscens |
ulciscens |
ulciscens |
| Genitiv | ulciscentis |
ulciscentis |
ulciscentis |
| Dativ | ulciscenti |
ulciscenti |
ulciscenti |
| Akkusativ | ulciscentem |
ulciscentem |
ulciscens |
| Ablativ | ulciscenti ulciscente |
ulciscenti ulciscente |
ulciscenti ulciscente |
| Vokativ | ulciscens |
ulciscens |
ulciscens |
Plural
| Nominativ | ulciscentes |
ulciscentes |
ulciscentia |
| Genitiv | ulciscentium ulciscentum |
ulciscentium ulciscentum |
ulciscentium ulciscentum |
| Dativ | ulciscentibus |
ulciscentibus |
ulciscentibus |
| Akkusativ | ulciscentes |
ulciscentes |
ulciscentia |
| Ablativ | ulciscentibus |
ulciscentibus |
ulciscentibus |
| Vokativ | ulciscentes |
ulciscentes |
ulciscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ultus |
ulta |
ultum |
| Genitiv | ulti |
ultae |
ulti |
| Dativ | ulto |
ultae |
ulto |
| Akkusativ | ultum |
ultam |
ultum |
| Ablativ | ulto |
ulta |
ulto |
| Vokativ | ulte |
ulta |
ultum |
Plural
| Nominativ | ulti |
ultae |
ulta |
| Genitiv | ultorum |
ultarum |
ultorum |
| Dativ | ultis |
ultis |
ultis |
| Akkusativ | ultos |
ultas |
ulta |
| Ablativ | ultis |
ultis |
ultis |
| Vokativ | ulti |
ultae |
ulta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ulturus |
ultura |
ulturum |
| Genitiv | ulturi |
ulturae |
ulturi |
| Dativ | ulturo |
ulturae |
ulturo |
| Akkusativ | ulturum |
ulturam |
ulturum |
| Ablativ | ulturo |
ultura |
ulturo |
| Vokativ | ulture |
ultura |
ulturum |
Plural
| Nominativ | ulturi |
ulturae |
ultura |
| Genitiv | ulturorum |
ulturarum |
ulturorum |
| Dativ | ulturis |
ulturis |
ulturis |
| Akkusativ | ulturos |
ulturas |
ultura |
| Ablativ | ulturis |
ulturis |
ulturis |
| Vokativ | ulturi |
ulturae |
ultura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ultum |
ultu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ulciscor |
ich räche |
| 2. Person Singular | ulcisceris ulciscere |
du rächst |
| 3. Person Singular | ulciscitur |
er/sie/es rächt |
| 1. Person Plural | ulciscimur |
wir rächen |
| 2. Person Plural | ulciscimini |
ihr rächt |
| 3. Person Plural | ulciscuntur |
sie rächen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ulciscar |
ich räche |
| 2. Person Singular | ulciscaris ulciscare |
du rächest |
| 3. Person Singular | ulciscatur |
er/sie/es räche |
| 1. Person Plural | ulciscamur |
wir rächen |
| 2. Person Plural | ulciscamini |
ihr rächet |
| 3. Person Plural | ulciscantur |
sie rächen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ulciscebar |
ich rächte |
| 2. Person Singular | ulciscebaris ulciscebare |
du rächtest |
| 3. Person Singular | ulciscebatur |
er/sie/es rächte |
| 1. Person Plural | ulciscebamur |
wir rächten |
| 2. Person Plural | ulciscebamini |
ihr rächtet |
| 3. Person Plural | ulciscebantur |
sie rächten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ulciscerer |
ich rächte |
| 2. Person Singular | ulciscereris ulciscerere |
du rächtest |
| 3. Person Singular | ulcisceretur |
er/sie/es rächte |
| 1. Person Plural | ulcisceremur |
wir rächten |
| 2. Person Plural | ulcisceremini |
ihr rächtet |
| 3. Person Plural | ulciscerentur |
sie rächten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ulciscar |
ich werde rächen |
| 2. Person Singular | ulcisceris ulciscere |
du wirst rächen |
| 3. Person Singular | ulciscetur |
er/sie/es wird rächen |
| 1. Person Plural | ulciscemur |
wir werden rächen |
| 2. Person Plural | ulciscemini |
ihr werdet rächen |
| 3. Person Plural | ulciscentur |
sie werden rächen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ultus sum |
ich habe gerächt |
| 2. Person Singular | ultus es |
du hast gerächt |
| 3. Person Singular | ultus est |
er/sie/es hat gerächt |
| 1. Person Plural | ulti sumus |
wir haben gerächt |
| 2. Person Plural | ulti estis |
ihr habt gerächt |
| 3. Person Plural | ulti sunt |
sie haben gerächt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ultus sim |
ich habe gerächt |
| 2. Person Singular | ultus sis |
du habest gerächt |
| 3. Person Singular | ultus sit |
er/sie/es habe gerächt |
| 1. Person Plural | ulti simus |
wir haben gerächt |
| 2. Person Plural | ulti sitis |
ihr habet gerächt |
| 3. Person Plural | ulti sint |
sie haben gerächt |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ultus eram |
ich hatte gerächt |
| 2. Person Singular | ultus eras |
du hattest gerächt |
| 3. Person Singular | ultus erat |
er/sie/es hatte gerächt |
| 1. Person Plural | ulti eramus |
wir hatten gerächt |
| 2. Person Plural | ulti eratis |
ihr hattet gerächt |
| 3. Person Plural | ulti erant |
sie hatten gerächt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ultus essem |
ich hätte gerächt |
| 2. Person Singular | ultus esses |
du hättest gerächt |
| 3. Person Singular | ultus esset |
er/sie/es hätte gerächt |
| 1. Person Plural | ulti essemus |
wir hätten gerächt |
| 2. Person Plural | ulti essetis |
ihr hättet gerächt |
| 3. Person Plural | ulti essent |
sie hätten gerächt |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ultus ero |
ich werde gerächt haben |
| 2. Person Singular | ultus eris |
du wirst gerächt haben |
| 3. Person Singular | ultus erit |
er/sie/es wird gerächt haben |
| 1. Person Plural | ulti erimus |
wir werden gerächt haben |
| 2. Person Plural | ulti eritis |
ihr werdet gerächt haben |
| 3. Person Plural | ulti erunt |
sie werden gerächt haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ulcisci ulciscier |
rächen |
| Vorzeitigkeit | ultus esse |
gerächt haben |
| Nachzeitigkeit | ulturum esse |
rächen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ulciscere |
räche; räch! |
| 2. Person Plural | ulciscimini |
rächt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ulciscitor |
| 3. Person Singular | ulciscitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | ulciscuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ulcisci ulciscier |
das Rächen |
| Genitiv | ulciscendi ulciscundi |
des Rächens |
| Dativ | ulciscendo ulciscundo |
dem Rächen |
| Akkusativ | ulciscendum ulciscundum |
das Rächen |
| Ablativ | ulciscendo ulciscundo |
durch das Rächen |
| Vokativ | ulciscende ulciscunde |
Rächen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ulciscendus ulciscundus |
ulciscenda ulciscunda |
ulciscendum ulciscundum |
| Genitiv | ulciscendi ulciscundi |
ulciscendae ulciscundae |
ulciscendi ulciscundi |
| Dativ | ulciscendo ulciscundo |
ulciscendae ulciscundae |
ulciscendo ulciscundo |
| Akkusativ | ulciscendum ulciscundum |
ulciscendam ulciscundam |
ulciscendum ulciscundum |
| Ablativ | ulciscendo ulciscundo |
ulciscenda ulciscunda |
ulciscendo ulciscundo |
| Vokativ | ulciscende ulciscunde |
ulciscenda ulciscunda |
ulciscendum ulciscundum |
Plural
| Nominativ | ulciscendi ulciscundi |
ulciscendae ulciscundae |
ulciscenda ulciscunda |
| Genitiv | ulciscendorum ulciscundorum |
ulciscendarum ulciscundarum |
ulciscendorum ulciscundorum |
| Dativ | ulciscendis ulciscundis |
ulciscendis ulciscundis |
ulciscendis ulciscundis |
| Akkusativ | ulciscendos ulciscundos |
ulciscendas ulciscundas |
ulciscenda ulciscunda |
| Ablativ | ulciscendis ulciscundis |
ulciscendis ulciscundis |
ulciscendis ulciscundis |
| Vokativ | ulciscendi ulciscundi |
ulciscendae ulciscundae |
ulciscenda ulciscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ulciscens |
ulciscens |
ulciscens |
| Genitiv | ulciscentis |
ulciscentis |
ulciscentis |
| Dativ | ulciscenti |
ulciscenti |
ulciscenti |
| Akkusativ | ulciscentem |
ulciscentem |
ulciscens |
| Ablativ | ulciscenti ulciscente |
ulciscenti ulciscente |
ulciscenti ulciscente |
| Vokativ | ulciscens |
ulciscens |
ulciscens |
Plural
| Nominativ | ulciscentes |
ulciscentes |
ulciscentia |
| Genitiv | ulciscentium ulciscentum |
ulciscentium ulciscentum |
ulciscentium ulciscentum |
| Dativ | ulciscentibus |
ulciscentibus |
ulciscentibus |
| Akkusativ | ulciscentes |
ulciscentes |
ulciscentia |
| Ablativ | ulciscentibus |
ulciscentibus |
ulciscentibus |
| Vokativ | ulciscentes |
ulciscentes |
ulciscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ultus |
ulta |
ultum |
| Genitiv | ulti |
ultae |
ulti |
| Dativ | ulto |
ultae |
ulto |
| Akkusativ | ultum |
ultam |
ultum |
| Ablativ | ulto |
ulta |
ulto |
| Vokativ | ulte |
ulta |
ultum |
Plural
| Nominativ | ulti |
ultae |
ulta |
| Genitiv | ultorum |
ultarum |
ultorum |
| Dativ | ultis |
ultis |
ultis |
| Akkusativ | ultos |
ultas |
ulta |
| Ablativ | ultis |
ultis |
ultis |
| Vokativ | ulti |
ultae |
ulta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ulturus |
ultura |
ulturum |
| Genitiv | ulturi |
ulturae |
ulturi |
| Dativ | ulturo |
ulturae |
ulturo |
| Akkusativ | ulturum |
ulturam |
ulturum |
| Ablativ | ulturo |
ultura |
ulturo |
| Vokativ | ulture |
ultura |
ulturum |
Plural
| Nominativ | ulturi |
ulturae |
ultura |
| Genitiv | ulturorum |
ulturarum |
ulturorum |
| Dativ | ulturis |
ulturis |
ulturis |
| Akkusativ | ulturos |
ulturas |
ultura |
| Ablativ | ulturis |
ulturis |
ulturis |
| Vokativ | ulturi |
ulturae |
ultura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ultum |
ultu |