Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilo
|
ich senge an |
| 2. Person Singular |
ustilas
|
du sengst an |
| 3. Person Singular |
ustilat
|
er/sie/es sengt an |
| 1. Person Plural |
ustilamus
|
wir sengen an |
| 2. Person Plural |
ustilatis
|
ihr sengt an |
| 3. Person Plural |
ustilant
|
sie sengen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilor
|
ich werde angesengt |
| 2. Person Singular |
ustilaris ustilare
|
du wirst angesengt |
| 3. Person Singular |
ustilatur
|
er/sie/es wird angesengt |
| 1. Person Plural |
ustilamur
|
wir werden angesengt |
| 2. Person Plural |
ustilamini
|
ihr werdet angesengt |
| 3. Person Plural |
ustilantur
|
sie werden angesengt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilem
|
ich senge an |
| 2. Person Singular |
ustiles
|
du sengest an |
| 3. Person Singular |
ustilet
|
er/sie/es senge an |
| 1. Person Plural |
ustilemus
|
wir sengen an |
| 2. Person Plural |
ustiletis
|
ihr senget an |
| 3. Person Plural |
ustilent
|
sie sengen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustiler
|
ich werde angesengt |
| 2. Person Singular |
ustileris ustilere
|
du werdest angesengt |
| 3. Person Singular |
ustiletur
|
er/sie/es werde angesengt |
| 1. Person Plural |
ustilemur
|
wir werden angesengt |
| 2. Person Plural |
ustilemini
|
ihr werdet angesengt |
| 3. Person Plural |
ustilentur
|
sie werden angesengt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabam
|
ich sengte an |
| 2. Person Singular |
ustilabas
|
du sengtest an |
| 3. Person Singular |
ustilabat
|
er/sie/es sengte an |
| 1. Person Plural |
ustilabamus
|
wir sengten an |
| 2. Person Plural |
ustilabatis
|
ihr sengtet an |
| 3. Person Plural |
ustilabant
|
sie sengten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabar
|
ich wurde angesengt |
| 2. Person Singular |
ustilabaris ustilabare
|
du wurdest angesengt |
| 3. Person Singular |
ustilabatur
|
er/sie/es wurde angesengt |
| 1. Person Plural |
ustilabamur
|
wir wurden angesengt |
| 2. Person Plural |
ustilabamini
|
ihr wurdet angesengt |
| 3. Person Plural |
ustilabantur
|
sie wurden angesengt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilarem
|
ich sengte an |
| 2. Person Singular |
ustilares
|
du sengtest an |
| 3. Person Singular |
ustilaret
|
er/sie/es sengte an |
| 1. Person Plural |
ustilaremus
|
wir sengten an |
| 2. Person Plural |
ustilaretis
|
ihr sengtet an |
| 3. Person Plural |
ustilarent
|
sie sengten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilarer
|
ich würde angesengt |
| 2. Person Singular |
ustilareris ustilarere
|
du würdest angesengt |
| 3. Person Singular |
ustilaretur
|
er/sie/es würde angesengt |
| 1. Person Plural |
ustilaremur
|
wir würden angesengt |
| 2. Person Plural |
ustilaremini
|
ihr würdet angesengt |
| 3. Person Plural |
ustilarentur
|
sie würden angesengt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabo
|
ich werde ansengen |
| 2. Person Singular |
ustilabis
|
du wirst ansengen |
| 3. Person Singular |
ustilabit
|
er/sie/es wird ansengen |
| 1. Person Plural |
ustilabimus
|
wir werden ansengen |
| 2. Person Plural |
ustilabitis
|
ihr werdet ansengen |
| 3. Person Plural |
ustilabunt
|
sie werden ansengen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabor
|
ich werde angesengt werden |
| 2. Person Singular |
ustilaberis ustilabere
|
du wirst angesengt werden |
| 3. Person Singular |
ustilabitur
|
er/sie/es wird angesengt werden |
| 1. Person Plural |
ustilabimur
|
wir werden angesengt werden |
| 2. Person Plural |
ustilabimini
|
ihr werdet angesengt werden |
| 3. Person Plural |
ustilabuntur
|
sie werden angesengt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilavi
|
ich habe angesengt |
| 2. Person Singular |
ustilavisti
|
du hast angesengt |
| 3. Person Singular |
ustilavit
|
er/sie/es hat angesengt |
| 1. Person Plural |
ustilavimus
|
wir haben angesengt |
| 2. Person Plural |
ustilavistis
|
ihr habt angesengt |
| 3. Person Plural |
ustilaverunt ustilavere
|
sie haben angesengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus sum
|
ich bin angesengt worden |
| 2. Person Singular |
ustilatus es
|
du bist angesengt worden |
| 3. Person Singular |
ustilatus est
|
er/sie/es ist angesengt worden |
| 1. Person Plural |
ustilati sumus
|
wir sind angesengt worden |
| 2. Person Plural |
ustilati estis
|
ihr seid angesengt worden |
| 3. Person Plural |
ustilati sunt
|
sie sind angesengt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilaverim
|
ich habe angesengt |
| 2. Person Singular |
ustilaveris
|
du habest angesengt |
| 3. Person Singular |
ustilaverit
|
er/sie/es habe angesengt |
| 1. Person Plural |
ustilaverimus
|
wir haben angesengt |
| 2. Person Plural |
ustilaveritis
|
ihr habet angesengt |
| 3. Person Plural |
ustilaverint
|
sie haben angesengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus sim
|
ich sei angesengt worden |
| 2. Person Singular |
ustilatus sis
|
du seiest angesengt worden |
| 3. Person Singular |
ustilatus sit
|
er/sie/es sei angesengt worden |
| 1. Person Plural |
ustilati simus
|
wir seien angesengt worden |
| 2. Person Plural |
ustilati sitis
|
ihr seiet angesengt worden |
| 3. Person Plural |
ustilati sint
|
sie seien angesengt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilaveram
|
ich hatte angesengt |
| 2. Person Singular |
ustilaveras
|
du hattest angesengt |
| 3. Person Singular |
ustilaverat
|
er/sie/es hatte angesengt |
| 1. Person Plural |
ustilaveramus
|
wir hatten angesengt |
| 2. Person Plural |
ustilaveratis
|
ihr hattet angesengt |
| 3. Person Plural |
ustilaverant
|
sie hatten angesengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus eram
|
ich war angesengt worden |
| 2. Person Singular |
ustilatus eras
|
du warst angesengt worden |
| 3. Person Singular |
ustilatus erat
|
er/sie/es war angesengt worden |
| 1. Person Plural |
ustilati eramus
|
wir waren angesengt worden |
| 2. Person Plural |
ustilati eratis
|
ihr wart angesengt worden |
| 3. Person Plural |
ustilati erant
|
sie waren angesengt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilavissem
|
ich hätte angesengt |
| 2. Person Singular |
ustilavisses
|
du hättest angesengt |
| 3. Person Singular |
ustilavisset
|
er/sie/es hätte angesengt |
| 1. Person Plural |
ustilavissemus
|
wir hätten angesengt |
| 2. Person Plural |
ustilavissetis
|
ihr hättet angesengt |
| 3. Person Plural |
ustilavissent
|
sie hätten angesengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus essem
|
ich wäre angesengt worden |
| 2. Person Singular |
ustilatus esses
|
du wärest angesengt worden |
| 3. Person Singular |
ustilatus esset
|
er/sie/es wäre angesengt worden |
| 1. Person Plural |
ustilati essemus
|
wir wären angesengt worden |
| 2. Person Plural |
ustilati essetis
|
ihr wäret angesengt worden |
| 3. Person Plural |
ustilati essent
|
sie wären angesengt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilavero
|
ich werde angesengt haben |
| 2. Person Singular |
ustilaveris
|
du wirst angesengt haben |
| 3. Person Singular |
ustilaverit
|
er/sie/es wird angesengt haben |
| 1. Person Plural |
ustilaverimus
|
wir werden angesengt haben |
| 2. Person Plural |
ustilaveritis
|
ihr werdet angesengt haben |
| 3. Person Plural |
ustilaverint
|
sie werden angesengt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus ero
|
ich werde angesengt worden sein |
| 2. Person Singular |
ustilatus eris
|
du wirst angesengt worden sein |
| 3. Person Singular |
ustilatus erit
|
er/sie/es wird angesengt worden sein |
| 1. Person Plural |
ustilati erimus
|
wir werden angesengt worden sein |
| 2. Person Plural |
ustilati eritis
|
ihr werdet angesengt worden sein |
| 3. Person Plural |
ustilati erunt
|
sie werden angesengt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustilare
|
ansengen |
| Vorzeitigkeit |
ustilavisse
|
angesengt haben |
| Nachzeitigkeit |
ustilaturum esse
|
ansengen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustilari ustilarier
|
angesengt werden |
| Vorzeitigkeit |
ustilatum esse
|
angesengt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
ustilatum iri
|
künftig angesengt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ustila
|
senge an; seng an! |
| 2. Person Plural |
ustilate
|
sengt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ustilato
|
| 3. Person Singular |
ustilato
|
| 2. Person Plural |
ustilatote
|
| 3. Person Plural |
ustilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ustilare
|
das Ansengen |
| Genitiv |
ustilandi
|
des Ansengens |
| Dativ |
ustilando
|
dem Ansengen |
| Akkusativ |
ustilandum
|
das Ansengen |
| Ablativ |
ustilando
|
durch das Ansengen |
| Vokativ |
ustilande
|
Ansengen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilandus
|
ustilanda
|
ustilandum
|
| Genitiv |
ustilandi
|
ustilandae
|
ustilandi
|
| Dativ |
ustilando
|
ustilandae
|
ustilando
|
| Akkusativ |
ustilandum
|
ustilandam
|
ustilandum
|
| Ablativ |
ustilando
|
ustilanda
|
ustilando
|
| Vokativ |
ustilande
|
ustilanda
|
ustilandum
|
Plural
| Nominativ |
ustilandi
|
ustilandae
|
ustilanda
|
| Genitiv |
ustilandorum
|
ustilandarum
|
ustilandorum
|
| Dativ |
ustilandis
|
ustilandis
|
ustilandis
|
| Akkusativ |
ustilandos
|
ustilandas
|
ustilanda
|
| Ablativ |
ustilandis
|
ustilandis
|
ustilandis
|
| Vokativ |
ustilandi
|
ustilandae
|
ustilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilans
|
ustilans
|
ustilans
|
| Genitiv |
ustilantis
|
ustilantis
|
ustilantis
|
| Dativ |
ustilanti
|
ustilanti
|
ustilanti
|
| Akkusativ |
ustilantem
|
ustilantem
|
ustilans
|
| Ablativ |
ustilanti ustilante
|
ustilanti ustilante
|
ustilanti ustilante
|
| Vokativ |
ustilans
|
ustilans
|
ustilans
|
Plural
| Nominativ |
ustilantes
|
ustilantes
|
ustilantia
|
| Genitiv |
ustilantium ustilantum
|
ustilantium ustilantum
|
ustilantium ustilantum
|
| Dativ |
ustilantibus
|
ustilantibus
|
ustilantibus
|
| Akkusativ |
ustilantes
|
ustilantes
|
ustilantia
|
| Ablativ |
ustilantibus
|
ustilantibus
|
ustilantibus
|
| Vokativ |
ustilantes
|
ustilantes
|
ustilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilatus
|
ustilata
|
ustilatum
|
| Genitiv |
ustilati
|
ustilatae
|
ustilati
|
| Dativ |
ustilato
|
ustilatae
|
ustilato
|
| Akkusativ |
ustilatum
|
ustilatam
|
ustilatum
|
| Ablativ |
ustilato
|
ustilata
|
ustilato
|
| Vokativ |
ustilate
|
ustilata
|
ustilatum
|
Plural
| Nominativ |
ustilati
|
ustilatae
|
ustilata
|
| Genitiv |
ustilatorum
|
ustilatarum
|
ustilatorum
|
| Dativ |
ustilatis
|
ustilatis
|
ustilatis
|
| Akkusativ |
ustilatos
|
ustilatas
|
ustilata
|
| Ablativ |
ustilatis
|
ustilatis
|
ustilatis
|
| Vokativ |
ustilati
|
ustilatae
|
ustilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilaturus
|
ustilatura
|
ustilaturum
|
| Genitiv |
ustilaturi
|
ustilaturae
|
ustilaturi
|
| Dativ |
ustilaturo
|
ustilaturae
|
ustilaturo
|
| Akkusativ |
ustilaturum
|
ustilaturam
|
ustilaturum
|
| Ablativ |
ustilaturo
|
ustilatura
|
ustilaturo
|
| Vokativ |
ustilature
|
ustilatura
|
ustilaturum
|
Plural
| Nominativ |
ustilaturi
|
ustilaturae
|
ustilatura
|
| Genitiv |
ustilaturorum
|
ustilaturarum
|
ustilaturorum
|
| Dativ |
ustilaturis
|
ustilaturis
|
ustilaturis
|
| Akkusativ |
ustilaturos
|
ustilaturas
|
ustilatura
|
| Ablativ |
ustilaturis
|
ustilaturis
|
ustilaturis
|
| Vokativ |
ustilaturi
|
ustilaturae
|
ustilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ustilatum
|
ustilatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilo
|
|
| 2. Person Singular |
ustilas
|
|
| 3. Person Singular |
ustilat
|
|
| 1. Person Plural |
ustilamus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilatis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilor
|
|
| 2. Person Singular |
ustilaris ustilare
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatur
|
|
| 1. Person Plural |
ustilamur
|
|
| 2. Person Plural |
ustilamini
|
|
| 3. Person Plural |
ustilantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilem
|
|
| 2. Person Singular |
ustiles
|
|
| 3. Person Singular |
ustilet
|
|
| 1. Person Plural |
ustilemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustiletis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustiler
|
|
| 2. Person Singular |
ustileris ustilere
|
|
| 3. Person Singular |
ustiletur
|
|
| 1. Person Plural |
ustilemur
|
|
| 2. Person Plural |
ustilemini
|
|
| 3. Person Plural |
ustilentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabam
|
|
| 2. Person Singular |
ustilabas
|
|
| 3. Person Singular |
ustilabat
|
|
| 1. Person Plural |
ustilabamus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilabatis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabar
|
|
| 2. Person Singular |
ustilabaris ustilabare
|
|
| 3. Person Singular |
ustilabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ustilabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ustilabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ustilabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilarem
|
|
| 2. Person Singular |
ustilares
|
|
| 3. Person Singular |
ustilaret
|
|
| 1. Person Plural |
ustilaremus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilaretis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilarer
|
|
| 2. Person Singular |
ustilareris ustilarere
|
|
| 3. Person Singular |
ustilaretur
|
|
| 1. Person Plural |
ustilaremur
|
|
| 2. Person Plural |
ustilaremini
|
|
| 3. Person Plural |
ustilarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabo
|
|
| 2. Person Singular |
ustilabis
|
|
| 3. Person Singular |
ustilabit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilabimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilabitis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabor
|
|
| 2. Person Singular |
ustilaberis ustilabere
|
|
| 3. Person Singular |
ustilabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ustilabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ustilabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ustilabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilavi
|
|
| 2. Person Singular |
ustilavisti
|
|
| 3. Person Singular |
ustilavit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilavimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilavistis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilaverunt ustilavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
ustilatus es
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatus est
|
|
| 1. Person Plural |
ustilati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilati estis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilaverim
|
|
| 2. Person Singular |
ustilaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ustilaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
ustilatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilati simus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilaveram
|
|
| 2. Person Singular |
ustilaveras
|
|
| 3. Person Singular |
ustilaverat
|
|
| 1. Person Plural |
ustilaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
ustilatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
ustilati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilavissem
|
|
| 2. Person Singular |
ustilavisses
|
|
| 3. Person Singular |
ustilavisset
|
|
| 1. Person Plural |
ustilavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
ustilatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
ustilati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilavero
|
|
| 2. Person Singular |
ustilaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ustilaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
ustilatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustilare
|
|
| Vorzeitigkeit |
ustilavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ustilaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustilari ustilarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
ustilatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ustilatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ustila
|
! |
| 2. Person Plural |
ustilate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ustilato
|
| 3. Person Singular |
ustilato
|
| 2. Person Plural |
ustilatote
|
| 3. Person Plural |
ustilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ustilare
|
|
| Genitiv |
ustilandi
|
|
| Dativ |
ustilando
|
|
| Akkusativ |
ustilandum
|
|
| Ablativ |
ustilando
|
|
| Vokativ |
ustilande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilandus
|
ustilanda
|
ustilandum
|
| Genitiv |
ustilandi
|
ustilandae
|
ustilandi
|
| Dativ |
ustilando
|
ustilandae
|
ustilando
|
| Akkusativ |
ustilandum
|
ustilandam
|
ustilandum
|
| Ablativ |
ustilando
|
ustilanda
|
ustilando
|
| Vokativ |
ustilande
|
ustilanda
|
ustilandum
|
Plural
| Nominativ |
ustilandi
|
ustilandae
|
ustilanda
|
| Genitiv |
ustilandorum
|
ustilandarum
|
ustilandorum
|
| Dativ |
ustilandis
|
ustilandis
|
ustilandis
|
| Akkusativ |
ustilandos
|
ustilandas
|
ustilanda
|
| Ablativ |
ustilandis
|
ustilandis
|
ustilandis
|
| Vokativ |
ustilandi
|
ustilandae
|
ustilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilans
|
ustilans
|
ustilans
|
| Genitiv |
ustilantis
|
ustilantis
|
ustilantis
|
| Dativ |
ustilanti
|
ustilanti
|
ustilanti
|
| Akkusativ |
ustilantem
|
ustilantem
|
ustilans
|
| Ablativ |
ustilanti ustilante
|
ustilanti ustilante
|
ustilanti ustilante
|
| Vokativ |
ustilans
|
ustilans
|
ustilans
|
Plural
| Nominativ |
ustilantes
|
ustilantes
|
ustilantia
|
| Genitiv |
ustilantium ustilantum
|
ustilantium ustilantum
|
ustilantium ustilantum
|
| Dativ |
ustilantibus
|
ustilantibus
|
ustilantibus
|
| Akkusativ |
ustilantes
|
ustilantes
|
ustilantia
|
| Ablativ |
ustilantibus
|
ustilantibus
|
ustilantibus
|
| Vokativ |
ustilantes
|
ustilantes
|
ustilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilatus
|
ustilata
|
ustilatum
|
| Genitiv |
ustilati
|
ustilatae
|
ustilati
|
| Dativ |
ustilato
|
ustilatae
|
ustilato
|
| Akkusativ |
ustilatum
|
ustilatam
|
ustilatum
|
| Ablativ |
ustilato
|
ustilata
|
ustilato
|
| Vokativ |
ustilate
|
ustilata
|
ustilatum
|
Plural
| Nominativ |
ustilati
|
ustilatae
|
ustilata
|
| Genitiv |
ustilatorum
|
ustilatarum
|
ustilatorum
|
| Dativ |
ustilatis
|
ustilatis
|
ustilatis
|
| Akkusativ |
ustilatos
|
ustilatas
|
ustilata
|
| Ablativ |
ustilatis
|
ustilatis
|
ustilatis
|
| Vokativ |
ustilati
|
ustilatae
|
ustilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilaturus
|
ustilatura
|
ustilaturum
|
| Genitiv |
ustilaturi
|
ustilaturae
|
ustilaturi
|
| Dativ |
ustilaturo
|
ustilaturae
|
ustilaturo
|
| Akkusativ |
ustilaturum
|
ustilaturam
|
ustilaturum
|
| Ablativ |
ustilaturo
|
ustilatura
|
ustilaturo
|
| Vokativ |
ustilature
|
ustilatura
|
ustilaturum
|
Plural
| Nominativ |
ustilaturi
|
ustilaturae
|
ustilatura
|
| Genitiv |
ustilaturorum
|
ustilaturarum
|
ustilaturorum
|
| Dativ |
ustilaturis
|
ustilaturis
|
ustilaturis
|
| Akkusativ |
ustilaturos
|
ustilaturas
|
ustilatura
|
| Ablativ |
ustilaturis
|
ustilaturis
|
ustilaturis
|
| Vokativ |
ustilaturi
|
ustilaturae
|
ustilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ustilatum
|
ustilatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilo
|
|
| 2. Person Singular |
ustilas
|
|
| 3. Person Singular |
ustilat
|
|
| 1. Person Plural |
ustilamus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilatis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilor
|
|
| 2. Person Singular |
ustilaris ustilare
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatur
|
|
| 1. Person Plural |
ustilamur
|
|
| 2. Person Plural |
ustilamini
|
|
| 3. Person Plural |
ustilantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilem
|
|
| 2. Person Singular |
ustiles
|
|
| 3. Person Singular |
ustilet
|
|
| 1. Person Plural |
ustilemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustiletis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustiler
|
|
| 2. Person Singular |
ustileris ustilere
|
|
| 3. Person Singular |
ustiletur
|
|
| 1. Person Plural |
ustilemur
|
|
| 2. Person Plural |
ustilemini
|
|
| 3. Person Plural |
ustilentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabam
|
|
| 2. Person Singular |
ustilabas
|
|
| 3. Person Singular |
ustilabat
|
|
| 1. Person Plural |
ustilabamus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilabatis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabar
|
|
| 2. Person Singular |
ustilabaris ustilabare
|
|
| 3. Person Singular |
ustilabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ustilabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ustilabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ustilabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilarem
|
|
| 2. Person Singular |
ustilares
|
|
| 3. Person Singular |
ustilaret
|
|
| 1. Person Plural |
ustilaremus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilaretis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilarer
|
|
| 2. Person Singular |
ustilareris ustilarere
|
|
| 3. Person Singular |
ustilaretur
|
|
| 1. Person Plural |
ustilaremur
|
|
| 2. Person Plural |
ustilaremini
|
|
| 3. Person Plural |
ustilarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabo
|
|
| 2. Person Singular |
ustilabis
|
|
| 3. Person Singular |
ustilabit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilabimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilabitis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabor
|
|
| 2. Person Singular |
ustilaberis ustilabere
|
|
| 3. Person Singular |
ustilabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ustilabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ustilabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ustilabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilavi
|
|
| 2. Person Singular |
ustilavisti
|
|
| 3. Person Singular |
ustilavit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilavimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilavistis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilaverunt ustilavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
ustilatus es
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatus est
|
|
| 1. Person Plural |
ustilati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilati estis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilaverim
|
|
| 2. Person Singular |
ustilaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ustilaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
ustilatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilati simus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilaveram
|
|
| 2. Person Singular |
ustilaveras
|
|
| 3. Person Singular |
ustilaverat
|
|
| 1. Person Plural |
ustilaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
ustilatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
ustilati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilavissem
|
|
| 2. Person Singular |
ustilavisses
|
|
| 3. Person Singular |
ustilavisset
|
|
| 1. Person Plural |
ustilavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
ustilatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
ustilati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilavero
|
|
| 2. Person Singular |
ustilaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ustilaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
ustilatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustilare
|
|
| Vorzeitigkeit |
ustilavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ustilaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustilari ustilarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
ustilatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ustilatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ustila
|
! |
| 2. Person Plural |
ustilate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ustilato
|
| 3. Person Singular |
ustilato
|
| 2. Person Plural |
ustilatote
|
| 3. Person Plural |
ustilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ustilare
|
|
| Genitiv |
ustilandi
|
|
| Dativ |
ustilando
|
|
| Akkusativ |
ustilandum
|
|
| Ablativ |
ustilando
|
|
| Vokativ |
ustilande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilandus
|
ustilanda
|
ustilandum
|
| Genitiv |
ustilandi
|
ustilandae
|
ustilandi
|
| Dativ |
ustilando
|
ustilandae
|
ustilando
|
| Akkusativ |
ustilandum
|
ustilandam
|
ustilandum
|
| Ablativ |
ustilando
|
ustilanda
|
ustilando
|
| Vokativ |
ustilande
|
ustilanda
|
ustilandum
|
Plural
| Nominativ |
ustilandi
|
ustilandae
|
ustilanda
|
| Genitiv |
ustilandorum
|
ustilandarum
|
ustilandorum
|
| Dativ |
ustilandis
|
ustilandis
|
ustilandis
|
| Akkusativ |
ustilandos
|
ustilandas
|
ustilanda
|
| Ablativ |
ustilandis
|
ustilandis
|
ustilandis
|
| Vokativ |
ustilandi
|
ustilandae
|
ustilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilans
|
ustilans
|
ustilans
|
| Genitiv |
ustilantis
|
ustilantis
|
ustilantis
|
| Dativ |
ustilanti
|
ustilanti
|
ustilanti
|
| Akkusativ |
ustilantem
|
ustilantem
|
ustilans
|
| Ablativ |
ustilanti ustilante
|
ustilanti ustilante
|
ustilanti ustilante
|
| Vokativ |
ustilans
|
ustilans
|
ustilans
|
Plural
| Nominativ |
ustilantes
|
ustilantes
|
ustilantia
|
| Genitiv |
ustilantium ustilantum
|
ustilantium ustilantum
|
ustilantium ustilantum
|
| Dativ |
ustilantibus
|
ustilantibus
|
ustilantibus
|
| Akkusativ |
ustilantes
|
ustilantes
|
ustilantia
|
| Ablativ |
ustilantibus
|
ustilantibus
|
ustilantibus
|
| Vokativ |
ustilantes
|
ustilantes
|
ustilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilatus
|
ustilata
|
ustilatum
|
| Genitiv |
ustilati
|
ustilatae
|
ustilati
|
| Dativ |
ustilato
|
ustilatae
|
ustilato
|
| Akkusativ |
ustilatum
|
ustilatam
|
ustilatum
|
| Ablativ |
ustilato
|
ustilata
|
ustilato
|
| Vokativ |
ustilate
|
ustilata
|
ustilatum
|
Plural
| Nominativ |
ustilati
|
ustilatae
|
ustilata
|
| Genitiv |
ustilatorum
|
ustilatarum
|
ustilatorum
|
| Dativ |
ustilatis
|
ustilatis
|
ustilatis
|
| Akkusativ |
ustilatos
|
ustilatas
|
ustilata
|
| Ablativ |
ustilatis
|
ustilatis
|
ustilatis
|
| Vokativ |
ustilati
|
ustilatae
|
ustilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilaturus
|
ustilatura
|
ustilaturum
|
| Genitiv |
ustilaturi
|
ustilaturae
|
ustilaturi
|
| Dativ |
ustilaturo
|
ustilaturae
|
ustilaturo
|
| Akkusativ |
ustilaturum
|
ustilaturam
|
ustilaturum
|
| Ablativ |
ustilaturo
|
ustilatura
|
ustilaturo
|
| Vokativ |
ustilature
|
ustilatura
|
ustilaturum
|
Plural
| Nominativ |
ustilaturi
|
ustilaturae
|
ustilatura
|
| Genitiv |
ustilaturorum
|
ustilaturarum
|
ustilaturorum
|
| Dativ |
ustilaturis
|
ustilaturis
|
ustilaturis
|
| Akkusativ |
ustilaturos
|
ustilaturas
|
ustilatura
|
| Ablativ |
ustilaturis
|
ustilaturis
|
ustilaturis
|
| Vokativ |
ustilaturi
|
ustilaturae
|
ustilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ustilatum
|
ustilatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilo
|
|
| 2. Person Singular |
ustilas
|
|
| 3. Person Singular |
ustilat
|
|
| 1. Person Plural |
ustilamus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilatis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilor
|
|
| 2. Person Singular |
ustilaris ustilare
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatur
|
|
| 1. Person Plural |
ustilamur
|
|
| 2. Person Plural |
ustilamini
|
|
| 3. Person Plural |
ustilantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilem
|
|
| 2. Person Singular |
ustiles
|
|
| 3. Person Singular |
ustilet
|
|
| 1. Person Plural |
ustilemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustiletis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustiler
|
|
| 2. Person Singular |
ustileris ustilere
|
|
| 3. Person Singular |
ustiletur
|
|
| 1. Person Plural |
ustilemur
|
|
| 2. Person Plural |
ustilemini
|
|
| 3. Person Plural |
ustilentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabam
|
|
| 2. Person Singular |
ustilabas
|
|
| 3. Person Singular |
ustilabat
|
|
| 1. Person Plural |
ustilabamus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilabatis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabar
|
|
| 2. Person Singular |
ustilabaris ustilabare
|
|
| 3. Person Singular |
ustilabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ustilabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ustilabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ustilabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilarem
|
|
| 2. Person Singular |
ustilares
|
|
| 3. Person Singular |
ustilaret
|
|
| 1. Person Plural |
ustilaremus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilaretis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilarer
|
|
| 2. Person Singular |
ustilareris ustilarere
|
|
| 3. Person Singular |
ustilaretur
|
|
| 1. Person Plural |
ustilaremur
|
|
| 2. Person Plural |
ustilaremini
|
|
| 3. Person Plural |
ustilarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabo
|
|
| 2. Person Singular |
ustilabis
|
|
| 3. Person Singular |
ustilabit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilabimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilabitis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabor
|
|
| 2. Person Singular |
ustilaberis ustilabere
|
|
| 3. Person Singular |
ustilabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ustilabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ustilabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ustilabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilavi
|
|
| 2. Person Singular |
ustilavisti
|
|
| 3. Person Singular |
ustilavit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilavimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilavistis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilaverunt ustilavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
ustilatus es
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatus est
|
|
| 1. Person Plural |
ustilati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilati estis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilaverim
|
|
| 2. Person Singular |
ustilaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ustilaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
ustilatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilati simus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilaveram
|
|
| 2. Person Singular |
ustilaveras
|
|
| 3. Person Singular |
ustilaverat
|
|
| 1. Person Plural |
ustilaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
ustilatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
ustilati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilavissem
|
|
| 2. Person Singular |
ustilavisses
|
|
| 3. Person Singular |
ustilavisset
|
|
| 1. Person Plural |
ustilavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
ustilatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
ustilati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilavero
|
|
| 2. Person Singular |
ustilaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ustilaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
ustilatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
ustilatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
ustilati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustilati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
ustilati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustilare
|
|
| Vorzeitigkeit |
ustilavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ustilaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustilari ustilarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
ustilatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ustilatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ustila
|
! |
| 2. Person Plural |
ustilate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ustilato
|
| 3. Person Singular |
ustilato
|
| 2. Person Plural |
ustilatote
|
| 3. Person Plural |
ustilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ustilare
|
|
| Genitiv |
ustilandi
|
|
| Dativ |
ustilando
|
|
| Akkusativ |
ustilandum
|
|
| Ablativ |
ustilando
|
|
| Vokativ |
ustilande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilandus
|
ustilanda
|
ustilandum
|
| Genitiv |
ustilandi
|
ustilandae
|
ustilandi
|
| Dativ |
ustilando
|
ustilandae
|
ustilando
|
| Akkusativ |
ustilandum
|
ustilandam
|
ustilandum
|
| Ablativ |
ustilando
|
ustilanda
|
ustilando
|
| Vokativ |
ustilande
|
ustilanda
|
ustilandum
|
Plural
| Nominativ |
ustilandi
|
ustilandae
|
ustilanda
|
| Genitiv |
ustilandorum
|
ustilandarum
|
ustilandorum
|
| Dativ |
ustilandis
|
ustilandis
|
ustilandis
|
| Akkusativ |
ustilandos
|
ustilandas
|
ustilanda
|
| Ablativ |
ustilandis
|
ustilandis
|
ustilandis
|
| Vokativ |
ustilandi
|
ustilandae
|
ustilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilans
|
ustilans
|
ustilans
|
| Genitiv |
ustilantis
|
ustilantis
|
ustilantis
|
| Dativ |
ustilanti
|
ustilanti
|
ustilanti
|
| Akkusativ |
ustilantem
|
ustilantem
|
ustilans
|
| Ablativ |
ustilanti ustilante
|
ustilanti ustilante
|
ustilanti ustilante
|
| Vokativ |
ustilans
|
ustilans
|
ustilans
|
Plural
| Nominativ |
ustilantes
|
ustilantes
|
ustilantia
|
| Genitiv |
ustilantium ustilantum
|
ustilantium ustilantum
|
ustilantium ustilantum
|
| Dativ |
ustilantibus
|
ustilantibus
|
ustilantibus
|
| Akkusativ |
ustilantes
|
ustilantes
|
ustilantia
|
| Ablativ |
ustilantibus
|
ustilantibus
|
ustilantibus
|
| Vokativ |
ustilantes
|
ustilantes
|
ustilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilatus
|
ustilata
|
ustilatum
|
| Genitiv |
ustilati
|
ustilatae
|
ustilati
|
| Dativ |
ustilato
|
ustilatae
|
ustilato
|
| Akkusativ |
ustilatum
|
ustilatam
|
ustilatum
|
| Ablativ |
ustilato
|
ustilata
|
ustilato
|
| Vokativ |
ustilate
|
ustilata
|
ustilatum
|
Plural
| Nominativ |
ustilati
|
ustilatae
|
ustilata
|
| Genitiv |
ustilatorum
|
ustilatarum
|
ustilatorum
|
| Dativ |
ustilatis
|
ustilatis
|
ustilatis
|
| Akkusativ |
ustilatos
|
ustilatas
|
ustilata
|
| Ablativ |
ustilatis
|
ustilatis
|
ustilatis
|
| Vokativ |
ustilati
|
ustilatae
|
ustilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilaturus
|
ustilatura
|
ustilaturum
|
| Genitiv |
ustilaturi
|
ustilaturae
|
ustilaturi
|
| Dativ |
ustilaturo
|
ustilaturae
|
ustilaturo
|
| Akkusativ |
ustilaturum
|
ustilaturam
|
ustilaturum
|
| Ablativ |
ustilaturo
|
ustilatura
|
ustilaturo
|
| Vokativ |
ustilature
|
ustilatura
|
ustilaturum
|
Plural
| Nominativ |
ustilaturi
|
ustilaturae
|
ustilatura
|
| Genitiv |
ustilaturorum
|
ustilaturarum
|
ustilaturorum
|
| Dativ |
ustilaturis
|
ustilaturis
|
ustilaturis
|
| Akkusativ |
ustilaturos
|
ustilaturas
|
ustilatura
|
| Ablativ |
ustilaturis
|
ustilaturis
|
ustilaturis
|
| Vokativ |
ustilaturi
|
ustilaturae
|
ustilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ustilatum
|
ustilatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilo
|
ich verkohle |
| 2. Person Singular |
ustilas
|
du verkohlst |
| 3. Person Singular |
ustilat
|
er/sie/es verkohlt |
| 1. Person Plural |
ustilamus
|
wir verkohlen |
| 2. Person Plural |
ustilatis
|
ihr verkohlt |
| 3. Person Plural |
ustilant
|
sie verkohlen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilor
|
ich werde verkohlt |
| 2. Person Singular |
ustilaris ustilare
|
du wirst verkohlt |
| 3. Person Singular |
ustilatur
|
er/sie/es wird verkohlt |
| 1. Person Plural |
ustilamur
|
wir werden verkohlt |
| 2. Person Plural |
ustilamini
|
ihr werdet verkohlt |
| 3. Person Plural |
ustilantur
|
sie werden verkohlt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilem
|
ich verkohle |
| 2. Person Singular |
ustiles
|
du verkohlest |
| 3. Person Singular |
ustilet
|
er/sie/es verkohle |
| 1. Person Plural |
ustilemus
|
wir verkohlen |
| 2. Person Plural |
ustiletis
|
ihr verkohlet |
| 3. Person Plural |
ustilent
|
sie verkohlen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustiler
|
ich werde verkohlt |
| 2. Person Singular |
ustileris ustilere
|
du werdest verkohlt |
| 3. Person Singular |
ustiletur
|
er/sie/es werde verkohlt |
| 1. Person Plural |
ustilemur
|
wir werden verkohlt |
| 2. Person Plural |
ustilemini
|
ihr werdet verkohlt |
| 3. Person Plural |
ustilentur
|
sie werden verkohlt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabam
|
ich verkohlte |
| 2. Person Singular |
ustilabas
|
du verkohltest |
| 3. Person Singular |
ustilabat
|
er/sie/es verkohlte |
| 1. Person Plural |
ustilabamus
|
wir verkohlten |
| 2. Person Plural |
ustilabatis
|
ihr verkohltet |
| 3. Person Plural |
ustilabant
|
sie verkohlten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabar
|
ich wurde verkohlt |
| 2. Person Singular |
ustilabaris ustilabare
|
du wurdest verkohlt |
| 3. Person Singular |
ustilabatur
|
er/sie/es wurde verkohlt |
| 1. Person Plural |
ustilabamur
|
wir wurden verkohlt |
| 2. Person Plural |
ustilabamini
|
ihr wurdet verkohlt |
| 3. Person Plural |
ustilabantur
|
sie wurden verkohlt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilarem
|
ich verkohlte |
| 2. Person Singular |
ustilares
|
du verkohltest |
| 3. Person Singular |
ustilaret
|
er/sie/es verkohlte |
| 1. Person Plural |
ustilaremus
|
wir verkohlten |
| 2. Person Plural |
ustilaretis
|
ihr verkohltet |
| 3. Person Plural |
ustilarent
|
sie verkohlten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilarer
|
ich würde verkohlt |
| 2. Person Singular |
ustilareris ustilarere
|
du würdest verkohlt |
| 3. Person Singular |
ustilaretur
|
er/sie/es würde verkohlt |
| 1. Person Plural |
ustilaremur
|
wir würden verkohlt |
| 2. Person Plural |
ustilaremini
|
ihr würdet verkohlt |
| 3. Person Plural |
ustilarentur
|
sie würden verkohlt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabo
|
ich werde verkohlen |
| 2. Person Singular |
ustilabis
|
du wirst verkohlen |
| 3. Person Singular |
ustilabit
|
er/sie/es wird verkohlen |
| 1. Person Plural |
ustilabimus
|
wir werden verkohlen |
| 2. Person Plural |
ustilabitis
|
ihr werdet verkohlen |
| 3. Person Plural |
ustilabunt
|
sie werden verkohlen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilabor
|
ich werde verkohlt werden |
| 2. Person Singular |
ustilaberis ustilabere
|
du wirst verkohlt werden |
| 3. Person Singular |
ustilabitur
|
er/sie/es wird verkohlt werden |
| 1. Person Plural |
ustilabimur
|
wir werden verkohlt werden |
| 2. Person Plural |
ustilabimini
|
ihr werdet verkohlt werden |
| 3. Person Plural |
ustilabuntur
|
sie werden verkohlt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilavi
|
ich habe verkohlt |
| 2. Person Singular |
ustilavisti
|
du hast verkohlt |
| 3. Person Singular |
ustilavit
|
er/sie/es hat verkohlt |
| 1. Person Plural |
ustilavimus
|
wir haben verkohlt |
| 2. Person Plural |
ustilavistis
|
ihr habt verkohlt |
| 3. Person Plural |
ustilaverunt ustilavere
|
sie haben verkohlt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus sum
|
ich bin verkohlt worden |
| 2. Person Singular |
ustilatus es
|
du bist verkohlt worden |
| 3. Person Singular |
ustilatus est
|
er/sie/es ist verkohlt worden |
| 1. Person Plural |
ustilati sumus
|
wir sind verkohlt worden |
| 2. Person Plural |
ustilati estis
|
ihr seid verkohlt worden |
| 3. Person Plural |
ustilati sunt
|
sie sind verkohlt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilaverim
|
ich habe verkohlt |
| 2. Person Singular |
ustilaveris
|
du habest verkohlt |
| 3. Person Singular |
ustilaverit
|
er/sie/es habe verkohlt |
| 1. Person Plural |
ustilaverimus
|
wir haben verkohlt |
| 2. Person Plural |
ustilaveritis
|
ihr habet verkohlt |
| 3. Person Plural |
ustilaverint
|
sie haben verkohlt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus sim
|
ich sei verkohlt worden |
| 2. Person Singular |
ustilatus sis
|
du seiest verkohlt worden |
| 3. Person Singular |
ustilatus sit
|
er/sie/es sei verkohlt worden |
| 1. Person Plural |
ustilati simus
|
wir seien verkohlt worden |
| 2. Person Plural |
ustilati sitis
|
ihr seiet verkohlt worden |
| 3. Person Plural |
ustilati sint
|
sie seien verkohlt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilaveram
|
ich hatte verkohlt |
| 2. Person Singular |
ustilaveras
|
du hattest verkohlt |
| 3. Person Singular |
ustilaverat
|
er/sie/es hatte verkohlt |
| 1. Person Plural |
ustilaveramus
|
wir hatten verkohlt |
| 2. Person Plural |
ustilaveratis
|
ihr hattet verkohlt |
| 3. Person Plural |
ustilaverant
|
sie hatten verkohlt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus eram
|
ich war verkohlt worden |
| 2. Person Singular |
ustilatus eras
|
du warst verkohlt worden |
| 3. Person Singular |
ustilatus erat
|
er/sie/es war verkohlt worden |
| 1. Person Plural |
ustilati eramus
|
wir waren verkohlt worden |
| 2. Person Plural |
ustilati eratis
|
ihr wart verkohlt worden |
| 3. Person Plural |
ustilati erant
|
sie waren verkohlt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilavissem
|
ich hätte verkohlt |
| 2. Person Singular |
ustilavisses
|
du hättest verkohlt |
| 3. Person Singular |
ustilavisset
|
er/sie/es hätte verkohlt |
| 1. Person Plural |
ustilavissemus
|
wir hätten verkohlt |
| 2. Person Plural |
ustilavissetis
|
ihr hättet verkohlt |
| 3. Person Plural |
ustilavissent
|
sie hätten verkohlt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus essem
|
ich wäre verkohlt worden |
| 2. Person Singular |
ustilatus esses
|
du wärest verkohlt worden |
| 3. Person Singular |
ustilatus esset
|
er/sie/es wäre verkohlt worden |
| 1. Person Plural |
ustilati essemus
|
wir wären verkohlt worden |
| 2. Person Plural |
ustilati essetis
|
ihr wäret verkohlt worden |
| 3. Person Plural |
ustilati essent
|
sie wären verkohlt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilavero
|
ich werde verkohlt haben |
| 2. Person Singular |
ustilaveris
|
du wirst verkohlt haben |
| 3. Person Singular |
ustilaverit
|
er/sie/es wird verkohlt haben |
| 1. Person Plural |
ustilaverimus
|
wir werden verkohlt haben |
| 2. Person Plural |
ustilaveritis
|
ihr werdet verkohlt haben |
| 3. Person Plural |
ustilaverint
|
sie werden verkohlt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustilatus ero
|
ich werde verkohlt worden sein |
| 2. Person Singular |
ustilatus eris
|
du wirst verkohlt worden sein |
| 3. Person Singular |
ustilatus erit
|
er/sie/es wird verkohlt worden sein |
| 1. Person Plural |
ustilati erimus
|
wir werden verkohlt worden sein |
| 2. Person Plural |
ustilati eritis
|
ihr werdet verkohlt worden sein |
| 3. Person Plural |
ustilati erunt
|
sie werden verkohlt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustilare
|
verkohlen |
| Vorzeitigkeit |
ustilavisse
|
verkohlt haben |
| Nachzeitigkeit |
ustilaturum esse
|
verkohlen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustilari ustilarier
|
verkohlt werden |
| Vorzeitigkeit |
ustilatum esse
|
verkohlt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
ustilatum iri
|
künftig verkohlt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ustila
|
verkohle; verkohl! |
| 2. Person Plural |
ustilate
|
verkohlt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ustilato
|
| 3. Person Singular |
ustilato
|
| 2. Person Plural |
ustilatote
|
| 3. Person Plural |
ustilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ustilare
|
das Verkohlen |
| Genitiv |
ustilandi
|
des Verkohlens |
| Dativ |
ustilando
|
dem Verkohlen |
| Akkusativ |
ustilandum
|
das Verkohlen |
| Ablativ |
ustilando
|
durch das Verkohlen |
| Vokativ |
ustilande
|
Verkohlen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilandus
|
ustilanda
|
ustilandum
|
| Genitiv |
ustilandi
|
ustilandae
|
ustilandi
|
| Dativ |
ustilando
|
ustilandae
|
ustilando
|
| Akkusativ |
ustilandum
|
ustilandam
|
ustilandum
|
| Ablativ |
ustilando
|
ustilanda
|
ustilando
|
| Vokativ |
ustilande
|
ustilanda
|
ustilandum
|
Plural
| Nominativ |
ustilandi
|
ustilandae
|
ustilanda
|
| Genitiv |
ustilandorum
|
ustilandarum
|
ustilandorum
|
| Dativ |
ustilandis
|
ustilandis
|
ustilandis
|
| Akkusativ |
ustilandos
|
ustilandas
|
ustilanda
|
| Ablativ |
ustilandis
|
ustilandis
|
ustilandis
|
| Vokativ |
ustilandi
|
ustilandae
|
ustilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilans
|
ustilans
|
ustilans
|
| Genitiv |
ustilantis
|
ustilantis
|
ustilantis
|
| Dativ |
ustilanti
|
ustilanti
|
ustilanti
|
| Akkusativ |
ustilantem
|
ustilantem
|
ustilans
|
| Ablativ |
ustilanti ustilante
|
ustilanti ustilante
|
ustilanti ustilante
|
| Vokativ |
ustilans
|
ustilans
|
ustilans
|
Plural
| Nominativ |
ustilantes
|
ustilantes
|
ustilantia
|
| Genitiv |
ustilantium ustilantum
|
ustilantium ustilantum
|
ustilantium ustilantum
|
| Dativ |
ustilantibus
|
ustilantibus
|
ustilantibus
|
| Akkusativ |
ustilantes
|
ustilantes
|
ustilantia
|
| Ablativ |
ustilantibus
|
ustilantibus
|
ustilantibus
|
| Vokativ |
ustilantes
|
ustilantes
|
ustilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilatus
|
ustilata
|
ustilatum
|
| Genitiv |
ustilati
|
ustilatae
|
ustilati
|
| Dativ |
ustilato
|
ustilatae
|
ustilato
|
| Akkusativ |
ustilatum
|
ustilatam
|
ustilatum
|
| Ablativ |
ustilato
|
ustilata
|
ustilato
|
| Vokativ |
ustilate
|
ustilata
|
ustilatum
|
Plural
| Nominativ |
ustilati
|
ustilatae
|
ustilata
|
| Genitiv |
ustilatorum
|
ustilatarum
|
ustilatorum
|
| Dativ |
ustilatis
|
ustilatis
|
ustilatis
|
| Akkusativ |
ustilatos
|
ustilatas
|
ustilata
|
| Ablativ |
ustilatis
|
ustilatis
|
ustilatis
|
| Vokativ |
ustilati
|
ustilatae
|
ustilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustilaturus
|
ustilatura
|
ustilaturum
|
| Genitiv |
ustilaturi
|
ustilaturae
|
ustilaturi
|
| Dativ |
ustilaturo
|
ustilaturae
|
ustilaturo
|
| Akkusativ |
ustilaturum
|
ustilaturam
|
ustilaturum
|
| Ablativ |
ustilaturo
|
ustilatura
|
ustilaturo
|
| Vokativ |
ustilature
|
ustilatura
|
ustilaturum
|
Plural
| Nominativ |
ustilaturi
|
ustilaturae
|
ustilatura
|
| Genitiv |
ustilaturorum
|
ustilaturarum
|
ustilaturorum
|
| Dativ |
ustilaturis
|
ustilaturis
|
ustilaturis
|
| Akkusativ |
ustilaturos
|
ustilaturas
|
ustilatura
|
| Ablativ |
ustilaturis
|
ustilaturis
|
ustilaturis
|
| Vokativ |
ustilaturi
|
ustilaturae
|
ustilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ustilatum
|
ustilatu
|