Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulo
|
ich brenne an |
| 2. Person Singular |
ustulas
|
du brennst an |
| 3. Person Singular |
ustulat
|
er/sie/es brennt an |
| 1. Person Plural |
ustulamus
|
wir brennen an |
| 2. Person Plural |
ustulatis
|
ihr brennt an |
| 3. Person Plural |
ustulant
|
sie brennen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulor
|
|
| 2. Person Singular |
ustularis ustulare
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatur
|
|
| 1. Person Plural |
ustulamur
|
|
| 2. Person Plural |
ustulamini
|
|
| 3. Person Plural |
ustulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulem
|
ich brenne an |
| 2. Person Singular |
ustules
|
du brennest an |
| 3. Person Singular |
ustulet
|
er/sie/es brenne an |
| 1. Person Plural |
ustulemus
|
wir brennen an |
| 2. Person Plural |
ustuletis
|
ihr brennet an |
| 3. Person Plural |
ustulent
|
sie brennen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustuler
|
|
| 2. Person Singular |
ustuleris ustulere
|
|
| 3. Person Singular |
ustuletur
|
|
| 1. Person Plural |
ustulemur
|
|
| 2. Person Plural |
ustulemini
|
|
| 3. Person Plural |
ustulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabam
|
ich brannte an |
| 2. Person Singular |
ustulabas
|
du branntest an |
| 3. Person Singular |
ustulabat
|
er/sie/es brannte an |
| 1. Person Plural |
ustulabamus
|
wir brannten an |
| 2. Person Plural |
ustulabatis
|
ihr branntet an |
| 3. Person Plural |
ustulabant
|
sie brannten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabar
|
|
| 2. Person Singular |
ustulabaris ustulabare
|
|
| 3. Person Singular |
ustulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ustulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ustulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ustulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustularem
|
ich brennte an |
| 2. Person Singular |
ustulares
|
du brenntest an |
| 3. Person Singular |
ustularet
|
er/sie/es brennte an |
| 1. Person Plural |
ustularemus
|
wir brennten an |
| 2. Person Plural |
ustularetis
|
ihr brenntet an |
| 3. Person Plural |
ustularent
|
sie brennten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustularer
|
|
| 2. Person Singular |
ustulareris ustularere
|
|
| 3. Person Singular |
ustularetur
|
|
| 1. Person Plural |
ustularemur
|
|
| 2. Person Plural |
ustularemini
|
|
| 3. Person Plural |
ustularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabo
|
ich werde anbrennen |
| 2. Person Singular |
ustulabis
|
du wirst anbrennen |
| 3. Person Singular |
ustulabit
|
er/sie/es wird anbrennen |
| 1. Person Plural |
ustulabimus
|
wir werden anbrennen |
| 2. Person Plural |
ustulabitis
|
ihr werdet anbrennen |
| 3. Person Plural |
ustulabunt
|
sie werden anbrennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabor
|
|
| 2. Person Singular |
ustulaberis ustulabere
|
|
| 3. Person Singular |
ustulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ustulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ustulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ustulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavi
|
ich bin angebrannt |
| 2. Person Singular |
ustulavisti
|
du bist angebrannt |
| 3. Person Singular |
ustulavit
|
er/sie/es ist angebrannt |
| 1. Person Plural |
ustulavimus
|
wir sind angebrannt |
| 2. Person Plural |
ustulavistis
|
ihr seid angebrannt |
| 3. Person Plural |
ustulaverunt ustulavere
|
sie sind angebrannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
ustulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
ustulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulaverim
|
ich sei angebrannt |
| 2. Person Singular |
ustulaveris
|
du seiest angebrannt |
| 3. Person Singular |
ustulaverit
|
er/sie/es sei angebrannt |
| 1. Person Plural |
ustulaverimus
|
wir seien angebrannt |
| 2. Person Plural |
ustulaveritis
|
ihr seiet angebrannt |
| 3. Person Plural |
ustulaverint
|
sie seien angebrannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
ustulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
ustulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulaveram
|
ich war angebrannt |
| 2. Person Singular |
ustulaveras
|
du warst angebrannt |
| 3. Person Singular |
ustulaverat
|
er/sie/es war angebrannt |
| 1. Person Plural |
ustulaveramus
|
wir waren angebrannt |
| 2. Person Plural |
ustulaveratis
|
ihr wart angebrannt |
| 3. Person Plural |
ustulaverant
|
sie waren angebrannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
ustulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
ustulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavissem
|
ich wäre angebrannt |
| 2. Person Singular |
ustulavisses
|
du wärest angebrannt |
| 3. Person Singular |
ustulavisset
|
er/sie/es wäre angebrannt |
| 1. Person Plural |
ustulavissemus
|
wir wären angebrannt |
| 2. Person Plural |
ustulavissetis
|
ihr wäret angebrannt |
| 3. Person Plural |
ustulavissent
|
sie wären angebrannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
ustulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
ustulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavero
|
ich werde angebrannt sein |
| 2. Person Singular |
ustulaveris
|
du wirst angebrannt sein |
| 3. Person Singular |
ustulaverit
|
er/sie/es wird angebrannt sein |
| 1. Person Plural |
ustulaverimus
|
wir werden angebrannt sein |
| 2. Person Plural |
ustulaveritis
|
ihr werdet angebrannt sein |
| 3. Person Plural |
ustulaverint
|
sie werden angebrannt sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
ustulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
ustulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustulare
|
anbrennen |
| Vorzeitigkeit |
ustulavisse
|
angebrannt sein |
| Nachzeitigkeit |
ustulaturum esse
|
anbrennen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustulari ustularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
ustulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ustulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ustula
|
brenne an; brenn an! |
| 2. Person Plural |
ustulate
|
brennt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ustulato
|
| 3. Person Singular |
ustulato
|
| 2. Person Plural |
ustulatote
|
| 3. Person Plural |
ustulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ustulare
|
das Anbrennen |
| Genitiv |
ustulandi
|
des Anbrennens |
| Dativ |
ustulando
|
dem Anbrennen |
| Akkusativ |
ustulandum
|
das Anbrennen |
| Ablativ |
ustulando
|
durch das Anbrennen |
| Vokativ |
ustulande
|
Anbrennen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulandus
|
ustulanda
|
ustulandum
|
| Genitiv |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulandi
|
| Dativ |
ustulando
|
ustulandae
|
ustulando
|
| Akkusativ |
ustulandum
|
ustulandam
|
ustulandum
|
| Ablativ |
ustulando
|
ustulanda
|
ustulando
|
| Vokativ |
ustulande
|
ustulanda
|
ustulandum
|
Plural
| Nominativ |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulanda
|
| Genitiv |
ustulandorum
|
ustulandarum
|
ustulandorum
|
| Dativ |
ustulandis
|
ustulandis
|
ustulandis
|
| Akkusativ |
ustulandos
|
ustulandas
|
ustulanda
|
| Ablativ |
ustulandis
|
ustulandis
|
ustulandis
|
| Vokativ |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulans
|
ustulans
|
ustulans
|
| Genitiv |
ustulantis
|
ustulantis
|
ustulantis
|
| Dativ |
ustulanti
|
ustulanti
|
ustulanti
|
| Akkusativ |
ustulantem
|
ustulantem
|
ustulans
|
| Ablativ |
ustulanti ustulante
|
ustulanti ustulante
|
ustulanti ustulante
|
| Vokativ |
ustulans
|
ustulans
|
ustulans
|
Plural
| Nominativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
| Genitiv |
ustulantium ustulantum
|
ustulantium ustulantum
|
ustulantium ustulantum
|
| Dativ |
ustulantibus
|
ustulantibus
|
ustulantibus
|
| Akkusativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
| Ablativ |
ustulantibus
|
ustulantibus
|
ustulantibus
|
| Vokativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulatus
|
ustulata
|
ustulatum
|
| Genitiv |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulati
|
| Dativ |
ustulato
|
ustulatae
|
ustulato
|
| Akkusativ |
ustulatum
|
ustulatam
|
ustulatum
|
| Ablativ |
ustulato
|
ustulata
|
ustulato
|
| Vokativ |
ustulate
|
ustulata
|
ustulatum
|
Plural
| Nominativ |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulata
|
| Genitiv |
ustulatorum
|
ustulatarum
|
ustulatorum
|
| Dativ |
ustulatis
|
ustulatis
|
ustulatis
|
| Akkusativ |
ustulatos
|
ustulatas
|
ustulata
|
| Ablativ |
ustulatis
|
ustulatis
|
ustulatis
|
| Vokativ |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulaturus
|
ustulatura
|
ustulaturum
|
| Genitiv |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulaturi
|
| Dativ |
ustulaturo
|
ustulaturae
|
ustulaturo
|
| Akkusativ |
ustulaturum
|
ustulaturam
|
ustulaturum
|
| Ablativ |
ustulaturo
|
ustulatura
|
ustulaturo
|
| Vokativ |
ustulature
|
ustulatura
|
ustulaturum
|
Plural
| Nominativ |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulatura
|
| Genitiv |
ustulaturorum
|
ustulaturarum
|
ustulaturorum
|
| Dativ |
ustulaturis
|
ustulaturis
|
ustulaturis
|
| Akkusativ |
ustulaturos
|
ustulaturas
|
ustulatura
|
| Ablativ |
ustulaturis
|
ustulaturis
|
ustulaturis
|
| Vokativ |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ustulatum
|
ustulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulo
|
|
| 2. Person Singular |
ustulas
|
|
| 3. Person Singular |
ustulat
|
|
| 1. Person Plural |
ustulamus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulatis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulor
|
|
| 2. Person Singular |
ustularis ustulare
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatur
|
|
| 1. Person Plural |
ustulamur
|
|
| 2. Person Plural |
ustulamini
|
|
| 3. Person Plural |
ustulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulem
|
|
| 2. Person Singular |
ustules
|
|
| 3. Person Singular |
ustulet
|
|
| 1. Person Plural |
ustulemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustuletis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustuler
|
|
| 2. Person Singular |
ustuleris ustulere
|
|
| 3. Person Singular |
ustuletur
|
|
| 1. Person Plural |
ustulemur
|
|
| 2. Person Plural |
ustulemini
|
|
| 3. Person Plural |
ustulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabam
|
|
| 2. Person Singular |
ustulabas
|
|
| 3. Person Singular |
ustulabat
|
|
| 1. Person Plural |
ustulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabar
|
|
| 2. Person Singular |
ustulabaris ustulabare
|
|
| 3. Person Singular |
ustulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ustulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ustulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ustulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustularem
|
|
| 2. Person Singular |
ustulares
|
|
| 3. Person Singular |
ustularet
|
|
| 1. Person Plural |
ustularemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustularetis
|
|
| 3. Person Plural |
ustularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustularer
|
|
| 2. Person Singular |
ustulareris ustularere
|
|
| 3. Person Singular |
ustularetur
|
|
| 1. Person Plural |
ustularemur
|
|
| 2. Person Plural |
ustularemini
|
|
| 3. Person Plural |
ustularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabo
|
|
| 2. Person Singular |
ustulabis
|
|
| 3. Person Singular |
ustulabit
|
|
| 1. Person Plural |
ustulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabor
|
|
| 2. Person Singular |
ustulaberis ustulabere
|
|
| 3. Person Singular |
ustulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ustulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ustulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ustulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavi
|
|
| 2. Person Singular |
ustulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
ustulavit
|
|
| 1. Person Plural |
ustulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulaverunt ustulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
ustulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
ustulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
ustulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ustulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ustulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
ustulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
ustulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
ustulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
ustulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
ustulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
ustulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
ustulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
ustulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
ustulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
ustulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
ustulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
ustulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavero
|
|
| 2. Person Singular |
ustulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ustulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ustulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
ustulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
ustulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
ustulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ustulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustulari ustularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
ustulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ustulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ustula
|
! |
| 2. Person Plural |
ustulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ustulato
|
| 3. Person Singular |
ustulato
|
| 2. Person Plural |
ustulatote
|
| 3. Person Plural |
ustulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ustulare
|
|
| Genitiv |
ustulandi
|
|
| Dativ |
ustulando
|
|
| Akkusativ |
ustulandum
|
|
| Ablativ |
ustulando
|
|
| Vokativ |
ustulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulandus
|
ustulanda
|
ustulandum
|
| Genitiv |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulandi
|
| Dativ |
ustulando
|
ustulandae
|
ustulando
|
| Akkusativ |
ustulandum
|
ustulandam
|
ustulandum
|
| Ablativ |
ustulando
|
ustulanda
|
ustulando
|
| Vokativ |
ustulande
|
ustulanda
|
ustulandum
|
Plural
| Nominativ |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulanda
|
| Genitiv |
ustulandorum
|
ustulandarum
|
ustulandorum
|
| Dativ |
ustulandis
|
ustulandis
|
ustulandis
|
| Akkusativ |
ustulandos
|
ustulandas
|
ustulanda
|
| Ablativ |
ustulandis
|
ustulandis
|
ustulandis
|
| Vokativ |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulans
|
ustulans
|
ustulans
|
| Genitiv |
ustulantis
|
ustulantis
|
ustulantis
|
| Dativ |
ustulanti
|
ustulanti
|
ustulanti
|
| Akkusativ |
ustulantem
|
ustulantem
|
ustulans
|
| Ablativ |
ustulanti ustulante
|
ustulanti ustulante
|
ustulanti ustulante
|
| Vokativ |
ustulans
|
ustulans
|
ustulans
|
Plural
| Nominativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
| Genitiv |
ustulantium ustulantum
|
ustulantium ustulantum
|
ustulantium ustulantum
|
| Dativ |
ustulantibus
|
ustulantibus
|
ustulantibus
|
| Akkusativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
| Ablativ |
ustulantibus
|
ustulantibus
|
ustulantibus
|
| Vokativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulatus
|
ustulata
|
ustulatum
|
| Genitiv |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulati
|
| Dativ |
ustulato
|
ustulatae
|
ustulato
|
| Akkusativ |
ustulatum
|
ustulatam
|
ustulatum
|
| Ablativ |
ustulato
|
ustulata
|
ustulato
|
| Vokativ |
ustulate
|
ustulata
|
ustulatum
|
Plural
| Nominativ |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulata
|
| Genitiv |
ustulatorum
|
ustulatarum
|
ustulatorum
|
| Dativ |
ustulatis
|
ustulatis
|
ustulatis
|
| Akkusativ |
ustulatos
|
ustulatas
|
ustulata
|
| Ablativ |
ustulatis
|
ustulatis
|
ustulatis
|
| Vokativ |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulaturus
|
ustulatura
|
ustulaturum
|
| Genitiv |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulaturi
|
| Dativ |
ustulaturo
|
ustulaturae
|
ustulaturo
|
| Akkusativ |
ustulaturum
|
ustulaturam
|
ustulaturum
|
| Ablativ |
ustulaturo
|
ustulatura
|
ustulaturo
|
| Vokativ |
ustulature
|
ustulatura
|
ustulaturum
|
Plural
| Nominativ |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulatura
|
| Genitiv |
ustulaturorum
|
ustulaturarum
|
ustulaturorum
|
| Dativ |
ustulaturis
|
ustulaturis
|
ustulaturis
|
| Akkusativ |
ustulaturos
|
ustulaturas
|
ustulatura
|
| Ablativ |
ustulaturis
|
ustulaturis
|
ustulaturis
|
| Vokativ |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ustulatum
|
ustulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulo
|
ich entzünde |
| 2. Person Singular |
ustulas
|
du entzündest |
| 3. Person Singular |
ustulat
|
er/sie/es entzündet |
| 1. Person Plural |
ustulamus
|
wir entzünden |
| 2. Person Plural |
ustulatis
|
ihr entzündet |
| 3. Person Plural |
ustulant
|
sie entzünden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulor
|
ich werde entzündet |
| 2. Person Singular |
ustularis ustulare
|
du wirst entzündet |
| 3. Person Singular |
ustulatur
|
er/sie/es wird entzündet |
| 1. Person Plural |
ustulamur
|
wir werden entzündet |
| 2. Person Plural |
ustulamini
|
ihr werdet entzündet |
| 3. Person Plural |
ustulantur
|
sie werden entzündet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulem
|
ich entzünde |
| 2. Person Singular |
ustules
|
du entzündest |
| 3. Person Singular |
ustulet
|
er/sie/es entzünde |
| 1. Person Plural |
ustulemus
|
wir entzünden |
| 2. Person Plural |
ustuletis
|
ihr entzündet |
| 3. Person Plural |
ustulent
|
sie entzünden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustuler
|
ich werde entzündet |
| 2. Person Singular |
ustuleris ustulere
|
du werdest entzündet |
| 3. Person Singular |
ustuletur
|
er/sie/es werde entzündet |
| 1. Person Plural |
ustulemur
|
wir werden entzündet |
| 2. Person Plural |
ustulemini
|
ihr werdet entzündet |
| 3. Person Plural |
ustulentur
|
sie werden entzündet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabam
|
ich entzündete |
| 2. Person Singular |
ustulabas
|
du entzündetest |
| 3. Person Singular |
ustulabat
|
er/sie/es entzündete |
| 1. Person Plural |
ustulabamus
|
wir entzündeten |
| 2. Person Plural |
ustulabatis
|
ihr entzündetet |
| 3. Person Plural |
ustulabant
|
sie entzündeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabar
|
ich wurde entzündet |
| 2. Person Singular |
ustulabaris ustulabare
|
du wurdest entzündet |
| 3. Person Singular |
ustulabatur
|
er/sie/es wurde entzündet |
| 1. Person Plural |
ustulabamur
|
wir wurden entzündet |
| 2. Person Plural |
ustulabamini
|
ihr wurdet entzündet |
| 3. Person Plural |
ustulabantur
|
sie wurden entzündet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustularem
|
ich entzündete |
| 2. Person Singular |
ustulares
|
du entzündetest |
| 3. Person Singular |
ustularet
|
er/sie/es entzündete |
| 1. Person Plural |
ustularemus
|
wir entzündeten |
| 2. Person Plural |
ustularetis
|
ihr entzündetet |
| 3. Person Plural |
ustularent
|
sie entzündeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustularer
|
ich würde entzündet |
| 2. Person Singular |
ustulareris ustularere
|
du würdest entzündet |
| 3. Person Singular |
ustularetur
|
er/sie/es würde entzündet |
| 1. Person Plural |
ustularemur
|
wir würden entzündet |
| 2. Person Plural |
ustularemini
|
ihr würdet entzündet |
| 3. Person Plural |
ustularentur
|
sie würden entzündet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabo
|
ich werde entzünden |
| 2. Person Singular |
ustulabis
|
du wirst entzünden |
| 3. Person Singular |
ustulabit
|
er/sie/es wird entzünden |
| 1. Person Plural |
ustulabimus
|
wir werden entzünden |
| 2. Person Plural |
ustulabitis
|
ihr werdet entzünden |
| 3. Person Plural |
ustulabunt
|
sie werden entzünden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabor
|
ich werde entzündet werden |
| 2. Person Singular |
ustulaberis ustulabere
|
du wirst entzündet werden |
| 3. Person Singular |
ustulabitur
|
er/sie/es wird entzündet werden |
| 1. Person Plural |
ustulabimur
|
wir werden entzündet werden |
| 2. Person Plural |
ustulabimini
|
ihr werdet entzündet werden |
| 3. Person Plural |
ustulabuntur
|
sie werden entzündet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavi
|
ich habe entzündet |
| 2. Person Singular |
ustulavisti
|
du hast entzündet |
| 3. Person Singular |
ustulavit
|
er/sie/es hat entzündet |
| 1. Person Plural |
ustulavimus
|
wir haben entzündet |
| 2. Person Plural |
ustulavistis
|
ihr habt entzündet |
| 3. Person Plural |
ustulaverunt ustulavere
|
sie haben entzündet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus sum
|
ich bin entzündet worden |
| 2. Person Singular |
ustulatus es
|
du bist entzündet worden |
| 3. Person Singular |
ustulatus est
|
er/sie/es ist entzündet worden |
| 1. Person Plural |
ustulati sumus
|
wir sind entzündet worden |
| 2. Person Plural |
ustulati estis
|
ihr seid entzündet worden |
| 3. Person Plural |
ustulati sunt
|
sie sind entzündet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulaverim
|
ich habe entzündet |
| 2. Person Singular |
ustulaveris
|
du habest entzündet |
| 3. Person Singular |
ustulaverit
|
er/sie/es habe entzündet |
| 1. Person Plural |
ustulaverimus
|
wir haben entzündet |
| 2. Person Plural |
ustulaveritis
|
ihr habet entzündet |
| 3. Person Plural |
ustulaverint
|
sie haben entzündet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus sim
|
ich sei entzündet worden |
| 2. Person Singular |
ustulatus sis
|
du seiest entzündet worden |
| 3. Person Singular |
ustulatus sit
|
er/sie/es sei entzündet worden |
| 1. Person Plural |
ustulati simus
|
wir seien entzündet worden |
| 2. Person Plural |
ustulati sitis
|
ihr seiet entzündet worden |
| 3. Person Plural |
ustulati sint
|
sie seien entzündet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulaveram
|
ich hatte entzündet |
| 2. Person Singular |
ustulaveras
|
du hattest entzündet |
| 3. Person Singular |
ustulaverat
|
er/sie/es hatte entzündet |
| 1. Person Plural |
ustulaveramus
|
wir hatten entzündet |
| 2. Person Plural |
ustulaveratis
|
ihr hattet entzündet |
| 3. Person Plural |
ustulaverant
|
sie hatten entzündet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus eram
|
ich war entzündet worden |
| 2. Person Singular |
ustulatus eras
|
du warst entzündet worden |
| 3. Person Singular |
ustulatus erat
|
er/sie/es war entzündet worden |
| 1. Person Plural |
ustulati eramus
|
wir waren entzündet worden |
| 2. Person Plural |
ustulati eratis
|
ihr wart entzündet worden |
| 3. Person Plural |
ustulati erant
|
sie waren entzündet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavissem
|
ich hätte entzündet |
| 2. Person Singular |
ustulavisses
|
du hättest entzündet |
| 3. Person Singular |
ustulavisset
|
er/sie/es hätte entzündet |
| 1. Person Plural |
ustulavissemus
|
wir hätten entzündet |
| 2. Person Plural |
ustulavissetis
|
ihr hättet entzündet |
| 3. Person Plural |
ustulavissent
|
sie hätten entzündet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus essem
|
ich wäre entzündet worden |
| 2. Person Singular |
ustulatus esses
|
du wärest entzündet worden |
| 3. Person Singular |
ustulatus esset
|
er/sie/es wäre entzündet worden |
| 1. Person Plural |
ustulati essemus
|
wir wären entzündet worden |
| 2. Person Plural |
ustulati essetis
|
ihr wäret entzündet worden |
| 3. Person Plural |
ustulati essent
|
sie wären entzündet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavero
|
ich werde entzündet haben |
| 2. Person Singular |
ustulaveris
|
du wirst entzündet haben |
| 3. Person Singular |
ustulaverit
|
er/sie/es wird entzündet haben |
| 1. Person Plural |
ustulaverimus
|
wir werden entzündet haben |
| 2. Person Plural |
ustulaveritis
|
ihr werdet entzündet haben |
| 3. Person Plural |
ustulaverint
|
sie werden entzündet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus ero
|
ich werde entzündet worden sein |
| 2. Person Singular |
ustulatus eris
|
du wirst entzündet worden sein |
| 3. Person Singular |
ustulatus erit
|
er/sie/es wird entzündet worden sein |
| 1. Person Plural |
ustulati erimus
|
wir werden entzündet worden sein |
| 2. Person Plural |
ustulati eritis
|
ihr werdet entzündet worden sein |
| 3. Person Plural |
ustulati erunt
|
sie werden entzündet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustulare
|
entzünden |
| Vorzeitigkeit |
ustulavisse
|
entzündet haben |
| Nachzeitigkeit |
ustulaturum esse
|
entzünden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustulari ustularier
|
entzündet werden |
| Vorzeitigkeit |
ustulatum esse
|
entzündet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
ustulatum iri
|
künftig entzündet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ustula
|
entzünde! |
| 2. Person Plural |
ustulate
|
entzündet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ustulato
|
| 3. Person Singular |
ustulato
|
| 2. Person Plural |
ustulatote
|
| 3. Person Plural |
ustulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ustulare
|
das Entzünden |
| Genitiv |
ustulandi
|
des Entzündens |
| Dativ |
ustulando
|
dem Entzünden |
| Akkusativ |
ustulandum
|
das Entzünden |
| Ablativ |
ustulando
|
durch das Entzünden |
| Vokativ |
ustulande
|
Entzünden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulandus
|
ustulanda
|
ustulandum
|
| Genitiv |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulandi
|
| Dativ |
ustulando
|
ustulandae
|
ustulando
|
| Akkusativ |
ustulandum
|
ustulandam
|
ustulandum
|
| Ablativ |
ustulando
|
ustulanda
|
ustulando
|
| Vokativ |
ustulande
|
ustulanda
|
ustulandum
|
Plural
| Nominativ |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulanda
|
| Genitiv |
ustulandorum
|
ustulandarum
|
ustulandorum
|
| Dativ |
ustulandis
|
ustulandis
|
ustulandis
|
| Akkusativ |
ustulandos
|
ustulandas
|
ustulanda
|
| Ablativ |
ustulandis
|
ustulandis
|
ustulandis
|
| Vokativ |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulans
|
ustulans
|
ustulans
|
| Genitiv |
ustulantis
|
ustulantis
|
ustulantis
|
| Dativ |
ustulanti
|
ustulanti
|
ustulanti
|
| Akkusativ |
ustulantem
|
ustulantem
|
ustulans
|
| Ablativ |
ustulanti ustulante
|
ustulanti ustulante
|
ustulanti ustulante
|
| Vokativ |
ustulans
|
ustulans
|
ustulans
|
Plural
| Nominativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
| Genitiv |
ustulantium ustulantum
|
ustulantium ustulantum
|
ustulantium ustulantum
|
| Dativ |
ustulantibus
|
ustulantibus
|
ustulantibus
|
| Akkusativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
| Ablativ |
ustulantibus
|
ustulantibus
|
ustulantibus
|
| Vokativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulatus
|
ustulata
|
ustulatum
|
| Genitiv |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulati
|
| Dativ |
ustulato
|
ustulatae
|
ustulato
|
| Akkusativ |
ustulatum
|
ustulatam
|
ustulatum
|
| Ablativ |
ustulato
|
ustulata
|
ustulato
|
| Vokativ |
ustulate
|
ustulata
|
ustulatum
|
Plural
| Nominativ |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulata
|
| Genitiv |
ustulatorum
|
ustulatarum
|
ustulatorum
|
| Dativ |
ustulatis
|
ustulatis
|
ustulatis
|
| Akkusativ |
ustulatos
|
ustulatas
|
ustulata
|
| Ablativ |
ustulatis
|
ustulatis
|
ustulatis
|
| Vokativ |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulaturus
|
ustulatura
|
ustulaturum
|
| Genitiv |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulaturi
|
| Dativ |
ustulaturo
|
ustulaturae
|
ustulaturo
|
| Akkusativ |
ustulaturum
|
ustulaturam
|
ustulaturum
|
| Ablativ |
ustulaturo
|
ustulatura
|
ustulaturo
|
| Vokativ |
ustulature
|
ustulatura
|
ustulaturum
|
Plural
| Nominativ |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulatura
|
| Genitiv |
ustulaturorum
|
ustulaturarum
|
ustulaturorum
|
| Dativ |
ustulaturis
|
ustulaturis
|
ustulaturis
|
| Akkusativ |
ustulaturos
|
ustulaturas
|
ustulatura
|
| Ablativ |
ustulaturis
|
ustulaturis
|
ustulaturis
|
| Vokativ |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ustulatum
|
ustulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulo
|
ich senge |
| 2. Person Singular |
ustulas
|
du sengst |
| 3. Person Singular |
ustulat
|
er/sie/es sengt |
| 1. Person Plural |
ustulamus
|
wir sengen |
| 2. Person Plural |
ustulatis
|
ihr sengt |
| 3. Person Plural |
ustulant
|
sie sengen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulor
|
ich werde gesengt |
| 2. Person Singular |
ustularis ustulare
|
du wirst gesengt |
| 3. Person Singular |
ustulatur
|
er/sie/es wird gesengt |
| 1. Person Plural |
ustulamur
|
wir werden gesengt |
| 2. Person Plural |
ustulamini
|
ihr werdet gesengt |
| 3. Person Plural |
ustulantur
|
sie werden gesengt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulem
|
ich senge |
| 2. Person Singular |
ustules
|
du sengest |
| 3. Person Singular |
ustulet
|
er/sie/es senge |
| 1. Person Plural |
ustulemus
|
wir sengen |
| 2. Person Plural |
ustuletis
|
ihr senget |
| 3. Person Plural |
ustulent
|
sie sengen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustuler
|
ich werde gesengt |
| 2. Person Singular |
ustuleris ustulere
|
du werdest gesengt |
| 3. Person Singular |
ustuletur
|
er/sie/es werde gesengt |
| 1. Person Plural |
ustulemur
|
wir werden gesengt |
| 2. Person Plural |
ustulemini
|
ihr werdet gesengt |
| 3. Person Plural |
ustulentur
|
sie werden gesengt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabam
|
ich sengte |
| 2. Person Singular |
ustulabas
|
du sengtest |
| 3. Person Singular |
ustulabat
|
er/sie/es sengte |
| 1. Person Plural |
ustulabamus
|
wir sengten |
| 2. Person Plural |
ustulabatis
|
ihr sengtet |
| 3. Person Plural |
ustulabant
|
sie sengten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabar
|
ich wurde gesengt |
| 2. Person Singular |
ustulabaris ustulabare
|
du wurdest gesengt |
| 3. Person Singular |
ustulabatur
|
er/sie/es wurde gesengt |
| 1. Person Plural |
ustulabamur
|
wir wurden gesengt |
| 2. Person Plural |
ustulabamini
|
ihr wurdet gesengt |
| 3. Person Plural |
ustulabantur
|
sie wurden gesengt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustularem
|
ich sengte |
| 2. Person Singular |
ustulares
|
du sengtest |
| 3. Person Singular |
ustularet
|
er/sie/es sengte |
| 1. Person Plural |
ustularemus
|
wir sengten |
| 2. Person Plural |
ustularetis
|
ihr sengtet |
| 3. Person Plural |
ustularent
|
sie sengten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustularer
|
ich würde gesengt |
| 2. Person Singular |
ustulareris ustularere
|
du würdest gesengt |
| 3. Person Singular |
ustularetur
|
er/sie/es würde gesengt |
| 1. Person Plural |
ustularemur
|
wir würden gesengt |
| 2. Person Plural |
ustularemini
|
ihr würdet gesengt |
| 3. Person Plural |
ustularentur
|
sie würden gesengt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabo
|
ich werde sengen |
| 2. Person Singular |
ustulabis
|
du wirst sengen |
| 3. Person Singular |
ustulabit
|
er/sie/es wird sengen |
| 1. Person Plural |
ustulabimus
|
wir werden sengen |
| 2. Person Plural |
ustulabitis
|
ihr werdet sengen |
| 3. Person Plural |
ustulabunt
|
sie werden sengen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabor
|
ich werde gesengt werden |
| 2. Person Singular |
ustulaberis ustulabere
|
du wirst gesengt werden |
| 3. Person Singular |
ustulabitur
|
er/sie/es wird gesengt werden |
| 1. Person Plural |
ustulabimur
|
wir werden gesengt werden |
| 2. Person Plural |
ustulabimini
|
ihr werdet gesengt werden |
| 3. Person Plural |
ustulabuntur
|
sie werden gesengt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavi
|
ich habe gesengt |
| 2. Person Singular |
ustulavisti
|
du hast gesengt |
| 3. Person Singular |
ustulavit
|
er/sie/es hat gesengt |
| 1. Person Plural |
ustulavimus
|
wir haben gesengt |
| 2. Person Plural |
ustulavistis
|
ihr habt gesengt |
| 3. Person Plural |
ustulaverunt ustulavere
|
sie haben gesengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus sum
|
ich bin gesengt worden |
| 2. Person Singular |
ustulatus es
|
du bist gesengt worden |
| 3. Person Singular |
ustulatus est
|
er/sie/es ist gesengt worden |
| 1. Person Plural |
ustulati sumus
|
wir sind gesengt worden |
| 2. Person Plural |
ustulati estis
|
ihr seid gesengt worden |
| 3. Person Plural |
ustulati sunt
|
sie sind gesengt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulaverim
|
ich habe gesengt |
| 2. Person Singular |
ustulaveris
|
du habest gesengt |
| 3. Person Singular |
ustulaverit
|
er/sie/es habe gesengt |
| 1. Person Plural |
ustulaverimus
|
wir haben gesengt |
| 2. Person Plural |
ustulaveritis
|
ihr habet gesengt |
| 3. Person Plural |
ustulaverint
|
sie haben gesengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus sim
|
ich sei gesengt worden |
| 2. Person Singular |
ustulatus sis
|
du seiest gesengt worden |
| 3. Person Singular |
ustulatus sit
|
er/sie/es sei gesengt worden |
| 1. Person Plural |
ustulati simus
|
wir seien gesengt worden |
| 2. Person Plural |
ustulati sitis
|
ihr seiet gesengt worden |
| 3. Person Plural |
ustulati sint
|
sie seien gesengt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulaveram
|
ich hatte gesengt |
| 2. Person Singular |
ustulaveras
|
du hattest gesengt |
| 3. Person Singular |
ustulaverat
|
er/sie/es hatte gesengt |
| 1. Person Plural |
ustulaveramus
|
wir hatten gesengt |
| 2. Person Plural |
ustulaveratis
|
ihr hattet gesengt |
| 3. Person Plural |
ustulaverant
|
sie hatten gesengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus eram
|
ich war gesengt worden |
| 2. Person Singular |
ustulatus eras
|
du warst gesengt worden |
| 3. Person Singular |
ustulatus erat
|
er/sie/es war gesengt worden |
| 1. Person Plural |
ustulati eramus
|
wir waren gesengt worden |
| 2. Person Plural |
ustulati eratis
|
ihr wart gesengt worden |
| 3. Person Plural |
ustulati erant
|
sie waren gesengt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavissem
|
ich hätte gesengt |
| 2. Person Singular |
ustulavisses
|
du hättest gesengt |
| 3. Person Singular |
ustulavisset
|
er/sie/es hätte gesengt |
| 1. Person Plural |
ustulavissemus
|
wir hätten gesengt |
| 2. Person Plural |
ustulavissetis
|
ihr hättet gesengt |
| 3. Person Plural |
ustulavissent
|
sie hätten gesengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus essem
|
ich wäre gesengt worden |
| 2. Person Singular |
ustulatus esses
|
du wärest gesengt worden |
| 3. Person Singular |
ustulatus esset
|
er/sie/es wäre gesengt worden |
| 1. Person Plural |
ustulati essemus
|
wir wären gesengt worden |
| 2. Person Plural |
ustulati essetis
|
ihr wäret gesengt worden |
| 3. Person Plural |
ustulati essent
|
sie wären gesengt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavero
|
ich werde gesengt haben |
| 2. Person Singular |
ustulaveris
|
du wirst gesengt haben |
| 3. Person Singular |
ustulaverit
|
er/sie/es wird gesengt haben |
| 1. Person Plural |
ustulaverimus
|
wir werden gesengt haben |
| 2. Person Plural |
ustulaveritis
|
ihr werdet gesengt haben |
| 3. Person Plural |
ustulaverint
|
sie werden gesengt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus ero
|
ich werde gesengt worden sein |
| 2. Person Singular |
ustulatus eris
|
du wirst gesengt worden sein |
| 3. Person Singular |
ustulatus erit
|
er/sie/es wird gesengt worden sein |
| 1. Person Plural |
ustulati erimus
|
wir werden gesengt worden sein |
| 2. Person Plural |
ustulati eritis
|
ihr werdet gesengt worden sein |
| 3. Person Plural |
ustulati erunt
|
sie werden gesengt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustulare
|
sengen |
| Vorzeitigkeit |
ustulavisse
|
gesengt haben |
| Nachzeitigkeit |
ustulaturum esse
|
sengen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustulari ustularier
|
gesengt werden |
| Vorzeitigkeit |
ustulatum esse
|
gesengt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
ustulatum iri
|
künftig gesengt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ustula
|
senge; seng! |
| 2. Person Plural |
ustulate
|
sengt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ustulato
|
| 3. Person Singular |
ustulato
|
| 2. Person Plural |
ustulatote
|
| 3. Person Plural |
ustulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ustulare
|
das Sengen |
| Genitiv |
ustulandi
|
des Sengens |
| Dativ |
ustulando
|
dem Sengen |
| Akkusativ |
ustulandum
|
das Sengen |
| Ablativ |
ustulando
|
durch das Sengen |
| Vokativ |
ustulande
|
Sengen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulandus
|
ustulanda
|
ustulandum
|
| Genitiv |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulandi
|
| Dativ |
ustulando
|
ustulandae
|
ustulando
|
| Akkusativ |
ustulandum
|
ustulandam
|
ustulandum
|
| Ablativ |
ustulando
|
ustulanda
|
ustulando
|
| Vokativ |
ustulande
|
ustulanda
|
ustulandum
|
Plural
| Nominativ |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulanda
|
| Genitiv |
ustulandorum
|
ustulandarum
|
ustulandorum
|
| Dativ |
ustulandis
|
ustulandis
|
ustulandis
|
| Akkusativ |
ustulandos
|
ustulandas
|
ustulanda
|
| Ablativ |
ustulandis
|
ustulandis
|
ustulandis
|
| Vokativ |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulans
|
ustulans
|
ustulans
|
| Genitiv |
ustulantis
|
ustulantis
|
ustulantis
|
| Dativ |
ustulanti
|
ustulanti
|
ustulanti
|
| Akkusativ |
ustulantem
|
ustulantem
|
ustulans
|
| Ablativ |
ustulanti ustulante
|
ustulanti ustulante
|
ustulanti ustulante
|
| Vokativ |
ustulans
|
ustulans
|
ustulans
|
Plural
| Nominativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
| Genitiv |
ustulantium ustulantum
|
ustulantium ustulantum
|
ustulantium ustulantum
|
| Dativ |
ustulantibus
|
ustulantibus
|
ustulantibus
|
| Akkusativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
| Ablativ |
ustulantibus
|
ustulantibus
|
ustulantibus
|
| Vokativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulatus
|
ustulata
|
ustulatum
|
| Genitiv |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulati
|
| Dativ |
ustulato
|
ustulatae
|
ustulato
|
| Akkusativ |
ustulatum
|
ustulatam
|
ustulatum
|
| Ablativ |
ustulato
|
ustulata
|
ustulato
|
| Vokativ |
ustulate
|
ustulata
|
ustulatum
|
Plural
| Nominativ |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulata
|
| Genitiv |
ustulatorum
|
ustulatarum
|
ustulatorum
|
| Dativ |
ustulatis
|
ustulatis
|
ustulatis
|
| Akkusativ |
ustulatos
|
ustulatas
|
ustulata
|
| Ablativ |
ustulatis
|
ustulatis
|
ustulatis
|
| Vokativ |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulaturus
|
ustulatura
|
ustulaturum
|
| Genitiv |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulaturi
|
| Dativ |
ustulaturo
|
ustulaturae
|
ustulaturo
|
| Akkusativ |
ustulaturum
|
ustulaturam
|
ustulaturum
|
| Ablativ |
ustulaturo
|
ustulatura
|
ustulaturo
|
| Vokativ |
ustulature
|
ustulatura
|
ustulaturum
|
Plural
| Nominativ |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulatura
|
| Genitiv |
ustulaturorum
|
ustulaturarum
|
ustulaturorum
|
| Dativ |
ustulaturis
|
ustulaturis
|
ustulaturis
|
| Akkusativ |
ustulaturos
|
ustulaturas
|
ustulatura
|
| Ablativ |
ustulaturis
|
ustulaturis
|
ustulaturis
|
| Vokativ |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ustulatum
|
ustulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulo
|
ich verbrenne |
| 2. Person Singular |
ustulas
|
du verbrennst |
| 3. Person Singular |
ustulat
|
er/sie/es verbrennt |
| 1. Person Plural |
ustulamus
|
wir verbrennen |
| 2. Person Plural |
ustulatis
|
ihr verbrennt |
| 3. Person Plural |
ustulant
|
sie verbrennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulor
|
ich werde verbrannt |
| 2. Person Singular |
ustularis ustulare
|
du wirst verbrannt |
| 3. Person Singular |
ustulatur
|
er/sie/es wird verbrannt |
| 1. Person Plural |
ustulamur
|
wir werden verbrannt |
| 2. Person Plural |
ustulamini
|
ihr werdet verbrannt |
| 3. Person Plural |
ustulantur
|
sie werden verbrannt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulem
|
ich verbrenne |
| 2. Person Singular |
ustules
|
du verbrennest |
| 3. Person Singular |
ustulet
|
er/sie/es verbrenne |
| 1. Person Plural |
ustulemus
|
wir verbrennen |
| 2. Person Plural |
ustuletis
|
ihr verbrennet |
| 3. Person Plural |
ustulent
|
sie verbrennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustuler
|
ich werde verbrannt |
| 2. Person Singular |
ustuleris ustulere
|
du werdest verbrannt |
| 3. Person Singular |
ustuletur
|
er/sie/es werde verbrannt |
| 1. Person Plural |
ustulemur
|
wir werden verbrannt |
| 2. Person Plural |
ustulemini
|
ihr werdet verbrannt |
| 3. Person Plural |
ustulentur
|
sie werden verbrannt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabam
|
ich verbrannte |
| 2. Person Singular |
ustulabas
|
du verbranntest |
| 3. Person Singular |
ustulabat
|
er/sie/es verbrannte |
| 1. Person Plural |
ustulabamus
|
wir verbrannten |
| 2. Person Plural |
ustulabatis
|
ihr verbranntet |
| 3. Person Plural |
ustulabant
|
sie verbrannten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabar
|
ich wurde verbrannt |
| 2. Person Singular |
ustulabaris ustulabare
|
du wurdest verbrannt |
| 3. Person Singular |
ustulabatur
|
er/sie/es wurde verbrannt |
| 1. Person Plural |
ustulabamur
|
wir wurden verbrannt |
| 2. Person Plural |
ustulabamini
|
ihr wurdet verbrannt |
| 3. Person Plural |
ustulabantur
|
sie wurden verbrannt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustularem
|
ich verbrennte |
| 2. Person Singular |
ustulares
|
du verbrenntest |
| 3. Person Singular |
ustularet
|
er/sie/es verbrennte |
| 1. Person Plural |
ustularemus
|
wir verbrennten |
| 2. Person Plural |
ustularetis
|
ihr verbrenntet |
| 3. Person Plural |
ustularent
|
sie verbrennten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustularer
|
ich würde verbrannt |
| 2. Person Singular |
ustulareris ustularere
|
du würdest verbrannt |
| 3. Person Singular |
ustularetur
|
er/sie/es würde verbrannt |
| 1. Person Plural |
ustularemur
|
wir würden verbrannt |
| 2. Person Plural |
ustularemini
|
ihr würdet verbrannt |
| 3. Person Plural |
ustularentur
|
sie würden verbrannt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabo
|
ich werde verbrennen |
| 2. Person Singular |
ustulabis
|
du wirst verbrennen |
| 3. Person Singular |
ustulabit
|
er/sie/es wird verbrennen |
| 1. Person Plural |
ustulabimus
|
wir werden verbrennen |
| 2. Person Plural |
ustulabitis
|
ihr werdet verbrennen |
| 3. Person Plural |
ustulabunt
|
sie werden verbrennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabor
|
ich werde verbrannt werden |
| 2. Person Singular |
ustulaberis ustulabere
|
du wirst verbrannt werden |
| 3. Person Singular |
ustulabitur
|
er/sie/es wird verbrannt werden |
| 1. Person Plural |
ustulabimur
|
wir werden verbrannt werden |
| 2. Person Plural |
ustulabimini
|
ihr werdet verbrannt werden |
| 3. Person Plural |
ustulabuntur
|
sie werden verbrannt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavi
|
ich habe verbrannt |
| 2. Person Singular |
ustulavisti
|
du hast verbrannt |
| 3. Person Singular |
ustulavit
|
er/sie/es hat verbrannt |
| 1. Person Plural |
ustulavimus
|
wir haben verbrannt |
| 2. Person Plural |
ustulavistis
|
ihr habt verbrannt |
| 3. Person Plural |
ustulaverunt ustulavere
|
sie haben verbrannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus sum
|
ich bin verbrannt worden |
| 2. Person Singular |
ustulatus es
|
du bist verbrannt worden |
| 3. Person Singular |
ustulatus est
|
er/sie/es ist verbrannt worden |
| 1. Person Plural |
ustulati sumus
|
wir sind verbrannt worden |
| 2. Person Plural |
ustulati estis
|
ihr seid verbrannt worden |
| 3. Person Plural |
ustulati sunt
|
sie sind verbrannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulaverim
|
ich habe verbrannt |
| 2. Person Singular |
ustulaveris
|
du habest verbrannt |
| 3. Person Singular |
ustulaverit
|
er/sie/es habe verbrannt |
| 1. Person Plural |
ustulaverimus
|
wir haben verbrannt |
| 2. Person Plural |
ustulaveritis
|
ihr habet verbrannt |
| 3. Person Plural |
ustulaverint
|
sie haben verbrannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus sim
|
ich sei verbrannt worden |
| 2. Person Singular |
ustulatus sis
|
du seiest verbrannt worden |
| 3. Person Singular |
ustulatus sit
|
er/sie/es sei verbrannt worden |
| 1. Person Plural |
ustulati simus
|
wir seien verbrannt worden |
| 2. Person Plural |
ustulati sitis
|
ihr seiet verbrannt worden |
| 3. Person Plural |
ustulati sint
|
sie seien verbrannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulaveram
|
ich hatte verbrannt |
| 2. Person Singular |
ustulaveras
|
du hattest verbrannt |
| 3. Person Singular |
ustulaverat
|
er/sie/es hatte verbrannt |
| 1. Person Plural |
ustulaveramus
|
wir hatten verbrannt |
| 2. Person Plural |
ustulaveratis
|
ihr hattet verbrannt |
| 3. Person Plural |
ustulaverant
|
sie hatten verbrannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus eram
|
ich war verbrannt worden |
| 2. Person Singular |
ustulatus eras
|
du warst verbrannt worden |
| 3. Person Singular |
ustulatus erat
|
er/sie/es war verbrannt worden |
| 1. Person Plural |
ustulati eramus
|
wir waren verbrannt worden |
| 2. Person Plural |
ustulati eratis
|
ihr wart verbrannt worden |
| 3. Person Plural |
ustulati erant
|
sie waren verbrannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavissem
|
ich hätte verbrannt |
| 2. Person Singular |
ustulavisses
|
du hättest verbrannt |
| 3. Person Singular |
ustulavisset
|
er/sie/es hätte verbrannt |
| 1. Person Plural |
ustulavissemus
|
wir hätten verbrannt |
| 2. Person Plural |
ustulavissetis
|
ihr hättet verbrannt |
| 3. Person Plural |
ustulavissent
|
sie hätten verbrannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus essem
|
ich wäre verbrannt worden |
| 2. Person Singular |
ustulatus esses
|
du wärest verbrannt worden |
| 3. Person Singular |
ustulatus esset
|
er/sie/es wäre verbrannt worden |
| 1. Person Plural |
ustulati essemus
|
wir wären verbrannt worden |
| 2. Person Plural |
ustulati essetis
|
ihr wäret verbrannt worden |
| 3. Person Plural |
ustulati essent
|
sie wären verbrannt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavero
|
ich werde verbrannt haben |
| 2. Person Singular |
ustulaveris
|
du wirst verbrannt haben |
| 3. Person Singular |
ustulaverit
|
er/sie/es wird verbrannt haben |
| 1. Person Plural |
ustulaverimus
|
wir werden verbrannt haben |
| 2. Person Plural |
ustulaveritis
|
ihr werdet verbrannt haben |
| 3. Person Plural |
ustulaverint
|
sie werden verbrannt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus ero
|
ich werde verbrannt worden sein |
| 2. Person Singular |
ustulatus eris
|
du wirst verbrannt worden sein |
| 3. Person Singular |
ustulatus erit
|
er/sie/es wird verbrannt worden sein |
| 1. Person Plural |
ustulati erimus
|
wir werden verbrannt worden sein |
| 2. Person Plural |
ustulati eritis
|
ihr werdet verbrannt worden sein |
| 3. Person Plural |
ustulati erunt
|
sie werden verbrannt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustulare
|
verbrennen |
| Vorzeitigkeit |
ustulavisse
|
verbrannt haben |
| Nachzeitigkeit |
ustulaturum esse
|
verbrennen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustulari ustularier
|
verbrannt werden |
| Vorzeitigkeit |
ustulatum esse
|
verbrannt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
ustulatum iri
|
künftig verbrannt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ustula
|
verbrenne; verbrenn! |
| 2. Person Plural |
ustulate
|
verbrennt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ustulato
|
| 3. Person Singular |
ustulato
|
| 2. Person Plural |
ustulatote
|
| 3. Person Plural |
ustulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ustulare
|
das Verbrennen |
| Genitiv |
ustulandi
|
des Verbrennens |
| Dativ |
ustulando
|
dem Verbrennen |
| Akkusativ |
ustulandum
|
das Verbrennen |
| Ablativ |
ustulando
|
durch das Verbrennen |
| Vokativ |
ustulande
|
Verbrennen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulandus
|
ustulanda
|
ustulandum
|
| Genitiv |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulandi
|
| Dativ |
ustulando
|
ustulandae
|
ustulando
|
| Akkusativ |
ustulandum
|
ustulandam
|
ustulandum
|
| Ablativ |
ustulando
|
ustulanda
|
ustulando
|
| Vokativ |
ustulande
|
ustulanda
|
ustulandum
|
Plural
| Nominativ |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulanda
|
| Genitiv |
ustulandorum
|
ustulandarum
|
ustulandorum
|
| Dativ |
ustulandis
|
ustulandis
|
ustulandis
|
| Akkusativ |
ustulandos
|
ustulandas
|
ustulanda
|
| Ablativ |
ustulandis
|
ustulandis
|
ustulandis
|
| Vokativ |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulans
|
ustulans
|
ustulans
|
| Genitiv |
ustulantis
|
ustulantis
|
ustulantis
|
| Dativ |
ustulanti
|
ustulanti
|
ustulanti
|
| Akkusativ |
ustulantem
|
ustulantem
|
ustulans
|
| Ablativ |
ustulanti ustulante
|
ustulanti ustulante
|
ustulanti ustulante
|
| Vokativ |
ustulans
|
ustulans
|
ustulans
|
Plural
| Nominativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
| Genitiv |
ustulantium ustulantum
|
ustulantium ustulantum
|
ustulantium ustulantum
|
| Dativ |
ustulantibus
|
ustulantibus
|
ustulantibus
|
| Akkusativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
| Ablativ |
ustulantibus
|
ustulantibus
|
ustulantibus
|
| Vokativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulatus
|
ustulata
|
ustulatum
|
| Genitiv |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulati
|
| Dativ |
ustulato
|
ustulatae
|
ustulato
|
| Akkusativ |
ustulatum
|
ustulatam
|
ustulatum
|
| Ablativ |
ustulato
|
ustulata
|
ustulato
|
| Vokativ |
ustulate
|
ustulata
|
ustulatum
|
Plural
| Nominativ |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulata
|
| Genitiv |
ustulatorum
|
ustulatarum
|
ustulatorum
|
| Dativ |
ustulatis
|
ustulatis
|
ustulatis
|
| Akkusativ |
ustulatos
|
ustulatas
|
ustulata
|
| Ablativ |
ustulatis
|
ustulatis
|
ustulatis
|
| Vokativ |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulaturus
|
ustulatura
|
ustulaturum
|
| Genitiv |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulaturi
|
| Dativ |
ustulaturo
|
ustulaturae
|
ustulaturo
|
| Akkusativ |
ustulaturum
|
ustulaturam
|
ustulaturum
|
| Ablativ |
ustulaturo
|
ustulatura
|
ustulaturo
|
| Vokativ |
ustulature
|
ustulatura
|
ustulaturum
|
Plural
| Nominativ |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulatura
|
| Genitiv |
ustulaturorum
|
ustulaturarum
|
ustulaturorum
|
| Dativ |
ustulaturis
|
ustulaturis
|
ustulaturis
|
| Akkusativ |
ustulaturos
|
ustulaturas
|
ustulatura
|
| Ablativ |
ustulaturis
|
ustulaturis
|
ustulaturis
|
| Vokativ |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ustulatum
|
ustulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulo
|
|
| 2. Person Singular |
ustulas
|
|
| 3. Person Singular |
ustulat
|
|
| 1. Person Plural |
ustulamus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulatis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulor
|
|
| 2. Person Singular |
ustularis ustulare
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatur
|
|
| 1. Person Plural |
ustulamur
|
|
| 2. Person Plural |
ustulamini
|
|
| 3. Person Plural |
ustulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulem
|
|
| 2. Person Singular |
ustules
|
|
| 3. Person Singular |
ustulet
|
|
| 1. Person Plural |
ustulemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustuletis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustuler
|
|
| 2. Person Singular |
ustuleris ustulere
|
|
| 3. Person Singular |
ustuletur
|
|
| 1. Person Plural |
ustulemur
|
|
| 2. Person Plural |
ustulemini
|
|
| 3. Person Plural |
ustulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabam
|
|
| 2. Person Singular |
ustulabas
|
|
| 3. Person Singular |
ustulabat
|
|
| 1. Person Plural |
ustulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabar
|
|
| 2. Person Singular |
ustulabaris ustulabare
|
|
| 3. Person Singular |
ustulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ustulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ustulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ustulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustularem
|
|
| 2. Person Singular |
ustulares
|
|
| 3. Person Singular |
ustularet
|
|
| 1. Person Plural |
ustularemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustularetis
|
|
| 3. Person Plural |
ustularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustularer
|
|
| 2. Person Singular |
ustulareris ustularere
|
|
| 3. Person Singular |
ustularetur
|
|
| 1. Person Plural |
ustularemur
|
|
| 2. Person Plural |
ustularemini
|
|
| 3. Person Plural |
ustularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabo
|
|
| 2. Person Singular |
ustulabis
|
|
| 3. Person Singular |
ustulabit
|
|
| 1. Person Plural |
ustulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulabor
|
|
| 2. Person Singular |
ustulaberis ustulabere
|
|
| 3. Person Singular |
ustulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ustulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ustulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ustulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavi
|
|
| 2. Person Singular |
ustulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
ustulavit
|
|
| 1. Person Plural |
ustulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulaverunt ustulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
ustulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
ustulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
ustulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ustulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ustulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
ustulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
ustulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
ustulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
ustulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
ustulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
ustulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
ustulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
ustulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
ustulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
ustulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
ustulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
ustulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulavero
|
|
| 2. Person Singular |
ustulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ustulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ustulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ustulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
ustulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
ustulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
ustulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
ustulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
ustulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
ustulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ustulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ustulari ustularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
ustulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ustulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ustula
|
! |
| 2. Person Plural |
ustulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ustulato
|
| 3. Person Singular |
ustulato
|
| 2. Person Plural |
ustulatote
|
| 3. Person Plural |
ustulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ustulare
|
|
| Genitiv |
ustulandi
|
|
| Dativ |
ustulando
|
|
| Akkusativ |
ustulandum
|
|
| Ablativ |
ustulando
|
|
| Vokativ |
ustulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulandus
|
ustulanda
|
ustulandum
|
| Genitiv |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulandi
|
| Dativ |
ustulando
|
ustulandae
|
ustulando
|
| Akkusativ |
ustulandum
|
ustulandam
|
ustulandum
|
| Ablativ |
ustulando
|
ustulanda
|
ustulando
|
| Vokativ |
ustulande
|
ustulanda
|
ustulandum
|
Plural
| Nominativ |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulanda
|
| Genitiv |
ustulandorum
|
ustulandarum
|
ustulandorum
|
| Dativ |
ustulandis
|
ustulandis
|
ustulandis
|
| Akkusativ |
ustulandos
|
ustulandas
|
ustulanda
|
| Ablativ |
ustulandis
|
ustulandis
|
ustulandis
|
| Vokativ |
ustulandi
|
ustulandae
|
ustulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulans
|
ustulans
|
ustulans
|
| Genitiv |
ustulantis
|
ustulantis
|
ustulantis
|
| Dativ |
ustulanti
|
ustulanti
|
ustulanti
|
| Akkusativ |
ustulantem
|
ustulantem
|
ustulans
|
| Ablativ |
ustulanti ustulante
|
ustulanti ustulante
|
ustulanti ustulante
|
| Vokativ |
ustulans
|
ustulans
|
ustulans
|
Plural
| Nominativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
| Genitiv |
ustulantium ustulantum
|
ustulantium ustulantum
|
ustulantium ustulantum
|
| Dativ |
ustulantibus
|
ustulantibus
|
ustulantibus
|
| Akkusativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
| Ablativ |
ustulantibus
|
ustulantibus
|
ustulantibus
|
| Vokativ |
ustulantes
|
ustulantes
|
ustulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulatus
|
ustulata
|
ustulatum
|
| Genitiv |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulati
|
| Dativ |
ustulato
|
ustulatae
|
ustulato
|
| Akkusativ |
ustulatum
|
ustulatam
|
ustulatum
|
| Ablativ |
ustulato
|
ustulata
|
ustulato
|
| Vokativ |
ustulate
|
ustulata
|
ustulatum
|
Plural
| Nominativ |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulata
|
| Genitiv |
ustulatorum
|
ustulatarum
|
ustulatorum
|
| Dativ |
ustulatis
|
ustulatis
|
ustulatis
|
| Akkusativ |
ustulatos
|
ustulatas
|
ustulata
|
| Ablativ |
ustulatis
|
ustulatis
|
ustulatis
|
| Vokativ |
ustulati
|
ustulatae
|
ustulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ustulaturus
|
ustulatura
|
ustulaturum
|
| Genitiv |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulaturi
|
| Dativ |
ustulaturo
|
ustulaturae
|
ustulaturo
|
| Akkusativ |
ustulaturum
|
ustulaturam
|
ustulaturum
|
| Ablativ |
ustulaturo
|
ustulatura
|
ustulaturo
|
| Vokativ |
ustulature
|
ustulatura
|
ustulaturum
|
Plural
| Nominativ |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulatura
|
| Genitiv |
ustulaturorum
|
ustulaturarum
|
ustulaturorum
|
| Dativ |
ustulaturis
|
ustulaturis
|
ustulaturis
|
| Akkusativ |
ustulaturos
|
ustulaturas
|
ustulatura
|
| Ablativ |
ustulaturis
|
ustulaturis
|
ustulaturis
|
| Vokativ |
ustulaturi
|
ustulaturae
|
ustulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ustulatum
|
ustulatu
|