Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendico
|
ich beanspruche |
| 2. Person Singular |
vendicas
|
du beanspruchst |
| 3. Person Singular |
vendicat
|
er/sie/es beansprucht |
| 1. Person Plural |
vendicamus
|
wir beanspruchen |
| 2. Person Plural |
vendicatis
|
ihr beansprucht |
| 3. Person Plural |
vendicant
|
sie beanspruchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicor
|
ich werde beansprucht |
| 2. Person Singular |
vendicaris vendicare
|
du wirst beansprucht |
| 3. Person Singular |
vendicatur
|
er/sie/es wird beansprucht |
| 1. Person Plural |
vendicamur
|
wir werden beansprucht |
| 2. Person Plural |
vendicamini
|
ihr werdet beansprucht |
| 3. Person Plural |
vendicantur
|
sie werden beansprucht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicem
|
ich beanspruche |
| 2. Person Singular |
vendices
|
du beanspruchest |
| 3. Person Singular |
vendicet
|
er/sie/es beanspruche |
| 1. Person Plural |
vendicemus
|
wir beanspruchen |
| 2. Person Plural |
vendicetis
|
ihr beanspruchet |
| 3. Person Plural |
vendicent
|
sie beanspruchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicer
|
ich werde beansprucht |
| 2. Person Singular |
vendiceris vendicere
|
du werdest beansprucht |
| 3. Person Singular |
vendicetur
|
er/sie/es werde beansprucht |
| 1. Person Plural |
vendicemur
|
wir werden beansprucht |
| 2. Person Plural |
vendicemini
|
ihr werdet beansprucht |
| 3. Person Plural |
vendicentur
|
sie werden beansprucht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicabam
|
ich beanspruchte |
| 2. Person Singular |
vendicabas
|
du beanspruchtest |
| 3. Person Singular |
vendicabat
|
er/sie/es beanspruchte |
| 1. Person Plural |
vendicabamus
|
wir beanspruchten |
| 2. Person Plural |
vendicabatis
|
ihr beanspruchtet |
| 3. Person Plural |
vendicabant
|
sie beanspruchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicabar
|
ich wurde beansprucht |
| 2. Person Singular |
vendicabaris vendicabare
|
du wurdest beansprucht |
| 3. Person Singular |
vendicabatur
|
er/sie/es wurde beansprucht |
| 1. Person Plural |
vendicabamur
|
wir wurden beansprucht |
| 2. Person Plural |
vendicabamini
|
ihr wurdet beansprucht |
| 3. Person Plural |
vendicabantur
|
sie wurden beansprucht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicarem
|
ich beanspruchte |
| 2. Person Singular |
vendicares
|
du beanspruchtest |
| 3. Person Singular |
vendicaret
|
er/sie/es beanspruchte |
| 1. Person Plural |
vendicaremus
|
wir beanspruchten |
| 2. Person Plural |
vendicaretis
|
ihr beanspruchtet |
| 3. Person Plural |
vendicarent
|
sie beanspruchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicarer
|
ich würde beansprucht |
| 2. Person Singular |
vendicareris vendicarere
|
du würdest beansprucht |
| 3. Person Singular |
vendicaretur
|
er/sie/es würde beansprucht |
| 1. Person Plural |
vendicaremur
|
wir würden beansprucht |
| 2. Person Plural |
vendicaremini
|
ihr würdet beansprucht |
| 3. Person Plural |
vendicarentur
|
sie würden beansprucht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicabo
|
ich werde beanspruchen |
| 2. Person Singular |
vendicabis
|
du wirst beanspruchen |
| 3. Person Singular |
vendicabit
|
er/sie/es wird beanspruchen |
| 1. Person Plural |
vendicabimus
|
wir werden beanspruchen |
| 2. Person Plural |
vendicabitis
|
ihr werdet beanspruchen |
| 3. Person Plural |
vendicabunt
|
sie werden beanspruchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicabor
|
ich werde beansprucht werden |
| 2. Person Singular |
vendicaberis vendicabere
|
du wirst beansprucht werden |
| 3. Person Singular |
vendicabitur
|
er/sie/es wird beansprucht werden |
| 1. Person Plural |
vendicabimur
|
wir werden beansprucht werden |
| 2. Person Plural |
vendicabimini
|
ihr werdet beansprucht werden |
| 3. Person Plural |
vendicabuntur
|
sie werden beansprucht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicavi
|
ich habe beansprucht |
| 2. Person Singular |
vendicavisti
|
du hast beansprucht |
| 3. Person Singular |
vendicavit
|
er/sie/es hat beansprucht |
| 1. Person Plural |
vendicavimus
|
wir haben beansprucht |
| 2. Person Plural |
vendicavistis
|
ihr habt beansprucht |
| 3. Person Plural |
vendicaverunt vendicavere
|
sie haben beansprucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus sum
|
ich bin beansprucht worden |
| 2. Person Singular |
vendicatus es
|
du bist beansprucht worden |
| 3. Person Singular |
vendicatus est
|
er/sie/es ist beansprucht worden |
| 1. Person Plural |
vendicati sumus
|
wir sind beansprucht worden |
| 2. Person Plural |
vendicati estis
|
ihr seid beansprucht worden |
| 3. Person Plural |
vendicati sunt
|
sie sind beansprucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicaverim
|
ich habe beansprucht |
| 2. Person Singular |
vendicaveris
|
du habest beansprucht |
| 3. Person Singular |
vendicaverit
|
er/sie/es habe beansprucht |
| 1. Person Plural |
vendicaverimus
|
wir haben beansprucht |
| 2. Person Plural |
vendicaveritis
|
ihr habet beansprucht |
| 3. Person Plural |
vendicaverint
|
sie haben beansprucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus sim
|
ich sei beansprucht worden |
| 2. Person Singular |
vendicatus sis
|
du seiest beansprucht worden |
| 3. Person Singular |
vendicatus sit
|
er/sie/es sei beansprucht worden |
| 1. Person Plural |
vendicati simus
|
wir seien beansprucht worden |
| 2. Person Plural |
vendicati sitis
|
ihr seiet beansprucht worden |
| 3. Person Plural |
vendicati sint
|
sie seien beansprucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicaveram
|
ich hatte beansprucht |
| 2. Person Singular |
vendicaveras
|
du hattest beansprucht |
| 3. Person Singular |
vendicaverat
|
er/sie/es hatte beansprucht |
| 1. Person Plural |
vendicaveramus
|
wir hatten beansprucht |
| 2. Person Plural |
vendicaveratis
|
ihr hattet beansprucht |
| 3. Person Plural |
vendicaverant
|
sie hatten beansprucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus eram
|
ich war beansprucht worden |
| 2. Person Singular |
vendicatus eras
|
du warst beansprucht worden |
| 3. Person Singular |
vendicatus erat
|
er/sie/es war beansprucht worden |
| 1. Person Plural |
vendicati eramus
|
wir waren beansprucht worden |
| 2. Person Plural |
vendicati eratis
|
ihr wart beansprucht worden |
| 3. Person Plural |
vendicati erant
|
sie waren beansprucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicavissem
|
ich hätte beansprucht |
| 2. Person Singular |
vendicavisses
|
du hättest beansprucht |
| 3. Person Singular |
vendicavisset
|
er/sie/es hätte beansprucht |
| 1. Person Plural |
vendicavissemus
|
wir hätten beansprucht |
| 2. Person Plural |
vendicavissetis
|
ihr hättet beansprucht |
| 3. Person Plural |
vendicavissent
|
sie hätten beansprucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus essem
|
ich wäre beansprucht worden |
| 2. Person Singular |
vendicatus esses
|
du wärest beansprucht worden |
| 3. Person Singular |
vendicatus esset
|
er/sie/es wäre beansprucht worden |
| 1. Person Plural |
vendicati essemus
|
wir wären beansprucht worden |
| 2. Person Plural |
vendicati essetis
|
ihr wäret beansprucht worden |
| 3. Person Plural |
vendicati essent
|
sie wären beansprucht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicavero
|
ich werde beansprucht haben |
| 2. Person Singular |
vendicaveris
|
du wirst beansprucht haben |
| 3. Person Singular |
vendicaverit
|
er/sie/es wird beansprucht haben |
| 1. Person Plural |
vendicaverimus
|
wir werden beansprucht haben |
| 2. Person Plural |
vendicaveritis
|
ihr werdet beansprucht haben |
| 3. Person Plural |
vendicaverint
|
sie werden beansprucht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus ero
|
ich werde beansprucht worden sein |
| 2. Person Singular |
vendicatus eris
|
du wirst beansprucht worden sein |
| 3. Person Singular |
vendicatus erit
|
er/sie/es wird beansprucht worden sein |
| 1. Person Plural |
vendicati erimus
|
wir werden beansprucht worden sein |
| 2. Person Plural |
vendicati eritis
|
ihr werdet beansprucht worden sein |
| 3. Person Plural |
vendicati erunt
|
sie werden beansprucht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vendicare
|
beanspruchen |
| Vorzeitigkeit |
vendicavisse
|
beansprucht haben |
| Nachzeitigkeit |
vendicaturum esse
|
beanspruchen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vendicari vendicarier
|
beansprucht werden |
| Vorzeitigkeit |
vendicatum esse
|
beansprucht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vendicatum iri
|
künftig beansprucht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vendica
|
beanspruche; beanspruch! |
| 2. Person Plural |
vendicate
|
beansprucht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vendicato
|
| 3. Person Singular |
vendicato
|
| 2. Person Plural |
vendicatote
|
| 3. Person Plural |
vendicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vendicare
|
das Beanspruchen |
| Genitiv |
vendicandi
|
des Beanspruchens |
| Dativ |
vendicando
|
dem Beanspruchen |
| Akkusativ |
vendicandum
|
das Beanspruchen |
| Ablativ |
vendicando
|
durch das Beanspruchen |
| Vokativ |
vendicande
|
Beanspruchen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vendicandus
|
vendicanda
|
vendicandum
|
| Genitiv |
vendicandi
|
vendicandae
|
vendicandi
|
| Dativ |
vendicando
|
vendicandae
|
vendicando
|
| Akkusativ |
vendicandum
|
vendicandam
|
vendicandum
|
| Ablativ |
vendicando
|
vendicanda
|
vendicando
|
| Vokativ |
vendicande
|
vendicanda
|
vendicandum
|
Plural
| Nominativ |
vendicandi
|
vendicandae
|
vendicanda
|
| Genitiv |
vendicandorum
|
vendicandarum
|
vendicandorum
|
| Dativ |
vendicandis
|
vendicandis
|
vendicandis
|
| Akkusativ |
vendicandos
|
vendicandas
|
vendicanda
|
| Ablativ |
vendicandis
|
vendicandis
|
vendicandis
|
| Vokativ |
vendicandi
|
vendicandae
|
vendicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vendicans
|
vendicans
|
vendicans
|
| Genitiv |
vendicantis
|
vendicantis
|
vendicantis
|
| Dativ |
vendicanti
|
vendicanti
|
vendicanti
|
| Akkusativ |
vendicantem
|
vendicantem
|
vendicans
|
| Ablativ |
vendicanti vendicante
|
vendicanti vendicante
|
vendicanti vendicante
|
| Vokativ |
vendicans
|
vendicans
|
vendicans
|
Plural
| Nominativ |
vendicantes
|
vendicantes
|
vendicantia
|
| Genitiv |
vendicantium vendicantum
|
vendicantium vendicantum
|
vendicantium vendicantum
|
| Dativ |
vendicantibus
|
vendicantibus
|
vendicantibus
|
| Akkusativ |
vendicantes
|
vendicantes
|
vendicantia
|
| Ablativ |
vendicantibus
|
vendicantibus
|
vendicantibus
|
| Vokativ |
vendicantes
|
vendicantes
|
vendicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vendicatus
|
vendicata
|
vendicatum
|
| Genitiv |
vendicati
|
vendicatae
|
vendicati
|
| Dativ |
vendicato
|
vendicatae
|
vendicato
|
| Akkusativ |
vendicatum
|
vendicatam
|
vendicatum
|
| Ablativ |
vendicato
|
vendicata
|
vendicato
|
| Vokativ |
vendicate
|
vendicata
|
vendicatum
|
Plural
| Nominativ |
vendicati
|
vendicatae
|
vendicata
|
| Genitiv |
vendicatorum
|
vendicatarum
|
vendicatorum
|
| Dativ |
vendicatis
|
vendicatis
|
vendicatis
|
| Akkusativ |
vendicatos
|
vendicatas
|
vendicata
|
| Ablativ |
vendicatis
|
vendicatis
|
vendicatis
|
| Vokativ |
vendicati
|
vendicatae
|
vendicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vendicaturus
|
vendicatura
|
vendicaturum
|
| Genitiv |
vendicaturi
|
vendicaturae
|
vendicaturi
|
| Dativ |
vendicaturo
|
vendicaturae
|
vendicaturo
|
| Akkusativ |
vendicaturum
|
vendicaturam
|
vendicaturum
|
| Ablativ |
vendicaturo
|
vendicatura
|
vendicaturo
|
| Vokativ |
vendicature
|
vendicatura
|
vendicaturum
|
Plural
| Nominativ |
vendicaturi
|
vendicaturae
|
vendicatura
|
| Genitiv |
vendicaturorum
|
vendicaturarum
|
vendicaturorum
|
| Dativ |
vendicaturis
|
vendicaturis
|
vendicaturis
|
| Akkusativ |
vendicaturos
|
vendicaturas
|
vendicatura
|
| Ablativ |
vendicaturis
|
vendicaturis
|
vendicaturis
|
| Vokativ |
vendicaturi
|
vendicaturae
|
vendicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vendicatum
|
vendicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendico
|
ich bestrafe |
| 2. Person Singular |
vendicas
|
du bestrafst |
| 3. Person Singular |
vendicat
|
er/sie/es bestraft |
| 1. Person Plural |
vendicamus
|
wir bestrafen |
| 2. Person Plural |
vendicatis
|
ihr bestraft |
| 3. Person Plural |
vendicant
|
sie bestrafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicor
|
ich werde bestraft |
| 2. Person Singular |
vendicaris vendicare
|
du wirst bestraft |
| 3. Person Singular |
vendicatur
|
er/sie/es wird bestraft |
| 1. Person Plural |
vendicamur
|
wir werden bestraft |
| 2. Person Plural |
vendicamini
|
ihr werdet bestraft |
| 3. Person Plural |
vendicantur
|
sie werden bestraft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicem
|
ich bestrafe |
| 2. Person Singular |
vendices
|
du bestrafest |
| 3. Person Singular |
vendicet
|
er/sie/es bestrafe |
| 1. Person Plural |
vendicemus
|
wir bestrafen |
| 2. Person Plural |
vendicetis
|
ihr bestrafet |
| 3. Person Plural |
vendicent
|
sie bestrafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicer
|
ich werde bestraft |
| 2. Person Singular |
vendiceris vendicere
|
du werdest bestraft |
| 3. Person Singular |
vendicetur
|
er/sie/es werde bestraft |
| 1. Person Plural |
vendicemur
|
wir werden bestraft |
| 2. Person Plural |
vendicemini
|
ihr werdet bestraft |
| 3. Person Plural |
vendicentur
|
sie werden bestraft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicabam
|
ich bestrafte |
| 2. Person Singular |
vendicabas
|
du bestraftest |
| 3. Person Singular |
vendicabat
|
er/sie/es bestrafte |
| 1. Person Plural |
vendicabamus
|
wir bestraften |
| 2. Person Plural |
vendicabatis
|
ihr bestraftet |
| 3. Person Plural |
vendicabant
|
sie bestraften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicabar
|
ich wurde bestraft |
| 2. Person Singular |
vendicabaris vendicabare
|
du wurdest bestraft |
| 3. Person Singular |
vendicabatur
|
er/sie/es wurde bestraft |
| 1. Person Plural |
vendicabamur
|
wir wurden bestraft |
| 2. Person Plural |
vendicabamini
|
ihr wurdet bestraft |
| 3. Person Plural |
vendicabantur
|
sie wurden bestraft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicarem
|
ich bestrafte |
| 2. Person Singular |
vendicares
|
du bestraftest |
| 3. Person Singular |
vendicaret
|
er/sie/es bestrafte |
| 1. Person Plural |
vendicaremus
|
wir bestraften |
| 2. Person Plural |
vendicaretis
|
ihr bestraftet |
| 3. Person Plural |
vendicarent
|
sie bestraften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicarer
|
ich würde bestraft |
| 2. Person Singular |
vendicareris vendicarere
|
du würdest bestraft |
| 3. Person Singular |
vendicaretur
|
er/sie/es würde bestraft |
| 1. Person Plural |
vendicaremur
|
wir würden bestraft |
| 2. Person Plural |
vendicaremini
|
ihr würdet bestraft |
| 3. Person Plural |
vendicarentur
|
sie würden bestraft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicabo
|
ich werde bestrafen |
| 2. Person Singular |
vendicabis
|
du wirst bestrafen |
| 3. Person Singular |
vendicabit
|
er/sie/es wird bestrafen |
| 1. Person Plural |
vendicabimus
|
wir werden bestrafen |
| 2. Person Plural |
vendicabitis
|
ihr werdet bestrafen |
| 3. Person Plural |
vendicabunt
|
sie werden bestrafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicabor
|
ich werde bestraft werden |
| 2. Person Singular |
vendicaberis vendicabere
|
du wirst bestraft werden |
| 3. Person Singular |
vendicabitur
|
er/sie/es wird bestraft werden |
| 1. Person Plural |
vendicabimur
|
wir werden bestraft werden |
| 2. Person Plural |
vendicabimini
|
ihr werdet bestraft werden |
| 3. Person Plural |
vendicabuntur
|
sie werden bestraft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicavi
|
ich habe bestraft |
| 2. Person Singular |
vendicavisti
|
du hast bestraft |
| 3. Person Singular |
vendicavit
|
er/sie/es hat bestraft |
| 1. Person Plural |
vendicavimus
|
wir haben bestraft |
| 2. Person Plural |
vendicavistis
|
ihr habt bestraft |
| 3. Person Plural |
vendicaverunt vendicavere
|
sie haben bestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus sum
|
ich bin bestraft worden |
| 2. Person Singular |
vendicatus es
|
du bist bestraft worden |
| 3. Person Singular |
vendicatus est
|
er/sie/es ist bestraft worden |
| 1. Person Plural |
vendicati sumus
|
wir sind bestraft worden |
| 2. Person Plural |
vendicati estis
|
ihr seid bestraft worden |
| 3. Person Plural |
vendicati sunt
|
sie sind bestraft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicaverim
|
ich habe bestraft |
| 2. Person Singular |
vendicaveris
|
du habest bestraft |
| 3. Person Singular |
vendicaverit
|
er/sie/es habe bestraft |
| 1. Person Plural |
vendicaverimus
|
wir haben bestraft |
| 2. Person Plural |
vendicaveritis
|
ihr habet bestraft |
| 3. Person Plural |
vendicaverint
|
sie haben bestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus sim
|
ich sei bestraft worden |
| 2. Person Singular |
vendicatus sis
|
du seiest bestraft worden |
| 3. Person Singular |
vendicatus sit
|
er/sie/es sei bestraft worden |
| 1. Person Plural |
vendicati simus
|
wir seien bestraft worden |
| 2. Person Plural |
vendicati sitis
|
ihr seiet bestraft worden |
| 3. Person Plural |
vendicati sint
|
sie seien bestraft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicaveram
|
ich hatte bestraft |
| 2. Person Singular |
vendicaveras
|
du hattest bestraft |
| 3. Person Singular |
vendicaverat
|
er/sie/es hatte bestraft |
| 1. Person Plural |
vendicaveramus
|
wir hatten bestraft |
| 2. Person Plural |
vendicaveratis
|
ihr hattet bestraft |
| 3. Person Plural |
vendicaverant
|
sie hatten bestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus eram
|
ich war bestraft worden |
| 2. Person Singular |
vendicatus eras
|
du warst bestraft worden |
| 3. Person Singular |
vendicatus erat
|
er/sie/es war bestraft worden |
| 1. Person Plural |
vendicati eramus
|
wir waren bestraft worden |
| 2. Person Plural |
vendicati eratis
|
ihr wart bestraft worden |
| 3. Person Plural |
vendicati erant
|
sie waren bestraft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicavissem
|
ich hätte bestraft |
| 2. Person Singular |
vendicavisses
|
du hättest bestraft |
| 3. Person Singular |
vendicavisset
|
er/sie/es hätte bestraft |
| 1. Person Plural |
vendicavissemus
|
wir hätten bestraft |
| 2. Person Plural |
vendicavissetis
|
ihr hättet bestraft |
| 3. Person Plural |
vendicavissent
|
sie hätten bestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus essem
|
ich wäre bestraft worden |
| 2. Person Singular |
vendicatus esses
|
du wärest bestraft worden |
| 3. Person Singular |
vendicatus esset
|
er/sie/es wäre bestraft worden |
| 1. Person Plural |
vendicati essemus
|
wir wären bestraft worden |
| 2. Person Plural |
vendicati essetis
|
ihr wäret bestraft worden |
| 3. Person Plural |
vendicati essent
|
sie wären bestraft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicavero
|
ich werde bestraft haben |
| 2. Person Singular |
vendicaveris
|
du wirst bestraft haben |
| 3. Person Singular |
vendicaverit
|
er/sie/es wird bestraft haben |
| 1. Person Plural |
vendicaverimus
|
wir werden bestraft haben |
| 2. Person Plural |
vendicaveritis
|
ihr werdet bestraft haben |
| 3. Person Plural |
vendicaverint
|
sie werden bestraft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus ero
|
ich werde bestraft worden sein |
| 2. Person Singular |
vendicatus eris
|
du wirst bestraft worden sein |
| 3. Person Singular |
vendicatus erit
|
er/sie/es wird bestraft worden sein |
| 1. Person Plural |
vendicati erimus
|
wir werden bestraft worden sein |
| 2. Person Plural |
vendicati eritis
|
ihr werdet bestraft worden sein |
| 3. Person Plural |
vendicati erunt
|
sie werden bestraft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vendicare
|
bestrafen |
| Vorzeitigkeit |
vendicavisse
|
bestraft haben |
| Nachzeitigkeit |
vendicaturum esse
|
bestrafen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vendicari vendicarier
|
bestraft werden |
| Vorzeitigkeit |
vendicatum esse
|
bestraft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vendicatum iri
|
künftig bestraft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vendica
|
bestrafe; bestraf! |
| 2. Person Plural |
vendicate
|
bestraft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vendicato
|
| 3. Person Singular |
vendicato
|
| 2. Person Plural |
vendicatote
|
| 3. Person Plural |
vendicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vendicare
|
das Bestrafen |
| Genitiv |
vendicandi
|
des Bestrafens |
| Dativ |
vendicando
|
dem Bestrafen |
| Akkusativ |
vendicandum
|
das Bestrafen |
| Ablativ |
vendicando
|
durch das Bestrafen |
| Vokativ |
vendicande
|
Bestrafen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vendicandus
|
vendicanda
|
vendicandum
|
| Genitiv |
vendicandi
|
vendicandae
|
vendicandi
|
| Dativ |
vendicando
|
vendicandae
|
vendicando
|
| Akkusativ |
vendicandum
|
vendicandam
|
vendicandum
|
| Ablativ |
vendicando
|
vendicanda
|
vendicando
|
| Vokativ |
vendicande
|
vendicanda
|
vendicandum
|
Plural
| Nominativ |
vendicandi
|
vendicandae
|
vendicanda
|
| Genitiv |
vendicandorum
|
vendicandarum
|
vendicandorum
|
| Dativ |
vendicandis
|
vendicandis
|
vendicandis
|
| Akkusativ |
vendicandos
|
vendicandas
|
vendicanda
|
| Ablativ |
vendicandis
|
vendicandis
|
vendicandis
|
| Vokativ |
vendicandi
|
vendicandae
|
vendicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vendicans
|
vendicans
|
vendicans
|
| Genitiv |
vendicantis
|
vendicantis
|
vendicantis
|
| Dativ |
vendicanti
|
vendicanti
|
vendicanti
|
| Akkusativ |
vendicantem
|
vendicantem
|
vendicans
|
| Ablativ |
vendicanti vendicante
|
vendicanti vendicante
|
vendicanti vendicante
|
| Vokativ |
vendicans
|
vendicans
|
vendicans
|
Plural
| Nominativ |
vendicantes
|
vendicantes
|
vendicantia
|
| Genitiv |
vendicantium vendicantum
|
vendicantium vendicantum
|
vendicantium vendicantum
|
| Dativ |
vendicantibus
|
vendicantibus
|
vendicantibus
|
| Akkusativ |
vendicantes
|
vendicantes
|
vendicantia
|
| Ablativ |
vendicantibus
|
vendicantibus
|
vendicantibus
|
| Vokativ |
vendicantes
|
vendicantes
|
vendicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vendicatus
|
vendicata
|
vendicatum
|
| Genitiv |
vendicati
|
vendicatae
|
vendicati
|
| Dativ |
vendicato
|
vendicatae
|
vendicato
|
| Akkusativ |
vendicatum
|
vendicatam
|
vendicatum
|
| Ablativ |
vendicato
|
vendicata
|
vendicato
|
| Vokativ |
vendicate
|
vendicata
|
vendicatum
|
Plural
| Nominativ |
vendicati
|
vendicatae
|
vendicata
|
| Genitiv |
vendicatorum
|
vendicatarum
|
vendicatorum
|
| Dativ |
vendicatis
|
vendicatis
|
vendicatis
|
| Akkusativ |
vendicatos
|
vendicatas
|
vendicata
|
| Ablativ |
vendicatis
|
vendicatis
|
vendicatis
|
| Vokativ |
vendicati
|
vendicatae
|
vendicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vendicaturus
|
vendicatura
|
vendicaturum
|
| Genitiv |
vendicaturi
|
vendicaturae
|
vendicaturi
|
| Dativ |
vendicaturo
|
vendicaturae
|
vendicaturo
|
| Akkusativ |
vendicaturum
|
vendicaturam
|
vendicaturum
|
| Ablativ |
vendicaturo
|
vendicatura
|
vendicaturo
|
| Vokativ |
vendicature
|
vendicatura
|
vendicaturum
|
Plural
| Nominativ |
vendicaturi
|
vendicaturae
|
vendicatura
|
| Genitiv |
vendicaturorum
|
vendicaturarum
|
vendicaturorum
|
| Dativ |
vendicaturis
|
vendicaturis
|
vendicaturis
|
| Akkusativ |
vendicaturos
|
vendicaturas
|
vendicatura
|
| Ablativ |
vendicaturis
|
vendicaturis
|
vendicaturis
|
| Vokativ |
vendicaturi
|
vendicaturae
|
vendicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vendicatum
|
vendicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendico
|
|
| 2. Person Singular |
vendicas
|
|
| 3. Person Singular |
vendicat
|
|
| 1. Person Plural |
vendicamus
|
|
| 2. Person Plural |
vendicatis
|
|
| 3. Person Plural |
vendicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicor
|
|
| 2. Person Singular |
vendicaris vendicare
|
|
| 3. Person Singular |
vendicatur
|
|
| 1. Person Plural |
vendicamur
|
|
| 2. Person Plural |
vendicamini
|
|
| 3. Person Plural |
vendicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicem
|
|
| 2. Person Singular |
vendices
|
|
| 3. Person Singular |
vendicet
|
|
| 1. Person Plural |
vendicemus
|
|
| 2. Person Plural |
vendicetis
|
|
| 3. Person Plural |
vendicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicer
|
|
| 2. Person Singular |
vendiceris vendicere
|
|
| 3. Person Singular |
vendicetur
|
|
| 1. Person Plural |
vendicemur
|
|
| 2. Person Plural |
vendicemini
|
|
| 3. Person Plural |
vendicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicabam
|
|
| 2. Person Singular |
vendicabas
|
|
| 3. Person Singular |
vendicabat
|
|
| 1. Person Plural |
vendicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
vendicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
vendicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicabar
|
|
| 2. Person Singular |
vendicabaris vendicabare
|
|
| 3. Person Singular |
vendicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
vendicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
vendicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
vendicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicarem
|
|
| 2. Person Singular |
vendicares
|
|
| 3. Person Singular |
vendicaret
|
|
| 1. Person Plural |
vendicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
vendicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
vendicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicarer
|
|
| 2. Person Singular |
vendicareris vendicarere
|
|
| 3. Person Singular |
vendicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
vendicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
vendicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
vendicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicabo
|
|
| 2. Person Singular |
vendicabis
|
|
| 3. Person Singular |
vendicabit
|
|
| 1. Person Plural |
vendicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
vendicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
vendicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicabor
|
|
| 2. Person Singular |
vendicaberis vendicabere
|
|
| 3. Person Singular |
vendicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
vendicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
vendicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
vendicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicavi
|
|
| 2. Person Singular |
vendicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
vendicavit
|
|
| 1. Person Plural |
vendicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
vendicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
vendicaverunt vendicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
vendicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
vendicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
vendicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
vendicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
vendicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
vendicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
vendicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
vendicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
vendicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
vendicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
vendicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
vendicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
vendicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
vendicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
vendicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
vendicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
vendicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
vendicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
vendicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
vendicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
vendicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
vendicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
vendicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
vendicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
vendicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
vendicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
vendicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
vendicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
vendicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
vendicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
vendicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
vendicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
vendicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
vendicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
vendicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicavero
|
|
| 2. Person Singular |
vendicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
vendicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
vendicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
vendicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
vendicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
vendicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
vendicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
vendicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
vendicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
vendicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vendicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
vendicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
vendicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vendicari vendicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
vendicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
vendicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vendica
|
! |
| 2. Person Plural |
vendicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vendicato
|
| 3. Person Singular |
vendicato
|
| 2. Person Plural |
vendicatote
|
| 3. Person Plural |
vendicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vendicare
|
|
| Genitiv |
vendicandi
|
|
| Dativ |
vendicando
|
|
| Akkusativ |
vendicandum
|
|
| Ablativ |
vendicando
|
|
| Vokativ |
vendicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vendicandus
|
vendicanda
|
vendicandum
|
| Genitiv |
vendicandi
|
vendicandae
|
vendicandi
|
| Dativ |
vendicando
|
vendicandae
|
vendicando
|
| Akkusativ |
vendicandum
|
vendicandam
|
vendicandum
|
| Ablativ |
vendicando
|
vendicanda
|
vendicando
|
| Vokativ |
vendicande
|
vendicanda
|
vendicandum
|
Plural
| Nominativ |
vendicandi
|
vendicandae
|
vendicanda
|
| Genitiv |
vendicandorum
|
vendicandarum
|
vendicandorum
|
| Dativ |
vendicandis
|
vendicandis
|
vendicandis
|
| Akkusativ |
vendicandos
|
vendicandas
|
vendicanda
|
| Ablativ |
vendicandis
|
vendicandis
|
vendicandis
|
| Vokativ |
vendicandi
|
vendicandae
|
vendicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vendicans
|
vendicans
|
vendicans
|
| Genitiv |
vendicantis
|
vendicantis
|
vendicantis
|
| Dativ |
vendicanti
|
vendicanti
|
vendicanti
|
| Akkusativ |
vendicantem
|
vendicantem
|
vendicans
|
| Ablativ |
vendicanti vendicante
|
vendicanti vendicante
|
vendicanti vendicante
|
| Vokativ |
vendicans
|
vendicans
|
vendicans
|
Plural
| Nominativ |
vendicantes
|
vendicantes
|
vendicantia
|
| Genitiv |
vendicantium vendicantum
|
vendicantium vendicantum
|
vendicantium vendicantum
|
| Dativ |
vendicantibus
|
vendicantibus
|
vendicantibus
|
| Akkusativ |
vendicantes
|
vendicantes
|
vendicantia
|
| Ablativ |
vendicantibus
|
vendicantibus
|
vendicantibus
|
| Vokativ |
vendicantes
|
vendicantes
|
vendicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vendicatus
|
vendicata
|
vendicatum
|
| Genitiv |
vendicati
|
vendicatae
|
vendicati
|
| Dativ |
vendicato
|
vendicatae
|
vendicato
|
| Akkusativ |
vendicatum
|
vendicatam
|
vendicatum
|
| Ablativ |
vendicato
|
vendicata
|
vendicato
|
| Vokativ |
vendicate
|
vendicata
|
vendicatum
|
Plural
| Nominativ |
vendicati
|
vendicatae
|
vendicata
|
| Genitiv |
vendicatorum
|
vendicatarum
|
vendicatorum
|
| Dativ |
vendicatis
|
vendicatis
|
vendicatis
|
| Akkusativ |
vendicatos
|
vendicatas
|
vendicata
|
| Ablativ |
vendicatis
|
vendicatis
|
vendicatis
|
| Vokativ |
vendicati
|
vendicatae
|
vendicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vendicaturus
|
vendicatura
|
vendicaturum
|
| Genitiv |
vendicaturi
|
vendicaturae
|
vendicaturi
|
| Dativ |
vendicaturo
|
vendicaturae
|
vendicaturo
|
| Akkusativ |
vendicaturum
|
vendicaturam
|
vendicaturum
|
| Ablativ |
vendicaturo
|
vendicatura
|
vendicaturo
|
| Vokativ |
vendicature
|
vendicatura
|
vendicaturum
|
Plural
| Nominativ |
vendicaturi
|
vendicaturae
|
vendicatura
|
| Genitiv |
vendicaturorum
|
vendicaturarum
|
vendicaturorum
|
| Dativ |
vendicaturis
|
vendicaturis
|
vendicaturis
|
| Akkusativ |
vendicaturos
|
vendicaturas
|
vendicatura
|
| Ablativ |
vendicaturis
|
vendicaturis
|
vendicaturis
|
| Vokativ |
vendicaturi
|
vendicaturae
|
vendicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vendicatum
|
vendicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendico
|
ich verteidige |
| 2. Person Singular |
vendicas
|
du verteidigst |
| 3. Person Singular |
vendicat
|
er/sie/es verteidigt |
| 1. Person Plural |
vendicamus
|
wir verteidigen |
| 2. Person Plural |
vendicatis
|
ihr verteidigt |
| 3. Person Plural |
vendicant
|
sie verteidigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicor
|
ich werde verteidigt |
| 2. Person Singular |
vendicaris vendicare
|
du wirst verteidigt |
| 3. Person Singular |
vendicatur
|
er/sie/es wird verteidigt |
| 1. Person Plural |
vendicamur
|
wir werden verteidigt |
| 2. Person Plural |
vendicamini
|
ihr werdet verteidigt |
| 3. Person Plural |
vendicantur
|
sie werden verteidigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicem
|
ich verteidige |
| 2. Person Singular |
vendices
|
du verteidigest |
| 3. Person Singular |
vendicet
|
er/sie/es verteidige |
| 1. Person Plural |
vendicemus
|
wir verteidigen |
| 2. Person Plural |
vendicetis
|
ihr verteidiget |
| 3. Person Plural |
vendicent
|
sie verteidigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicer
|
ich werde verteidigt |
| 2. Person Singular |
vendiceris vendicere
|
du werdest verteidigt |
| 3. Person Singular |
vendicetur
|
er/sie/es werde verteidigt |
| 1. Person Plural |
vendicemur
|
wir werden verteidigt |
| 2. Person Plural |
vendicemini
|
ihr werdet verteidigt |
| 3. Person Plural |
vendicentur
|
sie werden verteidigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicabam
|
ich verteidigte |
| 2. Person Singular |
vendicabas
|
du verteidigtest |
| 3. Person Singular |
vendicabat
|
er/sie/es verteidigte |
| 1. Person Plural |
vendicabamus
|
wir verteidigten |
| 2. Person Plural |
vendicabatis
|
ihr verteidigtet |
| 3. Person Plural |
vendicabant
|
sie verteidigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicabar
|
ich wurde verteidigt |
| 2. Person Singular |
vendicabaris vendicabare
|
du wurdest verteidigt |
| 3. Person Singular |
vendicabatur
|
er/sie/es wurde verteidigt |
| 1. Person Plural |
vendicabamur
|
wir wurden verteidigt |
| 2. Person Plural |
vendicabamini
|
ihr wurdet verteidigt |
| 3. Person Plural |
vendicabantur
|
sie wurden verteidigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicarem
|
ich verteidigte |
| 2. Person Singular |
vendicares
|
du verteidigtest |
| 3. Person Singular |
vendicaret
|
er/sie/es verteidigte |
| 1. Person Plural |
vendicaremus
|
wir verteidigten |
| 2. Person Plural |
vendicaretis
|
ihr verteidigtet |
| 3. Person Plural |
vendicarent
|
sie verteidigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicarer
|
ich würde verteidigt |
| 2. Person Singular |
vendicareris vendicarere
|
du würdest verteidigt |
| 3. Person Singular |
vendicaretur
|
er/sie/es würde verteidigt |
| 1. Person Plural |
vendicaremur
|
wir würden verteidigt |
| 2. Person Plural |
vendicaremini
|
ihr würdet verteidigt |
| 3. Person Plural |
vendicarentur
|
sie würden verteidigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicabo
|
ich werde verteidigen |
| 2. Person Singular |
vendicabis
|
du wirst verteidigen |
| 3. Person Singular |
vendicabit
|
er/sie/es wird verteidigen |
| 1. Person Plural |
vendicabimus
|
wir werden verteidigen |
| 2. Person Plural |
vendicabitis
|
ihr werdet verteidigen |
| 3. Person Plural |
vendicabunt
|
sie werden verteidigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicabor
|
ich werde verteidigt werden |
| 2. Person Singular |
vendicaberis vendicabere
|
du wirst verteidigt werden |
| 3. Person Singular |
vendicabitur
|
er/sie/es wird verteidigt werden |
| 1. Person Plural |
vendicabimur
|
wir werden verteidigt werden |
| 2. Person Plural |
vendicabimini
|
ihr werdet verteidigt werden |
| 3. Person Plural |
vendicabuntur
|
sie werden verteidigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicavi
|
ich habe verteidigt |
| 2. Person Singular |
vendicavisti
|
du hast verteidigt |
| 3. Person Singular |
vendicavit
|
er/sie/es hat verteidigt |
| 1. Person Plural |
vendicavimus
|
wir haben verteidigt |
| 2. Person Plural |
vendicavistis
|
ihr habt verteidigt |
| 3. Person Plural |
vendicaverunt vendicavere
|
sie haben verteidigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus sum
|
ich bin verteidigt worden |
| 2. Person Singular |
vendicatus es
|
du bist verteidigt worden |
| 3. Person Singular |
vendicatus est
|
er/sie/es ist verteidigt worden |
| 1. Person Plural |
vendicati sumus
|
wir sind verteidigt worden |
| 2. Person Plural |
vendicati estis
|
ihr seid verteidigt worden |
| 3. Person Plural |
vendicati sunt
|
sie sind verteidigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicaverim
|
ich habe verteidigt |
| 2. Person Singular |
vendicaveris
|
du habest verteidigt |
| 3. Person Singular |
vendicaverit
|
er/sie/es habe verteidigt |
| 1. Person Plural |
vendicaverimus
|
wir haben verteidigt |
| 2. Person Plural |
vendicaveritis
|
ihr habet verteidigt |
| 3. Person Plural |
vendicaverint
|
sie haben verteidigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus sim
|
ich sei verteidigt worden |
| 2. Person Singular |
vendicatus sis
|
du seiest verteidigt worden |
| 3. Person Singular |
vendicatus sit
|
er/sie/es sei verteidigt worden |
| 1. Person Plural |
vendicati simus
|
wir seien verteidigt worden |
| 2. Person Plural |
vendicati sitis
|
ihr seiet verteidigt worden |
| 3. Person Plural |
vendicati sint
|
sie seien verteidigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicaveram
|
ich hatte verteidigt |
| 2. Person Singular |
vendicaveras
|
du hattest verteidigt |
| 3. Person Singular |
vendicaverat
|
er/sie/es hatte verteidigt |
| 1. Person Plural |
vendicaveramus
|
wir hatten verteidigt |
| 2. Person Plural |
vendicaveratis
|
ihr hattet verteidigt |
| 3. Person Plural |
vendicaverant
|
sie hatten verteidigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus eram
|
ich war verteidigt worden |
| 2. Person Singular |
vendicatus eras
|
du warst verteidigt worden |
| 3. Person Singular |
vendicatus erat
|
er/sie/es war verteidigt worden |
| 1. Person Plural |
vendicati eramus
|
wir waren verteidigt worden |
| 2. Person Plural |
vendicati eratis
|
ihr wart verteidigt worden |
| 3. Person Plural |
vendicati erant
|
sie waren verteidigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicavissem
|
ich hätte verteidigt |
| 2. Person Singular |
vendicavisses
|
du hättest verteidigt |
| 3. Person Singular |
vendicavisset
|
er/sie/es hätte verteidigt |
| 1. Person Plural |
vendicavissemus
|
wir hätten verteidigt |
| 2. Person Plural |
vendicavissetis
|
ihr hättet verteidigt |
| 3. Person Plural |
vendicavissent
|
sie hätten verteidigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus essem
|
ich wäre verteidigt worden |
| 2. Person Singular |
vendicatus esses
|
du wärest verteidigt worden |
| 3. Person Singular |
vendicatus esset
|
er/sie/es wäre verteidigt worden |
| 1. Person Plural |
vendicati essemus
|
wir wären verteidigt worden |
| 2. Person Plural |
vendicati essetis
|
ihr wäret verteidigt worden |
| 3. Person Plural |
vendicati essent
|
sie wären verteidigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicavero
|
ich werde verteidigt haben |
| 2. Person Singular |
vendicaveris
|
du wirst verteidigt haben |
| 3. Person Singular |
vendicaverit
|
er/sie/es wird verteidigt haben |
| 1. Person Plural |
vendicaverimus
|
wir werden verteidigt haben |
| 2. Person Plural |
vendicaveritis
|
ihr werdet verteidigt haben |
| 3. Person Plural |
vendicaverint
|
sie werden verteidigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vendicatus ero
|
ich werde verteidigt worden sein |
| 2. Person Singular |
vendicatus eris
|
du wirst verteidigt worden sein |
| 3. Person Singular |
vendicatus erit
|
er/sie/es wird verteidigt worden sein |
| 1. Person Plural |
vendicati erimus
|
wir werden verteidigt worden sein |
| 2. Person Plural |
vendicati eritis
|
ihr werdet verteidigt worden sein |
| 3. Person Plural |
vendicati erunt
|
sie werden verteidigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vendicare
|
verteidigen |
| Vorzeitigkeit |
vendicavisse
|
verteidigt haben |
| Nachzeitigkeit |
vendicaturum esse
|
verteidigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vendicari vendicarier
|
verteidigt werden |
| Vorzeitigkeit |
vendicatum esse
|
verteidigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vendicatum iri
|
künftig verteidigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vendica
|
verteidige; verteidig! |
| 2. Person Plural |
vendicate
|
verteidigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vendicato
|
| 3. Person Singular |
vendicato
|
| 2. Person Plural |
vendicatote
|
| 3. Person Plural |
vendicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vendicare
|
das Verteidigen |
| Genitiv |
vendicandi
|
des Verteidigens |
| Dativ |
vendicando
|
dem Verteidigen |
| Akkusativ |
vendicandum
|
das Verteidigen |
| Ablativ |
vendicando
|
durch das Verteidigen |
| Vokativ |
vendicande
|
Verteidigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vendicandus
|
vendicanda
|
vendicandum
|
| Genitiv |
vendicandi
|
vendicandae
|
vendicandi
|
| Dativ |
vendicando
|
vendicandae
|
vendicando
|
| Akkusativ |
vendicandum
|
vendicandam
|
vendicandum
|
| Ablativ |
vendicando
|
vendicanda
|
vendicando
|
| Vokativ |
vendicande
|
vendicanda
|
vendicandum
|
Plural
| Nominativ |
vendicandi
|
vendicandae
|
vendicanda
|
| Genitiv |
vendicandorum
|
vendicandarum
|
vendicandorum
|
| Dativ |
vendicandis
|
vendicandis
|
vendicandis
|
| Akkusativ |
vendicandos
|
vendicandas
|
vendicanda
|
| Ablativ |
vendicandis
|
vendicandis
|
vendicandis
|
| Vokativ |
vendicandi
|
vendicandae
|
vendicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vendicans
|
vendicans
|
vendicans
|
| Genitiv |
vendicantis
|
vendicantis
|
vendicantis
|
| Dativ |
vendicanti
|
vendicanti
|
vendicanti
|
| Akkusativ |
vendicantem
|
vendicantem
|
vendicans
|
| Ablativ |
vendicanti vendicante
|
vendicanti vendicante
|
vendicanti vendicante
|
| Vokativ |
vendicans
|
vendicans
|
vendicans
|
Plural
| Nominativ |
vendicantes
|
vendicantes
|
vendicantia
|
| Genitiv |
vendicantium vendicantum
|
vendicantium vendicantum
|
vendicantium vendicantum
|
| Dativ |
vendicantibus
|
vendicantibus
|
vendicantibus
|
| Akkusativ |
vendicantes
|
vendicantes
|
vendicantia
|
| Ablativ |
vendicantibus
|
vendicantibus
|
vendicantibus
|
| Vokativ |
vendicantes
|
vendicantes
|
vendicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vendicatus
|
vendicata
|
vendicatum
|
| Genitiv |
vendicati
|
vendicatae
|
vendicati
|
| Dativ |
vendicato
|
vendicatae
|
vendicato
|
| Akkusativ |
vendicatum
|
vendicatam
|
vendicatum
|
| Ablativ |
vendicato
|
vendicata
|
vendicato
|
| Vokativ |
vendicate
|
vendicata
|
vendicatum
|
Plural
| Nominativ |
vendicati
|
vendicatae
|
vendicata
|
| Genitiv |
vendicatorum
|
vendicatarum
|
vendicatorum
|
| Dativ |
vendicatis
|
vendicatis
|
vendicatis
|
| Akkusativ |
vendicatos
|
vendicatas
|
vendicata
|
| Ablativ |
vendicatis
|
vendicatis
|
vendicatis
|
| Vokativ |
vendicati
|
vendicatae
|
vendicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vendicaturus
|
vendicatura
|
vendicaturum
|
| Genitiv |
vendicaturi
|
vendicaturae
|
vendicaturi
|
| Dativ |
vendicaturo
|
vendicaturae
|
vendicaturo
|
| Akkusativ |
vendicaturum
|
vendicaturam
|
vendicaturum
|
| Ablativ |
vendicaturo
|
vendicatura
|
vendicaturo
|
| Vokativ |
vendicature
|
vendicatura
|
vendicaturum
|
Plural
| Nominativ |
vendicaturi
|
vendicaturae
|
vendicatura
|
| Genitiv |
vendicaturorum
|
vendicaturarum
|
vendicaturorum
|
| Dativ |
vendicaturis
|
vendicaturis
|
vendicaturis
|
| Akkusativ |
vendicaturos
|
vendicaturas
|
vendicatura
|
| Ablativ |
vendicaturis
|
vendicaturis
|
vendicaturis
|
| Vokativ |
vendicaturi
|
vendicaturae
|
vendicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vendicatum
|
vendicatu
|