Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneror
|
ich bete an |
| 2. Person Singular |
veneraris venerare
|
du betest an |
| 3. Person Singular |
veneratur
|
er/sie/es betet an |
| 1. Person Plural |
veneramur
|
wir beten an |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
ihr betet an |
| 3. Person Plural |
venerantur
|
sie beten an |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerer
|
ich bete an |
| 2. Person Singular |
venereris venerere
|
du betest an |
| 3. Person Singular |
veneretur
|
er/sie/es bete an |
| 1. Person Plural |
veneremur
|
wir beten an |
| 2. Person Plural |
veneremini
|
ihr betet an |
| 3. Person Plural |
venerentur
|
sie beten an |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabar
|
ich betete an |
| 2. Person Singular |
venerabaris venerabare
|
du betetest an |
| 3. Person Singular |
venerabatur
|
er/sie/es betete an |
| 1. Person Plural |
venerabamur
|
wir beteten an |
| 2. Person Plural |
venerabamini
|
ihr betetet an |
| 3. Person Plural |
venerabantur
|
sie beteten an |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerarer
|
ich betete an |
| 2. Person Singular |
venerareris venerarere
|
du betetest an |
| 3. Person Singular |
veneraretur
|
er/sie/es betete an |
| 1. Person Plural |
veneraremur
|
wir beteten an |
| 2. Person Plural |
veneraremini
|
ihr betetet an |
| 3. Person Plural |
venerarentur
|
sie beteten an |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabor
|
ich werde anbeten |
| 2. Person Singular |
veneraberis venerabere
|
du wirst anbeten |
| 3. Person Singular |
venerabitur
|
er/sie/es wird anbeten |
| 1. Person Plural |
venerabimur
|
wir werden anbeten |
| 2. Person Plural |
venerabimini
|
ihr werdet anbeten |
| 3. Person Plural |
venerabuntur
|
sie werden anbeten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sum
|
ich habe angebetet |
| 2. Person Singular |
veneratus es
|
du hast angebetet |
| 3. Person Singular |
veneratus est
|
er/sie/es hat angebetet |
| 1. Person Plural |
venerati sumus
|
wir haben angebetet |
| 2. Person Plural |
venerati estis
|
ihr habt angebetet |
| 3. Person Plural |
venerati sunt
|
sie haben angebetet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sim
|
ich habe angebetet |
| 2. Person Singular |
veneratus sis
|
du habest angebetet |
| 3. Person Singular |
veneratus sit
|
er/sie/es habe angebetet |
| 1. Person Plural |
venerati simus
|
wir haben angebetet |
| 2. Person Plural |
venerati sitis
|
ihr habet angebetet |
| 3. Person Plural |
venerati sint
|
sie haben angebetet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus eram
|
ich hatte angebetet |
| 2. Person Singular |
veneratus eras
|
du hattest angebetet |
| 3. Person Singular |
veneratus erat
|
er/sie/es hatte angebetet |
| 1. Person Plural |
venerati eramus
|
wir hatten angebetet |
| 2. Person Plural |
venerati eratis
|
ihr hattet angebetet |
| 3. Person Plural |
venerati erant
|
sie hatten angebetet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus essem
|
ich hätte angebetet |
| 2. Person Singular |
veneratus esses
|
du hättest angebetet |
| 3. Person Singular |
veneratus esset
|
er/sie/es hätte angebetet |
| 1. Person Plural |
venerati essemus
|
wir hätten angebetet |
| 2. Person Plural |
venerati essetis
|
ihr hättet angebetet |
| 3. Person Plural |
venerati essent
|
sie hätten angebetet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus ero
|
ich werde angebetet haben |
| 2. Person Singular |
veneratus eris
|
du wirst angebetet haben |
| 3. Person Singular |
veneratus erit
|
er/sie/es wird angebetet haben |
| 1. Person Plural |
venerati erimus
|
wir werden angebetet haben |
| 2. Person Plural |
venerati eritis
|
ihr werdet angebetet haben |
| 3. Person Plural |
venerati erunt
|
sie werden angebetet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
venerari venerarier
|
anbeten |
| Vorzeitigkeit |
veneratus esse
|
angebetet haben |
| Nachzeitigkeit |
veneraturum esse
|
anbeten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
venerare
|
bete an! |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
betet an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
venerator
|
| 3. Person Singular |
venerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
venerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
venerari venerarier
|
das Anbeten |
| Genitiv |
venerandi
|
des Anbetens |
| Dativ |
venerando
|
dem Anbeten |
| Akkusativ |
venerandum
|
das Anbeten |
| Ablativ |
venerando
|
durch das Anbeten |
| Vokativ |
venerande
|
Anbeten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerandus
|
veneranda
|
venerandum
|
| Genitiv |
venerandi
|
venerandae
|
venerandi
|
| Dativ |
venerando
|
venerandae
|
venerando
|
| Akkusativ |
venerandum
|
venerandam
|
venerandum
|
| Ablativ |
venerando
|
veneranda
|
venerando
|
| Vokativ |
venerande
|
veneranda
|
venerandum
|
Plural
| Nominativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
| Genitiv |
venerandorum
|
venerandarum
|
venerandorum
|
| Dativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Akkusativ |
venerandos
|
venerandas
|
veneranda
|
| Ablativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Vokativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
| Genitiv |
venerantis
|
venerantis
|
venerantis
|
| Dativ |
veneranti
|
veneranti
|
veneranti
|
| Akkusativ |
venerantem
|
venerantem
|
venerans
|
| Ablativ |
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
| Vokativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
Plural
| Nominativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Genitiv |
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
| Dativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Akkusativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Ablativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Vokativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneratus
|
venerata
|
veneratum
|
| Genitiv |
venerati
|
veneratae
|
venerati
|
| Dativ |
venerato
|
veneratae
|
venerato
|
| Akkusativ |
veneratum
|
veneratam
|
veneratum
|
| Ablativ |
venerato
|
venerata
|
venerato
|
| Vokativ |
venerate
|
venerata
|
veneratum
|
Plural
| Nominativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
| Genitiv |
veneratorum
|
veneratarum
|
veneratorum
|
| Dativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Akkusativ |
veneratos
|
veneratas
|
venerata
|
| Ablativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Vokativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneraturus
|
veneratura
|
veneraturum
|
| Genitiv |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneraturi
|
| Dativ |
veneraturo
|
veneraturae
|
veneraturo
|
| Akkusativ |
veneraturum
|
veneraturam
|
veneraturum
|
| Ablativ |
veneraturo
|
veneratura
|
veneraturo
|
| Vokativ |
venerature
|
veneratura
|
veneraturum
|
Plural
| Nominativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
| Genitiv |
veneraturorum
|
veneraturarum
|
veneraturorum
|
| Dativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Akkusativ |
veneraturos
|
veneraturas
|
veneratura
|
| Ablativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Vokativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
veneratum
|
veneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneror
|
ich verehre |
| 2. Person Singular |
veneraris venerare
|
du verehrst |
| 3. Person Singular |
veneratur
|
er/sie/es verehrt |
| 1. Person Plural |
veneramur
|
wir verehren |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
ihr verehrt |
| 3. Person Plural |
venerantur
|
sie verehren |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerer
|
ich verehre |
| 2. Person Singular |
venereris venerere
|
du verehrest |
| 3. Person Singular |
veneretur
|
er/sie/es verehre |
| 1. Person Plural |
veneremur
|
wir verehren |
| 2. Person Plural |
veneremini
|
ihr verehret |
| 3. Person Plural |
venerentur
|
sie verehren |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabar
|
ich verehrte |
| 2. Person Singular |
venerabaris venerabare
|
du verehrtest |
| 3. Person Singular |
venerabatur
|
er/sie/es verehrte |
| 1. Person Plural |
venerabamur
|
wir verehrten |
| 2. Person Plural |
venerabamini
|
ihr verehrtet |
| 3. Person Plural |
venerabantur
|
sie verehrten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerarer
|
ich verehrte |
| 2. Person Singular |
venerareris venerarere
|
du verehrtest |
| 3. Person Singular |
veneraretur
|
er/sie/es verehrte |
| 1. Person Plural |
veneraremur
|
wir verehrten |
| 2. Person Plural |
veneraremini
|
ihr verehrtet |
| 3. Person Plural |
venerarentur
|
sie verehrten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabor
|
ich werde verehren |
| 2. Person Singular |
veneraberis venerabere
|
du wirst verehren |
| 3. Person Singular |
venerabitur
|
er/sie/es wird verehren |
| 1. Person Plural |
venerabimur
|
wir werden verehren |
| 2. Person Plural |
venerabimini
|
ihr werdet verehren |
| 3. Person Plural |
venerabuntur
|
sie werden verehren |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sum
|
ich habe verehrt |
| 2. Person Singular |
veneratus es
|
du hast verehrt |
| 3. Person Singular |
veneratus est
|
er/sie/es hat verehrt |
| 1. Person Plural |
venerati sumus
|
wir haben verehrt |
| 2. Person Plural |
venerati estis
|
ihr habt verehrt |
| 3. Person Plural |
venerati sunt
|
sie haben verehrt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sim
|
ich habe verehrt |
| 2. Person Singular |
veneratus sis
|
du habest verehrt |
| 3. Person Singular |
veneratus sit
|
er/sie/es habe verehrt |
| 1. Person Plural |
venerati simus
|
wir haben verehrt |
| 2. Person Plural |
venerati sitis
|
ihr habet verehrt |
| 3. Person Plural |
venerati sint
|
sie haben verehrt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus eram
|
ich hatte verehrt |
| 2. Person Singular |
veneratus eras
|
du hattest verehrt |
| 3. Person Singular |
veneratus erat
|
er/sie/es hatte verehrt |
| 1. Person Plural |
venerati eramus
|
wir hatten verehrt |
| 2. Person Plural |
venerati eratis
|
ihr hattet verehrt |
| 3. Person Plural |
venerati erant
|
sie hatten verehrt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus essem
|
ich hätte verehrt |
| 2. Person Singular |
veneratus esses
|
du hättest verehrt |
| 3. Person Singular |
veneratus esset
|
er/sie/es hätte verehrt |
| 1. Person Plural |
venerati essemus
|
wir hätten verehrt |
| 2. Person Plural |
venerati essetis
|
ihr hättet verehrt |
| 3. Person Plural |
venerati essent
|
sie hätten verehrt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus ero
|
ich werde verehrt haben |
| 2. Person Singular |
veneratus eris
|
du wirst verehrt haben |
| 3. Person Singular |
veneratus erit
|
er/sie/es wird verehrt haben |
| 1. Person Plural |
venerati erimus
|
wir werden verehrt haben |
| 2. Person Plural |
venerati eritis
|
ihr werdet verehrt haben |
| 3. Person Plural |
venerati erunt
|
sie werden verehrt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
venerari venerarier
|
verehren |
| Vorzeitigkeit |
veneratus esse
|
verehrt haben |
| Nachzeitigkeit |
veneraturum esse
|
verehren werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
venerare
|
verehre; verehr! |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
verehrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
venerator
|
| 3. Person Singular |
venerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
venerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
venerari venerarier
|
das Verehren |
| Genitiv |
venerandi
|
des Verehrens |
| Dativ |
venerando
|
dem Verehren |
| Akkusativ |
venerandum
|
das Verehren |
| Ablativ |
venerando
|
durch das Verehren |
| Vokativ |
venerande
|
Verehren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerandus
|
veneranda
|
venerandum
|
| Genitiv |
venerandi
|
venerandae
|
venerandi
|
| Dativ |
venerando
|
venerandae
|
venerando
|
| Akkusativ |
venerandum
|
venerandam
|
venerandum
|
| Ablativ |
venerando
|
veneranda
|
venerando
|
| Vokativ |
venerande
|
veneranda
|
venerandum
|
Plural
| Nominativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
| Genitiv |
venerandorum
|
venerandarum
|
venerandorum
|
| Dativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Akkusativ |
venerandos
|
venerandas
|
veneranda
|
| Ablativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Vokativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
| Genitiv |
venerantis
|
venerantis
|
venerantis
|
| Dativ |
veneranti
|
veneranti
|
veneranti
|
| Akkusativ |
venerantem
|
venerantem
|
venerans
|
| Ablativ |
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
| Vokativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
Plural
| Nominativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Genitiv |
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
| Dativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Akkusativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Ablativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Vokativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneratus
|
venerata
|
veneratum
|
| Genitiv |
venerati
|
veneratae
|
venerati
|
| Dativ |
venerato
|
veneratae
|
venerato
|
| Akkusativ |
veneratum
|
veneratam
|
veneratum
|
| Ablativ |
venerato
|
venerata
|
venerato
|
| Vokativ |
venerate
|
venerata
|
veneratum
|
Plural
| Nominativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
| Genitiv |
veneratorum
|
veneratarum
|
veneratorum
|
| Dativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Akkusativ |
veneratos
|
veneratas
|
venerata
|
| Ablativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Vokativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneraturus
|
veneratura
|
veneraturum
|
| Genitiv |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneraturi
|
| Dativ |
veneraturo
|
veneraturae
|
veneraturo
|
| Akkusativ |
veneraturum
|
veneraturam
|
veneraturum
|
| Ablativ |
veneraturo
|
veneratura
|
veneraturo
|
| Vokativ |
venerature
|
veneratura
|
veneraturum
|
Plural
| Nominativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
| Genitiv |
veneraturorum
|
veneraturarum
|
veneraturorum
|
| Dativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Akkusativ |
veneraturos
|
veneraturas
|
veneratura
|
| Ablativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Vokativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
veneratum
|
veneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneror
|
ich flehe an |
| 2. Person Singular |
veneraris venerare
|
du flehst an |
| 3. Person Singular |
veneratur
|
er/sie/es fleht an |
| 1. Person Plural |
veneramur
|
wir flehen an |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
ihr fleht an |
| 3. Person Plural |
venerantur
|
sie flehen an |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerer
|
ich flehe an |
| 2. Person Singular |
venereris venerere
|
du flehest an |
| 3. Person Singular |
veneretur
|
er/sie/es flehe an |
| 1. Person Plural |
veneremur
|
wir flehen an |
| 2. Person Plural |
veneremini
|
ihr flehet an |
| 3. Person Plural |
venerentur
|
sie flehen an |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabar
|
ich flehte an |
| 2. Person Singular |
venerabaris venerabare
|
du flehtest an |
| 3. Person Singular |
venerabatur
|
er/sie/es flehte an |
| 1. Person Plural |
venerabamur
|
wir flehten an |
| 2. Person Plural |
venerabamini
|
ihr flehtet an |
| 3. Person Plural |
venerabantur
|
sie flehten an |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerarer
|
ich flehte an |
| 2. Person Singular |
venerareris venerarere
|
du flehtest an |
| 3. Person Singular |
veneraretur
|
er/sie/es flehte an |
| 1. Person Plural |
veneraremur
|
wir flehten an |
| 2. Person Plural |
veneraremini
|
ihr flehtet an |
| 3. Person Plural |
venerarentur
|
sie flehten an |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabor
|
ich werde anflehen |
| 2. Person Singular |
veneraberis venerabere
|
du wirst anflehen |
| 3. Person Singular |
venerabitur
|
er/sie/es wird anflehen |
| 1. Person Plural |
venerabimur
|
wir werden anflehen |
| 2. Person Plural |
venerabimini
|
ihr werdet anflehen |
| 3. Person Plural |
venerabuntur
|
sie werden anflehen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sum
|
ich habe angefleht |
| 2. Person Singular |
veneratus es
|
du hast angefleht |
| 3. Person Singular |
veneratus est
|
er/sie/es hat angefleht |
| 1. Person Plural |
venerati sumus
|
wir haben angefleht |
| 2. Person Plural |
venerati estis
|
ihr habt angefleht |
| 3. Person Plural |
venerati sunt
|
sie haben angefleht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sim
|
ich habe angefleht |
| 2. Person Singular |
veneratus sis
|
du habest angefleht |
| 3. Person Singular |
veneratus sit
|
er/sie/es habe angefleht |
| 1. Person Plural |
venerati simus
|
wir haben angefleht |
| 2. Person Plural |
venerati sitis
|
ihr habet angefleht |
| 3. Person Plural |
venerati sint
|
sie haben angefleht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus eram
|
ich hatte angefleht |
| 2. Person Singular |
veneratus eras
|
du hattest angefleht |
| 3. Person Singular |
veneratus erat
|
er/sie/es hatte angefleht |
| 1. Person Plural |
venerati eramus
|
wir hatten angefleht |
| 2. Person Plural |
venerati eratis
|
ihr hattet angefleht |
| 3. Person Plural |
venerati erant
|
sie hatten angefleht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus essem
|
ich hätte angefleht |
| 2. Person Singular |
veneratus esses
|
du hättest angefleht |
| 3. Person Singular |
veneratus esset
|
er/sie/es hätte angefleht |
| 1. Person Plural |
venerati essemus
|
wir hätten angefleht |
| 2. Person Plural |
venerati essetis
|
ihr hättet angefleht |
| 3. Person Plural |
venerati essent
|
sie hätten angefleht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus ero
|
ich werde angefleht haben |
| 2. Person Singular |
veneratus eris
|
du wirst angefleht haben |
| 3. Person Singular |
veneratus erit
|
er/sie/es wird angefleht haben |
| 1. Person Plural |
venerati erimus
|
wir werden angefleht haben |
| 2. Person Plural |
venerati eritis
|
ihr werdet angefleht haben |
| 3. Person Plural |
venerati erunt
|
sie werden angefleht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
venerari venerarier
|
anflehen |
| Vorzeitigkeit |
veneratus esse
|
angefleht haben |
| Nachzeitigkeit |
veneraturum esse
|
anflehen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
venerare
|
flehe an; fleh an! |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
fleht an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
venerator
|
| 3. Person Singular |
venerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
venerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
venerari venerarier
|
das Anflehen |
| Genitiv |
venerandi
|
des Anflehens |
| Dativ |
venerando
|
dem Anflehen |
| Akkusativ |
venerandum
|
das Anflehen |
| Ablativ |
venerando
|
durch das Anflehen |
| Vokativ |
venerande
|
Anflehen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerandus
|
veneranda
|
venerandum
|
| Genitiv |
venerandi
|
venerandae
|
venerandi
|
| Dativ |
venerando
|
venerandae
|
venerando
|
| Akkusativ |
venerandum
|
venerandam
|
venerandum
|
| Ablativ |
venerando
|
veneranda
|
venerando
|
| Vokativ |
venerande
|
veneranda
|
venerandum
|
Plural
| Nominativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
| Genitiv |
venerandorum
|
venerandarum
|
venerandorum
|
| Dativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Akkusativ |
venerandos
|
venerandas
|
veneranda
|
| Ablativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Vokativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
| Genitiv |
venerantis
|
venerantis
|
venerantis
|
| Dativ |
veneranti
|
veneranti
|
veneranti
|
| Akkusativ |
venerantem
|
venerantem
|
venerans
|
| Ablativ |
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
| Vokativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
Plural
| Nominativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Genitiv |
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
| Dativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Akkusativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Ablativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Vokativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneratus
|
venerata
|
veneratum
|
| Genitiv |
venerati
|
veneratae
|
venerati
|
| Dativ |
venerato
|
veneratae
|
venerato
|
| Akkusativ |
veneratum
|
veneratam
|
veneratum
|
| Ablativ |
venerato
|
venerata
|
venerato
|
| Vokativ |
venerate
|
venerata
|
veneratum
|
Plural
| Nominativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
| Genitiv |
veneratorum
|
veneratarum
|
veneratorum
|
| Dativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Akkusativ |
veneratos
|
veneratas
|
venerata
|
| Ablativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Vokativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneraturus
|
veneratura
|
veneraturum
|
| Genitiv |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneraturi
|
| Dativ |
veneraturo
|
veneraturae
|
veneraturo
|
| Akkusativ |
veneraturum
|
veneraturam
|
veneraturum
|
| Ablativ |
veneraturo
|
veneratura
|
veneraturo
|
| Vokativ |
venerature
|
veneratura
|
veneraturum
|
Plural
| Nominativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
| Genitiv |
veneraturorum
|
veneraturarum
|
veneraturorum
|
| Dativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Akkusativ |
veneraturos
|
veneraturas
|
veneratura
|
| Ablativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Vokativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
veneratum
|
veneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneror
|
|
| 2. Person Singular |
veneraris venerare
|
|
| 3. Person Singular |
veneratur
|
|
| 1. Person Plural |
veneramur
|
|
| 2. Person Plural |
veneramini
|
|
| 3. Person Plural |
venerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerer
|
|
| 2. Person Singular |
venereris venerere
|
|
| 3. Person Singular |
veneretur
|
|
| 1. Person Plural |
veneremur
|
|
| 2. Person Plural |
veneremini
|
|
| 3. Person Plural |
venerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabar
|
|
| 2. Person Singular |
venerabaris venerabare
|
|
| 3. Person Singular |
venerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
venerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
venerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
venerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerarer
|
|
| 2. Person Singular |
venerareris venerarere
|
|
| 3. Person Singular |
veneraretur
|
|
| 1. Person Plural |
veneraremur
|
|
| 2. Person Plural |
veneraremini
|
|
| 3. Person Plural |
venerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabor
|
|
| 2. Person Singular |
veneraberis venerabere
|
|
| 3. Person Singular |
venerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
venerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
venerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
venerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus es
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus est
|
|
| 1. Person Plural |
venerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
venerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
venerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
venerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
venerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
venerari venerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
veneratus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
veneraturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
venerare
|
! |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
venerator
|
| 3. Person Singular |
venerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
venerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
venerari venerarier
|
|
| Genitiv |
venerandi
|
|
| Dativ |
venerando
|
|
| Akkusativ |
venerandum
|
|
| Ablativ |
venerando
|
|
| Vokativ |
venerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerandus
|
veneranda
|
venerandum
|
| Genitiv |
venerandi
|
venerandae
|
venerandi
|
| Dativ |
venerando
|
venerandae
|
venerando
|
| Akkusativ |
venerandum
|
venerandam
|
venerandum
|
| Ablativ |
venerando
|
veneranda
|
venerando
|
| Vokativ |
venerande
|
veneranda
|
venerandum
|
Plural
| Nominativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
| Genitiv |
venerandorum
|
venerandarum
|
venerandorum
|
| Dativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Akkusativ |
venerandos
|
venerandas
|
veneranda
|
| Ablativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Vokativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
| Genitiv |
venerantis
|
venerantis
|
venerantis
|
| Dativ |
veneranti
|
veneranti
|
veneranti
|
| Akkusativ |
venerantem
|
venerantem
|
venerans
|
| Ablativ |
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
| Vokativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
Plural
| Nominativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Genitiv |
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
| Dativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Akkusativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Ablativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Vokativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneratus
|
venerata
|
veneratum
|
| Genitiv |
venerati
|
veneratae
|
venerati
|
| Dativ |
venerato
|
veneratae
|
venerato
|
| Akkusativ |
veneratum
|
veneratam
|
veneratum
|
| Ablativ |
venerato
|
venerata
|
venerato
|
| Vokativ |
venerate
|
venerata
|
veneratum
|
Plural
| Nominativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
| Genitiv |
veneratorum
|
veneratarum
|
veneratorum
|
| Dativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Akkusativ |
veneratos
|
veneratas
|
venerata
|
| Ablativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Vokativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneraturus
|
veneratura
|
veneraturum
|
| Genitiv |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneraturi
|
| Dativ |
veneraturo
|
veneraturae
|
veneraturo
|
| Akkusativ |
veneraturum
|
veneraturam
|
veneraturum
|
| Ablativ |
veneraturo
|
veneratura
|
veneraturo
|
| Vokativ |
venerature
|
veneratura
|
veneraturum
|
Plural
| Nominativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
| Genitiv |
veneraturorum
|
veneraturarum
|
veneraturorum
|
| Dativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Akkusativ |
veneraturos
|
veneraturas
|
veneratura
|
| Ablativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Vokativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
veneratum
|
veneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneror
|
ich bitte |
| 2. Person Singular |
veneraris venerare
|
du bittest |
| 3. Person Singular |
veneratur
|
er/sie/es bittet |
| 1. Person Plural |
veneramur
|
wir bitten |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
ihr bittet |
| 3. Person Plural |
venerantur
|
sie bitten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerer
|
ich bitte |
| 2. Person Singular |
venereris venerere
|
du bittest |
| 3. Person Singular |
veneretur
|
er/sie/es bitte |
| 1. Person Plural |
veneremur
|
wir bitten |
| 2. Person Plural |
veneremini
|
ihr bittet |
| 3. Person Plural |
venerentur
|
sie bitten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabar
|
ich bat |
| 2. Person Singular |
venerabaris venerabare
|
du batest |
| 3. Person Singular |
venerabatur
|
er/sie/es bat |
| 1. Person Plural |
venerabamur
|
wir baten |
| 2. Person Plural |
venerabamini
|
ihr batet |
| 3. Person Plural |
venerabantur
|
sie baten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerarer
|
ich bäte |
| 2. Person Singular |
venerareris venerarere
|
du bätest |
| 3. Person Singular |
veneraretur
|
er/sie/es bäte |
| 1. Person Plural |
veneraremur
|
wir bäten |
| 2. Person Plural |
veneraremini
|
ihr bätet |
| 3. Person Plural |
venerarentur
|
sie bäten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabor
|
ich werde bitten |
| 2. Person Singular |
veneraberis venerabere
|
du wirst bitten |
| 3. Person Singular |
venerabitur
|
er/sie/es wird bitten |
| 1. Person Plural |
venerabimur
|
wir werden bitten |
| 2. Person Plural |
venerabimini
|
ihr werdet bitten |
| 3. Person Plural |
venerabuntur
|
sie werden bitten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sum
|
ich habe gebeten |
| 2. Person Singular |
veneratus es
|
du hast gebeten |
| 3. Person Singular |
veneratus est
|
er/sie/es hat gebeten |
| 1. Person Plural |
venerati sumus
|
wir haben gebeten |
| 2. Person Plural |
venerati estis
|
ihr habt gebeten |
| 3. Person Plural |
venerati sunt
|
sie haben gebeten |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sim
|
ich habe gebeten |
| 2. Person Singular |
veneratus sis
|
du habest gebeten |
| 3. Person Singular |
veneratus sit
|
er/sie/es habe gebeten |
| 1. Person Plural |
venerati simus
|
wir haben gebeten |
| 2. Person Plural |
venerati sitis
|
ihr habet gebeten |
| 3. Person Plural |
venerati sint
|
sie haben gebeten |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus eram
|
ich hatte gebeten |
| 2. Person Singular |
veneratus eras
|
du hattest gebeten |
| 3. Person Singular |
veneratus erat
|
er/sie/es hatte gebeten |
| 1. Person Plural |
venerati eramus
|
wir hatten gebeten |
| 2. Person Plural |
venerati eratis
|
ihr hattet gebeten |
| 3. Person Plural |
venerati erant
|
sie hatten gebeten |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus essem
|
ich hätte gebeten |
| 2. Person Singular |
veneratus esses
|
du hättest gebeten |
| 3. Person Singular |
veneratus esset
|
er/sie/es hätte gebeten |
| 1. Person Plural |
venerati essemus
|
wir hätten gebeten |
| 2. Person Plural |
venerati essetis
|
ihr hättet gebeten |
| 3. Person Plural |
venerati essent
|
sie hätten gebeten |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus ero
|
ich werde gebeten haben |
| 2. Person Singular |
veneratus eris
|
du wirst gebeten haben |
| 3. Person Singular |
veneratus erit
|
er/sie/es wird gebeten haben |
| 1. Person Plural |
venerati erimus
|
wir werden gebeten haben |
| 2. Person Plural |
venerati eritis
|
ihr werdet gebeten haben |
| 3. Person Plural |
venerati erunt
|
sie werden gebeten haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
venerari venerarier
|
bitten |
| Vorzeitigkeit |
veneratus esse
|
gebeten haben |
| Nachzeitigkeit |
veneraturum esse
|
bitten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
venerare
|
bitte! |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
bittet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
venerator
|
| 3. Person Singular |
venerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
venerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
venerari venerarier
|
das Bitten |
| Genitiv |
venerandi
|
des Bittens |
| Dativ |
venerando
|
dem Bitten |
| Akkusativ |
venerandum
|
das Bitten |
| Ablativ |
venerando
|
durch das Bitten |
| Vokativ |
venerande
|
Bitten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerandus
|
veneranda
|
venerandum
|
| Genitiv |
venerandi
|
venerandae
|
venerandi
|
| Dativ |
venerando
|
venerandae
|
venerando
|
| Akkusativ |
venerandum
|
venerandam
|
venerandum
|
| Ablativ |
venerando
|
veneranda
|
venerando
|
| Vokativ |
venerande
|
veneranda
|
venerandum
|
Plural
| Nominativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
| Genitiv |
venerandorum
|
venerandarum
|
venerandorum
|
| Dativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Akkusativ |
venerandos
|
venerandas
|
veneranda
|
| Ablativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Vokativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
| Genitiv |
venerantis
|
venerantis
|
venerantis
|
| Dativ |
veneranti
|
veneranti
|
veneranti
|
| Akkusativ |
venerantem
|
venerantem
|
venerans
|
| Ablativ |
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
| Vokativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
Plural
| Nominativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Genitiv |
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
| Dativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Akkusativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Ablativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Vokativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneratus
|
venerata
|
veneratum
|
| Genitiv |
venerati
|
veneratae
|
venerati
|
| Dativ |
venerato
|
veneratae
|
venerato
|
| Akkusativ |
veneratum
|
veneratam
|
veneratum
|
| Ablativ |
venerato
|
venerata
|
venerato
|
| Vokativ |
venerate
|
venerata
|
veneratum
|
Plural
| Nominativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
| Genitiv |
veneratorum
|
veneratarum
|
veneratorum
|
| Dativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Akkusativ |
veneratos
|
veneratas
|
venerata
|
| Ablativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Vokativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneraturus
|
veneratura
|
veneraturum
|
| Genitiv |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneraturi
|
| Dativ |
veneraturo
|
veneraturae
|
veneraturo
|
| Akkusativ |
veneraturum
|
veneraturam
|
veneraturum
|
| Ablativ |
veneraturo
|
veneratura
|
veneraturo
|
| Vokativ |
venerature
|
veneratura
|
veneraturum
|
Plural
| Nominativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
| Genitiv |
veneraturorum
|
veneraturarum
|
veneraturorum
|
| Dativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Akkusativ |
veneraturos
|
veneraturas
|
veneratura
|
| Ablativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Vokativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
veneratum
|
veneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneror
|
ich ehre |
| 2. Person Singular |
veneraris venerare
|
du ehrst |
| 3. Person Singular |
veneratur
|
er/sie/es ehrt |
| 1. Person Plural |
veneramur
|
wir ehren |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
ihr ehrt |
| 3. Person Plural |
venerantur
|
sie ehren |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerer
|
ich ehre |
| 2. Person Singular |
venereris venerere
|
du ehrest |
| 3. Person Singular |
veneretur
|
er/sie/es ehre |
| 1. Person Plural |
veneremur
|
wir ehren |
| 2. Person Plural |
veneremini
|
ihr ehret |
| 3. Person Plural |
venerentur
|
sie ehren |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabar
|
ich ehrte |
| 2. Person Singular |
venerabaris venerabare
|
du ehrtest |
| 3. Person Singular |
venerabatur
|
er/sie/es ehrte |
| 1. Person Plural |
venerabamur
|
wir ehrten |
| 2. Person Plural |
venerabamini
|
ihr ehrtet |
| 3. Person Plural |
venerabantur
|
sie ehrten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerarer
|
ich ehrte |
| 2. Person Singular |
venerareris venerarere
|
du ehrtest |
| 3. Person Singular |
veneraretur
|
er/sie/es ehrte |
| 1. Person Plural |
veneraremur
|
wir ehrten |
| 2. Person Plural |
veneraremini
|
ihr ehrtet |
| 3. Person Plural |
venerarentur
|
sie ehrten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabor
|
ich werde ehren |
| 2. Person Singular |
veneraberis venerabere
|
du wirst ehren |
| 3. Person Singular |
venerabitur
|
er/sie/es wird ehren |
| 1. Person Plural |
venerabimur
|
wir werden ehren |
| 2. Person Plural |
venerabimini
|
ihr werdet ehren |
| 3. Person Plural |
venerabuntur
|
sie werden ehren |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sum
|
ich habe geehrt |
| 2. Person Singular |
veneratus es
|
du hast geehrt |
| 3. Person Singular |
veneratus est
|
er/sie/es hat geehrt |
| 1. Person Plural |
venerati sumus
|
wir haben geehrt |
| 2. Person Plural |
venerati estis
|
ihr habt geehrt |
| 3. Person Plural |
venerati sunt
|
sie haben geehrt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sim
|
ich habe geehrt |
| 2. Person Singular |
veneratus sis
|
du habest geehrt |
| 3. Person Singular |
veneratus sit
|
er/sie/es habe geehrt |
| 1. Person Plural |
venerati simus
|
wir haben geehrt |
| 2. Person Plural |
venerati sitis
|
ihr habet geehrt |
| 3. Person Plural |
venerati sint
|
sie haben geehrt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus eram
|
ich hatte geehrt |
| 2. Person Singular |
veneratus eras
|
du hattest geehrt |
| 3. Person Singular |
veneratus erat
|
er/sie/es hatte geehrt |
| 1. Person Plural |
venerati eramus
|
wir hatten geehrt |
| 2. Person Plural |
venerati eratis
|
ihr hattet geehrt |
| 3. Person Plural |
venerati erant
|
sie hatten geehrt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus essem
|
ich hätte geehrt |
| 2. Person Singular |
veneratus esses
|
du hättest geehrt |
| 3. Person Singular |
veneratus esset
|
er/sie/es hätte geehrt |
| 1. Person Plural |
venerati essemus
|
wir hätten geehrt |
| 2. Person Plural |
venerati essetis
|
ihr hättet geehrt |
| 3. Person Plural |
venerati essent
|
sie hätten geehrt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus ero
|
ich werde geehrt haben |
| 2. Person Singular |
veneratus eris
|
du wirst geehrt haben |
| 3. Person Singular |
veneratus erit
|
er/sie/es wird geehrt haben |
| 1. Person Plural |
venerati erimus
|
wir werden geehrt haben |
| 2. Person Plural |
venerati eritis
|
ihr werdet geehrt haben |
| 3. Person Plural |
venerati erunt
|
sie werden geehrt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
venerari venerarier
|
ehren |
| Vorzeitigkeit |
veneratus esse
|
geehrt haben |
| Nachzeitigkeit |
veneraturum esse
|
ehren werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
venerare
|
ehre; ehr! |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
ehrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
venerator
|
| 3. Person Singular |
venerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
venerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
venerari venerarier
|
das Ehren |
| Genitiv |
venerandi
|
des Ehrens |
| Dativ |
venerando
|
dem Ehren |
| Akkusativ |
venerandum
|
das Ehren |
| Ablativ |
venerando
|
durch das Ehren |
| Vokativ |
venerande
|
Ehren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerandus
|
veneranda
|
venerandum
|
| Genitiv |
venerandi
|
venerandae
|
venerandi
|
| Dativ |
venerando
|
venerandae
|
venerando
|
| Akkusativ |
venerandum
|
venerandam
|
venerandum
|
| Ablativ |
venerando
|
veneranda
|
venerando
|
| Vokativ |
venerande
|
veneranda
|
venerandum
|
Plural
| Nominativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
| Genitiv |
venerandorum
|
venerandarum
|
venerandorum
|
| Dativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Akkusativ |
venerandos
|
venerandas
|
veneranda
|
| Ablativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Vokativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
| Genitiv |
venerantis
|
venerantis
|
venerantis
|
| Dativ |
veneranti
|
veneranti
|
veneranti
|
| Akkusativ |
venerantem
|
venerantem
|
venerans
|
| Ablativ |
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
| Vokativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
Plural
| Nominativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Genitiv |
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
| Dativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Akkusativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Ablativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Vokativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneratus
|
venerata
|
veneratum
|
| Genitiv |
venerati
|
veneratae
|
venerati
|
| Dativ |
venerato
|
veneratae
|
venerato
|
| Akkusativ |
veneratum
|
veneratam
|
veneratum
|
| Ablativ |
venerato
|
venerata
|
venerato
|
| Vokativ |
venerate
|
venerata
|
veneratum
|
Plural
| Nominativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
| Genitiv |
veneratorum
|
veneratarum
|
veneratorum
|
| Dativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Akkusativ |
veneratos
|
veneratas
|
venerata
|
| Ablativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Vokativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneraturus
|
veneratura
|
veneraturum
|
| Genitiv |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneraturi
|
| Dativ |
veneraturo
|
veneraturae
|
veneraturo
|
| Akkusativ |
veneraturum
|
veneraturam
|
veneraturum
|
| Ablativ |
veneraturo
|
veneratura
|
veneraturo
|
| Vokativ |
venerature
|
veneratura
|
veneraturum
|
Plural
| Nominativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
| Genitiv |
veneraturorum
|
veneraturarum
|
veneraturorum
|
| Dativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Akkusativ |
veneraturos
|
veneraturas
|
veneratura
|
| Ablativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Vokativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
veneratum
|
veneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneror
|
|
| 2. Person Singular |
veneraris venerare
|
|
| 3. Person Singular |
veneratur
|
|
| 1. Person Plural |
veneramur
|
|
| 2. Person Plural |
veneramini
|
|
| 3. Person Plural |
venerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerer
|
|
| 2. Person Singular |
venereris venerere
|
|
| 3. Person Singular |
veneretur
|
|
| 1. Person Plural |
veneremur
|
|
| 2. Person Plural |
veneremini
|
|
| 3. Person Plural |
venerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabar
|
|
| 2. Person Singular |
venerabaris venerabare
|
|
| 3. Person Singular |
venerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
venerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
venerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
venerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerarer
|
|
| 2. Person Singular |
venerareris venerarere
|
|
| 3. Person Singular |
veneraretur
|
|
| 1. Person Plural |
veneraremur
|
|
| 2. Person Plural |
veneraremini
|
|
| 3. Person Plural |
venerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabor
|
|
| 2. Person Singular |
veneraberis venerabere
|
|
| 3. Person Singular |
venerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
venerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
venerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
venerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus es
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus est
|
|
| 1. Person Plural |
venerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
venerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
venerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
venerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
venerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
venerari venerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
veneratus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
veneraturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
venerare
|
! |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
venerator
|
| 3. Person Singular |
venerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
venerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
venerari venerarier
|
|
| Genitiv |
venerandi
|
|
| Dativ |
venerando
|
|
| Akkusativ |
venerandum
|
|
| Ablativ |
venerando
|
|
| Vokativ |
venerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerandus
|
veneranda
|
venerandum
|
| Genitiv |
venerandi
|
venerandae
|
venerandi
|
| Dativ |
venerando
|
venerandae
|
venerando
|
| Akkusativ |
venerandum
|
venerandam
|
venerandum
|
| Ablativ |
venerando
|
veneranda
|
venerando
|
| Vokativ |
venerande
|
veneranda
|
venerandum
|
Plural
| Nominativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
| Genitiv |
venerandorum
|
venerandarum
|
venerandorum
|
| Dativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Akkusativ |
venerandos
|
venerandas
|
veneranda
|
| Ablativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Vokativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
| Genitiv |
venerantis
|
venerantis
|
venerantis
|
| Dativ |
veneranti
|
veneranti
|
veneranti
|
| Akkusativ |
venerantem
|
venerantem
|
venerans
|
| Ablativ |
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
| Vokativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
Plural
| Nominativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Genitiv |
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
| Dativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Akkusativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Ablativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Vokativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneratus
|
venerata
|
veneratum
|
| Genitiv |
venerati
|
veneratae
|
venerati
|
| Dativ |
venerato
|
veneratae
|
venerato
|
| Akkusativ |
veneratum
|
veneratam
|
veneratum
|
| Ablativ |
venerato
|
venerata
|
venerato
|
| Vokativ |
venerate
|
venerata
|
veneratum
|
Plural
| Nominativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
| Genitiv |
veneratorum
|
veneratarum
|
veneratorum
|
| Dativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Akkusativ |
veneratos
|
veneratas
|
venerata
|
| Ablativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Vokativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneraturus
|
veneratura
|
veneraturum
|
| Genitiv |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneraturi
|
| Dativ |
veneraturo
|
veneraturae
|
veneraturo
|
| Akkusativ |
veneraturum
|
veneraturam
|
veneraturum
|
| Ablativ |
veneraturo
|
veneratura
|
veneraturo
|
| Vokativ |
venerature
|
veneratura
|
veneraturum
|
Plural
| Nominativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
| Genitiv |
veneraturorum
|
veneraturarum
|
veneraturorum
|
| Dativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Akkusativ |
veneraturos
|
veneraturas
|
veneratura
|
| Ablativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Vokativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
veneratum
|
veneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneror
|
|
| 2. Person Singular |
veneraris venerare
|
|
| 3. Person Singular |
veneratur
|
|
| 1. Person Plural |
veneramur
|
|
| 2. Person Plural |
veneramini
|
|
| 3. Person Plural |
venerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerer
|
|
| 2. Person Singular |
venereris venerere
|
|
| 3. Person Singular |
veneretur
|
|
| 1. Person Plural |
veneremur
|
|
| 2. Person Plural |
veneremini
|
|
| 3. Person Plural |
venerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabar
|
|
| 2. Person Singular |
venerabaris venerabare
|
|
| 3. Person Singular |
venerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
venerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
venerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
venerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerarer
|
|
| 2. Person Singular |
venerareris venerarere
|
|
| 3. Person Singular |
veneraretur
|
|
| 1. Person Plural |
veneraremur
|
|
| 2. Person Plural |
veneraremini
|
|
| 3. Person Plural |
venerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabor
|
|
| 2. Person Singular |
veneraberis venerabere
|
|
| 3. Person Singular |
venerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
venerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
venerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
venerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus es
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus est
|
|
| 1. Person Plural |
venerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
venerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
venerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
venerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
venerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
venerari venerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
veneratus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
veneraturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
venerare
|
! |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
venerator
|
| 3. Person Singular |
venerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
venerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
venerari venerarier
|
|
| Genitiv |
venerandi
|
|
| Dativ |
venerando
|
|
| Akkusativ |
venerandum
|
|
| Ablativ |
venerando
|
|
| Vokativ |
venerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerandus
|
veneranda
|
venerandum
|
| Genitiv |
venerandi
|
venerandae
|
venerandi
|
| Dativ |
venerando
|
venerandae
|
venerando
|
| Akkusativ |
venerandum
|
venerandam
|
venerandum
|
| Ablativ |
venerando
|
veneranda
|
venerando
|
| Vokativ |
venerande
|
veneranda
|
venerandum
|
Plural
| Nominativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
| Genitiv |
venerandorum
|
venerandarum
|
venerandorum
|
| Dativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Akkusativ |
venerandos
|
venerandas
|
veneranda
|
| Ablativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Vokativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
| Genitiv |
venerantis
|
venerantis
|
venerantis
|
| Dativ |
veneranti
|
veneranti
|
veneranti
|
| Akkusativ |
venerantem
|
venerantem
|
venerans
|
| Ablativ |
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
| Vokativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
Plural
| Nominativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Genitiv |
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
| Dativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Akkusativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Ablativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Vokativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneratus
|
venerata
|
veneratum
|
| Genitiv |
venerati
|
veneratae
|
venerati
|
| Dativ |
venerato
|
veneratae
|
venerato
|
| Akkusativ |
veneratum
|
veneratam
|
veneratum
|
| Ablativ |
venerato
|
venerata
|
venerato
|
| Vokativ |
venerate
|
venerata
|
veneratum
|
Plural
| Nominativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
| Genitiv |
veneratorum
|
veneratarum
|
veneratorum
|
| Dativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Akkusativ |
veneratos
|
veneratas
|
venerata
|
| Ablativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Vokativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneraturus
|
veneratura
|
veneraturum
|
| Genitiv |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneraturi
|
| Dativ |
veneraturo
|
veneraturae
|
veneraturo
|
| Akkusativ |
veneraturum
|
veneraturam
|
veneraturum
|
| Ablativ |
veneraturo
|
veneratura
|
veneraturo
|
| Vokativ |
venerature
|
veneratura
|
veneraturum
|
Plural
| Nominativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
| Genitiv |
veneraturorum
|
veneraturarum
|
veneraturorum
|
| Dativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Akkusativ |
veneraturos
|
veneraturas
|
veneratura
|
| Ablativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Vokativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
veneratum
|
veneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneror
|
ich flehe |
| 2. Person Singular |
veneraris venerare
|
du flehst |
| 3. Person Singular |
veneratur
|
er/sie/es fleht |
| 1. Person Plural |
veneramur
|
wir flehen |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
ihr fleht |
| 3. Person Plural |
venerantur
|
sie flehen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerer
|
ich flehe |
| 2. Person Singular |
venereris venerere
|
du flehest |
| 3. Person Singular |
veneretur
|
er/sie/es flehe |
| 1. Person Plural |
veneremur
|
wir flehen |
| 2. Person Plural |
veneremini
|
ihr flehet |
| 3. Person Plural |
venerentur
|
sie flehen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabar
|
ich flehte |
| 2. Person Singular |
venerabaris venerabare
|
du flehtest |
| 3. Person Singular |
venerabatur
|
er/sie/es flehte |
| 1. Person Plural |
venerabamur
|
wir flehten |
| 2. Person Plural |
venerabamini
|
ihr flehtet |
| 3. Person Plural |
venerabantur
|
sie flehten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerarer
|
ich flehte |
| 2. Person Singular |
venerareris venerarere
|
du flehtest |
| 3. Person Singular |
veneraretur
|
er/sie/es flehte |
| 1. Person Plural |
veneraremur
|
wir flehten |
| 2. Person Plural |
veneraremini
|
ihr flehtet |
| 3. Person Plural |
venerarentur
|
sie flehten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabor
|
ich werde flehen |
| 2. Person Singular |
veneraberis venerabere
|
du wirst flehen |
| 3. Person Singular |
venerabitur
|
er/sie/es wird flehen |
| 1. Person Plural |
venerabimur
|
wir werden flehen |
| 2. Person Plural |
venerabimini
|
ihr werdet flehen |
| 3. Person Plural |
venerabuntur
|
sie werden flehen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sum
|
ich habe gefleht |
| 2. Person Singular |
veneratus es
|
du hast gefleht |
| 3. Person Singular |
veneratus est
|
er/sie/es hat gefleht |
| 1. Person Plural |
venerati sumus
|
wir haben gefleht |
| 2. Person Plural |
venerati estis
|
ihr habt gefleht |
| 3. Person Plural |
venerati sunt
|
sie haben gefleht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sim
|
ich habe gefleht |
| 2. Person Singular |
veneratus sis
|
du habest gefleht |
| 3. Person Singular |
veneratus sit
|
er/sie/es habe gefleht |
| 1. Person Plural |
venerati simus
|
wir haben gefleht |
| 2. Person Plural |
venerati sitis
|
ihr habet gefleht |
| 3. Person Plural |
venerati sint
|
sie haben gefleht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus eram
|
ich hatte gefleht |
| 2. Person Singular |
veneratus eras
|
du hattest gefleht |
| 3. Person Singular |
veneratus erat
|
er/sie/es hatte gefleht |
| 1. Person Plural |
venerati eramus
|
wir hatten gefleht |
| 2. Person Plural |
venerati eratis
|
ihr hattet gefleht |
| 3. Person Plural |
venerati erant
|
sie hatten gefleht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus essem
|
ich hätte gefleht |
| 2. Person Singular |
veneratus esses
|
du hättest gefleht |
| 3. Person Singular |
veneratus esset
|
er/sie/es hätte gefleht |
| 1. Person Plural |
venerati essemus
|
wir hätten gefleht |
| 2. Person Plural |
venerati essetis
|
ihr hättet gefleht |
| 3. Person Plural |
venerati essent
|
sie hätten gefleht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus ero
|
ich werde gefleht haben |
| 2. Person Singular |
veneratus eris
|
du wirst gefleht haben |
| 3. Person Singular |
veneratus erit
|
er/sie/es wird gefleht haben |
| 1. Person Plural |
venerati erimus
|
wir werden gefleht haben |
| 2. Person Plural |
venerati eritis
|
ihr werdet gefleht haben |
| 3. Person Plural |
venerati erunt
|
sie werden gefleht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
venerari venerarier
|
flehen |
| Vorzeitigkeit |
veneratus esse
|
gefleht haben |
| Nachzeitigkeit |
veneraturum esse
|
flehen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
venerare
|
flehe; fleh! |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
fleht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
venerator
|
| 3. Person Singular |
venerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
venerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
venerari venerarier
|
das Flehen |
| Genitiv |
venerandi
|
des Flehens |
| Dativ |
venerando
|
dem Flehen |
| Akkusativ |
venerandum
|
das Flehen |
| Ablativ |
venerando
|
durch das Flehen |
| Vokativ |
venerande
|
Flehen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerandus
|
veneranda
|
venerandum
|
| Genitiv |
venerandi
|
venerandae
|
venerandi
|
| Dativ |
venerando
|
venerandae
|
venerando
|
| Akkusativ |
venerandum
|
venerandam
|
venerandum
|
| Ablativ |
venerando
|
veneranda
|
venerando
|
| Vokativ |
venerande
|
veneranda
|
venerandum
|
Plural
| Nominativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
| Genitiv |
venerandorum
|
venerandarum
|
venerandorum
|
| Dativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Akkusativ |
venerandos
|
venerandas
|
veneranda
|
| Ablativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Vokativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
| Genitiv |
venerantis
|
venerantis
|
venerantis
|
| Dativ |
veneranti
|
veneranti
|
veneranti
|
| Akkusativ |
venerantem
|
venerantem
|
venerans
|
| Ablativ |
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
| Vokativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
Plural
| Nominativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Genitiv |
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
| Dativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Akkusativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Ablativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Vokativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneratus
|
venerata
|
veneratum
|
| Genitiv |
venerati
|
veneratae
|
venerati
|
| Dativ |
venerato
|
veneratae
|
venerato
|
| Akkusativ |
veneratum
|
veneratam
|
veneratum
|
| Ablativ |
venerato
|
venerata
|
venerato
|
| Vokativ |
venerate
|
venerata
|
veneratum
|
Plural
| Nominativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
| Genitiv |
veneratorum
|
veneratarum
|
veneratorum
|
| Dativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Akkusativ |
veneratos
|
veneratas
|
venerata
|
| Ablativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Vokativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneraturus
|
veneratura
|
veneraturum
|
| Genitiv |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneraturi
|
| Dativ |
veneraturo
|
veneraturae
|
veneraturo
|
| Akkusativ |
veneraturum
|
veneraturam
|
veneraturum
|
| Ablativ |
veneraturo
|
veneratura
|
veneraturo
|
| Vokativ |
venerature
|
veneratura
|
veneraturum
|
Plural
| Nominativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
| Genitiv |
veneraturorum
|
veneraturarum
|
veneraturorum
|
| Dativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Akkusativ |
veneraturos
|
veneraturas
|
veneratura
|
| Ablativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Vokativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
veneratum
|
veneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneror
|
ich huldige |
| 2. Person Singular |
veneraris venerare
|
du huldigst |
| 3. Person Singular |
veneratur
|
er/sie/es huldigt |
| 1. Person Plural |
veneramur
|
wir huldigen |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
ihr huldigt |
| 3. Person Plural |
venerantur
|
sie huldigen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerer
|
ich huldige |
| 2. Person Singular |
venereris venerere
|
du huldigest |
| 3. Person Singular |
veneretur
|
er/sie/es huldige |
| 1. Person Plural |
veneremur
|
wir huldigen |
| 2. Person Plural |
veneremini
|
ihr huldiget |
| 3. Person Plural |
venerentur
|
sie huldigen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabar
|
ich huldigte |
| 2. Person Singular |
venerabaris venerabare
|
du huldigtest |
| 3. Person Singular |
venerabatur
|
er/sie/es huldigte |
| 1. Person Plural |
venerabamur
|
wir huldigten |
| 2. Person Plural |
venerabamini
|
ihr huldigtet |
| 3. Person Plural |
venerabantur
|
sie huldigten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerarer
|
ich huldigte |
| 2. Person Singular |
venerareris venerarere
|
du huldigtest |
| 3. Person Singular |
veneraretur
|
er/sie/es huldigte |
| 1. Person Plural |
veneraremur
|
wir huldigten |
| 2. Person Plural |
veneraremini
|
ihr huldigtet |
| 3. Person Plural |
venerarentur
|
sie huldigten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabor
|
ich werde huldigen |
| 2. Person Singular |
veneraberis venerabere
|
du wirst huldigen |
| 3. Person Singular |
venerabitur
|
er/sie/es wird huldigen |
| 1. Person Plural |
venerabimur
|
wir werden huldigen |
| 2. Person Plural |
venerabimini
|
ihr werdet huldigen |
| 3. Person Plural |
venerabuntur
|
sie werden huldigen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sum
|
ich habe gehuldigt |
| 2. Person Singular |
veneratus es
|
du hast gehuldigt |
| 3. Person Singular |
veneratus est
|
er/sie/es hat gehuldigt |
| 1. Person Plural |
venerati sumus
|
wir haben gehuldigt |
| 2. Person Plural |
venerati estis
|
ihr habt gehuldigt |
| 3. Person Plural |
venerati sunt
|
sie haben gehuldigt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sim
|
ich habe gehuldigt |
| 2. Person Singular |
veneratus sis
|
du habest gehuldigt |
| 3. Person Singular |
veneratus sit
|
er/sie/es habe gehuldigt |
| 1. Person Plural |
venerati simus
|
wir haben gehuldigt |
| 2. Person Plural |
venerati sitis
|
ihr habet gehuldigt |
| 3. Person Plural |
venerati sint
|
sie haben gehuldigt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus eram
|
ich hatte gehuldigt |
| 2. Person Singular |
veneratus eras
|
du hattest gehuldigt |
| 3. Person Singular |
veneratus erat
|
er/sie/es hatte gehuldigt |
| 1. Person Plural |
venerati eramus
|
wir hatten gehuldigt |
| 2. Person Plural |
venerati eratis
|
ihr hattet gehuldigt |
| 3. Person Plural |
venerati erant
|
sie hatten gehuldigt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus essem
|
ich hätte gehuldigt |
| 2. Person Singular |
veneratus esses
|
du hättest gehuldigt |
| 3. Person Singular |
veneratus esset
|
er/sie/es hätte gehuldigt |
| 1. Person Plural |
venerati essemus
|
wir hätten gehuldigt |
| 2. Person Plural |
venerati essetis
|
ihr hättet gehuldigt |
| 3. Person Plural |
venerati essent
|
sie hätten gehuldigt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus ero
|
ich werde gehuldigt haben |
| 2. Person Singular |
veneratus eris
|
du wirst gehuldigt haben |
| 3. Person Singular |
veneratus erit
|
er/sie/es wird gehuldigt haben |
| 1. Person Plural |
venerati erimus
|
wir werden gehuldigt haben |
| 2. Person Plural |
venerati eritis
|
ihr werdet gehuldigt haben |
| 3. Person Plural |
venerati erunt
|
sie werden gehuldigt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
venerari venerarier
|
huldigen |
| Vorzeitigkeit |
veneratus esse
|
gehuldigt haben |
| Nachzeitigkeit |
veneraturum esse
|
huldigen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
venerare
|
huldige; huldig! |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
huldigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
venerator
|
| 3. Person Singular |
venerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
venerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
venerari venerarier
|
das Huldigen |
| Genitiv |
venerandi
|
des Huldigens |
| Dativ |
venerando
|
dem Huldigen |
| Akkusativ |
venerandum
|
das Huldigen |
| Ablativ |
venerando
|
durch das Huldigen |
| Vokativ |
venerande
|
Huldigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerandus
|
veneranda
|
venerandum
|
| Genitiv |
venerandi
|
venerandae
|
venerandi
|
| Dativ |
venerando
|
venerandae
|
venerando
|
| Akkusativ |
venerandum
|
venerandam
|
venerandum
|
| Ablativ |
venerando
|
veneranda
|
venerando
|
| Vokativ |
venerande
|
veneranda
|
venerandum
|
Plural
| Nominativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
| Genitiv |
venerandorum
|
venerandarum
|
venerandorum
|
| Dativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Akkusativ |
venerandos
|
venerandas
|
veneranda
|
| Ablativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Vokativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
| Genitiv |
venerantis
|
venerantis
|
venerantis
|
| Dativ |
veneranti
|
veneranti
|
veneranti
|
| Akkusativ |
venerantem
|
venerantem
|
venerans
|
| Ablativ |
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
| Vokativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
Plural
| Nominativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Genitiv |
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
| Dativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Akkusativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Ablativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Vokativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneratus
|
venerata
|
veneratum
|
| Genitiv |
venerati
|
veneratae
|
venerati
|
| Dativ |
venerato
|
veneratae
|
venerato
|
| Akkusativ |
veneratum
|
veneratam
|
veneratum
|
| Ablativ |
venerato
|
venerata
|
venerato
|
| Vokativ |
venerate
|
venerata
|
veneratum
|
Plural
| Nominativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
| Genitiv |
veneratorum
|
veneratarum
|
veneratorum
|
| Dativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Akkusativ |
veneratos
|
veneratas
|
venerata
|
| Ablativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Vokativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneraturus
|
veneratura
|
veneraturum
|
| Genitiv |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneraturi
|
| Dativ |
veneraturo
|
veneraturae
|
veneraturo
|
| Akkusativ |
veneraturum
|
veneraturam
|
veneraturum
|
| Ablativ |
veneraturo
|
veneratura
|
veneraturo
|
| Vokativ |
venerature
|
veneratura
|
veneraturum
|
Plural
| Nominativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
| Genitiv |
veneraturorum
|
veneraturarum
|
veneraturorum
|
| Dativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Akkusativ |
veneraturos
|
veneraturas
|
veneratura
|
| Ablativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Vokativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
veneratum
|
veneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneror
|
|
| 2. Person Singular |
veneraris venerare
|
|
| 3. Person Singular |
veneratur
|
|
| 1. Person Plural |
veneramur
|
|
| 2. Person Plural |
veneramini
|
|
| 3. Person Plural |
venerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerer
|
|
| 2. Person Singular |
venereris venerere
|
|
| 3. Person Singular |
veneretur
|
|
| 1. Person Plural |
veneremur
|
|
| 2. Person Plural |
veneremini
|
|
| 3. Person Plural |
venerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabar
|
|
| 2. Person Singular |
venerabaris venerabare
|
|
| 3. Person Singular |
venerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
venerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
venerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
venerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerarer
|
|
| 2. Person Singular |
venerareris venerarere
|
|
| 3. Person Singular |
veneraretur
|
|
| 1. Person Plural |
veneraremur
|
|
| 2. Person Plural |
veneraremini
|
|
| 3. Person Plural |
venerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
venerabor
|
|
| 2. Person Singular |
veneraberis venerabere
|
|
| 3. Person Singular |
venerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
venerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
venerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
venerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus es
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus est
|
|
| 1. Person Plural |
venerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
venerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
venerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
venerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
veneratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
veneratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
veneratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
venerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
venerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
venerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
venerari venerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
veneratus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
veneraturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
venerare
|
! |
| 2. Person Plural |
veneramini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
venerator
|
| 3. Person Singular |
venerator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
venerantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
venerari venerarier
|
|
| Genitiv |
venerandi
|
|
| Dativ |
venerando
|
|
| Akkusativ |
venerandum
|
|
| Ablativ |
venerando
|
|
| Vokativ |
venerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerandus
|
veneranda
|
venerandum
|
| Genitiv |
venerandi
|
venerandae
|
venerandi
|
| Dativ |
venerando
|
venerandae
|
venerando
|
| Akkusativ |
venerandum
|
venerandam
|
venerandum
|
| Ablativ |
venerando
|
veneranda
|
venerando
|
| Vokativ |
venerande
|
veneranda
|
venerandum
|
Plural
| Nominativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
| Genitiv |
venerandorum
|
venerandarum
|
venerandorum
|
| Dativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Akkusativ |
venerandos
|
venerandas
|
veneranda
|
| Ablativ |
venerandis
|
venerandis
|
venerandis
|
| Vokativ |
venerandi
|
venerandae
|
veneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
| Genitiv |
venerantis
|
venerantis
|
venerantis
|
| Dativ |
veneranti
|
veneranti
|
veneranti
|
| Akkusativ |
venerantem
|
venerantem
|
venerans
|
| Ablativ |
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
veneranti venerante
|
| Vokativ |
venerans
|
venerans
|
venerans
|
Plural
| Nominativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Genitiv |
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
venerantium venerantum
|
| Dativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Akkusativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
| Ablativ |
venerantibus
|
venerantibus
|
venerantibus
|
| Vokativ |
venerantes
|
venerantes
|
venerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneratus
|
venerata
|
veneratum
|
| Genitiv |
venerati
|
veneratae
|
venerati
|
| Dativ |
venerato
|
veneratae
|
venerato
|
| Akkusativ |
veneratum
|
veneratam
|
veneratum
|
| Ablativ |
venerato
|
venerata
|
venerato
|
| Vokativ |
venerate
|
venerata
|
veneratum
|
Plural
| Nominativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
| Genitiv |
veneratorum
|
veneratarum
|
veneratorum
|
| Dativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Akkusativ |
veneratos
|
veneratas
|
venerata
|
| Ablativ |
veneratis
|
veneratis
|
veneratis
|
| Vokativ |
venerati
|
veneratae
|
venerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
veneraturus
|
veneratura
|
veneraturum
|
| Genitiv |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneraturi
|
| Dativ |
veneraturo
|
veneraturae
|
veneraturo
|
| Akkusativ |
veneraturum
|
veneraturam
|
veneraturum
|
| Ablativ |
veneraturo
|
veneratura
|
veneraturo
|
| Vokativ |
venerature
|
veneratura
|
veneraturum
|
Plural
| Nominativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
| Genitiv |
veneraturorum
|
veneraturarum
|
veneraturorum
|
| Dativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Akkusativ |
veneraturos
|
veneraturas
|
veneratura
|
| Ablativ |
veneraturis
|
veneraturis
|
veneraturis
|
| Vokativ |
veneraturi
|
veneraturae
|
veneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
veneratum
|
veneratu
|