Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
victito
|
ich lebe |
| 2. Person Singular |
victitas
|
du lebst |
| 3. Person Singular |
victitat
|
er/sie/es lebt |
| 1. Person Plural |
victitamus
|
wir leben |
| 2. Person Plural |
victitatis
|
ihr lebt |
| 3. Person Plural |
victitant
|
sie leben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
victitor
|
|
| 2. Person Singular |
victitaris victitare
|
|
| 3. Person Singular |
victitatur
|
|
| 1. Person Plural |
victitamur
|
|
| 2. Person Plural |
victitamini
|
|
| 3. Person Plural |
victitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
victitem
|
ich lebe |
| 2. Person Singular |
victites
|
du lebest |
| 3. Person Singular |
victitet
|
er/sie/es lebe |
| 1. Person Plural |
victitemus
|
wir leben |
| 2. Person Plural |
victitetis
|
ihr lebet |
| 3. Person Plural |
victitent
|
sie leben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
victiter
|
|
| 2. Person Singular |
victiteris victitere
|
|
| 3. Person Singular |
victitetur
|
|
| 1. Person Plural |
victitemur
|
|
| 2. Person Plural |
victitemini
|
|
| 3. Person Plural |
victitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
victitabam
|
ich lebte |
| 2. Person Singular |
victitabas
|
du lebtest |
| 3. Person Singular |
victitabat
|
er/sie/es lebte |
| 1. Person Plural |
victitabamus
|
wir lebten |
| 2. Person Plural |
victitabatis
|
ihr lebtet |
| 3. Person Plural |
victitabant
|
sie lebten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
victitabar
|
|
| 2. Person Singular |
victitabaris victitabare
|
|
| 3. Person Singular |
victitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
victitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
victitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
victitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
victitarem
|
ich lebte |
| 2. Person Singular |
victitares
|
du lebtest |
| 3. Person Singular |
victitaret
|
er/sie/es lebte |
| 1. Person Plural |
victitaremus
|
wir lebten |
| 2. Person Plural |
victitaretis
|
ihr lebtet |
| 3. Person Plural |
victitarent
|
sie lebten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
victitarer
|
|
| 2. Person Singular |
victitareris victitarere
|
|
| 3. Person Singular |
victitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
victitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
victitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
victitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
victitabo
|
ich werde leben |
| 2. Person Singular |
victitabis
|
du wirst leben |
| 3. Person Singular |
victitabit
|
er/sie/es wird leben |
| 1. Person Plural |
victitabimus
|
wir werden leben |
| 2. Person Plural |
victitabitis
|
ihr werdet leben |
| 3. Person Plural |
victitabunt
|
sie werden leben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
victitabor
|
|
| 2. Person Singular |
victitaberis victitabere
|
|
| 3. Person Singular |
victitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
victitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
victitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
victitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
victitavi
|
ich habe gelebt |
| 2. Person Singular |
victitavisti
|
du hast gelebt |
| 3. Person Singular |
victitavit
|
er/sie/es hat gelebt |
| 1. Person Plural |
victitavimus
|
wir haben gelebt |
| 2. Person Plural |
victitavistis
|
ihr habt gelebt |
| 3. Person Plural |
victitaverunt victitavere
|
sie haben gelebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
victitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
victitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
victitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
victitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
victitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
victitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
victitaverim
|
ich habe gelebt |
| 2. Person Singular |
victitaveris
|
du habest gelebt |
| 3. Person Singular |
victitaverit
|
er/sie/es habe gelebt |
| 1. Person Plural |
victitaverimus
|
wir haben gelebt |
| 2. Person Plural |
victitaveritis
|
ihr habet gelebt |
| 3. Person Plural |
victitaverint
|
sie haben gelebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
victitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
victitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
victitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
victitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
victitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
victitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
victitaveram
|
ich hatte gelebt |
| 2. Person Singular |
victitaveras
|
du hattest gelebt |
| 3. Person Singular |
victitaverat
|
er/sie/es hatte gelebt |
| 1. Person Plural |
victitaveramus
|
wir hatten gelebt |
| 2. Person Plural |
victitaveratis
|
ihr hattet gelebt |
| 3. Person Plural |
victitaverant
|
sie hatten gelebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
victitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
victitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
victitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
victitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
victitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
victitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
victitavissem
|
ich hätte gelebt |
| 2. Person Singular |
victitavisses
|
du hättest gelebt |
| 3. Person Singular |
victitavisset
|
er/sie/es hätte gelebt |
| 1. Person Plural |
victitavissemus
|
wir hätten gelebt |
| 2. Person Plural |
victitavissetis
|
ihr hättet gelebt |
| 3. Person Plural |
victitavissent
|
sie hätten gelebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
victitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
victitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
victitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
victitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
victitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
victitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
victitavero
|
ich werde gelebt haben |
| 2. Person Singular |
victitaveris
|
du wirst gelebt haben |
| 3. Person Singular |
victitaverit
|
er/sie/es wird gelebt haben |
| 1. Person Plural |
victitaverimus
|
wir werden gelebt haben |
| 2. Person Plural |
victitaveritis
|
ihr werdet gelebt haben |
| 3. Person Plural |
victitaverint
|
sie werden gelebt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
victitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
victitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
victitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
victitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
victitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
victitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
victitare
|
leben |
| Vorzeitigkeit |
victitavisse
|
gelebt haben |
| Nachzeitigkeit |
victitaturum esse
|
leben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
victitari victitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
victitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
victitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
victita
|
lebe; leb! |
| 2. Person Plural |
victitate
|
lebt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
victitato
|
| 3. Person Singular |
victitato
|
| 2. Person Plural |
victitatote
|
| 3. Person Plural |
victitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
victitare
|
das Leben |
| Genitiv |
victitandi
|
des Lebens |
| Dativ |
victitando
|
dem Leben |
| Akkusativ |
victitandum
|
das Leben |
| Ablativ |
victitando
|
durch das Leben |
| Vokativ |
victitande
|
Leben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
victitandus
|
victitanda
|
victitandum
|
| Genitiv |
victitandi
|
victitandae
|
victitandi
|
| Dativ |
victitando
|
victitandae
|
victitando
|
| Akkusativ |
victitandum
|
victitandam
|
victitandum
|
| Ablativ |
victitando
|
victitanda
|
victitando
|
| Vokativ |
victitande
|
victitanda
|
victitandum
|
Plural
| Nominativ |
victitandi
|
victitandae
|
victitanda
|
| Genitiv |
victitandorum
|
victitandarum
|
victitandorum
|
| Dativ |
victitandis
|
victitandis
|
victitandis
|
| Akkusativ |
victitandos
|
victitandas
|
victitanda
|
| Ablativ |
victitandis
|
victitandis
|
victitandis
|
| Vokativ |
victitandi
|
victitandae
|
victitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
victitans
|
victitans
|
victitans
|
| Genitiv |
victitantis
|
victitantis
|
victitantis
|
| Dativ |
victitanti
|
victitanti
|
victitanti
|
| Akkusativ |
victitantem
|
victitantem
|
victitans
|
| Ablativ |
victitanti victitante
|
victitanti victitante
|
victitanti victitante
|
| Vokativ |
victitans
|
victitans
|
victitans
|
Plural
| Nominativ |
victitantes
|
victitantes
|
victitantia
|
| Genitiv |
victitantium victitantum
|
victitantium victitantum
|
victitantium victitantum
|
| Dativ |
victitantibus
|
victitantibus
|
victitantibus
|
| Akkusativ |
victitantes
|
victitantes
|
victitantia
|
| Ablativ |
victitantibus
|
victitantibus
|
victitantibus
|
| Vokativ |
victitantes
|
victitantes
|
victitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
victitatus
|
victitata
|
victitatum
|
| Genitiv |
victitati
|
victitatae
|
victitati
|
| Dativ |
victitato
|
victitatae
|
victitato
|
| Akkusativ |
victitatum
|
victitatam
|
victitatum
|
| Ablativ |
victitato
|
victitata
|
victitato
|
| Vokativ |
victitate
|
victitata
|
victitatum
|
Plural
| Nominativ |
victitati
|
victitatae
|
victitata
|
| Genitiv |
victitatorum
|
victitatarum
|
victitatorum
|
| Dativ |
victitatis
|
victitatis
|
victitatis
|
| Akkusativ |
victitatos
|
victitatas
|
victitata
|
| Ablativ |
victitatis
|
victitatis
|
victitatis
|
| Vokativ |
victitati
|
victitatae
|
victitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
victitaturus
|
victitatura
|
victitaturum
|
| Genitiv |
victitaturi
|
victitaturae
|
victitaturi
|
| Dativ |
victitaturo
|
victitaturae
|
victitaturo
|
| Akkusativ |
victitaturum
|
victitaturam
|
victitaturum
|
| Ablativ |
victitaturo
|
victitatura
|
victitaturo
|
| Vokativ |
victitature
|
victitatura
|
victitaturum
|
Plural
| Nominativ |
victitaturi
|
victitaturae
|
victitatura
|
| Genitiv |
victitaturorum
|
victitaturarum
|
victitaturorum
|
| Dativ |
victitaturis
|
victitaturis
|
victitaturis
|
| Akkusativ |
victitaturos
|
victitaturas
|
victitatura
|
| Ablativ |
victitaturis
|
victitaturis
|
victitaturis
|
| Vokativ |
victitaturi
|
victitaturae
|
victitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
victitatum
|
victitatu
|