Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vilifico
|
|
| 2. Person Singular |
vilificas
|
|
| 3. Person Singular |
vilificat
|
|
| 1. Person Plural |
vilificamus
|
|
| 2. Person Plural |
vilificatis
|
|
| 3. Person Plural |
vilificant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificor
|
|
| 2. Person Singular |
vilificaris vilificare
|
|
| 3. Person Singular |
vilificatur
|
|
| 1. Person Plural |
vilificamur
|
|
| 2. Person Plural |
vilificamini
|
|
| 3. Person Plural |
vilificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificem
|
|
| 2. Person Singular |
vilifices
|
|
| 3. Person Singular |
vilificet
|
|
| 1. Person Plural |
vilificemus
|
|
| 2. Person Plural |
vilificetis
|
|
| 3. Person Plural |
vilificent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificer
|
|
| 2. Person Singular |
vilificeris vilificere
|
|
| 3. Person Singular |
vilificetur
|
|
| 1. Person Plural |
vilificemur
|
|
| 2. Person Plural |
vilificemini
|
|
| 3. Person Plural |
vilificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificabam
|
|
| 2. Person Singular |
vilificabas
|
|
| 3. Person Singular |
vilificabat
|
|
| 1. Person Plural |
vilificabamus
|
|
| 2. Person Plural |
vilificabatis
|
|
| 3. Person Plural |
vilificabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificabar
|
|
| 2. Person Singular |
vilificabaris vilificabare
|
|
| 3. Person Singular |
vilificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
vilificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
vilificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
vilificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificarem
|
|
| 2. Person Singular |
vilificares
|
|
| 3. Person Singular |
vilificaret
|
|
| 1. Person Plural |
vilificaremus
|
|
| 2. Person Plural |
vilificaretis
|
|
| 3. Person Plural |
vilificarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificarer
|
|
| 2. Person Singular |
vilificareris vilificarere
|
|
| 3. Person Singular |
vilificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
vilificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
vilificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
vilificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificabo
|
|
| 2. Person Singular |
vilificabis
|
|
| 3. Person Singular |
vilificabit
|
|
| 1. Person Plural |
vilificabimus
|
|
| 2. Person Plural |
vilificabitis
|
|
| 3. Person Plural |
vilificabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificabor
|
|
| 2. Person Singular |
vilificaberis vilificabere
|
|
| 3. Person Singular |
vilificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
vilificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
vilificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
vilificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificavi
|
|
| 2. Person Singular |
vilificavisti
|
|
| 3. Person Singular |
vilificavit
|
|
| 1. Person Plural |
vilificavimus
|
|
| 2. Person Plural |
vilificavistis
|
|
| 3. Person Plural |
vilificaverunt vilificavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
vilificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
vilificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
vilificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
vilificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
vilificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificaverim
|
|
| 2. Person Singular |
vilificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
vilificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
vilificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
vilificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
vilificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
vilificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
vilificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
vilificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
vilificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
vilificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificaveram
|
|
| 2. Person Singular |
vilificaveras
|
|
| 3. Person Singular |
vilificaverat
|
|
| 1. Person Plural |
vilificaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
vilificaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
vilificaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
vilificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
vilificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
vilificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
vilificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
vilificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificavissem
|
|
| 2. Person Singular |
vilificavisses
|
|
| 3. Person Singular |
vilificavisset
|
|
| 1. Person Plural |
vilificavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
vilificavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
vilificavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
vilificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
vilificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
vilificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
vilificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
vilificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificavero
|
|
| 2. Person Singular |
vilificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
vilificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
vilificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
vilificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
vilificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vilificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
vilificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
vilificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
vilificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
vilificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
vilificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vilificare
|
|
| Vorzeitigkeit |
vilificavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
vilificaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vilificari vilificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
vilificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
vilificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vilifica
|
! |
| 2. Person Plural |
vilificate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vilificato
|
| 3. Person Singular |
vilificato
|
| 2. Person Plural |
vilificatote
|
| 3. Person Plural |
vilificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vilificare
|
|
| Genitiv |
vilificandi
|
|
| Dativ |
vilificando
|
|
| Akkusativ |
vilificandum
|
|
| Ablativ |
vilificando
|
|
| Vokativ |
vilificande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vilificandus
|
vilificanda
|
vilificandum
|
| Genitiv |
vilificandi
|
vilificandae
|
vilificandi
|
| Dativ |
vilificando
|
vilificandae
|
vilificando
|
| Akkusativ |
vilificandum
|
vilificandam
|
vilificandum
|
| Ablativ |
vilificando
|
vilificanda
|
vilificando
|
| Vokativ |
vilificande
|
vilificanda
|
vilificandum
|
Plural
| Nominativ |
vilificandi
|
vilificandae
|
vilificanda
|
| Genitiv |
vilificandorum
|
vilificandarum
|
vilificandorum
|
| Dativ |
vilificandis
|
vilificandis
|
vilificandis
|
| Akkusativ |
vilificandos
|
vilificandas
|
vilificanda
|
| Ablativ |
vilificandis
|
vilificandis
|
vilificandis
|
| Vokativ |
vilificandi
|
vilificandae
|
vilificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vilificans
|
vilificans
|
vilificans
|
| Genitiv |
vilificantis
|
vilificantis
|
vilificantis
|
| Dativ |
vilificanti
|
vilificanti
|
vilificanti
|
| Akkusativ |
vilificantem
|
vilificantem
|
vilificans
|
| Ablativ |
vilificanti vilificante
|
vilificanti vilificante
|
vilificanti vilificante
|
| Vokativ |
vilificans
|
vilificans
|
vilificans
|
Plural
| Nominativ |
vilificantes
|
vilificantes
|
vilificantia
|
| Genitiv |
vilificantium vilificantum
|
vilificantium vilificantum
|
vilificantium vilificantum
|
| Dativ |
vilificantibus
|
vilificantibus
|
vilificantibus
|
| Akkusativ |
vilificantes
|
vilificantes
|
vilificantia
|
| Ablativ |
vilificantibus
|
vilificantibus
|
vilificantibus
|
| Vokativ |
vilificantes
|
vilificantes
|
vilificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vilificatus
|
vilificata
|
vilificatum
|
| Genitiv |
vilificati
|
vilificatae
|
vilificati
|
| Dativ |
vilificato
|
vilificatae
|
vilificato
|
| Akkusativ |
vilificatum
|
vilificatam
|
vilificatum
|
| Ablativ |
vilificato
|
vilificata
|
vilificato
|
| Vokativ |
vilificate
|
vilificata
|
vilificatum
|
Plural
| Nominativ |
vilificati
|
vilificatae
|
vilificata
|
| Genitiv |
vilificatorum
|
vilificatarum
|
vilificatorum
|
| Dativ |
vilificatis
|
vilificatis
|
vilificatis
|
| Akkusativ |
vilificatos
|
vilificatas
|
vilificata
|
| Ablativ |
vilificatis
|
vilificatis
|
vilificatis
|
| Vokativ |
vilificati
|
vilificatae
|
vilificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vilificaturus
|
vilificatura
|
vilificaturum
|
| Genitiv |
vilificaturi
|
vilificaturae
|
vilificaturi
|
| Dativ |
vilificaturo
|
vilificaturae
|
vilificaturo
|
| Akkusativ |
vilificaturum
|
vilificaturam
|
vilificaturum
|
| Ablativ |
vilificaturo
|
vilificatura
|
vilificaturo
|
| Vokativ |
vilificature
|
vilificatura
|
vilificaturum
|
Plural
| Nominativ |
vilificaturi
|
vilificaturae
|
vilificatura
|
| Genitiv |
vilificaturorum
|
vilificaturarum
|
vilificaturorum
|
| Dativ |
vilificaturis
|
vilificaturis
|
vilificaturis
|
| Akkusativ |
vilificaturos
|
vilificaturas
|
vilificatura
|
| Ablativ |
vilificaturis
|
vilificaturis
|
vilificaturis
|
| Vokativ |
vilificaturi
|
vilificaturae
|
vilificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vilificatum
|
vilificatu
|