Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindico
|
ich beanspruche |
| 2. Person Singular |
vindicas
|
du beanspruchst |
| 3. Person Singular |
vindicat
|
er/sie/es beansprucht |
| 1. Person Plural |
vindicamus
|
wir beanspruchen |
| 2. Person Plural |
vindicatis
|
ihr beansprucht |
| 3. Person Plural |
vindicant
|
sie beanspruchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicor
|
ich werde beansprucht |
| 2. Person Singular |
vindicaris vindicare
|
du wirst beansprucht |
| 3. Person Singular |
vindicatur
|
er/sie/es wird beansprucht |
| 1. Person Plural |
vindicamur
|
wir werden beansprucht |
| 2. Person Plural |
vindicamini
|
ihr werdet beansprucht |
| 3. Person Plural |
vindicantur
|
sie werden beansprucht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicem
|
ich beanspruche |
| 2. Person Singular |
vindices
|
du beanspruchest |
| 3. Person Singular |
vindicet
|
er/sie/es beanspruche |
| 1. Person Plural |
vindicemus
|
wir beanspruchen |
| 2. Person Plural |
vindicetis
|
ihr beanspruchet |
| 3. Person Plural |
vindicent
|
sie beanspruchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicer
|
ich werde beansprucht |
| 2. Person Singular |
vindiceris vindicere
|
du werdest beansprucht |
| 3. Person Singular |
vindicetur
|
er/sie/es werde beansprucht |
| 1. Person Plural |
vindicemur
|
wir werden beansprucht |
| 2. Person Plural |
vindicemini
|
ihr werdet beansprucht |
| 3. Person Plural |
vindicentur
|
sie werden beansprucht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicabam
|
ich beanspruchte |
| 2. Person Singular |
vindicabas
|
du beanspruchtest |
| 3. Person Singular |
vindicabat
|
er/sie/es beanspruchte |
| 1. Person Plural |
vindicabamus
|
wir beanspruchten |
| 2. Person Plural |
vindicabatis
|
ihr beanspruchtet |
| 3. Person Plural |
vindicabant
|
sie beanspruchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicabar
|
ich wurde beansprucht |
| 2. Person Singular |
vindicabaris vindicabare
|
du wurdest beansprucht |
| 3. Person Singular |
vindicabatur
|
er/sie/es wurde beansprucht |
| 1. Person Plural |
vindicabamur
|
wir wurden beansprucht |
| 2. Person Plural |
vindicabamini
|
ihr wurdet beansprucht |
| 3. Person Plural |
vindicabantur
|
sie wurden beansprucht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicarem
|
ich beanspruchte |
| 2. Person Singular |
vindicares
|
du beanspruchtest |
| 3. Person Singular |
vindicaret
|
er/sie/es beanspruchte |
| 1. Person Plural |
vindicaremus
|
wir beanspruchten |
| 2. Person Plural |
vindicaretis
|
ihr beanspruchtet |
| 3. Person Plural |
vindicarent
|
sie beanspruchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicarer
|
ich würde beansprucht |
| 2. Person Singular |
vindicareris vindicarere
|
du würdest beansprucht |
| 3. Person Singular |
vindicaretur
|
er/sie/es würde beansprucht |
| 1. Person Plural |
vindicaremur
|
wir würden beansprucht |
| 2. Person Plural |
vindicaremini
|
ihr würdet beansprucht |
| 3. Person Plural |
vindicarentur
|
sie würden beansprucht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicabo
|
ich werde beanspruchen |
| 2. Person Singular |
vindicabis
|
du wirst beanspruchen |
| 3. Person Singular |
vindicabit
|
er/sie/es wird beanspruchen |
| 1. Person Plural |
vindicabimus
|
wir werden beanspruchen |
| 2. Person Plural |
vindicabitis
|
ihr werdet beanspruchen |
| 3. Person Plural |
vindicabunt
|
sie werden beanspruchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicabor
|
ich werde beansprucht werden |
| 2. Person Singular |
vindicaberis vindicabere
|
du wirst beansprucht werden |
| 3. Person Singular |
vindicabitur
|
er/sie/es wird beansprucht werden |
| 1. Person Plural |
vindicabimur
|
wir werden beansprucht werden |
| 2. Person Plural |
vindicabimini
|
ihr werdet beansprucht werden |
| 3. Person Plural |
vindicabuntur
|
sie werden beansprucht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicavi
|
ich habe beansprucht |
| 2. Person Singular |
vindicavisti
|
du hast beansprucht |
| 3. Person Singular |
vindicavit
|
er/sie/es hat beansprucht |
| 1. Person Plural |
vindicavimus
|
wir haben beansprucht |
| 2. Person Plural |
vindicavistis
|
ihr habt beansprucht |
| 3. Person Plural |
vindicaverunt vindicavere
|
sie haben beansprucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus sum
|
ich bin beansprucht worden |
| 2. Person Singular |
vindicatus es
|
du bist beansprucht worden |
| 3. Person Singular |
vindicatus est
|
er/sie/es ist beansprucht worden |
| 1. Person Plural |
vindicati sumus
|
wir sind beansprucht worden |
| 2. Person Plural |
vindicati estis
|
ihr seid beansprucht worden |
| 3. Person Plural |
vindicati sunt
|
sie sind beansprucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicaverim
|
ich habe beansprucht |
| 2. Person Singular |
vindicaveris
|
du habest beansprucht |
| 3. Person Singular |
vindicaverit
|
er/sie/es habe beansprucht |
| 1. Person Plural |
vindicaverimus
|
wir haben beansprucht |
| 2. Person Plural |
vindicaveritis
|
ihr habet beansprucht |
| 3. Person Plural |
vindicaverint
|
sie haben beansprucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus sim
|
ich sei beansprucht worden |
| 2. Person Singular |
vindicatus sis
|
du seiest beansprucht worden |
| 3. Person Singular |
vindicatus sit
|
er/sie/es sei beansprucht worden |
| 1. Person Plural |
vindicati simus
|
wir seien beansprucht worden |
| 2. Person Plural |
vindicati sitis
|
ihr seiet beansprucht worden |
| 3. Person Plural |
vindicati sint
|
sie seien beansprucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicaveram
|
ich hatte beansprucht |
| 2. Person Singular |
vindicaveras
|
du hattest beansprucht |
| 3. Person Singular |
vindicaverat
|
er/sie/es hatte beansprucht |
| 1. Person Plural |
vindicaveramus
|
wir hatten beansprucht |
| 2. Person Plural |
vindicaveratis
|
ihr hattet beansprucht |
| 3. Person Plural |
vindicaverant
|
sie hatten beansprucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus eram
|
ich war beansprucht worden |
| 2. Person Singular |
vindicatus eras
|
du warst beansprucht worden |
| 3. Person Singular |
vindicatus erat
|
er/sie/es war beansprucht worden |
| 1. Person Plural |
vindicati eramus
|
wir waren beansprucht worden |
| 2. Person Plural |
vindicati eratis
|
ihr wart beansprucht worden |
| 3. Person Plural |
vindicati erant
|
sie waren beansprucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicavissem
|
ich hätte beansprucht |
| 2. Person Singular |
vindicavisses
|
du hättest beansprucht |
| 3. Person Singular |
vindicavisset
|
er/sie/es hätte beansprucht |
| 1. Person Plural |
vindicavissemus
|
wir hätten beansprucht |
| 2. Person Plural |
vindicavissetis
|
ihr hättet beansprucht |
| 3. Person Plural |
vindicavissent
|
sie hätten beansprucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus essem
|
ich wäre beansprucht worden |
| 2. Person Singular |
vindicatus esses
|
du wärest beansprucht worden |
| 3. Person Singular |
vindicatus esset
|
er/sie/es wäre beansprucht worden |
| 1. Person Plural |
vindicati essemus
|
wir wären beansprucht worden |
| 2. Person Plural |
vindicati essetis
|
ihr wäret beansprucht worden |
| 3. Person Plural |
vindicati essent
|
sie wären beansprucht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicavero
|
ich werde beansprucht haben |
| 2. Person Singular |
vindicaveris
|
du wirst beansprucht haben |
| 3. Person Singular |
vindicaverit
|
er/sie/es wird beansprucht haben |
| 1. Person Plural |
vindicaverimus
|
wir werden beansprucht haben |
| 2. Person Plural |
vindicaveritis
|
ihr werdet beansprucht haben |
| 3. Person Plural |
vindicaverint
|
sie werden beansprucht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus ero
|
ich werde beansprucht worden sein |
| 2. Person Singular |
vindicatus eris
|
du wirst beansprucht worden sein |
| 3. Person Singular |
vindicatus erit
|
er/sie/es wird beansprucht worden sein |
| 1. Person Plural |
vindicati erimus
|
wir werden beansprucht worden sein |
| 2. Person Plural |
vindicati eritis
|
ihr werdet beansprucht worden sein |
| 3. Person Plural |
vindicati erunt
|
sie werden beansprucht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vindicare
|
beanspruchen |
| Vorzeitigkeit |
vindicavisse
|
beansprucht haben |
| Nachzeitigkeit |
vindicaturum esse
|
beanspruchen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vindicari vindicarier
|
beansprucht werden |
| Vorzeitigkeit |
vindicatum esse
|
beansprucht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vindicatum iri
|
künftig beansprucht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vindica
|
beanspruche; beanspruch! |
| 2. Person Plural |
vindicate
|
beansprucht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vindicato
|
| 3. Person Singular |
vindicato
|
| 2. Person Plural |
vindicatote
|
| 3. Person Plural |
vindicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vindicare
|
das Beanspruchen |
| Genitiv |
vindicandi
|
des Beanspruchens |
| Dativ |
vindicando
|
dem Beanspruchen |
| Akkusativ |
vindicandum
|
das Beanspruchen |
| Ablativ |
vindicando
|
durch das Beanspruchen |
| Vokativ |
vindicande
|
Beanspruchen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vindicandus
|
vindicanda
|
vindicandum
|
| Genitiv |
vindicandi
|
vindicandae
|
vindicandi
|
| Dativ |
vindicando
|
vindicandae
|
vindicando
|
| Akkusativ |
vindicandum
|
vindicandam
|
vindicandum
|
| Ablativ |
vindicando
|
vindicanda
|
vindicando
|
| Vokativ |
vindicande
|
vindicanda
|
vindicandum
|
Plural
| Nominativ |
vindicandi
|
vindicandae
|
vindicanda
|
| Genitiv |
vindicandorum
|
vindicandarum
|
vindicandorum
|
| Dativ |
vindicandis
|
vindicandis
|
vindicandis
|
| Akkusativ |
vindicandos
|
vindicandas
|
vindicanda
|
| Ablativ |
vindicandis
|
vindicandis
|
vindicandis
|
| Vokativ |
vindicandi
|
vindicandae
|
vindicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vindicans
|
vindicans
|
vindicans
|
| Genitiv |
vindicantis
|
vindicantis
|
vindicantis
|
| Dativ |
vindicanti
|
vindicanti
|
vindicanti
|
| Akkusativ |
vindicantem
|
vindicantem
|
vindicans
|
| Ablativ |
vindicanti vindicante
|
vindicanti vindicante
|
vindicanti vindicante
|
| Vokativ |
vindicans
|
vindicans
|
vindicans
|
Plural
| Nominativ |
vindicantes
|
vindicantes
|
vindicantia
|
| Genitiv |
vindicantium vindicantum
|
vindicantium vindicantum
|
vindicantium vindicantum
|
| Dativ |
vindicantibus
|
vindicantibus
|
vindicantibus
|
| Akkusativ |
vindicantes
|
vindicantes
|
vindicantia
|
| Ablativ |
vindicantibus
|
vindicantibus
|
vindicantibus
|
| Vokativ |
vindicantes
|
vindicantes
|
vindicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vindicatus
|
vindicata
|
vindicatum
|
| Genitiv |
vindicati
|
vindicatae
|
vindicati
|
| Dativ |
vindicato
|
vindicatae
|
vindicato
|
| Akkusativ |
vindicatum
|
vindicatam
|
vindicatum
|
| Ablativ |
vindicato
|
vindicata
|
vindicato
|
| Vokativ |
vindicate
|
vindicata
|
vindicatum
|
Plural
| Nominativ |
vindicati
|
vindicatae
|
vindicata
|
| Genitiv |
vindicatorum
|
vindicatarum
|
vindicatorum
|
| Dativ |
vindicatis
|
vindicatis
|
vindicatis
|
| Akkusativ |
vindicatos
|
vindicatas
|
vindicata
|
| Ablativ |
vindicatis
|
vindicatis
|
vindicatis
|
| Vokativ |
vindicati
|
vindicatae
|
vindicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vindicaturus
|
vindicatura
|
vindicaturum
|
| Genitiv |
vindicaturi
|
vindicaturae
|
vindicaturi
|
| Dativ |
vindicaturo
|
vindicaturae
|
vindicaturo
|
| Akkusativ |
vindicaturum
|
vindicaturam
|
vindicaturum
|
| Ablativ |
vindicaturo
|
vindicatura
|
vindicaturo
|
| Vokativ |
vindicature
|
vindicatura
|
vindicaturum
|
Plural
| Nominativ |
vindicaturi
|
vindicaturae
|
vindicatura
|
| Genitiv |
vindicaturorum
|
vindicaturarum
|
vindicaturorum
|
| Dativ |
vindicaturis
|
vindicaturis
|
vindicaturis
|
| Akkusativ |
vindicaturos
|
vindicaturas
|
vindicatura
|
| Ablativ |
vindicaturis
|
vindicaturis
|
vindicaturis
|
| Vokativ |
vindicaturi
|
vindicaturae
|
vindicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vindicatum
|
vindicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindico
|
ich bestrafe |
| 2. Person Singular |
vindicas
|
du bestrafst |
| 3. Person Singular |
vindicat
|
er/sie/es bestraft |
| 1. Person Plural |
vindicamus
|
wir bestrafen |
| 2. Person Plural |
vindicatis
|
ihr bestraft |
| 3. Person Plural |
vindicant
|
sie bestrafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicor
|
ich werde bestraft |
| 2. Person Singular |
vindicaris vindicare
|
du wirst bestraft |
| 3. Person Singular |
vindicatur
|
er/sie/es wird bestraft |
| 1. Person Plural |
vindicamur
|
wir werden bestraft |
| 2. Person Plural |
vindicamini
|
ihr werdet bestraft |
| 3. Person Plural |
vindicantur
|
sie werden bestraft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicem
|
ich bestrafe |
| 2. Person Singular |
vindices
|
du bestrafest |
| 3. Person Singular |
vindicet
|
er/sie/es bestrafe |
| 1. Person Plural |
vindicemus
|
wir bestrafen |
| 2. Person Plural |
vindicetis
|
ihr bestrafet |
| 3. Person Plural |
vindicent
|
sie bestrafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicer
|
ich werde bestraft |
| 2. Person Singular |
vindiceris vindicere
|
du werdest bestraft |
| 3. Person Singular |
vindicetur
|
er/sie/es werde bestraft |
| 1. Person Plural |
vindicemur
|
wir werden bestraft |
| 2. Person Plural |
vindicemini
|
ihr werdet bestraft |
| 3. Person Plural |
vindicentur
|
sie werden bestraft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicabam
|
ich bestrafte |
| 2. Person Singular |
vindicabas
|
du bestraftest |
| 3. Person Singular |
vindicabat
|
er/sie/es bestrafte |
| 1. Person Plural |
vindicabamus
|
wir bestraften |
| 2. Person Plural |
vindicabatis
|
ihr bestraftet |
| 3. Person Plural |
vindicabant
|
sie bestraften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicabar
|
ich wurde bestraft |
| 2. Person Singular |
vindicabaris vindicabare
|
du wurdest bestraft |
| 3. Person Singular |
vindicabatur
|
er/sie/es wurde bestraft |
| 1. Person Plural |
vindicabamur
|
wir wurden bestraft |
| 2. Person Plural |
vindicabamini
|
ihr wurdet bestraft |
| 3. Person Plural |
vindicabantur
|
sie wurden bestraft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicarem
|
ich bestrafte |
| 2. Person Singular |
vindicares
|
du bestraftest |
| 3. Person Singular |
vindicaret
|
er/sie/es bestrafte |
| 1. Person Plural |
vindicaremus
|
wir bestraften |
| 2. Person Plural |
vindicaretis
|
ihr bestraftet |
| 3. Person Plural |
vindicarent
|
sie bestraften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicarer
|
ich würde bestraft |
| 2. Person Singular |
vindicareris vindicarere
|
du würdest bestraft |
| 3. Person Singular |
vindicaretur
|
er/sie/es würde bestraft |
| 1. Person Plural |
vindicaremur
|
wir würden bestraft |
| 2. Person Plural |
vindicaremini
|
ihr würdet bestraft |
| 3. Person Plural |
vindicarentur
|
sie würden bestraft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicabo
|
ich werde bestrafen |
| 2. Person Singular |
vindicabis
|
du wirst bestrafen |
| 3. Person Singular |
vindicabit
|
er/sie/es wird bestrafen |
| 1. Person Plural |
vindicabimus
|
wir werden bestrafen |
| 2. Person Plural |
vindicabitis
|
ihr werdet bestrafen |
| 3. Person Plural |
vindicabunt
|
sie werden bestrafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicabor
|
ich werde bestraft werden |
| 2. Person Singular |
vindicaberis vindicabere
|
du wirst bestraft werden |
| 3. Person Singular |
vindicabitur
|
er/sie/es wird bestraft werden |
| 1. Person Plural |
vindicabimur
|
wir werden bestraft werden |
| 2. Person Plural |
vindicabimini
|
ihr werdet bestraft werden |
| 3. Person Plural |
vindicabuntur
|
sie werden bestraft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicavi
|
ich habe bestraft |
| 2. Person Singular |
vindicavisti
|
du hast bestraft |
| 3. Person Singular |
vindicavit
|
er/sie/es hat bestraft |
| 1. Person Plural |
vindicavimus
|
wir haben bestraft |
| 2. Person Plural |
vindicavistis
|
ihr habt bestraft |
| 3. Person Plural |
vindicaverunt vindicavere
|
sie haben bestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus sum
|
ich bin bestraft worden |
| 2. Person Singular |
vindicatus es
|
du bist bestraft worden |
| 3. Person Singular |
vindicatus est
|
er/sie/es ist bestraft worden |
| 1. Person Plural |
vindicati sumus
|
wir sind bestraft worden |
| 2. Person Plural |
vindicati estis
|
ihr seid bestraft worden |
| 3. Person Plural |
vindicati sunt
|
sie sind bestraft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicaverim
|
ich habe bestraft |
| 2. Person Singular |
vindicaveris
|
du habest bestraft |
| 3. Person Singular |
vindicaverit
|
er/sie/es habe bestraft |
| 1. Person Plural |
vindicaverimus
|
wir haben bestraft |
| 2. Person Plural |
vindicaveritis
|
ihr habet bestraft |
| 3. Person Plural |
vindicaverint
|
sie haben bestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus sim
|
ich sei bestraft worden |
| 2. Person Singular |
vindicatus sis
|
du seiest bestraft worden |
| 3. Person Singular |
vindicatus sit
|
er/sie/es sei bestraft worden |
| 1. Person Plural |
vindicati simus
|
wir seien bestraft worden |
| 2. Person Plural |
vindicati sitis
|
ihr seiet bestraft worden |
| 3. Person Plural |
vindicati sint
|
sie seien bestraft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicaveram
|
ich hatte bestraft |
| 2. Person Singular |
vindicaveras
|
du hattest bestraft |
| 3. Person Singular |
vindicaverat
|
er/sie/es hatte bestraft |
| 1. Person Plural |
vindicaveramus
|
wir hatten bestraft |
| 2. Person Plural |
vindicaveratis
|
ihr hattet bestraft |
| 3. Person Plural |
vindicaverant
|
sie hatten bestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus eram
|
ich war bestraft worden |
| 2. Person Singular |
vindicatus eras
|
du warst bestraft worden |
| 3. Person Singular |
vindicatus erat
|
er/sie/es war bestraft worden |
| 1. Person Plural |
vindicati eramus
|
wir waren bestraft worden |
| 2. Person Plural |
vindicati eratis
|
ihr wart bestraft worden |
| 3. Person Plural |
vindicati erant
|
sie waren bestraft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicavissem
|
ich hätte bestraft |
| 2. Person Singular |
vindicavisses
|
du hättest bestraft |
| 3. Person Singular |
vindicavisset
|
er/sie/es hätte bestraft |
| 1. Person Plural |
vindicavissemus
|
wir hätten bestraft |
| 2. Person Plural |
vindicavissetis
|
ihr hättet bestraft |
| 3. Person Plural |
vindicavissent
|
sie hätten bestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus essem
|
ich wäre bestraft worden |
| 2. Person Singular |
vindicatus esses
|
du wärest bestraft worden |
| 3. Person Singular |
vindicatus esset
|
er/sie/es wäre bestraft worden |
| 1. Person Plural |
vindicati essemus
|
wir wären bestraft worden |
| 2. Person Plural |
vindicati essetis
|
ihr wäret bestraft worden |
| 3. Person Plural |
vindicati essent
|
sie wären bestraft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicavero
|
ich werde bestraft haben |
| 2. Person Singular |
vindicaveris
|
du wirst bestraft haben |
| 3. Person Singular |
vindicaverit
|
er/sie/es wird bestraft haben |
| 1. Person Plural |
vindicaverimus
|
wir werden bestraft haben |
| 2. Person Plural |
vindicaveritis
|
ihr werdet bestraft haben |
| 3. Person Plural |
vindicaverint
|
sie werden bestraft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus ero
|
ich werde bestraft worden sein |
| 2. Person Singular |
vindicatus eris
|
du wirst bestraft worden sein |
| 3. Person Singular |
vindicatus erit
|
er/sie/es wird bestraft worden sein |
| 1. Person Plural |
vindicati erimus
|
wir werden bestraft worden sein |
| 2. Person Plural |
vindicati eritis
|
ihr werdet bestraft worden sein |
| 3. Person Plural |
vindicati erunt
|
sie werden bestraft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vindicare
|
bestrafen |
| Vorzeitigkeit |
vindicavisse
|
bestraft haben |
| Nachzeitigkeit |
vindicaturum esse
|
bestrafen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vindicari vindicarier
|
bestraft werden |
| Vorzeitigkeit |
vindicatum esse
|
bestraft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vindicatum iri
|
künftig bestraft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vindica
|
bestrafe; bestraf! |
| 2. Person Plural |
vindicate
|
bestraft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vindicato
|
| 3. Person Singular |
vindicato
|
| 2. Person Plural |
vindicatote
|
| 3. Person Plural |
vindicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vindicare
|
das Bestrafen |
| Genitiv |
vindicandi
|
des Bestrafens |
| Dativ |
vindicando
|
dem Bestrafen |
| Akkusativ |
vindicandum
|
das Bestrafen |
| Ablativ |
vindicando
|
durch das Bestrafen |
| Vokativ |
vindicande
|
Bestrafen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vindicandus
|
vindicanda
|
vindicandum
|
| Genitiv |
vindicandi
|
vindicandae
|
vindicandi
|
| Dativ |
vindicando
|
vindicandae
|
vindicando
|
| Akkusativ |
vindicandum
|
vindicandam
|
vindicandum
|
| Ablativ |
vindicando
|
vindicanda
|
vindicando
|
| Vokativ |
vindicande
|
vindicanda
|
vindicandum
|
Plural
| Nominativ |
vindicandi
|
vindicandae
|
vindicanda
|
| Genitiv |
vindicandorum
|
vindicandarum
|
vindicandorum
|
| Dativ |
vindicandis
|
vindicandis
|
vindicandis
|
| Akkusativ |
vindicandos
|
vindicandas
|
vindicanda
|
| Ablativ |
vindicandis
|
vindicandis
|
vindicandis
|
| Vokativ |
vindicandi
|
vindicandae
|
vindicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vindicans
|
vindicans
|
vindicans
|
| Genitiv |
vindicantis
|
vindicantis
|
vindicantis
|
| Dativ |
vindicanti
|
vindicanti
|
vindicanti
|
| Akkusativ |
vindicantem
|
vindicantem
|
vindicans
|
| Ablativ |
vindicanti vindicante
|
vindicanti vindicante
|
vindicanti vindicante
|
| Vokativ |
vindicans
|
vindicans
|
vindicans
|
Plural
| Nominativ |
vindicantes
|
vindicantes
|
vindicantia
|
| Genitiv |
vindicantium vindicantum
|
vindicantium vindicantum
|
vindicantium vindicantum
|
| Dativ |
vindicantibus
|
vindicantibus
|
vindicantibus
|
| Akkusativ |
vindicantes
|
vindicantes
|
vindicantia
|
| Ablativ |
vindicantibus
|
vindicantibus
|
vindicantibus
|
| Vokativ |
vindicantes
|
vindicantes
|
vindicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vindicatus
|
vindicata
|
vindicatum
|
| Genitiv |
vindicati
|
vindicatae
|
vindicati
|
| Dativ |
vindicato
|
vindicatae
|
vindicato
|
| Akkusativ |
vindicatum
|
vindicatam
|
vindicatum
|
| Ablativ |
vindicato
|
vindicata
|
vindicato
|
| Vokativ |
vindicate
|
vindicata
|
vindicatum
|
Plural
| Nominativ |
vindicati
|
vindicatae
|
vindicata
|
| Genitiv |
vindicatorum
|
vindicatarum
|
vindicatorum
|
| Dativ |
vindicatis
|
vindicatis
|
vindicatis
|
| Akkusativ |
vindicatos
|
vindicatas
|
vindicata
|
| Ablativ |
vindicatis
|
vindicatis
|
vindicatis
|
| Vokativ |
vindicati
|
vindicatae
|
vindicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vindicaturus
|
vindicatura
|
vindicaturum
|
| Genitiv |
vindicaturi
|
vindicaturae
|
vindicaturi
|
| Dativ |
vindicaturo
|
vindicaturae
|
vindicaturo
|
| Akkusativ |
vindicaturum
|
vindicaturam
|
vindicaturum
|
| Ablativ |
vindicaturo
|
vindicatura
|
vindicaturo
|
| Vokativ |
vindicature
|
vindicatura
|
vindicaturum
|
Plural
| Nominativ |
vindicaturi
|
vindicaturae
|
vindicatura
|
| Genitiv |
vindicaturorum
|
vindicaturarum
|
vindicaturorum
|
| Dativ |
vindicaturis
|
vindicaturis
|
vindicaturis
|
| Akkusativ |
vindicaturos
|
vindicaturas
|
vindicatura
|
| Ablativ |
vindicaturis
|
vindicaturis
|
vindicaturis
|
| Vokativ |
vindicaturi
|
vindicaturae
|
vindicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vindicatum
|
vindicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindico
|
ich räche |
| 2. Person Singular |
vindicas
|
du rächst |
| 3. Person Singular |
vindicat
|
er/sie/es rächt |
| 1. Person Plural |
vindicamus
|
wir rächen |
| 2. Person Plural |
vindicatis
|
ihr rächt |
| 3. Person Plural |
vindicant
|
sie rächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicor
|
ich werde gerächt |
| 2. Person Singular |
vindicaris vindicare
|
du wirst gerächt |
| 3. Person Singular |
vindicatur
|
er/sie/es wird gerächt |
| 1. Person Plural |
vindicamur
|
wir werden gerächt |
| 2. Person Plural |
vindicamini
|
ihr werdet gerächt |
| 3. Person Plural |
vindicantur
|
sie werden gerächt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicem
|
ich räche |
| 2. Person Singular |
vindices
|
du rächest |
| 3. Person Singular |
vindicet
|
er/sie/es räche |
| 1. Person Plural |
vindicemus
|
wir rächen |
| 2. Person Plural |
vindicetis
|
ihr rächet |
| 3. Person Plural |
vindicent
|
sie rächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicer
|
ich werde gerächt |
| 2. Person Singular |
vindiceris vindicere
|
du werdest gerächt |
| 3. Person Singular |
vindicetur
|
er/sie/es werde gerächt |
| 1. Person Plural |
vindicemur
|
wir werden gerächt |
| 2. Person Plural |
vindicemini
|
ihr werdet gerächt |
| 3. Person Plural |
vindicentur
|
sie werden gerächt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicabam
|
ich rächte |
| 2. Person Singular |
vindicabas
|
du rächtest |
| 3. Person Singular |
vindicabat
|
er/sie/es rächte |
| 1. Person Plural |
vindicabamus
|
wir rächten |
| 2. Person Plural |
vindicabatis
|
ihr rächtet |
| 3. Person Plural |
vindicabant
|
sie rächten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicabar
|
ich wurde gerächt |
| 2. Person Singular |
vindicabaris vindicabare
|
du wurdest gerächt |
| 3. Person Singular |
vindicabatur
|
er/sie/es wurde gerächt |
| 1. Person Plural |
vindicabamur
|
wir wurden gerächt |
| 2. Person Plural |
vindicabamini
|
ihr wurdet gerächt |
| 3. Person Plural |
vindicabantur
|
sie wurden gerächt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicarem
|
ich rächte |
| 2. Person Singular |
vindicares
|
du rächtest |
| 3. Person Singular |
vindicaret
|
er/sie/es rächte |
| 1. Person Plural |
vindicaremus
|
wir rächten |
| 2. Person Plural |
vindicaretis
|
ihr rächtet |
| 3. Person Plural |
vindicarent
|
sie rächten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicarer
|
ich würde gerächt |
| 2. Person Singular |
vindicareris vindicarere
|
du würdest gerächt |
| 3. Person Singular |
vindicaretur
|
er/sie/es würde gerächt |
| 1. Person Plural |
vindicaremur
|
wir würden gerächt |
| 2. Person Plural |
vindicaremini
|
ihr würdet gerächt |
| 3. Person Plural |
vindicarentur
|
sie würden gerächt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicabo
|
ich werde rächen |
| 2. Person Singular |
vindicabis
|
du wirst rächen |
| 3. Person Singular |
vindicabit
|
er/sie/es wird rächen |
| 1. Person Plural |
vindicabimus
|
wir werden rächen |
| 2. Person Plural |
vindicabitis
|
ihr werdet rächen |
| 3. Person Plural |
vindicabunt
|
sie werden rächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicabor
|
ich werde gerächt werden |
| 2. Person Singular |
vindicaberis vindicabere
|
du wirst gerächt werden |
| 3. Person Singular |
vindicabitur
|
er/sie/es wird gerächt werden |
| 1. Person Plural |
vindicabimur
|
wir werden gerächt werden |
| 2. Person Plural |
vindicabimini
|
ihr werdet gerächt werden |
| 3. Person Plural |
vindicabuntur
|
sie werden gerächt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicavi
|
ich habe gerächt |
| 2. Person Singular |
vindicavisti
|
du hast gerächt |
| 3. Person Singular |
vindicavit
|
er/sie/es hat gerächt |
| 1. Person Plural |
vindicavimus
|
wir haben gerächt |
| 2. Person Plural |
vindicavistis
|
ihr habt gerächt |
| 3. Person Plural |
vindicaverunt vindicavere
|
sie haben gerächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus sum
|
ich bin gerächt worden |
| 2. Person Singular |
vindicatus es
|
du bist gerächt worden |
| 3. Person Singular |
vindicatus est
|
er/sie/es ist gerächt worden |
| 1. Person Plural |
vindicati sumus
|
wir sind gerächt worden |
| 2. Person Plural |
vindicati estis
|
ihr seid gerächt worden |
| 3. Person Plural |
vindicati sunt
|
sie sind gerächt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicaverim
|
ich habe gerächt |
| 2. Person Singular |
vindicaveris
|
du habest gerächt |
| 3. Person Singular |
vindicaverit
|
er/sie/es habe gerächt |
| 1. Person Plural |
vindicaverimus
|
wir haben gerächt |
| 2. Person Plural |
vindicaveritis
|
ihr habet gerächt |
| 3. Person Plural |
vindicaverint
|
sie haben gerächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus sim
|
ich sei gerächt worden |
| 2. Person Singular |
vindicatus sis
|
du seiest gerächt worden |
| 3. Person Singular |
vindicatus sit
|
er/sie/es sei gerächt worden |
| 1. Person Plural |
vindicati simus
|
wir seien gerächt worden |
| 2. Person Plural |
vindicati sitis
|
ihr seiet gerächt worden |
| 3. Person Plural |
vindicati sint
|
sie seien gerächt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicaveram
|
ich hatte gerächt |
| 2. Person Singular |
vindicaveras
|
du hattest gerächt |
| 3. Person Singular |
vindicaverat
|
er/sie/es hatte gerächt |
| 1. Person Plural |
vindicaveramus
|
wir hatten gerächt |
| 2. Person Plural |
vindicaveratis
|
ihr hattet gerächt |
| 3. Person Plural |
vindicaverant
|
sie hatten gerächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus eram
|
ich war gerächt worden |
| 2. Person Singular |
vindicatus eras
|
du warst gerächt worden |
| 3. Person Singular |
vindicatus erat
|
er/sie/es war gerächt worden |
| 1. Person Plural |
vindicati eramus
|
wir waren gerächt worden |
| 2. Person Plural |
vindicati eratis
|
ihr wart gerächt worden |
| 3. Person Plural |
vindicati erant
|
sie waren gerächt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicavissem
|
ich hätte gerächt |
| 2. Person Singular |
vindicavisses
|
du hättest gerächt |
| 3. Person Singular |
vindicavisset
|
er/sie/es hätte gerächt |
| 1. Person Plural |
vindicavissemus
|
wir hätten gerächt |
| 2. Person Plural |
vindicavissetis
|
ihr hättet gerächt |
| 3. Person Plural |
vindicavissent
|
sie hätten gerächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus essem
|
ich wäre gerächt worden |
| 2. Person Singular |
vindicatus esses
|
du wärest gerächt worden |
| 3. Person Singular |
vindicatus esset
|
er/sie/es wäre gerächt worden |
| 1. Person Plural |
vindicati essemus
|
wir wären gerächt worden |
| 2. Person Plural |
vindicati essetis
|
ihr wäret gerächt worden |
| 3. Person Plural |
vindicati essent
|
sie wären gerächt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicavero
|
ich werde gerächt haben |
| 2. Person Singular |
vindicaveris
|
du wirst gerächt haben |
| 3. Person Singular |
vindicaverit
|
er/sie/es wird gerächt haben |
| 1. Person Plural |
vindicaverimus
|
wir werden gerächt haben |
| 2. Person Plural |
vindicaveritis
|
ihr werdet gerächt haben |
| 3. Person Plural |
vindicaverint
|
sie werden gerächt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus ero
|
ich werde gerächt worden sein |
| 2. Person Singular |
vindicatus eris
|
du wirst gerächt worden sein |
| 3. Person Singular |
vindicatus erit
|
er/sie/es wird gerächt worden sein |
| 1. Person Plural |
vindicati erimus
|
wir werden gerächt worden sein |
| 2. Person Plural |
vindicati eritis
|
ihr werdet gerächt worden sein |
| 3. Person Plural |
vindicati erunt
|
sie werden gerächt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vindicare
|
rächen |
| Vorzeitigkeit |
vindicavisse
|
gerächt haben |
| Nachzeitigkeit |
vindicaturum esse
|
rächen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vindicari vindicarier
|
gerächt werden |
| Vorzeitigkeit |
vindicatum esse
|
gerächt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vindicatum iri
|
künftig gerächt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vindica
|
räche; räch! |
| 2. Person Plural |
vindicate
|
rächt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vindicato
|
| 3. Person Singular |
vindicato
|
| 2. Person Plural |
vindicatote
|
| 3. Person Plural |
vindicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vindicare
|
das Rächen |
| Genitiv |
vindicandi
|
des Rächens |
| Dativ |
vindicando
|
dem Rächen |
| Akkusativ |
vindicandum
|
das Rächen |
| Ablativ |
vindicando
|
durch das Rächen |
| Vokativ |
vindicande
|
Rächen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vindicandus
|
vindicanda
|
vindicandum
|
| Genitiv |
vindicandi
|
vindicandae
|
vindicandi
|
| Dativ |
vindicando
|
vindicandae
|
vindicando
|
| Akkusativ |
vindicandum
|
vindicandam
|
vindicandum
|
| Ablativ |
vindicando
|
vindicanda
|
vindicando
|
| Vokativ |
vindicande
|
vindicanda
|
vindicandum
|
Plural
| Nominativ |
vindicandi
|
vindicandae
|
vindicanda
|
| Genitiv |
vindicandorum
|
vindicandarum
|
vindicandorum
|
| Dativ |
vindicandis
|
vindicandis
|
vindicandis
|
| Akkusativ |
vindicandos
|
vindicandas
|
vindicanda
|
| Ablativ |
vindicandis
|
vindicandis
|
vindicandis
|
| Vokativ |
vindicandi
|
vindicandae
|
vindicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vindicans
|
vindicans
|
vindicans
|
| Genitiv |
vindicantis
|
vindicantis
|
vindicantis
|
| Dativ |
vindicanti
|
vindicanti
|
vindicanti
|
| Akkusativ |
vindicantem
|
vindicantem
|
vindicans
|
| Ablativ |
vindicanti vindicante
|
vindicanti vindicante
|
vindicanti vindicante
|
| Vokativ |
vindicans
|
vindicans
|
vindicans
|
Plural
| Nominativ |
vindicantes
|
vindicantes
|
vindicantia
|
| Genitiv |
vindicantium vindicantum
|
vindicantium vindicantum
|
vindicantium vindicantum
|
| Dativ |
vindicantibus
|
vindicantibus
|
vindicantibus
|
| Akkusativ |
vindicantes
|
vindicantes
|
vindicantia
|
| Ablativ |
vindicantibus
|
vindicantibus
|
vindicantibus
|
| Vokativ |
vindicantes
|
vindicantes
|
vindicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vindicatus
|
vindicata
|
vindicatum
|
| Genitiv |
vindicati
|
vindicatae
|
vindicati
|
| Dativ |
vindicato
|
vindicatae
|
vindicato
|
| Akkusativ |
vindicatum
|
vindicatam
|
vindicatum
|
| Ablativ |
vindicato
|
vindicata
|
vindicato
|
| Vokativ |
vindicate
|
vindicata
|
vindicatum
|
Plural
| Nominativ |
vindicati
|
vindicatae
|
vindicata
|
| Genitiv |
vindicatorum
|
vindicatarum
|
vindicatorum
|
| Dativ |
vindicatis
|
vindicatis
|
vindicatis
|
| Akkusativ |
vindicatos
|
vindicatas
|
vindicata
|
| Ablativ |
vindicatis
|
vindicatis
|
vindicatis
|
| Vokativ |
vindicati
|
vindicatae
|
vindicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vindicaturus
|
vindicatura
|
vindicaturum
|
| Genitiv |
vindicaturi
|
vindicaturae
|
vindicaturi
|
| Dativ |
vindicaturo
|
vindicaturae
|
vindicaturo
|
| Akkusativ |
vindicaturum
|
vindicaturam
|
vindicaturum
|
| Ablativ |
vindicaturo
|
vindicatura
|
vindicaturo
|
| Vokativ |
vindicature
|
vindicatura
|
vindicaturum
|
Plural
| Nominativ |
vindicaturi
|
vindicaturae
|
vindicatura
|
| Genitiv |
vindicaturorum
|
vindicaturarum
|
vindicaturorum
|
| Dativ |
vindicaturis
|
vindicaturis
|
vindicaturis
|
| Akkusativ |
vindicaturos
|
vindicaturas
|
vindicatura
|
| Ablativ |
vindicaturis
|
vindicaturis
|
vindicaturis
|
| Vokativ |
vindicaturi
|
vindicaturae
|
vindicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vindicatum
|
vindicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindico
|
ich rechtfertige |
| 2. Person Singular |
vindicas
|
du rechtfertigst |
| 3. Person Singular |
vindicat
|
er/sie/es rechtfertigt |
| 1. Person Plural |
vindicamus
|
wir rechtfertigen |
| 2. Person Plural |
vindicatis
|
ihr rechtfertigt |
| 3. Person Plural |
vindicant
|
sie rechtfertigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicor
|
ich werde gerechtfertigt |
| 2. Person Singular |
vindicaris vindicare
|
du wirst gerechtfertigt |
| 3. Person Singular |
vindicatur
|
er/sie/es wird gerechtfertigt |
| 1. Person Plural |
vindicamur
|
wir werden gerechtfertigt |
| 2. Person Plural |
vindicamini
|
ihr werdet gerechtfertigt |
| 3. Person Plural |
vindicantur
|
sie werden gerechtfertigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicem
|
ich rechtfertige |
| 2. Person Singular |
vindices
|
du rechtfertigest |
| 3. Person Singular |
vindicet
|
er/sie/es rechtfertige |
| 1. Person Plural |
vindicemus
|
wir rechtfertigen |
| 2. Person Plural |
vindicetis
|
ihr rechtfertiget |
| 3. Person Plural |
vindicent
|
sie rechtfertigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicer
|
ich werde gerechtfertigt |
| 2. Person Singular |
vindiceris vindicere
|
du werdest gerechtfertigt |
| 3. Person Singular |
vindicetur
|
er/sie/es werde gerechtfertigt |
| 1. Person Plural |
vindicemur
|
wir werden gerechtfertigt |
| 2. Person Plural |
vindicemini
|
ihr werdet gerechtfertigt |
| 3. Person Plural |
vindicentur
|
sie werden gerechtfertigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicabam
|
ich rechtfertigte |
| 2. Person Singular |
vindicabas
|
du rechtfertigtest |
| 3. Person Singular |
vindicabat
|
er/sie/es rechtfertigte |
| 1. Person Plural |
vindicabamus
|
wir rechtfertigten |
| 2. Person Plural |
vindicabatis
|
ihr rechtfertigtet |
| 3. Person Plural |
vindicabant
|
sie rechtfertigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicabar
|
ich wurde gerechtfertigt |
| 2. Person Singular |
vindicabaris vindicabare
|
du wurdest gerechtfertigt |
| 3. Person Singular |
vindicabatur
|
er/sie/es wurde gerechtfertigt |
| 1. Person Plural |
vindicabamur
|
wir wurden gerechtfertigt |
| 2. Person Plural |
vindicabamini
|
ihr wurdet gerechtfertigt |
| 3. Person Plural |
vindicabantur
|
sie wurden gerechtfertigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicarem
|
ich rechtfertigte |
| 2. Person Singular |
vindicares
|
du rechtfertigtest |
| 3. Person Singular |
vindicaret
|
er/sie/es rechtfertigte |
| 1. Person Plural |
vindicaremus
|
wir rechtfertigten |
| 2. Person Plural |
vindicaretis
|
ihr rechtfertigtet |
| 3. Person Plural |
vindicarent
|
sie rechtfertigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicarer
|
ich würde gerechtfertigt |
| 2. Person Singular |
vindicareris vindicarere
|
du würdest gerechtfertigt |
| 3. Person Singular |
vindicaretur
|
er/sie/es würde gerechtfertigt |
| 1. Person Plural |
vindicaremur
|
wir würden gerechtfertigt |
| 2. Person Plural |
vindicaremini
|
ihr würdet gerechtfertigt |
| 3. Person Plural |
vindicarentur
|
sie würden gerechtfertigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicabo
|
ich werde rechtfertigen |
| 2. Person Singular |
vindicabis
|
du wirst rechtfertigen |
| 3. Person Singular |
vindicabit
|
er/sie/es wird rechtfertigen |
| 1. Person Plural |
vindicabimus
|
wir werden rechtfertigen |
| 2. Person Plural |
vindicabitis
|
ihr werdet rechtfertigen |
| 3. Person Plural |
vindicabunt
|
sie werden rechtfertigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicabor
|
ich werde gerechtfertigt werden |
| 2. Person Singular |
vindicaberis vindicabere
|
du wirst gerechtfertigt werden |
| 3. Person Singular |
vindicabitur
|
er/sie/es wird gerechtfertigt werden |
| 1. Person Plural |
vindicabimur
|
wir werden gerechtfertigt werden |
| 2. Person Plural |
vindicabimini
|
ihr werdet gerechtfertigt werden |
| 3. Person Plural |
vindicabuntur
|
sie werden gerechtfertigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicavi
|
ich habe gerechtfertigt |
| 2. Person Singular |
vindicavisti
|
du hast gerechtfertigt |
| 3. Person Singular |
vindicavit
|
er/sie/es hat gerechtfertigt |
| 1. Person Plural |
vindicavimus
|
wir haben gerechtfertigt |
| 2. Person Plural |
vindicavistis
|
ihr habt gerechtfertigt |
| 3. Person Plural |
vindicaverunt vindicavere
|
sie haben gerechtfertigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus sum
|
ich bin gerechtfertigt worden |
| 2. Person Singular |
vindicatus es
|
du bist gerechtfertigt worden |
| 3. Person Singular |
vindicatus est
|
er/sie/es ist gerechtfertigt worden |
| 1. Person Plural |
vindicati sumus
|
wir sind gerechtfertigt worden |
| 2. Person Plural |
vindicati estis
|
ihr seid gerechtfertigt worden |
| 3. Person Plural |
vindicati sunt
|
sie sind gerechtfertigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicaverim
|
ich habe gerechtfertigt |
| 2. Person Singular |
vindicaveris
|
du habest gerechtfertigt |
| 3. Person Singular |
vindicaverit
|
er/sie/es habe gerechtfertigt |
| 1. Person Plural |
vindicaverimus
|
wir haben gerechtfertigt |
| 2. Person Plural |
vindicaveritis
|
ihr habet gerechtfertigt |
| 3. Person Plural |
vindicaverint
|
sie haben gerechtfertigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus sim
|
ich sei gerechtfertigt worden |
| 2. Person Singular |
vindicatus sis
|
du seiest gerechtfertigt worden |
| 3. Person Singular |
vindicatus sit
|
er/sie/es sei gerechtfertigt worden |
| 1. Person Plural |
vindicati simus
|
wir seien gerechtfertigt worden |
| 2. Person Plural |
vindicati sitis
|
ihr seiet gerechtfertigt worden |
| 3. Person Plural |
vindicati sint
|
sie seien gerechtfertigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicaveram
|
ich hatte gerechtfertigt |
| 2. Person Singular |
vindicaveras
|
du hattest gerechtfertigt |
| 3. Person Singular |
vindicaverat
|
er/sie/es hatte gerechtfertigt |
| 1. Person Plural |
vindicaveramus
|
wir hatten gerechtfertigt |
| 2. Person Plural |
vindicaveratis
|
ihr hattet gerechtfertigt |
| 3. Person Plural |
vindicaverant
|
sie hatten gerechtfertigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus eram
|
ich war gerechtfertigt worden |
| 2. Person Singular |
vindicatus eras
|
du warst gerechtfertigt worden |
| 3. Person Singular |
vindicatus erat
|
er/sie/es war gerechtfertigt worden |
| 1. Person Plural |
vindicati eramus
|
wir waren gerechtfertigt worden |
| 2. Person Plural |
vindicati eratis
|
ihr wart gerechtfertigt worden |
| 3. Person Plural |
vindicati erant
|
sie waren gerechtfertigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicavissem
|
ich hätte gerechtfertigt |
| 2. Person Singular |
vindicavisses
|
du hättest gerechtfertigt |
| 3. Person Singular |
vindicavisset
|
er/sie/es hätte gerechtfertigt |
| 1. Person Plural |
vindicavissemus
|
wir hätten gerechtfertigt |
| 2. Person Plural |
vindicavissetis
|
ihr hättet gerechtfertigt |
| 3. Person Plural |
vindicavissent
|
sie hätten gerechtfertigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus essem
|
ich wäre gerechtfertigt worden |
| 2. Person Singular |
vindicatus esses
|
du wärest gerechtfertigt worden |
| 3. Person Singular |
vindicatus esset
|
er/sie/es wäre gerechtfertigt worden |
| 1. Person Plural |
vindicati essemus
|
wir wären gerechtfertigt worden |
| 2. Person Plural |
vindicati essetis
|
ihr wäret gerechtfertigt worden |
| 3. Person Plural |
vindicati essent
|
sie wären gerechtfertigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicavero
|
ich werde gerechtfertigt haben |
| 2. Person Singular |
vindicaveris
|
du wirst gerechtfertigt haben |
| 3. Person Singular |
vindicaverit
|
er/sie/es wird gerechtfertigt haben |
| 1. Person Plural |
vindicaverimus
|
wir werden gerechtfertigt haben |
| 2. Person Plural |
vindicaveritis
|
ihr werdet gerechtfertigt haben |
| 3. Person Plural |
vindicaverint
|
sie werden gerechtfertigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vindicatus ero
|
ich werde gerechtfertigt worden sein |
| 2. Person Singular |
vindicatus eris
|
du wirst gerechtfertigt worden sein |
| 3. Person Singular |
vindicatus erit
|
er/sie/es wird gerechtfertigt worden sein |
| 1. Person Plural |
vindicati erimus
|
wir werden gerechtfertigt worden sein |
| 2. Person Plural |
vindicati eritis
|
ihr werdet gerechtfertigt worden sein |
| 3. Person Plural |
vindicati erunt
|
sie werden gerechtfertigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vindicare
|
rechtfertigen |
| Vorzeitigkeit |
vindicavisse
|
gerechtfertigt haben |
| Nachzeitigkeit |
vindicaturum esse
|
rechtfertigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vindicari vindicarier
|
gerechtfertigt werden |
| Vorzeitigkeit |
vindicatum esse
|
gerechtfertigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vindicatum iri
|
künftig gerechtfertigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vindica
|
rechtfertige; rechtfertig! |
| 2. Person Plural |
vindicate
|
rechtfertigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vindicato
|
| 3. Person Singular |
vindicato
|
| 2. Person Plural |
vindicatote
|
| 3. Person Plural |
vindicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vindicare
|
das Rechtfertigen |
| Genitiv |
vindicandi
|
des Rechtfertigens |
| Dativ |
vindicando
|
dem Rechtfertigen |
| Akkusativ |
vindicandum
|
das Rechtfertigen |
| Ablativ |
vindicando
|
durch das Rechtfertigen |
| Vokativ |
vindicande
|
Rechtfertigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vindicandus
|
vindicanda
|
vindicandum
|
| Genitiv |
vindicandi
|
vindicandae
|
vindicandi
|
| Dativ |
vindicando
|
vindicandae
|
vindicando
|
| Akkusativ |
vindicandum
|
vindicandam
|
vindicandum
|
| Ablativ |
vindicando
|
vindicanda
|
vindicando
|
| Vokativ |
vindicande
|
vindicanda
|
vindicandum
|
Plural
| Nominativ |
vindicandi
|
vindicandae
|
vindicanda
|
| Genitiv |
vindicandorum
|
vindicandarum
|
vindicandorum
|
| Dativ |
vindicandis
|
vindicandis
|
vindicandis
|
| Akkusativ |
vindicandos
|
vindicandas
|
vindicanda
|
| Ablativ |
vindicandis
|
vindicandis
|
vindicandis
|
| Vokativ |
vindicandi
|
vindicandae
|
vindicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vindicans
|
vindicans
|
vindicans
|
| Genitiv |
vindicantis
|
vindicantis
|
vindicantis
|
| Dativ |
vindicanti
|
vindicanti
|
vindicanti
|
| Akkusativ |
vindicantem
|
vindicantem
|
vindicans
|
| Ablativ |
vindicanti vindicante
|
vindicanti vindicante
|
vindicanti vindicante
|
| Vokativ |
vindicans
|
vindicans
|
vindicans
|
Plural
| Nominativ |
vindicantes
|
vindicantes
|
vindicantia
|
| Genitiv |
vindicantium vindicantum
|
vindicantium vindicantum
|
vindicantium vindicantum
|
| Dativ |
vindicantibus
|
vindicantibus
|
vindicantibus
|
| Akkusativ |
vindicantes
|
vindicantes
|
vindicantia
|
| Ablativ |
vindicantibus
|
vindicantibus
|
vindicantibus
|
| Vokativ |
vindicantes
|
vindicantes
|
vindicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vindicatus
|
vindicata
|
vindicatum
|
| Genitiv |
vindicati
|
vindicatae
|
vindicati
|
| Dativ |
vindicato
|
vindicatae
|
vindicato
|
| Akkusativ |
vindicatum
|
vindicatam
|
vindicatum
|
| Ablativ |
vindicato
|
vindicata
|
vindicato
|
| Vokativ |
vindicate
|
vindicata
|
vindicatum
|
Plural
| Nominativ |
vindicati
|
vindicatae
|
vindicata
|
| Genitiv |
vindicatorum
|
vindicatarum
|
vindicatorum
|
| Dativ |
vindicatis
|
vindicatis
|
vindicatis
|
| Akkusativ |
vindicatos
|
vindicatas
|
vindicata
|
| Ablativ |
vindicatis
|
vindicatis
|
vindicatis
|
| Vokativ |
vindicati
|
vindicatae
|
vindicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vindicaturus
|
vindicatura
|
vindicaturum
|
| Genitiv |
vindicaturi
|
vindicaturae
|
vindicaturi
|
| Dativ |
vindicaturo
|
vindicaturae
|
vindicaturo
|
| Akkusativ |
vindicaturum
|
vindicaturam
|
vindicaturum
|
| Ablativ |
vindicaturo
|
vindicatura
|
vindicaturo
|
| Vokativ |
vindicature
|
vindicatura
|
vindicaturum
|
Plural
| Nominativ |
vindicaturi
|
vindicaturae
|
vindicatura
|
| Genitiv |
vindicaturorum
|
vindicaturarum
|
vindicaturorum
|
| Dativ |
vindicaturis
|
vindicaturis
|
vindicaturis
|
| Akkusativ |
vindicaturos
|
vindicaturas
|
vindicatura
|
| Ablativ |
vindicaturis
|
vindicaturis
|
vindicaturis
|
| Vokativ |
vindicaturi
|
vindicaturae
|
vindicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vindicatum
|
vindicatu
|