Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
visco
|
ich beleime |
| 2. Person Singular |
viscas
|
du beleimst |
| 3. Person Singular |
viscat
|
er/sie/es beleimt |
| 1. Person Plural |
viscamus
|
wir beleimen |
| 2. Person Plural |
viscatis
|
ihr beleimt |
| 3. Person Plural |
viscant
|
sie beleimen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscor
|
ich werde beleimt |
| 2. Person Singular |
viscaris viscare
|
du wirst beleimt |
| 3. Person Singular |
viscatur
|
er/sie/es wird beleimt |
| 1. Person Plural |
viscamur
|
wir werden beleimt |
| 2. Person Plural |
viscamini
|
ihr werdet beleimt |
| 3. Person Plural |
viscantur
|
sie werden beleimt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscem
|
ich beleime |
| 2. Person Singular |
visces
|
du beleimest |
| 3. Person Singular |
viscet
|
er/sie/es beleime |
| 1. Person Plural |
viscemus
|
wir beleimen |
| 2. Person Plural |
viscetis
|
ihr beleimet |
| 3. Person Plural |
viscent
|
sie beleimen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscer
|
ich werde beleimt |
| 2. Person Singular |
visceris viscere
|
du werdest beleimt |
| 3. Person Singular |
viscetur
|
er/sie/es werde beleimt |
| 1. Person Plural |
viscemur
|
wir werden beleimt |
| 2. Person Plural |
viscemini
|
ihr werdet beleimt |
| 3. Person Plural |
viscentur
|
sie werden beleimt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabam
|
ich beleimte |
| 2. Person Singular |
viscabas
|
du beleimtest |
| 3. Person Singular |
viscabat
|
er/sie/es beleimte |
| 1. Person Plural |
viscabamus
|
wir beleimten |
| 2. Person Plural |
viscabatis
|
ihr beleimtet |
| 3. Person Plural |
viscabant
|
sie beleimten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabar
|
ich wurde beleimt |
| 2. Person Singular |
viscabaris viscabare
|
du wurdest beleimt |
| 3. Person Singular |
viscabatur
|
er/sie/es wurde beleimt |
| 1. Person Plural |
viscabamur
|
wir wurden beleimt |
| 2. Person Plural |
viscabamini
|
ihr wurdet beleimt |
| 3. Person Plural |
viscabantur
|
sie wurden beleimt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscarem
|
ich beleimte |
| 2. Person Singular |
viscares
|
du beleimtest |
| 3. Person Singular |
viscaret
|
er/sie/es beleimte |
| 1. Person Plural |
viscaremus
|
wir beleimten |
| 2. Person Plural |
viscaretis
|
ihr beleimtet |
| 3. Person Plural |
viscarent
|
sie beleimten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscarer
|
ich würde beleimt |
| 2. Person Singular |
viscareris viscarere
|
du würdest beleimt |
| 3. Person Singular |
viscaretur
|
er/sie/es würde beleimt |
| 1. Person Plural |
viscaremur
|
wir würden beleimt |
| 2. Person Plural |
viscaremini
|
ihr würdet beleimt |
| 3. Person Plural |
viscarentur
|
sie würden beleimt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabo
|
ich werde beleimen |
| 2. Person Singular |
viscabis
|
du wirst beleimen |
| 3. Person Singular |
viscabit
|
er/sie/es wird beleimen |
| 1. Person Plural |
viscabimus
|
wir werden beleimen |
| 2. Person Plural |
viscabitis
|
ihr werdet beleimen |
| 3. Person Plural |
viscabunt
|
sie werden beleimen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabor
|
ich werde beleimt werden |
| 2. Person Singular |
viscaberis viscabere
|
du wirst beleimt werden |
| 3. Person Singular |
viscabitur
|
er/sie/es wird beleimt werden |
| 1. Person Plural |
viscabimur
|
wir werden beleimt werden |
| 2. Person Plural |
viscabimini
|
ihr werdet beleimt werden |
| 3. Person Plural |
viscabuntur
|
sie werden beleimt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavi
|
ich habe beleimt |
| 2. Person Singular |
viscavisti
|
du hast beleimt |
| 3. Person Singular |
viscavit
|
er/sie/es hat beleimt |
| 1. Person Plural |
viscavimus
|
wir haben beleimt |
| 2. Person Plural |
viscavistis
|
ihr habt beleimt |
| 3. Person Plural |
viscaverunt viscavere
|
sie haben beleimt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus sum
|
ich bin beleimt worden |
| 2. Person Singular |
viscatus es
|
du bist beleimt worden |
| 3. Person Singular |
viscatus est
|
er/sie/es ist beleimt worden |
| 1. Person Plural |
viscati sumus
|
wir sind beleimt worden |
| 2. Person Plural |
viscati estis
|
ihr seid beleimt worden |
| 3. Person Plural |
viscati sunt
|
sie sind beleimt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscaverim
|
ich habe beleimt |
| 2. Person Singular |
viscaveris
|
du habest beleimt |
| 3. Person Singular |
viscaverit
|
er/sie/es habe beleimt |
| 1. Person Plural |
viscaverimus
|
wir haben beleimt |
| 2. Person Plural |
viscaveritis
|
ihr habet beleimt |
| 3. Person Plural |
viscaverint
|
sie haben beleimt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus sim
|
ich sei beleimt worden |
| 2. Person Singular |
viscatus sis
|
du seiest beleimt worden |
| 3. Person Singular |
viscatus sit
|
er/sie/es sei beleimt worden |
| 1. Person Plural |
viscati simus
|
wir seien beleimt worden |
| 2. Person Plural |
viscati sitis
|
ihr seiet beleimt worden |
| 3. Person Plural |
viscati sint
|
sie seien beleimt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscaveram
|
ich hatte beleimt |
| 2. Person Singular |
viscaveras
|
du hattest beleimt |
| 3. Person Singular |
viscaverat
|
er/sie/es hatte beleimt |
| 1. Person Plural |
viscaveramus
|
wir hatten beleimt |
| 2. Person Plural |
viscaveratis
|
ihr hattet beleimt |
| 3. Person Plural |
viscaverant
|
sie hatten beleimt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus eram
|
ich war beleimt worden |
| 2. Person Singular |
viscatus eras
|
du warst beleimt worden |
| 3. Person Singular |
viscatus erat
|
er/sie/es war beleimt worden |
| 1. Person Plural |
viscati eramus
|
wir waren beleimt worden |
| 2. Person Plural |
viscati eratis
|
ihr wart beleimt worden |
| 3. Person Plural |
viscati erant
|
sie waren beleimt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavissem
|
ich hätte beleimt |
| 2. Person Singular |
viscavisses
|
du hättest beleimt |
| 3. Person Singular |
viscavisset
|
er/sie/es hätte beleimt |
| 1. Person Plural |
viscavissemus
|
wir hätten beleimt |
| 2. Person Plural |
viscavissetis
|
ihr hättet beleimt |
| 3. Person Plural |
viscavissent
|
sie hätten beleimt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus essem
|
ich wäre beleimt worden |
| 2. Person Singular |
viscatus esses
|
du wärest beleimt worden |
| 3. Person Singular |
viscatus esset
|
er/sie/es wäre beleimt worden |
| 1. Person Plural |
viscati essemus
|
wir wären beleimt worden |
| 2. Person Plural |
viscati essetis
|
ihr wäret beleimt worden |
| 3. Person Plural |
viscati essent
|
sie wären beleimt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavero
|
ich werde beleimt haben |
| 2. Person Singular |
viscaveris
|
du wirst beleimt haben |
| 3. Person Singular |
viscaverit
|
er/sie/es wird beleimt haben |
| 1. Person Plural |
viscaverimus
|
wir werden beleimt haben |
| 2. Person Plural |
viscaveritis
|
ihr werdet beleimt haben |
| 3. Person Plural |
viscaverint
|
sie werden beleimt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus ero
|
ich werde beleimt worden sein |
| 2. Person Singular |
viscatus eris
|
du wirst beleimt worden sein |
| 3. Person Singular |
viscatus erit
|
er/sie/es wird beleimt worden sein |
| 1. Person Plural |
viscati erimus
|
wir werden beleimt worden sein |
| 2. Person Plural |
viscati eritis
|
ihr werdet beleimt worden sein |
| 3. Person Plural |
viscati erunt
|
sie werden beleimt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
viscare
|
beleimen |
| Vorzeitigkeit |
viscavisse
|
beleimt haben |
| Nachzeitigkeit |
viscaturum esse
|
beleimen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
viscari viscarier
|
beleimt werden |
| Vorzeitigkeit |
viscatum esse
|
beleimt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
viscatum iri
|
künftig beleimt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
visca
|
beleime; beleim! |
| 2. Person Plural |
viscate
|
beleimt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
viscato
|
| 3. Person Singular |
viscato
|
| 2. Person Plural |
viscatote
|
| 3. Person Plural |
viscanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
viscare
|
das Beleimen |
| Genitiv |
viscandi
|
des Beleimens |
| Dativ |
viscando
|
dem Beleimen |
| Akkusativ |
viscandum
|
das Beleimen |
| Ablativ |
viscando
|
durch das Beleimen |
| Vokativ |
viscande
|
Beleimen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscandus
|
viscanda
|
viscandum
|
| Genitiv |
viscandi
|
viscandae
|
viscandi
|
| Dativ |
viscando
|
viscandae
|
viscando
|
| Akkusativ |
viscandum
|
viscandam
|
viscandum
|
| Ablativ |
viscando
|
viscanda
|
viscando
|
| Vokativ |
viscande
|
viscanda
|
viscandum
|
Plural
| Nominativ |
viscandi
|
viscandae
|
viscanda
|
| Genitiv |
viscandorum
|
viscandarum
|
viscandorum
|
| Dativ |
viscandis
|
viscandis
|
viscandis
|
| Akkusativ |
viscandos
|
viscandas
|
viscanda
|
| Ablativ |
viscandis
|
viscandis
|
viscandis
|
| Vokativ |
viscandi
|
viscandae
|
viscanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscans
|
viscans
|
viscans
|
| Genitiv |
viscantis
|
viscantis
|
viscantis
|
| Dativ |
viscanti
|
viscanti
|
viscanti
|
| Akkusativ |
viscantem
|
viscantem
|
viscans
|
| Ablativ |
viscanti viscante
|
viscanti viscante
|
viscanti viscante
|
| Vokativ |
viscans
|
viscans
|
viscans
|
Plural
| Nominativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
| Genitiv |
viscantium viscantum
|
viscantium viscantum
|
viscantium viscantum
|
| Dativ |
viscantibus
|
viscantibus
|
viscantibus
|
| Akkusativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
| Ablativ |
viscantibus
|
viscantibus
|
viscantibus
|
| Vokativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscatus
|
viscata
|
viscatum
|
| Genitiv |
viscati
|
viscatae
|
viscati
|
| Dativ |
viscato
|
viscatae
|
viscato
|
| Akkusativ |
viscatum
|
viscatam
|
viscatum
|
| Ablativ |
viscato
|
viscata
|
viscato
|
| Vokativ |
viscate
|
viscata
|
viscatum
|
Plural
| Nominativ |
viscati
|
viscatae
|
viscata
|
| Genitiv |
viscatorum
|
viscatarum
|
viscatorum
|
| Dativ |
viscatis
|
viscatis
|
viscatis
|
| Akkusativ |
viscatos
|
viscatas
|
viscata
|
| Ablativ |
viscatis
|
viscatis
|
viscatis
|
| Vokativ |
viscati
|
viscatae
|
viscata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscaturus
|
viscatura
|
viscaturum
|
| Genitiv |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscaturi
|
| Dativ |
viscaturo
|
viscaturae
|
viscaturo
|
| Akkusativ |
viscaturum
|
viscaturam
|
viscaturum
|
| Ablativ |
viscaturo
|
viscatura
|
viscaturo
|
| Vokativ |
viscature
|
viscatura
|
viscaturum
|
Plural
| Nominativ |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscatura
|
| Genitiv |
viscaturorum
|
viscaturarum
|
viscaturorum
|
| Dativ |
viscaturis
|
viscaturis
|
viscaturis
|
| Akkusativ |
viscaturos
|
viscaturas
|
viscatura
|
| Ablativ |
viscaturis
|
viscaturis
|
viscaturis
|
| Vokativ |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
viscatum
|
viscatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
visco
|
ich beschmiere |
| 2. Person Singular |
viscas
|
du beschmierst |
| 3. Person Singular |
viscat
|
er/sie/es beschmiert |
| 1. Person Plural |
viscamus
|
wir beschmieren |
| 2. Person Plural |
viscatis
|
ihr beschmiert |
| 3. Person Plural |
viscant
|
sie beschmieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscor
|
ich werde beschmiert |
| 2. Person Singular |
viscaris viscare
|
du wirst beschmiert |
| 3. Person Singular |
viscatur
|
er/sie/es wird beschmiert |
| 1. Person Plural |
viscamur
|
wir werden beschmiert |
| 2. Person Plural |
viscamini
|
ihr werdet beschmiert |
| 3. Person Plural |
viscantur
|
sie werden beschmiert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscem
|
ich beschmiere |
| 2. Person Singular |
visces
|
du beschmierest |
| 3. Person Singular |
viscet
|
er/sie/es beschmiere |
| 1. Person Plural |
viscemus
|
wir beschmieren |
| 2. Person Plural |
viscetis
|
ihr beschmieret |
| 3. Person Plural |
viscent
|
sie beschmieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscer
|
ich werde beschmiert |
| 2. Person Singular |
visceris viscere
|
du werdest beschmiert |
| 3. Person Singular |
viscetur
|
er/sie/es werde beschmiert |
| 1. Person Plural |
viscemur
|
wir werden beschmiert |
| 2. Person Plural |
viscemini
|
ihr werdet beschmiert |
| 3. Person Plural |
viscentur
|
sie werden beschmiert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabam
|
ich beschmierte |
| 2. Person Singular |
viscabas
|
du beschmiertest |
| 3. Person Singular |
viscabat
|
er/sie/es beschmierte |
| 1. Person Plural |
viscabamus
|
wir beschmierten |
| 2. Person Plural |
viscabatis
|
ihr beschmiertet |
| 3. Person Plural |
viscabant
|
sie beschmierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabar
|
ich wurde beschmiert |
| 2. Person Singular |
viscabaris viscabare
|
du wurdest beschmiert |
| 3. Person Singular |
viscabatur
|
er/sie/es wurde beschmiert |
| 1. Person Plural |
viscabamur
|
wir wurden beschmiert |
| 2. Person Plural |
viscabamini
|
ihr wurdet beschmiert |
| 3. Person Plural |
viscabantur
|
sie wurden beschmiert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscarem
|
ich beschmierte |
| 2. Person Singular |
viscares
|
du beschmiertest |
| 3. Person Singular |
viscaret
|
er/sie/es beschmierte |
| 1. Person Plural |
viscaremus
|
wir beschmierten |
| 2. Person Plural |
viscaretis
|
ihr beschmiertet |
| 3. Person Plural |
viscarent
|
sie beschmierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscarer
|
ich würde beschmiert |
| 2. Person Singular |
viscareris viscarere
|
du würdest beschmiert |
| 3. Person Singular |
viscaretur
|
er/sie/es würde beschmiert |
| 1. Person Plural |
viscaremur
|
wir würden beschmiert |
| 2. Person Plural |
viscaremini
|
ihr würdet beschmiert |
| 3. Person Plural |
viscarentur
|
sie würden beschmiert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabo
|
ich werde beschmieren |
| 2. Person Singular |
viscabis
|
du wirst beschmieren |
| 3. Person Singular |
viscabit
|
er/sie/es wird beschmieren |
| 1. Person Plural |
viscabimus
|
wir werden beschmieren |
| 2. Person Plural |
viscabitis
|
ihr werdet beschmieren |
| 3. Person Plural |
viscabunt
|
sie werden beschmieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabor
|
ich werde beschmiert werden |
| 2. Person Singular |
viscaberis viscabere
|
du wirst beschmiert werden |
| 3. Person Singular |
viscabitur
|
er/sie/es wird beschmiert werden |
| 1. Person Plural |
viscabimur
|
wir werden beschmiert werden |
| 2. Person Plural |
viscabimini
|
ihr werdet beschmiert werden |
| 3. Person Plural |
viscabuntur
|
sie werden beschmiert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavi
|
ich habe beschmiert |
| 2. Person Singular |
viscavisti
|
du hast beschmiert |
| 3. Person Singular |
viscavit
|
er/sie/es hat beschmiert |
| 1. Person Plural |
viscavimus
|
wir haben beschmiert |
| 2. Person Plural |
viscavistis
|
ihr habt beschmiert |
| 3. Person Plural |
viscaverunt viscavere
|
sie haben beschmiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus sum
|
ich bin beschmiert worden |
| 2. Person Singular |
viscatus es
|
du bist beschmiert worden |
| 3. Person Singular |
viscatus est
|
er/sie/es ist beschmiert worden |
| 1. Person Plural |
viscati sumus
|
wir sind beschmiert worden |
| 2. Person Plural |
viscati estis
|
ihr seid beschmiert worden |
| 3. Person Plural |
viscati sunt
|
sie sind beschmiert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscaverim
|
ich habe beschmiert |
| 2. Person Singular |
viscaveris
|
du habest beschmiert |
| 3. Person Singular |
viscaverit
|
er/sie/es habe beschmiert |
| 1. Person Plural |
viscaverimus
|
wir haben beschmiert |
| 2. Person Plural |
viscaveritis
|
ihr habet beschmiert |
| 3. Person Plural |
viscaverint
|
sie haben beschmiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus sim
|
ich sei beschmiert worden |
| 2. Person Singular |
viscatus sis
|
du seiest beschmiert worden |
| 3. Person Singular |
viscatus sit
|
er/sie/es sei beschmiert worden |
| 1. Person Plural |
viscati simus
|
wir seien beschmiert worden |
| 2. Person Plural |
viscati sitis
|
ihr seiet beschmiert worden |
| 3. Person Plural |
viscati sint
|
sie seien beschmiert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscaveram
|
ich hatte beschmiert |
| 2. Person Singular |
viscaveras
|
du hattest beschmiert |
| 3. Person Singular |
viscaverat
|
er/sie/es hatte beschmiert |
| 1. Person Plural |
viscaveramus
|
wir hatten beschmiert |
| 2. Person Plural |
viscaveratis
|
ihr hattet beschmiert |
| 3. Person Plural |
viscaverant
|
sie hatten beschmiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus eram
|
ich war beschmiert worden |
| 2. Person Singular |
viscatus eras
|
du warst beschmiert worden |
| 3. Person Singular |
viscatus erat
|
er/sie/es war beschmiert worden |
| 1. Person Plural |
viscati eramus
|
wir waren beschmiert worden |
| 2. Person Plural |
viscati eratis
|
ihr wart beschmiert worden |
| 3. Person Plural |
viscati erant
|
sie waren beschmiert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavissem
|
ich hätte beschmiert |
| 2. Person Singular |
viscavisses
|
du hättest beschmiert |
| 3. Person Singular |
viscavisset
|
er/sie/es hätte beschmiert |
| 1. Person Plural |
viscavissemus
|
wir hätten beschmiert |
| 2. Person Plural |
viscavissetis
|
ihr hättet beschmiert |
| 3. Person Plural |
viscavissent
|
sie hätten beschmiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus essem
|
ich wäre beschmiert worden |
| 2. Person Singular |
viscatus esses
|
du wärest beschmiert worden |
| 3. Person Singular |
viscatus esset
|
er/sie/es wäre beschmiert worden |
| 1. Person Plural |
viscati essemus
|
wir wären beschmiert worden |
| 2. Person Plural |
viscati essetis
|
ihr wäret beschmiert worden |
| 3. Person Plural |
viscati essent
|
sie wären beschmiert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavero
|
ich werde beschmiert haben |
| 2. Person Singular |
viscaveris
|
du wirst beschmiert haben |
| 3. Person Singular |
viscaverit
|
er/sie/es wird beschmiert haben |
| 1. Person Plural |
viscaverimus
|
wir werden beschmiert haben |
| 2. Person Plural |
viscaveritis
|
ihr werdet beschmiert haben |
| 3. Person Plural |
viscaverint
|
sie werden beschmiert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus ero
|
ich werde beschmiert worden sein |
| 2. Person Singular |
viscatus eris
|
du wirst beschmiert worden sein |
| 3. Person Singular |
viscatus erit
|
er/sie/es wird beschmiert worden sein |
| 1. Person Plural |
viscati erimus
|
wir werden beschmiert worden sein |
| 2. Person Plural |
viscati eritis
|
ihr werdet beschmiert worden sein |
| 3. Person Plural |
viscati erunt
|
sie werden beschmiert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
viscare
|
beschmieren |
| Vorzeitigkeit |
viscavisse
|
beschmiert haben |
| Nachzeitigkeit |
viscaturum esse
|
beschmieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
viscari viscarier
|
beschmiert werden |
| Vorzeitigkeit |
viscatum esse
|
beschmiert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
viscatum iri
|
künftig beschmiert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
visca
|
beschmiere; beschmier! |
| 2. Person Plural |
viscate
|
beschmiert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
viscato
|
| 3. Person Singular |
viscato
|
| 2. Person Plural |
viscatote
|
| 3. Person Plural |
viscanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
viscare
|
das Beschmieren |
| Genitiv |
viscandi
|
des Beschmierens |
| Dativ |
viscando
|
dem Beschmieren |
| Akkusativ |
viscandum
|
das Beschmieren |
| Ablativ |
viscando
|
durch das Beschmieren |
| Vokativ |
viscande
|
Beschmieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscandus
|
viscanda
|
viscandum
|
| Genitiv |
viscandi
|
viscandae
|
viscandi
|
| Dativ |
viscando
|
viscandae
|
viscando
|
| Akkusativ |
viscandum
|
viscandam
|
viscandum
|
| Ablativ |
viscando
|
viscanda
|
viscando
|
| Vokativ |
viscande
|
viscanda
|
viscandum
|
Plural
| Nominativ |
viscandi
|
viscandae
|
viscanda
|
| Genitiv |
viscandorum
|
viscandarum
|
viscandorum
|
| Dativ |
viscandis
|
viscandis
|
viscandis
|
| Akkusativ |
viscandos
|
viscandas
|
viscanda
|
| Ablativ |
viscandis
|
viscandis
|
viscandis
|
| Vokativ |
viscandi
|
viscandae
|
viscanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscans
|
viscans
|
viscans
|
| Genitiv |
viscantis
|
viscantis
|
viscantis
|
| Dativ |
viscanti
|
viscanti
|
viscanti
|
| Akkusativ |
viscantem
|
viscantem
|
viscans
|
| Ablativ |
viscanti viscante
|
viscanti viscante
|
viscanti viscante
|
| Vokativ |
viscans
|
viscans
|
viscans
|
Plural
| Nominativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
| Genitiv |
viscantium viscantum
|
viscantium viscantum
|
viscantium viscantum
|
| Dativ |
viscantibus
|
viscantibus
|
viscantibus
|
| Akkusativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
| Ablativ |
viscantibus
|
viscantibus
|
viscantibus
|
| Vokativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscatus
|
viscata
|
viscatum
|
| Genitiv |
viscati
|
viscatae
|
viscati
|
| Dativ |
viscato
|
viscatae
|
viscato
|
| Akkusativ |
viscatum
|
viscatam
|
viscatum
|
| Ablativ |
viscato
|
viscata
|
viscato
|
| Vokativ |
viscate
|
viscata
|
viscatum
|
Plural
| Nominativ |
viscati
|
viscatae
|
viscata
|
| Genitiv |
viscatorum
|
viscatarum
|
viscatorum
|
| Dativ |
viscatis
|
viscatis
|
viscatis
|
| Akkusativ |
viscatos
|
viscatas
|
viscata
|
| Ablativ |
viscatis
|
viscatis
|
viscatis
|
| Vokativ |
viscati
|
viscatae
|
viscata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscaturus
|
viscatura
|
viscaturum
|
| Genitiv |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscaturi
|
| Dativ |
viscaturo
|
viscaturae
|
viscaturo
|
| Akkusativ |
viscaturum
|
viscaturam
|
viscaturum
|
| Ablativ |
viscaturo
|
viscatura
|
viscaturo
|
| Vokativ |
viscature
|
viscatura
|
viscaturum
|
Plural
| Nominativ |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscatura
|
| Genitiv |
viscaturorum
|
viscaturarum
|
viscaturorum
|
| Dativ |
viscaturis
|
viscaturis
|
viscaturis
|
| Akkusativ |
viscaturos
|
viscaturas
|
viscatura
|
| Ablativ |
viscaturis
|
viscaturis
|
viscaturis
|
| Vokativ |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
viscatum
|
viscatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
visco
|
ich klebe |
| 2. Person Singular |
viscas
|
du klebst |
| 3. Person Singular |
viscat
|
er/sie/es klebt |
| 1. Person Plural |
viscamus
|
wir kleben |
| 2. Person Plural |
viscatis
|
ihr klebt |
| 3. Person Plural |
viscant
|
sie kleben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscor
|
ich werde geklebt |
| 2. Person Singular |
viscaris viscare
|
du wirst geklebt |
| 3. Person Singular |
viscatur
|
er/sie/es wird geklebt |
| 1. Person Plural |
viscamur
|
wir werden geklebt |
| 2. Person Plural |
viscamini
|
ihr werdet geklebt |
| 3. Person Plural |
viscantur
|
sie werden geklebt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscem
|
ich klebe |
| 2. Person Singular |
visces
|
du klebest |
| 3. Person Singular |
viscet
|
er/sie/es klebe |
| 1. Person Plural |
viscemus
|
wir kleben |
| 2. Person Plural |
viscetis
|
ihr klebet |
| 3. Person Plural |
viscent
|
sie kleben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscer
|
ich werde geklebt |
| 2. Person Singular |
visceris viscere
|
du werdest geklebt |
| 3. Person Singular |
viscetur
|
er/sie/es werde geklebt |
| 1. Person Plural |
viscemur
|
wir werden geklebt |
| 2. Person Plural |
viscemini
|
ihr werdet geklebt |
| 3. Person Plural |
viscentur
|
sie werden geklebt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabam
|
ich klebte |
| 2. Person Singular |
viscabas
|
du klebtest |
| 3. Person Singular |
viscabat
|
er/sie/es klebte |
| 1. Person Plural |
viscabamus
|
wir klebten |
| 2. Person Plural |
viscabatis
|
ihr klebtet |
| 3. Person Plural |
viscabant
|
sie klebten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabar
|
ich wurde geklebt |
| 2. Person Singular |
viscabaris viscabare
|
du wurdest geklebt |
| 3. Person Singular |
viscabatur
|
er/sie/es wurde geklebt |
| 1. Person Plural |
viscabamur
|
wir wurden geklebt |
| 2. Person Plural |
viscabamini
|
ihr wurdet geklebt |
| 3. Person Plural |
viscabantur
|
sie wurden geklebt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscarem
|
ich klebte |
| 2. Person Singular |
viscares
|
du klebtest |
| 3. Person Singular |
viscaret
|
er/sie/es klebte |
| 1. Person Plural |
viscaremus
|
wir klebten |
| 2. Person Plural |
viscaretis
|
ihr klebtet |
| 3. Person Plural |
viscarent
|
sie klebten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscarer
|
ich würde geklebt |
| 2. Person Singular |
viscareris viscarere
|
du würdest geklebt |
| 3. Person Singular |
viscaretur
|
er/sie/es würde geklebt |
| 1. Person Plural |
viscaremur
|
wir würden geklebt |
| 2. Person Plural |
viscaremini
|
ihr würdet geklebt |
| 3. Person Plural |
viscarentur
|
sie würden geklebt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabo
|
ich werde kleben |
| 2. Person Singular |
viscabis
|
du wirst kleben |
| 3. Person Singular |
viscabit
|
er/sie/es wird kleben |
| 1. Person Plural |
viscabimus
|
wir werden kleben |
| 2. Person Plural |
viscabitis
|
ihr werdet kleben |
| 3. Person Plural |
viscabunt
|
sie werden kleben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabor
|
ich werde geklebt werden |
| 2. Person Singular |
viscaberis viscabere
|
du wirst geklebt werden |
| 3. Person Singular |
viscabitur
|
er/sie/es wird geklebt werden |
| 1. Person Plural |
viscabimur
|
wir werden geklebt werden |
| 2. Person Plural |
viscabimini
|
ihr werdet geklebt werden |
| 3. Person Plural |
viscabuntur
|
sie werden geklebt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavi
|
ich habe geklebt |
| 2. Person Singular |
viscavisti
|
du hast geklebt |
| 3. Person Singular |
viscavit
|
er/sie/es hat geklebt |
| 1. Person Plural |
viscavimus
|
wir haben geklebt |
| 2. Person Plural |
viscavistis
|
ihr habt geklebt |
| 3. Person Plural |
viscaverunt viscavere
|
sie haben geklebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus sum
|
ich bin geklebt worden |
| 2. Person Singular |
viscatus es
|
du bist geklebt worden |
| 3. Person Singular |
viscatus est
|
er/sie/es ist geklebt worden |
| 1. Person Plural |
viscati sumus
|
wir sind geklebt worden |
| 2. Person Plural |
viscati estis
|
ihr seid geklebt worden |
| 3. Person Plural |
viscati sunt
|
sie sind geklebt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscaverim
|
ich habe geklebt |
| 2. Person Singular |
viscaveris
|
du habest geklebt |
| 3. Person Singular |
viscaverit
|
er/sie/es habe geklebt |
| 1. Person Plural |
viscaverimus
|
wir haben geklebt |
| 2. Person Plural |
viscaveritis
|
ihr habet geklebt |
| 3. Person Plural |
viscaverint
|
sie haben geklebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus sim
|
ich sei geklebt worden |
| 2. Person Singular |
viscatus sis
|
du seiest geklebt worden |
| 3. Person Singular |
viscatus sit
|
er/sie/es sei geklebt worden |
| 1. Person Plural |
viscati simus
|
wir seien geklebt worden |
| 2. Person Plural |
viscati sitis
|
ihr seiet geklebt worden |
| 3. Person Plural |
viscati sint
|
sie seien geklebt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscaveram
|
ich hatte geklebt |
| 2. Person Singular |
viscaveras
|
du hattest geklebt |
| 3. Person Singular |
viscaverat
|
er/sie/es hatte geklebt |
| 1. Person Plural |
viscaveramus
|
wir hatten geklebt |
| 2. Person Plural |
viscaveratis
|
ihr hattet geklebt |
| 3. Person Plural |
viscaverant
|
sie hatten geklebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus eram
|
ich war geklebt worden |
| 2. Person Singular |
viscatus eras
|
du warst geklebt worden |
| 3. Person Singular |
viscatus erat
|
er/sie/es war geklebt worden |
| 1. Person Plural |
viscati eramus
|
wir waren geklebt worden |
| 2. Person Plural |
viscati eratis
|
ihr wart geklebt worden |
| 3. Person Plural |
viscati erant
|
sie waren geklebt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavissem
|
ich hätte geklebt |
| 2. Person Singular |
viscavisses
|
du hättest geklebt |
| 3. Person Singular |
viscavisset
|
er/sie/es hätte geklebt |
| 1. Person Plural |
viscavissemus
|
wir hätten geklebt |
| 2. Person Plural |
viscavissetis
|
ihr hättet geklebt |
| 3. Person Plural |
viscavissent
|
sie hätten geklebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus essem
|
ich wäre geklebt worden |
| 2. Person Singular |
viscatus esses
|
du wärest geklebt worden |
| 3. Person Singular |
viscatus esset
|
er/sie/es wäre geklebt worden |
| 1. Person Plural |
viscati essemus
|
wir wären geklebt worden |
| 2. Person Plural |
viscati essetis
|
ihr wäret geklebt worden |
| 3. Person Plural |
viscati essent
|
sie wären geklebt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavero
|
ich werde geklebt haben |
| 2. Person Singular |
viscaveris
|
du wirst geklebt haben |
| 3. Person Singular |
viscaverit
|
er/sie/es wird geklebt haben |
| 1. Person Plural |
viscaverimus
|
wir werden geklebt haben |
| 2. Person Plural |
viscaveritis
|
ihr werdet geklebt haben |
| 3. Person Plural |
viscaverint
|
sie werden geklebt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus ero
|
ich werde geklebt worden sein |
| 2. Person Singular |
viscatus eris
|
du wirst geklebt worden sein |
| 3. Person Singular |
viscatus erit
|
er/sie/es wird geklebt worden sein |
| 1. Person Plural |
viscati erimus
|
wir werden geklebt worden sein |
| 2. Person Plural |
viscati eritis
|
ihr werdet geklebt worden sein |
| 3. Person Plural |
viscati erunt
|
sie werden geklebt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
viscare
|
kleben |
| Vorzeitigkeit |
viscavisse
|
geklebt haben |
| Nachzeitigkeit |
viscaturum esse
|
kleben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
viscari viscarier
|
geklebt werden |
| Vorzeitigkeit |
viscatum esse
|
geklebt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
viscatum iri
|
künftig geklebt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
visca
|
klebe; kleb! |
| 2. Person Plural |
viscate
|
klebt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
viscato
|
| 3. Person Singular |
viscato
|
| 2. Person Plural |
viscatote
|
| 3. Person Plural |
viscanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
viscare
|
das Kleben |
| Genitiv |
viscandi
|
des Klebens |
| Dativ |
viscando
|
dem Kleben |
| Akkusativ |
viscandum
|
das Kleben |
| Ablativ |
viscando
|
durch das Kleben |
| Vokativ |
viscande
|
Kleben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscandus
|
viscanda
|
viscandum
|
| Genitiv |
viscandi
|
viscandae
|
viscandi
|
| Dativ |
viscando
|
viscandae
|
viscando
|
| Akkusativ |
viscandum
|
viscandam
|
viscandum
|
| Ablativ |
viscando
|
viscanda
|
viscando
|
| Vokativ |
viscande
|
viscanda
|
viscandum
|
Plural
| Nominativ |
viscandi
|
viscandae
|
viscanda
|
| Genitiv |
viscandorum
|
viscandarum
|
viscandorum
|
| Dativ |
viscandis
|
viscandis
|
viscandis
|
| Akkusativ |
viscandos
|
viscandas
|
viscanda
|
| Ablativ |
viscandis
|
viscandis
|
viscandis
|
| Vokativ |
viscandi
|
viscandae
|
viscanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscans
|
viscans
|
viscans
|
| Genitiv |
viscantis
|
viscantis
|
viscantis
|
| Dativ |
viscanti
|
viscanti
|
viscanti
|
| Akkusativ |
viscantem
|
viscantem
|
viscans
|
| Ablativ |
viscanti viscante
|
viscanti viscante
|
viscanti viscante
|
| Vokativ |
viscans
|
viscans
|
viscans
|
Plural
| Nominativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
| Genitiv |
viscantium viscantum
|
viscantium viscantum
|
viscantium viscantum
|
| Dativ |
viscantibus
|
viscantibus
|
viscantibus
|
| Akkusativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
| Ablativ |
viscantibus
|
viscantibus
|
viscantibus
|
| Vokativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscatus
|
viscata
|
viscatum
|
| Genitiv |
viscati
|
viscatae
|
viscati
|
| Dativ |
viscato
|
viscatae
|
viscato
|
| Akkusativ |
viscatum
|
viscatam
|
viscatum
|
| Ablativ |
viscato
|
viscata
|
viscato
|
| Vokativ |
viscate
|
viscata
|
viscatum
|
Plural
| Nominativ |
viscati
|
viscatae
|
viscata
|
| Genitiv |
viscatorum
|
viscatarum
|
viscatorum
|
| Dativ |
viscatis
|
viscatis
|
viscatis
|
| Akkusativ |
viscatos
|
viscatas
|
viscata
|
| Ablativ |
viscatis
|
viscatis
|
viscatis
|
| Vokativ |
viscati
|
viscatae
|
viscata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscaturus
|
viscatura
|
viscaturum
|
| Genitiv |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscaturi
|
| Dativ |
viscaturo
|
viscaturae
|
viscaturo
|
| Akkusativ |
viscaturum
|
viscaturam
|
viscaturum
|
| Ablativ |
viscaturo
|
viscatura
|
viscaturo
|
| Vokativ |
viscature
|
viscatura
|
viscaturum
|
Plural
| Nominativ |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscatura
|
| Genitiv |
viscaturorum
|
viscaturarum
|
viscaturorum
|
| Dativ |
viscaturis
|
viscaturis
|
viscaturis
|
| Akkusativ |
viscaturos
|
viscaturas
|
viscatura
|
| Ablativ |
viscaturis
|
viscaturis
|
viscaturis
|
| Vokativ |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
viscatum
|
viscatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
visco
|
|
| 2. Person Singular |
viscas
|
|
| 3. Person Singular |
viscat
|
|
| 1. Person Plural |
viscamus
|
|
| 2. Person Plural |
viscatis
|
|
| 3. Person Plural |
viscant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscor
|
|
| 2. Person Singular |
viscaris viscare
|
|
| 3. Person Singular |
viscatur
|
|
| 1. Person Plural |
viscamur
|
|
| 2. Person Plural |
viscamini
|
|
| 3. Person Plural |
viscantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscem
|
|
| 2. Person Singular |
visces
|
|
| 3. Person Singular |
viscet
|
|
| 1. Person Plural |
viscemus
|
|
| 2. Person Plural |
viscetis
|
|
| 3. Person Plural |
viscent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscer
|
|
| 2. Person Singular |
visceris viscere
|
|
| 3. Person Singular |
viscetur
|
|
| 1. Person Plural |
viscemur
|
|
| 2. Person Plural |
viscemini
|
|
| 3. Person Plural |
viscentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabam
|
|
| 2. Person Singular |
viscabas
|
|
| 3. Person Singular |
viscabat
|
|
| 1. Person Plural |
viscabamus
|
|
| 2. Person Plural |
viscabatis
|
|
| 3. Person Plural |
viscabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabar
|
|
| 2. Person Singular |
viscabaris viscabare
|
|
| 3. Person Singular |
viscabatur
|
|
| 1. Person Plural |
viscabamur
|
|
| 2. Person Plural |
viscabamini
|
|
| 3. Person Plural |
viscabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscarem
|
|
| 2. Person Singular |
viscares
|
|
| 3. Person Singular |
viscaret
|
|
| 1. Person Plural |
viscaremus
|
|
| 2. Person Plural |
viscaretis
|
|
| 3. Person Plural |
viscarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscarer
|
|
| 2. Person Singular |
viscareris viscarere
|
|
| 3. Person Singular |
viscaretur
|
|
| 1. Person Plural |
viscaremur
|
|
| 2. Person Plural |
viscaremini
|
|
| 3. Person Plural |
viscarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabo
|
|
| 2. Person Singular |
viscabis
|
|
| 3. Person Singular |
viscabit
|
|
| 1. Person Plural |
viscabimus
|
|
| 2. Person Plural |
viscabitis
|
|
| 3. Person Plural |
viscabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabor
|
|
| 2. Person Singular |
viscaberis viscabere
|
|
| 3. Person Singular |
viscabitur
|
|
| 1. Person Plural |
viscabimur
|
|
| 2. Person Plural |
viscabimini
|
|
| 3. Person Plural |
viscabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavi
|
|
| 2. Person Singular |
viscavisti
|
|
| 3. Person Singular |
viscavit
|
|
| 1. Person Plural |
viscavimus
|
|
| 2. Person Plural |
viscavistis
|
|
| 3. Person Plural |
viscaverunt viscavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
viscatus es
|
|
| 3. Person Singular |
viscatus est
|
|
| 1. Person Plural |
viscati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
viscati estis
|
|
| 3. Person Plural |
viscati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscaverim
|
|
| 2. Person Singular |
viscaveris
|
|
| 3. Person Singular |
viscaverit
|
|
| 1. Person Plural |
viscaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
viscaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
viscaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
viscatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
viscatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
viscati simus
|
|
| 2. Person Plural |
viscati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
viscati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscaveram
|
|
| 2. Person Singular |
viscaveras
|
|
| 3. Person Singular |
viscaverat
|
|
| 1. Person Plural |
viscaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
viscaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
viscaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
viscatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
viscatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
viscati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
viscati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
viscati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavissem
|
|
| 2. Person Singular |
viscavisses
|
|
| 3. Person Singular |
viscavisset
|
|
| 1. Person Plural |
viscavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
viscavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
viscavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
viscatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
viscatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
viscati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
viscati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
viscati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavero
|
|
| 2. Person Singular |
viscaveris
|
|
| 3. Person Singular |
viscaverit
|
|
| 1. Person Plural |
viscaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
viscaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
viscaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
viscatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
viscatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
viscati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
viscati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
viscati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
viscare
|
|
| Vorzeitigkeit |
viscavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
viscaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
viscari viscarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
viscatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
viscatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
visca
|
! |
| 2. Person Plural |
viscate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
viscato
|
| 3. Person Singular |
viscato
|
| 2. Person Plural |
viscatote
|
| 3. Person Plural |
viscanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
viscare
|
|
| Genitiv |
viscandi
|
|
| Dativ |
viscando
|
|
| Akkusativ |
viscandum
|
|
| Ablativ |
viscando
|
|
| Vokativ |
viscande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscandus
|
viscanda
|
viscandum
|
| Genitiv |
viscandi
|
viscandae
|
viscandi
|
| Dativ |
viscando
|
viscandae
|
viscando
|
| Akkusativ |
viscandum
|
viscandam
|
viscandum
|
| Ablativ |
viscando
|
viscanda
|
viscando
|
| Vokativ |
viscande
|
viscanda
|
viscandum
|
Plural
| Nominativ |
viscandi
|
viscandae
|
viscanda
|
| Genitiv |
viscandorum
|
viscandarum
|
viscandorum
|
| Dativ |
viscandis
|
viscandis
|
viscandis
|
| Akkusativ |
viscandos
|
viscandas
|
viscanda
|
| Ablativ |
viscandis
|
viscandis
|
viscandis
|
| Vokativ |
viscandi
|
viscandae
|
viscanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscans
|
viscans
|
viscans
|
| Genitiv |
viscantis
|
viscantis
|
viscantis
|
| Dativ |
viscanti
|
viscanti
|
viscanti
|
| Akkusativ |
viscantem
|
viscantem
|
viscans
|
| Ablativ |
viscanti viscante
|
viscanti viscante
|
viscanti viscante
|
| Vokativ |
viscans
|
viscans
|
viscans
|
Plural
| Nominativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
| Genitiv |
viscantium viscantum
|
viscantium viscantum
|
viscantium viscantum
|
| Dativ |
viscantibus
|
viscantibus
|
viscantibus
|
| Akkusativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
| Ablativ |
viscantibus
|
viscantibus
|
viscantibus
|
| Vokativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscatus
|
viscata
|
viscatum
|
| Genitiv |
viscati
|
viscatae
|
viscati
|
| Dativ |
viscato
|
viscatae
|
viscato
|
| Akkusativ |
viscatum
|
viscatam
|
viscatum
|
| Ablativ |
viscato
|
viscata
|
viscato
|
| Vokativ |
viscate
|
viscata
|
viscatum
|
Plural
| Nominativ |
viscati
|
viscatae
|
viscata
|
| Genitiv |
viscatorum
|
viscatarum
|
viscatorum
|
| Dativ |
viscatis
|
viscatis
|
viscatis
|
| Akkusativ |
viscatos
|
viscatas
|
viscata
|
| Ablativ |
viscatis
|
viscatis
|
viscatis
|
| Vokativ |
viscati
|
viscatae
|
viscata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscaturus
|
viscatura
|
viscaturum
|
| Genitiv |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscaturi
|
| Dativ |
viscaturo
|
viscaturae
|
viscaturo
|
| Akkusativ |
viscaturum
|
viscaturam
|
viscaturum
|
| Ablativ |
viscaturo
|
viscatura
|
viscaturo
|
| Vokativ |
viscature
|
viscatura
|
viscaturum
|
Plural
| Nominativ |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscatura
|
| Genitiv |
viscaturorum
|
viscaturarum
|
viscaturorum
|
| Dativ |
viscaturis
|
viscaturis
|
viscaturis
|
| Akkusativ |
viscaturos
|
viscaturas
|
viscatura
|
| Ablativ |
viscaturis
|
viscaturis
|
viscaturis
|
| Vokativ |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
viscatum
|
viscatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
visco
|
|
| 2. Person Singular |
viscas
|
|
| 3. Person Singular |
viscat
|
|
| 1. Person Plural |
viscamus
|
|
| 2. Person Plural |
viscatis
|
|
| 3. Person Plural |
viscant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscor
|
|
| 2. Person Singular |
viscaris viscare
|
|
| 3. Person Singular |
viscatur
|
|
| 1. Person Plural |
viscamur
|
|
| 2. Person Plural |
viscamini
|
|
| 3. Person Plural |
viscantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscem
|
|
| 2. Person Singular |
visces
|
|
| 3. Person Singular |
viscet
|
|
| 1. Person Plural |
viscemus
|
|
| 2. Person Plural |
viscetis
|
|
| 3. Person Plural |
viscent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscer
|
|
| 2. Person Singular |
visceris viscere
|
|
| 3. Person Singular |
viscetur
|
|
| 1. Person Plural |
viscemur
|
|
| 2. Person Plural |
viscemini
|
|
| 3. Person Plural |
viscentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabam
|
|
| 2. Person Singular |
viscabas
|
|
| 3. Person Singular |
viscabat
|
|
| 1. Person Plural |
viscabamus
|
|
| 2. Person Plural |
viscabatis
|
|
| 3. Person Plural |
viscabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabar
|
|
| 2. Person Singular |
viscabaris viscabare
|
|
| 3. Person Singular |
viscabatur
|
|
| 1. Person Plural |
viscabamur
|
|
| 2. Person Plural |
viscabamini
|
|
| 3. Person Plural |
viscabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscarem
|
|
| 2. Person Singular |
viscares
|
|
| 3. Person Singular |
viscaret
|
|
| 1. Person Plural |
viscaremus
|
|
| 2. Person Plural |
viscaretis
|
|
| 3. Person Plural |
viscarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscarer
|
|
| 2. Person Singular |
viscareris viscarere
|
|
| 3. Person Singular |
viscaretur
|
|
| 1. Person Plural |
viscaremur
|
|
| 2. Person Plural |
viscaremini
|
|
| 3. Person Plural |
viscarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabo
|
|
| 2. Person Singular |
viscabis
|
|
| 3. Person Singular |
viscabit
|
|
| 1. Person Plural |
viscabimus
|
|
| 2. Person Plural |
viscabitis
|
|
| 3. Person Plural |
viscabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabor
|
|
| 2. Person Singular |
viscaberis viscabere
|
|
| 3. Person Singular |
viscabitur
|
|
| 1. Person Plural |
viscabimur
|
|
| 2. Person Plural |
viscabimini
|
|
| 3. Person Plural |
viscabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavi
|
|
| 2. Person Singular |
viscavisti
|
|
| 3. Person Singular |
viscavit
|
|
| 1. Person Plural |
viscavimus
|
|
| 2. Person Plural |
viscavistis
|
|
| 3. Person Plural |
viscaverunt viscavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
viscatus es
|
|
| 3. Person Singular |
viscatus est
|
|
| 1. Person Plural |
viscati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
viscati estis
|
|
| 3. Person Plural |
viscati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscaverim
|
|
| 2. Person Singular |
viscaveris
|
|
| 3. Person Singular |
viscaverit
|
|
| 1. Person Plural |
viscaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
viscaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
viscaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
viscatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
viscatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
viscati simus
|
|
| 2. Person Plural |
viscati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
viscati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscaveram
|
|
| 2. Person Singular |
viscaveras
|
|
| 3. Person Singular |
viscaverat
|
|
| 1. Person Plural |
viscaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
viscaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
viscaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
viscatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
viscatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
viscati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
viscati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
viscati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavissem
|
|
| 2. Person Singular |
viscavisses
|
|
| 3. Person Singular |
viscavisset
|
|
| 1. Person Plural |
viscavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
viscavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
viscavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
viscatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
viscatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
viscati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
viscati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
viscati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavero
|
|
| 2. Person Singular |
viscaveris
|
|
| 3. Person Singular |
viscaverit
|
|
| 1. Person Plural |
viscaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
viscaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
viscaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
viscatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
viscatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
viscati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
viscati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
viscati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
viscare
|
|
| Vorzeitigkeit |
viscavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
viscaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
viscari viscarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
viscatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
viscatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
visca
|
! |
| 2. Person Plural |
viscate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
viscato
|
| 3. Person Singular |
viscato
|
| 2. Person Plural |
viscatote
|
| 3. Person Plural |
viscanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
viscare
|
|
| Genitiv |
viscandi
|
|
| Dativ |
viscando
|
|
| Akkusativ |
viscandum
|
|
| Ablativ |
viscando
|
|
| Vokativ |
viscande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscandus
|
viscanda
|
viscandum
|
| Genitiv |
viscandi
|
viscandae
|
viscandi
|
| Dativ |
viscando
|
viscandae
|
viscando
|
| Akkusativ |
viscandum
|
viscandam
|
viscandum
|
| Ablativ |
viscando
|
viscanda
|
viscando
|
| Vokativ |
viscande
|
viscanda
|
viscandum
|
Plural
| Nominativ |
viscandi
|
viscandae
|
viscanda
|
| Genitiv |
viscandorum
|
viscandarum
|
viscandorum
|
| Dativ |
viscandis
|
viscandis
|
viscandis
|
| Akkusativ |
viscandos
|
viscandas
|
viscanda
|
| Ablativ |
viscandis
|
viscandis
|
viscandis
|
| Vokativ |
viscandi
|
viscandae
|
viscanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscans
|
viscans
|
viscans
|
| Genitiv |
viscantis
|
viscantis
|
viscantis
|
| Dativ |
viscanti
|
viscanti
|
viscanti
|
| Akkusativ |
viscantem
|
viscantem
|
viscans
|
| Ablativ |
viscanti viscante
|
viscanti viscante
|
viscanti viscante
|
| Vokativ |
viscans
|
viscans
|
viscans
|
Plural
| Nominativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
| Genitiv |
viscantium viscantum
|
viscantium viscantum
|
viscantium viscantum
|
| Dativ |
viscantibus
|
viscantibus
|
viscantibus
|
| Akkusativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
| Ablativ |
viscantibus
|
viscantibus
|
viscantibus
|
| Vokativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscatus
|
viscata
|
viscatum
|
| Genitiv |
viscati
|
viscatae
|
viscati
|
| Dativ |
viscato
|
viscatae
|
viscato
|
| Akkusativ |
viscatum
|
viscatam
|
viscatum
|
| Ablativ |
viscato
|
viscata
|
viscato
|
| Vokativ |
viscate
|
viscata
|
viscatum
|
Plural
| Nominativ |
viscati
|
viscatae
|
viscata
|
| Genitiv |
viscatorum
|
viscatarum
|
viscatorum
|
| Dativ |
viscatis
|
viscatis
|
viscatis
|
| Akkusativ |
viscatos
|
viscatas
|
viscata
|
| Ablativ |
viscatis
|
viscatis
|
viscatis
|
| Vokativ |
viscati
|
viscatae
|
viscata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscaturus
|
viscatura
|
viscaturum
|
| Genitiv |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscaturi
|
| Dativ |
viscaturo
|
viscaturae
|
viscaturo
|
| Akkusativ |
viscaturum
|
viscaturam
|
viscaturum
|
| Ablativ |
viscaturo
|
viscatura
|
viscaturo
|
| Vokativ |
viscature
|
viscatura
|
viscaturum
|
Plural
| Nominativ |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscatura
|
| Genitiv |
viscaturorum
|
viscaturarum
|
viscaturorum
|
| Dativ |
viscaturis
|
viscaturis
|
viscaturis
|
| Akkusativ |
viscaturos
|
viscaturas
|
viscatura
|
| Ablativ |
viscaturis
|
viscaturis
|
viscaturis
|
| Vokativ |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
viscatum
|
viscatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
visco
|
ich überziehe |
| 2. Person Singular |
viscas
|
du überziehst |
| 3. Person Singular |
viscat
|
er/sie/es überzieht |
| 1. Person Plural |
viscamus
|
wir überziehen |
| 2. Person Plural |
viscatis
|
ihr überzieht |
| 3. Person Plural |
viscant
|
sie überziehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscor
|
ich werde überzogen |
| 2. Person Singular |
viscaris viscare
|
du wirst überzogen |
| 3. Person Singular |
viscatur
|
er/sie/es wird überzogen |
| 1. Person Plural |
viscamur
|
wir werden überzogen |
| 2. Person Plural |
viscamini
|
ihr werdet überzogen |
| 3. Person Plural |
viscantur
|
sie werden überzogen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscem
|
ich überziehe |
| 2. Person Singular |
visces
|
du überziehest |
| 3. Person Singular |
viscet
|
er/sie/es überziehe |
| 1. Person Plural |
viscemus
|
wir überziehen |
| 2. Person Plural |
viscetis
|
ihr überziehet |
| 3. Person Plural |
viscent
|
sie überziehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscer
|
ich werde überzogen |
| 2. Person Singular |
visceris viscere
|
du werdest überzogen |
| 3. Person Singular |
viscetur
|
er/sie/es werde überzogen |
| 1. Person Plural |
viscemur
|
wir werden überzogen |
| 2. Person Plural |
viscemini
|
ihr werdet überzogen |
| 3. Person Plural |
viscentur
|
sie werden überzogen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabam
|
ich überzog |
| 2. Person Singular |
viscabas
|
du überzogst |
| 3. Person Singular |
viscabat
|
er/sie/es überzog |
| 1. Person Plural |
viscabamus
|
wir überzogen |
| 2. Person Plural |
viscabatis
|
ihr überzogt |
| 3. Person Plural |
viscabant
|
sie überzogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabar
|
ich wurde überzogen |
| 2. Person Singular |
viscabaris viscabare
|
du wurdest überzogen |
| 3. Person Singular |
viscabatur
|
er/sie/es wurde überzogen |
| 1. Person Plural |
viscabamur
|
wir wurden überzogen |
| 2. Person Plural |
viscabamini
|
ihr wurdet überzogen |
| 3. Person Plural |
viscabantur
|
sie wurden überzogen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscarem
|
ich überzöge |
| 2. Person Singular |
viscares
|
du überzögest |
| 3. Person Singular |
viscaret
|
er/sie/es überzöge |
| 1. Person Plural |
viscaremus
|
wir überzögen |
| 2. Person Plural |
viscaretis
|
ihr überzöget |
| 3. Person Plural |
viscarent
|
sie überzögen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscarer
|
ich würde überzogen |
| 2. Person Singular |
viscareris viscarere
|
du würdest überzogen |
| 3. Person Singular |
viscaretur
|
er/sie/es würde überzogen |
| 1. Person Plural |
viscaremur
|
wir würden überzogen |
| 2. Person Plural |
viscaremini
|
ihr würdet überzogen |
| 3. Person Plural |
viscarentur
|
sie würden überzogen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabo
|
ich werde überziehen |
| 2. Person Singular |
viscabis
|
du wirst überziehen |
| 3. Person Singular |
viscabit
|
er/sie/es wird überziehen |
| 1. Person Plural |
viscabimus
|
wir werden überziehen |
| 2. Person Plural |
viscabitis
|
ihr werdet überziehen |
| 3. Person Plural |
viscabunt
|
sie werden überziehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscabor
|
ich werde überzogen werden |
| 2. Person Singular |
viscaberis viscabere
|
du wirst überzogen werden |
| 3. Person Singular |
viscabitur
|
er/sie/es wird überzogen werden |
| 1. Person Plural |
viscabimur
|
wir werden überzogen werden |
| 2. Person Plural |
viscabimini
|
ihr werdet überzogen werden |
| 3. Person Plural |
viscabuntur
|
sie werden überzogen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavi
|
ich habe überzogen |
| 2. Person Singular |
viscavisti
|
du hast überzogen |
| 3. Person Singular |
viscavit
|
er/sie/es hat überzogen |
| 1. Person Plural |
viscavimus
|
wir haben überzogen |
| 2. Person Plural |
viscavistis
|
ihr habt überzogen |
| 3. Person Plural |
viscaverunt viscavere
|
sie haben überzogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus sum
|
ich bin überzogen worden |
| 2. Person Singular |
viscatus es
|
du bist überzogen worden |
| 3. Person Singular |
viscatus est
|
er/sie/es ist überzogen worden |
| 1. Person Plural |
viscati sumus
|
wir sind überzogen worden |
| 2. Person Plural |
viscati estis
|
ihr seid überzogen worden |
| 3. Person Plural |
viscati sunt
|
sie sind überzogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscaverim
|
ich habe überzogen |
| 2. Person Singular |
viscaveris
|
du habest überzogen |
| 3. Person Singular |
viscaverit
|
er/sie/es habe überzogen |
| 1. Person Plural |
viscaverimus
|
wir haben überzogen |
| 2. Person Plural |
viscaveritis
|
ihr habet überzogen |
| 3. Person Plural |
viscaverint
|
sie haben überzogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus sim
|
ich sei überzogen worden |
| 2. Person Singular |
viscatus sis
|
du seiest überzogen worden |
| 3. Person Singular |
viscatus sit
|
er/sie/es sei überzogen worden |
| 1. Person Plural |
viscati simus
|
wir seien überzogen worden |
| 2. Person Plural |
viscati sitis
|
ihr seiet überzogen worden |
| 3. Person Plural |
viscati sint
|
sie seien überzogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscaveram
|
ich hatte überzogen |
| 2. Person Singular |
viscaveras
|
du hattest überzogen |
| 3. Person Singular |
viscaverat
|
er/sie/es hatte überzogen |
| 1. Person Plural |
viscaveramus
|
wir hatten überzogen |
| 2. Person Plural |
viscaveratis
|
ihr hattet überzogen |
| 3. Person Plural |
viscaverant
|
sie hatten überzogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus eram
|
ich war überzogen worden |
| 2. Person Singular |
viscatus eras
|
du warst überzogen worden |
| 3. Person Singular |
viscatus erat
|
er/sie/es war überzogen worden |
| 1. Person Plural |
viscati eramus
|
wir waren überzogen worden |
| 2. Person Plural |
viscati eratis
|
ihr wart überzogen worden |
| 3. Person Plural |
viscati erant
|
sie waren überzogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavissem
|
ich hätte überzogen |
| 2. Person Singular |
viscavisses
|
du hättest überzogen |
| 3. Person Singular |
viscavisset
|
er/sie/es hätte überzogen |
| 1. Person Plural |
viscavissemus
|
wir hätten überzogen |
| 2. Person Plural |
viscavissetis
|
ihr hättet überzogen |
| 3. Person Plural |
viscavissent
|
sie hätten überzogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus essem
|
ich wäre überzogen worden |
| 2. Person Singular |
viscatus esses
|
du wärest überzogen worden |
| 3. Person Singular |
viscatus esset
|
er/sie/es wäre überzogen worden |
| 1. Person Plural |
viscati essemus
|
wir wären überzogen worden |
| 2. Person Plural |
viscati essetis
|
ihr wäret überzogen worden |
| 3. Person Plural |
viscati essent
|
sie wären überzogen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
viscavero
|
ich werde überzogen haben |
| 2. Person Singular |
viscaveris
|
du wirst überzogen haben |
| 3. Person Singular |
viscaverit
|
er/sie/es wird überzogen haben |
| 1. Person Plural |
viscaverimus
|
wir werden überzogen haben |
| 2. Person Plural |
viscaveritis
|
ihr werdet überzogen haben |
| 3. Person Plural |
viscaverint
|
sie werden überzogen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
viscatus ero
|
ich werde überzogen worden sein |
| 2. Person Singular |
viscatus eris
|
du wirst überzogen worden sein |
| 3. Person Singular |
viscatus erit
|
er/sie/es wird überzogen worden sein |
| 1. Person Plural |
viscati erimus
|
wir werden überzogen worden sein |
| 2. Person Plural |
viscati eritis
|
ihr werdet überzogen worden sein |
| 3. Person Plural |
viscati erunt
|
sie werden überzogen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
viscare
|
überziehen |
| Vorzeitigkeit |
viscavisse
|
überzogen haben |
| Nachzeitigkeit |
viscaturum esse
|
überziehen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
viscari viscarier
|
überzogen werden |
| Vorzeitigkeit |
viscatum esse
|
überzogen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
viscatum iri
|
künftig überzogen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
visca
|
überziehe; überzieh! |
| 2. Person Plural |
viscate
|
überzieht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
viscato
|
| 3. Person Singular |
viscato
|
| 2. Person Plural |
viscatote
|
| 3. Person Plural |
viscanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
viscare
|
das Überziehen |
| Genitiv |
viscandi
|
des Überziehens |
| Dativ |
viscando
|
dem Überziehen |
| Akkusativ |
viscandum
|
das Überziehen |
| Ablativ |
viscando
|
durch das Überziehen |
| Vokativ |
viscande
|
Überziehen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscandus
|
viscanda
|
viscandum
|
| Genitiv |
viscandi
|
viscandae
|
viscandi
|
| Dativ |
viscando
|
viscandae
|
viscando
|
| Akkusativ |
viscandum
|
viscandam
|
viscandum
|
| Ablativ |
viscando
|
viscanda
|
viscando
|
| Vokativ |
viscande
|
viscanda
|
viscandum
|
Plural
| Nominativ |
viscandi
|
viscandae
|
viscanda
|
| Genitiv |
viscandorum
|
viscandarum
|
viscandorum
|
| Dativ |
viscandis
|
viscandis
|
viscandis
|
| Akkusativ |
viscandos
|
viscandas
|
viscanda
|
| Ablativ |
viscandis
|
viscandis
|
viscandis
|
| Vokativ |
viscandi
|
viscandae
|
viscanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscans
|
viscans
|
viscans
|
| Genitiv |
viscantis
|
viscantis
|
viscantis
|
| Dativ |
viscanti
|
viscanti
|
viscanti
|
| Akkusativ |
viscantem
|
viscantem
|
viscans
|
| Ablativ |
viscanti viscante
|
viscanti viscante
|
viscanti viscante
|
| Vokativ |
viscans
|
viscans
|
viscans
|
Plural
| Nominativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
| Genitiv |
viscantium viscantum
|
viscantium viscantum
|
viscantium viscantum
|
| Dativ |
viscantibus
|
viscantibus
|
viscantibus
|
| Akkusativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
| Ablativ |
viscantibus
|
viscantibus
|
viscantibus
|
| Vokativ |
viscantes
|
viscantes
|
viscantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscatus
|
viscata
|
viscatum
|
| Genitiv |
viscati
|
viscatae
|
viscati
|
| Dativ |
viscato
|
viscatae
|
viscato
|
| Akkusativ |
viscatum
|
viscatam
|
viscatum
|
| Ablativ |
viscato
|
viscata
|
viscato
|
| Vokativ |
viscate
|
viscata
|
viscatum
|
Plural
| Nominativ |
viscati
|
viscatae
|
viscata
|
| Genitiv |
viscatorum
|
viscatarum
|
viscatorum
|
| Dativ |
viscatis
|
viscatis
|
viscatis
|
| Akkusativ |
viscatos
|
viscatas
|
viscata
|
| Ablativ |
viscatis
|
viscatis
|
viscatis
|
| Vokativ |
viscati
|
viscatae
|
viscata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
viscaturus
|
viscatura
|
viscaturum
|
| Genitiv |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscaturi
|
| Dativ |
viscaturo
|
viscaturae
|
viscaturo
|
| Akkusativ |
viscaturum
|
viscaturam
|
viscaturum
|
| Ablativ |
viscaturo
|
viscatura
|
viscaturo
|
| Vokativ |
viscature
|
viscatura
|
viscaturum
|
Plural
| Nominativ |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscatura
|
| Genitiv |
viscaturorum
|
viscaturarum
|
viscaturorum
|
| Dativ |
viscaturis
|
viscaturis
|
viscaturis
|
| Akkusativ |
viscaturos
|
viscaturas
|
viscatura
|
| Ablativ |
viscaturis
|
viscaturis
|
viscaturis
|
| Vokativ |
viscaturi
|
viscaturae
|
viscatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
viscatum
|
viscatu
|