Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitio
|
ich verderbe |
| 2. Person Singular |
vitias
|
du verdirbst |
| 3. Person Singular |
vitiat
|
er/sie/es verdirbt |
| 1. Person Plural |
vitiamus
|
wir verderben |
| 2. Person Plural |
vitiatis
|
ihr verderbt |
| 3. Person Plural |
vitiant
|
sie verderben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitior
|
ich werde verdorben |
| 2. Person Singular |
vitiaris vitiare
|
du wirst verdorben |
| 3. Person Singular |
vitiatur
|
er/sie/es wird verdorben |
| 1. Person Plural |
vitiamur
|
wir werden verdorben |
| 2. Person Plural |
vitiamini
|
ihr werdet verdorben |
| 3. Person Plural |
vitiantur
|
sie werden verdorben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiem
|
ich verderbe |
| 2. Person Singular |
vities
|
du verderbest |
| 3. Person Singular |
vitiet
|
er/sie/es verderbe |
| 1. Person Plural |
vitiemus
|
wir verderben |
| 2. Person Plural |
vitietis
|
ihr verderbet |
| 3. Person Plural |
vitient
|
sie verderben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitier
|
ich werde verdorben |
| 2. Person Singular |
vitieris vitiere
|
du werdest verdorben |
| 3. Person Singular |
vitietur
|
er/sie/es werde verdorben |
| 1. Person Plural |
vitiemur
|
wir werden verdorben |
| 2. Person Plural |
vitiemini
|
ihr werdet verdorben |
| 3. Person Plural |
vitientur
|
sie werden verdorben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabam
|
ich verdarb |
| 2. Person Singular |
vitiabas
|
du verdarbst |
| 3. Person Singular |
vitiabat
|
er/sie/es verdarb |
| 1. Person Plural |
vitiabamus
|
wir verdarben |
| 2. Person Plural |
vitiabatis
|
ihr verdarbt |
| 3. Person Plural |
vitiabant
|
sie verdarben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabar
|
ich wurde verdorben |
| 2. Person Singular |
vitiabaris vitiabare
|
du wurdest verdorben |
| 3. Person Singular |
vitiabatur
|
er/sie/es wurde verdorben |
| 1. Person Plural |
vitiabamur
|
wir wurden verdorben |
| 2. Person Plural |
vitiabamini
|
ihr wurdet verdorben |
| 3. Person Plural |
vitiabantur
|
sie wurden verdorben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiarem
|
ich verdürbe |
| 2. Person Singular |
vitiares
|
du verdürbest |
| 3. Person Singular |
vitiaret
|
er/sie/es verdürbe |
| 1. Person Plural |
vitiaremus
|
wir verdürben |
| 2. Person Plural |
vitiaretis
|
ihr verdürbet |
| 3. Person Plural |
vitiarent
|
sie verdürben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiarer
|
ich würde verdorben |
| 2. Person Singular |
vitiareris vitiarere
|
du würdest verdorben |
| 3. Person Singular |
vitiaretur
|
er/sie/es würde verdorben |
| 1. Person Plural |
vitiaremur
|
wir würden verdorben |
| 2. Person Plural |
vitiaremini
|
ihr würdet verdorben |
| 3. Person Plural |
vitiarentur
|
sie würden verdorben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabo
|
ich werde verderben |
| 2. Person Singular |
vitiabis
|
du wirst verderben |
| 3. Person Singular |
vitiabit
|
er/sie/es wird verderben |
| 1. Person Plural |
vitiabimus
|
wir werden verderben |
| 2. Person Plural |
vitiabitis
|
ihr werdet verderben |
| 3. Person Plural |
vitiabunt
|
sie werden verderben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabor
|
ich werde verdorben werden |
| 2. Person Singular |
vitiaberis vitiabere
|
du wirst verdorben werden |
| 3. Person Singular |
vitiabitur
|
er/sie/es wird verdorben werden |
| 1. Person Plural |
vitiabimur
|
wir werden verdorben werden |
| 2. Person Plural |
vitiabimini
|
ihr werdet verdorben werden |
| 3. Person Plural |
vitiabuntur
|
sie werden verdorben werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavi
|
ich habe verdorben |
| 2. Person Singular |
vitiavisti
|
du hast verdorben |
| 3. Person Singular |
vitiavit
|
er/sie/es hat verdorben |
| 1. Person Plural |
vitiavimus
|
wir haben verdorben |
| 2. Person Plural |
vitiavistis
|
ihr habt verdorben |
| 3. Person Plural |
vitiaverunt vitiavere
|
sie haben verdorben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus sum
|
ich bin verdorben worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus es
|
du bist verdorben worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus est
|
er/sie/es ist verdorben worden |
| 1. Person Plural |
vitiati sumus
|
wir sind verdorben worden |
| 2. Person Plural |
vitiati estis
|
ihr seid verdorben worden |
| 3. Person Plural |
vitiati sunt
|
sie sind verdorben worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiaverim
|
ich habe verdorben |
| 2. Person Singular |
vitiaveris
|
du habest verdorben |
| 3. Person Singular |
vitiaverit
|
er/sie/es habe verdorben |
| 1. Person Plural |
vitiaverimus
|
wir haben verdorben |
| 2. Person Plural |
vitiaveritis
|
ihr habet verdorben |
| 3. Person Plural |
vitiaverint
|
sie haben verdorben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus sim
|
ich sei verdorben worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus sis
|
du seiest verdorben worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus sit
|
er/sie/es sei verdorben worden |
| 1. Person Plural |
vitiati simus
|
wir seien verdorben worden |
| 2. Person Plural |
vitiati sitis
|
ihr seiet verdorben worden |
| 3. Person Plural |
vitiati sint
|
sie seien verdorben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiaveram
|
ich hatte verdorben |
| 2. Person Singular |
vitiaveras
|
du hattest verdorben |
| 3. Person Singular |
vitiaverat
|
er/sie/es hatte verdorben |
| 1. Person Plural |
vitiaveramus
|
wir hatten verdorben |
| 2. Person Plural |
vitiaveratis
|
ihr hattet verdorben |
| 3. Person Plural |
vitiaverant
|
sie hatten verdorben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus eram
|
ich war verdorben worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus eras
|
du warst verdorben worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus erat
|
er/sie/es war verdorben worden |
| 1. Person Plural |
vitiati eramus
|
wir waren verdorben worden |
| 2. Person Plural |
vitiati eratis
|
ihr wart verdorben worden |
| 3. Person Plural |
vitiati erant
|
sie waren verdorben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavissem
|
ich hätte verdorben |
| 2. Person Singular |
vitiavisses
|
du hättest verdorben |
| 3. Person Singular |
vitiavisset
|
er/sie/es hätte verdorben |
| 1. Person Plural |
vitiavissemus
|
wir hätten verdorben |
| 2. Person Plural |
vitiavissetis
|
ihr hättet verdorben |
| 3. Person Plural |
vitiavissent
|
sie hätten verdorben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus essem
|
ich wäre verdorben worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus esses
|
du wärest verdorben worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus esset
|
er/sie/es wäre verdorben worden |
| 1. Person Plural |
vitiati essemus
|
wir wären verdorben worden |
| 2. Person Plural |
vitiati essetis
|
ihr wäret verdorben worden |
| 3. Person Plural |
vitiati essent
|
sie wären verdorben worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavero
|
ich werde verdorben haben |
| 2. Person Singular |
vitiaveris
|
du wirst verdorben haben |
| 3. Person Singular |
vitiaverit
|
er/sie/es wird verdorben haben |
| 1. Person Plural |
vitiaverimus
|
wir werden verdorben haben |
| 2. Person Plural |
vitiaveritis
|
ihr werdet verdorben haben |
| 3. Person Plural |
vitiaverint
|
sie werden verdorben haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus ero
|
ich werde verdorben worden sein |
| 2. Person Singular |
vitiatus eris
|
du wirst verdorben worden sein |
| 3. Person Singular |
vitiatus erit
|
er/sie/es wird verdorben worden sein |
| 1. Person Plural |
vitiati erimus
|
wir werden verdorben worden sein |
| 2. Person Plural |
vitiati eritis
|
ihr werdet verdorben worden sein |
| 3. Person Plural |
vitiati erunt
|
sie werden verdorben worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vitiare
|
verderben |
| Vorzeitigkeit |
vitiavisse
|
verdorben haben |
| Nachzeitigkeit |
vitiaturum esse
|
verderben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vitiari vitiarier
|
verdorben werden |
| Vorzeitigkeit |
vitiatum esse
|
verdorben worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vitiatum iri
|
künftig verdorben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vitia
|
verdirb! |
| 2. Person Plural |
vitiate
|
verderbt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vitiato
|
| 3. Person Singular |
vitiato
|
| 2. Person Plural |
vitiatote
|
| 3. Person Plural |
vitianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vitiare
|
das Verderben |
| Genitiv |
vitiandi
|
des Verderbens |
| Dativ |
vitiando
|
dem Verderben |
| Akkusativ |
vitiandum
|
das Verderben |
| Ablativ |
vitiando
|
durch das Verderben |
| Vokativ |
vitiande
|
Verderben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiandus
|
vitianda
|
vitiandum
|
| Genitiv |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitiandi
|
| Dativ |
vitiando
|
vitiandae
|
vitiando
|
| Akkusativ |
vitiandum
|
vitiandam
|
vitiandum
|
| Ablativ |
vitiando
|
vitianda
|
vitiando
|
| Vokativ |
vitiande
|
vitianda
|
vitiandum
|
Plural
| Nominativ |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitianda
|
| Genitiv |
vitiandorum
|
vitiandarum
|
vitiandorum
|
| Dativ |
vitiandis
|
vitiandis
|
vitiandis
|
| Akkusativ |
vitiandos
|
vitiandas
|
vitianda
|
| Ablativ |
vitiandis
|
vitiandis
|
vitiandis
|
| Vokativ |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitians
|
vitians
|
vitians
|
| Genitiv |
vitiantis
|
vitiantis
|
vitiantis
|
| Dativ |
vitianti
|
vitianti
|
vitianti
|
| Akkusativ |
vitiantem
|
vitiantem
|
vitians
|
| Ablativ |
vitianti vitiante
|
vitianti vitiante
|
vitianti vitiante
|
| Vokativ |
vitians
|
vitians
|
vitians
|
Plural
| Nominativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
| Genitiv |
vitiantium vitiantum
|
vitiantium vitiantum
|
vitiantium vitiantum
|
| Dativ |
vitiantibus
|
vitiantibus
|
vitiantibus
|
| Akkusativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
| Ablativ |
vitiantibus
|
vitiantibus
|
vitiantibus
|
| Vokativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiatus
|
vitiata
|
vitiatum
|
| Genitiv |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiati
|
| Dativ |
vitiato
|
vitiatae
|
vitiato
|
| Akkusativ |
vitiatum
|
vitiatam
|
vitiatum
|
| Ablativ |
vitiato
|
vitiata
|
vitiato
|
| Vokativ |
vitiate
|
vitiata
|
vitiatum
|
Plural
| Nominativ |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiata
|
| Genitiv |
vitiatorum
|
vitiatarum
|
vitiatorum
|
| Dativ |
vitiatis
|
vitiatis
|
vitiatis
|
| Akkusativ |
vitiatos
|
vitiatas
|
vitiata
|
| Ablativ |
vitiatis
|
vitiatis
|
vitiatis
|
| Vokativ |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiaturus
|
vitiatura
|
vitiaturum
|
| Genitiv |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiaturi
|
| Dativ |
vitiaturo
|
vitiaturae
|
vitiaturo
|
| Akkusativ |
vitiaturum
|
vitiaturam
|
vitiaturum
|
| Ablativ |
vitiaturo
|
vitiatura
|
vitiaturo
|
| Vokativ |
vitiature
|
vitiatura
|
vitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiatura
|
| Genitiv |
vitiaturorum
|
vitiaturarum
|
vitiaturorum
|
| Dativ |
vitiaturis
|
vitiaturis
|
vitiaturis
|
| Akkusativ |
vitiaturos
|
vitiaturas
|
vitiatura
|
| Ablativ |
vitiaturis
|
vitiaturis
|
vitiaturis
|
| Vokativ |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vitiatum
|
vitiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitio
|
ich fälsche |
| 2. Person Singular |
vitias
|
du fälschst |
| 3. Person Singular |
vitiat
|
er/sie/es fälscht |
| 1. Person Plural |
vitiamus
|
wir fälschen |
| 2. Person Plural |
vitiatis
|
ihr fälscht |
| 3. Person Plural |
vitiant
|
sie fälschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitior
|
ich werde gefälscht |
| 2. Person Singular |
vitiaris vitiare
|
du wirst gefälscht |
| 3. Person Singular |
vitiatur
|
er/sie/es wird gefälscht |
| 1. Person Plural |
vitiamur
|
wir werden gefälscht |
| 2. Person Plural |
vitiamini
|
ihr werdet gefälscht |
| 3. Person Plural |
vitiantur
|
sie werden gefälscht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiem
|
ich fälsche |
| 2. Person Singular |
vities
|
du fälschest |
| 3. Person Singular |
vitiet
|
er/sie/es fälsche |
| 1. Person Plural |
vitiemus
|
wir fälschen |
| 2. Person Plural |
vitietis
|
ihr fälschet |
| 3. Person Plural |
vitient
|
sie fälschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitier
|
ich werde gefälscht |
| 2. Person Singular |
vitieris vitiere
|
du werdest gefälscht |
| 3. Person Singular |
vitietur
|
er/sie/es werde gefälscht |
| 1. Person Plural |
vitiemur
|
wir werden gefälscht |
| 2. Person Plural |
vitiemini
|
ihr werdet gefälscht |
| 3. Person Plural |
vitientur
|
sie werden gefälscht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabam
|
ich fälschte |
| 2. Person Singular |
vitiabas
|
du fälschtest |
| 3. Person Singular |
vitiabat
|
er/sie/es fälschte |
| 1. Person Plural |
vitiabamus
|
wir fälschten |
| 2. Person Plural |
vitiabatis
|
ihr fälschtet |
| 3. Person Plural |
vitiabant
|
sie fälschten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabar
|
ich wurde gefälscht |
| 2. Person Singular |
vitiabaris vitiabare
|
du wurdest gefälscht |
| 3. Person Singular |
vitiabatur
|
er/sie/es wurde gefälscht |
| 1. Person Plural |
vitiabamur
|
wir wurden gefälscht |
| 2. Person Plural |
vitiabamini
|
ihr wurdet gefälscht |
| 3. Person Plural |
vitiabantur
|
sie wurden gefälscht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiarem
|
ich fälschte |
| 2. Person Singular |
vitiares
|
du fälschtest |
| 3. Person Singular |
vitiaret
|
er/sie/es fälschte |
| 1. Person Plural |
vitiaremus
|
wir fälschten |
| 2. Person Plural |
vitiaretis
|
ihr fälschtet |
| 3. Person Plural |
vitiarent
|
sie fälschten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiarer
|
ich würde gefälscht |
| 2. Person Singular |
vitiareris vitiarere
|
du würdest gefälscht |
| 3. Person Singular |
vitiaretur
|
er/sie/es würde gefälscht |
| 1. Person Plural |
vitiaremur
|
wir würden gefälscht |
| 2. Person Plural |
vitiaremini
|
ihr würdet gefälscht |
| 3. Person Plural |
vitiarentur
|
sie würden gefälscht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabo
|
ich werde fälschen |
| 2. Person Singular |
vitiabis
|
du wirst fälschen |
| 3. Person Singular |
vitiabit
|
er/sie/es wird fälschen |
| 1. Person Plural |
vitiabimus
|
wir werden fälschen |
| 2. Person Plural |
vitiabitis
|
ihr werdet fälschen |
| 3. Person Plural |
vitiabunt
|
sie werden fälschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabor
|
ich werde gefälscht werden |
| 2. Person Singular |
vitiaberis vitiabere
|
du wirst gefälscht werden |
| 3. Person Singular |
vitiabitur
|
er/sie/es wird gefälscht werden |
| 1. Person Plural |
vitiabimur
|
wir werden gefälscht werden |
| 2. Person Plural |
vitiabimini
|
ihr werdet gefälscht werden |
| 3. Person Plural |
vitiabuntur
|
sie werden gefälscht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavi
|
ich habe gefälscht |
| 2. Person Singular |
vitiavisti
|
du hast gefälscht |
| 3. Person Singular |
vitiavit
|
er/sie/es hat gefälscht |
| 1. Person Plural |
vitiavimus
|
wir haben gefälscht |
| 2. Person Plural |
vitiavistis
|
ihr habt gefälscht |
| 3. Person Plural |
vitiaverunt vitiavere
|
sie haben gefälscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus sum
|
ich bin gefälscht worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus es
|
du bist gefälscht worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus est
|
er/sie/es ist gefälscht worden |
| 1. Person Plural |
vitiati sumus
|
wir sind gefälscht worden |
| 2. Person Plural |
vitiati estis
|
ihr seid gefälscht worden |
| 3. Person Plural |
vitiati sunt
|
sie sind gefälscht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiaverim
|
ich habe gefälscht |
| 2. Person Singular |
vitiaveris
|
du habest gefälscht |
| 3. Person Singular |
vitiaverit
|
er/sie/es habe gefälscht |
| 1. Person Plural |
vitiaverimus
|
wir haben gefälscht |
| 2. Person Plural |
vitiaveritis
|
ihr habet gefälscht |
| 3. Person Plural |
vitiaverint
|
sie haben gefälscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus sim
|
ich sei gefälscht worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus sis
|
du seiest gefälscht worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus sit
|
er/sie/es sei gefälscht worden |
| 1. Person Plural |
vitiati simus
|
wir seien gefälscht worden |
| 2. Person Plural |
vitiati sitis
|
ihr seiet gefälscht worden |
| 3. Person Plural |
vitiati sint
|
sie seien gefälscht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiaveram
|
ich hatte gefälscht |
| 2. Person Singular |
vitiaveras
|
du hattest gefälscht |
| 3. Person Singular |
vitiaverat
|
er/sie/es hatte gefälscht |
| 1. Person Plural |
vitiaveramus
|
wir hatten gefälscht |
| 2. Person Plural |
vitiaveratis
|
ihr hattet gefälscht |
| 3. Person Plural |
vitiaverant
|
sie hatten gefälscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus eram
|
ich war gefälscht worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus eras
|
du warst gefälscht worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus erat
|
er/sie/es war gefälscht worden |
| 1. Person Plural |
vitiati eramus
|
wir waren gefälscht worden |
| 2. Person Plural |
vitiati eratis
|
ihr wart gefälscht worden |
| 3. Person Plural |
vitiati erant
|
sie waren gefälscht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavissem
|
ich hätte gefälscht |
| 2. Person Singular |
vitiavisses
|
du hättest gefälscht |
| 3. Person Singular |
vitiavisset
|
er/sie/es hätte gefälscht |
| 1. Person Plural |
vitiavissemus
|
wir hätten gefälscht |
| 2. Person Plural |
vitiavissetis
|
ihr hättet gefälscht |
| 3. Person Plural |
vitiavissent
|
sie hätten gefälscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus essem
|
ich wäre gefälscht worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus esses
|
du wärest gefälscht worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus esset
|
er/sie/es wäre gefälscht worden |
| 1. Person Plural |
vitiati essemus
|
wir wären gefälscht worden |
| 2. Person Plural |
vitiati essetis
|
ihr wäret gefälscht worden |
| 3. Person Plural |
vitiati essent
|
sie wären gefälscht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavero
|
ich werde gefälscht haben |
| 2. Person Singular |
vitiaveris
|
du wirst gefälscht haben |
| 3. Person Singular |
vitiaverit
|
er/sie/es wird gefälscht haben |
| 1. Person Plural |
vitiaverimus
|
wir werden gefälscht haben |
| 2. Person Plural |
vitiaveritis
|
ihr werdet gefälscht haben |
| 3. Person Plural |
vitiaverint
|
sie werden gefälscht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus ero
|
ich werde gefälscht worden sein |
| 2. Person Singular |
vitiatus eris
|
du wirst gefälscht worden sein |
| 3. Person Singular |
vitiatus erit
|
er/sie/es wird gefälscht worden sein |
| 1. Person Plural |
vitiati erimus
|
wir werden gefälscht worden sein |
| 2. Person Plural |
vitiati eritis
|
ihr werdet gefälscht worden sein |
| 3. Person Plural |
vitiati erunt
|
sie werden gefälscht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vitiare
|
fälschen |
| Vorzeitigkeit |
vitiavisse
|
gefälscht haben |
| Nachzeitigkeit |
vitiaturum esse
|
fälschen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vitiari vitiarier
|
gefälscht werden |
| Vorzeitigkeit |
vitiatum esse
|
gefälscht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vitiatum iri
|
künftig gefälscht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vitia
|
fälsche; fälsch! |
| 2. Person Plural |
vitiate
|
fälscht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vitiato
|
| 3. Person Singular |
vitiato
|
| 2. Person Plural |
vitiatote
|
| 3. Person Plural |
vitianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vitiare
|
das Fälschen |
| Genitiv |
vitiandi
|
des Fälschens |
| Dativ |
vitiando
|
dem Fälschen |
| Akkusativ |
vitiandum
|
das Fälschen |
| Ablativ |
vitiando
|
durch das Fälschen |
| Vokativ |
vitiande
|
Fälschen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiandus
|
vitianda
|
vitiandum
|
| Genitiv |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitiandi
|
| Dativ |
vitiando
|
vitiandae
|
vitiando
|
| Akkusativ |
vitiandum
|
vitiandam
|
vitiandum
|
| Ablativ |
vitiando
|
vitianda
|
vitiando
|
| Vokativ |
vitiande
|
vitianda
|
vitiandum
|
Plural
| Nominativ |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitianda
|
| Genitiv |
vitiandorum
|
vitiandarum
|
vitiandorum
|
| Dativ |
vitiandis
|
vitiandis
|
vitiandis
|
| Akkusativ |
vitiandos
|
vitiandas
|
vitianda
|
| Ablativ |
vitiandis
|
vitiandis
|
vitiandis
|
| Vokativ |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitians
|
vitians
|
vitians
|
| Genitiv |
vitiantis
|
vitiantis
|
vitiantis
|
| Dativ |
vitianti
|
vitianti
|
vitianti
|
| Akkusativ |
vitiantem
|
vitiantem
|
vitians
|
| Ablativ |
vitianti vitiante
|
vitianti vitiante
|
vitianti vitiante
|
| Vokativ |
vitians
|
vitians
|
vitians
|
Plural
| Nominativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
| Genitiv |
vitiantium vitiantum
|
vitiantium vitiantum
|
vitiantium vitiantum
|
| Dativ |
vitiantibus
|
vitiantibus
|
vitiantibus
|
| Akkusativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
| Ablativ |
vitiantibus
|
vitiantibus
|
vitiantibus
|
| Vokativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiatus
|
vitiata
|
vitiatum
|
| Genitiv |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiati
|
| Dativ |
vitiato
|
vitiatae
|
vitiato
|
| Akkusativ |
vitiatum
|
vitiatam
|
vitiatum
|
| Ablativ |
vitiato
|
vitiata
|
vitiato
|
| Vokativ |
vitiate
|
vitiata
|
vitiatum
|
Plural
| Nominativ |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiata
|
| Genitiv |
vitiatorum
|
vitiatarum
|
vitiatorum
|
| Dativ |
vitiatis
|
vitiatis
|
vitiatis
|
| Akkusativ |
vitiatos
|
vitiatas
|
vitiata
|
| Ablativ |
vitiatis
|
vitiatis
|
vitiatis
|
| Vokativ |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiaturus
|
vitiatura
|
vitiaturum
|
| Genitiv |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiaturi
|
| Dativ |
vitiaturo
|
vitiaturae
|
vitiaturo
|
| Akkusativ |
vitiaturum
|
vitiaturam
|
vitiaturum
|
| Ablativ |
vitiaturo
|
vitiatura
|
vitiaturo
|
| Vokativ |
vitiature
|
vitiatura
|
vitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiatura
|
| Genitiv |
vitiaturorum
|
vitiaturarum
|
vitiaturorum
|
| Dativ |
vitiaturis
|
vitiaturis
|
vitiaturis
|
| Akkusativ |
vitiaturos
|
vitiaturas
|
vitiatura
|
| Ablativ |
vitiaturis
|
vitiaturis
|
vitiaturis
|
| Vokativ |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vitiatum
|
vitiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitio
|
|
| 2. Person Singular |
vitias
|
|
| 3. Person Singular |
vitiat
|
|
| 1. Person Plural |
vitiamus
|
|
| 2. Person Plural |
vitiatis
|
|
| 3. Person Plural |
vitiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitior
|
|
| 2. Person Singular |
vitiaris vitiare
|
|
| 3. Person Singular |
vitiatur
|
|
| 1. Person Plural |
vitiamur
|
|
| 2. Person Plural |
vitiamini
|
|
| 3. Person Plural |
vitiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiem
|
|
| 2. Person Singular |
vities
|
|
| 3. Person Singular |
vitiet
|
|
| 1. Person Plural |
vitiemus
|
|
| 2. Person Plural |
vitietis
|
|
| 3. Person Plural |
vitient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitier
|
|
| 2. Person Singular |
vitieris vitiere
|
|
| 3. Person Singular |
vitietur
|
|
| 1. Person Plural |
vitiemur
|
|
| 2. Person Plural |
vitiemini
|
|
| 3. Person Plural |
vitientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabam
|
|
| 2. Person Singular |
vitiabas
|
|
| 3. Person Singular |
vitiabat
|
|
| 1. Person Plural |
vitiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
vitiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
vitiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabar
|
|
| 2. Person Singular |
vitiabaris vitiabare
|
|
| 3. Person Singular |
vitiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
vitiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
vitiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
vitiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiarem
|
|
| 2. Person Singular |
vitiares
|
|
| 3. Person Singular |
vitiaret
|
|
| 1. Person Plural |
vitiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
vitiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
vitiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiarer
|
|
| 2. Person Singular |
vitiareris vitiarere
|
|
| 3. Person Singular |
vitiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
vitiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
vitiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
vitiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabo
|
|
| 2. Person Singular |
vitiabis
|
|
| 3. Person Singular |
vitiabit
|
|
| 1. Person Plural |
vitiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
vitiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
vitiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabor
|
|
| 2. Person Singular |
vitiaberis vitiabere
|
|
| 3. Person Singular |
vitiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
vitiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
vitiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
vitiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavi
|
|
| 2. Person Singular |
vitiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
vitiavit
|
|
| 1. Person Plural |
vitiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
vitiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
vitiaverunt vitiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
vitiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
vitiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
vitiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
vitiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
vitiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
vitiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
vitiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
vitiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
vitiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
vitiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
vitiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
vitiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
vitiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
vitiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
vitiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
vitiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
vitiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
vitiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
vitiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
vitiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
vitiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
vitiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
vitiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
vitiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
vitiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
vitiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
vitiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
vitiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
vitiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
vitiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
vitiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
vitiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
vitiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
vitiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
vitiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavero
|
|
| 2. Person Singular |
vitiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
vitiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
vitiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
vitiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
vitiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
vitiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
vitiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
vitiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
vitiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
vitiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vitiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
vitiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
vitiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vitiari vitiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
vitiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
vitiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vitia
|
! |
| 2. Person Plural |
vitiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vitiato
|
| 3. Person Singular |
vitiato
|
| 2. Person Plural |
vitiatote
|
| 3. Person Plural |
vitianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vitiare
|
|
| Genitiv |
vitiandi
|
|
| Dativ |
vitiando
|
|
| Akkusativ |
vitiandum
|
|
| Ablativ |
vitiando
|
|
| Vokativ |
vitiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiandus
|
vitianda
|
vitiandum
|
| Genitiv |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitiandi
|
| Dativ |
vitiando
|
vitiandae
|
vitiando
|
| Akkusativ |
vitiandum
|
vitiandam
|
vitiandum
|
| Ablativ |
vitiando
|
vitianda
|
vitiando
|
| Vokativ |
vitiande
|
vitianda
|
vitiandum
|
Plural
| Nominativ |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitianda
|
| Genitiv |
vitiandorum
|
vitiandarum
|
vitiandorum
|
| Dativ |
vitiandis
|
vitiandis
|
vitiandis
|
| Akkusativ |
vitiandos
|
vitiandas
|
vitianda
|
| Ablativ |
vitiandis
|
vitiandis
|
vitiandis
|
| Vokativ |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitians
|
vitians
|
vitians
|
| Genitiv |
vitiantis
|
vitiantis
|
vitiantis
|
| Dativ |
vitianti
|
vitianti
|
vitianti
|
| Akkusativ |
vitiantem
|
vitiantem
|
vitians
|
| Ablativ |
vitianti vitiante
|
vitianti vitiante
|
vitianti vitiante
|
| Vokativ |
vitians
|
vitians
|
vitians
|
Plural
| Nominativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
| Genitiv |
vitiantium vitiantum
|
vitiantium vitiantum
|
vitiantium vitiantum
|
| Dativ |
vitiantibus
|
vitiantibus
|
vitiantibus
|
| Akkusativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
| Ablativ |
vitiantibus
|
vitiantibus
|
vitiantibus
|
| Vokativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiatus
|
vitiata
|
vitiatum
|
| Genitiv |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiati
|
| Dativ |
vitiato
|
vitiatae
|
vitiato
|
| Akkusativ |
vitiatum
|
vitiatam
|
vitiatum
|
| Ablativ |
vitiato
|
vitiata
|
vitiato
|
| Vokativ |
vitiate
|
vitiata
|
vitiatum
|
Plural
| Nominativ |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiata
|
| Genitiv |
vitiatorum
|
vitiatarum
|
vitiatorum
|
| Dativ |
vitiatis
|
vitiatis
|
vitiatis
|
| Akkusativ |
vitiatos
|
vitiatas
|
vitiata
|
| Ablativ |
vitiatis
|
vitiatis
|
vitiatis
|
| Vokativ |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiaturus
|
vitiatura
|
vitiaturum
|
| Genitiv |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiaturi
|
| Dativ |
vitiaturo
|
vitiaturae
|
vitiaturo
|
| Akkusativ |
vitiaturum
|
vitiaturam
|
vitiaturum
|
| Ablativ |
vitiaturo
|
vitiatura
|
vitiaturo
|
| Vokativ |
vitiature
|
vitiatura
|
vitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiatura
|
| Genitiv |
vitiaturorum
|
vitiaturarum
|
vitiaturorum
|
| Dativ |
vitiaturis
|
vitiaturis
|
vitiaturis
|
| Akkusativ |
vitiaturos
|
vitiaturas
|
vitiatura
|
| Ablativ |
vitiaturis
|
vitiaturis
|
vitiaturis
|
| Vokativ |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vitiatum
|
vitiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitio
|
ich schände |
| 2. Person Singular |
vitias
|
du schändest |
| 3. Person Singular |
vitiat
|
er/sie/es schändet |
| 1. Person Plural |
vitiamus
|
wir schänden |
| 2. Person Plural |
vitiatis
|
ihr schändet |
| 3. Person Plural |
vitiant
|
sie schänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitior
|
ich werde geschändet |
| 2. Person Singular |
vitiaris vitiare
|
du wirst geschändet |
| 3. Person Singular |
vitiatur
|
er/sie/es wird geschändet |
| 1. Person Plural |
vitiamur
|
wir werden geschändet |
| 2. Person Plural |
vitiamini
|
ihr werdet geschändet |
| 3. Person Plural |
vitiantur
|
sie werden geschändet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiem
|
ich schände |
| 2. Person Singular |
vities
|
du schändest |
| 3. Person Singular |
vitiet
|
er/sie/es schände |
| 1. Person Plural |
vitiemus
|
wir schänden |
| 2. Person Plural |
vitietis
|
ihr schändet |
| 3. Person Plural |
vitient
|
sie schänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitier
|
ich werde geschändet |
| 2. Person Singular |
vitieris vitiere
|
du werdest geschändet |
| 3. Person Singular |
vitietur
|
er/sie/es werde geschändet |
| 1. Person Plural |
vitiemur
|
wir werden geschändet |
| 2. Person Plural |
vitiemini
|
ihr werdet geschändet |
| 3. Person Plural |
vitientur
|
sie werden geschändet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabam
|
ich schändete |
| 2. Person Singular |
vitiabas
|
du schändetest |
| 3. Person Singular |
vitiabat
|
er/sie/es schändete |
| 1. Person Plural |
vitiabamus
|
wir schändeten |
| 2. Person Plural |
vitiabatis
|
ihr schändetet |
| 3. Person Plural |
vitiabant
|
sie schändeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabar
|
ich wurde geschändet |
| 2. Person Singular |
vitiabaris vitiabare
|
du wurdest geschändet |
| 3. Person Singular |
vitiabatur
|
er/sie/es wurde geschändet |
| 1. Person Plural |
vitiabamur
|
wir wurden geschändet |
| 2. Person Plural |
vitiabamini
|
ihr wurdet geschändet |
| 3. Person Plural |
vitiabantur
|
sie wurden geschändet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiarem
|
ich schändete |
| 2. Person Singular |
vitiares
|
du schändetest |
| 3. Person Singular |
vitiaret
|
er/sie/es schändete |
| 1. Person Plural |
vitiaremus
|
wir schändeten |
| 2. Person Plural |
vitiaretis
|
ihr schändetet |
| 3. Person Plural |
vitiarent
|
sie schändeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiarer
|
ich würde geschändet |
| 2. Person Singular |
vitiareris vitiarere
|
du würdest geschändet |
| 3. Person Singular |
vitiaretur
|
er/sie/es würde geschändet |
| 1. Person Plural |
vitiaremur
|
wir würden geschändet |
| 2. Person Plural |
vitiaremini
|
ihr würdet geschändet |
| 3. Person Plural |
vitiarentur
|
sie würden geschändet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabo
|
ich werde schänden |
| 2. Person Singular |
vitiabis
|
du wirst schänden |
| 3. Person Singular |
vitiabit
|
er/sie/es wird schänden |
| 1. Person Plural |
vitiabimus
|
wir werden schänden |
| 2. Person Plural |
vitiabitis
|
ihr werdet schänden |
| 3. Person Plural |
vitiabunt
|
sie werden schänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabor
|
ich werde geschändet werden |
| 2. Person Singular |
vitiaberis vitiabere
|
du wirst geschändet werden |
| 3. Person Singular |
vitiabitur
|
er/sie/es wird geschändet werden |
| 1. Person Plural |
vitiabimur
|
wir werden geschändet werden |
| 2. Person Plural |
vitiabimini
|
ihr werdet geschändet werden |
| 3. Person Plural |
vitiabuntur
|
sie werden geschändet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavi
|
ich habe geschändet |
| 2. Person Singular |
vitiavisti
|
du hast geschändet |
| 3. Person Singular |
vitiavit
|
er/sie/es hat geschändet |
| 1. Person Plural |
vitiavimus
|
wir haben geschändet |
| 2. Person Plural |
vitiavistis
|
ihr habt geschändet |
| 3. Person Plural |
vitiaverunt vitiavere
|
sie haben geschändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus sum
|
ich bin geschändet worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus es
|
du bist geschändet worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus est
|
er/sie/es ist geschändet worden |
| 1. Person Plural |
vitiati sumus
|
wir sind geschändet worden |
| 2. Person Plural |
vitiati estis
|
ihr seid geschändet worden |
| 3. Person Plural |
vitiati sunt
|
sie sind geschändet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiaverim
|
ich habe geschändet |
| 2. Person Singular |
vitiaveris
|
du habest geschändet |
| 3. Person Singular |
vitiaverit
|
er/sie/es habe geschändet |
| 1. Person Plural |
vitiaverimus
|
wir haben geschändet |
| 2. Person Plural |
vitiaveritis
|
ihr habet geschändet |
| 3. Person Plural |
vitiaverint
|
sie haben geschändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus sim
|
ich sei geschändet worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus sis
|
du seiest geschändet worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus sit
|
er/sie/es sei geschändet worden |
| 1. Person Plural |
vitiati simus
|
wir seien geschändet worden |
| 2. Person Plural |
vitiati sitis
|
ihr seiet geschändet worden |
| 3. Person Plural |
vitiati sint
|
sie seien geschändet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiaveram
|
ich hatte geschändet |
| 2. Person Singular |
vitiaveras
|
du hattest geschändet |
| 3. Person Singular |
vitiaverat
|
er/sie/es hatte geschändet |
| 1. Person Plural |
vitiaveramus
|
wir hatten geschändet |
| 2. Person Plural |
vitiaveratis
|
ihr hattet geschändet |
| 3. Person Plural |
vitiaverant
|
sie hatten geschändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus eram
|
ich war geschändet worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus eras
|
du warst geschändet worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus erat
|
er/sie/es war geschändet worden |
| 1. Person Plural |
vitiati eramus
|
wir waren geschändet worden |
| 2. Person Plural |
vitiati eratis
|
ihr wart geschändet worden |
| 3. Person Plural |
vitiati erant
|
sie waren geschändet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavissem
|
ich hätte geschändet |
| 2. Person Singular |
vitiavisses
|
du hättest geschändet |
| 3. Person Singular |
vitiavisset
|
er/sie/es hätte geschändet |
| 1. Person Plural |
vitiavissemus
|
wir hätten geschändet |
| 2. Person Plural |
vitiavissetis
|
ihr hättet geschändet |
| 3. Person Plural |
vitiavissent
|
sie hätten geschändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus essem
|
ich wäre geschändet worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus esses
|
du wärest geschändet worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus esset
|
er/sie/es wäre geschändet worden |
| 1. Person Plural |
vitiati essemus
|
wir wären geschändet worden |
| 2. Person Plural |
vitiati essetis
|
ihr wäret geschändet worden |
| 3. Person Plural |
vitiati essent
|
sie wären geschändet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavero
|
ich werde geschändet haben |
| 2. Person Singular |
vitiaveris
|
du wirst geschändet haben |
| 3. Person Singular |
vitiaverit
|
er/sie/es wird geschändet haben |
| 1. Person Plural |
vitiaverimus
|
wir werden geschändet haben |
| 2. Person Plural |
vitiaveritis
|
ihr werdet geschändet haben |
| 3. Person Plural |
vitiaverint
|
sie werden geschändet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus ero
|
ich werde geschändet worden sein |
| 2. Person Singular |
vitiatus eris
|
du wirst geschändet worden sein |
| 3. Person Singular |
vitiatus erit
|
er/sie/es wird geschändet worden sein |
| 1. Person Plural |
vitiati erimus
|
wir werden geschändet worden sein |
| 2. Person Plural |
vitiati eritis
|
ihr werdet geschändet worden sein |
| 3. Person Plural |
vitiati erunt
|
sie werden geschändet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vitiare
|
schänden |
| Vorzeitigkeit |
vitiavisse
|
geschändet haben |
| Nachzeitigkeit |
vitiaturum esse
|
schänden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vitiari vitiarier
|
geschändet werden |
| Vorzeitigkeit |
vitiatum esse
|
geschändet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vitiatum iri
|
künftig geschändet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vitia
|
schände! |
| 2. Person Plural |
vitiate
|
schändet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vitiato
|
| 3. Person Singular |
vitiato
|
| 2. Person Plural |
vitiatote
|
| 3. Person Plural |
vitianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vitiare
|
das Schänden |
| Genitiv |
vitiandi
|
des Schändens |
| Dativ |
vitiando
|
dem Schänden |
| Akkusativ |
vitiandum
|
das Schänden |
| Ablativ |
vitiando
|
durch das Schänden |
| Vokativ |
vitiande
|
Schänden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiandus
|
vitianda
|
vitiandum
|
| Genitiv |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitiandi
|
| Dativ |
vitiando
|
vitiandae
|
vitiando
|
| Akkusativ |
vitiandum
|
vitiandam
|
vitiandum
|
| Ablativ |
vitiando
|
vitianda
|
vitiando
|
| Vokativ |
vitiande
|
vitianda
|
vitiandum
|
Plural
| Nominativ |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitianda
|
| Genitiv |
vitiandorum
|
vitiandarum
|
vitiandorum
|
| Dativ |
vitiandis
|
vitiandis
|
vitiandis
|
| Akkusativ |
vitiandos
|
vitiandas
|
vitianda
|
| Ablativ |
vitiandis
|
vitiandis
|
vitiandis
|
| Vokativ |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitians
|
vitians
|
vitians
|
| Genitiv |
vitiantis
|
vitiantis
|
vitiantis
|
| Dativ |
vitianti
|
vitianti
|
vitianti
|
| Akkusativ |
vitiantem
|
vitiantem
|
vitians
|
| Ablativ |
vitianti vitiante
|
vitianti vitiante
|
vitianti vitiante
|
| Vokativ |
vitians
|
vitians
|
vitians
|
Plural
| Nominativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
| Genitiv |
vitiantium vitiantum
|
vitiantium vitiantum
|
vitiantium vitiantum
|
| Dativ |
vitiantibus
|
vitiantibus
|
vitiantibus
|
| Akkusativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
| Ablativ |
vitiantibus
|
vitiantibus
|
vitiantibus
|
| Vokativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiatus
|
vitiata
|
vitiatum
|
| Genitiv |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiati
|
| Dativ |
vitiato
|
vitiatae
|
vitiato
|
| Akkusativ |
vitiatum
|
vitiatam
|
vitiatum
|
| Ablativ |
vitiato
|
vitiata
|
vitiato
|
| Vokativ |
vitiate
|
vitiata
|
vitiatum
|
Plural
| Nominativ |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiata
|
| Genitiv |
vitiatorum
|
vitiatarum
|
vitiatorum
|
| Dativ |
vitiatis
|
vitiatis
|
vitiatis
|
| Akkusativ |
vitiatos
|
vitiatas
|
vitiata
|
| Ablativ |
vitiatis
|
vitiatis
|
vitiatis
|
| Vokativ |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiaturus
|
vitiatura
|
vitiaturum
|
| Genitiv |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiaturi
|
| Dativ |
vitiaturo
|
vitiaturae
|
vitiaturo
|
| Akkusativ |
vitiaturum
|
vitiaturam
|
vitiaturum
|
| Ablativ |
vitiaturo
|
vitiatura
|
vitiaturo
|
| Vokativ |
vitiature
|
vitiatura
|
vitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiatura
|
| Genitiv |
vitiaturorum
|
vitiaturarum
|
vitiaturorum
|
| Dativ |
vitiaturis
|
vitiaturis
|
vitiaturis
|
| Akkusativ |
vitiaturos
|
vitiaturas
|
vitiatura
|
| Ablativ |
vitiaturis
|
vitiaturis
|
vitiaturis
|
| Vokativ |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vitiatum
|
vitiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitio
|
ich verfälsche |
| 2. Person Singular |
vitias
|
du verfälschst |
| 3. Person Singular |
vitiat
|
er/sie/es verfälscht |
| 1. Person Plural |
vitiamus
|
wir verfälschen |
| 2. Person Plural |
vitiatis
|
ihr verfälscht |
| 3. Person Plural |
vitiant
|
sie verfälschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitior
|
ich werde verfälscht |
| 2. Person Singular |
vitiaris vitiare
|
du wirst verfälscht |
| 3. Person Singular |
vitiatur
|
er/sie/es wird verfälscht |
| 1. Person Plural |
vitiamur
|
wir werden verfälscht |
| 2. Person Plural |
vitiamini
|
ihr werdet verfälscht |
| 3. Person Plural |
vitiantur
|
sie werden verfälscht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiem
|
ich verfälsche |
| 2. Person Singular |
vities
|
du verfälschest |
| 3. Person Singular |
vitiet
|
er/sie/es verfälsche |
| 1. Person Plural |
vitiemus
|
wir verfälschen |
| 2. Person Plural |
vitietis
|
ihr verfälschet |
| 3. Person Plural |
vitient
|
sie verfälschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitier
|
ich werde verfälscht |
| 2. Person Singular |
vitieris vitiere
|
du werdest verfälscht |
| 3. Person Singular |
vitietur
|
er/sie/es werde verfälscht |
| 1. Person Plural |
vitiemur
|
wir werden verfälscht |
| 2. Person Plural |
vitiemini
|
ihr werdet verfälscht |
| 3. Person Plural |
vitientur
|
sie werden verfälscht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabam
|
ich verfälschte |
| 2. Person Singular |
vitiabas
|
du verfälschtest |
| 3. Person Singular |
vitiabat
|
er/sie/es verfälschte |
| 1. Person Plural |
vitiabamus
|
wir verfälschten |
| 2. Person Plural |
vitiabatis
|
ihr verfälschtet |
| 3. Person Plural |
vitiabant
|
sie verfälschten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabar
|
ich wurde verfälscht |
| 2. Person Singular |
vitiabaris vitiabare
|
du wurdest verfälscht |
| 3. Person Singular |
vitiabatur
|
er/sie/es wurde verfälscht |
| 1. Person Plural |
vitiabamur
|
wir wurden verfälscht |
| 2. Person Plural |
vitiabamini
|
ihr wurdet verfälscht |
| 3. Person Plural |
vitiabantur
|
sie wurden verfälscht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiarem
|
ich verfälschte |
| 2. Person Singular |
vitiares
|
du verfälschtest |
| 3. Person Singular |
vitiaret
|
er/sie/es verfälschte |
| 1. Person Plural |
vitiaremus
|
wir verfälschten |
| 2. Person Plural |
vitiaretis
|
ihr verfälschtet |
| 3. Person Plural |
vitiarent
|
sie verfälschten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiarer
|
ich würde verfälscht |
| 2. Person Singular |
vitiareris vitiarere
|
du würdest verfälscht |
| 3. Person Singular |
vitiaretur
|
er/sie/es würde verfälscht |
| 1. Person Plural |
vitiaremur
|
wir würden verfälscht |
| 2. Person Plural |
vitiaremini
|
ihr würdet verfälscht |
| 3. Person Plural |
vitiarentur
|
sie würden verfälscht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabo
|
ich werde verfälschen |
| 2. Person Singular |
vitiabis
|
du wirst verfälschen |
| 3. Person Singular |
vitiabit
|
er/sie/es wird verfälschen |
| 1. Person Plural |
vitiabimus
|
wir werden verfälschen |
| 2. Person Plural |
vitiabitis
|
ihr werdet verfälschen |
| 3. Person Plural |
vitiabunt
|
sie werden verfälschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabor
|
ich werde verfälscht werden |
| 2. Person Singular |
vitiaberis vitiabere
|
du wirst verfälscht werden |
| 3. Person Singular |
vitiabitur
|
er/sie/es wird verfälscht werden |
| 1. Person Plural |
vitiabimur
|
wir werden verfälscht werden |
| 2. Person Plural |
vitiabimini
|
ihr werdet verfälscht werden |
| 3. Person Plural |
vitiabuntur
|
sie werden verfälscht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavi
|
ich habe verfälscht |
| 2. Person Singular |
vitiavisti
|
du hast verfälscht |
| 3. Person Singular |
vitiavit
|
er/sie/es hat verfälscht |
| 1. Person Plural |
vitiavimus
|
wir haben verfälscht |
| 2. Person Plural |
vitiavistis
|
ihr habt verfälscht |
| 3. Person Plural |
vitiaverunt vitiavere
|
sie haben verfälscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus sum
|
ich bin verfälscht worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus es
|
du bist verfälscht worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus est
|
er/sie/es ist verfälscht worden |
| 1. Person Plural |
vitiati sumus
|
wir sind verfälscht worden |
| 2. Person Plural |
vitiati estis
|
ihr seid verfälscht worden |
| 3. Person Plural |
vitiati sunt
|
sie sind verfälscht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiaverim
|
ich habe verfälscht |
| 2. Person Singular |
vitiaveris
|
du habest verfälscht |
| 3. Person Singular |
vitiaverit
|
er/sie/es habe verfälscht |
| 1. Person Plural |
vitiaverimus
|
wir haben verfälscht |
| 2. Person Plural |
vitiaveritis
|
ihr habet verfälscht |
| 3. Person Plural |
vitiaverint
|
sie haben verfälscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus sim
|
ich sei verfälscht worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus sis
|
du seiest verfälscht worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus sit
|
er/sie/es sei verfälscht worden |
| 1. Person Plural |
vitiati simus
|
wir seien verfälscht worden |
| 2. Person Plural |
vitiati sitis
|
ihr seiet verfälscht worden |
| 3. Person Plural |
vitiati sint
|
sie seien verfälscht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiaveram
|
ich hatte verfälscht |
| 2. Person Singular |
vitiaveras
|
du hattest verfälscht |
| 3. Person Singular |
vitiaverat
|
er/sie/es hatte verfälscht |
| 1. Person Plural |
vitiaveramus
|
wir hatten verfälscht |
| 2. Person Plural |
vitiaveratis
|
ihr hattet verfälscht |
| 3. Person Plural |
vitiaverant
|
sie hatten verfälscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus eram
|
ich war verfälscht worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus eras
|
du warst verfälscht worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus erat
|
er/sie/es war verfälscht worden |
| 1. Person Plural |
vitiati eramus
|
wir waren verfälscht worden |
| 2. Person Plural |
vitiati eratis
|
ihr wart verfälscht worden |
| 3. Person Plural |
vitiati erant
|
sie waren verfälscht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavissem
|
ich hätte verfälscht |
| 2. Person Singular |
vitiavisses
|
du hättest verfälscht |
| 3. Person Singular |
vitiavisset
|
er/sie/es hätte verfälscht |
| 1. Person Plural |
vitiavissemus
|
wir hätten verfälscht |
| 2. Person Plural |
vitiavissetis
|
ihr hättet verfälscht |
| 3. Person Plural |
vitiavissent
|
sie hätten verfälscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus essem
|
ich wäre verfälscht worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus esses
|
du wärest verfälscht worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus esset
|
er/sie/es wäre verfälscht worden |
| 1. Person Plural |
vitiati essemus
|
wir wären verfälscht worden |
| 2. Person Plural |
vitiati essetis
|
ihr wäret verfälscht worden |
| 3. Person Plural |
vitiati essent
|
sie wären verfälscht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavero
|
ich werde verfälscht haben |
| 2. Person Singular |
vitiaveris
|
du wirst verfälscht haben |
| 3. Person Singular |
vitiaverit
|
er/sie/es wird verfälscht haben |
| 1. Person Plural |
vitiaverimus
|
wir werden verfälscht haben |
| 2. Person Plural |
vitiaveritis
|
ihr werdet verfälscht haben |
| 3. Person Plural |
vitiaverint
|
sie werden verfälscht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus ero
|
ich werde verfälscht worden sein |
| 2. Person Singular |
vitiatus eris
|
du wirst verfälscht worden sein |
| 3. Person Singular |
vitiatus erit
|
er/sie/es wird verfälscht worden sein |
| 1. Person Plural |
vitiati erimus
|
wir werden verfälscht worden sein |
| 2. Person Plural |
vitiati eritis
|
ihr werdet verfälscht worden sein |
| 3. Person Plural |
vitiati erunt
|
sie werden verfälscht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vitiare
|
verfälschen |
| Vorzeitigkeit |
vitiavisse
|
verfälscht haben |
| Nachzeitigkeit |
vitiaturum esse
|
verfälschen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vitiari vitiarier
|
verfälscht werden |
| Vorzeitigkeit |
vitiatum esse
|
verfälscht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vitiatum iri
|
künftig verfälscht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vitia
|
verfälsche; verfälsch! |
| 2. Person Plural |
vitiate
|
verfälscht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vitiato
|
| 3. Person Singular |
vitiato
|
| 2. Person Plural |
vitiatote
|
| 3. Person Plural |
vitianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vitiare
|
das Verfälschen |
| Genitiv |
vitiandi
|
des Verfälschens |
| Dativ |
vitiando
|
dem Verfälschen |
| Akkusativ |
vitiandum
|
das Verfälschen |
| Ablativ |
vitiando
|
durch das Verfälschen |
| Vokativ |
vitiande
|
Verfälschen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiandus
|
vitianda
|
vitiandum
|
| Genitiv |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitiandi
|
| Dativ |
vitiando
|
vitiandae
|
vitiando
|
| Akkusativ |
vitiandum
|
vitiandam
|
vitiandum
|
| Ablativ |
vitiando
|
vitianda
|
vitiando
|
| Vokativ |
vitiande
|
vitianda
|
vitiandum
|
Plural
| Nominativ |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitianda
|
| Genitiv |
vitiandorum
|
vitiandarum
|
vitiandorum
|
| Dativ |
vitiandis
|
vitiandis
|
vitiandis
|
| Akkusativ |
vitiandos
|
vitiandas
|
vitianda
|
| Ablativ |
vitiandis
|
vitiandis
|
vitiandis
|
| Vokativ |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitians
|
vitians
|
vitians
|
| Genitiv |
vitiantis
|
vitiantis
|
vitiantis
|
| Dativ |
vitianti
|
vitianti
|
vitianti
|
| Akkusativ |
vitiantem
|
vitiantem
|
vitians
|
| Ablativ |
vitianti vitiante
|
vitianti vitiante
|
vitianti vitiante
|
| Vokativ |
vitians
|
vitians
|
vitians
|
Plural
| Nominativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
| Genitiv |
vitiantium vitiantum
|
vitiantium vitiantum
|
vitiantium vitiantum
|
| Dativ |
vitiantibus
|
vitiantibus
|
vitiantibus
|
| Akkusativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
| Ablativ |
vitiantibus
|
vitiantibus
|
vitiantibus
|
| Vokativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiatus
|
vitiata
|
vitiatum
|
| Genitiv |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiati
|
| Dativ |
vitiato
|
vitiatae
|
vitiato
|
| Akkusativ |
vitiatum
|
vitiatam
|
vitiatum
|
| Ablativ |
vitiato
|
vitiata
|
vitiato
|
| Vokativ |
vitiate
|
vitiata
|
vitiatum
|
Plural
| Nominativ |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiata
|
| Genitiv |
vitiatorum
|
vitiatarum
|
vitiatorum
|
| Dativ |
vitiatis
|
vitiatis
|
vitiatis
|
| Akkusativ |
vitiatos
|
vitiatas
|
vitiata
|
| Ablativ |
vitiatis
|
vitiatis
|
vitiatis
|
| Vokativ |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiaturus
|
vitiatura
|
vitiaturum
|
| Genitiv |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiaturi
|
| Dativ |
vitiaturo
|
vitiaturae
|
vitiaturo
|
| Akkusativ |
vitiaturum
|
vitiaturam
|
vitiaturum
|
| Ablativ |
vitiaturo
|
vitiatura
|
vitiaturo
|
| Vokativ |
vitiature
|
vitiatura
|
vitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiatura
|
| Genitiv |
vitiaturorum
|
vitiaturarum
|
vitiaturorum
|
| Dativ |
vitiaturis
|
vitiaturis
|
vitiaturis
|
| Akkusativ |
vitiaturos
|
vitiaturas
|
vitiatura
|
| Ablativ |
vitiaturis
|
vitiaturis
|
vitiaturis
|
| Vokativ |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vitiatum
|
vitiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitio
|
ich verletze |
| 2. Person Singular |
vitias
|
du verletzt |
| 3. Person Singular |
vitiat
|
er/sie/es verletzt |
| 1. Person Plural |
vitiamus
|
wir verletzen |
| 2. Person Plural |
vitiatis
|
ihr verletzt |
| 3. Person Plural |
vitiant
|
sie verletzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitior
|
ich werde verletzt |
| 2. Person Singular |
vitiaris vitiare
|
du wirst verletzt |
| 3. Person Singular |
vitiatur
|
er/sie/es wird verletzt |
| 1. Person Plural |
vitiamur
|
wir werden verletzt |
| 2. Person Plural |
vitiamini
|
ihr werdet verletzt |
| 3. Person Plural |
vitiantur
|
sie werden verletzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiem
|
ich verletze |
| 2. Person Singular |
vities
|
du verletzest |
| 3. Person Singular |
vitiet
|
er/sie/es verletze |
| 1. Person Plural |
vitiemus
|
wir verletzen |
| 2. Person Plural |
vitietis
|
ihr verletzet |
| 3. Person Plural |
vitient
|
sie verletzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitier
|
ich werde verletzt |
| 2. Person Singular |
vitieris vitiere
|
du werdest verletzt |
| 3. Person Singular |
vitietur
|
er/sie/es werde verletzt |
| 1. Person Plural |
vitiemur
|
wir werden verletzt |
| 2. Person Plural |
vitiemini
|
ihr werdet verletzt |
| 3. Person Plural |
vitientur
|
sie werden verletzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabam
|
ich verletzte |
| 2. Person Singular |
vitiabas
|
du verletztest |
| 3. Person Singular |
vitiabat
|
er/sie/es verletzte |
| 1. Person Plural |
vitiabamus
|
wir verletzten |
| 2. Person Plural |
vitiabatis
|
ihr verletztet |
| 3. Person Plural |
vitiabant
|
sie verletzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabar
|
ich wurde verletzt |
| 2. Person Singular |
vitiabaris vitiabare
|
du wurdest verletzt |
| 3. Person Singular |
vitiabatur
|
er/sie/es wurde verletzt |
| 1. Person Plural |
vitiabamur
|
wir wurden verletzt |
| 2. Person Plural |
vitiabamini
|
ihr wurdet verletzt |
| 3. Person Plural |
vitiabantur
|
sie wurden verletzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiarem
|
ich verletzte |
| 2. Person Singular |
vitiares
|
du verletztest |
| 3. Person Singular |
vitiaret
|
er/sie/es verletzte |
| 1. Person Plural |
vitiaremus
|
wir verletzten |
| 2. Person Plural |
vitiaretis
|
ihr verletztet |
| 3. Person Plural |
vitiarent
|
sie verletzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiarer
|
ich würde verletzt |
| 2. Person Singular |
vitiareris vitiarere
|
du würdest verletzt |
| 3. Person Singular |
vitiaretur
|
er/sie/es würde verletzt |
| 1. Person Plural |
vitiaremur
|
wir würden verletzt |
| 2. Person Plural |
vitiaremini
|
ihr würdet verletzt |
| 3. Person Plural |
vitiarentur
|
sie würden verletzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabo
|
ich werde verletzen |
| 2. Person Singular |
vitiabis
|
du wirst verletzen |
| 3. Person Singular |
vitiabit
|
er/sie/es wird verletzen |
| 1. Person Plural |
vitiabimus
|
wir werden verletzen |
| 2. Person Plural |
vitiabitis
|
ihr werdet verletzen |
| 3. Person Plural |
vitiabunt
|
sie werden verletzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiabor
|
ich werde verletzt werden |
| 2. Person Singular |
vitiaberis vitiabere
|
du wirst verletzt werden |
| 3. Person Singular |
vitiabitur
|
er/sie/es wird verletzt werden |
| 1. Person Plural |
vitiabimur
|
wir werden verletzt werden |
| 2. Person Plural |
vitiabimini
|
ihr werdet verletzt werden |
| 3. Person Plural |
vitiabuntur
|
sie werden verletzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavi
|
ich habe verletzt |
| 2. Person Singular |
vitiavisti
|
du hast verletzt |
| 3. Person Singular |
vitiavit
|
er/sie/es hat verletzt |
| 1. Person Plural |
vitiavimus
|
wir haben verletzt |
| 2. Person Plural |
vitiavistis
|
ihr habt verletzt |
| 3. Person Plural |
vitiaverunt vitiavere
|
sie haben verletzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus sum
|
ich bin verletzt worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus es
|
du bist verletzt worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus est
|
er/sie/es ist verletzt worden |
| 1. Person Plural |
vitiati sumus
|
wir sind verletzt worden |
| 2. Person Plural |
vitiati estis
|
ihr seid verletzt worden |
| 3. Person Plural |
vitiati sunt
|
sie sind verletzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiaverim
|
ich habe verletzt |
| 2. Person Singular |
vitiaveris
|
du habest verletzt |
| 3. Person Singular |
vitiaverit
|
er/sie/es habe verletzt |
| 1. Person Plural |
vitiaverimus
|
wir haben verletzt |
| 2. Person Plural |
vitiaveritis
|
ihr habet verletzt |
| 3. Person Plural |
vitiaverint
|
sie haben verletzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus sim
|
ich sei verletzt worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus sis
|
du seiest verletzt worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus sit
|
er/sie/es sei verletzt worden |
| 1. Person Plural |
vitiati simus
|
wir seien verletzt worden |
| 2. Person Plural |
vitiati sitis
|
ihr seiet verletzt worden |
| 3. Person Plural |
vitiati sint
|
sie seien verletzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiaveram
|
ich hatte verletzt |
| 2. Person Singular |
vitiaveras
|
du hattest verletzt |
| 3. Person Singular |
vitiaverat
|
er/sie/es hatte verletzt |
| 1. Person Plural |
vitiaveramus
|
wir hatten verletzt |
| 2. Person Plural |
vitiaveratis
|
ihr hattet verletzt |
| 3. Person Plural |
vitiaverant
|
sie hatten verletzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus eram
|
ich war verletzt worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus eras
|
du warst verletzt worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus erat
|
er/sie/es war verletzt worden |
| 1. Person Plural |
vitiati eramus
|
wir waren verletzt worden |
| 2. Person Plural |
vitiati eratis
|
ihr wart verletzt worden |
| 3. Person Plural |
vitiati erant
|
sie waren verletzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavissem
|
ich hätte verletzt |
| 2. Person Singular |
vitiavisses
|
du hättest verletzt |
| 3. Person Singular |
vitiavisset
|
er/sie/es hätte verletzt |
| 1. Person Plural |
vitiavissemus
|
wir hätten verletzt |
| 2. Person Plural |
vitiavissetis
|
ihr hättet verletzt |
| 3. Person Plural |
vitiavissent
|
sie hätten verletzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus essem
|
ich wäre verletzt worden |
| 2. Person Singular |
vitiatus esses
|
du wärest verletzt worden |
| 3. Person Singular |
vitiatus esset
|
er/sie/es wäre verletzt worden |
| 1. Person Plural |
vitiati essemus
|
wir wären verletzt worden |
| 2. Person Plural |
vitiati essetis
|
ihr wäret verletzt worden |
| 3. Person Plural |
vitiati essent
|
sie wären verletzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiavero
|
ich werde verletzt haben |
| 2. Person Singular |
vitiaveris
|
du wirst verletzt haben |
| 3. Person Singular |
vitiaverit
|
er/sie/es wird verletzt haben |
| 1. Person Plural |
vitiaverimus
|
wir werden verletzt haben |
| 2. Person Plural |
vitiaveritis
|
ihr werdet verletzt haben |
| 3. Person Plural |
vitiaverint
|
sie werden verletzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vitiatus ero
|
ich werde verletzt worden sein |
| 2. Person Singular |
vitiatus eris
|
du wirst verletzt worden sein |
| 3. Person Singular |
vitiatus erit
|
er/sie/es wird verletzt worden sein |
| 1. Person Plural |
vitiati erimus
|
wir werden verletzt worden sein |
| 2. Person Plural |
vitiati eritis
|
ihr werdet verletzt worden sein |
| 3. Person Plural |
vitiati erunt
|
sie werden verletzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vitiare
|
verletzen |
| Vorzeitigkeit |
vitiavisse
|
verletzt haben |
| Nachzeitigkeit |
vitiaturum esse
|
verletzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vitiari vitiarier
|
verletzt werden |
| Vorzeitigkeit |
vitiatum esse
|
verletzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vitiatum iri
|
künftig verletzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vitia
|
verletze; verletz! |
| 2. Person Plural |
vitiate
|
verletzt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vitiato
|
| 3. Person Singular |
vitiato
|
| 2. Person Plural |
vitiatote
|
| 3. Person Plural |
vitianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vitiare
|
das Verletzen |
| Genitiv |
vitiandi
|
des Verletzens |
| Dativ |
vitiando
|
dem Verletzen |
| Akkusativ |
vitiandum
|
das Verletzen |
| Ablativ |
vitiando
|
durch das Verletzen |
| Vokativ |
vitiande
|
Verletzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiandus
|
vitianda
|
vitiandum
|
| Genitiv |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitiandi
|
| Dativ |
vitiando
|
vitiandae
|
vitiando
|
| Akkusativ |
vitiandum
|
vitiandam
|
vitiandum
|
| Ablativ |
vitiando
|
vitianda
|
vitiando
|
| Vokativ |
vitiande
|
vitianda
|
vitiandum
|
Plural
| Nominativ |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitianda
|
| Genitiv |
vitiandorum
|
vitiandarum
|
vitiandorum
|
| Dativ |
vitiandis
|
vitiandis
|
vitiandis
|
| Akkusativ |
vitiandos
|
vitiandas
|
vitianda
|
| Ablativ |
vitiandis
|
vitiandis
|
vitiandis
|
| Vokativ |
vitiandi
|
vitiandae
|
vitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitians
|
vitians
|
vitians
|
| Genitiv |
vitiantis
|
vitiantis
|
vitiantis
|
| Dativ |
vitianti
|
vitianti
|
vitianti
|
| Akkusativ |
vitiantem
|
vitiantem
|
vitians
|
| Ablativ |
vitianti vitiante
|
vitianti vitiante
|
vitianti vitiante
|
| Vokativ |
vitians
|
vitians
|
vitians
|
Plural
| Nominativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
| Genitiv |
vitiantium vitiantum
|
vitiantium vitiantum
|
vitiantium vitiantum
|
| Dativ |
vitiantibus
|
vitiantibus
|
vitiantibus
|
| Akkusativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
| Ablativ |
vitiantibus
|
vitiantibus
|
vitiantibus
|
| Vokativ |
vitiantes
|
vitiantes
|
vitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiatus
|
vitiata
|
vitiatum
|
| Genitiv |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiati
|
| Dativ |
vitiato
|
vitiatae
|
vitiato
|
| Akkusativ |
vitiatum
|
vitiatam
|
vitiatum
|
| Ablativ |
vitiato
|
vitiata
|
vitiato
|
| Vokativ |
vitiate
|
vitiata
|
vitiatum
|
Plural
| Nominativ |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiata
|
| Genitiv |
vitiatorum
|
vitiatarum
|
vitiatorum
|
| Dativ |
vitiatis
|
vitiatis
|
vitiatis
|
| Akkusativ |
vitiatos
|
vitiatas
|
vitiata
|
| Ablativ |
vitiatis
|
vitiatis
|
vitiatis
|
| Vokativ |
vitiati
|
vitiatae
|
vitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitiaturus
|
vitiatura
|
vitiaturum
|
| Genitiv |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiaturi
|
| Dativ |
vitiaturo
|
vitiaturae
|
vitiaturo
|
| Akkusativ |
vitiaturum
|
vitiaturam
|
vitiaturum
|
| Ablativ |
vitiaturo
|
vitiatura
|
vitiaturo
|
| Vokativ |
vitiature
|
vitiatura
|
vitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiatura
|
| Genitiv |
vitiaturorum
|
vitiaturarum
|
vitiaturorum
|
| Dativ |
vitiaturis
|
vitiaturis
|
vitiaturis
|
| Akkusativ |
vitiaturos
|
vitiaturas
|
vitiatura
|
| Ablativ |
vitiaturis
|
vitiaturis
|
vitiaturis
|
| Vokativ |
vitiaturi
|
vitiaturae
|
vitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vitiatum
|
vitiatu
|