Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulor
|
|
| 2. Person Singular |
vitularis vitulare
|
|
| 3. Person Singular |
vitulatur
|
|
| 1. Person Plural |
vitulamur
|
|
| 2. Person Plural |
vitulamini
|
|
| 3. Person Plural |
vitulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituler
|
|
| 2. Person Singular |
vituleris vitulere
|
|
| 3. Person Singular |
vituletur
|
|
| 1. Person Plural |
vitulemur
|
|
| 2. Person Plural |
vitulemini
|
|
| 3. Person Plural |
vitulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulabar
|
|
| 2. Person Singular |
vitulabaris vitulabare
|
|
| 3. Person Singular |
vitulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
vitulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
vitulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
vitulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitularer
|
|
| 2. Person Singular |
vitulareris vitularere
|
|
| 3. Person Singular |
vitularetur
|
|
| 1. Person Plural |
vitularemur
|
|
| 2. Person Plural |
vitularemini
|
|
| 3. Person Plural |
vitularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulabor
|
|
| 2. Person Singular |
vitulaberis vitulabere
|
|
| 3. Person Singular |
vitulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
vitulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
vitulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
vitulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
vitulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
vitulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
vitulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
vitulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
vitulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
vitulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
vitulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
vitulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
vitulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
vitulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
vitulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
vitulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
vitulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
vitulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
vitulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
vitulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
vitulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
vitulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
vitulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
vitulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
vitulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
vitulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
vitulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
vitulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
vitulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vitulari vitularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
vitulatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
vitulaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vitulare
|
! |
| 2. Person Plural |
vitulamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vitulator
|
| 3. Person Singular |
vitulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
vitulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vitulari vitularier
|
|
| Genitiv |
vitulandi
|
|
| Dativ |
vitulando
|
|
| Akkusativ |
vitulandum
|
|
| Ablativ |
vitulando
|
|
| Vokativ |
vitulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitulandus
|
vitulanda
|
vitulandum
|
| Genitiv |
vitulandi
|
vitulandae
|
vitulandi
|
| Dativ |
vitulando
|
vitulandae
|
vitulando
|
| Akkusativ |
vitulandum
|
vitulandam
|
vitulandum
|
| Ablativ |
vitulando
|
vitulanda
|
vitulando
|
| Vokativ |
vitulande
|
vitulanda
|
vitulandum
|
Plural
| Nominativ |
vitulandi
|
vitulandae
|
vitulanda
|
| Genitiv |
vitulandorum
|
vitulandarum
|
vitulandorum
|
| Dativ |
vitulandis
|
vitulandis
|
vitulandis
|
| Akkusativ |
vitulandos
|
vitulandas
|
vitulanda
|
| Ablativ |
vitulandis
|
vitulandis
|
vitulandis
|
| Vokativ |
vitulandi
|
vitulandae
|
vitulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitulans
|
vitulans
|
vitulans
|
| Genitiv |
vitulantis
|
vitulantis
|
vitulantis
|
| Dativ |
vitulanti
|
vitulanti
|
vitulanti
|
| Akkusativ |
vitulantem
|
vitulantem
|
vitulans
|
| Ablativ |
vitulanti vitulante
|
vitulanti vitulante
|
vitulanti vitulante
|
| Vokativ |
vitulans
|
vitulans
|
vitulans
|
Plural
| Nominativ |
vitulantes
|
vitulantes
|
vitulantia
|
| Genitiv |
vitulantium vitulantum
|
vitulantium vitulantum
|
vitulantium vitulantum
|
| Dativ |
vitulantibus
|
vitulantibus
|
vitulantibus
|
| Akkusativ |
vitulantes
|
vitulantes
|
vitulantia
|
| Ablativ |
vitulantibus
|
vitulantibus
|
vitulantibus
|
| Vokativ |
vitulantes
|
vitulantes
|
vitulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitulatus
|
vitulata
|
vitulatum
|
| Genitiv |
vitulati
|
vitulatae
|
vitulati
|
| Dativ |
vitulato
|
vitulatae
|
vitulato
|
| Akkusativ |
vitulatum
|
vitulatam
|
vitulatum
|
| Ablativ |
vitulato
|
vitulata
|
vitulato
|
| Vokativ |
vitulate
|
vitulata
|
vitulatum
|
Plural
| Nominativ |
vitulati
|
vitulatae
|
vitulata
|
| Genitiv |
vitulatorum
|
vitulatarum
|
vitulatorum
|
| Dativ |
vitulatis
|
vitulatis
|
vitulatis
|
| Akkusativ |
vitulatos
|
vitulatas
|
vitulata
|
| Ablativ |
vitulatis
|
vitulatis
|
vitulatis
|
| Vokativ |
vitulati
|
vitulatae
|
vitulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitulaturus
|
vitulatura
|
vitulaturum
|
| Genitiv |
vitulaturi
|
vitulaturae
|
vitulaturi
|
| Dativ |
vitulaturo
|
vitulaturae
|
vitulaturo
|
| Akkusativ |
vitulaturum
|
vitulaturam
|
vitulaturum
|
| Ablativ |
vitulaturo
|
vitulatura
|
vitulaturo
|
| Vokativ |
vitulature
|
vitulatura
|
vitulaturum
|
Plural
| Nominativ |
vitulaturi
|
vitulaturae
|
vitulatura
|
| Genitiv |
vitulaturorum
|
vitulaturarum
|
vitulaturorum
|
| Dativ |
vitulaturis
|
vitulaturis
|
vitulaturis
|
| Akkusativ |
vitulaturos
|
vitulaturas
|
vitulatura
|
| Ablativ |
vitulaturis
|
vitulaturis
|
vitulaturis
|
| Vokativ |
vitulaturi
|
vitulaturae
|
vitulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vitulatum
|
vitulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulor
|
|
| 2. Person Singular |
vitularis vitulare
|
|
| 3. Person Singular |
vitulatur
|
|
| 1. Person Plural |
vitulamur
|
|
| 2. Person Plural |
vitulamini
|
|
| 3. Person Plural |
vitulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituler
|
|
| 2. Person Singular |
vituleris vitulere
|
|
| 3. Person Singular |
vituletur
|
|
| 1. Person Plural |
vitulemur
|
|
| 2. Person Plural |
vitulemini
|
|
| 3. Person Plural |
vitulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulabar
|
|
| 2. Person Singular |
vitulabaris vitulabare
|
|
| 3. Person Singular |
vitulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
vitulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
vitulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
vitulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitularer
|
|
| 2. Person Singular |
vitulareris vitularere
|
|
| 3. Person Singular |
vitularetur
|
|
| 1. Person Plural |
vitularemur
|
|
| 2. Person Plural |
vitularemini
|
|
| 3. Person Plural |
vitularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulabor
|
|
| 2. Person Singular |
vitulaberis vitulabere
|
|
| 3. Person Singular |
vitulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
vitulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
vitulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
vitulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
vitulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
vitulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
vitulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
vitulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
vitulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
vitulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
vitulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
vitulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
vitulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
vitulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
vitulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
vitulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
vitulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
vitulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
vitulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
vitulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
vitulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
vitulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
vitulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
vitulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
vitulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
vitulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
vitulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
vitulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
vitulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vitulari vitularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
vitulatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
vitulaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vitulare
|
! |
| 2. Person Plural |
vitulamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vitulator
|
| 3. Person Singular |
vitulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
vitulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vitulari vitularier
|
|
| Genitiv |
vitulandi
|
|
| Dativ |
vitulando
|
|
| Akkusativ |
vitulandum
|
|
| Ablativ |
vitulando
|
|
| Vokativ |
vitulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitulandus
|
vitulanda
|
vitulandum
|
| Genitiv |
vitulandi
|
vitulandae
|
vitulandi
|
| Dativ |
vitulando
|
vitulandae
|
vitulando
|
| Akkusativ |
vitulandum
|
vitulandam
|
vitulandum
|
| Ablativ |
vitulando
|
vitulanda
|
vitulando
|
| Vokativ |
vitulande
|
vitulanda
|
vitulandum
|
Plural
| Nominativ |
vitulandi
|
vitulandae
|
vitulanda
|
| Genitiv |
vitulandorum
|
vitulandarum
|
vitulandorum
|
| Dativ |
vitulandis
|
vitulandis
|
vitulandis
|
| Akkusativ |
vitulandos
|
vitulandas
|
vitulanda
|
| Ablativ |
vitulandis
|
vitulandis
|
vitulandis
|
| Vokativ |
vitulandi
|
vitulandae
|
vitulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitulans
|
vitulans
|
vitulans
|
| Genitiv |
vitulantis
|
vitulantis
|
vitulantis
|
| Dativ |
vitulanti
|
vitulanti
|
vitulanti
|
| Akkusativ |
vitulantem
|
vitulantem
|
vitulans
|
| Ablativ |
vitulanti vitulante
|
vitulanti vitulante
|
vitulanti vitulante
|
| Vokativ |
vitulans
|
vitulans
|
vitulans
|
Plural
| Nominativ |
vitulantes
|
vitulantes
|
vitulantia
|
| Genitiv |
vitulantium vitulantum
|
vitulantium vitulantum
|
vitulantium vitulantum
|
| Dativ |
vitulantibus
|
vitulantibus
|
vitulantibus
|
| Akkusativ |
vitulantes
|
vitulantes
|
vitulantia
|
| Ablativ |
vitulantibus
|
vitulantibus
|
vitulantibus
|
| Vokativ |
vitulantes
|
vitulantes
|
vitulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitulatus
|
vitulata
|
vitulatum
|
| Genitiv |
vitulati
|
vitulatae
|
vitulati
|
| Dativ |
vitulato
|
vitulatae
|
vitulato
|
| Akkusativ |
vitulatum
|
vitulatam
|
vitulatum
|
| Ablativ |
vitulato
|
vitulata
|
vitulato
|
| Vokativ |
vitulate
|
vitulata
|
vitulatum
|
Plural
| Nominativ |
vitulati
|
vitulatae
|
vitulata
|
| Genitiv |
vitulatorum
|
vitulatarum
|
vitulatorum
|
| Dativ |
vitulatis
|
vitulatis
|
vitulatis
|
| Akkusativ |
vitulatos
|
vitulatas
|
vitulata
|
| Ablativ |
vitulatis
|
vitulatis
|
vitulatis
|
| Vokativ |
vitulati
|
vitulatae
|
vitulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitulaturus
|
vitulatura
|
vitulaturum
|
| Genitiv |
vitulaturi
|
vitulaturae
|
vitulaturi
|
| Dativ |
vitulaturo
|
vitulaturae
|
vitulaturo
|
| Akkusativ |
vitulaturum
|
vitulaturam
|
vitulaturum
|
| Ablativ |
vitulaturo
|
vitulatura
|
vitulaturo
|
| Vokativ |
vitulature
|
vitulatura
|
vitulaturum
|
Plural
| Nominativ |
vitulaturi
|
vitulaturae
|
vitulatura
|
| Genitiv |
vitulaturorum
|
vitulaturarum
|
vitulaturorum
|
| Dativ |
vitulaturis
|
vitulaturis
|
vitulaturis
|
| Akkusativ |
vitulaturos
|
vitulaturas
|
vitulatura
|
| Ablativ |
vitulaturis
|
vitulaturis
|
vitulaturis
|
| Vokativ |
vitulaturi
|
vitulaturae
|
vitulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vitulatum
|
vitulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulor
|
ich frohlocke |
| 2. Person Singular |
vitularis vitulare
|
du frohlockst |
| 3. Person Singular |
vitulatur
|
er/sie/es frohlockt |
| 1. Person Plural |
vitulamur
|
wir frohlocken |
| 2. Person Plural |
vitulamini
|
ihr frohlockt |
| 3. Person Plural |
vitulantur
|
sie frohlocken |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituler
|
ich frohlocke |
| 2. Person Singular |
vituleris vitulere
|
du frohlockest |
| 3. Person Singular |
vituletur
|
er/sie/es frohlocke |
| 1. Person Plural |
vitulemur
|
wir frohlocken |
| 2. Person Plural |
vitulemini
|
ihr frohlocket |
| 3. Person Plural |
vitulentur
|
sie frohlocken |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulabar
|
ich frohlockte |
| 2. Person Singular |
vitulabaris vitulabare
|
du frohlocktest |
| 3. Person Singular |
vitulabatur
|
er/sie/es frohlockte |
| 1. Person Plural |
vitulabamur
|
wir frohlockten |
| 2. Person Plural |
vitulabamini
|
ihr frohlocktet |
| 3. Person Plural |
vitulabantur
|
sie frohlockten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitularer
|
ich frohlockte |
| 2. Person Singular |
vitulareris vitularere
|
du frohlocktest |
| 3. Person Singular |
vitularetur
|
er/sie/es frohlockte |
| 1. Person Plural |
vitularemur
|
wir frohlockten |
| 2. Person Plural |
vitularemini
|
ihr frohlocktet |
| 3. Person Plural |
vitularentur
|
sie frohlockten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulabor
|
ich werde frohlocken |
| 2. Person Singular |
vitulaberis vitulabere
|
du wirst frohlocken |
| 3. Person Singular |
vitulabitur
|
er/sie/es wird frohlocken |
| 1. Person Plural |
vitulabimur
|
wir werden frohlocken |
| 2. Person Plural |
vitulabimini
|
ihr werdet frohlocken |
| 3. Person Plural |
vitulabuntur
|
sie werden frohlocken |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus sum
|
ich habe frohlockt |
| 2. Person Singular |
vitulatus es
|
du hast frohlockt |
| 3. Person Singular |
vitulatus est
|
er/sie/es hat frohlockt |
| 1. Person Plural |
vitulati sumus
|
wir haben frohlockt |
| 2. Person Plural |
vitulati estis
|
ihr habt frohlockt |
| 3. Person Plural |
vitulati sunt
|
sie haben frohlockt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus sim
|
ich habe frohlockt |
| 2. Person Singular |
vitulatus sis
|
du habest frohlockt |
| 3. Person Singular |
vitulatus sit
|
er/sie/es habe frohlockt |
| 1. Person Plural |
vitulati simus
|
wir haben frohlockt |
| 2. Person Plural |
vitulati sitis
|
ihr habet frohlockt |
| 3. Person Plural |
vitulati sint
|
sie haben frohlockt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus eram
|
ich hatte frohlockt |
| 2. Person Singular |
vitulatus eras
|
du hattest frohlockt |
| 3. Person Singular |
vitulatus erat
|
er/sie/es hatte frohlockt |
| 1. Person Plural |
vitulati eramus
|
wir hatten frohlockt |
| 2. Person Plural |
vitulati eratis
|
ihr hattet frohlockt |
| 3. Person Plural |
vitulati erant
|
sie hatten frohlockt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus essem
|
ich hätte frohlockt |
| 2. Person Singular |
vitulatus esses
|
du hättest frohlockt |
| 3. Person Singular |
vitulatus esset
|
er/sie/es hätte frohlockt |
| 1. Person Plural |
vitulati essemus
|
wir hätten frohlockt |
| 2. Person Plural |
vitulati essetis
|
ihr hättet frohlockt |
| 3. Person Plural |
vitulati essent
|
sie hätten frohlockt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus ero
|
ich werde frohlockt haben |
| 2. Person Singular |
vitulatus eris
|
du wirst frohlockt haben |
| 3. Person Singular |
vitulatus erit
|
er/sie/es wird frohlockt haben |
| 1. Person Plural |
vitulati erimus
|
wir werden frohlockt haben |
| 2. Person Plural |
vitulati eritis
|
ihr werdet frohlockt haben |
| 3. Person Plural |
vitulati erunt
|
sie werden frohlockt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vitulari vitularier
|
frohlocken |
| Vorzeitigkeit |
vitulatus esse
|
frohlockt haben |
| Nachzeitigkeit |
vitulaturum esse
|
frohlocken werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vitulare
|
frohlocke; frohlock! |
| 2. Person Plural |
vitulamini
|
frohlockt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vitulator
|
| 3. Person Singular |
vitulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
vitulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vitulari vitularier
|
das Frohlocken |
| Genitiv |
vitulandi
|
des Frohlockens |
| Dativ |
vitulando
|
dem Frohlocken |
| Akkusativ |
vitulandum
|
das Frohlocken |
| Ablativ |
vitulando
|
durch das Frohlocken |
| Vokativ |
vitulande
|
Frohlocken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitulandus
|
vitulanda
|
vitulandum
|
| Genitiv |
vitulandi
|
vitulandae
|
vitulandi
|
| Dativ |
vitulando
|
vitulandae
|
vitulando
|
| Akkusativ |
vitulandum
|
vitulandam
|
vitulandum
|
| Ablativ |
vitulando
|
vitulanda
|
vitulando
|
| Vokativ |
vitulande
|
vitulanda
|
vitulandum
|
Plural
| Nominativ |
vitulandi
|
vitulandae
|
vitulanda
|
| Genitiv |
vitulandorum
|
vitulandarum
|
vitulandorum
|
| Dativ |
vitulandis
|
vitulandis
|
vitulandis
|
| Akkusativ |
vitulandos
|
vitulandas
|
vitulanda
|
| Ablativ |
vitulandis
|
vitulandis
|
vitulandis
|
| Vokativ |
vitulandi
|
vitulandae
|
vitulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitulans
|
vitulans
|
vitulans
|
| Genitiv |
vitulantis
|
vitulantis
|
vitulantis
|
| Dativ |
vitulanti
|
vitulanti
|
vitulanti
|
| Akkusativ |
vitulantem
|
vitulantem
|
vitulans
|
| Ablativ |
vitulanti vitulante
|
vitulanti vitulante
|
vitulanti vitulante
|
| Vokativ |
vitulans
|
vitulans
|
vitulans
|
Plural
| Nominativ |
vitulantes
|
vitulantes
|
vitulantia
|
| Genitiv |
vitulantium vitulantum
|
vitulantium vitulantum
|
vitulantium vitulantum
|
| Dativ |
vitulantibus
|
vitulantibus
|
vitulantibus
|
| Akkusativ |
vitulantes
|
vitulantes
|
vitulantia
|
| Ablativ |
vitulantibus
|
vitulantibus
|
vitulantibus
|
| Vokativ |
vitulantes
|
vitulantes
|
vitulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitulatus
|
vitulata
|
vitulatum
|
| Genitiv |
vitulati
|
vitulatae
|
vitulati
|
| Dativ |
vitulato
|
vitulatae
|
vitulato
|
| Akkusativ |
vitulatum
|
vitulatam
|
vitulatum
|
| Ablativ |
vitulato
|
vitulata
|
vitulato
|
| Vokativ |
vitulate
|
vitulata
|
vitulatum
|
Plural
| Nominativ |
vitulati
|
vitulatae
|
vitulata
|
| Genitiv |
vitulatorum
|
vitulatarum
|
vitulatorum
|
| Dativ |
vitulatis
|
vitulatis
|
vitulatis
|
| Akkusativ |
vitulatos
|
vitulatas
|
vitulata
|
| Ablativ |
vitulatis
|
vitulatis
|
vitulatis
|
| Vokativ |
vitulati
|
vitulatae
|
vitulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitulaturus
|
vitulatura
|
vitulaturum
|
| Genitiv |
vitulaturi
|
vitulaturae
|
vitulaturi
|
| Dativ |
vitulaturo
|
vitulaturae
|
vitulaturo
|
| Akkusativ |
vitulaturum
|
vitulaturam
|
vitulaturum
|
| Ablativ |
vitulaturo
|
vitulatura
|
vitulaturo
|
| Vokativ |
vitulature
|
vitulatura
|
vitulaturum
|
Plural
| Nominativ |
vitulaturi
|
vitulaturae
|
vitulatura
|
| Genitiv |
vitulaturorum
|
vitulaturarum
|
vitulaturorum
|
| Dativ |
vitulaturis
|
vitulaturis
|
vitulaturis
|
| Akkusativ |
vitulaturos
|
vitulaturas
|
vitulatura
|
| Ablativ |
vitulaturis
|
vitulaturis
|
vitulaturis
|
| Vokativ |
vitulaturi
|
vitulaturae
|
vitulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vitulatum
|
vitulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulor
|
ich juble |
| 2. Person Singular |
vitularis vitulare
|
du jubelst |
| 3. Person Singular |
vitulatur
|
er/sie/es jubelt |
| 1. Person Plural |
vitulamur
|
wir jubeln |
| 2. Person Plural |
vitulamini
|
ihr jubelt |
| 3. Person Plural |
vitulantur
|
sie jubeln |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituler
|
ich juble |
| 2. Person Singular |
vituleris vitulere
|
du jubelst |
| 3. Person Singular |
vituletur
|
er/sie/es juble |
| 1. Person Plural |
vitulemur
|
wir jubeln |
| 2. Person Plural |
vitulemini
|
ihr jubelt |
| 3. Person Plural |
vitulentur
|
sie jubeln |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulabar
|
ich jubelte |
| 2. Person Singular |
vitulabaris vitulabare
|
du jubeltest |
| 3. Person Singular |
vitulabatur
|
er/sie/es jubelte |
| 1. Person Plural |
vitulabamur
|
wir jubelten |
| 2. Person Plural |
vitulabamini
|
ihr jubeltet |
| 3. Person Plural |
vitulabantur
|
sie jubelten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitularer
|
ich jubelte |
| 2. Person Singular |
vitulareris vitularere
|
du jubeltest |
| 3. Person Singular |
vitularetur
|
er/sie/es jubelte |
| 1. Person Plural |
vitularemur
|
wir jubelten |
| 2. Person Plural |
vitularemini
|
ihr jubeltet |
| 3. Person Plural |
vitularentur
|
sie jubelten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulabor
|
ich werde jubeln |
| 2. Person Singular |
vitulaberis vitulabere
|
du wirst jubeln |
| 3. Person Singular |
vitulabitur
|
er/sie/es wird jubeln |
| 1. Person Plural |
vitulabimur
|
wir werden jubeln |
| 2. Person Plural |
vitulabimini
|
ihr werdet jubeln |
| 3. Person Plural |
vitulabuntur
|
sie werden jubeln |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus sum
|
ich habe gejubelt |
| 2. Person Singular |
vitulatus es
|
du hast gejubelt |
| 3. Person Singular |
vitulatus est
|
er/sie/es hat gejubelt |
| 1. Person Plural |
vitulati sumus
|
wir haben gejubelt |
| 2. Person Plural |
vitulati estis
|
ihr habt gejubelt |
| 3. Person Plural |
vitulati sunt
|
sie haben gejubelt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus sim
|
ich habe gejubelt |
| 2. Person Singular |
vitulatus sis
|
du habest gejubelt |
| 3. Person Singular |
vitulatus sit
|
er/sie/es habe gejubelt |
| 1. Person Plural |
vitulati simus
|
wir haben gejubelt |
| 2. Person Plural |
vitulati sitis
|
ihr habet gejubelt |
| 3. Person Plural |
vitulati sint
|
sie haben gejubelt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus eram
|
ich hatte gejubelt |
| 2. Person Singular |
vitulatus eras
|
du hattest gejubelt |
| 3. Person Singular |
vitulatus erat
|
er/sie/es hatte gejubelt |
| 1. Person Plural |
vitulati eramus
|
wir hatten gejubelt |
| 2. Person Plural |
vitulati eratis
|
ihr hattet gejubelt |
| 3. Person Plural |
vitulati erant
|
sie hatten gejubelt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus essem
|
ich hätte gejubelt |
| 2. Person Singular |
vitulatus esses
|
du hättest gejubelt |
| 3. Person Singular |
vitulatus esset
|
er/sie/es hätte gejubelt |
| 1. Person Plural |
vitulati essemus
|
wir hätten gejubelt |
| 2. Person Plural |
vitulati essetis
|
ihr hättet gejubelt |
| 3. Person Plural |
vitulati essent
|
sie hätten gejubelt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitulatus ero
|
ich werde gejubelt haben |
| 2. Person Singular |
vitulatus eris
|
du wirst gejubelt haben |
| 3. Person Singular |
vitulatus erit
|
er/sie/es wird gejubelt haben |
| 1. Person Plural |
vitulati erimus
|
wir werden gejubelt haben |
| 2. Person Plural |
vitulati eritis
|
ihr werdet gejubelt haben |
| 3. Person Plural |
vitulati erunt
|
sie werden gejubelt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vitulari vitularier
|
jubeln |
| Vorzeitigkeit |
vitulatus esse
|
gejubelt haben |
| Nachzeitigkeit |
vitulaturum esse
|
jubeln werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vitulare
|
juble! |
| 2. Person Plural |
vitulamini
|
jubelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vitulator
|
| 3. Person Singular |
vitulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
vitulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vitulari vitularier
|
das Jubeln |
| Genitiv |
vitulandi
|
des Jubelnes |
| Dativ |
vitulando
|
dem Jubeln |
| Akkusativ |
vitulandum
|
das Jubeln |
| Ablativ |
vitulando
|
durch das Jubeln |
| Vokativ |
vitulande
|
Jubeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitulandus
|
vitulanda
|
vitulandum
|
| Genitiv |
vitulandi
|
vitulandae
|
vitulandi
|
| Dativ |
vitulando
|
vitulandae
|
vitulando
|
| Akkusativ |
vitulandum
|
vitulandam
|
vitulandum
|
| Ablativ |
vitulando
|
vitulanda
|
vitulando
|
| Vokativ |
vitulande
|
vitulanda
|
vitulandum
|
Plural
| Nominativ |
vitulandi
|
vitulandae
|
vitulanda
|
| Genitiv |
vitulandorum
|
vitulandarum
|
vitulandorum
|
| Dativ |
vitulandis
|
vitulandis
|
vitulandis
|
| Akkusativ |
vitulandos
|
vitulandas
|
vitulanda
|
| Ablativ |
vitulandis
|
vitulandis
|
vitulandis
|
| Vokativ |
vitulandi
|
vitulandae
|
vitulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitulans
|
vitulans
|
vitulans
|
| Genitiv |
vitulantis
|
vitulantis
|
vitulantis
|
| Dativ |
vitulanti
|
vitulanti
|
vitulanti
|
| Akkusativ |
vitulantem
|
vitulantem
|
vitulans
|
| Ablativ |
vitulanti vitulante
|
vitulanti vitulante
|
vitulanti vitulante
|
| Vokativ |
vitulans
|
vitulans
|
vitulans
|
Plural
| Nominativ |
vitulantes
|
vitulantes
|
vitulantia
|
| Genitiv |
vitulantium vitulantum
|
vitulantium vitulantum
|
vitulantium vitulantum
|
| Dativ |
vitulantibus
|
vitulantibus
|
vitulantibus
|
| Akkusativ |
vitulantes
|
vitulantes
|
vitulantia
|
| Ablativ |
vitulantibus
|
vitulantibus
|
vitulantibus
|
| Vokativ |
vitulantes
|
vitulantes
|
vitulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitulatus
|
vitulata
|
vitulatum
|
| Genitiv |
vitulati
|
vitulatae
|
vitulati
|
| Dativ |
vitulato
|
vitulatae
|
vitulato
|
| Akkusativ |
vitulatum
|
vitulatam
|
vitulatum
|
| Ablativ |
vitulato
|
vitulata
|
vitulato
|
| Vokativ |
vitulate
|
vitulata
|
vitulatum
|
Plural
| Nominativ |
vitulati
|
vitulatae
|
vitulata
|
| Genitiv |
vitulatorum
|
vitulatarum
|
vitulatorum
|
| Dativ |
vitulatis
|
vitulatis
|
vitulatis
|
| Akkusativ |
vitulatos
|
vitulatas
|
vitulata
|
| Ablativ |
vitulatis
|
vitulatis
|
vitulatis
|
| Vokativ |
vitulati
|
vitulatae
|
vitulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vitulaturus
|
vitulatura
|
vitulaturum
|
| Genitiv |
vitulaturi
|
vitulaturae
|
vitulaturi
|
| Dativ |
vitulaturo
|
vitulaturae
|
vitulaturo
|
| Akkusativ |
vitulaturum
|
vitulaturam
|
vitulaturum
|
| Ablativ |
vitulaturo
|
vitulatura
|
vitulaturo
|
| Vokativ |
vitulature
|
vitulatura
|
vitulaturum
|
Plural
| Nominativ |
vitulaturi
|
vitulaturae
|
vitulatura
|
| Genitiv |
vitulaturorum
|
vitulaturarum
|
vitulaturorum
|
| Dativ |
vitulaturis
|
vitulaturis
|
vitulaturis
|
| Akkusativ |
vitulaturos
|
vitulaturas
|
vitulatura
|
| Ablativ |
vitulaturis
|
vitulaturis
|
vitulaturis
|
| Vokativ |
vitulaturi
|
vitulaturae
|
vitulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vitulatum
|
vitulatu
|