Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitupero
|
ich bemängle |
| 2. Person Singular |
vituperas
|
du bemängelst |
| 3. Person Singular |
vituperat
|
er/sie/es bemängelt |
| 1. Person Plural |
vituperamus
|
wir bemängeln |
| 2. Person Plural |
vituperatis
|
ihr bemängelt |
| 3. Person Plural |
vituperant
|
sie bemängeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperor
|
ich werde bemängelt |
| 2. Person Singular |
vituperaris vituperare
|
du wirst bemängelt |
| 3. Person Singular |
vituperatur
|
er/sie/es wird bemängelt |
| 1. Person Plural |
vituperamur
|
wir werden bemängelt |
| 2. Person Plural |
vituperamini
|
ihr werdet bemängelt |
| 3. Person Plural |
vituperantur
|
sie werden bemängelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperem
|
ich bemängle |
| 2. Person Singular |
vituperes
|
du bemängelst |
| 3. Person Singular |
vituperet
|
er/sie/es bemängle |
| 1. Person Plural |
vituperemus
|
wir bemängeln |
| 2. Person Plural |
vituperetis
|
ihr bemängelt |
| 3. Person Plural |
vituperent
|
sie bemängeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperer
|
ich werde bemängelt |
| 2. Person Singular |
vitupereris vituperere
|
du werdest bemängelt |
| 3. Person Singular |
vituperetur
|
er/sie/es werde bemängelt |
| 1. Person Plural |
vituperemur
|
wir werden bemängelt |
| 2. Person Plural |
vituperemini
|
ihr werdet bemängelt |
| 3. Person Plural |
vituperentur
|
sie werden bemängelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabam
|
ich bemängelte |
| 2. Person Singular |
vituperabas
|
du bemängeltest |
| 3. Person Singular |
vituperabat
|
er/sie/es bemängelte |
| 1. Person Plural |
vituperabamus
|
wir bemängelten |
| 2. Person Plural |
vituperabatis
|
ihr bemängeltet |
| 3. Person Plural |
vituperabant
|
sie bemängelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabar
|
ich wurde bemängelt |
| 2. Person Singular |
vituperabaris vituperabare
|
du wurdest bemängelt |
| 3. Person Singular |
vituperabatur
|
er/sie/es wurde bemängelt |
| 1. Person Plural |
vituperabamur
|
wir wurden bemängelt |
| 2. Person Plural |
vituperabamini
|
ihr wurdet bemängelt |
| 3. Person Plural |
vituperabantur
|
sie wurden bemängelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperarem
|
ich bemängelte |
| 2. Person Singular |
vituperares
|
du bemängeltest |
| 3. Person Singular |
vituperaret
|
er/sie/es bemängelte |
| 1. Person Plural |
vituperaremus
|
wir bemängelten |
| 2. Person Plural |
vituperaretis
|
ihr bemängeltet |
| 3. Person Plural |
vituperarent
|
sie bemängelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperarer
|
ich würde bemängelt |
| 2. Person Singular |
vituperareris vituperarere
|
du würdest bemängelt |
| 3. Person Singular |
vituperaretur
|
er/sie/es würde bemängelt |
| 1. Person Plural |
vituperaremur
|
wir würden bemängelt |
| 2. Person Plural |
vituperaremini
|
ihr würdet bemängelt |
| 3. Person Plural |
vituperarentur
|
sie würden bemängelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabo
|
ich werde bemängeln |
| 2. Person Singular |
vituperabis
|
du wirst bemängeln |
| 3. Person Singular |
vituperabit
|
er/sie/es wird bemängeln |
| 1. Person Plural |
vituperabimus
|
wir werden bemängeln |
| 2. Person Plural |
vituperabitis
|
ihr werdet bemängeln |
| 3. Person Plural |
vituperabunt
|
sie werden bemängeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabor
|
ich werde bemängelt werden |
| 2. Person Singular |
vituperaberis vituperabere
|
du wirst bemängelt werden |
| 3. Person Singular |
vituperabitur
|
er/sie/es wird bemängelt werden |
| 1. Person Plural |
vituperabimur
|
wir werden bemängelt werden |
| 2. Person Plural |
vituperabimini
|
ihr werdet bemängelt werden |
| 3. Person Plural |
vituperabuntur
|
sie werden bemängelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavi
|
ich habe bemängelt |
| 2. Person Singular |
vituperavisti
|
du hast bemängelt |
| 3. Person Singular |
vituperavit
|
er/sie/es hat bemängelt |
| 1. Person Plural |
vituperavimus
|
wir haben bemängelt |
| 2. Person Plural |
vituperavistis
|
ihr habt bemängelt |
| 3. Person Plural |
vituperaverunt vituperavere
|
sie haben bemängelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus sum
|
ich bin bemängelt worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus es
|
du bist bemängelt worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus est
|
er/sie/es ist bemängelt worden |
| 1. Person Plural |
vituperati sumus
|
wir sind bemängelt worden |
| 2. Person Plural |
vituperati estis
|
ihr seid bemängelt worden |
| 3. Person Plural |
vituperati sunt
|
sie sind bemängelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperaverim
|
ich habe bemängelt |
| 2. Person Singular |
vituperaveris
|
du habest bemängelt |
| 3. Person Singular |
vituperaverit
|
er/sie/es habe bemängelt |
| 1. Person Plural |
vituperaverimus
|
wir haben bemängelt |
| 2. Person Plural |
vituperaveritis
|
ihr habet bemängelt |
| 3. Person Plural |
vituperaverint
|
sie haben bemängelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus sim
|
ich sei bemängelt worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus sis
|
du seiest bemängelt worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus sit
|
er/sie/es sei bemängelt worden |
| 1. Person Plural |
vituperati simus
|
wir seien bemängelt worden |
| 2. Person Plural |
vituperati sitis
|
ihr seiet bemängelt worden |
| 3. Person Plural |
vituperati sint
|
sie seien bemängelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperaveram
|
ich hatte bemängelt |
| 2. Person Singular |
vituperaveras
|
du hattest bemängelt |
| 3. Person Singular |
vituperaverat
|
er/sie/es hatte bemängelt |
| 1. Person Plural |
vituperaveramus
|
wir hatten bemängelt |
| 2. Person Plural |
vituperaveratis
|
ihr hattet bemängelt |
| 3. Person Plural |
vituperaverant
|
sie hatten bemängelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus eram
|
ich war bemängelt worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus eras
|
du warst bemängelt worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus erat
|
er/sie/es war bemängelt worden |
| 1. Person Plural |
vituperati eramus
|
wir waren bemängelt worden |
| 2. Person Plural |
vituperati eratis
|
ihr wart bemängelt worden |
| 3. Person Plural |
vituperati erant
|
sie waren bemängelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavissem
|
ich hätte bemängelt |
| 2. Person Singular |
vituperavisses
|
du hättest bemängelt |
| 3. Person Singular |
vituperavisset
|
er/sie/es hätte bemängelt |
| 1. Person Plural |
vituperavissemus
|
wir hätten bemängelt |
| 2. Person Plural |
vituperavissetis
|
ihr hättet bemängelt |
| 3. Person Plural |
vituperavissent
|
sie hätten bemängelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus essem
|
ich wäre bemängelt worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus esses
|
du wärest bemängelt worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus esset
|
er/sie/es wäre bemängelt worden |
| 1. Person Plural |
vituperati essemus
|
wir wären bemängelt worden |
| 2. Person Plural |
vituperati essetis
|
ihr wäret bemängelt worden |
| 3. Person Plural |
vituperati essent
|
sie wären bemängelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavero
|
ich werde bemängelt haben |
| 2. Person Singular |
vituperaveris
|
du wirst bemängelt haben |
| 3. Person Singular |
vituperaverit
|
er/sie/es wird bemängelt haben |
| 1. Person Plural |
vituperaverimus
|
wir werden bemängelt haben |
| 2. Person Plural |
vituperaveritis
|
ihr werdet bemängelt haben |
| 3. Person Plural |
vituperaverint
|
sie werden bemängelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus ero
|
ich werde bemängelt worden sein |
| 2. Person Singular |
vituperatus eris
|
du wirst bemängelt worden sein |
| 3. Person Singular |
vituperatus erit
|
er/sie/es wird bemängelt worden sein |
| 1. Person Plural |
vituperati erimus
|
wir werden bemängelt worden sein |
| 2. Person Plural |
vituperati eritis
|
ihr werdet bemängelt worden sein |
| 3. Person Plural |
vituperati erunt
|
sie werden bemängelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vituperare
|
bemängeln |
| Vorzeitigkeit |
vituperavisse
|
bemängelt haben |
| Nachzeitigkeit |
vituperaturum esse
|
bemängeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vituperari vituperarier
|
bemängelt werden |
| Vorzeitigkeit |
vituperatum esse
|
bemängelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vituperatum iri
|
künftig bemängelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vitupera
|
bemängle! |
| 2. Person Plural |
vituperate
|
bemängelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vituperato
|
| 3. Person Singular |
vituperato
|
| 2. Person Plural |
vituperatote
|
| 3. Person Plural |
vituperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vituperare
|
das Bemängeln |
| Genitiv |
vituperandi
|
des Bemängelnes |
| Dativ |
vituperando
|
dem Bemängeln |
| Akkusativ |
vituperandum
|
das Bemängeln |
| Ablativ |
vituperando
|
durch das Bemängeln |
| Vokativ |
vituperande
|
Bemängeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperandus
|
vituperanda
|
vituperandum
|
| Genitiv |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperandi
|
| Dativ |
vituperando
|
vituperandae
|
vituperando
|
| Akkusativ |
vituperandum
|
vituperandam
|
vituperandum
|
| Ablativ |
vituperando
|
vituperanda
|
vituperando
|
| Vokativ |
vituperande
|
vituperanda
|
vituperandum
|
Plural
| Nominativ |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperanda
|
| Genitiv |
vituperandorum
|
vituperandarum
|
vituperandorum
|
| Dativ |
vituperandis
|
vituperandis
|
vituperandis
|
| Akkusativ |
vituperandos
|
vituperandas
|
vituperanda
|
| Ablativ |
vituperandis
|
vituperandis
|
vituperandis
|
| Vokativ |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperans
|
vituperans
|
vituperans
|
| Genitiv |
vituperantis
|
vituperantis
|
vituperantis
|
| Dativ |
vituperanti
|
vituperanti
|
vituperanti
|
| Akkusativ |
vituperantem
|
vituperantem
|
vituperans
|
| Ablativ |
vituperanti vituperante
|
vituperanti vituperante
|
vituperanti vituperante
|
| Vokativ |
vituperans
|
vituperans
|
vituperans
|
Plural
| Nominativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
| Genitiv |
vituperantium vituperantum
|
vituperantium vituperantum
|
vituperantium vituperantum
|
| Dativ |
vituperantibus
|
vituperantibus
|
vituperantibus
|
| Akkusativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
| Ablativ |
vituperantibus
|
vituperantibus
|
vituperantibus
|
| Vokativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperatus
|
vituperata
|
vituperatum
|
| Genitiv |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperati
|
| Dativ |
vituperato
|
vituperatae
|
vituperato
|
| Akkusativ |
vituperatum
|
vituperatam
|
vituperatum
|
| Ablativ |
vituperato
|
vituperata
|
vituperato
|
| Vokativ |
vituperate
|
vituperata
|
vituperatum
|
Plural
| Nominativ |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperata
|
| Genitiv |
vituperatorum
|
vituperatarum
|
vituperatorum
|
| Dativ |
vituperatis
|
vituperatis
|
vituperatis
|
| Akkusativ |
vituperatos
|
vituperatas
|
vituperata
|
| Ablativ |
vituperatis
|
vituperatis
|
vituperatis
|
| Vokativ |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperaturus
|
vituperatura
|
vituperaturum
|
| Genitiv |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperaturi
|
| Dativ |
vituperaturo
|
vituperaturae
|
vituperaturo
|
| Akkusativ |
vituperaturum
|
vituperaturam
|
vituperaturum
|
| Ablativ |
vituperaturo
|
vituperatura
|
vituperaturo
|
| Vokativ |
vituperature
|
vituperatura
|
vituperaturum
|
Plural
| Nominativ |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperatura
|
| Genitiv |
vituperaturorum
|
vituperaturarum
|
vituperaturorum
|
| Dativ |
vituperaturis
|
vituperaturis
|
vituperaturis
|
| Akkusativ |
vituperaturos
|
vituperaturas
|
vituperatura
|
| Ablativ |
vituperaturis
|
vituperaturis
|
vituperaturis
|
| Vokativ |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vituperatum
|
vituperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitupero
|
ich schelte |
| 2. Person Singular |
vituperas
|
du schiltst |
| 3. Person Singular |
vituperat
|
er/sie/es schilt |
| 1. Person Plural |
vituperamus
|
wir schelten |
| 2. Person Plural |
vituperatis
|
ihr scheltet |
| 3. Person Plural |
vituperant
|
sie schelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperor
|
ich werde gescholten |
| 2. Person Singular |
vituperaris vituperare
|
du wirst gescholten |
| 3. Person Singular |
vituperatur
|
er/sie/es wird gescholten |
| 1. Person Plural |
vituperamur
|
wir werden gescholten |
| 2. Person Plural |
vituperamini
|
ihr werdet gescholten |
| 3. Person Plural |
vituperantur
|
sie werden gescholten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperem
|
ich schelte |
| 2. Person Singular |
vituperes
|
du scheltest |
| 3. Person Singular |
vituperet
|
er/sie/es schelte |
| 1. Person Plural |
vituperemus
|
wir schelten |
| 2. Person Plural |
vituperetis
|
ihr scheltet |
| 3. Person Plural |
vituperent
|
sie schelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperer
|
ich werde gescholten |
| 2. Person Singular |
vitupereris vituperere
|
du werdest gescholten |
| 3. Person Singular |
vituperetur
|
er/sie/es werde gescholten |
| 1. Person Plural |
vituperemur
|
wir werden gescholten |
| 2. Person Plural |
vituperemini
|
ihr werdet gescholten |
| 3. Person Plural |
vituperentur
|
sie werden gescholten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabam
|
ich schalt |
| 2. Person Singular |
vituperabas
|
du schaltest |
| 3. Person Singular |
vituperabat
|
er/sie/es schalt |
| 1. Person Plural |
vituperabamus
|
wir schalten |
| 2. Person Plural |
vituperabatis
|
ihr schaltet |
| 3. Person Plural |
vituperabant
|
sie schalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabar
|
ich wurde gescholten |
| 2. Person Singular |
vituperabaris vituperabare
|
du wurdest gescholten |
| 3. Person Singular |
vituperabatur
|
er/sie/es wurde gescholten |
| 1. Person Plural |
vituperabamur
|
wir wurden gescholten |
| 2. Person Plural |
vituperabamini
|
ihr wurdet gescholten |
| 3. Person Plural |
vituperabantur
|
sie wurden gescholten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperarem
|
ich schölte |
| 2. Person Singular |
vituperares
|
du schöltest |
| 3. Person Singular |
vituperaret
|
er/sie/es schölte |
| 1. Person Plural |
vituperaremus
|
wir schölten |
| 2. Person Plural |
vituperaretis
|
ihr schöltet |
| 3. Person Plural |
vituperarent
|
sie schölten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperarer
|
ich würde gescholten |
| 2. Person Singular |
vituperareris vituperarere
|
du würdest gescholten |
| 3. Person Singular |
vituperaretur
|
er/sie/es würde gescholten |
| 1. Person Plural |
vituperaremur
|
wir würden gescholten |
| 2. Person Plural |
vituperaremini
|
ihr würdet gescholten |
| 3. Person Plural |
vituperarentur
|
sie würden gescholten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabo
|
ich werde schelten |
| 2. Person Singular |
vituperabis
|
du wirst schelten |
| 3. Person Singular |
vituperabit
|
er/sie/es wird schelten |
| 1. Person Plural |
vituperabimus
|
wir werden schelten |
| 2. Person Plural |
vituperabitis
|
ihr werdet schelten |
| 3. Person Plural |
vituperabunt
|
sie werden schelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabor
|
ich werde gescholten werden |
| 2. Person Singular |
vituperaberis vituperabere
|
du wirst gescholten werden |
| 3. Person Singular |
vituperabitur
|
er/sie/es wird gescholten werden |
| 1. Person Plural |
vituperabimur
|
wir werden gescholten werden |
| 2. Person Plural |
vituperabimini
|
ihr werdet gescholten werden |
| 3. Person Plural |
vituperabuntur
|
sie werden gescholten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavi
|
ich habe gescholten |
| 2. Person Singular |
vituperavisti
|
du hast gescholten |
| 3. Person Singular |
vituperavit
|
er/sie/es hat gescholten |
| 1. Person Plural |
vituperavimus
|
wir haben gescholten |
| 2. Person Plural |
vituperavistis
|
ihr habt gescholten |
| 3. Person Plural |
vituperaverunt vituperavere
|
sie haben gescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus sum
|
ich bin gescholten worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus es
|
du bist gescholten worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus est
|
er/sie/es ist gescholten worden |
| 1. Person Plural |
vituperati sumus
|
wir sind gescholten worden |
| 2. Person Plural |
vituperati estis
|
ihr seid gescholten worden |
| 3. Person Plural |
vituperati sunt
|
sie sind gescholten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperaverim
|
ich habe gescholten |
| 2. Person Singular |
vituperaveris
|
du habest gescholten |
| 3. Person Singular |
vituperaverit
|
er/sie/es habe gescholten |
| 1. Person Plural |
vituperaverimus
|
wir haben gescholten |
| 2. Person Plural |
vituperaveritis
|
ihr habet gescholten |
| 3. Person Plural |
vituperaverint
|
sie haben gescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus sim
|
ich sei gescholten worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus sis
|
du seiest gescholten worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus sit
|
er/sie/es sei gescholten worden |
| 1. Person Plural |
vituperati simus
|
wir seien gescholten worden |
| 2. Person Plural |
vituperati sitis
|
ihr seiet gescholten worden |
| 3. Person Plural |
vituperati sint
|
sie seien gescholten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperaveram
|
ich hatte gescholten |
| 2. Person Singular |
vituperaveras
|
du hattest gescholten |
| 3. Person Singular |
vituperaverat
|
er/sie/es hatte gescholten |
| 1. Person Plural |
vituperaveramus
|
wir hatten gescholten |
| 2. Person Plural |
vituperaveratis
|
ihr hattet gescholten |
| 3. Person Plural |
vituperaverant
|
sie hatten gescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus eram
|
ich war gescholten worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus eras
|
du warst gescholten worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus erat
|
er/sie/es war gescholten worden |
| 1. Person Plural |
vituperati eramus
|
wir waren gescholten worden |
| 2. Person Plural |
vituperati eratis
|
ihr wart gescholten worden |
| 3. Person Plural |
vituperati erant
|
sie waren gescholten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavissem
|
ich hätte gescholten |
| 2. Person Singular |
vituperavisses
|
du hättest gescholten |
| 3. Person Singular |
vituperavisset
|
er/sie/es hätte gescholten |
| 1. Person Plural |
vituperavissemus
|
wir hätten gescholten |
| 2. Person Plural |
vituperavissetis
|
ihr hättet gescholten |
| 3. Person Plural |
vituperavissent
|
sie hätten gescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus essem
|
ich wäre gescholten worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus esses
|
du wärest gescholten worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus esset
|
er/sie/es wäre gescholten worden |
| 1. Person Plural |
vituperati essemus
|
wir wären gescholten worden |
| 2. Person Plural |
vituperati essetis
|
ihr wäret gescholten worden |
| 3. Person Plural |
vituperati essent
|
sie wären gescholten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavero
|
ich werde gescholten haben |
| 2. Person Singular |
vituperaveris
|
du wirst gescholten haben |
| 3. Person Singular |
vituperaverit
|
er/sie/es wird gescholten haben |
| 1. Person Plural |
vituperaverimus
|
wir werden gescholten haben |
| 2. Person Plural |
vituperaveritis
|
ihr werdet gescholten haben |
| 3. Person Plural |
vituperaverint
|
sie werden gescholten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus ero
|
ich werde gescholten worden sein |
| 2. Person Singular |
vituperatus eris
|
du wirst gescholten worden sein |
| 3. Person Singular |
vituperatus erit
|
er/sie/es wird gescholten worden sein |
| 1. Person Plural |
vituperati erimus
|
wir werden gescholten worden sein |
| 2. Person Plural |
vituperati eritis
|
ihr werdet gescholten worden sein |
| 3. Person Plural |
vituperati erunt
|
sie werden gescholten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vituperare
|
schelten |
| Vorzeitigkeit |
vituperavisse
|
gescholten haben |
| Nachzeitigkeit |
vituperaturum esse
|
schelten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vituperari vituperarier
|
gescholten werden |
| Vorzeitigkeit |
vituperatum esse
|
gescholten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vituperatum iri
|
künftig gescholten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vitupera
|
schilt! |
| 2. Person Plural |
vituperate
|
scheltet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vituperato
|
| 3. Person Singular |
vituperato
|
| 2. Person Plural |
vituperatote
|
| 3. Person Plural |
vituperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vituperare
|
das Schelten |
| Genitiv |
vituperandi
|
des Scheltens |
| Dativ |
vituperando
|
dem Schelten |
| Akkusativ |
vituperandum
|
das Schelten |
| Ablativ |
vituperando
|
durch das Schelten |
| Vokativ |
vituperande
|
Schelten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperandus
|
vituperanda
|
vituperandum
|
| Genitiv |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperandi
|
| Dativ |
vituperando
|
vituperandae
|
vituperando
|
| Akkusativ |
vituperandum
|
vituperandam
|
vituperandum
|
| Ablativ |
vituperando
|
vituperanda
|
vituperando
|
| Vokativ |
vituperande
|
vituperanda
|
vituperandum
|
Plural
| Nominativ |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperanda
|
| Genitiv |
vituperandorum
|
vituperandarum
|
vituperandorum
|
| Dativ |
vituperandis
|
vituperandis
|
vituperandis
|
| Akkusativ |
vituperandos
|
vituperandas
|
vituperanda
|
| Ablativ |
vituperandis
|
vituperandis
|
vituperandis
|
| Vokativ |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperans
|
vituperans
|
vituperans
|
| Genitiv |
vituperantis
|
vituperantis
|
vituperantis
|
| Dativ |
vituperanti
|
vituperanti
|
vituperanti
|
| Akkusativ |
vituperantem
|
vituperantem
|
vituperans
|
| Ablativ |
vituperanti vituperante
|
vituperanti vituperante
|
vituperanti vituperante
|
| Vokativ |
vituperans
|
vituperans
|
vituperans
|
Plural
| Nominativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
| Genitiv |
vituperantium vituperantum
|
vituperantium vituperantum
|
vituperantium vituperantum
|
| Dativ |
vituperantibus
|
vituperantibus
|
vituperantibus
|
| Akkusativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
| Ablativ |
vituperantibus
|
vituperantibus
|
vituperantibus
|
| Vokativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperatus
|
vituperata
|
vituperatum
|
| Genitiv |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperati
|
| Dativ |
vituperato
|
vituperatae
|
vituperato
|
| Akkusativ |
vituperatum
|
vituperatam
|
vituperatum
|
| Ablativ |
vituperato
|
vituperata
|
vituperato
|
| Vokativ |
vituperate
|
vituperata
|
vituperatum
|
Plural
| Nominativ |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperata
|
| Genitiv |
vituperatorum
|
vituperatarum
|
vituperatorum
|
| Dativ |
vituperatis
|
vituperatis
|
vituperatis
|
| Akkusativ |
vituperatos
|
vituperatas
|
vituperata
|
| Ablativ |
vituperatis
|
vituperatis
|
vituperatis
|
| Vokativ |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperaturus
|
vituperatura
|
vituperaturum
|
| Genitiv |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperaturi
|
| Dativ |
vituperaturo
|
vituperaturae
|
vituperaturo
|
| Akkusativ |
vituperaturum
|
vituperaturam
|
vituperaturum
|
| Ablativ |
vituperaturo
|
vituperatura
|
vituperaturo
|
| Vokativ |
vituperature
|
vituperatura
|
vituperaturum
|
Plural
| Nominativ |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperatura
|
| Genitiv |
vituperaturorum
|
vituperaturarum
|
vituperaturorum
|
| Dativ |
vituperaturis
|
vituperaturis
|
vituperaturis
|
| Akkusativ |
vituperaturos
|
vituperaturas
|
vituperatura
|
| Ablativ |
vituperaturis
|
vituperaturis
|
vituperaturis
|
| Vokativ |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vituperatum
|
vituperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitupero
|
ich tadle |
| 2. Person Singular |
vituperas
|
du tadelst |
| 3. Person Singular |
vituperat
|
er/sie/es tadelt |
| 1. Person Plural |
vituperamus
|
wir tadeln |
| 2. Person Plural |
vituperatis
|
ihr tadelt |
| 3. Person Plural |
vituperant
|
sie tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperor
|
ich werde getadelt |
| 2. Person Singular |
vituperaris vituperare
|
du wirst getadelt |
| 3. Person Singular |
vituperatur
|
er/sie/es wird getadelt |
| 1. Person Plural |
vituperamur
|
wir werden getadelt |
| 2. Person Plural |
vituperamini
|
ihr werdet getadelt |
| 3. Person Plural |
vituperantur
|
sie werden getadelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperem
|
ich tadle |
| 2. Person Singular |
vituperes
|
du tadelst |
| 3. Person Singular |
vituperet
|
er/sie/es tadle |
| 1. Person Plural |
vituperemus
|
wir tadeln |
| 2. Person Plural |
vituperetis
|
ihr tadelt |
| 3. Person Plural |
vituperent
|
sie tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperer
|
ich werde getadelt |
| 2. Person Singular |
vitupereris vituperere
|
du werdest getadelt |
| 3. Person Singular |
vituperetur
|
er/sie/es werde getadelt |
| 1. Person Plural |
vituperemur
|
wir werden getadelt |
| 2. Person Plural |
vituperemini
|
ihr werdet getadelt |
| 3. Person Plural |
vituperentur
|
sie werden getadelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabam
|
ich tadelte |
| 2. Person Singular |
vituperabas
|
du tadeltest |
| 3. Person Singular |
vituperabat
|
er/sie/es tadelte |
| 1. Person Plural |
vituperabamus
|
wir tadelten |
| 2. Person Plural |
vituperabatis
|
ihr tadeltet |
| 3. Person Plural |
vituperabant
|
sie tadelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabar
|
ich wurde getadelt |
| 2. Person Singular |
vituperabaris vituperabare
|
du wurdest getadelt |
| 3. Person Singular |
vituperabatur
|
er/sie/es wurde getadelt |
| 1. Person Plural |
vituperabamur
|
wir wurden getadelt |
| 2. Person Plural |
vituperabamini
|
ihr wurdet getadelt |
| 3. Person Plural |
vituperabantur
|
sie wurden getadelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperarem
|
ich tadelte |
| 2. Person Singular |
vituperares
|
du tadeltest |
| 3. Person Singular |
vituperaret
|
er/sie/es tadelte |
| 1. Person Plural |
vituperaremus
|
wir tadelten |
| 2. Person Plural |
vituperaretis
|
ihr tadeltet |
| 3. Person Plural |
vituperarent
|
sie tadelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperarer
|
ich würde getadelt |
| 2. Person Singular |
vituperareris vituperarere
|
du würdest getadelt |
| 3. Person Singular |
vituperaretur
|
er/sie/es würde getadelt |
| 1. Person Plural |
vituperaremur
|
wir würden getadelt |
| 2. Person Plural |
vituperaremini
|
ihr würdet getadelt |
| 3. Person Plural |
vituperarentur
|
sie würden getadelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabo
|
ich werde tadeln |
| 2. Person Singular |
vituperabis
|
du wirst tadeln |
| 3. Person Singular |
vituperabit
|
er/sie/es wird tadeln |
| 1. Person Plural |
vituperabimus
|
wir werden tadeln |
| 2. Person Plural |
vituperabitis
|
ihr werdet tadeln |
| 3. Person Plural |
vituperabunt
|
sie werden tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabor
|
ich werde getadelt werden |
| 2. Person Singular |
vituperaberis vituperabere
|
du wirst getadelt werden |
| 3. Person Singular |
vituperabitur
|
er/sie/es wird getadelt werden |
| 1. Person Plural |
vituperabimur
|
wir werden getadelt werden |
| 2. Person Plural |
vituperabimini
|
ihr werdet getadelt werden |
| 3. Person Plural |
vituperabuntur
|
sie werden getadelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavi
|
ich habe getadelt |
| 2. Person Singular |
vituperavisti
|
du hast getadelt |
| 3. Person Singular |
vituperavit
|
er/sie/es hat getadelt |
| 1. Person Plural |
vituperavimus
|
wir haben getadelt |
| 2. Person Plural |
vituperavistis
|
ihr habt getadelt |
| 3. Person Plural |
vituperaverunt vituperavere
|
sie haben getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus sum
|
ich bin getadelt worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus es
|
du bist getadelt worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus est
|
er/sie/es ist getadelt worden |
| 1. Person Plural |
vituperati sumus
|
wir sind getadelt worden |
| 2. Person Plural |
vituperati estis
|
ihr seid getadelt worden |
| 3. Person Plural |
vituperati sunt
|
sie sind getadelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperaverim
|
ich habe getadelt |
| 2. Person Singular |
vituperaveris
|
du habest getadelt |
| 3. Person Singular |
vituperaverit
|
er/sie/es habe getadelt |
| 1. Person Plural |
vituperaverimus
|
wir haben getadelt |
| 2. Person Plural |
vituperaveritis
|
ihr habet getadelt |
| 3. Person Plural |
vituperaverint
|
sie haben getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus sim
|
ich sei getadelt worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus sis
|
du seiest getadelt worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus sit
|
er/sie/es sei getadelt worden |
| 1. Person Plural |
vituperati simus
|
wir seien getadelt worden |
| 2. Person Plural |
vituperati sitis
|
ihr seiet getadelt worden |
| 3. Person Plural |
vituperati sint
|
sie seien getadelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperaveram
|
ich hatte getadelt |
| 2. Person Singular |
vituperaveras
|
du hattest getadelt |
| 3. Person Singular |
vituperaverat
|
er/sie/es hatte getadelt |
| 1. Person Plural |
vituperaveramus
|
wir hatten getadelt |
| 2. Person Plural |
vituperaveratis
|
ihr hattet getadelt |
| 3. Person Plural |
vituperaverant
|
sie hatten getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus eram
|
ich war getadelt worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus eras
|
du warst getadelt worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus erat
|
er/sie/es war getadelt worden |
| 1. Person Plural |
vituperati eramus
|
wir waren getadelt worden |
| 2. Person Plural |
vituperati eratis
|
ihr wart getadelt worden |
| 3. Person Plural |
vituperati erant
|
sie waren getadelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavissem
|
ich hätte getadelt |
| 2. Person Singular |
vituperavisses
|
du hättest getadelt |
| 3. Person Singular |
vituperavisset
|
er/sie/es hätte getadelt |
| 1. Person Plural |
vituperavissemus
|
wir hätten getadelt |
| 2. Person Plural |
vituperavissetis
|
ihr hättet getadelt |
| 3. Person Plural |
vituperavissent
|
sie hätten getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus essem
|
ich wäre getadelt worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus esses
|
du wärest getadelt worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus esset
|
er/sie/es wäre getadelt worden |
| 1. Person Plural |
vituperati essemus
|
wir wären getadelt worden |
| 2. Person Plural |
vituperati essetis
|
ihr wäret getadelt worden |
| 3. Person Plural |
vituperati essent
|
sie wären getadelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavero
|
ich werde getadelt haben |
| 2. Person Singular |
vituperaveris
|
du wirst getadelt haben |
| 3. Person Singular |
vituperaverit
|
er/sie/es wird getadelt haben |
| 1. Person Plural |
vituperaverimus
|
wir werden getadelt haben |
| 2. Person Plural |
vituperaveritis
|
ihr werdet getadelt haben |
| 3. Person Plural |
vituperaverint
|
sie werden getadelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus ero
|
ich werde getadelt worden sein |
| 2. Person Singular |
vituperatus eris
|
du wirst getadelt worden sein |
| 3. Person Singular |
vituperatus erit
|
er/sie/es wird getadelt worden sein |
| 1. Person Plural |
vituperati erimus
|
wir werden getadelt worden sein |
| 2. Person Plural |
vituperati eritis
|
ihr werdet getadelt worden sein |
| 3. Person Plural |
vituperati erunt
|
sie werden getadelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vituperare
|
tadeln |
| Vorzeitigkeit |
vituperavisse
|
getadelt haben |
| Nachzeitigkeit |
vituperaturum esse
|
tadeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vituperari vituperarier
|
getadelt werden |
| Vorzeitigkeit |
vituperatum esse
|
getadelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vituperatum iri
|
künftig getadelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vitupera
|
tadle! |
| 2. Person Plural |
vituperate
|
tadelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vituperato
|
| 3. Person Singular |
vituperato
|
| 2. Person Plural |
vituperatote
|
| 3. Person Plural |
vituperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vituperare
|
das Tadeln |
| Genitiv |
vituperandi
|
des Tadelnes |
| Dativ |
vituperando
|
dem Tadeln |
| Akkusativ |
vituperandum
|
das Tadeln |
| Ablativ |
vituperando
|
durch das Tadeln |
| Vokativ |
vituperande
|
Tadeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperandus
|
vituperanda
|
vituperandum
|
| Genitiv |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperandi
|
| Dativ |
vituperando
|
vituperandae
|
vituperando
|
| Akkusativ |
vituperandum
|
vituperandam
|
vituperandum
|
| Ablativ |
vituperando
|
vituperanda
|
vituperando
|
| Vokativ |
vituperande
|
vituperanda
|
vituperandum
|
Plural
| Nominativ |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperanda
|
| Genitiv |
vituperandorum
|
vituperandarum
|
vituperandorum
|
| Dativ |
vituperandis
|
vituperandis
|
vituperandis
|
| Akkusativ |
vituperandos
|
vituperandas
|
vituperanda
|
| Ablativ |
vituperandis
|
vituperandis
|
vituperandis
|
| Vokativ |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperans
|
vituperans
|
vituperans
|
| Genitiv |
vituperantis
|
vituperantis
|
vituperantis
|
| Dativ |
vituperanti
|
vituperanti
|
vituperanti
|
| Akkusativ |
vituperantem
|
vituperantem
|
vituperans
|
| Ablativ |
vituperanti vituperante
|
vituperanti vituperante
|
vituperanti vituperante
|
| Vokativ |
vituperans
|
vituperans
|
vituperans
|
Plural
| Nominativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
| Genitiv |
vituperantium vituperantum
|
vituperantium vituperantum
|
vituperantium vituperantum
|
| Dativ |
vituperantibus
|
vituperantibus
|
vituperantibus
|
| Akkusativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
| Ablativ |
vituperantibus
|
vituperantibus
|
vituperantibus
|
| Vokativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperatus
|
vituperata
|
vituperatum
|
| Genitiv |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperati
|
| Dativ |
vituperato
|
vituperatae
|
vituperato
|
| Akkusativ |
vituperatum
|
vituperatam
|
vituperatum
|
| Ablativ |
vituperato
|
vituperata
|
vituperato
|
| Vokativ |
vituperate
|
vituperata
|
vituperatum
|
Plural
| Nominativ |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperata
|
| Genitiv |
vituperatorum
|
vituperatarum
|
vituperatorum
|
| Dativ |
vituperatis
|
vituperatis
|
vituperatis
|
| Akkusativ |
vituperatos
|
vituperatas
|
vituperata
|
| Ablativ |
vituperatis
|
vituperatis
|
vituperatis
|
| Vokativ |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperaturus
|
vituperatura
|
vituperaturum
|
| Genitiv |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperaturi
|
| Dativ |
vituperaturo
|
vituperaturae
|
vituperaturo
|
| Akkusativ |
vituperaturum
|
vituperaturam
|
vituperaturum
|
| Ablativ |
vituperaturo
|
vituperatura
|
vituperaturo
|
| Vokativ |
vituperature
|
vituperatura
|
vituperaturum
|
Plural
| Nominativ |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperatura
|
| Genitiv |
vituperaturorum
|
vituperaturarum
|
vituperaturorum
|
| Dativ |
vituperaturis
|
vituperaturis
|
vituperaturis
|
| Akkusativ |
vituperaturos
|
vituperaturas
|
vituperatura
|
| Ablativ |
vituperaturis
|
vituperaturis
|
vituperaturis
|
| Vokativ |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vituperatum
|
vituperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitupero
|
|
| 2. Person Singular |
vituperas
|
|
| 3. Person Singular |
vituperat
|
|
| 1. Person Plural |
vituperamus
|
|
| 2. Person Plural |
vituperatis
|
|
| 3. Person Plural |
vituperant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperor
|
|
| 2. Person Singular |
vituperaris vituperare
|
|
| 3. Person Singular |
vituperatur
|
|
| 1. Person Plural |
vituperamur
|
|
| 2. Person Plural |
vituperamini
|
|
| 3. Person Plural |
vituperantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperem
|
|
| 2. Person Singular |
vituperes
|
|
| 3. Person Singular |
vituperet
|
|
| 1. Person Plural |
vituperemus
|
|
| 2. Person Plural |
vituperetis
|
|
| 3. Person Plural |
vituperent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperer
|
|
| 2. Person Singular |
vitupereris vituperere
|
|
| 3. Person Singular |
vituperetur
|
|
| 1. Person Plural |
vituperemur
|
|
| 2. Person Plural |
vituperemini
|
|
| 3. Person Plural |
vituperentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabam
|
|
| 2. Person Singular |
vituperabas
|
|
| 3. Person Singular |
vituperabat
|
|
| 1. Person Plural |
vituperabamus
|
|
| 2. Person Plural |
vituperabatis
|
|
| 3. Person Plural |
vituperabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabar
|
|
| 2. Person Singular |
vituperabaris vituperabare
|
|
| 3. Person Singular |
vituperabatur
|
|
| 1. Person Plural |
vituperabamur
|
|
| 2. Person Plural |
vituperabamini
|
|
| 3. Person Plural |
vituperabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperarem
|
|
| 2. Person Singular |
vituperares
|
|
| 3. Person Singular |
vituperaret
|
|
| 1. Person Plural |
vituperaremus
|
|
| 2. Person Plural |
vituperaretis
|
|
| 3. Person Plural |
vituperarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperarer
|
|
| 2. Person Singular |
vituperareris vituperarere
|
|
| 3. Person Singular |
vituperaretur
|
|
| 1. Person Plural |
vituperaremur
|
|
| 2. Person Plural |
vituperaremini
|
|
| 3. Person Plural |
vituperarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabo
|
|
| 2. Person Singular |
vituperabis
|
|
| 3. Person Singular |
vituperabit
|
|
| 1. Person Plural |
vituperabimus
|
|
| 2. Person Plural |
vituperabitis
|
|
| 3. Person Plural |
vituperabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabor
|
|
| 2. Person Singular |
vituperaberis vituperabere
|
|
| 3. Person Singular |
vituperabitur
|
|
| 1. Person Plural |
vituperabimur
|
|
| 2. Person Plural |
vituperabimini
|
|
| 3. Person Plural |
vituperabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavi
|
|
| 2. Person Singular |
vituperavisti
|
|
| 3. Person Singular |
vituperavit
|
|
| 1. Person Plural |
vituperavimus
|
|
| 2. Person Plural |
vituperavistis
|
|
| 3. Person Plural |
vituperaverunt vituperavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
vituperatus es
|
|
| 3. Person Singular |
vituperatus est
|
|
| 1. Person Plural |
vituperati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
vituperati estis
|
|
| 3. Person Plural |
vituperati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperaverim
|
|
| 2. Person Singular |
vituperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
vituperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
vituperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
vituperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
vituperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
vituperatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
vituperatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
vituperati simus
|
|
| 2. Person Plural |
vituperati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
vituperati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperaveram
|
|
| 2. Person Singular |
vituperaveras
|
|
| 3. Person Singular |
vituperaverat
|
|
| 1. Person Plural |
vituperaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
vituperaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
vituperaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
vituperatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
vituperatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
vituperati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
vituperati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
vituperati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavissem
|
|
| 2. Person Singular |
vituperavisses
|
|
| 3. Person Singular |
vituperavisset
|
|
| 1. Person Plural |
vituperavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
vituperavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
vituperavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
vituperatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
vituperatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
vituperati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
vituperati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
vituperati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavero
|
|
| 2. Person Singular |
vituperaveris
|
|
| 3. Person Singular |
vituperaverit
|
|
| 1. Person Plural |
vituperaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
vituperaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
vituperaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
vituperatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
vituperatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
vituperati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
vituperati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
vituperati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vituperare
|
|
| Vorzeitigkeit |
vituperavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
vituperaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vituperari vituperarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
vituperatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
vituperatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vitupera
|
! |
| 2. Person Plural |
vituperate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vituperato
|
| 3. Person Singular |
vituperato
|
| 2. Person Plural |
vituperatote
|
| 3. Person Plural |
vituperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vituperare
|
|
| Genitiv |
vituperandi
|
|
| Dativ |
vituperando
|
|
| Akkusativ |
vituperandum
|
|
| Ablativ |
vituperando
|
|
| Vokativ |
vituperande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperandus
|
vituperanda
|
vituperandum
|
| Genitiv |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperandi
|
| Dativ |
vituperando
|
vituperandae
|
vituperando
|
| Akkusativ |
vituperandum
|
vituperandam
|
vituperandum
|
| Ablativ |
vituperando
|
vituperanda
|
vituperando
|
| Vokativ |
vituperande
|
vituperanda
|
vituperandum
|
Plural
| Nominativ |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperanda
|
| Genitiv |
vituperandorum
|
vituperandarum
|
vituperandorum
|
| Dativ |
vituperandis
|
vituperandis
|
vituperandis
|
| Akkusativ |
vituperandos
|
vituperandas
|
vituperanda
|
| Ablativ |
vituperandis
|
vituperandis
|
vituperandis
|
| Vokativ |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperans
|
vituperans
|
vituperans
|
| Genitiv |
vituperantis
|
vituperantis
|
vituperantis
|
| Dativ |
vituperanti
|
vituperanti
|
vituperanti
|
| Akkusativ |
vituperantem
|
vituperantem
|
vituperans
|
| Ablativ |
vituperanti vituperante
|
vituperanti vituperante
|
vituperanti vituperante
|
| Vokativ |
vituperans
|
vituperans
|
vituperans
|
Plural
| Nominativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
| Genitiv |
vituperantium vituperantum
|
vituperantium vituperantum
|
vituperantium vituperantum
|
| Dativ |
vituperantibus
|
vituperantibus
|
vituperantibus
|
| Akkusativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
| Ablativ |
vituperantibus
|
vituperantibus
|
vituperantibus
|
| Vokativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperatus
|
vituperata
|
vituperatum
|
| Genitiv |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperati
|
| Dativ |
vituperato
|
vituperatae
|
vituperato
|
| Akkusativ |
vituperatum
|
vituperatam
|
vituperatum
|
| Ablativ |
vituperato
|
vituperata
|
vituperato
|
| Vokativ |
vituperate
|
vituperata
|
vituperatum
|
Plural
| Nominativ |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperata
|
| Genitiv |
vituperatorum
|
vituperatarum
|
vituperatorum
|
| Dativ |
vituperatis
|
vituperatis
|
vituperatis
|
| Akkusativ |
vituperatos
|
vituperatas
|
vituperata
|
| Ablativ |
vituperatis
|
vituperatis
|
vituperatis
|
| Vokativ |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperaturus
|
vituperatura
|
vituperaturum
|
| Genitiv |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperaturi
|
| Dativ |
vituperaturo
|
vituperaturae
|
vituperaturo
|
| Akkusativ |
vituperaturum
|
vituperaturam
|
vituperaturum
|
| Ablativ |
vituperaturo
|
vituperatura
|
vituperaturo
|
| Vokativ |
vituperature
|
vituperatura
|
vituperaturum
|
Plural
| Nominativ |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperatura
|
| Genitiv |
vituperaturorum
|
vituperaturarum
|
vituperaturorum
|
| Dativ |
vituperaturis
|
vituperaturis
|
vituperaturis
|
| Akkusativ |
vituperaturos
|
vituperaturas
|
vituperatura
|
| Ablativ |
vituperaturis
|
vituperaturis
|
vituperaturis
|
| Vokativ |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vituperatum
|
vituperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitupero
|
ich verderbe |
| 2. Person Singular |
vituperas
|
du verdirbst |
| 3. Person Singular |
vituperat
|
er/sie/es verdirbt |
| 1. Person Plural |
vituperamus
|
wir verderben |
| 2. Person Plural |
vituperatis
|
ihr verderbt |
| 3. Person Plural |
vituperant
|
sie verderben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperor
|
ich werde verdorben |
| 2. Person Singular |
vituperaris vituperare
|
du wirst verdorben |
| 3. Person Singular |
vituperatur
|
er/sie/es wird verdorben |
| 1. Person Plural |
vituperamur
|
wir werden verdorben |
| 2. Person Plural |
vituperamini
|
ihr werdet verdorben |
| 3. Person Plural |
vituperantur
|
sie werden verdorben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperem
|
ich verderbe |
| 2. Person Singular |
vituperes
|
du verderbest |
| 3. Person Singular |
vituperet
|
er/sie/es verderbe |
| 1. Person Plural |
vituperemus
|
wir verderben |
| 2. Person Plural |
vituperetis
|
ihr verderbet |
| 3. Person Plural |
vituperent
|
sie verderben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperer
|
ich werde verdorben |
| 2. Person Singular |
vitupereris vituperere
|
du werdest verdorben |
| 3. Person Singular |
vituperetur
|
er/sie/es werde verdorben |
| 1. Person Plural |
vituperemur
|
wir werden verdorben |
| 2. Person Plural |
vituperemini
|
ihr werdet verdorben |
| 3. Person Plural |
vituperentur
|
sie werden verdorben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabam
|
ich verdarb |
| 2. Person Singular |
vituperabas
|
du verdarbst |
| 3. Person Singular |
vituperabat
|
er/sie/es verdarb |
| 1. Person Plural |
vituperabamus
|
wir verdarben |
| 2. Person Plural |
vituperabatis
|
ihr verdarbt |
| 3. Person Plural |
vituperabant
|
sie verdarben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabar
|
ich wurde verdorben |
| 2. Person Singular |
vituperabaris vituperabare
|
du wurdest verdorben |
| 3. Person Singular |
vituperabatur
|
er/sie/es wurde verdorben |
| 1. Person Plural |
vituperabamur
|
wir wurden verdorben |
| 2. Person Plural |
vituperabamini
|
ihr wurdet verdorben |
| 3. Person Plural |
vituperabantur
|
sie wurden verdorben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperarem
|
ich verdürbe |
| 2. Person Singular |
vituperares
|
du verdürbest |
| 3. Person Singular |
vituperaret
|
er/sie/es verdürbe |
| 1. Person Plural |
vituperaremus
|
wir verdürben |
| 2. Person Plural |
vituperaretis
|
ihr verdürbet |
| 3. Person Plural |
vituperarent
|
sie verdürben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperarer
|
ich würde verdorben |
| 2. Person Singular |
vituperareris vituperarere
|
du würdest verdorben |
| 3. Person Singular |
vituperaretur
|
er/sie/es würde verdorben |
| 1. Person Plural |
vituperaremur
|
wir würden verdorben |
| 2. Person Plural |
vituperaremini
|
ihr würdet verdorben |
| 3. Person Plural |
vituperarentur
|
sie würden verdorben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabo
|
ich werde verderben |
| 2. Person Singular |
vituperabis
|
du wirst verderben |
| 3. Person Singular |
vituperabit
|
er/sie/es wird verderben |
| 1. Person Plural |
vituperabimus
|
wir werden verderben |
| 2. Person Plural |
vituperabitis
|
ihr werdet verderben |
| 3. Person Plural |
vituperabunt
|
sie werden verderben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabor
|
ich werde verdorben werden |
| 2. Person Singular |
vituperaberis vituperabere
|
du wirst verdorben werden |
| 3. Person Singular |
vituperabitur
|
er/sie/es wird verdorben werden |
| 1. Person Plural |
vituperabimur
|
wir werden verdorben werden |
| 2. Person Plural |
vituperabimini
|
ihr werdet verdorben werden |
| 3. Person Plural |
vituperabuntur
|
sie werden verdorben werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavi
|
ich habe verdorben |
| 2. Person Singular |
vituperavisti
|
du hast verdorben |
| 3. Person Singular |
vituperavit
|
er/sie/es hat verdorben |
| 1. Person Plural |
vituperavimus
|
wir haben verdorben |
| 2. Person Plural |
vituperavistis
|
ihr habt verdorben |
| 3. Person Plural |
vituperaverunt vituperavere
|
sie haben verdorben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus sum
|
ich bin verdorben worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus es
|
du bist verdorben worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus est
|
er/sie/es ist verdorben worden |
| 1. Person Plural |
vituperati sumus
|
wir sind verdorben worden |
| 2. Person Plural |
vituperati estis
|
ihr seid verdorben worden |
| 3. Person Plural |
vituperati sunt
|
sie sind verdorben worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperaverim
|
ich habe verdorben |
| 2. Person Singular |
vituperaveris
|
du habest verdorben |
| 3. Person Singular |
vituperaverit
|
er/sie/es habe verdorben |
| 1. Person Plural |
vituperaverimus
|
wir haben verdorben |
| 2. Person Plural |
vituperaveritis
|
ihr habet verdorben |
| 3. Person Plural |
vituperaverint
|
sie haben verdorben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus sim
|
ich sei verdorben worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus sis
|
du seiest verdorben worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus sit
|
er/sie/es sei verdorben worden |
| 1. Person Plural |
vituperati simus
|
wir seien verdorben worden |
| 2. Person Plural |
vituperati sitis
|
ihr seiet verdorben worden |
| 3. Person Plural |
vituperati sint
|
sie seien verdorben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperaveram
|
ich hatte verdorben |
| 2. Person Singular |
vituperaveras
|
du hattest verdorben |
| 3. Person Singular |
vituperaverat
|
er/sie/es hatte verdorben |
| 1. Person Plural |
vituperaveramus
|
wir hatten verdorben |
| 2. Person Plural |
vituperaveratis
|
ihr hattet verdorben |
| 3. Person Plural |
vituperaverant
|
sie hatten verdorben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus eram
|
ich war verdorben worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus eras
|
du warst verdorben worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus erat
|
er/sie/es war verdorben worden |
| 1. Person Plural |
vituperati eramus
|
wir waren verdorben worden |
| 2. Person Plural |
vituperati eratis
|
ihr wart verdorben worden |
| 3. Person Plural |
vituperati erant
|
sie waren verdorben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavissem
|
ich hätte verdorben |
| 2. Person Singular |
vituperavisses
|
du hättest verdorben |
| 3. Person Singular |
vituperavisset
|
er/sie/es hätte verdorben |
| 1. Person Plural |
vituperavissemus
|
wir hätten verdorben |
| 2. Person Plural |
vituperavissetis
|
ihr hättet verdorben |
| 3. Person Plural |
vituperavissent
|
sie hätten verdorben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus essem
|
ich wäre verdorben worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus esses
|
du wärest verdorben worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus esset
|
er/sie/es wäre verdorben worden |
| 1. Person Plural |
vituperati essemus
|
wir wären verdorben worden |
| 2. Person Plural |
vituperati essetis
|
ihr wäret verdorben worden |
| 3. Person Plural |
vituperati essent
|
sie wären verdorben worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavero
|
ich werde verdorben haben |
| 2. Person Singular |
vituperaveris
|
du wirst verdorben haben |
| 3. Person Singular |
vituperaverit
|
er/sie/es wird verdorben haben |
| 1. Person Plural |
vituperaverimus
|
wir werden verdorben haben |
| 2. Person Plural |
vituperaveritis
|
ihr werdet verdorben haben |
| 3. Person Plural |
vituperaverint
|
sie werden verdorben haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus ero
|
ich werde verdorben worden sein |
| 2. Person Singular |
vituperatus eris
|
du wirst verdorben worden sein |
| 3. Person Singular |
vituperatus erit
|
er/sie/es wird verdorben worden sein |
| 1. Person Plural |
vituperati erimus
|
wir werden verdorben worden sein |
| 2. Person Plural |
vituperati eritis
|
ihr werdet verdorben worden sein |
| 3. Person Plural |
vituperati erunt
|
sie werden verdorben worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vituperare
|
verderben |
| Vorzeitigkeit |
vituperavisse
|
verdorben haben |
| Nachzeitigkeit |
vituperaturum esse
|
verderben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vituperari vituperarier
|
verdorben werden |
| Vorzeitigkeit |
vituperatum esse
|
verdorben worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vituperatum iri
|
künftig verdorben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vitupera
|
verdirb! |
| 2. Person Plural |
vituperate
|
verderbt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vituperato
|
| 3. Person Singular |
vituperato
|
| 2. Person Plural |
vituperatote
|
| 3. Person Plural |
vituperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vituperare
|
das Verderben |
| Genitiv |
vituperandi
|
des Verderbens |
| Dativ |
vituperando
|
dem Verderben |
| Akkusativ |
vituperandum
|
das Verderben |
| Ablativ |
vituperando
|
durch das Verderben |
| Vokativ |
vituperande
|
Verderben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperandus
|
vituperanda
|
vituperandum
|
| Genitiv |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperandi
|
| Dativ |
vituperando
|
vituperandae
|
vituperando
|
| Akkusativ |
vituperandum
|
vituperandam
|
vituperandum
|
| Ablativ |
vituperando
|
vituperanda
|
vituperando
|
| Vokativ |
vituperande
|
vituperanda
|
vituperandum
|
Plural
| Nominativ |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperanda
|
| Genitiv |
vituperandorum
|
vituperandarum
|
vituperandorum
|
| Dativ |
vituperandis
|
vituperandis
|
vituperandis
|
| Akkusativ |
vituperandos
|
vituperandas
|
vituperanda
|
| Ablativ |
vituperandis
|
vituperandis
|
vituperandis
|
| Vokativ |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperans
|
vituperans
|
vituperans
|
| Genitiv |
vituperantis
|
vituperantis
|
vituperantis
|
| Dativ |
vituperanti
|
vituperanti
|
vituperanti
|
| Akkusativ |
vituperantem
|
vituperantem
|
vituperans
|
| Ablativ |
vituperanti vituperante
|
vituperanti vituperante
|
vituperanti vituperante
|
| Vokativ |
vituperans
|
vituperans
|
vituperans
|
Plural
| Nominativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
| Genitiv |
vituperantium vituperantum
|
vituperantium vituperantum
|
vituperantium vituperantum
|
| Dativ |
vituperantibus
|
vituperantibus
|
vituperantibus
|
| Akkusativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
| Ablativ |
vituperantibus
|
vituperantibus
|
vituperantibus
|
| Vokativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperatus
|
vituperata
|
vituperatum
|
| Genitiv |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperati
|
| Dativ |
vituperato
|
vituperatae
|
vituperato
|
| Akkusativ |
vituperatum
|
vituperatam
|
vituperatum
|
| Ablativ |
vituperato
|
vituperata
|
vituperato
|
| Vokativ |
vituperate
|
vituperata
|
vituperatum
|
Plural
| Nominativ |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperata
|
| Genitiv |
vituperatorum
|
vituperatarum
|
vituperatorum
|
| Dativ |
vituperatis
|
vituperatis
|
vituperatis
|
| Akkusativ |
vituperatos
|
vituperatas
|
vituperata
|
| Ablativ |
vituperatis
|
vituperatis
|
vituperatis
|
| Vokativ |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperaturus
|
vituperatura
|
vituperaturum
|
| Genitiv |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperaturi
|
| Dativ |
vituperaturo
|
vituperaturae
|
vituperaturo
|
| Akkusativ |
vituperaturum
|
vituperaturam
|
vituperaturum
|
| Ablativ |
vituperaturo
|
vituperatura
|
vituperaturo
|
| Vokativ |
vituperature
|
vituperatura
|
vituperaturum
|
Plural
| Nominativ |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperatura
|
| Genitiv |
vituperaturorum
|
vituperaturarum
|
vituperaturorum
|
| Dativ |
vituperaturis
|
vituperaturis
|
vituperaturis
|
| Akkusativ |
vituperaturos
|
vituperaturas
|
vituperatura
|
| Ablativ |
vituperaturis
|
vituperaturis
|
vituperaturis
|
| Vokativ |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vituperatum
|
vituperatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vitupero
|
ich verletze |
| 2. Person Singular |
vituperas
|
du verletzt |
| 3. Person Singular |
vituperat
|
er/sie/es verletzt |
| 1. Person Plural |
vituperamus
|
wir verletzen |
| 2. Person Plural |
vituperatis
|
ihr verletzt |
| 3. Person Plural |
vituperant
|
sie verletzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperor
|
ich werde verletzt |
| 2. Person Singular |
vituperaris vituperare
|
du wirst verletzt |
| 3. Person Singular |
vituperatur
|
er/sie/es wird verletzt |
| 1. Person Plural |
vituperamur
|
wir werden verletzt |
| 2. Person Plural |
vituperamini
|
ihr werdet verletzt |
| 3. Person Plural |
vituperantur
|
sie werden verletzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperem
|
ich verletze |
| 2. Person Singular |
vituperes
|
du verletzest |
| 3. Person Singular |
vituperet
|
er/sie/es verletze |
| 1. Person Plural |
vituperemus
|
wir verletzen |
| 2. Person Plural |
vituperetis
|
ihr verletzet |
| 3. Person Plural |
vituperent
|
sie verletzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperer
|
ich werde verletzt |
| 2. Person Singular |
vitupereris vituperere
|
du werdest verletzt |
| 3. Person Singular |
vituperetur
|
er/sie/es werde verletzt |
| 1. Person Plural |
vituperemur
|
wir werden verletzt |
| 2. Person Plural |
vituperemini
|
ihr werdet verletzt |
| 3. Person Plural |
vituperentur
|
sie werden verletzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabam
|
ich verletzte |
| 2. Person Singular |
vituperabas
|
du verletztest |
| 3. Person Singular |
vituperabat
|
er/sie/es verletzte |
| 1. Person Plural |
vituperabamus
|
wir verletzten |
| 2. Person Plural |
vituperabatis
|
ihr verletztet |
| 3. Person Plural |
vituperabant
|
sie verletzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabar
|
ich wurde verletzt |
| 2. Person Singular |
vituperabaris vituperabare
|
du wurdest verletzt |
| 3. Person Singular |
vituperabatur
|
er/sie/es wurde verletzt |
| 1. Person Plural |
vituperabamur
|
wir wurden verletzt |
| 2. Person Plural |
vituperabamini
|
ihr wurdet verletzt |
| 3. Person Plural |
vituperabantur
|
sie wurden verletzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperarem
|
ich verletzte |
| 2. Person Singular |
vituperares
|
du verletztest |
| 3. Person Singular |
vituperaret
|
er/sie/es verletzte |
| 1. Person Plural |
vituperaremus
|
wir verletzten |
| 2. Person Plural |
vituperaretis
|
ihr verletztet |
| 3. Person Plural |
vituperarent
|
sie verletzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperarer
|
ich würde verletzt |
| 2. Person Singular |
vituperareris vituperarere
|
du würdest verletzt |
| 3. Person Singular |
vituperaretur
|
er/sie/es würde verletzt |
| 1. Person Plural |
vituperaremur
|
wir würden verletzt |
| 2. Person Plural |
vituperaremini
|
ihr würdet verletzt |
| 3. Person Plural |
vituperarentur
|
sie würden verletzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabo
|
ich werde verletzen |
| 2. Person Singular |
vituperabis
|
du wirst verletzen |
| 3. Person Singular |
vituperabit
|
er/sie/es wird verletzen |
| 1. Person Plural |
vituperabimus
|
wir werden verletzen |
| 2. Person Plural |
vituperabitis
|
ihr werdet verletzen |
| 3. Person Plural |
vituperabunt
|
sie werden verletzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperabor
|
ich werde verletzt werden |
| 2. Person Singular |
vituperaberis vituperabere
|
du wirst verletzt werden |
| 3. Person Singular |
vituperabitur
|
er/sie/es wird verletzt werden |
| 1. Person Plural |
vituperabimur
|
wir werden verletzt werden |
| 2. Person Plural |
vituperabimini
|
ihr werdet verletzt werden |
| 3. Person Plural |
vituperabuntur
|
sie werden verletzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavi
|
ich habe verletzt |
| 2. Person Singular |
vituperavisti
|
du hast verletzt |
| 3. Person Singular |
vituperavit
|
er/sie/es hat verletzt |
| 1. Person Plural |
vituperavimus
|
wir haben verletzt |
| 2. Person Plural |
vituperavistis
|
ihr habt verletzt |
| 3. Person Plural |
vituperaverunt vituperavere
|
sie haben verletzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus sum
|
ich bin verletzt worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus es
|
du bist verletzt worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus est
|
er/sie/es ist verletzt worden |
| 1. Person Plural |
vituperati sumus
|
wir sind verletzt worden |
| 2. Person Plural |
vituperati estis
|
ihr seid verletzt worden |
| 3. Person Plural |
vituperati sunt
|
sie sind verletzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperaverim
|
ich habe verletzt |
| 2. Person Singular |
vituperaveris
|
du habest verletzt |
| 3. Person Singular |
vituperaverit
|
er/sie/es habe verletzt |
| 1. Person Plural |
vituperaverimus
|
wir haben verletzt |
| 2. Person Plural |
vituperaveritis
|
ihr habet verletzt |
| 3. Person Plural |
vituperaverint
|
sie haben verletzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus sim
|
ich sei verletzt worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus sis
|
du seiest verletzt worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus sit
|
er/sie/es sei verletzt worden |
| 1. Person Plural |
vituperati simus
|
wir seien verletzt worden |
| 2. Person Plural |
vituperati sitis
|
ihr seiet verletzt worden |
| 3. Person Plural |
vituperati sint
|
sie seien verletzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperaveram
|
ich hatte verletzt |
| 2. Person Singular |
vituperaveras
|
du hattest verletzt |
| 3. Person Singular |
vituperaverat
|
er/sie/es hatte verletzt |
| 1. Person Plural |
vituperaveramus
|
wir hatten verletzt |
| 2. Person Plural |
vituperaveratis
|
ihr hattet verletzt |
| 3. Person Plural |
vituperaverant
|
sie hatten verletzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus eram
|
ich war verletzt worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus eras
|
du warst verletzt worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus erat
|
er/sie/es war verletzt worden |
| 1. Person Plural |
vituperati eramus
|
wir waren verletzt worden |
| 2. Person Plural |
vituperati eratis
|
ihr wart verletzt worden |
| 3. Person Plural |
vituperati erant
|
sie waren verletzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavissem
|
ich hätte verletzt |
| 2. Person Singular |
vituperavisses
|
du hättest verletzt |
| 3. Person Singular |
vituperavisset
|
er/sie/es hätte verletzt |
| 1. Person Plural |
vituperavissemus
|
wir hätten verletzt |
| 2. Person Plural |
vituperavissetis
|
ihr hättet verletzt |
| 3. Person Plural |
vituperavissent
|
sie hätten verletzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus essem
|
ich wäre verletzt worden |
| 2. Person Singular |
vituperatus esses
|
du wärest verletzt worden |
| 3. Person Singular |
vituperatus esset
|
er/sie/es wäre verletzt worden |
| 1. Person Plural |
vituperati essemus
|
wir wären verletzt worden |
| 2. Person Plural |
vituperati essetis
|
ihr wäret verletzt worden |
| 3. Person Plural |
vituperati essent
|
sie wären verletzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperavero
|
ich werde verletzt haben |
| 2. Person Singular |
vituperaveris
|
du wirst verletzt haben |
| 3. Person Singular |
vituperaverit
|
er/sie/es wird verletzt haben |
| 1. Person Plural |
vituperaverimus
|
wir werden verletzt haben |
| 2. Person Plural |
vituperaveritis
|
ihr werdet verletzt haben |
| 3. Person Plural |
vituperaverint
|
sie werden verletzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
vituperatus ero
|
ich werde verletzt worden sein |
| 2. Person Singular |
vituperatus eris
|
du wirst verletzt worden sein |
| 3. Person Singular |
vituperatus erit
|
er/sie/es wird verletzt worden sein |
| 1. Person Plural |
vituperati erimus
|
wir werden verletzt worden sein |
| 2. Person Plural |
vituperati eritis
|
ihr werdet verletzt worden sein |
| 3. Person Plural |
vituperati erunt
|
sie werden verletzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vituperare
|
verletzen |
| Vorzeitigkeit |
vituperavisse
|
verletzt haben |
| Nachzeitigkeit |
vituperaturum esse
|
verletzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vituperari vituperarier
|
verletzt werden |
| Vorzeitigkeit |
vituperatum esse
|
verletzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
vituperatum iri
|
künftig verletzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vitupera
|
verletze; verletz! |
| 2. Person Plural |
vituperate
|
verletzt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vituperato
|
| 3. Person Singular |
vituperato
|
| 2. Person Plural |
vituperatote
|
| 3. Person Plural |
vituperanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vituperare
|
das Verletzen |
| Genitiv |
vituperandi
|
des Verletzens |
| Dativ |
vituperando
|
dem Verletzen |
| Akkusativ |
vituperandum
|
das Verletzen |
| Ablativ |
vituperando
|
durch das Verletzen |
| Vokativ |
vituperande
|
Verletzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperandus
|
vituperanda
|
vituperandum
|
| Genitiv |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperandi
|
| Dativ |
vituperando
|
vituperandae
|
vituperando
|
| Akkusativ |
vituperandum
|
vituperandam
|
vituperandum
|
| Ablativ |
vituperando
|
vituperanda
|
vituperando
|
| Vokativ |
vituperande
|
vituperanda
|
vituperandum
|
Plural
| Nominativ |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperanda
|
| Genitiv |
vituperandorum
|
vituperandarum
|
vituperandorum
|
| Dativ |
vituperandis
|
vituperandis
|
vituperandis
|
| Akkusativ |
vituperandos
|
vituperandas
|
vituperanda
|
| Ablativ |
vituperandis
|
vituperandis
|
vituperandis
|
| Vokativ |
vituperandi
|
vituperandae
|
vituperanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperans
|
vituperans
|
vituperans
|
| Genitiv |
vituperantis
|
vituperantis
|
vituperantis
|
| Dativ |
vituperanti
|
vituperanti
|
vituperanti
|
| Akkusativ |
vituperantem
|
vituperantem
|
vituperans
|
| Ablativ |
vituperanti vituperante
|
vituperanti vituperante
|
vituperanti vituperante
|
| Vokativ |
vituperans
|
vituperans
|
vituperans
|
Plural
| Nominativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
| Genitiv |
vituperantium vituperantum
|
vituperantium vituperantum
|
vituperantium vituperantum
|
| Dativ |
vituperantibus
|
vituperantibus
|
vituperantibus
|
| Akkusativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
| Ablativ |
vituperantibus
|
vituperantibus
|
vituperantibus
|
| Vokativ |
vituperantes
|
vituperantes
|
vituperantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperatus
|
vituperata
|
vituperatum
|
| Genitiv |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperati
|
| Dativ |
vituperato
|
vituperatae
|
vituperato
|
| Akkusativ |
vituperatum
|
vituperatam
|
vituperatum
|
| Ablativ |
vituperato
|
vituperata
|
vituperato
|
| Vokativ |
vituperate
|
vituperata
|
vituperatum
|
Plural
| Nominativ |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperata
|
| Genitiv |
vituperatorum
|
vituperatarum
|
vituperatorum
|
| Dativ |
vituperatis
|
vituperatis
|
vituperatis
|
| Akkusativ |
vituperatos
|
vituperatas
|
vituperata
|
| Ablativ |
vituperatis
|
vituperatis
|
vituperatis
|
| Vokativ |
vituperati
|
vituperatae
|
vituperata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vituperaturus
|
vituperatura
|
vituperaturum
|
| Genitiv |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperaturi
|
| Dativ |
vituperaturo
|
vituperaturae
|
vituperaturo
|
| Akkusativ |
vituperaturum
|
vituperaturam
|
vituperaturum
|
| Ablativ |
vituperaturo
|
vituperatura
|
vituperaturo
|
| Vokativ |
vituperature
|
vituperatura
|
vituperaturum
|
Plural
| Nominativ |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperatura
|
| Genitiv |
vituperaturorum
|
vituperaturarum
|
vituperaturorum
|
| Dativ |
vituperaturis
|
vituperaturis
|
vituperaturis
|
| Akkusativ |
vituperaturos
|
vituperaturas
|
vituperatura
|
| Ablativ |
vituperaturis
|
vituperaturis
|
vituperaturis
|
| Vokativ |
vituperaturi
|
vituperaturae
|
vituperatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vituperatum
|
vituperatu
|