Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferor
|
ich kreische |
| 2. Person Singular |
vociferaris vociferare
|
du kreischst |
| 3. Person Singular |
vociferatur
|
er/sie/es kreischt |
| 1. Person Plural |
vociferamur
|
wir kreischen |
| 2. Person Plural |
vociferamini
|
ihr kreischt |
| 3. Person Plural |
vociferantur
|
sie kreischen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferer
|
ich kreische |
| 2. Person Singular |
vocifereris vociferere
|
du kreischest |
| 3. Person Singular |
vociferetur
|
er/sie/es kreische |
| 1. Person Plural |
vociferemur
|
wir kreischen |
| 2. Person Plural |
vociferemini
|
ihr kreischet |
| 3. Person Plural |
vociferentur
|
sie kreischen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferabar
|
ich kreischte |
| 2. Person Singular |
vociferabaris vociferabare
|
du kreischtest |
| 3. Person Singular |
vociferabatur
|
er/sie/es kreischte |
| 1. Person Plural |
vociferabamur
|
wir kreischten |
| 2. Person Plural |
vociferabamini
|
ihr kreischtet |
| 3. Person Plural |
vociferabantur
|
sie kreischten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferarer
|
ich kreischte |
| 2. Person Singular |
vociferareris vociferarere
|
du kreischtest |
| 3. Person Singular |
vociferaretur
|
er/sie/es kreischte |
| 1. Person Plural |
vociferaremur
|
wir kreischten |
| 2. Person Plural |
vociferaremini
|
ihr kreischtet |
| 3. Person Plural |
vociferarentur
|
sie kreischten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferabor
|
ich werde kreischen |
| 2. Person Singular |
vociferaberis vociferabere
|
du wirst kreischen |
| 3. Person Singular |
vociferabitur
|
er/sie/es wird kreischen |
| 1. Person Plural |
vociferabimur
|
wir werden kreischen |
| 2. Person Plural |
vociferabimini
|
ihr werdet kreischen |
| 3. Person Plural |
vociferabuntur
|
sie werden kreischen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus sum
|
ich habe gekreischt |
| 2. Person Singular |
vociferatus es
|
du hast gekreischt |
| 3. Person Singular |
vociferatus est
|
er/sie/es hat gekreischt |
| 1. Person Plural |
vociferati sumus
|
wir haben gekreischt |
| 2. Person Plural |
vociferati estis
|
ihr habt gekreischt |
| 3. Person Plural |
vociferati sunt
|
sie haben gekreischt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus sim
|
ich habe gekreischt |
| 2. Person Singular |
vociferatus sis
|
du habest gekreischt |
| 3. Person Singular |
vociferatus sit
|
er/sie/es habe gekreischt |
| 1. Person Plural |
vociferati simus
|
wir haben gekreischt |
| 2. Person Plural |
vociferati sitis
|
ihr habet gekreischt |
| 3. Person Plural |
vociferati sint
|
sie haben gekreischt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus eram
|
ich hatte gekreischt |
| 2. Person Singular |
vociferatus eras
|
du hattest gekreischt |
| 3. Person Singular |
vociferatus erat
|
er/sie/es hatte gekreischt |
| 1. Person Plural |
vociferati eramus
|
wir hatten gekreischt |
| 2. Person Plural |
vociferati eratis
|
ihr hattet gekreischt |
| 3. Person Plural |
vociferati erant
|
sie hatten gekreischt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus essem
|
ich hätte gekreischt |
| 2. Person Singular |
vociferatus esses
|
du hättest gekreischt |
| 3. Person Singular |
vociferatus esset
|
er/sie/es hätte gekreischt |
| 1. Person Plural |
vociferati essemus
|
wir hätten gekreischt |
| 2. Person Plural |
vociferati essetis
|
ihr hättet gekreischt |
| 3. Person Plural |
vociferati essent
|
sie hätten gekreischt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus ero
|
ich werde gekreischt haben |
| 2. Person Singular |
vociferatus eris
|
du wirst gekreischt haben |
| 3. Person Singular |
vociferatus erit
|
er/sie/es wird gekreischt haben |
| 1. Person Plural |
vociferati erimus
|
wir werden gekreischt haben |
| 2. Person Plural |
vociferati eritis
|
ihr werdet gekreischt haben |
| 3. Person Plural |
vociferati erunt
|
sie werden gekreischt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vociferari vociferarier
|
kreischen |
| Vorzeitigkeit |
vociferatus esse
|
gekreischt haben |
| Nachzeitigkeit |
vociferaturum esse
|
kreischen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vociferare
|
kreische; kreisch! |
| 2. Person Plural |
vociferamini
|
kreischt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vociferator
|
| 3. Person Singular |
vociferator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
vociferantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vociferari vociferarier
|
das Kreischen |
| Genitiv |
vociferandi
|
des Kreischens |
| Dativ |
vociferando
|
dem Kreischen |
| Akkusativ |
vociferandum
|
das Kreischen |
| Ablativ |
vociferando
|
durch das Kreischen |
| Vokativ |
vociferande
|
Kreischen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferandus
|
vociferanda
|
vociferandum
|
| Genitiv |
vociferandi
|
vociferandae
|
vociferandi
|
| Dativ |
vociferando
|
vociferandae
|
vociferando
|
| Akkusativ |
vociferandum
|
vociferandam
|
vociferandum
|
| Ablativ |
vociferando
|
vociferanda
|
vociferando
|
| Vokativ |
vociferande
|
vociferanda
|
vociferandum
|
Plural
| Nominativ |
vociferandi
|
vociferandae
|
vociferanda
|
| Genitiv |
vociferandorum
|
vociferandarum
|
vociferandorum
|
| Dativ |
vociferandis
|
vociferandis
|
vociferandis
|
| Akkusativ |
vociferandos
|
vociferandas
|
vociferanda
|
| Ablativ |
vociferandis
|
vociferandis
|
vociferandis
|
| Vokativ |
vociferandi
|
vociferandae
|
vociferanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferans
|
vociferans
|
vociferans
|
| Genitiv |
vociferantis
|
vociferantis
|
vociferantis
|
| Dativ |
vociferanti
|
vociferanti
|
vociferanti
|
| Akkusativ |
vociferantem
|
vociferantem
|
vociferans
|
| Ablativ |
vociferanti vociferante
|
vociferanti vociferante
|
vociferanti vociferante
|
| Vokativ |
vociferans
|
vociferans
|
vociferans
|
Plural
| Nominativ |
vociferantes
|
vociferantes
|
vociferantia
|
| Genitiv |
vociferantium vociferantum
|
vociferantium vociferantum
|
vociferantium vociferantum
|
| Dativ |
vociferantibus
|
vociferantibus
|
vociferantibus
|
| Akkusativ |
vociferantes
|
vociferantes
|
vociferantia
|
| Ablativ |
vociferantibus
|
vociferantibus
|
vociferantibus
|
| Vokativ |
vociferantes
|
vociferantes
|
vociferantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferatus
|
vociferata
|
vociferatum
|
| Genitiv |
vociferati
|
vociferatae
|
vociferati
|
| Dativ |
vociferato
|
vociferatae
|
vociferato
|
| Akkusativ |
vociferatum
|
vociferatam
|
vociferatum
|
| Ablativ |
vociferato
|
vociferata
|
vociferato
|
| Vokativ |
vociferate
|
vociferata
|
vociferatum
|
Plural
| Nominativ |
vociferati
|
vociferatae
|
vociferata
|
| Genitiv |
vociferatorum
|
vociferatarum
|
vociferatorum
|
| Dativ |
vociferatis
|
vociferatis
|
vociferatis
|
| Akkusativ |
vociferatos
|
vociferatas
|
vociferata
|
| Ablativ |
vociferatis
|
vociferatis
|
vociferatis
|
| Vokativ |
vociferati
|
vociferatae
|
vociferata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferaturus
|
vociferatura
|
vociferaturum
|
| Genitiv |
vociferaturi
|
vociferaturae
|
vociferaturi
|
| Dativ |
vociferaturo
|
vociferaturae
|
vociferaturo
|
| Akkusativ |
vociferaturum
|
vociferaturam
|
vociferaturum
|
| Ablativ |
vociferaturo
|
vociferatura
|
vociferaturo
|
| Vokativ |
vociferature
|
vociferatura
|
vociferaturum
|
Plural
| Nominativ |
vociferaturi
|
vociferaturae
|
vociferatura
|
| Genitiv |
vociferaturorum
|
vociferaturarum
|
vociferaturorum
|
| Dativ |
vociferaturis
|
vociferaturis
|
vociferaturis
|
| Akkusativ |
vociferaturos
|
vociferaturas
|
vociferatura
|
| Ablativ |
vociferaturis
|
vociferaturis
|
vociferaturis
|
| Vokativ |
vociferaturi
|
vociferaturae
|
vociferatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vociferatum
|
vociferatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferor
|
|
| 2. Person Singular |
vociferaris vociferare
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatur
|
|
| 1. Person Plural |
vociferamur
|
|
| 2. Person Plural |
vociferamini
|
|
| 3. Person Plural |
vociferantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferer
|
|
| 2. Person Singular |
vocifereris vociferere
|
|
| 3. Person Singular |
vociferetur
|
|
| 1. Person Plural |
vociferemur
|
|
| 2. Person Plural |
vociferemini
|
|
| 3. Person Plural |
vociferentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferabar
|
|
| 2. Person Singular |
vociferabaris vociferabare
|
|
| 3. Person Singular |
vociferabatur
|
|
| 1. Person Plural |
vociferabamur
|
|
| 2. Person Plural |
vociferabamini
|
|
| 3. Person Plural |
vociferabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferarer
|
|
| 2. Person Singular |
vociferareris vociferarere
|
|
| 3. Person Singular |
vociferaretur
|
|
| 1. Person Plural |
vociferaremur
|
|
| 2. Person Plural |
vociferaremini
|
|
| 3. Person Plural |
vociferarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferabor
|
|
| 2. Person Singular |
vociferaberis vociferabere
|
|
| 3. Person Singular |
vociferabitur
|
|
| 1. Person Plural |
vociferabimur
|
|
| 2. Person Plural |
vociferabimini
|
|
| 3. Person Plural |
vociferabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
vociferatus es
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatus est
|
|
| 1. Person Plural |
vociferati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
vociferati estis
|
|
| 3. Person Plural |
vociferati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
vociferatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
vociferati simus
|
|
| 2. Person Plural |
vociferati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
vociferati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
vociferatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
vociferati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
vociferati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
vociferati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
vociferatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
vociferati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
vociferati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
vociferati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
vociferatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
vociferati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
vociferati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
vociferati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vociferari vociferarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
vociferatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
vociferaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vociferare
|
! |
| 2. Person Plural |
vociferamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vociferator
|
| 3. Person Singular |
vociferator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
vociferantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vociferari vociferarier
|
|
| Genitiv |
vociferandi
|
|
| Dativ |
vociferando
|
|
| Akkusativ |
vociferandum
|
|
| Ablativ |
vociferando
|
|
| Vokativ |
vociferande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferandus
|
vociferanda
|
vociferandum
|
| Genitiv |
vociferandi
|
vociferandae
|
vociferandi
|
| Dativ |
vociferando
|
vociferandae
|
vociferando
|
| Akkusativ |
vociferandum
|
vociferandam
|
vociferandum
|
| Ablativ |
vociferando
|
vociferanda
|
vociferando
|
| Vokativ |
vociferande
|
vociferanda
|
vociferandum
|
Plural
| Nominativ |
vociferandi
|
vociferandae
|
vociferanda
|
| Genitiv |
vociferandorum
|
vociferandarum
|
vociferandorum
|
| Dativ |
vociferandis
|
vociferandis
|
vociferandis
|
| Akkusativ |
vociferandos
|
vociferandas
|
vociferanda
|
| Ablativ |
vociferandis
|
vociferandis
|
vociferandis
|
| Vokativ |
vociferandi
|
vociferandae
|
vociferanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferans
|
vociferans
|
vociferans
|
| Genitiv |
vociferantis
|
vociferantis
|
vociferantis
|
| Dativ |
vociferanti
|
vociferanti
|
vociferanti
|
| Akkusativ |
vociferantem
|
vociferantem
|
vociferans
|
| Ablativ |
vociferanti vociferante
|
vociferanti vociferante
|
vociferanti vociferante
|
| Vokativ |
vociferans
|
vociferans
|
vociferans
|
Plural
| Nominativ |
vociferantes
|
vociferantes
|
vociferantia
|
| Genitiv |
vociferantium vociferantum
|
vociferantium vociferantum
|
vociferantium vociferantum
|
| Dativ |
vociferantibus
|
vociferantibus
|
vociferantibus
|
| Akkusativ |
vociferantes
|
vociferantes
|
vociferantia
|
| Ablativ |
vociferantibus
|
vociferantibus
|
vociferantibus
|
| Vokativ |
vociferantes
|
vociferantes
|
vociferantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferatus
|
vociferata
|
vociferatum
|
| Genitiv |
vociferati
|
vociferatae
|
vociferati
|
| Dativ |
vociferato
|
vociferatae
|
vociferato
|
| Akkusativ |
vociferatum
|
vociferatam
|
vociferatum
|
| Ablativ |
vociferato
|
vociferata
|
vociferato
|
| Vokativ |
vociferate
|
vociferata
|
vociferatum
|
Plural
| Nominativ |
vociferati
|
vociferatae
|
vociferata
|
| Genitiv |
vociferatorum
|
vociferatarum
|
vociferatorum
|
| Dativ |
vociferatis
|
vociferatis
|
vociferatis
|
| Akkusativ |
vociferatos
|
vociferatas
|
vociferata
|
| Ablativ |
vociferatis
|
vociferatis
|
vociferatis
|
| Vokativ |
vociferati
|
vociferatae
|
vociferata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferaturus
|
vociferatura
|
vociferaturum
|
| Genitiv |
vociferaturi
|
vociferaturae
|
vociferaturi
|
| Dativ |
vociferaturo
|
vociferaturae
|
vociferaturo
|
| Akkusativ |
vociferaturum
|
vociferaturam
|
vociferaturum
|
| Ablativ |
vociferaturo
|
vociferatura
|
vociferaturo
|
| Vokativ |
vociferature
|
vociferatura
|
vociferaturum
|
Plural
| Nominativ |
vociferaturi
|
vociferaturae
|
vociferatura
|
| Genitiv |
vociferaturorum
|
vociferaturarum
|
vociferaturorum
|
| Dativ |
vociferaturis
|
vociferaturis
|
vociferaturis
|
| Akkusativ |
vociferaturos
|
vociferaturas
|
vociferatura
|
| Ablativ |
vociferaturis
|
vociferaturis
|
vociferaturis
|
| Vokativ |
vociferaturi
|
vociferaturae
|
vociferatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vociferatum
|
vociferatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferor
|
|
| 2. Person Singular |
vociferaris vociferare
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatur
|
|
| 1. Person Plural |
vociferamur
|
|
| 2. Person Plural |
vociferamini
|
|
| 3. Person Plural |
vociferantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferer
|
|
| 2. Person Singular |
vocifereris vociferere
|
|
| 3. Person Singular |
vociferetur
|
|
| 1. Person Plural |
vociferemur
|
|
| 2. Person Plural |
vociferemini
|
|
| 3. Person Plural |
vociferentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferabar
|
|
| 2. Person Singular |
vociferabaris vociferabare
|
|
| 3. Person Singular |
vociferabatur
|
|
| 1. Person Plural |
vociferabamur
|
|
| 2. Person Plural |
vociferabamini
|
|
| 3. Person Plural |
vociferabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferarer
|
|
| 2. Person Singular |
vociferareris vociferarere
|
|
| 3. Person Singular |
vociferaretur
|
|
| 1. Person Plural |
vociferaremur
|
|
| 2. Person Plural |
vociferaremini
|
|
| 3. Person Plural |
vociferarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferabor
|
|
| 2. Person Singular |
vociferaberis vociferabere
|
|
| 3. Person Singular |
vociferabitur
|
|
| 1. Person Plural |
vociferabimur
|
|
| 2. Person Plural |
vociferabimini
|
|
| 3. Person Plural |
vociferabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
vociferatus es
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatus est
|
|
| 1. Person Plural |
vociferati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
vociferati estis
|
|
| 3. Person Plural |
vociferati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
vociferatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
vociferati simus
|
|
| 2. Person Plural |
vociferati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
vociferati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
vociferatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
vociferati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
vociferati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
vociferati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
vociferatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
vociferati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
vociferati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
vociferati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
vociferatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
vociferati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
vociferati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
vociferati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vociferari vociferarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
vociferatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
vociferaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vociferare
|
! |
| 2. Person Plural |
vociferamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vociferator
|
| 3. Person Singular |
vociferator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
vociferantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vociferari vociferarier
|
|
| Genitiv |
vociferandi
|
|
| Dativ |
vociferando
|
|
| Akkusativ |
vociferandum
|
|
| Ablativ |
vociferando
|
|
| Vokativ |
vociferande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferandus
|
vociferanda
|
vociferandum
|
| Genitiv |
vociferandi
|
vociferandae
|
vociferandi
|
| Dativ |
vociferando
|
vociferandae
|
vociferando
|
| Akkusativ |
vociferandum
|
vociferandam
|
vociferandum
|
| Ablativ |
vociferando
|
vociferanda
|
vociferando
|
| Vokativ |
vociferande
|
vociferanda
|
vociferandum
|
Plural
| Nominativ |
vociferandi
|
vociferandae
|
vociferanda
|
| Genitiv |
vociferandorum
|
vociferandarum
|
vociferandorum
|
| Dativ |
vociferandis
|
vociferandis
|
vociferandis
|
| Akkusativ |
vociferandos
|
vociferandas
|
vociferanda
|
| Ablativ |
vociferandis
|
vociferandis
|
vociferandis
|
| Vokativ |
vociferandi
|
vociferandae
|
vociferanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferans
|
vociferans
|
vociferans
|
| Genitiv |
vociferantis
|
vociferantis
|
vociferantis
|
| Dativ |
vociferanti
|
vociferanti
|
vociferanti
|
| Akkusativ |
vociferantem
|
vociferantem
|
vociferans
|
| Ablativ |
vociferanti vociferante
|
vociferanti vociferante
|
vociferanti vociferante
|
| Vokativ |
vociferans
|
vociferans
|
vociferans
|
Plural
| Nominativ |
vociferantes
|
vociferantes
|
vociferantia
|
| Genitiv |
vociferantium vociferantum
|
vociferantium vociferantum
|
vociferantium vociferantum
|
| Dativ |
vociferantibus
|
vociferantibus
|
vociferantibus
|
| Akkusativ |
vociferantes
|
vociferantes
|
vociferantia
|
| Ablativ |
vociferantibus
|
vociferantibus
|
vociferantibus
|
| Vokativ |
vociferantes
|
vociferantes
|
vociferantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferatus
|
vociferata
|
vociferatum
|
| Genitiv |
vociferati
|
vociferatae
|
vociferati
|
| Dativ |
vociferato
|
vociferatae
|
vociferato
|
| Akkusativ |
vociferatum
|
vociferatam
|
vociferatum
|
| Ablativ |
vociferato
|
vociferata
|
vociferato
|
| Vokativ |
vociferate
|
vociferata
|
vociferatum
|
Plural
| Nominativ |
vociferati
|
vociferatae
|
vociferata
|
| Genitiv |
vociferatorum
|
vociferatarum
|
vociferatorum
|
| Dativ |
vociferatis
|
vociferatis
|
vociferatis
|
| Akkusativ |
vociferatos
|
vociferatas
|
vociferata
|
| Ablativ |
vociferatis
|
vociferatis
|
vociferatis
|
| Vokativ |
vociferati
|
vociferatae
|
vociferata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferaturus
|
vociferatura
|
vociferaturum
|
| Genitiv |
vociferaturi
|
vociferaturae
|
vociferaturi
|
| Dativ |
vociferaturo
|
vociferaturae
|
vociferaturo
|
| Akkusativ |
vociferaturum
|
vociferaturam
|
vociferaturum
|
| Ablativ |
vociferaturo
|
vociferatura
|
vociferaturo
|
| Vokativ |
vociferature
|
vociferatura
|
vociferaturum
|
Plural
| Nominativ |
vociferaturi
|
vociferaturae
|
vociferatura
|
| Genitiv |
vociferaturorum
|
vociferaturarum
|
vociferaturorum
|
| Dativ |
vociferaturis
|
vociferaturis
|
vociferaturis
|
| Akkusativ |
vociferaturos
|
vociferaturas
|
vociferatura
|
| Ablativ |
vociferaturis
|
vociferaturis
|
vociferaturis
|
| Vokativ |
vociferaturi
|
vociferaturae
|
vociferatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vociferatum
|
vociferatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferor
|
ich schreie |
| 2. Person Singular |
vociferaris vociferare
|
du schreist |
| 3. Person Singular |
vociferatur
|
er/sie/es schreit |
| 1. Person Plural |
vociferamur
|
wir schreien |
| 2. Person Plural |
vociferamini
|
ihr schreit |
| 3. Person Plural |
vociferantur
|
sie schreien |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferer
|
ich schreie |
| 2. Person Singular |
vocifereris vociferere
|
du schreiest |
| 3. Person Singular |
vociferetur
|
er/sie/es schreie |
| 1. Person Plural |
vociferemur
|
wir schreien |
| 2. Person Plural |
vociferemini
|
ihr schreiet |
| 3. Person Plural |
vociferentur
|
sie schreien |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferabar
|
ich schrie |
| 2. Person Singular |
vociferabaris vociferabare
|
du schriest |
| 3. Person Singular |
vociferabatur
|
er/sie/es schrie |
| 1. Person Plural |
vociferabamur
|
wir schrien |
| 2. Person Plural |
vociferabamini
|
ihr schriet |
| 3. Person Plural |
vociferabantur
|
sie schrien |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferarer
|
ich schrie |
| 2. Person Singular |
vociferareris vociferarere
|
du schriest |
| 3. Person Singular |
vociferaretur
|
er/sie/es schrie |
| 1. Person Plural |
vociferaremur
|
wir schrien |
| 2. Person Plural |
vociferaremini
|
ihr schriet |
| 3. Person Plural |
vociferarentur
|
sie schrien |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferabor
|
ich werde schreien |
| 2. Person Singular |
vociferaberis vociferabere
|
du wirst schreien |
| 3. Person Singular |
vociferabitur
|
er/sie/es wird schreien |
| 1. Person Plural |
vociferabimur
|
wir werden schreien |
| 2. Person Plural |
vociferabimini
|
ihr werdet schreien |
| 3. Person Plural |
vociferabuntur
|
sie werden schreien |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus sum
|
ich habe geschrien |
| 2. Person Singular |
vociferatus es
|
du hast geschrien |
| 3. Person Singular |
vociferatus est
|
er/sie/es hat geschrien |
| 1. Person Plural |
vociferati sumus
|
wir haben geschrien |
| 2. Person Plural |
vociferati estis
|
ihr habt geschrien |
| 3. Person Plural |
vociferati sunt
|
sie haben geschrien |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus sim
|
ich habe geschrien |
| 2. Person Singular |
vociferatus sis
|
du habest geschrien |
| 3. Person Singular |
vociferatus sit
|
er/sie/es habe geschrien |
| 1. Person Plural |
vociferati simus
|
wir haben geschrien |
| 2. Person Plural |
vociferati sitis
|
ihr habet geschrien |
| 3. Person Plural |
vociferati sint
|
sie haben geschrien |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus eram
|
ich hatte geschrien |
| 2. Person Singular |
vociferatus eras
|
du hattest geschrien |
| 3. Person Singular |
vociferatus erat
|
er/sie/es hatte geschrien |
| 1. Person Plural |
vociferati eramus
|
wir hatten geschrien |
| 2. Person Plural |
vociferati eratis
|
ihr hattet geschrien |
| 3. Person Plural |
vociferati erant
|
sie hatten geschrien |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus essem
|
ich hätte geschrien |
| 2. Person Singular |
vociferatus esses
|
du hättest geschrien |
| 3. Person Singular |
vociferatus esset
|
er/sie/es hätte geschrien |
| 1. Person Plural |
vociferati essemus
|
wir hätten geschrien |
| 2. Person Plural |
vociferati essetis
|
ihr hättet geschrien |
| 3. Person Plural |
vociferati essent
|
sie hätten geschrien |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus ero
|
ich werde geschrien haben |
| 2. Person Singular |
vociferatus eris
|
du wirst geschrien haben |
| 3. Person Singular |
vociferatus erit
|
er/sie/es wird geschrien haben |
| 1. Person Plural |
vociferati erimus
|
wir werden geschrien haben |
| 2. Person Plural |
vociferati eritis
|
ihr werdet geschrien haben |
| 3. Person Plural |
vociferati erunt
|
sie werden geschrien haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vociferari vociferarier
|
schreien |
| Vorzeitigkeit |
vociferatus esse
|
geschrien haben |
| Nachzeitigkeit |
vociferaturum esse
|
schreien werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vociferare
|
schreie; schrei! |
| 2. Person Plural |
vociferamini
|
schreit! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vociferator
|
| 3. Person Singular |
vociferator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
vociferantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vociferari vociferarier
|
das Schreien |
| Genitiv |
vociferandi
|
des Schreiens |
| Dativ |
vociferando
|
dem Schreien |
| Akkusativ |
vociferandum
|
das Schreien |
| Ablativ |
vociferando
|
durch das Schreien |
| Vokativ |
vociferande
|
Schreien! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferandus
|
vociferanda
|
vociferandum
|
| Genitiv |
vociferandi
|
vociferandae
|
vociferandi
|
| Dativ |
vociferando
|
vociferandae
|
vociferando
|
| Akkusativ |
vociferandum
|
vociferandam
|
vociferandum
|
| Ablativ |
vociferando
|
vociferanda
|
vociferando
|
| Vokativ |
vociferande
|
vociferanda
|
vociferandum
|
Plural
| Nominativ |
vociferandi
|
vociferandae
|
vociferanda
|
| Genitiv |
vociferandorum
|
vociferandarum
|
vociferandorum
|
| Dativ |
vociferandis
|
vociferandis
|
vociferandis
|
| Akkusativ |
vociferandos
|
vociferandas
|
vociferanda
|
| Ablativ |
vociferandis
|
vociferandis
|
vociferandis
|
| Vokativ |
vociferandi
|
vociferandae
|
vociferanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferans
|
vociferans
|
vociferans
|
| Genitiv |
vociferantis
|
vociferantis
|
vociferantis
|
| Dativ |
vociferanti
|
vociferanti
|
vociferanti
|
| Akkusativ |
vociferantem
|
vociferantem
|
vociferans
|
| Ablativ |
vociferanti vociferante
|
vociferanti vociferante
|
vociferanti vociferante
|
| Vokativ |
vociferans
|
vociferans
|
vociferans
|
Plural
| Nominativ |
vociferantes
|
vociferantes
|
vociferantia
|
| Genitiv |
vociferantium vociferantum
|
vociferantium vociferantum
|
vociferantium vociferantum
|
| Dativ |
vociferantibus
|
vociferantibus
|
vociferantibus
|
| Akkusativ |
vociferantes
|
vociferantes
|
vociferantia
|
| Ablativ |
vociferantibus
|
vociferantibus
|
vociferantibus
|
| Vokativ |
vociferantes
|
vociferantes
|
vociferantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferatus
|
vociferata
|
vociferatum
|
| Genitiv |
vociferati
|
vociferatae
|
vociferati
|
| Dativ |
vociferato
|
vociferatae
|
vociferato
|
| Akkusativ |
vociferatum
|
vociferatam
|
vociferatum
|
| Ablativ |
vociferato
|
vociferata
|
vociferato
|
| Vokativ |
vociferate
|
vociferata
|
vociferatum
|
Plural
| Nominativ |
vociferati
|
vociferatae
|
vociferata
|
| Genitiv |
vociferatorum
|
vociferatarum
|
vociferatorum
|
| Dativ |
vociferatis
|
vociferatis
|
vociferatis
|
| Akkusativ |
vociferatos
|
vociferatas
|
vociferata
|
| Ablativ |
vociferatis
|
vociferatis
|
vociferatis
|
| Vokativ |
vociferati
|
vociferatae
|
vociferata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferaturus
|
vociferatura
|
vociferaturum
|
| Genitiv |
vociferaturi
|
vociferaturae
|
vociferaturi
|
| Dativ |
vociferaturo
|
vociferaturae
|
vociferaturo
|
| Akkusativ |
vociferaturum
|
vociferaturam
|
vociferaturum
|
| Ablativ |
vociferaturo
|
vociferatura
|
vociferaturo
|
| Vokativ |
vociferature
|
vociferatura
|
vociferaturum
|
Plural
| Nominativ |
vociferaturi
|
vociferaturae
|
vociferatura
|
| Genitiv |
vociferaturorum
|
vociferaturarum
|
vociferaturorum
|
| Dativ |
vociferaturis
|
vociferaturis
|
vociferaturis
|
| Akkusativ |
vociferaturos
|
vociferaturas
|
vociferatura
|
| Ablativ |
vociferaturis
|
vociferaturis
|
vociferaturis
|
| Vokativ |
vociferaturi
|
vociferaturae
|
vociferatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vociferatum
|
vociferatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferor
|
|
| 2. Person Singular |
vociferaris vociferare
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatur
|
|
| 1. Person Plural |
vociferamur
|
|
| 2. Person Plural |
vociferamini
|
|
| 3. Person Plural |
vociferantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferer
|
|
| 2. Person Singular |
vocifereris vociferere
|
|
| 3. Person Singular |
vociferetur
|
|
| 1. Person Plural |
vociferemur
|
|
| 2. Person Plural |
vociferemini
|
|
| 3. Person Plural |
vociferentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferabar
|
|
| 2. Person Singular |
vociferabaris vociferabare
|
|
| 3. Person Singular |
vociferabatur
|
|
| 1. Person Plural |
vociferabamur
|
|
| 2. Person Plural |
vociferabamini
|
|
| 3. Person Plural |
vociferabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferarer
|
|
| 2. Person Singular |
vociferareris vociferarere
|
|
| 3. Person Singular |
vociferaretur
|
|
| 1. Person Plural |
vociferaremur
|
|
| 2. Person Plural |
vociferaremini
|
|
| 3. Person Plural |
vociferarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferabor
|
|
| 2. Person Singular |
vociferaberis vociferabere
|
|
| 3. Person Singular |
vociferabitur
|
|
| 1. Person Plural |
vociferabimur
|
|
| 2. Person Plural |
vociferabimini
|
|
| 3. Person Plural |
vociferabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
vociferatus es
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatus est
|
|
| 1. Person Plural |
vociferati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
vociferati estis
|
|
| 3. Person Plural |
vociferati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
vociferatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
vociferati simus
|
|
| 2. Person Plural |
vociferati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
vociferati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
vociferatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
vociferati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
vociferati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
vociferati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
vociferatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
vociferati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
vociferati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
vociferati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
vociferatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
vociferatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
vociferatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
vociferati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
vociferati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
vociferati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
vociferari vociferarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
vociferatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
vociferaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
vociferare
|
! |
| 2. Person Plural |
vociferamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
vociferator
|
| 3. Person Singular |
vociferator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
vociferantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
vociferari vociferarier
|
|
| Genitiv |
vociferandi
|
|
| Dativ |
vociferando
|
|
| Akkusativ |
vociferandum
|
|
| Ablativ |
vociferando
|
|
| Vokativ |
vociferande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferandus
|
vociferanda
|
vociferandum
|
| Genitiv |
vociferandi
|
vociferandae
|
vociferandi
|
| Dativ |
vociferando
|
vociferandae
|
vociferando
|
| Akkusativ |
vociferandum
|
vociferandam
|
vociferandum
|
| Ablativ |
vociferando
|
vociferanda
|
vociferando
|
| Vokativ |
vociferande
|
vociferanda
|
vociferandum
|
Plural
| Nominativ |
vociferandi
|
vociferandae
|
vociferanda
|
| Genitiv |
vociferandorum
|
vociferandarum
|
vociferandorum
|
| Dativ |
vociferandis
|
vociferandis
|
vociferandis
|
| Akkusativ |
vociferandos
|
vociferandas
|
vociferanda
|
| Ablativ |
vociferandis
|
vociferandis
|
vociferandis
|
| Vokativ |
vociferandi
|
vociferandae
|
vociferanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferans
|
vociferans
|
vociferans
|
| Genitiv |
vociferantis
|
vociferantis
|
vociferantis
|
| Dativ |
vociferanti
|
vociferanti
|
vociferanti
|
| Akkusativ |
vociferantem
|
vociferantem
|
vociferans
|
| Ablativ |
vociferanti vociferante
|
vociferanti vociferante
|
vociferanti vociferante
|
| Vokativ |
vociferans
|
vociferans
|
vociferans
|
Plural
| Nominativ |
vociferantes
|
vociferantes
|
vociferantia
|
| Genitiv |
vociferantium vociferantum
|
vociferantium vociferantum
|
vociferantium vociferantum
|
| Dativ |
vociferantibus
|
vociferantibus
|
vociferantibus
|
| Akkusativ |
vociferantes
|
vociferantes
|
vociferantia
|
| Ablativ |
vociferantibus
|
vociferantibus
|
vociferantibus
|
| Vokativ |
vociferantes
|
vociferantes
|
vociferantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferatus
|
vociferata
|
vociferatum
|
| Genitiv |
vociferati
|
vociferatae
|
vociferati
|
| Dativ |
vociferato
|
vociferatae
|
vociferato
|
| Akkusativ |
vociferatum
|
vociferatam
|
vociferatum
|
| Ablativ |
vociferato
|
vociferata
|
vociferato
|
| Vokativ |
vociferate
|
vociferata
|
vociferatum
|
Plural
| Nominativ |
vociferati
|
vociferatae
|
vociferata
|
| Genitiv |
vociferatorum
|
vociferatarum
|
vociferatorum
|
| Dativ |
vociferatis
|
vociferatis
|
vociferatis
|
| Akkusativ |
vociferatos
|
vociferatas
|
vociferata
|
| Ablativ |
vociferatis
|
vociferatis
|
vociferatis
|
| Vokativ |
vociferati
|
vociferatae
|
vociferata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
vociferaturus
|
vociferatura
|
vociferaturum
|
| Genitiv |
vociferaturi
|
vociferaturae
|
vociferaturi
|
| Dativ |
vociferaturo
|
vociferaturae
|
vociferaturo
|
| Akkusativ |
vociferaturum
|
vociferaturam
|
vociferaturum
|
| Ablativ |
vociferaturo
|
vociferatura
|
vociferaturo
|
| Vokativ |
vociferature
|
vociferatura
|
vociferaturum
|
Plural
| Nominativ |
vociferaturi
|
vociferaturae
|
vociferatura
|
| Genitiv |
vociferaturorum
|
vociferaturarum
|
vociferaturorum
|
| Dativ |
vociferaturis
|
vociferaturis
|
vociferaturis
|
| Akkusativ |
vociferaturos
|
vociferaturas
|
vociferatura
|
| Ablativ |
vociferaturis
|
vociferaturis
|
vociferaturis
|
| Vokativ |
vociferaturi
|
vociferaturae
|
vociferatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
vociferatum
|
vociferatu
|