Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
affari (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort
affatus auch noch Formen von:
affatus (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affor
|
ich rede an |
| 2. Person Singular |
affaris affare
|
du redest an |
| 3. Person Singular |
affatur
|
er/sie/es redet an |
| 1. Person Plural |
affamur
|
wir reden an |
| 2. Person Plural |
affamini
|
ihr redet an |
| 3. Person Plural |
affantur
|
sie reden an |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affer
|
ich rede an |
| 2. Person Singular |
afferis affere
|
du redest an |
| 3. Person Singular |
affetur
|
er/sie/es rede an |
| 1. Person Plural |
affemur
|
wir reden an |
| 2. Person Plural |
affemini
|
ihr redet an |
| 3. Person Plural |
affentur
|
sie reden an |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affabar
|
ich redete an |
| 2. Person Singular |
affabaris affabare
|
du redetest an |
| 3. Person Singular |
affabatur
|
er/sie/es redete an |
| 1. Person Plural |
affabamur
|
wir redeten an |
| 2. Person Plural |
affabamini
|
ihr redetet an |
| 3. Person Plural |
affabantur
|
sie redeten an |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affarer
|
ich redete an |
| 2. Person Singular |
affareris affarere
|
du redetest an |
| 3. Person Singular |
affaretur
|
er/sie/es redete an |
| 1. Person Plural |
affaremur
|
wir redeten an |
| 2. Person Plural |
affaremini
|
ihr redetet an |
| 3. Person Plural |
affarentur
|
sie redeten an |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affabor
|
ich werde anreden |
| 2. Person Singular |
affaberis affabere
|
du wirst anreden |
| 3. Person Singular |
affabitur
|
er/sie/es wird anreden |
| 1. Person Plural |
affabimur
|
wir werden anreden |
| 2. Person Plural |
affabimini
|
ihr werdet anreden |
| 3. Person Plural |
affabuntur
|
sie werden anreden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affatus sum
|
ich habe angeredet |
| 2. Person Singular |
affatus es
|
du hast angeredet |
| 3. Person Singular |
affatus est
|
er/sie/es hat angeredet |
| 1. Person Plural |
affati sumus
|
wir haben angeredet |
| 2. Person Plural |
affati estis
|
ihr habt angeredet |
| 3. Person Plural |
affati sunt
|
sie haben angeredet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affatus sim
|
ich habe angeredet |
| 2. Person Singular |
affatus sis
|
du habest angeredet |
| 3. Person Singular |
affatus sit
|
er/sie/es habe angeredet |
| 1. Person Plural |
affati simus
|
wir haben angeredet |
| 2. Person Plural |
affati sitis
|
ihr habet angeredet |
| 3. Person Plural |
affati sint
|
sie haben angeredet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affatus eram
|
ich hatte angeredet |
| 2. Person Singular |
affatus eras
|
du hattest angeredet |
| 3. Person Singular |
affatus erat
|
er/sie/es hatte angeredet |
| 1. Person Plural |
affati eramus
|
wir hatten angeredet |
| 2. Person Plural |
affati eratis
|
ihr hattet angeredet |
| 3. Person Plural |
affati erant
|
sie hatten angeredet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affatus essem
|
ich hätte angeredet |
| 2. Person Singular |
affatus esses
|
du hättest angeredet |
| 3. Person Singular |
affatus esset
|
er/sie/es hätte angeredet |
| 1. Person Plural |
affati essemus
|
wir hätten angeredet |
| 2. Person Plural |
affati essetis
|
ihr hättet angeredet |
| 3. Person Plural |
affati essent
|
sie hätten angeredet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affatus ero
|
ich werde angeredet haben |
| 2. Person Singular |
affatus eris
|
du wirst angeredet haben |
| 3. Person Singular |
affatus erit
|
er/sie/es wird angeredet haben |
| 1. Person Plural |
affati erimus
|
wir werden angeredet haben |
| 2. Person Plural |
affati eritis
|
ihr werdet angeredet haben |
| 3. Person Plural |
affati erunt
|
sie werden angeredet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affari affarier
|
anreden |
| Vorzeitigkeit |
affatus esse
|
angeredet haben |
| Nachzeitigkeit |
affaturum esse
|
anreden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affare
|
rede an! |
| 2. Person Plural |
affamini
|
redet an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affator
|
| 3. Person Singular |
affator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
affantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affari affarier
|
das Anreden |
| Genitiv |
affandi
|
des Anredens |
| Dativ |
affando
|
dem Anreden |
| Akkusativ |
affandum
|
das Anreden |
| Ablativ |
affando
|
durch das Anreden |
| Vokativ |
affande
|
Anreden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affandus
|
affanda
|
affandum
|
| Genitiv |
affandi
|
affandae
|
affandi
|
| Dativ |
affando
|
affandae
|
affando
|
| Akkusativ |
affandum
|
affandam
|
affandum
|
| Ablativ |
affando
|
affanda
|
affando
|
| Vokativ |
affande
|
affanda
|
affandum
|
Plural
| Nominativ |
affandi
|
affandae
|
affanda
|
| Genitiv |
affandorum
|
affandarum
|
affandorum
|
| Dativ |
affandis
|
affandis
|
affandis
|
| Akkusativ |
affandos
|
affandas
|
affanda
|
| Ablativ |
affandis
|
affandis
|
affandis
|
| Vokativ |
affandi
|
affandae
|
affanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affans
|
affans
|
affans
|
| Genitiv |
affantis
|
affantis
|
affantis
|
| Dativ |
affanti
|
affanti
|
affanti
|
| Akkusativ |
affantem
|
affantem
|
affans
|
| Ablativ |
affanti affante
|
affanti affante
|
affanti affante
|
| Vokativ |
affans
|
affans
|
affans
|
Plural
| Nominativ |
affantes
|
affantes
|
affantia
|
| Genitiv |
affantium affantum
|
affantium affantum
|
affantium affantum
|
| Dativ |
affantibus
|
affantibus
|
affantibus
|
| Akkusativ |
affantes
|
affantes
|
affantia
|
| Ablativ |
affantibus
|
affantibus
|
affantibus
|
| Vokativ |
affantes
|
affantes
|
affantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affatus
|
affata
|
affatum
|
| Genitiv |
affati
|
affatae
|
affati
|
| Dativ |
affato
|
affatae
|
affato
|
| Akkusativ |
affatum
|
affatam
|
affatum
|
| Ablativ |
affato
|
affata
|
affato
|
| Vokativ |
affate
|
affata
|
affatum
|
Plural
| Nominativ |
affati
|
affatae
|
affata
|
| Genitiv |
affatorum
|
affatarum
|
affatorum
|
| Dativ |
affatis
|
affatis
|
affatis
|
| Akkusativ |
affatos
|
affatas
|
affata
|
| Ablativ |
affatis
|
affatis
|
affatis
|
| Vokativ |
affati
|
affatae
|
affata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affaturus
|
affatura
|
affaturum
|
| Genitiv |
affaturi
|
affaturae
|
affaturi
|
| Dativ |
affaturo
|
affaturae
|
affaturo
|
| Akkusativ |
affaturum
|
affaturam
|
affaturum
|
| Ablativ |
affaturo
|
affatura
|
affaturo
|
| Vokativ |
affature
|
affatura
|
affaturum
|
Plural
| Nominativ |
affaturi
|
affaturae
|
affatura
|
| Genitiv |
affaturorum
|
affaturarum
|
affaturorum
|
| Dativ |
affaturis
|
affaturis
|
affaturis
|
| Akkusativ |
affaturos
|
affaturas
|
affatura
|
| Ablativ |
affaturis
|
affaturis
|
affaturis
|
| Vokativ |
affaturi
|
affaturae
|
affatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affatum
|
affatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affor
|
ich spreche an |
| 2. Person Singular |
affaris affare
|
du sprichst an |
| 3. Person Singular |
affatur
|
er/sie/es spricht an |
| 1. Person Plural |
affamur
|
wir sprechen an |
| 2. Person Plural |
affamini
|
ihr sprecht an |
| 3. Person Plural |
affantur
|
sie sprechen an |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affer
|
ich spreche an |
| 2. Person Singular |
afferis affere
|
du sprechest an |
| 3. Person Singular |
affetur
|
er/sie/es spreche an |
| 1. Person Plural |
affemur
|
wir sprechen an |
| 2. Person Plural |
affemini
|
ihr sprechet an |
| 3. Person Plural |
affentur
|
sie sprechen an |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affabar
|
ich sprach an |
| 2. Person Singular |
affabaris affabare
|
du sprachst an |
| 3. Person Singular |
affabatur
|
er/sie/es sprach an |
| 1. Person Plural |
affabamur
|
wir sprachen an |
| 2. Person Plural |
affabamini
|
ihr spracht an |
| 3. Person Plural |
affabantur
|
sie sprachen an |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affarer
|
ich spräche an |
| 2. Person Singular |
affareris affarere
|
du sprächest an |
| 3. Person Singular |
affaretur
|
er/sie/es spräche an |
| 1. Person Plural |
affaremur
|
wir sprächen an |
| 2. Person Plural |
affaremini
|
ihr sprächet an |
| 3. Person Plural |
affarentur
|
sie sprächen an |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affabor
|
ich werde ansprechen |
| 2. Person Singular |
affaberis affabere
|
du wirst ansprechen |
| 3. Person Singular |
affabitur
|
er/sie/es wird ansprechen |
| 1. Person Plural |
affabimur
|
wir werden ansprechen |
| 2. Person Plural |
affabimini
|
ihr werdet ansprechen |
| 3. Person Plural |
affabuntur
|
sie werden ansprechen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affatus sum
|
ich habe angesprochen |
| 2. Person Singular |
affatus es
|
du hast angesprochen |
| 3. Person Singular |
affatus est
|
er/sie/es hat angesprochen |
| 1. Person Plural |
affati sumus
|
wir haben angesprochen |
| 2. Person Plural |
affati estis
|
ihr habt angesprochen |
| 3. Person Plural |
affati sunt
|
sie haben angesprochen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affatus sim
|
ich habe angesprochen |
| 2. Person Singular |
affatus sis
|
du habest angesprochen |
| 3. Person Singular |
affatus sit
|
er/sie/es habe angesprochen |
| 1. Person Plural |
affati simus
|
wir haben angesprochen |
| 2. Person Plural |
affati sitis
|
ihr habet angesprochen |
| 3. Person Plural |
affati sint
|
sie haben angesprochen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affatus eram
|
ich hatte angesprochen |
| 2. Person Singular |
affatus eras
|
du hattest angesprochen |
| 3. Person Singular |
affatus erat
|
er/sie/es hatte angesprochen |
| 1. Person Plural |
affati eramus
|
wir hatten angesprochen |
| 2. Person Plural |
affati eratis
|
ihr hattet angesprochen |
| 3. Person Plural |
affati erant
|
sie hatten angesprochen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affatus essem
|
ich hätte angesprochen |
| 2. Person Singular |
affatus esses
|
du hättest angesprochen |
| 3. Person Singular |
affatus esset
|
er/sie/es hätte angesprochen |
| 1. Person Plural |
affati essemus
|
wir hätten angesprochen |
| 2. Person Plural |
affati essetis
|
ihr hättet angesprochen |
| 3. Person Plural |
affati essent
|
sie hätten angesprochen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
affatus ero
|
ich werde angesprochen haben |
| 2. Person Singular |
affatus eris
|
du wirst angesprochen haben |
| 3. Person Singular |
affatus erit
|
er/sie/es wird angesprochen haben |
| 1. Person Plural |
affati erimus
|
wir werden angesprochen haben |
| 2. Person Plural |
affati eritis
|
ihr werdet angesprochen haben |
| 3. Person Plural |
affati erunt
|
sie werden angesprochen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
affari affarier
|
ansprechen |
| Vorzeitigkeit |
affatus esse
|
angesprochen haben |
| Nachzeitigkeit |
affaturum esse
|
ansprechen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
affare
|
sprich an! |
| 2. Person Plural |
affamini
|
sprecht an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
affator
|
| 3. Person Singular |
affator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
affantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
affari affarier
|
das Ansprechen |
| Genitiv |
affandi
|
des Ansprechens |
| Dativ |
affando
|
dem Ansprechen |
| Akkusativ |
affandum
|
das Ansprechen |
| Ablativ |
affando
|
durch das Ansprechen |
| Vokativ |
affande
|
Ansprechen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affandus
|
affanda
|
affandum
|
| Genitiv |
affandi
|
affandae
|
affandi
|
| Dativ |
affando
|
affandae
|
affando
|
| Akkusativ |
affandum
|
affandam
|
affandum
|
| Ablativ |
affando
|
affanda
|
affando
|
| Vokativ |
affande
|
affanda
|
affandum
|
Plural
| Nominativ |
affandi
|
affandae
|
affanda
|
| Genitiv |
affandorum
|
affandarum
|
affandorum
|
| Dativ |
affandis
|
affandis
|
affandis
|
| Akkusativ |
affandos
|
affandas
|
affanda
|
| Ablativ |
affandis
|
affandis
|
affandis
|
| Vokativ |
affandi
|
affandae
|
affanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affans
|
affans
|
affans
|
| Genitiv |
affantis
|
affantis
|
affantis
|
| Dativ |
affanti
|
affanti
|
affanti
|
| Akkusativ |
affantem
|
affantem
|
affans
|
| Ablativ |
affanti affante
|
affanti affante
|
affanti affante
|
| Vokativ |
affans
|
affans
|
affans
|
Plural
| Nominativ |
affantes
|
affantes
|
affantia
|
| Genitiv |
affantium affantum
|
affantium affantum
|
affantium affantum
|
| Dativ |
affantibus
|
affantibus
|
affantibus
|
| Akkusativ |
affantes
|
affantes
|
affantia
|
| Ablativ |
affantibus
|
affantibus
|
affantibus
|
| Vokativ |
affantes
|
affantes
|
affantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affatus
|
affata
|
affatum
|
| Genitiv |
affati
|
affatae
|
affati
|
| Dativ |
affato
|
affatae
|
affato
|
| Akkusativ |
affatum
|
affatam
|
affatum
|
| Ablativ |
affato
|
affata
|
affato
|
| Vokativ |
affate
|
affata
|
affatum
|
Plural
| Nominativ |
affati
|
affatae
|
affata
|
| Genitiv |
affatorum
|
affatarum
|
affatorum
|
| Dativ |
affatis
|
affatis
|
affatis
|
| Akkusativ |
affatos
|
affatas
|
affata
|
| Ablativ |
affatis
|
affatis
|
affatis
|
| Vokativ |
affati
|
affatae
|
affata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
affaturus
|
affatura
|
affaturum
|
| Genitiv |
affaturi
|
affaturae
|
affaturi
|
| Dativ |
affaturo
|
affaturae
|
affaturo
|
| Akkusativ |
affaturum
|
affaturam
|
affaturum
|
| Ablativ |
affaturo
|
affatura
|
affaturo
|
| Vokativ |
affature
|
affatura
|
affaturum
|
Plural
| Nominativ |
affaturi
|
affaturae
|
affatura
|
| Genitiv |
affaturorum
|
affaturarum
|
affaturorum
|
| Dativ |
affaturis
|
affaturis
|
affaturis
|
| Akkusativ |
affaturos
|
affaturas
|
affatura
|
| Ablativ |
affaturis
|
affaturis
|
affaturis
|
| Vokativ |
affaturi
|
affaturae
|
affatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
affatum
|
affatu
|