Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
ich beobachte |
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
du beobachtest |
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
er/sie/es beobachtet |
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
wir beobachten |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
ihr beobachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
sie beobachten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
ich beobachte |
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
du beobachtest |
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
er/sie/es beobachte |
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
wir beobachten |
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
ihr beobachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
sie beobachten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
ich beobachtete |
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
du beobachtetest |
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
er/sie/es beobachtete |
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
wir beobachteten |
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
ihr beobachtetet |
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
sie beobachteten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
ich beobachtete |
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
du beobachtetest |
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
er/sie/es beobachtete |
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
wir beobachteten |
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
ihr beobachtetet |
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
sie beobachteten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
ich werde beobachten |
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
du wirst beobachten |
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
er/sie/es wird beobachten |
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
wir werden beobachten |
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
ihr werdet beobachten |
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
sie werden beobachten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
ich habe beobachtet |
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
du hast beobachtet |
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
er/sie/es hat beobachtet |
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
wir haben beobachtet |
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
ihr habt beobachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
sie haben beobachtet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
ich habe beobachtet |
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
du habest beobachtet |
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
er/sie/es habe beobachtet |
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
wir haben beobachtet |
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
ihr habet beobachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
sie haben beobachtet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
ich hatte beobachtet |
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
du hattest beobachtet |
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
er/sie/es hatte beobachtet |
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
wir hatten beobachtet |
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
ihr hattet beobachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
sie hatten beobachtet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
ich hätte beobachtet |
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
du hättest beobachtet |
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
er/sie/es hätte beobachtet |
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
wir hätten beobachtet |
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
ihr hättet beobachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
sie hätten beobachtet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
ich werde beobachtet haben |
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
du wirst beobachtet haben |
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
er/sie/es wird beobachtet haben |
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
wir werden beobachtet haben |
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
ihr werdet beobachtet haben |
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
sie werden beobachtet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
beobachten |
| Vorzeitigkeit |
arbitratus esse
|
beobachtet haben |
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
beobachten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitrare
|
beobachte! |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
beobachtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrator
|
| 3. Person Singular |
arbitrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
arbitrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrari arbitrarier
|
das Beobachten |
| Genitiv |
arbitrandi
|
des Beobachtens |
| Dativ |
arbitrando
|
dem Beobachten |
| Akkusativ |
arbitrandum
|
das Beobachten |
| Ablativ |
arbitrando
|
durch das Beobachten |
| Vokativ |
arbitrande
|
Beobachten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
ich entscheide |
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
du entscheidest |
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
er/sie/es entscheidet |
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
wir entscheiden |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
ihr entscheidet |
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
sie entscheiden |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
ich entscheide |
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
du entscheidest |
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
er/sie/es entscheide |
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
wir entscheiden |
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
ihr entscheidet |
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
sie entscheiden |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
ich entschied |
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
du entschiedest |
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
er/sie/es entschied |
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
wir entschieden |
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
ihr entschiedet |
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
sie entschieden |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
ich entschiede |
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
du entschiedest |
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
er/sie/es entschiede |
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
wir entschieden |
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
ihr entschiedet |
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
sie entschieden |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
ich werde entscheiden |
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
du wirst entscheiden |
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
er/sie/es wird entscheiden |
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
wir werden entscheiden |
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
ihr werdet entscheiden |
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
sie werden entscheiden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
ich habe entschieden |
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
du hast entschieden |
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
er/sie/es hat entschieden |
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
wir haben entschieden |
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
ihr habt entschieden |
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
sie haben entschieden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
ich habe entschieden |
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
du habest entschieden |
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
er/sie/es habe entschieden |
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
wir haben entschieden |
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
ihr habet entschieden |
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
sie haben entschieden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
ich hatte entschieden |
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
du hattest entschieden |
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
er/sie/es hatte entschieden |
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
wir hatten entschieden |
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
ihr hattet entschieden |
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
sie hatten entschieden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
ich hätte entschieden |
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
du hättest entschieden |
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
er/sie/es hätte entschieden |
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
wir hätten entschieden |
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
ihr hättet entschieden |
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
sie hätten entschieden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
ich werde entschieden haben |
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
du wirst entschieden haben |
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
er/sie/es wird entschieden haben |
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
wir werden entschieden haben |
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
ihr werdet entschieden haben |
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
sie werden entschieden haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
entscheiden |
| Vorzeitigkeit |
arbitratus esse
|
entschieden haben |
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
entscheiden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitrare
|
entscheide! |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
entscheidet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrator
|
| 3. Person Singular |
arbitrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
arbitrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrari arbitrarier
|
das Entscheiden |
| Genitiv |
arbitrandi
|
des Entscheidens |
| Dativ |
arbitrando
|
dem Entscheiden |
| Akkusativ |
arbitrandum
|
das Entscheiden |
| Ablativ |
arbitrando
|
durch das Entscheiden |
| Vokativ |
arbitrande
|
Entscheiden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
ich horche aus |
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
du horchst aus |
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
er/sie/es horcht aus |
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
wir horchen aus |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
ihr horcht aus |
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
sie horchen aus |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
ich horche aus |
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
du horchest aus |
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
er/sie/es horche aus |
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
wir horchen aus |
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
ihr horchet aus |
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
sie horchen aus |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
ich horchte aus |
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
du horchtest aus |
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
er/sie/es horchte aus |
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
wir horchten aus |
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
ihr horchtet aus |
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
sie horchten aus |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
ich horchte aus |
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
du horchtest aus |
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
er/sie/es horchte aus |
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
wir horchten aus |
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
ihr horchtet aus |
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
sie horchten aus |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
ich werde aushorchen |
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
du wirst aushorchen |
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
er/sie/es wird aushorchen |
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
wir werden aushorchen |
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
ihr werdet aushorchen |
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
sie werden aushorchen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
ich habe ausgehorcht |
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
du hast ausgehorcht |
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
er/sie/es hat ausgehorcht |
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
wir haben ausgehorcht |
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
ihr habt ausgehorcht |
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
sie haben ausgehorcht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
ich habe ausgehorcht |
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
du habest ausgehorcht |
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
er/sie/es habe ausgehorcht |
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
wir haben ausgehorcht |
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
ihr habet ausgehorcht |
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
sie haben ausgehorcht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
ich hatte ausgehorcht |
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
du hattest ausgehorcht |
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
er/sie/es hatte ausgehorcht |
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
wir hatten ausgehorcht |
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
ihr hattet ausgehorcht |
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
sie hatten ausgehorcht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
ich hätte ausgehorcht |
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
du hättest ausgehorcht |
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
er/sie/es hätte ausgehorcht |
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
wir hätten ausgehorcht |
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
ihr hättet ausgehorcht |
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
sie hätten ausgehorcht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
ich werde ausgehorcht haben |
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
du wirst ausgehorcht haben |
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
er/sie/es wird ausgehorcht haben |
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
wir werden ausgehorcht haben |
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
ihr werdet ausgehorcht haben |
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
sie werden ausgehorcht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
aushorchen |
| Vorzeitigkeit |
arbitratus esse
|
ausgehorcht haben |
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
aushorchen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitrare
|
horche aus; horch aus! |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
horcht aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrator
|
| 3. Person Singular |
arbitrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
arbitrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrari arbitrarier
|
das Aushorchen |
| Genitiv |
arbitrandi
|
des Aushorchens |
| Dativ |
arbitrando
|
dem Aushorchen |
| Akkusativ |
arbitrandum
|
das Aushorchen |
| Ablativ |
arbitrando
|
durch das Aushorchen |
| Vokativ |
arbitrande
|
Aushorchen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
ich bezeuge |
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
du bezeugst |
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
er/sie/es bezeugt |
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
wir bezeugen |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
ihr bezeugt |
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
sie bezeugen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
ich bezeuge |
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
du bezeugest |
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
er/sie/es bezeuge |
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
wir bezeugen |
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
ihr bezeuget |
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
sie bezeugen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
ich bezeugte |
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
du bezeugtest |
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
er/sie/es bezeugte |
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
wir bezeugten |
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
ihr bezeugtet |
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
sie bezeugten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
ich bezeugte |
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
du bezeugtest |
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
er/sie/es bezeugte |
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
wir bezeugten |
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
ihr bezeugtet |
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
sie bezeugten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
ich werde bezeugen |
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
du wirst bezeugen |
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
er/sie/es wird bezeugen |
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
wir werden bezeugen |
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
ihr werdet bezeugen |
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
sie werden bezeugen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
ich habe bezeugt |
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
du hast bezeugt |
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
er/sie/es hat bezeugt |
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
wir haben bezeugt |
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
ihr habt bezeugt |
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
sie haben bezeugt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
ich habe bezeugt |
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
du habest bezeugt |
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
er/sie/es habe bezeugt |
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
wir haben bezeugt |
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
ihr habet bezeugt |
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
sie haben bezeugt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
ich hatte bezeugt |
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
du hattest bezeugt |
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
er/sie/es hatte bezeugt |
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
wir hatten bezeugt |
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
ihr hattet bezeugt |
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
sie hatten bezeugt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
ich hätte bezeugt |
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
du hättest bezeugt |
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
er/sie/es hätte bezeugt |
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
wir hätten bezeugt |
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
ihr hättet bezeugt |
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
sie hätten bezeugt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
ich werde bezeugt haben |
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
du wirst bezeugt haben |
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
er/sie/es wird bezeugt haben |
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
wir werden bezeugt haben |
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
ihr werdet bezeugt haben |
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
sie werden bezeugt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
bezeugen |
| Vorzeitigkeit |
arbitratus esse
|
bezeugt haben |
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
bezeugen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitrare
|
bezeuge; bezeug! |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
bezeugt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrator
|
| 3. Person Singular |
arbitrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
arbitrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrari arbitrarier
|
das Bezeugen |
| Genitiv |
arbitrandi
|
des Bezeugens |
| Dativ |
arbitrando
|
dem Bezeugen |
| Akkusativ |
arbitrandum
|
das Bezeugen |
| Ablativ |
arbitrando
|
durch das Bezeugen |
| Vokativ |
arbitrande
|
Bezeugen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
|
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
|
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
|
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
|
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
|
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
|
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
|
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
|
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
|
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
arbitratus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitrare
|
! |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrator
|
| 3. Person Singular |
arbitrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
arbitrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrari arbitrarier
|
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
|
| Dativ |
arbitrando
|
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
|
| Ablativ |
arbitrando
|
|
| Vokativ |
arbitrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
ich erachte |
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
du erachtest |
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
er/sie/es erachtet |
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
wir erachten |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
ihr erachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
sie erachten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
ich erachte |
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
du erachtest |
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
er/sie/es erachte |
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
wir erachten |
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
ihr erachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
sie erachten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
ich erachtete |
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
du erachtetest |
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
er/sie/es erachtete |
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
wir erachteten |
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
ihr erachtetet |
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
sie erachteten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
ich erachtete |
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
du erachtetest |
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
er/sie/es erachtete |
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
wir erachteten |
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
ihr erachtetet |
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
sie erachteten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
ich werde erachten |
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
du wirst erachten |
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
er/sie/es wird erachten |
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
wir werden erachten |
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
ihr werdet erachten |
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
sie werden erachten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
ich habe erachtet |
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
du hast erachtet |
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
er/sie/es hat erachtet |
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
wir haben erachtet |
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
ihr habt erachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
sie haben erachtet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
ich habe erachtet |
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
du habest erachtet |
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
er/sie/es habe erachtet |
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
wir haben erachtet |
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
ihr habet erachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
sie haben erachtet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
ich hatte erachtet |
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
du hattest erachtet |
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
er/sie/es hatte erachtet |
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
wir hatten erachtet |
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
ihr hattet erachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
sie hatten erachtet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
ich hätte erachtet |
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
du hättest erachtet |
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
er/sie/es hätte erachtet |
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
wir hätten erachtet |
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
ihr hättet erachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
sie hätten erachtet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
ich werde erachtet haben |
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
du wirst erachtet haben |
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
er/sie/es wird erachtet haben |
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
wir werden erachtet haben |
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
ihr werdet erachtet haben |
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
sie werden erachtet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
erachten |
| Vorzeitigkeit |
arbitratus esse
|
erachtet haben |
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
erachten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitrare
|
erachte! |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
erachtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrator
|
| 3. Person Singular |
arbitrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
arbitrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrari arbitrarier
|
das Erachten |
| Genitiv |
arbitrandi
|
des Erachtens |
| Dativ |
arbitrando
|
dem Erachten |
| Akkusativ |
arbitrandum
|
das Erachten |
| Ablativ |
arbitrando
|
durch das Erachten |
| Vokativ |
arbitrande
|
Erachten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
ich ermesse |
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
du ermisst |
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
er/sie/es ermisst |
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
wir ermessen |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
ihr ermesst |
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
sie ermessen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
ich ermesse |
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
du ermessest |
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
er/sie/es ermesse |
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
wir ermessen |
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
ihr ermesset |
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
sie ermessen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
ich ermaß |
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
du ermaßest |
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
er/sie/es ermaß |
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
wir ermaßen |
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
ihr ermaßt |
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
sie ermaßen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
ich ermäße |
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
du ermäßest |
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
er/sie/es ermäße |
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
wir ermäßen |
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
ihr ermäßet |
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
sie ermäßen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
ich werde ermessen |
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
du wirst ermessen |
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
er/sie/es wird ermessen |
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
wir werden ermessen |
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
ihr werdet ermessen |
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
sie werden ermessen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
ich habe ermessen |
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
du hast ermessen |
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
er/sie/es hat ermessen |
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
wir haben ermessen |
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
ihr habt ermessen |
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
sie haben ermessen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
ich habe ermessen |
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
du habest ermessen |
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
er/sie/es habe ermessen |
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
wir haben ermessen |
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
ihr habet ermessen |
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
sie haben ermessen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
ich hatte ermessen |
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
du hattest ermessen |
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
er/sie/es hatte ermessen |
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
wir hatten ermessen |
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
ihr hattet ermessen |
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
sie hatten ermessen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
ich hätte ermessen |
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
du hättest ermessen |
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
er/sie/es hätte ermessen |
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
wir hätten ermessen |
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
ihr hättet ermessen |
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
sie hätten ermessen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
ich werde ermessen haben |
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
du wirst ermessen haben |
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
er/sie/es wird ermessen haben |
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
wir werden ermessen haben |
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
ihr werdet ermessen haben |
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
sie werden ermessen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
ermessen |
| Vorzeitigkeit |
arbitratus esse
|
ermessen haben |
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
ermessen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitrare
|
ermiss! |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
ermesst! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrator
|
| 3. Person Singular |
arbitrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
arbitrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrari arbitrarier
|
das Ermessen |
| Genitiv |
arbitrandi
|
des Ermessens |
| Dativ |
arbitrando
|
dem Ermessen |
| Akkusativ |
arbitrandum
|
das Ermessen |
| Ablativ |
arbitrando
|
durch das Ermessen |
| Vokativ |
arbitrande
|
Ermessen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
ich erspähe |
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
du erspähst |
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
er/sie/es erspäht |
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
wir erspähen |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
ihr erspäht |
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
sie erspähen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
ich erspähe |
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
du erspähest |
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
er/sie/es erspähe |
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
wir erspähen |
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
ihr erspähet |
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
sie erspähen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
ich erspähte |
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
du erspähtest |
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
er/sie/es erspähte |
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
wir erspähten |
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
ihr erspähtet |
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
sie erspähten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
ich erspähte |
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
du erspähtest |
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
er/sie/es erspähte |
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
wir erspähten |
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
ihr erspähtet |
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
sie erspähten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
ich werde erspähen |
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
du wirst erspähen |
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
er/sie/es wird erspähen |
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
wir werden erspähen |
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
ihr werdet erspähen |
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
sie werden erspähen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
ich habe erspäht |
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
du hast erspäht |
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
er/sie/es hat erspäht |
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
wir haben erspäht |
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
ihr habt erspäht |
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
sie haben erspäht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
ich habe erspäht |
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
du habest erspäht |
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
er/sie/es habe erspäht |
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
wir haben erspäht |
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
ihr habet erspäht |
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
sie haben erspäht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
ich hatte erspäht |
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
du hattest erspäht |
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
er/sie/es hatte erspäht |
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
wir hatten erspäht |
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
ihr hattet erspäht |
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
sie hatten erspäht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
ich hätte erspäht |
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
du hättest erspäht |
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
er/sie/es hätte erspäht |
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
wir hätten erspäht |
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
ihr hättet erspäht |
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
sie hätten erspäht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
ich werde erspäht haben |
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
du wirst erspäht haben |
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
er/sie/es wird erspäht haben |
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
wir werden erspäht haben |
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
ihr werdet erspäht haben |
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
sie werden erspäht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
erspähen |
| Vorzeitigkeit |
arbitratus esse
|
erspäht haben |
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
erspähen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitrare
|
erspähe; erspäh! |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
erspäht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrator
|
| 3. Person Singular |
arbitrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
arbitrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrari arbitrarier
|
das Erspähen |
| Genitiv |
arbitrandi
|
des Erspähens |
| Dativ |
arbitrando
|
dem Erspähen |
| Akkusativ |
arbitrandum
|
das Erspähen |
| Ablativ |
arbitrando
|
durch das Erspähen |
| Vokativ |
arbitrande
|
Erspähen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
ich glaube |
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
du glaubst |
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
er/sie/es glaubt |
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
wir glauben |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
ihr glaubt |
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
sie glauben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
ich glaube |
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
du glaubest |
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
er/sie/es glaube |
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
wir glauben |
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
ihr glaubet |
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
sie glauben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
ich glaubte |
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
du glaubtest |
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
er/sie/es glaubte |
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
wir glaubten |
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
ihr glaubtet |
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
sie glaubten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
ich glaubte |
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
du glaubtest |
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
er/sie/es glaubte |
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
wir glaubten |
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
ihr glaubtet |
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
sie glaubten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
ich werde glauben |
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
du wirst glauben |
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
er/sie/es wird glauben |
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
wir werden glauben |
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
ihr werdet glauben |
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
sie werden glauben |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
ich habe geglaubt |
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
du hast geglaubt |
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
er/sie/es hat geglaubt |
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
wir haben geglaubt |
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
ihr habt geglaubt |
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
sie haben geglaubt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
ich habe geglaubt |
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
du habest geglaubt |
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
er/sie/es habe geglaubt |
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
wir haben geglaubt |
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
ihr habet geglaubt |
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
sie haben geglaubt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
ich hatte geglaubt |
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
du hattest geglaubt |
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
er/sie/es hatte geglaubt |
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
wir hatten geglaubt |
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
ihr hattet geglaubt |
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
sie hatten geglaubt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
ich hätte geglaubt |
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
du hättest geglaubt |
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
er/sie/es hätte geglaubt |
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
wir hätten geglaubt |
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
ihr hättet geglaubt |
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
sie hätten geglaubt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
ich werde geglaubt haben |
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
du wirst geglaubt haben |
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
er/sie/es wird geglaubt haben |
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
wir werden geglaubt haben |
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
ihr werdet geglaubt haben |
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
sie werden geglaubt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
glauben |
| Vorzeitigkeit |
arbitratus esse
|
geglaubt haben |
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
glauben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitrare
|
glaube; glaub! |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
glaubt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrator
|
| 3. Person Singular |
arbitrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
arbitrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrari arbitrarier
|
das Glauben |
| Genitiv |
arbitrandi
|
des Glaubens |
| Dativ |
arbitrando
|
dem Glauben |
| Akkusativ |
arbitrandum
|
das Glauben |
| Ablativ |
arbitrando
|
durch das Glauben |
| Vokativ |
arbitrande
|
Glauben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
ich meine |
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
du meinst |
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
er/sie/es meint |
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
wir meinen |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
ihr meint |
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
sie meinen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
ich meine |
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
du meinest |
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
er/sie/es meine |
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
wir meinen |
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
ihr meinet |
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
sie meinen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
ich meinte |
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
du meintest |
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
er/sie/es meinte |
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
wir meinten |
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
ihr meintet |
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
sie meinten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
ich meinte |
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
du meintest |
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
er/sie/es meinte |
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
wir meinten |
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
ihr meintet |
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
sie meinten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
ich werde meinen |
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
du wirst meinen |
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
er/sie/es wird meinen |
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
wir werden meinen |
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
ihr werdet meinen |
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
sie werden meinen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
ich habe gemeint |
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
du hast gemeint |
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
er/sie/es hat gemeint |
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
wir haben gemeint |
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
ihr habt gemeint |
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
sie haben gemeint |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
ich habe gemeint |
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
du habest gemeint |
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
er/sie/es habe gemeint |
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
wir haben gemeint |
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
ihr habet gemeint |
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
sie haben gemeint |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
ich hatte gemeint |
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
du hattest gemeint |
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
er/sie/es hatte gemeint |
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
wir hatten gemeint |
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
ihr hattet gemeint |
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
sie hatten gemeint |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
ich hätte gemeint |
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
du hättest gemeint |
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
er/sie/es hätte gemeint |
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
wir hätten gemeint |
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
ihr hättet gemeint |
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
sie hätten gemeint |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
ich werde gemeint haben |
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
du wirst gemeint haben |
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
er/sie/es wird gemeint haben |
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
wir werden gemeint haben |
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
ihr werdet gemeint haben |
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
sie werden gemeint haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
meinen |
| Vorzeitigkeit |
arbitratus esse
|
gemeint haben |
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
meinen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitrare
|
meine; mein! |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
meint! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrator
|
| 3. Person Singular |
arbitrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
arbitrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrari arbitrarier
|
das Meinen |
| Genitiv |
arbitrandi
|
des Meinens |
| Dativ |
arbitrando
|
dem Meinen |
| Akkusativ |
arbitrandum
|
das Meinen |
| Ablativ |
arbitrando
|
durch das Meinen |
| Vokativ |
arbitrande
|
Meinen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
ich stelle mich vor |
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
du stellst dich vor |
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
er/sie/es stellt sich vor |
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
wir stellen uns vor |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
ihr stellt euch vor |
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
sie stellen sich vor |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
ich stelle mich vor |
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
du stellest dich vor |
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
er/sie/es stelle sich vor |
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
wir stellen uns vor |
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
ihr stellet euch vor |
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
sie stellen sich vor |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
ich stellte mich vor |
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
du stelltest dich vor |
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
er/sie/es stellte sich vor |
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
wir stellten uns vor |
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
ihr stelltet euch vor |
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
sie stellten sich vor |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
ich stellte mich vor |
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
du stelltest dich vor |
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
er/sie/es stellte sich vor |
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
wir stellten uns vor |
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
ihr stelltet euch vor |
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
sie stellten sich vor |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
ich werde mich vorstellen |
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
du wirst dich vorstellen |
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
er/sie/es wird sich vorstellen |
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
wir werden uns vorstellen |
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
ihr werdet euch vorstellen |
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
sie werden sich vorstellen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
ich habe mich vorgestellt |
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
du hast dich vorgestellt |
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
er/sie/es hat sich vorgestellt |
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
wir haben uns vorgestellt |
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
ihr habt euch vorgestellt |
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
sie haben sich vorgestellt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
ich habe mich vorgestellt |
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
du habest dich vorgestellt |
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
er/sie/es habe sich vorgestellt |
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
wir haben uns vorgestellt |
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
ihr habet euch vorgestellt |
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
sie haben sich vorgestellt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
ich hatte mich vorgestellt |
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
du hattest dich vorgestellt |
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
er/sie/es hatte sich vorgestellt |
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
wir hatten uns vorgestellt |
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
ihr hattet euch vorgestellt |
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
sie hatten sich vorgestellt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
ich hätte mich vorgestellt |
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
du hättest dich vorgestellt |
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
er/sie/es hätte sich vorgestellt |
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
wir hätten uns vorgestellt |
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
ihr hättet euch vorgestellt |
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
sie hätten sich vorgestellt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
ich werde mich vorgestellt haben |
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
du wirst dich vorgestellt haben |
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
er/sie/es wird sich vorgestellt haben |
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
wir werden uns vorgestellt haben |
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
ihr werdet euch vorgestellt haben |
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
sie werden sich vorgestellt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
sich vorstellen |
| Vorzeitigkeit |
arbitratus esse
|
sich vorgestellt haben |
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
sich vorstellen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitrare
|
stelle dich vor; stell dich vor! |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
stellt euch vor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrator
|
| 3. Person Singular |
arbitrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
arbitrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrari arbitrarier
|
das Sich vorstellen |
| Genitiv |
arbitrandi
|
des Sich vorstellens |
| Dativ |
arbitrando
|
dem Sich vorstellen |
| Akkusativ |
arbitrandum
|
das Sich vorstellen |
| Ablativ |
arbitrando
|
durch das Sich vorstellen |
| Vokativ |
arbitrande
|
Sich vorstellen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
ich urteile |
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
du urteilst |
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
er/sie/es urteilt |
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
wir urteilen |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
ihr urteilt |
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
sie urteilen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
ich urteile |
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
du urteilest |
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
er/sie/es urteile |
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
wir urteilen |
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
ihr urteilet |
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
sie urteilen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
ich urteilte |
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
du urteiltest |
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
er/sie/es urteilte |
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
wir urteilten |
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
ihr urteiltet |
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
sie urteilten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
ich urteilte |
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
du urteiltest |
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
er/sie/es urteilte |
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
wir urteilten |
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
ihr urteiltet |
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
sie urteilten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
ich werde urteilen |
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
du wirst urteilen |
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
er/sie/es wird urteilen |
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
wir werden urteilen |
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
ihr werdet urteilen |
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
sie werden urteilen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
ich habe geurteilt |
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
du hast geurteilt |
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
er/sie/es hat geurteilt |
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
wir haben geurteilt |
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
ihr habt geurteilt |
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
sie haben geurteilt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
ich habe geurteilt |
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
du habest geurteilt |
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
er/sie/es habe geurteilt |
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
wir haben geurteilt |
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
ihr habet geurteilt |
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
sie haben geurteilt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
ich hatte geurteilt |
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
du hattest geurteilt |
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
er/sie/es hatte geurteilt |
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
wir hatten geurteilt |
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
ihr hattet geurteilt |
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
sie hatten geurteilt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
ich hätte geurteilt |
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
du hättest geurteilt |
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
er/sie/es hätte geurteilt |
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
wir hätten geurteilt |
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
ihr hättet geurteilt |
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
sie hätten geurteilt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
ich werde geurteilt haben |
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
du wirst geurteilt haben |
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
er/sie/es wird geurteilt haben |
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
wir werden geurteilt haben |
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
ihr werdet geurteilt haben |
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
sie werden geurteilt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
urteilen |
| Vorzeitigkeit |
arbitratus esse
|
geurteilt haben |
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
urteilen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitrare
|
urteile; urteil! |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
urteilt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrator
|
| 3. Person Singular |
arbitrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
arbitrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrari arbitrarier
|
das Urteilen |
| Genitiv |
arbitrandi
|
des Urteilens |
| Dativ |
arbitrando
|
dem Urteilen |
| Akkusativ |
arbitrandum
|
das Urteilen |
| Ablativ |
arbitrando
|
durch das Urteilen |
| Vokativ |
arbitrande
|
Urteilen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
ich vermeine |
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
du vermeinst |
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
er/sie/es vermeint |
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
wir vermeinen |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
ihr vermeint |
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
sie vermeinen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
ich vermeine |
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
du vermeinest |
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
er/sie/es vermeine |
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
wir vermeinen |
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
ihr vermeinet |
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
sie vermeinen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
ich vermeinte |
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
du vermeintest |
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
er/sie/es vermeinte |
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
wir vermeinten |
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
ihr vermeintet |
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
sie vermeinten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
ich vermeinte |
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
du vermeintest |
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
er/sie/es vermeinte |
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
wir vermeinten |
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
ihr vermeintet |
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
sie vermeinten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
ich werde vermeinen |
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
du wirst vermeinen |
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
er/sie/es wird vermeinen |
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
wir werden vermeinen |
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
ihr werdet vermeinen |
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
sie werden vermeinen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
ich habe vermeint |
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
du hast vermeint |
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
er/sie/es hat vermeint |
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
wir haben vermeint |
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
ihr habt vermeint |
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
sie haben vermeint |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
ich habe vermeint |
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
du habest vermeint |
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
er/sie/es habe vermeint |
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
wir haben vermeint |
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
ihr habet vermeint |
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
sie haben vermeint |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
ich hatte vermeint |
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
du hattest vermeint |
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
er/sie/es hatte vermeint |
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
wir hatten vermeint |
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
ihr hattet vermeint |
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
sie hatten vermeint |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
ich hätte vermeint |
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
du hättest vermeint |
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
er/sie/es hätte vermeint |
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
wir hätten vermeint |
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
ihr hättet vermeint |
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
sie hätten vermeint |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
ich werde vermeint haben |
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
du wirst vermeint haben |
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
er/sie/es wird vermeint haben |
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
wir werden vermeint haben |
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
ihr werdet vermeint haben |
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
sie werden vermeint haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
vermeinen |
| Vorzeitigkeit |
arbitratus esse
|
vermeint haben |
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
vermeinen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitrare
|
vermeine; vermein! |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
vermeint! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrator
|
| 3. Person Singular |
arbitrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
arbitrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrari arbitrarier
|
das Vermeinen |
| Genitiv |
arbitrandi
|
des Vermeinens |
| Dativ |
arbitrando
|
dem Vermeinen |
| Akkusativ |
arbitrandum
|
das Vermeinen |
| Ablativ |
arbitrando
|
durch das Vermeinen |
| Vokativ |
arbitrande
|
Vermeinen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
ich verurteile |
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
du verurteilst |
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
er/sie/es verurteilt |
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
wir verurteilen |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
ihr verurteilt |
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
sie verurteilen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
ich verurteile |
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
du verurteilest |
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
er/sie/es verurteile |
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
wir verurteilen |
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
ihr verurteilet |
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
sie verurteilen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
ich verurteilte |
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
du verurteiltest |
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
er/sie/es verurteilte |
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
wir verurteilten |
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
ihr verurteiltet |
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
sie verurteilten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
ich verurteilte |
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
du verurteiltest |
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
er/sie/es verurteilte |
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
wir verurteilten |
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
ihr verurteiltet |
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
sie verurteilten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
ich werde verurteilen |
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
du wirst verurteilen |
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
er/sie/es wird verurteilen |
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
wir werden verurteilen |
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
ihr werdet verurteilen |
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
sie werden verurteilen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
ich habe verurteilt |
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
du hast verurteilt |
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
er/sie/es hat verurteilt |
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
wir haben verurteilt |
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
ihr habt verurteilt |
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
sie haben verurteilt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
ich habe verurteilt |
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
du habest verurteilt |
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
er/sie/es habe verurteilt |
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
wir haben verurteilt |
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
ihr habet verurteilt |
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
sie haben verurteilt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
ich hatte verurteilt |
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
du hattest verurteilt |
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
er/sie/es hatte verurteilt |
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
wir hatten verurteilt |
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
ihr hattet verurteilt |
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
sie hatten verurteilt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
ich hätte verurteilt |
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
du hättest verurteilt |
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
er/sie/es hätte verurteilt |
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
wir hätten verurteilt |
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
ihr hättet verurteilt |
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
sie hätten verurteilt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
ich werde verurteilt haben |
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
du wirst verurteilt haben |
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
er/sie/es wird verurteilt haben |
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
wir werden verurteilt haben |
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
ihr werdet verurteilt haben |
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
sie werden verurteilt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
verurteilen |
| Vorzeitigkeit |
arbitratus esse
|
verurteilt haben |
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
verurteilen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitrare
|
verurteile; verurteil! |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
verurteilt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrator
|
| 3. Person Singular |
arbitrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
arbitrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrari arbitrarier
|
das Verurteilen |
| Genitiv |
arbitrandi
|
des Verurteilens |
| Dativ |
arbitrando
|
dem Verurteilen |
| Akkusativ |
arbitrandum
|
das Verurteilen |
| Ablativ |
arbitrando
|
durch das Verurteilen |
| Vokativ |
arbitrande
|
Verurteilen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
|
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
|
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
|
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
|
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
|
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
|
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
|
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
|
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
|
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
arbitratus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitrare
|
! |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrator
|
| 3. Person Singular |
arbitrator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
arbitrantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrari arbitrarier
|
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
|
| Dativ |
arbitrando
|
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
|
| Ablativ |
arbitrando
|
|
| Vokativ |
arbitrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|