Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
arbitrare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
arbitrari auch noch Formen von:
arbitrari (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitro
|
|
| 2. Person Singular |
arbitras
|
|
| 3. Person Singular |
arbitrat
|
|
| 1. Person Plural |
arbitramus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitratis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
|
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrem
|
|
| 2. Person Singular |
arbitres
|
|
| 3. Person Singular |
arbitret
|
|
| 1. Person Plural |
arbitremus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitretis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
|
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
|
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabam
|
|
| 2. Person Singular |
arbitrabas
|
|
| 3. Person Singular |
arbitrabat
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
|
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
|
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarem
|
|
| 2. Person Singular |
arbitrares
|
|
| 3. Person Singular |
arbitraret
|
|
| 1. Person Plural |
arbitraremus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitraretis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
|
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
|
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabo
|
|
| 2. Person Singular |
arbitrabis
|
|
| 3. Person Singular |
arbitrabit
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
|
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
|
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitravi
|
|
| 2. Person Singular |
arbitravisti
|
|
| 3. Person Singular |
arbitravit
|
|
| 1. Person Plural |
arbitravimus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitravistis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitraverunt arbitravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitraverim
|
|
| 2. Person Singular |
arbitraveris
|
|
| 3. Person Singular |
arbitraverit
|
|
| 1. Person Plural |
arbitraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitraveram
|
|
| 2. Person Singular |
arbitraveras
|
|
| 3. Person Singular |
arbitraverat
|
|
| 1. Person Plural |
arbitraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitravissem
|
|
| 2. Person Singular |
arbitravisses
|
|
| 3. Person Singular |
arbitravisset
|
|
| 1. Person Plural |
arbitravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitravero
|
|
| 2. Person Singular |
arbitraveris
|
|
| 3. Person Singular |
arbitraverit
|
|
| 1. Person Plural |
arbitraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
arbitravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
arbitratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
arbitratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitra
|
! |
| 2. Person Plural |
arbitrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrato
|
| 3. Person Singular |
arbitrato
|
| 2. Person Plural |
arbitratote
|
| 3. Person Plural |
arbitranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrare
|
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
|
| Dativ |
arbitrando
|
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
|
| Ablativ |
arbitrando
|
|
| Vokativ |
arbitrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitro
|
ich erachte |
| 2. Person Singular |
arbitras
|
du erachtest |
| 3. Person Singular |
arbitrat
|
er/sie/es erachtet |
| 1. Person Plural |
arbitramus
|
wir erachten |
| 2. Person Plural |
arbitratis
|
ihr erachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrant
|
sie erachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
ich werde erachtet |
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
du wirst erachtet |
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
er/sie/es wird erachtet |
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
wir werden erachtet |
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
ihr werdet erachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
sie werden erachtet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrem
|
ich erachte |
| 2. Person Singular |
arbitres
|
du erachtest |
| 3. Person Singular |
arbitret
|
er/sie/es erachte |
| 1. Person Plural |
arbitremus
|
wir erachten |
| 2. Person Plural |
arbitretis
|
ihr erachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrent
|
sie erachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
ich werde erachtet |
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
du werdest erachtet |
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
er/sie/es werde erachtet |
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
wir werden erachtet |
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
ihr werdet erachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
sie werden erachtet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabam
|
ich erachtete |
| 2. Person Singular |
arbitrabas
|
du erachtetest |
| 3. Person Singular |
arbitrabat
|
er/sie/es erachtete |
| 1. Person Plural |
arbitrabamus
|
wir erachteten |
| 2. Person Plural |
arbitrabatis
|
ihr erachtetet |
| 3. Person Plural |
arbitrabant
|
sie erachteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
ich wurde erachtet |
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
du wurdest erachtet |
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
er/sie/es wurde erachtet |
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
wir wurden erachtet |
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
ihr wurdet erachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
sie wurden erachtet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarem
|
ich erachtete |
| 2. Person Singular |
arbitrares
|
du erachtetest |
| 3. Person Singular |
arbitraret
|
er/sie/es erachtete |
| 1. Person Plural |
arbitraremus
|
wir erachteten |
| 2. Person Plural |
arbitraretis
|
ihr erachtetet |
| 3. Person Plural |
arbitrarent
|
sie erachteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
ich würde erachtet |
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
du würdest erachtet |
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
er/sie/es würde erachtet |
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
wir würden erachtet |
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
ihr würdet erachtet |
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
sie würden erachtet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabo
|
ich werde erachten |
| 2. Person Singular |
arbitrabis
|
du wirst erachten |
| 3. Person Singular |
arbitrabit
|
er/sie/es wird erachten |
| 1. Person Plural |
arbitrabimus
|
wir werden erachten |
| 2. Person Plural |
arbitrabitis
|
ihr werdet erachten |
| 3. Person Plural |
arbitrabunt
|
sie werden erachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
ich werde erachtet werden |
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
du wirst erachtet werden |
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
er/sie/es wird erachtet werden |
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
wir werden erachtet werden |
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
ihr werdet erachtet werden |
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
sie werden erachtet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitravi
|
ich habe erachtet |
| 2. Person Singular |
arbitravisti
|
du hast erachtet |
| 3. Person Singular |
arbitravit
|
er/sie/es hat erachtet |
| 1. Person Plural |
arbitravimus
|
wir haben erachtet |
| 2. Person Plural |
arbitravistis
|
ihr habt erachtet |
| 3. Person Plural |
arbitraverunt arbitravere
|
sie haben erachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
ich bin erachtet worden |
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
du bist erachtet worden |
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
er/sie/es ist erachtet worden |
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
wir sind erachtet worden |
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
ihr seid erachtet worden |
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
sie sind erachtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitraverim
|
ich habe erachtet |
| 2. Person Singular |
arbitraveris
|
du habest erachtet |
| 3. Person Singular |
arbitraverit
|
er/sie/es habe erachtet |
| 1. Person Plural |
arbitraverimus
|
wir haben erachtet |
| 2. Person Plural |
arbitraveritis
|
ihr habet erachtet |
| 3. Person Plural |
arbitraverint
|
sie haben erachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
ich sei erachtet worden |
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
du seiest erachtet worden |
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
er/sie/es sei erachtet worden |
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
wir seien erachtet worden |
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
ihr seiet erachtet worden |
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
sie seien erachtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitraveram
|
ich hatte erachtet |
| 2. Person Singular |
arbitraveras
|
du hattest erachtet |
| 3. Person Singular |
arbitraverat
|
er/sie/es hatte erachtet |
| 1. Person Plural |
arbitraveramus
|
wir hatten erachtet |
| 2. Person Plural |
arbitraveratis
|
ihr hattet erachtet |
| 3. Person Plural |
arbitraverant
|
sie hatten erachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
ich war erachtet worden |
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
du warst erachtet worden |
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
er/sie/es war erachtet worden |
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
wir waren erachtet worden |
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
ihr wart erachtet worden |
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
sie waren erachtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitravissem
|
ich hätte erachtet |
| 2. Person Singular |
arbitravisses
|
du hättest erachtet |
| 3. Person Singular |
arbitravisset
|
er/sie/es hätte erachtet |
| 1. Person Plural |
arbitravissemus
|
wir hätten erachtet |
| 2. Person Plural |
arbitravissetis
|
ihr hättet erachtet |
| 3. Person Plural |
arbitravissent
|
sie hätten erachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
ich wäre erachtet worden |
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
du wärest erachtet worden |
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
er/sie/es wäre erachtet worden |
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
wir wären erachtet worden |
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
ihr wäret erachtet worden |
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
sie wären erachtet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitravero
|
ich werde erachtet haben |
| 2. Person Singular |
arbitraveris
|
du wirst erachtet haben |
| 3. Person Singular |
arbitraverit
|
er/sie/es wird erachtet haben |
| 1. Person Plural |
arbitraverimus
|
wir werden erachtet haben |
| 2. Person Plural |
arbitraveritis
|
ihr werdet erachtet haben |
| 3. Person Plural |
arbitraverint
|
sie werden erachtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
ich werde erachtet worden sein |
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
du wirst erachtet worden sein |
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
er/sie/es wird erachtet worden sein |
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
wir werden erachtet worden sein |
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
ihr werdet erachtet worden sein |
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
sie werden erachtet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrare
|
erachten |
| Vorzeitigkeit |
arbitravisse
|
erachtet haben |
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
erachten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
erachtet werden |
| Vorzeitigkeit |
arbitratum esse
|
erachtet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
arbitratum iri
|
künftig erachtet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitra
|
erachte! |
| 2. Person Plural |
arbitrate
|
erachtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrato
|
| 3. Person Singular |
arbitrato
|
| 2. Person Plural |
arbitratote
|
| 3. Person Plural |
arbitranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrare
|
das Erachten |
| Genitiv |
arbitrandi
|
des Erachtens |
| Dativ |
arbitrando
|
dem Erachten |
| Akkusativ |
arbitrandum
|
das Erachten |
| Ablativ |
arbitrando
|
durch das Erachten |
| Vokativ |
arbitrande
|
Erachten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitro
|
|
| 2. Person Singular |
arbitras
|
|
| 3. Person Singular |
arbitrat
|
|
| 1. Person Plural |
arbitramus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitratis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitror
|
|
| 2. Person Singular |
arbitraris arbitrare
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitramur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitramini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrem
|
|
| 2. Person Singular |
arbitres
|
|
| 3. Person Singular |
arbitret
|
|
| 1. Person Plural |
arbitremus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitretis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrer
|
|
| 2. Person Singular |
arbitreris arbitrere
|
|
| 3. Person Singular |
arbitretur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitremur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitremini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabam
|
|
| 2. Person Singular |
arbitrabas
|
|
| 3. Person Singular |
arbitrabat
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabar
|
|
| 2. Person Singular |
arbitrabaris arbitrabare
|
|
| 3. Person Singular |
arbitrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarem
|
|
| 2. Person Singular |
arbitrares
|
|
| 3. Person Singular |
arbitraret
|
|
| 1. Person Plural |
arbitraremus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitraretis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrarer
|
|
| 2. Person Singular |
arbitrareris arbitrarere
|
|
| 3. Person Singular |
arbitraretur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitraremur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitraremini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabo
|
|
| 2. Person Singular |
arbitrabis
|
|
| 3. Person Singular |
arbitrabit
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitrabor
|
|
| 2. Person Singular |
arbitraberis arbitrabere
|
|
| 3. Person Singular |
arbitrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitravi
|
|
| 2. Person Singular |
arbitravisti
|
|
| 3. Person Singular |
arbitravit
|
|
| 1. Person Plural |
arbitravimus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitravistis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitraverunt arbitravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus es
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus est
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitraverim
|
|
| 2. Person Singular |
arbitraveris
|
|
| 3. Person Singular |
arbitraverit
|
|
| 1. Person Plural |
arbitraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitraveram
|
|
| 2. Person Singular |
arbitraveras
|
|
| 3. Person Singular |
arbitraverat
|
|
| 1. Person Plural |
arbitraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitravissem
|
|
| 2. Person Singular |
arbitravisses
|
|
| 3. Person Singular |
arbitravisset
|
|
| 1. Person Plural |
arbitravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitravero
|
|
| 2. Person Singular |
arbitraveris
|
|
| 3. Person Singular |
arbitraverit
|
|
| 1. Person Plural |
arbitraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
arbitratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
arbitratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
arbitratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
arbitrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
arbitrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
arbitrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
arbitravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
arbitraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
arbitrari arbitrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
arbitratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
arbitratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
arbitra
|
! |
| 2. Person Plural |
arbitrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
arbitrato
|
| 3. Person Singular |
arbitrato
|
| 2. Person Plural |
arbitratote
|
| 3. Person Plural |
arbitranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
arbitrare
|
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
|
| Dativ |
arbitrando
|
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
|
| Ablativ |
arbitrando
|
|
| Vokativ |
arbitrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrandus
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
| Genitiv |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitrandi
|
| Dativ |
arbitrando
|
arbitrandae
|
arbitrando
|
| Akkusativ |
arbitrandum
|
arbitrandam
|
arbitrandum
|
| Ablativ |
arbitrando
|
arbitranda
|
arbitrando
|
| Vokativ |
arbitrande
|
arbitranda
|
arbitrandum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
| Genitiv |
arbitrandorum
|
arbitrandarum
|
arbitrandorum
|
| Dativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Akkusativ |
arbitrandos
|
arbitrandas
|
arbitranda
|
| Ablativ |
arbitrandis
|
arbitrandis
|
arbitrandis
|
| Vokativ |
arbitrandi
|
arbitrandae
|
arbitranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
| Genitiv |
arbitrantis
|
arbitrantis
|
arbitrantis
|
| Dativ |
arbitranti
|
arbitranti
|
arbitranti
|
| Akkusativ |
arbitrantem
|
arbitrantem
|
arbitrans
|
| Ablativ |
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
arbitranti arbitrante
|
| Vokativ |
arbitrans
|
arbitrans
|
arbitrans
|
Plural
| Nominativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Genitiv |
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
arbitrantium arbitrantum
|
| Dativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Akkusativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
| Ablativ |
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
arbitrantibus
|
| Vokativ |
arbitrantes
|
arbitrantes
|
arbitrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitratus
|
arbitrata
|
arbitratum
|
| Genitiv |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrati
|
| Dativ |
arbitrato
|
arbitratae
|
arbitrato
|
| Akkusativ |
arbitratum
|
arbitratam
|
arbitratum
|
| Ablativ |
arbitrato
|
arbitrata
|
arbitrato
|
| Vokativ |
arbitrate
|
arbitrata
|
arbitratum
|
Plural
| Nominativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
| Genitiv |
arbitratorum
|
arbitratarum
|
arbitratorum
|
| Dativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Akkusativ |
arbitratos
|
arbitratas
|
arbitrata
|
| Ablativ |
arbitratis
|
arbitratis
|
arbitratis
|
| Vokativ |
arbitrati
|
arbitratae
|
arbitrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
arbitraturus
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
| Genitiv |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitraturi
|
| Dativ |
arbitraturo
|
arbitraturae
|
arbitraturo
|
| Akkusativ |
arbitraturum
|
arbitraturam
|
arbitraturum
|
| Ablativ |
arbitraturo
|
arbitratura
|
arbitraturo
|
| Vokativ |
arbitrature
|
arbitratura
|
arbitraturum
|
Plural
| Nominativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
| Genitiv |
arbitraturorum
|
arbitraturarum
|
arbitraturorum
|
| Dativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Akkusativ |
arbitraturos
|
arbitraturas
|
arbitratura
|
| Ablativ |
arbitraturis
|
arbitraturis
|
arbitraturis
|
| Vokativ |
arbitraturi
|
arbitraturae
|
arbitratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
arbitratum
|
arbitratu
|