Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillo
|
ich bekitzle |
| 2. Person Singular |
attillas
|
du bekitzelst |
| 3. Person Singular |
attillat
|
er/sie/es bekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillamus
|
wir bekitzeln |
| 2. Person Plural |
attillatis
|
ihr bekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillant
|
sie bekitzeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillor
|
ich werde bekitzelt |
| 2. Person Singular |
attillaris attillare
|
du wirst bekitzelt |
| 3. Person Singular |
attillatur
|
er/sie/es wird bekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillamur
|
wir werden bekitzelt |
| 2. Person Plural |
attillamini
|
ihr werdet bekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillantur
|
sie werden bekitzelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillem
|
ich bekitzle |
| 2. Person Singular |
attilles
|
du bekitzelst |
| 3. Person Singular |
attillet
|
er/sie/es bekitzle |
| 1. Person Plural |
attillemus
|
wir bekitzeln |
| 2. Person Plural |
attilletis
|
ihr bekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillent
|
sie bekitzeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attiller
|
ich werde bekitzelt |
| 2. Person Singular |
attilleris attillere
|
du werdest bekitzelt |
| 3. Person Singular |
attilletur
|
er/sie/es werde bekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillemur
|
wir werden bekitzelt |
| 2. Person Plural |
attillemini
|
ihr werdet bekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillentur
|
sie werden bekitzelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillabam
|
ich bekitzelte |
| 2. Person Singular |
attillabas
|
du bekitzeltest |
| 3. Person Singular |
attillabat
|
er/sie/es bekitzelte |
| 1. Person Plural |
attillabamus
|
wir bekitzelten |
| 2. Person Plural |
attillabatis
|
ihr bekitzeltet |
| 3. Person Plural |
attillabant
|
sie bekitzelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillabar
|
ich wurde bekitzelt |
| 2. Person Singular |
attillabaris attillabare
|
du wurdest bekitzelt |
| 3. Person Singular |
attillabatur
|
er/sie/es wurde bekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillabamur
|
wir wurden bekitzelt |
| 2. Person Plural |
attillabamini
|
ihr wurdet bekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillabantur
|
sie wurden bekitzelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillarem
|
ich bekitzelte |
| 2. Person Singular |
attillares
|
du bekitzeltest |
| 3. Person Singular |
attillaret
|
er/sie/es bekitzelte |
| 1. Person Plural |
attillaremus
|
wir bekitzelten |
| 2. Person Plural |
attillaretis
|
ihr bekitzeltet |
| 3. Person Plural |
attillarent
|
sie bekitzelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillarer
|
ich würde bekitzelt |
| 2. Person Singular |
attillareris attillarere
|
du würdest bekitzelt |
| 3. Person Singular |
attillaretur
|
er/sie/es würde bekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillaremur
|
wir würden bekitzelt |
| 2. Person Plural |
attillaremini
|
ihr würdet bekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillarentur
|
sie würden bekitzelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillabo
|
ich werde bekitzeln |
| 2. Person Singular |
attillabis
|
du wirst bekitzeln |
| 3. Person Singular |
attillabit
|
er/sie/es wird bekitzeln |
| 1. Person Plural |
attillabimus
|
wir werden bekitzeln |
| 2. Person Plural |
attillabitis
|
ihr werdet bekitzeln |
| 3. Person Plural |
attillabunt
|
sie werden bekitzeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillabor
|
ich werde bekitzelt werden |
| 2. Person Singular |
attillaberis attillabere
|
du wirst bekitzelt werden |
| 3. Person Singular |
attillabitur
|
er/sie/es wird bekitzelt werden |
| 1. Person Plural |
attillabimur
|
wir werden bekitzelt werden |
| 2. Person Plural |
attillabimini
|
ihr werdet bekitzelt werden |
| 3. Person Plural |
attillabuntur
|
sie werden bekitzelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillavi
|
ich habe bekitzelt |
| 2. Person Singular |
attillavisti
|
du hast bekitzelt |
| 3. Person Singular |
attillavit
|
er/sie/es hat bekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillavimus
|
wir haben bekitzelt |
| 2. Person Plural |
attillavistis
|
ihr habt bekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillaverunt attillavere
|
sie haben bekitzelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillatus sum
|
ich bin bekitzelt worden |
| 2. Person Singular |
attillatus es
|
du bist bekitzelt worden |
| 3. Person Singular |
attillatus est
|
er/sie/es ist bekitzelt worden |
| 1. Person Plural |
attillati sumus
|
wir sind bekitzelt worden |
| 2. Person Plural |
attillati estis
|
ihr seid bekitzelt worden |
| 3. Person Plural |
attillati sunt
|
sie sind bekitzelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillaverim
|
ich habe bekitzelt |
| 2. Person Singular |
attillaveris
|
du habest bekitzelt |
| 3. Person Singular |
attillaverit
|
er/sie/es habe bekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillaverimus
|
wir haben bekitzelt |
| 2. Person Plural |
attillaveritis
|
ihr habet bekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillaverint
|
sie haben bekitzelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillatus sim
|
ich sei bekitzelt worden |
| 2. Person Singular |
attillatus sis
|
du seiest bekitzelt worden |
| 3. Person Singular |
attillatus sit
|
er/sie/es sei bekitzelt worden |
| 1. Person Plural |
attillati simus
|
wir seien bekitzelt worden |
| 2. Person Plural |
attillati sitis
|
ihr seiet bekitzelt worden |
| 3. Person Plural |
attillati sint
|
sie seien bekitzelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillaveram
|
ich hatte bekitzelt |
| 2. Person Singular |
attillaveras
|
du hattest bekitzelt |
| 3. Person Singular |
attillaverat
|
er/sie/es hatte bekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillaveramus
|
wir hatten bekitzelt |
| 2. Person Plural |
attillaveratis
|
ihr hattet bekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillaverant
|
sie hatten bekitzelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillatus eram
|
ich war bekitzelt worden |
| 2. Person Singular |
attillatus eras
|
du warst bekitzelt worden |
| 3. Person Singular |
attillatus erat
|
er/sie/es war bekitzelt worden |
| 1. Person Plural |
attillati eramus
|
wir waren bekitzelt worden |
| 2. Person Plural |
attillati eratis
|
ihr wart bekitzelt worden |
| 3. Person Plural |
attillati erant
|
sie waren bekitzelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillavissem
|
ich hätte bekitzelt |
| 2. Person Singular |
attillavisses
|
du hättest bekitzelt |
| 3. Person Singular |
attillavisset
|
er/sie/es hätte bekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillavissemus
|
wir hätten bekitzelt |
| 2. Person Plural |
attillavissetis
|
ihr hättet bekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillavissent
|
sie hätten bekitzelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillatus essem
|
ich wäre bekitzelt worden |
| 2. Person Singular |
attillatus esses
|
du wärest bekitzelt worden |
| 3. Person Singular |
attillatus esset
|
er/sie/es wäre bekitzelt worden |
| 1. Person Plural |
attillati essemus
|
wir wären bekitzelt worden |
| 2. Person Plural |
attillati essetis
|
ihr wäret bekitzelt worden |
| 3. Person Plural |
attillati essent
|
sie wären bekitzelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillavero
|
ich werde bekitzelt haben |
| 2. Person Singular |
attillaveris
|
du wirst bekitzelt haben |
| 3. Person Singular |
attillaverit
|
er/sie/es wird bekitzelt haben |
| 1. Person Plural |
attillaverimus
|
wir werden bekitzelt haben |
| 2. Person Plural |
attillaveritis
|
ihr werdet bekitzelt haben |
| 3. Person Plural |
attillaverint
|
sie werden bekitzelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillatus ero
|
ich werde bekitzelt worden sein |
| 2. Person Singular |
attillatus eris
|
du wirst bekitzelt worden sein |
| 3. Person Singular |
attillatus erit
|
er/sie/es wird bekitzelt worden sein |
| 1. Person Plural |
attillati erimus
|
wir werden bekitzelt worden sein |
| 2. Person Plural |
attillati eritis
|
ihr werdet bekitzelt worden sein |
| 3. Person Plural |
attillati erunt
|
sie werden bekitzelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attillare
|
bekitzeln |
| Vorzeitigkeit |
attillavisse
|
bekitzelt haben |
| Nachzeitigkeit |
attillaturum esse
|
bekitzeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attillari attillarier
|
bekitzelt werden |
| Vorzeitigkeit |
attillatum esse
|
bekitzelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
attillatum iri
|
künftig bekitzelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
attilla
|
bekitzle! |
| 2. Person Plural |
attillate
|
bekitzelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
attillato
|
| 3. Person Singular |
attillato
|
| 2. Person Plural |
attillatote
|
| 3. Person Plural |
attillanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
attillare
|
das Bekitzeln |
| Genitiv |
attillandi
|
des Bekitzelnes |
| Dativ |
attillando
|
dem Bekitzeln |
| Akkusativ |
attillandum
|
das Bekitzeln |
| Ablativ |
attillando
|
durch das Bekitzeln |
| Vokativ |
attillande
|
Bekitzeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attillandus
|
attillanda
|
attillandum
|
| Genitiv |
attillandi
|
attillandae
|
attillandi
|
| Dativ |
attillando
|
attillandae
|
attillando
|
| Akkusativ |
attillandum
|
attillandam
|
attillandum
|
| Ablativ |
attillando
|
attillanda
|
attillando
|
| Vokativ |
attillande
|
attillanda
|
attillandum
|
Plural
| Nominativ |
attillandi
|
attillandae
|
attillanda
|
| Genitiv |
attillandorum
|
attillandarum
|
attillandorum
|
| Dativ |
attillandis
|
attillandis
|
attillandis
|
| Akkusativ |
attillandos
|
attillandas
|
attillanda
|
| Ablativ |
attillandis
|
attillandis
|
attillandis
|
| Vokativ |
attillandi
|
attillandae
|
attillanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attillans
|
attillans
|
attillans
|
| Genitiv |
attillantis
|
attillantis
|
attillantis
|
| Dativ |
attillanti
|
attillanti
|
attillanti
|
| Akkusativ |
attillantem
|
attillantem
|
attillans
|
| Ablativ |
attillanti attillante
|
attillanti attillante
|
attillanti attillante
|
| Vokativ |
attillans
|
attillans
|
attillans
|
Plural
| Nominativ |
attillantes
|
attillantes
|
attillantia
|
| Genitiv |
attillantium attillantum
|
attillantium attillantum
|
attillantium attillantum
|
| Dativ |
attillantibus
|
attillantibus
|
attillantibus
|
| Akkusativ |
attillantes
|
attillantes
|
attillantia
|
| Ablativ |
attillantibus
|
attillantibus
|
attillantibus
|
| Vokativ |
attillantes
|
attillantes
|
attillantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attillatus
|
attillata
|
attillatum
|
| Genitiv |
attillati
|
attillatae
|
attillati
|
| Dativ |
attillato
|
attillatae
|
attillato
|
| Akkusativ |
attillatum
|
attillatam
|
attillatum
|
| Ablativ |
attillato
|
attillata
|
attillato
|
| Vokativ |
attillate
|
attillata
|
attillatum
|
Plural
| Nominativ |
attillati
|
attillatae
|
attillata
|
| Genitiv |
attillatorum
|
attillatarum
|
attillatorum
|
| Dativ |
attillatis
|
attillatis
|
attillatis
|
| Akkusativ |
attillatos
|
attillatas
|
attillata
|
| Ablativ |
attillatis
|
attillatis
|
attillatis
|
| Vokativ |
attillati
|
attillatae
|
attillata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attillaturus
|
attillatura
|
attillaturum
|
| Genitiv |
attillaturi
|
attillaturae
|
attillaturi
|
| Dativ |
attillaturo
|
attillaturae
|
attillaturo
|
| Akkusativ |
attillaturum
|
attillaturam
|
attillaturum
|
| Ablativ |
attillaturo
|
attillatura
|
attillaturo
|
| Vokativ |
attillature
|
attillatura
|
attillaturum
|
Plural
| Nominativ |
attillaturi
|
attillaturae
|
attillatura
|
| Genitiv |
attillaturorum
|
attillaturarum
|
attillaturorum
|
| Dativ |
attillaturis
|
attillaturis
|
attillaturis
|
| Akkusativ |
attillaturos
|
attillaturas
|
attillatura
|
| Ablativ |
attillaturis
|
attillaturis
|
attillaturis
|
| Vokativ |
attillaturi
|
attillaturae
|
attillatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
attillatum
|
attillatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillo
|
ich gefalle |
| 2. Person Singular |
attillas
|
du gefällst |
| 3. Person Singular |
attillat
|
er/sie/es gefällt |
| 1. Person Plural |
attillamus
|
wir gefallen |
| 2. Person Plural |
attillatis
|
ihr gefallt |
| 3. Person Plural |
attillant
|
sie gefallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillor
|
|
| 2. Person Singular |
attillaris attillare
|
|
| 3. Person Singular |
attillatur
|
|
| 1. Person Plural |
attillamur
|
|
| 2. Person Plural |
attillamini
|
|
| 3. Person Plural |
attillantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillem
|
ich gefalle |
| 2. Person Singular |
attilles
|
du gefallest |
| 3. Person Singular |
attillet
|
er/sie/es gefalle |
| 1. Person Plural |
attillemus
|
wir gefallen |
| 2. Person Plural |
attilletis
|
ihr gefallet |
| 3. Person Plural |
attillent
|
sie gefallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attiller
|
|
| 2. Person Singular |
attilleris attillere
|
|
| 3. Person Singular |
attilletur
|
|
| 1. Person Plural |
attillemur
|
|
| 2. Person Plural |
attillemini
|
|
| 3. Person Plural |
attillentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillabam
|
ich gefiel |
| 2. Person Singular |
attillabas
|
du gefielst |
| 3. Person Singular |
attillabat
|
er/sie/es gefiel |
| 1. Person Plural |
attillabamus
|
wir gefielen |
| 2. Person Plural |
attillabatis
|
ihr gefielt |
| 3. Person Plural |
attillabant
|
sie gefielen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillabar
|
|
| 2. Person Singular |
attillabaris attillabare
|
|
| 3. Person Singular |
attillabatur
|
|
| 1. Person Plural |
attillabamur
|
|
| 2. Person Plural |
attillabamini
|
|
| 3. Person Plural |
attillabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillarem
|
ich gefiele |
| 2. Person Singular |
attillares
|
du gefielest |
| 3. Person Singular |
attillaret
|
er/sie/es gefiele |
| 1. Person Plural |
attillaremus
|
wir gefielen |
| 2. Person Plural |
attillaretis
|
ihr gefielet |
| 3. Person Plural |
attillarent
|
sie gefielen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillarer
|
|
| 2. Person Singular |
attillareris attillarere
|
|
| 3. Person Singular |
attillaretur
|
|
| 1. Person Plural |
attillaremur
|
|
| 2. Person Plural |
attillaremini
|
|
| 3. Person Plural |
attillarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillabo
|
ich werde gefallen |
| 2. Person Singular |
attillabis
|
du wirst gefallen |
| 3. Person Singular |
attillabit
|
er/sie/es wird gefallen |
| 1. Person Plural |
attillabimus
|
wir werden gefallen |
| 2. Person Plural |
attillabitis
|
ihr werdet gefallen |
| 3. Person Plural |
attillabunt
|
sie werden gefallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillabor
|
|
| 2. Person Singular |
attillaberis attillabere
|
|
| 3. Person Singular |
attillabitur
|
|
| 1. Person Plural |
attillabimur
|
|
| 2. Person Plural |
attillabimini
|
|
| 3. Person Plural |
attillabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillavi
|
ich habe gefallen |
| 2. Person Singular |
attillavisti
|
du hast gefallen |
| 3. Person Singular |
attillavit
|
er/sie/es hat gefallen |
| 1. Person Plural |
attillavimus
|
wir haben gefallen |
| 2. Person Plural |
attillavistis
|
ihr habt gefallen |
| 3. Person Plural |
attillaverunt attillavere
|
sie haben gefallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
attillatus es
|
|
| 3. Person Singular |
attillatus est
|
|
| 1. Person Plural |
attillati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
attillati estis
|
|
| 3. Person Plural |
attillati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillaverim
|
ich habe gefallen |
| 2. Person Singular |
attillaveris
|
du habest gefallen |
| 3. Person Singular |
attillaverit
|
er/sie/es habe gefallen |
| 1. Person Plural |
attillaverimus
|
wir haben gefallen |
| 2. Person Plural |
attillaveritis
|
ihr habet gefallen |
| 3. Person Plural |
attillaverint
|
sie haben gefallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
attillatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
attillatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
attillati simus
|
|
| 2. Person Plural |
attillati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
attillati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillaveram
|
ich hatte gefallen |
| 2. Person Singular |
attillaveras
|
du hattest gefallen |
| 3. Person Singular |
attillaverat
|
er/sie/es hatte gefallen |
| 1. Person Plural |
attillaveramus
|
wir hatten gefallen |
| 2. Person Plural |
attillaveratis
|
ihr hattet gefallen |
| 3. Person Plural |
attillaverant
|
sie hatten gefallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
attillatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
attillatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
attillati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
attillati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
attillati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillavissem
|
ich hätte gefallen |
| 2. Person Singular |
attillavisses
|
du hättest gefallen |
| 3. Person Singular |
attillavisset
|
er/sie/es hätte gefallen |
| 1. Person Plural |
attillavissemus
|
wir hätten gefallen |
| 2. Person Plural |
attillavissetis
|
ihr hättet gefallen |
| 3. Person Plural |
attillavissent
|
sie hätten gefallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
attillatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
attillatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
attillati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
attillati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
attillati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillavero
|
ich werde gefallen haben |
| 2. Person Singular |
attillaveris
|
du wirst gefallen haben |
| 3. Person Singular |
attillaverit
|
er/sie/es wird gefallen haben |
| 1. Person Plural |
attillaverimus
|
wir werden gefallen haben |
| 2. Person Plural |
attillaveritis
|
ihr werdet gefallen haben |
| 3. Person Plural |
attillaverint
|
sie werden gefallen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
attillatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
attillatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
attillati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
attillati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
attillati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attillare
|
gefallen |
| Vorzeitigkeit |
attillavisse
|
gefallen haben |
| Nachzeitigkeit |
attillaturum esse
|
gefallen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attillari attillarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
attillatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
attillatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
attilla
|
gefalle; gefall! |
| 2. Person Plural |
attillate
|
gefallt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
attillato
|
| 3. Person Singular |
attillato
|
| 2. Person Plural |
attillatote
|
| 3. Person Plural |
attillanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
attillare
|
das Gefallen |
| Genitiv |
attillandi
|
des Gefallens |
| Dativ |
attillando
|
dem Gefallen |
| Akkusativ |
attillandum
|
das Gefallen |
| Ablativ |
attillando
|
durch das Gefallen |
| Vokativ |
attillande
|
Gefallen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attillandus
|
attillanda
|
attillandum
|
| Genitiv |
attillandi
|
attillandae
|
attillandi
|
| Dativ |
attillando
|
attillandae
|
attillando
|
| Akkusativ |
attillandum
|
attillandam
|
attillandum
|
| Ablativ |
attillando
|
attillanda
|
attillando
|
| Vokativ |
attillande
|
attillanda
|
attillandum
|
Plural
| Nominativ |
attillandi
|
attillandae
|
attillanda
|
| Genitiv |
attillandorum
|
attillandarum
|
attillandorum
|
| Dativ |
attillandis
|
attillandis
|
attillandis
|
| Akkusativ |
attillandos
|
attillandas
|
attillanda
|
| Ablativ |
attillandis
|
attillandis
|
attillandis
|
| Vokativ |
attillandi
|
attillandae
|
attillanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attillans
|
attillans
|
attillans
|
| Genitiv |
attillantis
|
attillantis
|
attillantis
|
| Dativ |
attillanti
|
attillanti
|
attillanti
|
| Akkusativ |
attillantem
|
attillantem
|
attillans
|
| Ablativ |
attillanti attillante
|
attillanti attillante
|
attillanti attillante
|
| Vokativ |
attillans
|
attillans
|
attillans
|
Plural
| Nominativ |
attillantes
|
attillantes
|
attillantia
|
| Genitiv |
attillantium attillantum
|
attillantium attillantum
|
attillantium attillantum
|
| Dativ |
attillantibus
|
attillantibus
|
attillantibus
|
| Akkusativ |
attillantes
|
attillantes
|
attillantia
|
| Ablativ |
attillantibus
|
attillantibus
|
attillantibus
|
| Vokativ |
attillantes
|
attillantes
|
attillantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attillatus
|
attillata
|
attillatum
|
| Genitiv |
attillati
|
attillatae
|
attillati
|
| Dativ |
attillato
|
attillatae
|
attillato
|
| Akkusativ |
attillatum
|
attillatam
|
attillatum
|
| Ablativ |
attillato
|
attillata
|
attillato
|
| Vokativ |
attillate
|
attillata
|
attillatum
|
Plural
| Nominativ |
attillati
|
attillatae
|
attillata
|
| Genitiv |
attillatorum
|
attillatarum
|
attillatorum
|
| Dativ |
attillatis
|
attillatis
|
attillatis
|
| Akkusativ |
attillatos
|
attillatas
|
attillata
|
| Ablativ |
attillatis
|
attillatis
|
attillatis
|
| Vokativ |
attillati
|
attillatae
|
attillata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attillaturus
|
attillatura
|
attillaturum
|
| Genitiv |
attillaturi
|
attillaturae
|
attillaturi
|
| Dativ |
attillaturo
|
attillaturae
|
attillaturo
|
| Akkusativ |
attillaturum
|
attillaturam
|
attillaturum
|
| Ablativ |
attillaturo
|
attillatura
|
attillaturo
|
| Vokativ |
attillature
|
attillatura
|
attillaturum
|
Plural
| Nominativ |
attillaturi
|
attillaturae
|
attillatura
|
| Genitiv |
attillaturorum
|
attillaturarum
|
attillaturorum
|
| Dativ |
attillaturis
|
attillaturis
|
attillaturis
|
| Akkusativ |
attillaturos
|
attillaturas
|
attillatura
|
| Ablativ |
attillaturis
|
attillaturis
|
attillaturis
|
| Vokativ |
attillaturi
|
attillaturae
|
attillatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
attillatum
|
attillatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillo
|
ich kitzle |
| 2. Person Singular |
attillas
|
du kitzelst |
| 3. Person Singular |
attillat
|
er/sie/es kitzelt |
| 1. Person Plural |
attillamus
|
wir kitzeln |
| 2. Person Plural |
attillatis
|
ihr kitzelt |
| 3. Person Plural |
attillant
|
sie kitzeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillor
|
ich werde gekitzelt |
| 2. Person Singular |
attillaris attillare
|
du wirst gekitzelt |
| 3. Person Singular |
attillatur
|
er/sie/es wird gekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillamur
|
wir werden gekitzelt |
| 2. Person Plural |
attillamini
|
ihr werdet gekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillantur
|
sie werden gekitzelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillem
|
ich kitzle |
| 2. Person Singular |
attilles
|
du kitzelst |
| 3. Person Singular |
attillet
|
er/sie/es kitzle |
| 1. Person Plural |
attillemus
|
wir kitzeln |
| 2. Person Plural |
attilletis
|
ihr kitzelt |
| 3. Person Plural |
attillent
|
sie kitzeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attiller
|
ich werde gekitzelt |
| 2. Person Singular |
attilleris attillere
|
du werdest gekitzelt |
| 3. Person Singular |
attilletur
|
er/sie/es werde gekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillemur
|
wir werden gekitzelt |
| 2. Person Plural |
attillemini
|
ihr werdet gekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillentur
|
sie werden gekitzelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillabam
|
ich kitzelte |
| 2. Person Singular |
attillabas
|
du kitzeltest |
| 3. Person Singular |
attillabat
|
er/sie/es kitzelte |
| 1. Person Plural |
attillabamus
|
wir kitzelten |
| 2. Person Plural |
attillabatis
|
ihr kitzeltet |
| 3. Person Plural |
attillabant
|
sie kitzelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillabar
|
ich wurde gekitzelt |
| 2. Person Singular |
attillabaris attillabare
|
du wurdest gekitzelt |
| 3. Person Singular |
attillabatur
|
er/sie/es wurde gekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillabamur
|
wir wurden gekitzelt |
| 2. Person Plural |
attillabamini
|
ihr wurdet gekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillabantur
|
sie wurden gekitzelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillarem
|
ich kitzelte |
| 2. Person Singular |
attillares
|
du kitzeltest |
| 3. Person Singular |
attillaret
|
er/sie/es kitzelte |
| 1. Person Plural |
attillaremus
|
wir kitzelten |
| 2. Person Plural |
attillaretis
|
ihr kitzeltet |
| 3. Person Plural |
attillarent
|
sie kitzelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillarer
|
ich würde gekitzelt |
| 2. Person Singular |
attillareris attillarere
|
du würdest gekitzelt |
| 3. Person Singular |
attillaretur
|
er/sie/es würde gekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillaremur
|
wir würden gekitzelt |
| 2. Person Plural |
attillaremini
|
ihr würdet gekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillarentur
|
sie würden gekitzelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillabo
|
ich werde kitzeln |
| 2. Person Singular |
attillabis
|
du wirst kitzeln |
| 3. Person Singular |
attillabit
|
er/sie/es wird kitzeln |
| 1. Person Plural |
attillabimus
|
wir werden kitzeln |
| 2. Person Plural |
attillabitis
|
ihr werdet kitzeln |
| 3. Person Plural |
attillabunt
|
sie werden kitzeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillabor
|
ich werde gekitzelt werden |
| 2. Person Singular |
attillaberis attillabere
|
du wirst gekitzelt werden |
| 3. Person Singular |
attillabitur
|
er/sie/es wird gekitzelt werden |
| 1. Person Plural |
attillabimur
|
wir werden gekitzelt werden |
| 2. Person Plural |
attillabimini
|
ihr werdet gekitzelt werden |
| 3. Person Plural |
attillabuntur
|
sie werden gekitzelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillavi
|
ich habe gekitzelt |
| 2. Person Singular |
attillavisti
|
du hast gekitzelt |
| 3. Person Singular |
attillavit
|
er/sie/es hat gekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillavimus
|
wir haben gekitzelt |
| 2. Person Plural |
attillavistis
|
ihr habt gekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillaverunt attillavere
|
sie haben gekitzelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillatus sum
|
ich bin gekitzelt worden |
| 2. Person Singular |
attillatus es
|
du bist gekitzelt worden |
| 3. Person Singular |
attillatus est
|
er/sie/es ist gekitzelt worden |
| 1. Person Plural |
attillati sumus
|
wir sind gekitzelt worden |
| 2. Person Plural |
attillati estis
|
ihr seid gekitzelt worden |
| 3. Person Plural |
attillati sunt
|
sie sind gekitzelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillaverim
|
ich habe gekitzelt |
| 2. Person Singular |
attillaveris
|
du habest gekitzelt |
| 3. Person Singular |
attillaverit
|
er/sie/es habe gekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillaverimus
|
wir haben gekitzelt |
| 2. Person Plural |
attillaveritis
|
ihr habet gekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillaverint
|
sie haben gekitzelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillatus sim
|
ich sei gekitzelt worden |
| 2. Person Singular |
attillatus sis
|
du seiest gekitzelt worden |
| 3. Person Singular |
attillatus sit
|
er/sie/es sei gekitzelt worden |
| 1. Person Plural |
attillati simus
|
wir seien gekitzelt worden |
| 2. Person Plural |
attillati sitis
|
ihr seiet gekitzelt worden |
| 3. Person Plural |
attillati sint
|
sie seien gekitzelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillaveram
|
ich hatte gekitzelt |
| 2. Person Singular |
attillaveras
|
du hattest gekitzelt |
| 3. Person Singular |
attillaverat
|
er/sie/es hatte gekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillaveramus
|
wir hatten gekitzelt |
| 2. Person Plural |
attillaveratis
|
ihr hattet gekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillaverant
|
sie hatten gekitzelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillatus eram
|
ich war gekitzelt worden |
| 2. Person Singular |
attillatus eras
|
du warst gekitzelt worden |
| 3. Person Singular |
attillatus erat
|
er/sie/es war gekitzelt worden |
| 1. Person Plural |
attillati eramus
|
wir waren gekitzelt worden |
| 2. Person Plural |
attillati eratis
|
ihr wart gekitzelt worden |
| 3. Person Plural |
attillati erant
|
sie waren gekitzelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillavissem
|
ich hätte gekitzelt |
| 2. Person Singular |
attillavisses
|
du hättest gekitzelt |
| 3. Person Singular |
attillavisset
|
er/sie/es hätte gekitzelt |
| 1. Person Plural |
attillavissemus
|
wir hätten gekitzelt |
| 2. Person Plural |
attillavissetis
|
ihr hättet gekitzelt |
| 3. Person Plural |
attillavissent
|
sie hätten gekitzelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillatus essem
|
ich wäre gekitzelt worden |
| 2. Person Singular |
attillatus esses
|
du wärest gekitzelt worden |
| 3. Person Singular |
attillatus esset
|
er/sie/es wäre gekitzelt worden |
| 1. Person Plural |
attillati essemus
|
wir wären gekitzelt worden |
| 2. Person Plural |
attillati essetis
|
ihr wäret gekitzelt worden |
| 3. Person Plural |
attillati essent
|
sie wären gekitzelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
attillavero
|
ich werde gekitzelt haben |
| 2. Person Singular |
attillaveris
|
du wirst gekitzelt haben |
| 3. Person Singular |
attillaverit
|
er/sie/es wird gekitzelt haben |
| 1. Person Plural |
attillaverimus
|
wir werden gekitzelt haben |
| 2. Person Plural |
attillaveritis
|
ihr werdet gekitzelt haben |
| 3. Person Plural |
attillaverint
|
sie werden gekitzelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
attillatus ero
|
ich werde gekitzelt worden sein |
| 2. Person Singular |
attillatus eris
|
du wirst gekitzelt worden sein |
| 3. Person Singular |
attillatus erit
|
er/sie/es wird gekitzelt worden sein |
| 1. Person Plural |
attillati erimus
|
wir werden gekitzelt worden sein |
| 2. Person Plural |
attillati eritis
|
ihr werdet gekitzelt worden sein |
| 3. Person Plural |
attillati erunt
|
sie werden gekitzelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attillare
|
kitzeln |
| Vorzeitigkeit |
attillavisse
|
gekitzelt haben |
| Nachzeitigkeit |
attillaturum esse
|
kitzeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
attillari attillarier
|
gekitzelt werden |
| Vorzeitigkeit |
attillatum esse
|
gekitzelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
attillatum iri
|
künftig gekitzelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
attilla
|
kitzle! |
| 2. Person Plural |
attillate
|
kitzelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
attillato
|
| 3. Person Singular |
attillato
|
| 2. Person Plural |
attillatote
|
| 3. Person Plural |
attillanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
attillare
|
das Kitzeln |
| Genitiv |
attillandi
|
des Kitzelnes |
| Dativ |
attillando
|
dem Kitzeln |
| Akkusativ |
attillandum
|
das Kitzeln |
| Ablativ |
attillando
|
durch das Kitzeln |
| Vokativ |
attillande
|
Kitzeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attillandus
|
attillanda
|
attillandum
|
| Genitiv |
attillandi
|
attillandae
|
attillandi
|
| Dativ |
attillando
|
attillandae
|
attillando
|
| Akkusativ |
attillandum
|
attillandam
|
attillandum
|
| Ablativ |
attillando
|
attillanda
|
attillando
|
| Vokativ |
attillande
|
attillanda
|
attillandum
|
Plural
| Nominativ |
attillandi
|
attillandae
|
attillanda
|
| Genitiv |
attillandorum
|
attillandarum
|
attillandorum
|
| Dativ |
attillandis
|
attillandis
|
attillandis
|
| Akkusativ |
attillandos
|
attillandas
|
attillanda
|
| Ablativ |
attillandis
|
attillandis
|
attillandis
|
| Vokativ |
attillandi
|
attillandae
|
attillanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attillans
|
attillans
|
attillans
|
| Genitiv |
attillantis
|
attillantis
|
attillantis
|
| Dativ |
attillanti
|
attillanti
|
attillanti
|
| Akkusativ |
attillantem
|
attillantem
|
attillans
|
| Ablativ |
attillanti attillante
|
attillanti attillante
|
attillanti attillante
|
| Vokativ |
attillans
|
attillans
|
attillans
|
Plural
| Nominativ |
attillantes
|
attillantes
|
attillantia
|
| Genitiv |
attillantium attillantum
|
attillantium attillantum
|
attillantium attillantum
|
| Dativ |
attillantibus
|
attillantibus
|
attillantibus
|
| Akkusativ |
attillantes
|
attillantes
|
attillantia
|
| Ablativ |
attillantibus
|
attillantibus
|
attillantibus
|
| Vokativ |
attillantes
|
attillantes
|
attillantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attillatus
|
attillata
|
attillatum
|
| Genitiv |
attillati
|
attillatae
|
attillati
|
| Dativ |
attillato
|
attillatae
|
attillato
|
| Akkusativ |
attillatum
|
attillatam
|
attillatum
|
| Ablativ |
attillato
|
attillata
|
attillato
|
| Vokativ |
attillate
|
attillata
|
attillatum
|
Plural
| Nominativ |
attillati
|
attillatae
|
attillata
|
| Genitiv |
attillatorum
|
attillatarum
|
attillatorum
|
| Dativ |
attillatis
|
attillatis
|
attillatis
|
| Akkusativ |
attillatos
|
attillatas
|
attillata
|
| Ablativ |
attillatis
|
attillatis
|
attillatis
|
| Vokativ |
attillati
|
attillatae
|
attillata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
attillaturus
|
attillatura
|
attillaturum
|
| Genitiv |
attillaturi
|
attillaturae
|
attillaturi
|
| Dativ |
attillaturo
|
attillaturae
|
attillaturo
|
| Akkusativ |
attillaturum
|
attillaturam
|
attillaturum
|
| Ablativ |
attillaturo
|
attillatura
|
attillaturo
|
| Vokativ |
attillature
|
attillatura
|
attillaturum
|
Plural
| Nominativ |
attillaturi
|
attillaturae
|
attillatura
|
| Genitiv |
attillaturorum
|
attillaturarum
|
attillaturorum
|
| Dativ |
attillaturis
|
attillaturis
|
attillaturis
|
| Akkusativ |
attillaturos
|
attillaturas
|
attillatura
|
| Ablativ |
attillaturis
|
attillaturis
|
attillaturis
|
| Vokativ |
attillaturi
|
attillaturae
|
attillatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
attillatum
|
attillatu
|