bekräftigen
bestätigen
kaufen (mit sibi), sichern
sich verpflichten/verbürgen/binden, sich verdingen
verbindlich machen
verbürgen
verdingen
vermieten
werden
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoro
ich bekräftige
2. Person Singular
auctoras
du bekräftigst
3. Person Singular
auctorat
er/sie/es bekräftigt
1. Person Plural
auctoramus
wir bekräftigen
2. Person Plural
auctoratis
ihr bekräftigt
3. Person Plural
auctorant
sie bekräftigen
Passiv
1. Person Singular
auctoror
ich werde bekräftigt
2. Person Singular
auctoraris auctorare
du wirst bekräftigt
3. Person Singular
auctoratur
er/sie/es wird bekräftigt
1. Person Plural
auctoramur
wir werden bekräftigt
2. Person Plural
auctoramini
ihr werdet bekräftigt
3. Person Plural
auctorantur
sie werden bekräftigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorem
ich bekräftige
2. Person Singular
auctores
du bekräftigest
3. Person Singular
auctoret
er/sie/es bekräftige
1. Person Plural
auctoremus
wir bekräftigen
2. Person Plural
auctoretis
ihr bekräftiget
3. Person Plural
auctorent
sie bekräftigen
Passiv
1. Person Singular
auctorer
ich werde bekräftigt
2. Person Singular
auctoreris auctorere
du werdest bekräftigt
3. Person Singular
auctoretur
er/sie/es werde bekräftigt
1. Person Plural
auctoremur
wir werden bekräftigt
2. Person Plural
auctoremini
ihr werdet bekräftigt
3. Person Plural
auctorentur
sie werden bekräftigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctorabam
ich bekräftigte
2. Person Singular
auctorabas
du bekräftigtest
3. Person Singular
auctorabat
er/sie/es bekräftigte
1. Person Plural
auctorabamus
wir bekräftigten
2. Person Plural
auctorabatis
ihr bekräftigtet
3. Person Plural
auctorabant
sie bekräftigten
Passiv
1. Person Singular
auctorabar
ich wurde bekräftigt
2. Person Singular
auctorabaris auctorabare
du wurdest bekräftigt
3. Person Singular
auctorabatur
er/sie/es wurde bekräftigt
1. Person Plural
auctorabamur
wir wurden bekräftigt
2. Person Plural
auctorabamini
ihr wurdet bekräftigt
3. Person Plural
auctorabantur
sie wurden bekräftigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorarem
ich bekräftigte
2. Person Singular
auctorares
du bekräftigtest
3. Person Singular
auctoraret
er/sie/es bekräftigte
1. Person Plural
auctoraremus
wir bekräftigten
2. Person Plural
auctoraretis
ihr bekräftigtet
3. Person Plural
auctorarent
sie bekräftigten
Passiv
1. Person Singular
auctorarer
ich würde bekräftigt
2. Person Singular
auctorareris auctorarere
du würdest bekräftigt
3. Person Singular
auctoraretur
er/sie/es würde bekräftigt
1. Person Plural
auctoraremur
wir würden bekräftigt
2. Person Plural
auctoraremini
ihr würdet bekräftigt
3. Person Plural
auctorarentur
sie würden bekräftigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auctorabo
ich werde bekräftigen
2. Person Singular
auctorabis
du wirst bekräftigen
3. Person Singular
auctorabit
er/sie/es wird bekräftigen
1. Person Plural
auctorabimus
wir werden bekräftigen
2. Person Plural
auctorabitis
ihr werdet bekräftigen
3. Person Plural
auctorabunt
sie werden bekräftigen
Passiv
1. Person Singular
auctorabor
ich werde bekräftigt werden
2. Person Singular
auctoraberis auctorabere
du wirst bekräftigt werden
3. Person Singular
auctorabitur
er/sie/es wird bekräftigt werden
1. Person Plural
auctorabimur
wir werden bekräftigt werden
2. Person Plural
auctorabimini
ihr werdet bekräftigt werden
3. Person Plural
auctorabuntur
sie werden bekräftigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoravi
ich habe bekräftigt
2. Person Singular
auctoravisti
du hast bekräftigt
3. Person Singular
auctoravit
er/sie/es hat bekräftigt
1. Person Plural
auctoravimus
wir haben bekräftigt
2. Person Plural
auctoravistis
ihr habt bekräftigt
3. Person Plural
auctoraverunt auctoravere
sie haben bekräftigt
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sum
ich bin bekräftigt worden
2. Person Singular
auctoratus es
du bist bekräftigt worden
3. Person Singular
auctoratus est
er/sie/es ist bekräftigt worden
1. Person Plural
auctorati sumus
wir sind bekräftigt worden
2. Person Plural
auctorati estis
ihr seid bekräftigt worden
3. Person Plural
auctorati sunt
sie sind bekräftigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoraverim
ich habe bekräftigt
2. Person Singular
auctoraveris
du habest bekräftigt
3. Person Singular
auctoraverit
er/sie/es habe bekräftigt
1. Person Plural
auctoraverimus
wir haben bekräftigt
2. Person Plural
auctoraveritis
ihr habet bekräftigt
3. Person Plural
auctoraverint
sie haben bekräftigt
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sim
ich sei bekräftigt worden
2. Person Singular
auctoratus sis
du seiest bekräftigt worden
3. Person Singular
auctoratus sit
er/sie/es sei bekräftigt worden
1. Person Plural
auctorati simus
wir seien bekräftigt worden
2. Person Plural
auctorati sitis
ihr seiet bekräftigt worden
3. Person Plural
auctorati sint
sie seien bekräftigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoraveram
ich hatte bekräftigt
2. Person Singular
auctoraveras
du hattest bekräftigt
3. Person Singular
auctoraverat
er/sie/es hatte bekräftigt
1. Person Plural
auctoraveramus
wir hatten bekräftigt
2. Person Plural
auctoraveratis
ihr hattet bekräftigt
3. Person Plural
auctoraverant
sie hatten bekräftigt
Passiv
1. Person Singular
auctoratus eram
ich war bekräftigt worden
2. Person Singular
auctoratus eras
du warst bekräftigt worden
3. Person Singular
auctoratus erat
er/sie/es war bekräftigt worden
1. Person Plural
auctorati eramus
wir waren bekräftigt worden
2. Person Plural
auctorati eratis
ihr wart bekräftigt worden
3. Person Plural
auctorati erant
sie waren bekräftigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoravissem
ich hätte bekräftigt
2. Person Singular
auctoravisses
du hättest bekräftigt
3. Person Singular
auctoravisset
er/sie/es hätte bekräftigt
1. Person Plural
auctoravissemus
wir hätten bekräftigt
2. Person Plural
auctoravissetis
ihr hättet bekräftigt
3. Person Plural
auctoravissent
sie hätten bekräftigt
Passiv
1. Person Singular
auctoratus essem
ich wäre bekräftigt worden
2. Person Singular
auctoratus esses
du wärest bekräftigt worden
3. Person Singular
auctoratus esset
er/sie/es wäre bekräftigt worden
1. Person Plural
auctorati essemus
wir wären bekräftigt worden
2. Person Plural
auctorati essetis
ihr wäret bekräftigt worden
3. Person Plural
auctorati essent
sie wären bekräftigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auctoravero
ich werde bekräftigt haben
2. Person Singular
auctoraveris
du wirst bekräftigt haben
3. Person Singular
auctoraverit
er/sie/es wird bekräftigt haben
1. Person Plural
auctoraverimus
wir werden bekräftigt haben
2. Person Plural
auctoraveritis
ihr werdet bekräftigt haben
3. Person Plural
auctoraverint
sie werden bekräftigt haben
Passiv
1. Person Singular
auctoratus ero
ich werde bekräftigt worden sein
2. Person Singular
auctoratus eris
du wirst bekräftigt worden sein
3. Person Singular
auctoratus erit
er/sie/es wird bekräftigt worden sein
1. Person Plural
auctorati erimus
wir werden bekräftigt worden sein
2. Person Plural
auctorati eritis
ihr werdet bekräftigt worden sein
3. Person Plural
auctorati erunt
sie werden bekräftigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auctorare
bekräftigen
Vorzeitigkeit
auctoravisse
bekräftigt haben
Nachzeitigkeit
auctoraturum esse
bekräftigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
auctorari auctorarier
bekräftigt werden
Vorzeitigkeit
auctoratum esse
bekräftigt worden sein
Nachzeitigkeit
auctoratum iri
künftig bekräftigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auctora
bekräftige; bekräftig!
2. Person Plural
auctorate
bekräftigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auctorato
3. Person Singular
auctorato
2. Person Plural
auctoratote
3. Person Plural
auctoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auctorare
das Bekräftigen
Genitiv
auctorandi
des Bekräftigens
Dativ
auctorando
dem Bekräftigen
Akkusativ
auctorandum
das Bekräftigen
Ablativ
auctorando
durch das Bekräftigen
Vokativ
auctorande
Bekräftigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorandus
auctoranda
auctorandum
Genitiv
auctorandi
auctorandae
auctorandi
Dativ
auctorando
auctorandae
auctorando
Akkusativ
auctorandum
auctorandam
auctorandum
Ablativ
auctorando
auctoranda
auctorando
Vokativ
auctorande
auctoranda
auctorandum
Plural
Nominativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Genitiv
auctorandorum
auctorandarum
auctorandorum
Dativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Akkusativ
auctorandos
auctorandas
auctoranda
Ablativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Vokativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorans
auctorans
auctorans
Genitiv
auctorantis
auctorantis
auctorantis
Dativ
auctoranti
auctoranti
auctoranti
Akkusativ
auctorantem
auctorantem
auctorans
Ablativ
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
Vokativ
auctorans
auctorans
auctorans
Plural
Nominativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Genitiv
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
Dativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Akkusativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Ablativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Vokativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoratus
auctorata
auctoratum
Genitiv
auctorati
auctoratae
auctorati
Dativ
auctorato
auctoratae
auctorato
Akkusativ
auctoratum
auctoratam
auctoratum
Ablativ
auctorato
auctorata
auctorato
Vokativ
auctorate
auctorata
auctoratum
Plural
Nominativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Genitiv
auctoratorum
auctoratarum
auctoratorum
Dativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Akkusativ
auctoratos
auctoratas
auctorata
Ablativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Vokativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoraturus
auctoratura
auctoraturum
Genitiv
auctoraturi
auctoraturae
auctoraturi
Dativ
auctoraturo
auctoraturae
auctoraturo
Akkusativ
auctoraturum
auctoraturam
auctoraturum
Ablativ
auctoraturo
auctoratura
auctoraturo
Vokativ
auctorature
auctoratura
auctoraturum
Plural
Nominativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Genitiv
auctoraturorum
auctoraturarum
auctoraturorum
Dativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Akkusativ
auctoraturos
auctoraturas
auctoratura
Ablativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Vokativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Supina
Supin I
Supin II
auctoratum
auctoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoro
ich bestätige
2. Person Singular
auctoras
du bestätigst
3. Person Singular
auctorat
er/sie/es bestätigt
1. Person Plural
auctoramus
wir bestätigen
2. Person Plural
auctoratis
ihr bestätigt
3. Person Plural
auctorant
sie bestätigen
Passiv
1. Person Singular
auctoror
ich werde bestätigt
2. Person Singular
auctoraris auctorare
du wirst bestätigt
3. Person Singular
auctoratur
er/sie/es wird bestätigt
1. Person Plural
auctoramur
wir werden bestätigt
2. Person Plural
auctoramini
ihr werdet bestätigt
3. Person Plural
auctorantur
sie werden bestätigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorem
ich bestätige
2. Person Singular
auctores
du bestätigest
3. Person Singular
auctoret
er/sie/es bestätige
1. Person Plural
auctoremus
wir bestätigen
2. Person Plural
auctoretis
ihr bestätiget
3. Person Plural
auctorent
sie bestätigen
Passiv
1. Person Singular
auctorer
ich werde bestätigt
2. Person Singular
auctoreris auctorere
du werdest bestätigt
3. Person Singular
auctoretur
er/sie/es werde bestätigt
1. Person Plural
auctoremur
wir werden bestätigt
2. Person Plural
auctoremini
ihr werdet bestätigt
3. Person Plural
auctorentur
sie werden bestätigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctorabam
ich bestätigte
2. Person Singular
auctorabas
du bestätigtest
3. Person Singular
auctorabat
er/sie/es bestätigte
1. Person Plural
auctorabamus
wir bestätigten
2. Person Plural
auctorabatis
ihr bestätigtet
3. Person Plural
auctorabant
sie bestätigten
Passiv
1. Person Singular
auctorabar
ich wurde bestätigt
2. Person Singular
auctorabaris auctorabare
du wurdest bestätigt
3. Person Singular
auctorabatur
er/sie/es wurde bestätigt
1. Person Plural
auctorabamur
wir wurden bestätigt
2. Person Plural
auctorabamini
ihr wurdet bestätigt
3. Person Plural
auctorabantur
sie wurden bestätigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorarem
ich bestätigte
2. Person Singular
auctorares
du bestätigtest
3. Person Singular
auctoraret
er/sie/es bestätigte
1. Person Plural
auctoraremus
wir bestätigten
2. Person Plural
auctoraretis
ihr bestätigtet
3. Person Plural
auctorarent
sie bestätigten
Passiv
1. Person Singular
auctorarer
ich würde bestätigt
2. Person Singular
auctorareris auctorarere
du würdest bestätigt
3. Person Singular
auctoraretur
er/sie/es würde bestätigt
1. Person Plural
auctoraremur
wir würden bestätigt
2. Person Plural
auctoraremini
ihr würdet bestätigt
3. Person Plural
auctorarentur
sie würden bestätigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auctorabo
ich werde bestätigen
2. Person Singular
auctorabis
du wirst bestätigen
3. Person Singular
auctorabit
er/sie/es wird bestätigen
1. Person Plural
auctorabimus
wir werden bestätigen
2. Person Plural
auctorabitis
ihr werdet bestätigen
3. Person Plural
auctorabunt
sie werden bestätigen
Passiv
1. Person Singular
auctorabor
ich werde bestätigt werden
2. Person Singular
auctoraberis auctorabere
du wirst bestätigt werden
3. Person Singular
auctorabitur
er/sie/es wird bestätigt werden
1. Person Plural
auctorabimur
wir werden bestätigt werden
2. Person Plural
auctorabimini
ihr werdet bestätigt werden
3. Person Plural
auctorabuntur
sie werden bestätigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoravi
ich habe bestätigt
2. Person Singular
auctoravisti
du hast bestätigt
3. Person Singular
auctoravit
er/sie/es hat bestätigt
1. Person Plural
auctoravimus
wir haben bestätigt
2. Person Plural
auctoravistis
ihr habt bestätigt
3. Person Plural
auctoraverunt auctoravere
sie haben bestätigt
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sum
ich bin bestätigt worden
2. Person Singular
auctoratus es
du bist bestätigt worden
3. Person Singular
auctoratus est
er/sie/es ist bestätigt worden
1. Person Plural
auctorati sumus
wir sind bestätigt worden
2. Person Plural
auctorati estis
ihr seid bestätigt worden
3. Person Plural
auctorati sunt
sie sind bestätigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoraverim
ich habe bestätigt
2. Person Singular
auctoraveris
du habest bestätigt
3. Person Singular
auctoraverit
er/sie/es habe bestätigt
1. Person Plural
auctoraverimus
wir haben bestätigt
2. Person Plural
auctoraveritis
ihr habet bestätigt
3. Person Plural
auctoraverint
sie haben bestätigt
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sim
ich sei bestätigt worden
2. Person Singular
auctoratus sis
du seiest bestätigt worden
3. Person Singular
auctoratus sit
er/sie/es sei bestätigt worden
1. Person Plural
auctorati simus
wir seien bestätigt worden
2. Person Plural
auctorati sitis
ihr seiet bestätigt worden
3. Person Plural
auctorati sint
sie seien bestätigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoraveram
ich hatte bestätigt
2. Person Singular
auctoraveras
du hattest bestätigt
3. Person Singular
auctoraverat
er/sie/es hatte bestätigt
1. Person Plural
auctoraveramus
wir hatten bestätigt
2. Person Plural
auctoraveratis
ihr hattet bestätigt
3. Person Plural
auctoraverant
sie hatten bestätigt
Passiv
1. Person Singular
auctoratus eram
ich war bestätigt worden
2. Person Singular
auctoratus eras
du warst bestätigt worden
3. Person Singular
auctoratus erat
er/sie/es war bestätigt worden
1. Person Plural
auctorati eramus
wir waren bestätigt worden
2. Person Plural
auctorati eratis
ihr wart bestätigt worden
3. Person Plural
auctorati erant
sie waren bestätigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoravissem
ich hätte bestätigt
2. Person Singular
auctoravisses
du hättest bestätigt
3. Person Singular
auctoravisset
er/sie/es hätte bestätigt
1. Person Plural
auctoravissemus
wir hätten bestätigt
2. Person Plural
auctoravissetis
ihr hättet bestätigt
3. Person Plural
auctoravissent
sie hätten bestätigt
Passiv
1. Person Singular
auctoratus essem
ich wäre bestätigt worden
2. Person Singular
auctoratus esses
du wärest bestätigt worden
3. Person Singular
auctoratus esset
er/sie/es wäre bestätigt worden
1. Person Plural
auctorati essemus
wir wären bestätigt worden
2. Person Plural
auctorati essetis
ihr wäret bestätigt worden
3. Person Plural
auctorati essent
sie wären bestätigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auctoravero
ich werde bestätigt haben
2. Person Singular
auctoraveris
du wirst bestätigt haben
3. Person Singular
auctoraverit
er/sie/es wird bestätigt haben
1. Person Plural
auctoraverimus
wir werden bestätigt haben
2. Person Plural
auctoraveritis
ihr werdet bestätigt haben
3. Person Plural
auctoraverint
sie werden bestätigt haben
Passiv
1. Person Singular
auctoratus ero
ich werde bestätigt worden sein
2. Person Singular
auctoratus eris
du wirst bestätigt worden sein
3. Person Singular
auctoratus erit
er/sie/es wird bestätigt worden sein
1. Person Plural
auctorati erimus
wir werden bestätigt worden sein
2. Person Plural
auctorati eritis
ihr werdet bestätigt worden sein
3. Person Plural
auctorati erunt
sie werden bestätigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auctorare
bestätigen
Vorzeitigkeit
auctoravisse
bestätigt haben
Nachzeitigkeit
auctoraturum esse
bestätigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
auctorari auctorarier
bestätigt werden
Vorzeitigkeit
auctoratum esse
bestätigt worden sein
Nachzeitigkeit
auctoratum iri
künftig bestätigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auctora
bestätige; bestätig!
2. Person Plural
auctorate
bestätigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auctorato
3. Person Singular
auctorato
2. Person Plural
auctoratote
3. Person Plural
auctoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auctorare
das Bestätigen
Genitiv
auctorandi
des Bestätigens
Dativ
auctorando
dem Bestätigen
Akkusativ
auctorandum
das Bestätigen
Ablativ
auctorando
durch das Bestätigen
Vokativ
auctorande
Bestätigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorandus
auctoranda
auctorandum
Genitiv
auctorandi
auctorandae
auctorandi
Dativ
auctorando
auctorandae
auctorando
Akkusativ
auctorandum
auctorandam
auctorandum
Ablativ
auctorando
auctoranda
auctorando
Vokativ
auctorande
auctoranda
auctorandum
Plural
Nominativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Genitiv
auctorandorum
auctorandarum
auctorandorum
Dativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Akkusativ
auctorandos
auctorandas
auctoranda
Ablativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Vokativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorans
auctorans
auctorans
Genitiv
auctorantis
auctorantis
auctorantis
Dativ
auctoranti
auctoranti
auctoranti
Akkusativ
auctorantem
auctorantem
auctorans
Ablativ
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
Vokativ
auctorans
auctorans
auctorans
Plural
Nominativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Genitiv
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
Dativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Akkusativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Ablativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Vokativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoratus
auctorata
auctoratum
Genitiv
auctorati
auctoratae
auctorati
Dativ
auctorato
auctoratae
auctorato
Akkusativ
auctoratum
auctoratam
auctoratum
Ablativ
auctorato
auctorata
auctorato
Vokativ
auctorate
auctorata
auctoratum
Plural
Nominativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Genitiv
auctoratorum
auctoratarum
auctoratorum
Dativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Akkusativ
auctoratos
auctoratas
auctorata
Ablativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Vokativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoraturus
auctoratura
auctoraturum
Genitiv
auctoraturi
auctoraturae
auctoraturi
Dativ
auctoraturo
auctoraturae
auctoraturo
Akkusativ
auctoraturum
auctoraturam
auctoraturum
Ablativ
auctoraturo
auctoratura
auctoraturo
Vokativ
auctorature
auctoratura
auctoraturum
Plural
Nominativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Genitiv
auctoraturorum
auctoraturarum
auctoraturorum
Dativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Akkusativ
auctoraturos
auctoraturas
auctoratura
Ablativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Vokativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Supina
Supin I
Supin II
auctoratum
auctoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoro
2. Person Singular
auctoras
3. Person Singular
auctorat
1. Person Plural
auctoramus
2. Person Plural
auctoratis
3. Person Plural
auctorant
Passiv
1. Person Singular
auctoror
2. Person Singular
auctoraris auctorare
3. Person Singular
auctoratur
1. Person Plural
auctoramur
2. Person Plural
auctoramini
3. Person Plural
auctorantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorem
2. Person Singular
auctores
3. Person Singular
auctoret
1. Person Plural
auctoremus
2. Person Plural
auctoretis
3. Person Plural
auctorent
Passiv
1. Person Singular
auctorer
2. Person Singular
auctoreris auctorere
3. Person Singular
auctoretur
1. Person Plural
auctoremur
2. Person Plural
auctoremini
3. Person Plural
auctorentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctorabam
2. Person Singular
auctorabas
3. Person Singular
auctorabat
1. Person Plural
auctorabamus
2. Person Plural
auctorabatis
3. Person Plural
auctorabant
Passiv
1. Person Singular
auctorabar
2. Person Singular
auctorabaris auctorabare
3. Person Singular
auctorabatur
1. Person Plural
auctorabamur
2. Person Plural
auctorabamini
3. Person Plural
auctorabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorarem
2. Person Singular
auctorares
3. Person Singular
auctoraret
1. Person Plural
auctoraremus
2. Person Plural
auctoraretis
3. Person Plural
auctorarent
Passiv
1. Person Singular
auctorarer
2. Person Singular
auctorareris auctorarere
3. Person Singular
auctoraretur
1. Person Plural
auctoraremur
2. Person Plural
auctoraremini
3. Person Plural
auctorarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auctorabo
2. Person Singular
auctorabis
3. Person Singular
auctorabit
1. Person Plural
auctorabimus
2. Person Plural
auctorabitis
3. Person Plural
auctorabunt
Passiv
1. Person Singular
auctorabor
2. Person Singular
auctoraberis auctorabere
3. Person Singular
auctorabitur
1. Person Plural
auctorabimur
2. Person Plural
auctorabimini
3. Person Plural
auctorabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoravi
2. Person Singular
auctoravisti
3. Person Singular
auctoravit
1. Person Plural
auctoravimus
2. Person Plural
auctoravistis
3. Person Plural
auctoraverunt auctoravere
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sum
2. Person Singular
auctoratus es
3. Person Singular
auctoratus est
1. Person Plural
auctorati sumus
2. Person Plural
auctorati estis
3. Person Plural
auctorati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoraverim
2. Person Singular
auctoraveris
3. Person Singular
auctoraverit
1. Person Plural
auctoraverimus
2. Person Plural
auctoraveritis
3. Person Plural
auctoraverint
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sim
2. Person Singular
auctoratus sis
3. Person Singular
auctoratus sit
1. Person Plural
auctorati simus
2. Person Plural
auctorati sitis
3. Person Plural
auctorati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoraveram
2. Person Singular
auctoraveras
3. Person Singular
auctoraverat
1. Person Plural
auctoraveramus
2. Person Plural
auctoraveratis
3. Person Plural
auctoraverant
Passiv
1. Person Singular
auctoratus eram
2. Person Singular
auctoratus eras
3. Person Singular
auctoratus erat
1. Person Plural
auctorati eramus
2. Person Plural
auctorati eratis
3. Person Plural
auctorati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoravissem
2. Person Singular
auctoravisses
3. Person Singular
auctoravisset
1. Person Plural
auctoravissemus
2. Person Plural
auctoravissetis
3. Person Plural
auctoravissent
Passiv
1. Person Singular
auctoratus essem
2. Person Singular
auctoratus esses
3. Person Singular
auctoratus esset
1. Person Plural
auctorati essemus
2. Person Plural
auctorati essetis
3. Person Plural
auctorati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auctoravero
2. Person Singular
auctoraveris
3. Person Singular
auctoraverit
1. Person Plural
auctoraverimus
2. Person Plural
auctoraveritis
3. Person Plural
auctoraverint
Passiv
1. Person Singular
auctoratus ero
2. Person Singular
auctoratus eris
3. Person Singular
auctoratus erit
1. Person Plural
auctorati erimus
2. Person Plural
auctorati eritis
3. Person Plural
auctorati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auctorare
Vorzeitigkeit
auctoravisse
Nachzeitigkeit
auctoraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
auctorari auctorarier
Vorzeitigkeit
auctoratum esse
Nachzeitigkeit
auctoratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auctora
!
2. Person Plural
auctorate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auctorato
3. Person Singular
auctorato
2. Person Plural
auctoratote
3. Person Plural
auctoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auctorare
Genitiv
auctorandi
Dativ
auctorando
Akkusativ
auctorandum
Ablativ
auctorando
Vokativ
auctorande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorandus
auctoranda
auctorandum
Genitiv
auctorandi
auctorandae
auctorandi
Dativ
auctorando
auctorandae
auctorando
Akkusativ
auctorandum
auctorandam
auctorandum
Ablativ
auctorando
auctoranda
auctorando
Vokativ
auctorande
auctoranda
auctorandum
Plural
Nominativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Genitiv
auctorandorum
auctorandarum
auctorandorum
Dativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Akkusativ
auctorandos
auctorandas
auctoranda
Ablativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Vokativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorans
auctorans
auctorans
Genitiv
auctorantis
auctorantis
auctorantis
Dativ
auctoranti
auctoranti
auctoranti
Akkusativ
auctorantem
auctorantem
auctorans
Ablativ
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
Vokativ
auctorans
auctorans
auctorans
Plural
Nominativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Genitiv
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
Dativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Akkusativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Ablativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Vokativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoratus
auctorata
auctoratum
Genitiv
auctorati
auctoratae
auctorati
Dativ
auctorato
auctoratae
auctorato
Akkusativ
auctoratum
auctoratam
auctoratum
Ablativ
auctorato
auctorata
auctorato
Vokativ
auctorate
auctorata
auctoratum
Plural
Nominativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Genitiv
auctoratorum
auctoratarum
auctoratorum
Dativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Akkusativ
auctoratos
auctoratas
auctorata
Ablativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Vokativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoraturus
auctoratura
auctoraturum
Genitiv
auctoraturi
auctoraturae
auctoraturi
Dativ
auctoraturo
auctoraturae
auctoraturo
Akkusativ
auctoraturum
auctoraturam
auctoraturum
Ablativ
auctoraturo
auctoratura
auctoraturo
Vokativ
auctorature
auctoratura
auctoraturum
Plural
Nominativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Genitiv
auctoraturorum
auctoraturarum
auctoraturorum
Dativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Akkusativ
auctoraturos
auctoraturas
auctoratura
Ablativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Vokativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Supina
Supin I
Supin II
auctoratum
auctoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoro
2. Person Singular
auctoras
3. Person Singular
auctorat
1. Person Plural
auctoramus
2. Person Plural
auctoratis
3. Person Plural
auctorant
Passiv
1. Person Singular
auctoror
2. Person Singular
auctoraris auctorare
3. Person Singular
auctoratur
1. Person Plural
auctoramur
2. Person Plural
auctoramini
3. Person Plural
auctorantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorem
2. Person Singular
auctores
3. Person Singular
auctoret
1. Person Plural
auctoremus
2. Person Plural
auctoretis
3. Person Plural
auctorent
Passiv
1. Person Singular
auctorer
2. Person Singular
auctoreris auctorere
3. Person Singular
auctoretur
1. Person Plural
auctoremur
2. Person Plural
auctoremini
3. Person Plural
auctorentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctorabam
2. Person Singular
auctorabas
3. Person Singular
auctorabat
1. Person Plural
auctorabamus
2. Person Plural
auctorabatis
3. Person Plural
auctorabant
Passiv
1. Person Singular
auctorabar
2. Person Singular
auctorabaris auctorabare
3. Person Singular
auctorabatur
1. Person Plural
auctorabamur
2. Person Plural
auctorabamini
3. Person Plural
auctorabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorarem
2. Person Singular
auctorares
3. Person Singular
auctoraret
1. Person Plural
auctoraremus
2. Person Plural
auctoraretis
3. Person Plural
auctorarent
Passiv
1. Person Singular
auctorarer
2. Person Singular
auctorareris auctorarere
3. Person Singular
auctoraretur
1. Person Plural
auctoraremur
2. Person Plural
auctoraremini
3. Person Plural
auctorarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auctorabo
2. Person Singular
auctorabis
3. Person Singular
auctorabit
1. Person Plural
auctorabimus
2. Person Plural
auctorabitis
3. Person Plural
auctorabunt
Passiv
1. Person Singular
auctorabor
2. Person Singular
auctoraberis auctorabere
3. Person Singular
auctorabitur
1. Person Plural
auctorabimur
2. Person Plural
auctorabimini
3. Person Plural
auctorabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoravi
2. Person Singular
auctoravisti
3. Person Singular
auctoravit
1. Person Plural
auctoravimus
2. Person Plural
auctoravistis
3. Person Plural
auctoraverunt auctoravere
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sum
2. Person Singular
auctoratus es
3. Person Singular
auctoratus est
1. Person Plural
auctorati sumus
2. Person Plural
auctorati estis
3. Person Plural
auctorati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoraverim
2. Person Singular
auctoraveris
3. Person Singular
auctoraverit
1. Person Plural
auctoraverimus
2. Person Plural
auctoraveritis
3. Person Plural
auctoraverint
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sim
2. Person Singular
auctoratus sis
3. Person Singular
auctoratus sit
1. Person Plural
auctorati simus
2. Person Plural
auctorati sitis
3. Person Plural
auctorati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoraveram
2. Person Singular
auctoraveras
3. Person Singular
auctoraverat
1. Person Plural
auctoraveramus
2. Person Plural
auctoraveratis
3. Person Plural
auctoraverant
Passiv
1. Person Singular
auctoratus eram
2. Person Singular
auctoratus eras
3. Person Singular
auctoratus erat
1. Person Plural
auctorati eramus
2. Person Plural
auctorati eratis
3. Person Plural
auctorati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoravissem
2. Person Singular
auctoravisses
3. Person Singular
auctoravisset
1. Person Plural
auctoravissemus
2. Person Plural
auctoravissetis
3. Person Plural
auctoravissent
Passiv
1. Person Singular
auctoratus essem
2. Person Singular
auctoratus esses
3. Person Singular
auctoratus esset
1. Person Plural
auctorati essemus
2. Person Plural
auctorati essetis
3. Person Plural
auctorati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auctoravero
2. Person Singular
auctoraveris
3. Person Singular
auctoraverit
1. Person Plural
auctoraverimus
2. Person Plural
auctoraveritis
3. Person Plural
auctoraverint
Passiv
1. Person Singular
auctoratus ero
2. Person Singular
auctoratus eris
3. Person Singular
auctoratus erit
1. Person Plural
auctorati erimus
2. Person Plural
auctorati eritis
3. Person Plural
auctorati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auctorare
Vorzeitigkeit
auctoravisse
Nachzeitigkeit
auctoraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
auctorari auctorarier
Vorzeitigkeit
auctoratum esse
Nachzeitigkeit
auctoratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auctora
!
2. Person Plural
auctorate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auctorato
3. Person Singular
auctorato
2. Person Plural
auctoratote
3. Person Plural
auctoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auctorare
Genitiv
auctorandi
Dativ
auctorando
Akkusativ
auctorandum
Ablativ
auctorando
Vokativ
auctorande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorandus
auctoranda
auctorandum
Genitiv
auctorandi
auctorandae
auctorandi
Dativ
auctorando
auctorandae
auctorando
Akkusativ
auctorandum
auctorandam
auctorandum
Ablativ
auctorando
auctoranda
auctorando
Vokativ
auctorande
auctoranda
auctorandum
Plural
Nominativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Genitiv
auctorandorum
auctorandarum
auctorandorum
Dativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Akkusativ
auctorandos
auctorandas
auctoranda
Ablativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Vokativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorans
auctorans
auctorans
Genitiv
auctorantis
auctorantis
auctorantis
Dativ
auctoranti
auctoranti
auctoranti
Akkusativ
auctorantem
auctorantem
auctorans
Ablativ
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
Vokativ
auctorans
auctorans
auctorans
Plural
Nominativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Genitiv
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
Dativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Akkusativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Ablativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Vokativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoratus
auctorata
auctoratum
Genitiv
auctorati
auctoratae
auctorati
Dativ
auctorato
auctoratae
auctorato
Akkusativ
auctoratum
auctoratam
auctoratum
Ablativ
auctorato
auctorata
auctorato
Vokativ
auctorate
auctorata
auctoratum
Plural
Nominativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Genitiv
auctoratorum
auctoratarum
auctoratorum
Dativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Akkusativ
auctoratos
auctoratas
auctorata
Ablativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Vokativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoraturus
auctoratura
auctoraturum
Genitiv
auctoraturi
auctoraturae
auctoraturi
Dativ
auctoraturo
auctoraturae
auctoraturo
Akkusativ
auctoraturum
auctoraturam
auctoraturum
Ablativ
auctoraturo
auctoratura
auctoraturo
Vokativ
auctorature
auctoratura
auctoraturum
Plural
Nominativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Genitiv
auctoraturorum
auctoraturarum
auctoraturorum
Dativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Akkusativ
auctoraturos
auctoraturas
auctoratura
Ablativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Vokativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Supina
Supin I
Supin II
auctoratum
auctoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoro
2. Person Singular
auctoras
3. Person Singular
auctorat
1. Person Plural
auctoramus
2. Person Plural
auctoratis
3. Person Plural
auctorant
Passiv
1. Person Singular
auctoror
2. Person Singular
auctoraris auctorare
3. Person Singular
auctoratur
1. Person Plural
auctoramur
2. Person Plural
auctoramini
3. Person Plural
auctorantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorem
2. Person Singular
auctores
3. Person Singular
auctoret
1. Person Plural
auctoremus
2. Person Plural
auctoretis
3. Person Plural
auctorent
Passiv
1. Person Singular
auctorer
2. Person Singular
auctoreris auctorere
3. Person Singular
auctoretur
1. Person Plural
auctoremur
2. Person Plural
auctoremini
3. Person Plural
auctorentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctorabam
2. Person Singular
auctorabas
3. Person Singular
auctorabat
1. Person Plural
auctorabamus
2. Person Plural
auctorabatis
3. Person Plural
auctorabant
Passiv
1. Person Singular
auctorabar
2. Person Singular
auctorabaris auctorabare
3. Person Singular
auctorabatur
1. Person Plural
auctorabamur
2. Person Plural
auctorabamini
3. Person Plural
auctorabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorarem
2. Person Singular
auctorares
3. Person Singular
auctoraret
1. Person Plural
auctoraremus
2. Person Plural
auctoraretis
3. Person Plural
auctorarent
Passiv
1. Person Singular
auctorarer
2. Person Singular
auctorareris auctorarere
3. Person Singular
auctoraretur
1. Person Plural
auctoraremur
2. Person Plural
auctoraremini
3. Person Plural
auctorarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auctorabo
2. Person Singular
auctorabis
3. Person Singular
auctorabit
1. Person Plural
auctorabimus
2. Person Plural
auctorabitis
3. Person Plural
auctorabunt
Passiv
1. Person Singular
auctorabor
2. Person Singular
auctoraberis auctorabere
3. Person Singular
auctorabitur
1. Person Plural
auctorabimur
2. Person Plural
auctorabimini
3. Person Plural
auctorabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoravi
2. Person Singular
auctoravisti
3. Person Singular
auctoravit
1. Person Plural
auctoravimus
2. Person Plural
auctoravistis
3. Person Plural
auctoraverunt auctoravere
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sum
2. Person Singular
auctoratus es
3. Person Singular
auctoratus est
1. Person Plural
auctorati sumus
2. Person Plural
auctorati estis
3. Person Plural
auctorati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoraverim
2. Person Singular
auctoraveris
3. Person Singular
auctoraverit
1. Person Plural
auctoraverimus
2. Person Plural
auctoraveritis
3. Person Plural
auctoraverint
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sim
2. Person Singular
auctoratus sis
3. Person Singular
auctoratus sit
1. Person Plural
auctorati simus
2. Person Plural
auctorati sitis
3. Person Plural
auctorati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoraveram
2. Person Singular
auctoraveras
3. Person Singular
auctoraverat
1. Person Plural
auctoraveramus
2. Person Plural
auctoraveratis
3. Person Plural
auctoraverant
Passiv
1. Person Singular
auctoratus eram
2. Person Singular
auctoratus eras
3. Person Singular
auctoratus erat
1. Person Plural
auctorati eramus
2. Person Plural
auctorati eratis
3. Person Plural
auctorati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoravissem
2. Person Singular
auctoravisses
3. Person Singular
auctoravisset
1. Person Plural
auctoravissemus
2. Person Plural
auctoravissetis
3. Person Plural
auctoravissent
Passiv
1. Person Singular
auctoratus essem
2. Person Singular
auctoratus esses
3. Person Singular
auctoratus esset
1. Person Plural
auctorati essemus
2. Person Plural
auctorati essetis
3. Person Plural
auctorati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auctoravero
2. Person Singular
auctoraveris
3. Person Singular
auctoraverit
1. Person Plural
auctoraverimus
2. Person Plural
auctoraveritis
3. Person Plural
auctoraverint
Passiv
1. Person Singular
auctoratus ero
2. Person Singular
auctoratus eris
3. Person Singular
auctoratus erit
1. Person Plural
auctorati erimus
2. Person Plural
auctorati eritis
3. Person Plural
auctorati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auctorare
Vorzeitigkeit
auctoravisse
Nachzeitigkeit
auctoraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
auctorari auctorarier
Vorzeitigkeit
auctoratum esse
Nachzeitigkeit
auctoratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auctora
!
2. Person Plural
auctorate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auctorato
3. Person Singular
auctorato
2. Person Plural
auctoratote
3. Person Plural
auctoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auctorare
Genitiv
auctorandi
Dativ
auctorando
Akkusativ
auctorandum
Ablativ
auctorando
Vokativ
auctorande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorandus
auctoranda
auctorandum
Genitiv
auctorandi
auctorandae
auctorandi
Dativ
auctorando
auctorandae
auctorando
Akkusativ
auctorandum
auctorandam
auctorandum
Ablativ
auctorando
auctoranda
auctorando
Vokativ
auctorande
auctoranda
auctorandum
Plural
Nominativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Genitiv
auctorandorum
auctorandarum
auctorandorum
Dativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Akkusativ
auctorandos
auctorandas
auctoranda
Ablativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Vokativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorans
auctorans
auctorans
Genitiv
auctorantis
auctorantis
auctorantis
Dativ
auctoranti
auctoranti
auctoranti
Akkusativ
auctorantem
auctorantem
auctorans
Ablativ
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
Vokativ
auctorans
auctorans
auctorans
Plural
Nominativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Genitiv
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
Dativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Akkusativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Ablativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Vokativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoratus
auctorata
auctoratum
Genitiv
auctorati
auctoratae
auctorati
Dativ
auctorato
auctoratae
auctorato
Akkusativ
auctoratum
auctoratam
auctoratum
Ablativ
auctorato
auctorata
auctorato
Vokativ
auctorate
auctorata
auctoratum
Plural
Nominativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Genitiv
auctoratorum
auctoratarum
auctoratorum
Dativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Akkusativ
auctoratos
auctoratas
auctorata
Ablativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Vokativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoraturus
auctoratura
auctoraturum
Genitiv
auctoraturi
auctoraturae
auctoraturi
Dativ
auctoraturo
auctoraturae
auctoraturo
Akkusativ
auctoraturum
auctoraturam
auctoraturum
Ablativ
auctoraturo
auctoratura
auctoraturo
Vokativ
auctorature
auctoratura
auctoraturum
Plural
Nominativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Genitiv
auctoraturorum
auctoraturarum
auctoraturorum
Dativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Akkusativ
auctoraturos
auctoraturas
auctoratura
Ablativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Vokativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Supina
Supin I
Supin II
auctoratum
auctoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoro
ich verbürge
2. Person Singular
auctoras
du verbürgst
3. Person Singular
auctorat
er/sie/es verbürgt
1. Person Plural
auctoramus
wir verbürgen
2. Person Plural
auctoratis
ihr verbürgt
3. Person Plural
auctorant
sie verbürgen
Passiv
1. Person Singular
auctoror
ich werde verbürgt
2. Person Singular
auctoraris auctorare
du wirst verbürgt
3. Person Singular
auctoratur
er/sie/es wird verbürgt
1. Person Plural
auctoramur
wir werden verbürgt
2. Person Plural
auctoramini
ihr werdet verbürgt
3. Person Plural
auctorantur
sie werden verbürgt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorem
ich verbürge
2. Person Singular
auctores
du verbürgest
3. Person Singular
auctoret
er/sie/es verbürge
1. Person Plural
auctoremus
wir verbürgen
2. Person Plural
auctoretis
ihr verbürget
3. Person Plural
auctorent
sie verbürgen
Passiv
1. Person Singular
auctorer
ich werde verbürgt
2. Person Singular
auctoreris auctorere
du werdest verbürgt
3. Person Singular
auctoretur
er/sie/es werde verbürgt
1. Person Plural
auctoremur
wir werden verbürgt
2. Person Plural
auctoremini
ihr werdet verbürgt
3. Person Plural
auctorentur
sie werden verbürgt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctorabam
ich verbürgte
2. Person Singular
auctorabas
du verbürgtest
3. Person Singular
auctorabat
er/sie/es verbürgte
1. Person Plural
auctorabamus
wir verbürgten
2. Person Plural
auctorabatis
ihr verbürgtet
3. Person Plural
auctorabant
sie verbürgten
Passiv
1. Person Singular
auctorabar
ich wurde verbürgt
2. Person Singular
auctorabaris auctorabare
du wurdest verbürgt
3. Person Singular
auctorabatur
er/sie/es wurde verbürgt
1. Person Plural
auctorabamur
wir wurden verbürgt
2. Person Plural
auctorabamini
ihr wurdet verbürgt
3. Person Plural
auctorabantur
sie wurden verbürgt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorarem
ich verbürgte
2. Person Singular
auctorares
du verbürgtest
3. Person Singular
auctoraret
er/sie/es verbürgte
1. Person Plural
auctoraremus
wir verbürgten
2. Person Plural
auctoraretis
ihr verbürgtet
3. Person Plural
auctorarent
sie verbürgten
Passiv
1. Person Singular
auctorarer
ich würde verbürgt
2. Person Singular
auctorareris auctorarere
du würdest verbürgt
3. Person Singular
auctoraretur
er/sie/es würde verbürgt
1. Person Plural
auctoraremur
wir würden verbürgt
2. Person Plural
auctoraremini
ihr würdet verbürgt
3. Person Plural
auctorarentur
sie würden verbürgt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auctorabo
ich werde verbürgen
2. Person Singular
auctorabis
du wirst verbürgen
3. Person Singular
auctorabit
er/sie/es wird verbürgen
1. Person Plural
auctorabimus
wir werden verbürgen
2. Person Plural
auctorabitis
ihr werdet verbürgen
3. Person Plural
auctorabunt
sie werden verbürgen
Passiv
1. Person Singular
auctorabor
ich werde verbürgt werden
2. Person Singular
auctoraberis auctorabere
du wirst verbürgt werden
3. Person Singular
auctorabitur
er/sie/es wird verbürgt werden
1. Person Plural
auctorabimur
wir werden verbürgt werden
2. Person Plural
auctorabimini
ihr werdet verbürgt werden
3. Person Plural
auctorabuntur
sie werden verbürgt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoravi
ich habe verbürgt
2. Person Singular
auctoravisti
du hast verbürgt
3. Person Singular
auctoravit
er/sie/es hat verbürgt
1. Person Plural
auctoravimus
wir haben verbürgt
2. Person Plural
auctoravistis
ihr habt verbürgt
3. Person Plural
auctoraverunt auctoravere
sie haben verbürgt
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sum
ich bin verbürgt worden
2. Person Singular
auctoratus es
du bist verbürgt worden
3. Person Singular
auctoratus est
er/sie/es ist verbürgt worden
1. Person Plural
auctorati sumus
wir sind verbürgt worden
2. Person Plural
auctorati estis
ihr seid verbürgt worden
3. Person Plural
auctorati sunt
sie sind verbürgt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoraverim
ich habe verbürgt
2. Person Singular
auctoraveris
du habest verbürgt
3. Person Singular
auctoraverit
er/sie/es habe verbürgt
1. Person Plural
auctoraverimus
wir haben verbürgt
2. Person Plural
auctoraveritis
ihr habet verbürgt
3. Person Plural
auctoraverint
sie haben verbürgt
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sim
ich sei verbürgt worden
2. Person Singular
auctoratus sis
du seiest verbürgt worden
3. Person Singular
auctoratus sit
er/sie/es sei verbürgt worden
1. Person Plural
auctorati simus
wir seien verbürgt worden
2. Person Plural
auctorati sitis
ihr seiet verbürgt worden
3. Person Plural
auctorati sint
sie seien verbürgt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoraveram
ich hatte verbürgt
2. Person Singular
auctoraveras
du hattest verbürgt
3. Person Singular
auctoraverat
er/sie/es hatte verbürgt
1. Person Plural
auctoraveramus
wir hatten verbürgt
2. Person Plural
auctoraveratis
ihr hattet verbürgt
3. Person Plural
auctoraverant
sie hatten verbürgt
Passiv
1. Person Singular
auctoratus eram
ich war verbürgt worden
2. Person Singular
auctoratus eras
du warst verbürgt worden
3. Person Singular
auctoratus erat
er/sie/es war verbürgt worden
1. Person Plural
auctorati eramus
wir waren verbürgt worden
2. Person Plural
auctorati eratis
ihr wart verbürgt worden
3. Person Plural
auctorati erant
sie waren verbürgt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoravissem
ich hätte verbürgt
2. Person Singular
auctoravisses
du hättest verbürgt
3. Person Singular
auctoravisset
er/sie/es hätte verbürgt
1. Person Plural
auctoravissemus
wir hätten verbürgt
2. Person Plural
auctoravissetis
ihr hättet verbürgt
3. Person Plural
auctoravissent
sie hätten verbürgt
Passiv
1. Person Singular
auctoratus essem
ich wäre verbürgt worden
2. Person Singular
auctoratus esses
du wärest verbürgt worden
3. Person Singular
auctoratus esset
er/sie/es wäre verbürgt worden
1. Person Plural
auctorati essemus
wir wären verbürgt worden
2. Person Plural
auctorati essetis
ihr wäret verbürgt worden
3. Person Plural
auctorati essent
sie wären verbürgt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auctoravero
ich werde verbürgt haben
2. Person Singular
auctoraveris
du wirst verbürgt haben
3. Person Singular
auctoraverit
er/sie/es wird verbürgt haben
1. Person Plural
auctoraverimus
wir werden verbürgt haben
2. Person Plural
auctoraveritis
ihr werdet verbürgt haben
3. Person Plural
auctoraverint
sie werden verbürgt haben
Passiv
1. Person Singular
auctoratus ero
ich werde verbürgt worden sein
2. Person Singular
auctoratus eris
du wirst verbürgt worden sein
3. Person Singular
auctoratus erit
er/sie/es wird verbürgt worden sein
1. Person Plural
auctorati erimus
wir werden verbürgt worden sein
2. Person Plural
auctorati eritis
ihr werdet verbürgt worden sein
3. Person Plural
auctorati erunt
sie werden verbürgt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auctorare
verbürgen
Vorzeitigkeit
auctoravisse
verbürgt haben
Nachzeitigkeit
auctoraturum esse
verbürgen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
auctorari auctorarier
verbürgt werden
Vorzeitigkeit
auctoratum esse
verbürgt worden sein
Nachzeitigkeit
auctoratum iri
künftig verbürgt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auctora
verbürge; verbürg!
2. Person Plural
auctorate
verbürgt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auctorato
3. Person Singular
auctorato
2. Person Plural
auctoratote
3. Person Plural
auctoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auctorare
das Verbürgen
Genitiv
auctorandi
des Verbürgens
Dativ
auctorando
dem Verbürgen
Akkusativ
auctorandum
das Verbürgen
Ablativ
auctorando
durch das Verbürgen
Vokativ
auctorande
Verbürgen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorandus
auctoranda
auctorandum
Genitiv
auctorandi
auctorandae
auctorandi
Dativ
auctorando
auctorandae
auctorando
Akkusativ
auctorandum
auctorandam
auctorandum
Ablativ
auctorando
auctoranda
auctorando
Vokativ
auctorande
auctoranda
auctorandum
Plural
Nominativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Genitiv
auctorandorum
auctorandarum
auctorandorum
Dativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Akkusativ
auctorandos
auctorandas
auctoranda
Ablativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Vokativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorans
auctorans
auctorans
Genitiv
auctorantis
auctorantis
auctorantis
Dativ
auctoranti
auctoranti
auctoranti
Akkusativ
auctorantem
auctorantem
auctorans
Ablativ
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
Vokativ
auctorans
auctorans
auctorans
Plural
Nominativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Genitiv
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
Dativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Akkusativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Ablativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Vokativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoratus
auctorata
auctoratum
Genitiv
auctorati
auctoratae
auctorati
Dativ
auctorato
auctoratae
auctorato
Akkusativ
auctoratum
auctoratam
auctoratum
Ablativ
auctorato
auctorata
auctorato
Vokativ
auctorate
auctorata
auctoratum
Plural
Nominativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Genitiv
auctoratorum
auctoratarum
auctoratorum
Dativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Akkusativ
auctoratos
auctoratas
auctorata
Ablativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Vokativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoraturus
auctoratura
auctoraturum
Genitiv
auctoraturi
auctoraturae
auctoraturi
Dativ
auctoraturo
auctoraturae
auctoraturo
Akkusativ
auctoraturum
auctoraturam
auctoraturum
Ablativ
auctoraturo
auctoratura
auctoraturo
Vokativ
auctorature
auctoratura
auctoraturum
Plural
Nominativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Genitiv
auctoraturorum
auctoraturarum
auctoraturorum
Dativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Akkusativ
auctoraturos
auctoraturas
auctoratura
Ablativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Vokativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Supina
Supin I
Supin II
auctoratum
auctoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoro
ich verdinge mich
2. Person Singular
auctoras
du verdingst dich
3. Person Singular
auctorat
er/sie/es verdingt sich
1. Person Plural
auctoramus
wir verdingen uns
2. Person Plural
auctoratis
ihr verdingt euch
3. Person Plural
auctorant
sie verdingen sich
Passiv
1. Person Singular
auctoror
2. Person Singular
auctoraris auctorare
3. Person Singular
auctoratur
1. Person Plural
auctoramur
2. Person Plural
auctoramini
3. Person Plural
auctorantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorem
ich verdinge mich
2. Person Singular
auctores
du verdingest dich
3. Person Singular
auctoret
er/sie/es verdinge sich
1. Person Plural
auctoremus
wir verdingen uns
2. Person Plural
auctoretis
ihr verdinget euch
3. Person Plural
auctorent
sie verdingen sich
Passiv
1. Person Singular
auctorer
2. Person Singular
auctoreris auctorere
3. Person Singular
auctoretur
1. Person Plural
auctoremur
2. Person Plural
auctoremini
3. Person Plural
auctorentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctorabam
ich verdingte mich
2. Person Singular
auctorabas
du verdingtest dich
3. Person Singular
auctorabat
er/sie/es verdingte sich
1. Person Plural
auctorabamus
wir verdingten uns
2. Person Plural
auctorabatis
ihr verdingtet euch
3. Person Plural
auctorabant
sie verdingten sich
Passiv
1. Person Singular
auctorabar
2. Person Singular
auctorabaris auctorabare
3. Person Singular
auctorabatur
1. Person Plural
auctorabamur
2. Person Plural
auctorabamini
3. Person Plural
auctorabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorarem
ich verdingte mich
2. Person Singular
auctorares
du verdingtest dich
3. Person Singular
auctoraret
er/sie/es verdingte sich
1. Person Plural
auctoraremus
wir verdingten uns
2. Person Plural
auctoraretis
ihr verdingtet euch
3. Person Plural
auctorarent
sie verdingten sich
Passiv
1. Person Singular
auctorarer
2. Person Singular
auctorareris auctorarere
3. Person Singular
auctoraretur
1. Person Plural
auctoraremur
2. Person Plural
auctoraremini
3. Person Plural
auctorarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auctorabo
ich werde mich verdingen
2. Person Singular
auctorabis
du wirst dich verdingen
3. Person Singular
auctorabit
er/sie/es wird sich verdingen
1. Person Plural
auctorabimus
wir werden uns verdingen
2. Person Plural
auctorabitis
ihr werdet euch verdingen
3. Person Plural
auctorabunt
sie werden sich verdingen
Passiv
1. Person Singular
auctorabor
2. Person Singular
auctoraberis auctorabere
3. Person Singular
auctorabitur
1. Person Plural
auctorabimur
2. Person Plural
auctorabimini
3. Person Plural
auctorabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoravi
ich habe mich verdingt
2. Person Singular
auctoravisti
du hast dich verdingt
3. Person Singular
auctoravit
er/sie/es hat sich verdingt
1. Person Plural
auctoravimus
wir haben uns verdingt
2. Person Plural
auctoravistis
ihr habt euch verdingt
3. Person Plural
auctoraverunt auctoravere
sie haben sich verdingt
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sum
2. Person Singular
auctoratus es
3. Person Singular
auctoratus est
1. Person Plural
auctorati sumus
2. Person Plural
auctorati estis
3. Person Plural
auctorati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoraverim
ich habe mich verdingt
2. Person Singular
auctoraveris
du habest dich verdingt
3. Person Singular
auctoraverit
er/sie/es habe sich verdingt
1. Person Plural
auctoraverimus
wir haben uns verdingt
2. Person Plural
auctoraveritis
ihr habet euch verdingt
3. Person Plural
auctoraverint
sie haben sich verdingt
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sim
2. Person Singular
auctoratus sis
3. Person Singular
auctoratus sit
1. Person Plural
auctorati simus
2. Person Plural
auctorati sitis
3. Person Plural
auctorati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoraveram
ich hatte mich verdingt
2. Person Singular
auctoraveras
du hattest dich verdingt
3. Person Singular
auctoraverat
er/sie/es hatte sich verdingt
1. Person Plural
auctoraveramus
wir hatten uns verdingt
2. Person Plural
auctoraveratis
ihr hattet euch verdingt
3. Person Plural
auctoraverant
sie hatten sich verdingt
Passiv
1. Person Singular
auctoratus eram
2. Person Singular
auctoratus eras
3. Person Singular
auctoratus erat
1. Person Plural
auctorati eramus
2. Person Plural
auctorati eratis
3. Person Plural
auctorati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoravissem
ich hätte mich verdingt
2. Person Singular
auctoravisses
du hättest dich verdingt
3. Person Singular
auctoravisset
er/sie/es hätte sich verdingt
1. Person Plural
auctoravissemus
wir hätten uns verdingt
2. Person Plural
auctoravissetis
ihr hättet euch verdingt
3. Person Plural
auctoravissent
sie hätten sich verdingt
Passiv
1. Person Singular
auctoratus essem
2. Person Singular
auctoratus esses
3. Person Singular
auctoratus esset
1. Person Plural
auctorati essemus
2. Person Plural
auctorati essetis
3. Person Plural
auctorati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auctoravero
ich werde mich verdingt haben
2. Person Singular
auctoraveris
du wirst dich verdingt haben
3. Person Singular
auctoraverit
er/sie/es wird sich verdingt haben
1. Person Plural
auctoraverimus
wir werden uns verdingt haben
2. Person Plural
auctoraveritis
ihr werdet euch verdingt haben
3. Person Plural
auctoraverint
sie werden sich verdingt haben
Passiv
1. Person Singular
auctoratus ero
2. Person Singular
auctoratus eris
3. Person Singular
auctoratus erit
1. Person Plural
auctorati erimus
2. Person Plural
auctorati eritis
3. Person Plural
auctorati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auctorare
sich verdingen
Vorzeitigkeit
auctoravisse
sich verdingt haben
Nachzeitigkeit
auctoraturum esse
sich verdingen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
auctorari auctorarier
Vorzeitigkeit
auctoratum esse
Nachzeitigkeit
auctoratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auctora
verdinge dich; verding dich!
2. Person Plural
auctorate
verdingt euch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auctorato
3. Person Singular
auctorato
2. Person Plural
auctoratote
3. Person Plural
auctoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auctorare
das Sich verdingen
Genitiv
auctorandi
des Sich verdingens
Dativ
auctorando
dem Sich verdingen
Akkusativ
auctorandum
das Sich verdingen
Ablativ
auctorando
durch das Sich verdingen
Vokativ
auctorande
Sich verdingen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorandus
auctoranda
auctorandum
Genitiv
auctorandi
auctorandae
auctorandi
Dativ
auctorando
auctorandae
auctorando
Akkusativ
auctorandum
auctorandam
auctorandum
Ablativ
auctorando
auctoranda
auctorando
Vokativ
auctorande
auctoranda
auctorandum
Plural
Nominativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Genitiv
auctorandorum
auctorandarum
auctorandorum
Dativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Akkusativ
auctorandos
auctorandas
auctoranda
Ablativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Vokativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorans
auctorans
auctorans
Genitiv
auctorantis
auctorantis
auctorantis
Dativ
auctoranti
auctoranti
auctoranti
Akkusativ
auctorantem
auctorantem
auctorans
Ablativ
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
Vokativ
auctorans
auctorans
auctorans
Plural
Nominativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Genitiv
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
Dativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Akkusativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Ablativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Vokativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoratus
auctorata
auctoratum
Genitiv
auctorati
auctoratae
auctorati
Dativ
auctorato
auctoratae
auctorato
Akkusativ
auctoratum
auctoratam
auctoratum
Ablativ
auctorato
auctorata
auctorato
Vokativ
auctorate
auctorata
auctoratum
Plural
Nominativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Genitiv
auctoratorum
auctoratarum
auctoratorum
Dativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Akkusativ
auctoratos
auctoratas
auctorata
Ablativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Vokativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoraturus
auctoratura
auctoraturum
Genitiv
auctoraturi
auctoraturae
auctoraturi
Dativ
auctoraturo
auctoraturae
auctoraturo
Akkusativ
auctoraturum
auctoraturam
auctoraturum
Ablativ
auctoraturo
auctoratura
auctoraturo
Vokativ
auctorature
auctoratura
auctoraturum
Plural
Nominativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Genitiv
auctoraturorum
auctoraturarum
auctoraturorum
Dativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Akkusativ
auctoraturos
auctoraturas
auctoratura
Ablativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Vokativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Supina
Supin I
Supin II
auctoratum
auctoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoro
ich vermiete
2. Person Singular
auctoras
du vermietest
3. Person Singular
auctorat
er/sie/es vermietet
1. Person Plural
auctoramus
wir vermieten
2. Person Plural
auctoratis
ihr vermietet
3. Person Plural
auctorant
sie vermieten
Passiv
1. Person Singular
auctoror
ich werde vermietet
2. Person Singular
auctoraris auctorare
du wirst vermietet
3. Person Singular
auctoratur
er/sie/es wird vermietet
1. Person Plural
auctoramur
wir werden vermietet
2. Person Plural
auctoramini
ihr werdet vermietet
3. Person Plural
auctorantur
sie werden vermietet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorem
ich vermiete
2. Person Singular
auctores
du vermietest
3. Person Singular
auctoret
er/sie/es vermiete
1. Person Plural
auctoremus
wir vermieten
2. Person Plural
auctoretis
ihr vermietet
3. Person Plural
auctorent
sie vermieten
Passiv
1. Person Singular
auctorer
ich werde vermietet
2. Person Singular
auctoreris auctorere
du werdest vermietet
3. Person Singular
auctoretur
er/sie/es werde vermietet
1. Person Plural
auctoremur
wir werden vermietet
2. Person Plural
auctoremini
ihr werdet vermietet
3. Person Plural
auctorentur
sie werden vermietet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctorabam
ich vermietete
2. Person Singular
auctorabas
du vermietetest
3. Person Singular
auctorabat
er/sie/es vermietete
1. Person Plural
auctorabamus
wir vermieteten
2. Person Plural
auctorabatis
ihr vermietetet
3. Person Plural
auctorabant
sie vermieteten
Passiv
1. Person Singular
auctorabar
ich wurde vermietet
2. Person Singular
auctorabaris auctorabare
du wurdest vermietet
3. Person Singular
auctorabatur
er/sie/es wurde vermietet
1. Person Plural
auctorabamur
wir wurden vermietet
2. Person Plural
auctorabamini
ihr wurdet vermietet
3. Person Plural
auctorabantur
sie wurden vermietet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorarem
ich vermietete
2. Person Singular
auctorares
du vermietetest
3. Person Singular
auctoraret
er/sie/es vermietete
1. Person Plural
auctoraremus
wir vermieteten
2. Person Plural
auctoraretis
ihr vermietetet
3. Person Plural
auctorarent
sie vermieteten
Passiv
1. Person Singular
auctorarer
ich würde vermietet
2. Person Singular
auctorareris auctorarere
du würdest vermietet
3. Person Singular
auctoraretur
er/sie/es würde vermietet
1. Person Plural
auctoraremur
wir würden vermietet
2. Person Plural
auctoraremini
ihr würdet vermietet
3. Person Plural
auctorarentur
sie würden vermietet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auctorabo
ich werde vermieten
2. Person Singular
auctorabis
du wirst vermieten
3. Person Singular
auctorabit
er/sie/es wird vermieten
1. Person Plural
auctorabimus
wir werden vermieten
2. Person Plural
auctorabitis
ihr werdet vermieten
3. Person Plural
auctorabunt
sie werden vermieten
Passiv
1. Person Singular
auctorabor
ich werde vermietet werden
2. Person Singular
auctoraberis auctorabere
du wirst vermietet werden
3. Person Singular
auctorabitur
er/sie/es wird vermietet werden
1. Person Plural
auctorabimur
wir werden vermietet werden
2. Person Plural
auctorabimini
ihr werdet vermietet werden
3. Person Plural
auctorabuntur
sie werden vermietet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoravi
ich habe vermietet
2. Person Singular
auctoravisti
du hast vermietet
3. Person Singular
auctoravit
er/sie/es hat vermietet
1. Person Plural
auctoravimus
wir haben vermietet
2. Person Plural
auctoravistis
ihr habt vermietet
3. Person Plural
auctoraverunt auctoravere
sie haben vermietet
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sum
ich bin vermietet worden
2. Person Singular
auctoratus es
du bist vermietet worden
3. Person Singular
auctoratus est
er/sie/es ist vermietet worden
1. Person Plural
auctorati sumus
wir sind vermietet worden
2. Person Plural
auctorati estis
ihr seid vermietet worden
3. Person Plural
auctorati sunt
sie sind vermietet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoraverim
ich habe vermietet
2. Person Singular
auctoraveris
du habest vermietet
3. Person Singular
auctoraverit
er/sie/es habe vermietet
1. Person Plural
auctoraverimus
wir haben vermietet
2. Person Plural
auctoraveritis
ihr habet vermietet
3. Person Plural
auctoraverint
sie haben vermietet
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sim
ich sei vermietet worden
2. Person Singular
auctoratus sis
du seiest vermietet worden
3. Person Singular
auctoratus sit
er/sie/es sei vermietet worden
1. Person Plural
auctorati simus
wir seien vermietet worden
2. Person Plural
auctorati sitis
ihr seiet vermietet worden
3. Person Plural
auctorati sint
sie seien vermietet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoraveram
ich hatte vermietet
2. Person Singular
auctoraveras
du hattest vermietet
3. Person Singular
auctoraverat
er/sie/es hatte vermietet
1. Person Plural
auctoraveramus
wir hatten vermietet
2. Person Plural
auctoraveratis
ihr hattet vermietet
3. Person Plural
auctoraverant
sie hatten vermietet
Passiv
1. Person Singular
auctoratus eram
ich war vermietet worden
2. Person Singular
auctoratus eras
du warst vermietet worden
3. Person Singular
auctoratus erat
er/sie/es war vermietet worden
1. Person Plural
auctorati eramus
wir waren vermietet worden
2. Person Plural
auctorati eratis
ihr wart vermietet worden
3. Person Plural
auctorati erant
sie waren vermietet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoravissem
ich hätte vermietet
2. Person Singular
auctoravisses
du hättest vermietet
3. Person Singular
auctoravisset
er/sie/es hätte vermietet
1. Person Plural
auctoravissemus
wir hätten vermietet
2. Person Plural
auctoravissetis
ihr hättet vermietet
3. Person Plural
auctoravissent
sie hätten vermietet
Passiv
1. Person Singular
auctoratus essem
ich wäre vermietet worden
2. Person Singular
auctoratus esses
du wärest vermietet worden
3. Person Singular
auctoratus esset
er/sie/es wäre vermietet worden
1. Person Plural
auctorati essemus
wir wären vermietet worden
2. Person Plural
auctorati essetis
ihr wäret vermietet worden
3. Person Plural
auctorati essent
sie wären vermietet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auctoravero
ich werde vermietet haben
2. Person Singular
auctoraveris
du wirst vermietet haben
3. Person Singular
auctoraverit
er/sie/es wird vermietet haben
1. Person Plural
auctoraverimus
wir werden vermietet haben
2. Person Plural
auctoraveritis
ihr werdet vermietet haben
3. Person Plural
auctoraverint
sie werden vermietet haben
Passiv
1. Person Singular
auctoratus ero
ich werde vermietet worden sein
2. Person Singular
auctoratus eris
du wirst vermietet worden sein
3. Person Singular
auctoratus erit
er/sie/es wird vermietet worden sein
1. Person Plural
auctorati erimus
wir werden vermietet worden sein
2. Person Plural
auctorati eritis
ihr werdet vermietet worden sein
3. Person Plural
auctorati erunt
sie werden vermietet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auctorare
vermieten
Vorzeitigkeit
auctoravisse
vermietet haben
Nachzeitigkeit
auctoraturum esse
vermieten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
auctorari auctorarier
vermietet werden
Vorzeitigkeit
auctoratum esse
vermietet worden sein
Nachzeitigkeit
auctoratum iri
künftig vermietet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auctora
vermiete!
2. Person Plural
auctorate
vermietet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auctorato
3. Person Singular
auctorato
2. Person Plural
auctoratote
3. Person Plural
auctoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auctorare
das Vermieten
Genitiv
auctorandi
des Vermietens
Dativ
auctorando
dem Vermieten
Akkusativ
auctorandum
das Vermieten
Ablativ
auctorando
durch das Vermieten
Vokativ
auctorande
Vermieten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorandus
auctoranda
auctorandum
Genitiv
auctorandi
auctorandae
auctorandi
Dativ
auctorando
auctorandae
auctorando
Akkusativ
auctorandum
auctorandam
auctorandum
Ablativ
auctorando
auctoranda
auctorando
Vokativ
auctorande
auctoranda
auctorandum
Plural
Nominativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Genitiv
auctorandorum
auctorandarum
auctorandorum
Dativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Akkusativ
auctorandos
auctorandas
auctoranda
Ablativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Vokativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorans
auctorans
auctorans
Genitiv
auctorantis
auctorantis
auctorantis
Dativ
auctoranti
auctoranti
auctoranti
Akkusativ
auctorantem
auctorantem
auctorans
Ablativ
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
Vokativ
auctorans
auctorans
auctorans
Plural
Nominativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Genitiv
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
Dativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Akkusativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Ablativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Vokativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoratus
auctorata
auctoratum
Genitiv
auctorati
auctoratae
auctorati
Dativ
auctorato
auctoratae
auctorato
Akkusativ
auctoratum
auctoratam
auctoratum
Ablativ
auctorato
auctorata
auctorato
Vokativ
auctorate
auctorata
auctoratum
Plural
Nominativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Genitiv
auctoratorum
auctoratarum
auctoratorum
Dativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Akkusativ
auctoratos
auctoratas
auctorata
Ablativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Vokativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoraturus
auctoratura
auctoraturum
Genitiv
auctoraturi
auctoraturae
auctoraturi
Dativ
auctoraturo
auctoraturae
auctoraturo
Akkusativ
auctoraturum
auctoraturam
auctoraturum
Ablativ
auctoraturo
auctoratura
auctoraturo
Vokativ
auctorature
auctoratura
auctoraturum
Plural
Nominativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Genitiv
auctoraturorum
auctoraturarum
auctoraturorum
Dativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Akkusativ
auctoraturos
auctoraturas
auctoratura
Ablativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Vokativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Supina
Supin I
Supin II
auctoratum
auctoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoro
ich werde
2. Person Singular
auctoras
du wirst
3. Person Singular
auctorat
er/sie/es wird
1. Person Plural
auctoramus
wir werden
2. Person Plural
auctoratis
ihr werdet
3. Person Plural
auctorant
sie werden
Passiv
1. Person Singular
auctoror
2. Person Singular
auctoraris auctorare
3. Person Singular
auctoratur
1. Person Plural
auctoramur
2. Person Plural
auctoramini
3. Person Plural
auctorantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorem
ich werde
2. Person Singular
auctores
du werdest
3. Person Singular
auctoret
er/sie/es werde
1. Person Plural
auctoremus
wir werden
2. Person Plural
auctoretis
ihr werdet
3. Person Plural
auctorent
sie werden
Passiv
1. Person Singular
auctorer
2. Person Singular
auctoreris auctorere
3. Person Singular
auctoretur
1. Person Plural
auctoremur
2. Person Plural
auctoremini
3. Person Plural
auctorentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctorabam
ich wurde
2. Person Singular
auctorabas
du wurdest
3. Person Singular
auctorabat
er/sie/es wurde
1. Person Plural
auctorabamus
wir wurden
2. Person Plural
auctorabatis
ihr wurdet
3. Person Plural
auctorabant
sie wurden
Passiv
1. Person Singular
auctorabar
2. Person Singular
auctorabaris auctorabare
3. Person Singular
auctorabatur
1. Person Plural
auctorabamur
2. Person Plural
auctorabamini
3. Person Plural
auctorabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorarem
ich würde
2. Person Singular
auctorares
du würdest
3. Person Singular
auctoraret
er/sie/es würde
1. Person Plural
auctoraremus
wir würden
2. Person Plural
auctoraretis
ihr würdet
3. Person Plural
auctorarent
sie würden
Passiv
1. Person Singular
auctorarer
2. Person Singular
auctorareris auctorarere
3. Person Singular
auctoraretur
1. Person Plural
auctoraremur
2. Person Plural
auctoraremini
3. Person Plural
auctorarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auctorabo
ich werde werden
2. Person Singular
auctorabis
du wirst werden
3. Person Singular
auctorabit
er/sie/es wird werden
1. Person Plural
auctorabimus
wir werden werden
2. Person Plural
auctorabitis
ihr werdet werden
3. Person Plural
auctorabunt
sie werden werden
Passiv
1. Person Singular
auctorabor
2. Person Singular
auctoraberis auctorabere
3. Person Singular
auctorabitur
1. Person Plural
auctorabimur
2. Person Plural
auctorabimini
3. Person Plural
auctorabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoravi
ich bin geworden
2. Person Singular
auctoravisti
du bist geworden
3. Person Singular
auctoravit
er/sie/es ist geworden
1. Person Plural
auctoravimus
wir sind geworden
2. Person Plural
auctoravistis
ihr seid geworden
3. Person Plural
auctoraverunt auctoravere
sie sind geworden
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sum
2. Person Singular
auctoratus es
3. Person Singular
auctoratus est
1. Person Plural
auctorati sumus
2. Person Plural
auctorati estis
3. Person Plural
auctorati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoraverim
ich sei geworden
2. Person Singular
auctoraveris
du seiest geworden
3. Person Singular
auctoraverit
er/sie/es sei geworden
1. Person Plural
auctoraverimus
wir seien geworden
2. Person Plural
auctoraveritis
ihr seiet geworden
3. Person Plural
auctoraverint
sie seien geworden
Passiv
1. Person Singular
auctoratus sim
2. Person Singular
auctoratus sis
3. Person Singular
auctoratus sit
1. Person Plural
auctorati simus
2. Person Plural
auctorati sitis
3. Person Plural
auctorati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoraveram
ich war geworden
2. Person Singular
auctoraveras
du warst geworden
3. Person Singular
auctoraverat
er/sie/es war geworden
1. Person Plural
auctoraveramus
wir waren geworden
2. Person Plural
auctoraveratis
ihr wart geworden
3. Person Plural
auctoraverant
sie waren geworden
Passiv
1. Person Singular
auctoratus eram
2. Person Singular
auctoratus eras
3. Person Singular
auctoratus erat
1. Person Plural
auctorati eramus
2. Person Plural
auctorati eratis
3. Person Plural
auctorati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoravissem
ich wäre geworden
2. Person Singular
auctoravisses
du wärest geworden
3. Person Singular
auctoravisset
er/sie/es wäre geworden
1. Person Plural
auctoravissemus
wir wären geworden
2. Person Plural
auctoravissetis
ihr wäret geworden
3. Person Plural
auctoravissent
sie wären geworden
Passiv
1. Person Singular
auctoratus essem
2. Person Singular
auctoratus esses
3. Person Singular
auctoratus esset
1. Person Plural
auctorati essemus
2. Person Plural
auctorati essetis
3. Person Plural
auctorati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auctoravero
ich werde geworden sein
2. Person Singular
auctoraveris
du wirst geworden sein
3. Person Singular
auctoraverit
er/sie/es wird geworden sein
1. Person Plural
auctoraverimus
wir werden geworden sein
2. Person Plural
auctoraveritis
ihr werdet geworden sein
3. Person Plural
auctoraverint
sie werden geworden sein
Passiv
1. Person Singular
auctoratus ero
2. Person Singular
auctoratus eris
3. Person Singular
auctoratus erit
1. Person Plural
auctorati erimus
2. Person Plural
auctorati eritis
3. Person Plural
auctorati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auctorare
werden
Vorzeitigkeit
auctoravisse
geworden sein
Nachzeitigkeit
auctoraturum esse
werden werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
auctorari auctorarier
Vorzeitigkeit
auctoratum esse
Nachzeitigkeit
auctoratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auctora
werde!
2. Person Plural
auctorate
werdet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auctorato
3. Person Singular
auctorato
2. Person Plural
auctoratote
3. Person Plural
auctoranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auctorare
das Werden
Genitiv
auctorandi
des Werdens
Dativ
auctorando
dem Werden
Akkusativ
auctorandum
das Werden
Ablativ
auctorando
durch das Werden
Vokativ
auctorande
Werden!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorandus
auctoranda
auctorandum
Genitiv
auctorandi
auctorandae
auctorandi
Dativ
auctorando
auctorandae
auctorando
Akkusativ
auctorandum
auctorandam
auctorandum
Ablativ
auctorando
auctoranda
auctorando
Vokativ
auctorande
auctoranda
auctorandum
Plural
Nominativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Genitiv
auctorandorum
auctorandarum
auctorandorum
Dativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Akkusativ
auctorandos
auctorandas
auctoranda
Ablativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Vokativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorans
auctorans
auctorans
Genitiv
auctorantis
auctorantis
auctorantis
Dativ
auctoranti
auctoranti
auctoranti
Akkusativ
auctorantem
auctorantem
auctorans
Ablativ
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
Vokativ
auctorans
auctorans
auctorans
Plural
Nominativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Genitiv
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
Dativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Akkusativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Ablativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Vokativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoratus
auctorata
auctoratum
Genitiv
auctorati
auctoratae
auctorati
Dativ
auctorato
auctoratae
auctorato
Akkusativ
auctoratum
auctoratam
auctoratum
Ablativ
auctorato
auctorata
auctorato
Vokativ
auctorate
auctorata
auctoratum
Plural
Nominativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Genitiv
auctoratorum
auctoratarum
auctoratorum
Dativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Akkusativ
auctoratos
auctoratas
auctorata
Ablativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Vokativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoraturus
auctoratura
auctoraturum
Genitiv
auctoraturi
auctoraturae
auctoraturi
Dativ
auctoraturo
auctoraturae
auctoraturo
Akkusativ
auctoraturum
auctoraturam
auctoraturum
Ablativ
auctoraturo
auctoratura
auctoraturo
Vokativ
auctorature
auctoratura
auctoraturum
Plural
Nominativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Genitiv
auctoraturorum
auctoraturarum
auctoraturorum
Dativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Akkusativ
auctoraturos
auctoraturas
auctoratura
Ablativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Vokativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Supina
Supin I
Supin II
auctoratum
auctoratu