Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
auctorari (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort
auctoratus auch noch Formen von:
auctorare (Verb im Partizip) |
auctoratus (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
vermieten
ermächtigen
genehmigen
verkaufen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoror
ich vermiete
2. Person Singular
auctoraris auctorare
du vermietest
3. Person Singular
auctoratur
er/sie/es vermietet
1. Person Plural
auctoramur
wir vermieten
2. Person Plural
auctoramini
ihr vermietet
3. Person Plural
auctorantur
sie vermieten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorer
ich vermiete
2. Person Singular
auctoreris auctorere
du vermietest
3. Person Singular
auctoretur
er/sie/es vermiete
1. Person Plural
auctoremur
wir vermieten
2. Person Plural
auctoremini
ihr vermietet
3. Person Plural
auctorentur
sie vermieten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctorabar
ich vermietete
2. Person Singular
auctorabaris auctorabare
du vermietetest
3. Person Singular
auctorabatur
er/sie/es vermietete
1. Person Plural
auctorabamur
wir vermieteten
2. Person Plural
auctorabamini
ihr vermietetet
3. Person Plural
auctorabantur
sie vermieteten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorarer
ich vermietete
2. Person Singular
auctorareris auctorarere
du vermietetest
3. Person Singular
auctoraretur
er/sie/es vermietete
1. Person Plural
auctoraremur
wir vermieteten
2. Person Plural
auctoraremini
ihr vermietetet
3. Person Plural
auctorarentur
sie vermieteten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auctorabor
ich werde vermieten
2. Person Singular
auctoraberis auctorabere
du wirst vermieten
3. Person Singular
auctorabitur
er/sie/es wird vermieten
1. Person Plural
auctorabimur
wir werden vermieten
2. Person Plural
auctorabimini
ihr werdet vermieten
3. Person Plural
auctorabuntur
sie werden vermieten
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus sum
ich habe vermietet
2. Person Singular
auctoratus es
du hast vermietet
3. Person Singular
auctoratus est
er/sie/es hat vermietet
1. Person Plural
auctorati sumus
wir haben vermietet
2. Person Plural
auctorati estis
ihr habt vermietet
3. Person Plural
auctorati sunt
sie haben vermietet
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus sim
ich habe vermietet
2. Person Singular
auctoratus sis
du habest vermietet
3. Person Singular
auctoratus sit
er/sie/es habe vermietet
1. Person Plural
auctorati simus
wir haben vermietet
2. Person Plural
auctorati sitis
ihr habet vermietet
3. Person Plural
auctorati sint
sie haben vermietet
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus eram
ich hatte vermietet
2. Person Singular
auctoratus eras
du hattest vermietet
3. Person Singular
auctoratus erat
er/sie/es hatte vermietet
1. Person Plural
auctorati eramus
wir hatten vermietet
2. Person Plural
auctorati eratis
ihr hattet vermietet
3. Person Plural
auctorati erant
sie hatten vermietet
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus essem
ich hätte vermietet
2. Person Singular
auctoratus esses
du hättest vermietet
3. Person Singular
auctoratus esset
er/sie/es hätte vermietet
1. Person Plural
auctorati essemus
wir hätten vermietet
2. Person Plural
auctorati essetis
ihr hättet vermietet
3. Person Plural
auctorati essent
sie hätten vermietet
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus ero
ich werde vermietet haben
2. Person Singular
auctoratus eris
du wirst vermietet haben
3. Person Singular
auctoratus erit
er/sie/es wird vermietet haben
1. Person Plural
auctorati erimus
wir werden vermietet haben
2. Person Plural
auctorati eritis
ihr werdet vermietet haben
3. Person Plural
auctorati erunt
sie werden vermietet haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auctorari auctorarier
vermieten
Vorzeitigkeit
auctoratus esse
vermietet haben
Nachzeitigkeit
auctoraturum esse
vermieten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auctorare
vermiete!
2. Person Plural
auctoramini
vermietet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auctorator
3. Person Singular
auctorator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
auctorantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auctorari auctorarier
das Vermieten
Genitiv
auctorandi
des Vermietens
Dativ
auctorando
dem Vermieten
Akkusativ
auctorandum
das Vermieten
Ablativ
auctorando
durch das Vermieten
Vokativ
auctorande
Vermieten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorandus
auctoranda
auctorandum
Genitiv
auctorandi
auctorandae
auctorandi
Dativ
auctorando
auctorandae
auctorando
Akkusativ
auctorandum
auctorandam
auctorandum
Ablativ
auctorando
auctoranda
auctorando
Vokativ
auctorande
auctoranda
auctorandum
Plural
Nominativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Genitiv
auctorandorum
auctorandarum
auctorandorum
Dativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Akkusativ
auctorandos
auctorandas
auctoranda
Ablativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Vokativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorans
auctorans
auctorans
Genitiv
auctorantis
auctorantis
auctorantis
Dativ
auctoranti
auctoranti
auctoranti
Akkusativ
auctorantem
auctorantem
auctorans
Ablativ
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
Vokativ
auctorans
auctorans
auctorans
Plural
Nominativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Genitiv
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
Dativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Akkusativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Ablativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Vokativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoratus
auctorata
auctoratum
Genitiv
auctorati
auctoratae
auctorati
Dativ
auctorato
auctoratae
auctorato
Akkusativ
auctoratum
auctoratam
auctoratum
Ablativ
auctorato
auctorata
auctorato
Vokativ
auctorate
auctorata
auctoratum
Plural
Nominativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Genitiv
auctoratorum
auctoratarum
auctoratorum
Dativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Akkusativ
auctoratos
auctoratas
auctorata
Ablativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Vokativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoraturus
auctoratura
auctoraturum
Genitiv
auctoraturi
auctoraturae
auctoraturi
Dativ
auctoraturo
auctoraturae
auctoraturo
Akkusativ
auctoraturum
auctoraturam
auctoraturum
Ablativ
auctoraturo
auctoratura
auctoraturo
Vokativ
auctorature
auctoratura
auctoraturum
Plural
Nominativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Genitiv
auctoraturorum
auctoraturarum
auctoraturorum
Dativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Akkusativ
auctoraturos
auctoraturas
auctoratura
Ablativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Vokativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Supina
Supin I
Supin II
auctoratum
auctoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoror
ich ermächtige
2. Person Singular
auctoraris auctorare
du ermächtigst
3. Person Singular
auctoratur
er/sie/es ermächtigt
1. Person Plural
auctoramur
wir ermächtigen
2. Person Plural
auctoramini
ihr ermächtigt
3. Person Plural
auctorantur
sie ermächtigen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorer
ich ermächtige
2. Person Singular
auctoreris auctorere
du ermächtigest
3. Person Singular
auctoretur
er/sie/es ermächtige
1. Person Plural
auctoremur
wir ermächtigen
2. Person Plural
auctoremini
ihr ermächtiget
3. Person Plural
auctorentur
sie ermächtigen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctorabar
ich ermächtigte
2. Person Singular
auctorabaris auctorabare
du ermächtigtest
3. Person Singular
auctorabatur
er/sie/es ermächtigte
1. Person Plural
auctorabamur
wir ermächtigten
2. Person Plural
auctorabamini
ihr ermächtigtet
3. Person Plural
auctorabantur
sie ermächtigten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorarer
ich ermächtigte
2. Person Singular
auctorareris auctorarere
du ermächtigtest
3. Person Singular
auctoraretur
er/sie/es ermächtigte
1. Person Plural
auctoraremur
wir ermächtigten
2. Person Plural
auctoraremini
ihr ermächtigtet
3. Person Plural
auctorarentur
sie ermächtigten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auctorabor
ich werde ermächtigen
2. Person Singular
auctoraberis auctorabere
du wirst ermächtigen
3. Person Singular
auctorabitur
er/sie/es wird ermächtigen
1. Person Plural
auctorabimur
wir werden ermächtigen
2. Person Plural
auctorabimini
ihr werdet ermächtigen
3. Person Plural
auctorabuntur
sie werden ermächtigen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus sum
ich habe ermächtigt
2. Person Singular
auctoratus es
du hast ermächtigt
3. Person Singular
auctoratus est
er/sie/es hat ermächtigt
1. Person Plural
auctorati sumus
wir haben ermächtigt
2. Person Plural
auctorati estis
ihr habt ermächtigt
3. Person Plural
auctorati sunt
sie haben ermächtigt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus sim
ich habe ermächtigt
2. Person Singular
auctoratus sis
du habest ermächtigt
3. Person Singular
auctoratus sit
er/sie/es habe ermächtigt
1. Person Plural
auctorati simus
wir haben ermächtigt
2. Person Plural
auctorati sitis
ihr habet ermächtigt
3. Person Plural
auctorati sint
sie haben ermächtigt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus eram
ich hatte ermächtigt
2. Person Singular
auctoratus eras
du hattest ermächtigt
3. Person Singular
auctoratus erat
er/sie/es hatte ermächtigt
1. Person Plural
auctorati eramus
wir hatten ermächtigt
2. Person Plural
auctorati eratis
ihr hattet ermächtigt
3. Person Plural
auctorati erant
sie hatten ermächtigt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus essem
ich hätte ermächtigt
2. Person Singular
auctoratus esses
du hättest ermächtigt
3. Person Singular
auctoratus esset
er/sie/es hätte ermächtigt
1. Person Plural
auctorati essemus
wir hätten ermächtigt
2. Person Plural
auctorati essetis
ihr hättet ermächtigt
3. Person Plural
auctorati essent
sie hätten ermächtigt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus ero
ich werde ermächtigt haben
2. Person Singular
auctoratus eris
du wirst ermächtigt haben
3. Person Singular
auctoratus erit
er/sie/es wird ermächtigt haben
1. Person Plural
auctorati erimus
wir werden ermächtigt haben
2. Person Plural
auctorati eritis
ihr werdet ermächtigt haben
3. Person Plural
auctorati erunt
sie werden ermächtigt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auctorari auctorarier
ermächtigen
Vorzeitigkeit
auctoratus esse
ermächtigt haben
Nachzeitigkeit
auctoraturum esse
ermächtigen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auctorare
ermächtige; ermächtig!
2. Person Plural
auctoramini
ermächtigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auctorator
3. Person Singular
auctorator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
auctorantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auctorari auctorarier
das Ermächtigen
Genitiv
auctorandi
des Ermächtigens
Dativ
auctorando
dem Ermächtigen
Akkusativ
auctorandum
das Ermächtigen
Ablativ
auctorando
durch das Ermächtigen
Vokativ
auctorande
Ermächtigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorandus
auctoranda
auctorandum
Genitiv
auctorandi
auctorandae
auctorandi
Dativ
auctorando
auctorandae
auctorando
Akkusativ
auctorandum
auctorandam
auctorandum
Ablativ
auctorando
auctoranda
auctorando
Vokativ
auctorande
auctoranda
auctorandum
Plural
Nominativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Genitiv
auctorandorum
auctorandarum
auctorandorum
Dativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Akkusativ
auctorandos
auctorandas
auctoranda
Ablativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Vokativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorans
auctorans
auctorans
Genitiv
auctorantis
auctorantis
auctorantis
Dativ
auctoranti
auctoranti
auctoranti
Akkusativ
auctorantem
auctorantem
auctorans
Ablativ
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
Vokativ
auctorans
auctorans
auctorans
Plural
Nominativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Genitiv
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
Dativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Akkusativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Ablativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Vokativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoratus
auctorata
auctoratum
Genitiv
auctorati
auctoratae
auctorati
Dativ
auctorato
auctoratae
auctorato
Akkusativ
auctoratum
auctoratam
auctoratum
Ablativ
auctorato
auctorata
auctorato
Vokativ
auctorate
auctorata
auctoratum
Plural
Nominativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Genitiv
auctoratorum
auctoratarum
auctoratorum
Dativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Akkusativ
auctoratos
auctoratas
auctorata
Ablativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Vokativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoraturus
auctoratura
auctoraturum
Genitiv
auctoraturi
auctoraturae
auctoraturi
Dativ
auctoraturo
auctoraturae
auctoraturo
Akkusativ
auctoraturum
auctoraturam
auctoraturum
Ablativ
auctoraturo
auctoratura
auctoraturo
Vokativ
auctorature
auctoratura
auctoraturum
Plural
Nominativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Genitiv
auctoraturorum
auctoraturarum
auctoraturorum
Dativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Akkusativ
auctoraturos
auctoraturas
auctoratura
Ablativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Vokativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Supina
Supin I
Supin II
auctoratum
auctoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoror
ich genehmige
2. Person Singular
auctoraris auctorare
du genehmigst
3. Person Singular
auctoratur
er/sie/es genehmigt
1. Person Plural
auctoramur
wir genehmigen
2. Person Plural
auctoramini
ihr genehmigt
3. Person Plural
auctorantur
sie genehmigen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorer
ich genehmige
2. Person Singular
auctoreris auctorere
du genehmigest
3. Person Singular
auctoretur
er/sie/es genehmige
1. Person Plural
auctoremur
wir genehmigen
2. Person Plural
auctoremini
ihr genehmiget
3. Person Plural
auctorentur
sie genehmigen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctorabar
ich genehmigte
2. Person Singular
auctorabaris auctorabare
du genehmigtest
3. Person Singular
auctorabatur
er/sie/es genehmigte
1. Person Plural
auctorabamur
wir genehmigten
2. Person Plural
auctorabamini
ihr genehmigtet
3. Person Plural
auctorabantur
sie genehmigten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorarer
ich genehmigte
2. Person Singular
auctorareris auctorarere
du genehmigtest
3. Person Singular
auctoraretur
er/sie/es genehmigte
1. Person Plural
auctoraremur
wir genehmigten
2. Person Plural
auctoraremini
ihr genehmigtet
3. Person Plural
auctorarentur
sie genehmigten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auctorabor
ich werde genehmigen
2. Person Singular
auctoraberis auctorabere
du wirst genehmigen
3. Person Singular
auctorabitur
er/sie/es wird genehmigen
1. Person Plural
auctorabimur
wir werden genehmigen
2. Person Plural
auctorabimini
ihr werdet genehmigen
3. Person Plural
auctorabuntur
sie werden genehmigen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus sum
ich habe genehmigt
2. Person Singular
auctoratus es
du hast genehmigt
3. Person Singular
auctoratus est
er/sie/es hat genehmigt
1. Person Plural
auctorati sumus
wir haben genehmigt
2. Person Plural
auctorati estis
ihr habt genehmigt
3. Person Plural
auctorati sunt
sie haben genehmigt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus sim
ich habe genehmigt
2. Person Singular
auctoratus sis
du habest genehmigt
3. Person Singular
auctoratus sit
er/sie/es habe genehmigt
1. Person Plural
auctorati simus
wir haben genehmigt
2. Person Plural
auctorati sitis
ihr habet genehmigt
3. Person Plural
auctorati sint
sie haben genehmigt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus eram
ich hatte genehmigt
2. Person Singular
auctoratus eras
du hattest genehmigt
3. Person Singular
auctoratus erat
er/sie/es hatte genehmigt
1. Person Plural
auctorati eramus
wir hatten genehmigt
2. Person Plural
auctorati eratis
ihr hattet genehmigt
3. Person Plural
auctorati erant
sie hatten genehmigt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus essem
ich hätte genehmigt
2. Person Singular
auctoratus esses
du hättest genehmigt
3. Person Singular
auctoratus esset
er/sie/es hätte genehmigt
1. Person Plural
auctorati essemus
wir hätten genehmigt
2. Person Plural
auctorati essetis
ihr hättet genehmigt
3. Person Plural
auctorati essent
sie hätten genehmigt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus ero
ich werde genehmigt haben
2. Person Singular
auctoratus eris
du wirst genehmigt haben
3. Person Singular
auctoratus erit
er/sie/es wird genehmigt haben
1. Person Plural
auctorati erimus
wir werden genehmigt haben
2. Person Plural
auctorati eritis
ihr werdet genehmigt haben
3. Person Plural
auctorati erunt
sie werden genehmigt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auctorari auctorarier
genehmigen
Vorzeitigkeit
auctoratus esse
genehmigt haben
Nachzeitigkeit
auctoraturum esse
genehmigen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auctorare
genehmige; genehmig!
2. Person Plural
auctoramini
genehmigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auctorator
3. Person Singular
auctorator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
auctorantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auctorari auctorarier
das Genehmigen
Genitiv
auctorandi
des Genehmigens
Dativ
auctorando
dem Genehmigen
Akkusativ
auctorandum
das Genehmigen
Ablativ
auctorando
durch das Genehmigen
Vokativ
auctorande
Genehmigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorandus
auctoranda
auctorandum
Genitiv
auctorandi
auctorandae
auctorandi
Dativ
auctorando
auctorandae
auctorando
Akkusativ
auctorandum
auctorandam
auctorandum
Ablativ
auctorando
auctoranda
auctorando
Vokativ
auctorande
auctoranda
auctorandum
Plural
Nominativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Genitiv
auctorandorum
auctorandarum
auctorandorum
Dativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Akkusativ
auctorandos
auctorandas
auctoranda
Ablativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Vokativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorans
auctorans
auctorans
Genitiv
auctorantis
auctorantis
auctorantis
Dativ
auctoranti
auctoranti
auctoranti
Akkusativ
auctorantem
auctorantem
auctorans
Ablativ
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
Vokativ
auctorans
auctorans
auctorans
Plural
Nominativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Genitiv
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
Dativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Akkusativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Ablativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Vokativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoratus
auctorata
auctoratum
Genitiv
auctorati
auctoratae
auctorati
Dativ
auctorato
auctoratae
auctorato
Akkusativ
auctoratum
auctoratam
auctoratum
Ablativ
auctorato
auctorata
auctorato
Vokativ
auctorate
auctorata
auctoratum
Plural
Nominativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Genitiv
auctoratorum
auctoratarum
auctoratorum
Dativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Akkusativ
auctoratos
auctoratas
auctorata
Ablativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Vokativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoraturus
auctoratura
auctoraturum
Genitiv
auctoraturi
auctoraturae
auctoraturi
Dativ
auctoraturo
auctoraturae
auctoraturo
Akkusativ
auctoraturum
auctoraturam
auctoraturum
Ablativ
auctoraturo
auctoratura
auctoraturo
Vokativ
auctorature
auctoratura
auctoraturum
Plural
Nominativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Genitiv
auctoraturorum
auctoraturarum
auctoraturorum
Dativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Akkusativ
auctoraturos
auctoraturas
auctoratura
Ablativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Vokativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Supina
Supin I
Supin II
auctoratum
auctoratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoror
ich verkaufe
2. Person Singular
auctoraris auctorare
du verkaufst
3. Person Singular
auctoratur
er/sie/es verkauft
1. Person Plural
auctoramur
wir verkaufen
2. Person Plural
auctoramini
ihr verkauft
3. Person Plural
auctorantur
sie verkaufen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorer
ich verkaufe
2. Person Singular
auctoreris auctorere
du verkaufest
3. Person Singular
auctoretur
er/sie/es verkaufe
1. Person Plural
auctoremur
wir verkaufen
2. Person Plural
auctoremini
ihr verkaufet
3. Person Plural
auctorentur
sie verkaufen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctorabar
ich verkaufte
2. Person Singular
auctorabaris auctorabare
du verkauftest
3. Person Singular
auctorabatur
er/sie/es verkaufte
1. Person Plural
auctorabamur
wir verkauften
2. Person Plural
auctorabamini
ihr verkauftet
3. Person Plural
auctorabantur
sie verkauften
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctorarer
ich verkaufte
2. Person Singular
auctorareris auctorarere
du verkauftest
3. Person Singular
auctoraretur
er/sie/es verkaufte
1. Person Plural
auctoraremur
wir verkauften
2. Person Plural
auctoraremini
ihr verkauftet
3. Person Plural
auctorarentur
sie verkauften
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auctorabor
ich werde verkaufen
2. Person Singular
auctoraberis auctorabere
du wirst verkaufen
3. Person Singular
auctorabitur
er/sie/es wird verkaufen
1. Person Plural
auctorabimur
wir werden verkaufen
2. Person Plural
auctorabimini
ihr werdet verkaufen
3. Person Plural
auctorabuntur
sie werden verkaufen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus sum
ich habe verkauft
2. Person Singular
auctoratus es
du hast verkauft
3. Person Singular
auctoratus est
er/sie/es hat verkauft
1. Person Plural
auctorati sumus
wir haben verkauft
2. Person Plural
auctorati estis
ihr habt verkauft
3. Person Plural
auctorati sunt
sie haben verkauft
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus sim
ich habe verkauft
2. Person Singular
auctoratus sis
du habest verkauft
3. Person Singular
auctoratus sit
er/sie/es habe verkauft
1. Person Plural
auctorati simus
wir haben verkauft
2. Person Plural
auctorati sitis
ihr habet verkauft
3. Person Plural
auctorati sint
sie haben verkauft
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus eram
ich hatte verkauft
2. Person Singular
auctoratus eras
du hattest verkauft
3. Person Singular
auctoratus erat
er/sie/es hatte verkauft
1. Person Plural
auctorati eramus
wir hatten verkauft
2. Person Plural
auctorati eratis
ihr hattet verkauft
3. Person Plural
auctorati erant
sie hatten verkauft
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus essem
ich hätte verkauft
2. Person Singular
auctoratus esses
du hättest verkauft
3. Person Singular
auctoratus esset
er/sie/es hätte verkauft
1. Person Plural
auctorati essemus
wir hätten verkauft
2. Person Plural
auctorati essetis
ihr hättet verkauft
3. Person Plural
auctorati essent
sie hätten verkauft
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auctoratus ero
ich werde verkauft haben
2. Person Singular
auctoratus eris
du wirst verkauft haben
3. Person Singular
auctoratus erit
er/sie/es wird verkauft haben
1. Person Plural
auctorati erimus
wir werden verkauft haben
2. Person Plural
auctorati eritis
ihr werdet verkauft haben
3. Person Plural
auctorati erunt
sie werden verkauft haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auctorari auctorarier
verkaufen
Vorzeitigkeit
auctoratus esse
verkauft haben
Nachzeitigkeit
auctoraturum esse
verkaufen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auctorare
verkaufe; verkauf!
2. Person Plural
auctoramini
verkauft!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auctorator
3. Person Singular
auctorator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
auctorantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auctorari auctorarier
das Verkaufen
Genitiv
auctorandi
des Verkaufens
Dativ
auctorando
dem Verkaufen
Akkusativ
auctorandum
das Verkaufen
Ablativ
auctorando
durch das Verkaufen
Vokativ
auctorande
Verkaufen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorandus
auctoranda
auctorandum
Genitiv
auctorandi
auctorandae
auctorandi
Dativ
auctorando
auctorandae
auctorando
Akkusativ
auctorandum
auctorandam
auctorandum
Ablativ
auctorando
auctoranda
auctorando
Vokativ
auctorande
auctoranda
auctorandum
Plural
Nominativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Genitiv
auctorandorum
auctorandarum
auctorandorum
Dativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Akkusativ
auctorandos
auctorandas
auctoranda
Ablativ
auctorandis
auctorandis
auctorandis
Vokativ
auctorandi
auctorandae
auctoranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctorans
auctorans
auctorans
Genitiv
auctorantis
auctorantis
auctorantis
Dativ
auctoranti
auctoranti
auctoranti
Akkusativ
auctorantem
auctorantem
auctorans
Ablativ
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
auctoranti auctorante
Vokativ
auctorans
auctorans
auctorans
Plural
Nominativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Genitiv
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
auctorantium auctorantum
Dativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Akkusativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Ablativ
auctorantibus
auctorantibus
auctorantibus
Vokativ
auctorantes
auctorantes
auctorantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoratus
auctorata
auctoratum
Genitiv
auctorati
auctoratae
auctorati
Dativ
auctorato
auctoratae
auctorato
Akkusativ
auctoratum
auctoratam
auctoratum
Ablativ
auctorato
auctorata
auctorato
Vokativ
auctorate
auctorata
auctoratum
Plural
Nominativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Genitiv
auctoratorum
auctoratarum
auctoratorum
Dativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Akkusativ
auctoratos
auctoratas
auctorata
Ablativ
auctoratis
auctoratis
auctoratis
Vokativ
auctorati
auctoratae
auctorata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auctoraturus
auctoratura
auctoraturum
Genitiv
auctoraturi
auctoraturae
auctoraturi
Dativ
auctoraturo
auctoraturae
auctoraturo
Akkusativ
auctoraturum
auctoraturam
auctoraturum
Ablativ
auctoraturo
auctoratura
auctoraturo
Vokativ
auctorature
auctoratura
auctoraturum
Plural
Nominativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Genitiv
auctoraturorum
auctoraturarum
auctoraturorum
Dativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Akkusativ
auctoraturos
auctoraturas
auctoratura
Ablativ
auctoraturis
auctoraturis
auctoraturis
Vokativ
auctoraturi
auctoraturae
auctoratura
Supina
Supin I
Supin II
auctoratum
auctoratu