Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversor
|
ich weise zurück |
| 2. Person Singular |
aversaris aversare
|
du weist zurück |
| 3. Person Singular |
aversatur
|
er/sie/es weist zurück |
| 1. Person Plural |
aversamur
|
wir weisen zurück |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
ihr weist zurück |
| 3. Person Plural |
aversantur
|
sie weisen zurück |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averser
|
ich weise zurück |
| 2. Person Singular |
averseris aversere
|
du weisest zurück |
| 3. Person Singular |
aversetur
|
er/sie/es weise zurück |
| 1. Person Plural |
aversemur
|
wir weisen zurück |
| 2. Person Plural |
aversemini
|
ihr weiset zurück |
| 3. Person Plural |
aversentur
|
sie weisen zurück |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabar
|
ich wies zurück |
| 2. Person Singular |
aversabaris aversabare
|
du wiesest zurück |
| 3. Person Singular |
aversabatur
|
er/sie/es wies zurück |
| 1. Person Plural |
aversabamur
|
wir wiesen zurück |
| 2. Person Plural |
aversabamini
|
ihr wiest zurück |
| 3. Person Plural |
aversabantur
|
sie wiesen zurück |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversarer
|
ich wiese zurück |
| 2. Person Singular |
aversareris aversarere
|
du wiesest zurück |
| 3. Person Singular |
aversaretur
|
er/sie/es wiese zurück |
| 1. Person Plural |
aversaremur
|
wir wiesen zurück |
| 2. Person Plural |
aversaremini
|
ihr wieset zurück |
| 3. Person Plural |
aversarentur
|
sie wiesen zurück |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabor
|
ich werde zurückweisen |
| 2. Person Singular |
aversaberis aversabere
|
du wirst zurückweisen |
| 3. Person Singular |
aversabitur
|
er/sie/es wird zurückweisen |
| 1. Person Plural |
aversabimur
|
wir werden zurückweisen |
| 2. Person Plural |
aversabimini
|
ihr werdet zurückweisen |
| 3. Person Plural |
aversabuntur
|
sie werden zurückweisen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sum
|
ich habe zurückgewiesen |
| 2. Person Singular |
aversatus es
|
du hast zurückgewiesen |
| 3. Person Singular |
aversatus est
|
er/sie/es hat zurückgewiesen |
| 1. Person Plural |
aversati sumus
|
wir haben zurückgewiesen |
| 2. Person Plural |
aversati estis
|
ihr habt zurückgewiesen |
| 3. Person Plural |
aversati sunt
|
sie haben zurückgewiesen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sim
|
ich habe zurückgewiesen |
| 2. Person Singular |
aversatus sis
|
du habest zurückgewiesen |
| 3. Person Singular |
aversatus sit
|
er/sie/es habe zurückgewiesen |
| 1. Person Plural |
aversati simus
|
wir haben zurückgewiesen |
| 2. Person Plural |
aversati sitis
|
ihr habet zurückgewiesen |
| 3. Person Plural |
aversati sint
|
sie haben zurückgewiesen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus eram
|
ich hatte zurückgewiesen |
| 2. Person Singular |
aversatus eras
|
du hattest zurückgewiesen |
| 3. Person Singular |
aversatus erat
|
er/sie/es hatte zurückgewiesen |
| 1. Person Plural |
aversati eramus
|
wir hatten zurückgewiesen |
| 2. Person Plural |
aversati eratis
|
ihr hattet zurückgewiesen |
| 3. Person Plural |
aversati erant
|
sie hatten zurückgewiesen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus essem
|
ich hätte zurückgewiesen |
| 2. Person Singular |
aversatus esses
|
du hättest zurückgewiesen |
| 3. Person Singular |
aversatus esset
|
er/sie/es hätte zurückgewiesen |
| 1. Person Plural |
aversati essemus
|
wir hätten zurückgewiesen |
| 2. Person Plural |
aversati essetis
|
ihr hättet zurückgewiesen |
| 3. Person Plural |
aversati essent
|
sie hätten zurückgewiesen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus ero
|
ich werde zurückgewiesen haben |
| 2. Person Singular |
aversatus eris
|
du wirst zurückgewiesen haben |
| 3. Person Singular |
aversatus erit
|
er/sie/es wird zurückgewiesen haben |
| 1. Person Plural |
aversati erimus
|
wir werden zurückgewiesen haben |
| 2. Person Plural |
aversati eritis
|
ihr werdet zurückgewiesen haben |
| 3. Person Plural |
aversati erunt
|
sie werden zurückgewiesen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
aversari aversarier
|
zurückweisen |
| Vorzeitigkeit |
aversatus esse
|
zurückgewiesen haben |
| Nachzeitigkeit |
aversaturum esse
|
zurückweisen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
aversare
|
weise zurück; weis zurück! |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
weist zurück! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
aversator
|
| 3. Person Singular |
aversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
aversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
aversari aversarier
|
das Zurückweisen |
| Genitiv |
aversandi
|
des Zurückweisens |
| Dativ |
aversando
|
dem Zurückweisen |
| Akkusativ |
aversandum
|
das Zurückweisen |
| Ablativ |
aversando
|
durch das Zurückweisen |
| Vokativ |
aversande
|
Zurückweisen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversandus
|
aversanda
|
aversandum
|
| Genitiv |
aversandi
|
aversandae
|
aversandi
|
| Dativ |
aversando
|
aversandae
|
aversando
|
| Akkusativ |
aversandum
|
aversandam
|
aversandum
|
| Ablativ |
aversando
|
aversanda
|
aversando
|
| Vokativ |
aversande
|
aversanda
|
aversandum
|
Plural
| Nominativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
| Genitiv |
aversandorum
|
aversandarum
|
aversandorum
|
| Dativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Akkusativ |
aversandos
|
aversandas
|
aversanda
|
| Ablativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Vokativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
| Genitiv |
aversantis
|
aversantis
|
aversantis
|
| Dativ |
aversanti
|
aversanti
|
aversanti
|
| Akkusativ |
aversantem
|
aversantem
|
aversans
|
| Ablativ |
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
| Vokativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
Plural
| Nominativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Genitiv |
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
| Dativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Akkusativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Ablativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Vokativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversatus
|
aversata
|
aversatum
|
| Genitiv |
aversati
|
aversatae
|
aversati
|
| Dativ |
aversato
|
aversatae
|
aversato
|
| Akkusativ |
aversatum
|
aversatam
|
aversatum
|
| Ablativ |
aversato
|
aversata
|
aversato
|
| Vokativ |
aversate
|
aversata
|
aversatum
|
Plural
| Nominativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
| Genitiv |
aversatorum
|
aversatarum
|
aversatorum
|
| Dativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Akkusativ |
aversatos
|
aversatas
|
aversata
|
| Ablativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Vokativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversaturus
|
aversatura
|
aversaturum
|
| Genitiv |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversaturi
|
| Dativ |
aversaturo
|
aversaturae
|
aversaturo
|
| Akkusativ |
aversaturum
|
aversaturam
|
aversaturum
|
| Ablativ |
aversaturo
|
aversatura
|
aversaturo
|
| Vokativ |
aversature
|
aversatura
|
aversaturum
|
Plural
| Nominativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
| Genitiv |
aversaturorum
|
aversaturarum
|
aversaturorum
|
| Dativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Akkusativ |
aversaturos
|
aversaturas
|
aversatura
|
| Ablativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Vokativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
aversatum
|
aversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversor
|
ich meide |
| 2. Person Singular |
aversaris aversare
|
du meidest |
| 3. Person Singular |
aversatur
|
er/sie/es meidet |
| 1. Person Plural |
aversamur
|
wir meiden |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
ihr meidet |
| 3. Person Plural |
aversantur
|
sie meiden |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averser
|
ich meide |
| 2. Person Singular |
averseris aversere
|
du meidest |
| 3. Person Singular |
aversetur
|
er/sie/es meide |
| 1. Person Plural |
aversemur
|
wir meiden |
| 2. Person Plural |
aversemini
|
ihr meidet |
| 3. Person Plural |
aversentur
|
sie meiden |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabar
|
ich mied |
| 2. Person Singular |
aversabaris aversabare
|
du miedest |
| 3. Person Singular |
aversabatur
|
er/sie/es mied |
| 1. Person Plural |
aversabamur
|
wir mieden |
| 2. Person Plural |
aversabamini
|
ihr miedet |
| 3. Person Plural |
aversabantur
|
sie mieden |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversarer
|
ich miede |
| 2. Person Singular |
aversareris aversarere
|
du miedest |
| 3. Person Singular |
aversaretur
|
er/sie/es miede |
| 1. Person Plural |
aversaremur
|
wir mieden |
| 2. Person Plural |
aversaremini
|
ihr miedet |
| 3. Person Plural |
aversarentur
|
sie mieden |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabor
|
ich werde meiden |
| 2. Person Singular |
aversaberis aversabere
|
du wirst meiden |
| 3. Person Singular |
aversabitur
|
er/sie/es wird meiden |
| 1. Person Plural |
aversabimur
|
wir werden meiden |
| 2. Person Plural |
aversabimini
|
ihr werdet meiden |
| 3. Person Plural |
aversabuntur
|
sie werden meiden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sum
|
ich habe gemieden |
| 2. Person Singular |
aversatus es
|
du hast gemieden |
| 3. Person Singular |
aversatus est
|
er/sie/es hat gemieden |
| 1. Person Plural |
aversati sumus
|
wir haben gemieden |
| 2. Person Plural |
aversati estis
|
ihr habt gemieden |
| 3. Person Plural |
aversati sunt
|
sie haben gemieden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sim
|
ich habe gemieden |
| 2. Person Singular |
aversatus sis
|
du habest gemieden |
| 3. Person Singular |
aversatus sit
|
er/sie/es habe gemieden |
| 1. Person Plural |
aversati simus
|
wir haben gemieden |
| 2. Person Plural |
aversati sitis
|
ihr habet gemieden |
| 3. Person Plural |
aversati sint
|
sie haben gemieden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus eram
|
ich hatte gemieden |
| 2. Person Singular |
aversatus eras
|
du hattest gemieden |
| 3. Person Singular |
aversatus erat
|
er/sie/es hatte gemieden |
| 1. Person Plural |
aversati eramus
|
wir hatten gemieden |
| 2. Person Plural |
aversati eratis
|
ihr hattet gemieden |
| 3. Person Plural |
aversati erant
|
sie hatten gemieden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus essem
|
ich hätte gemieden |
| 2. Person Singular |
aversatus esses
|
du hättest gemieden |
| 3. Person Singular |
aversatus esset
|
er/sie/es hätte gemieden |
| 1. Person Plural |
aversati essemus
|
wir hätten gemieden |
| 2. Person Plural |
aversati essetis
|
ihr hättet gemieden |
| 3. Person Plural |
aversati essent
|
sie hätten gemieden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus ero
|
ich werde gemieden haben |
| 2. Person Singular |
aversatus eris
|
du wirst gemieden haben |
| 3. Person Singular |
aversatus erit
|
er/sie/es wird gemieden haben |
| 1. Person Plural |
aversati erimus
|
wir werden gemieden haben |
| 2. Person Plural |
aversati eritis
|
ihr werdet gemieden haben |
| 3. Person Plural |
aversati erunt
|
sie werden gemieden haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
aversari aversarier
|
meiden |
| Vorzeitigkeit |
aversatus esse
|
gemieden haben |
| Nachzeitigkeit |
aversaturum esse
|
meiden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
aversare
|
meide! |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
meidet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
aversator
|
| 3. Person Singular |
aversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
aversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
aversari aversarier
|
das Meiden |
| Genitiv |
aversandi
|
des Meidens |
| Dativ |
aversando
|
dem Meiden |
| Akkusativ |
aversandum
|
das Meiden |
| Ablativ |
aversando
|
durch das Meiden |
| Vokativ |
aversande
|
Meiden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversandus
|
aversanda
|
aversandum
|
| Genitiv |
aversandi
|
aversandae
|
aversandi
|
| Dativ |
aversando
|
aversandae
|
aversando
|
| Akkusativ |
aversandum
|
aversandam
|
aversandum
|
| Ablativ |
aversando
|
aversanda
|
aversando
|
| Vokativ |
aversande
|
aversanda
|
aversandum
|
Plural
| Nominativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
| Genitiv |
aversandorum
|
aversandarum
|
aversandorum
|
| Dativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Akkusativ |
aversandos
|
aversandas
|
aversanda
|
| Ablativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Vokativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
| Genitiv |
aversantis
|
aversantis
|
aversantis
|
| Dativ |
aversanti
|
aversanti
|
aversanti
|
| Akkusativ |
aversantem
|
aversantem
|
aversans
|
| Ablativ |
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
| Vokativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
Plural
| Nominativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Genitiv |
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
| Dativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Akkusativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Ablativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Vokativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversatus
|
aversata
|
aversatum
|
| Genitiv |
aversati
|
aversatae
|
aversati
|
| Dativ |
aversato
|
aversatae
|
aversato
|
| Akkusativ |
aversatum
|
aversatam
|
aversatum
|
| Ablativ |
aversato
|
aversata
|
aversato
|
| Vokativ |
aversate
|
aversata
|
aversatum
|
Plural
| Nominativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
| Genitiv |
aversatorum
|
aversatarum
|
aversatorum
|
| Dativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Akkusativ |
aversatos
|
aversatas
|
aversata
|
| Ablativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Vokativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversaturus
|
aversatura
|
aversaturum
|
| Genitiv |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversaturi
|
| Dativ |
aversaturo
|
aversaturae
|
aversaturo
|
| Akkusativ |
aversaturum
|
aversaturam
|
aversaturum
|
| Ablativ |
aversaturo
|
aversatura
|
aversaturo
|
| Vokativ |
aversature
|
aversatura
|
aversaturum
|
Plural
| Nominativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
| Genitiv |
aversaturorum
|
aversaturarum
|
aversaturorum
|
| Dativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Akkusativ |
aversaturos
|
aversaturas
|
aversatura
|
| Ablativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Vokativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
aversatum
|
aversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversor
|
|
| 2. Person Singular |
aversaris aversare
|
|
| 3. Person Singular |
aversatur
|
|
| 1. Person Plural |
aversamur
|
|
| 2. Person Plural |
aversamini
|
|
| 3. Person Plural |
aversantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averser
|
|
| 2. Person Singular |
averseris aversere
|
|
| 3. Person Singular |
aversetur
|
|
| 1. Person Plural |
aversemur
|
|
| 2. Person Plural |
aversemini
|
|
| 3. Person Plural |
aversentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabar
|
|
| 2. Person Singular |
aversabaris aversabare
|
|
| 3. Person Singular |
aversabatur
|
|
| 1. Person Plural |
aversabamur
|
|
| 2. Person Plural |
aversabamini
|
|
| 3. Person Plural |
aversabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversarer
|
|
| 2. Person Singular |
aversareris aversarere
|
|
| 3. Person Singular |
aversaretur
|
|
| 1. Person Plural |
aversaremur
|
|
| 2. Person Plural |
aversaremini
|
|
| 3. Person Plural |
aversarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabor
|
|
| 2. Person Singular |
aversaberis aversabere
|
|
| 3. Person Singular |
aversabitur
|
|
| 1. Person Plural |
aversabimur
|
|
| 2. Person Plural |
aversabimini
|
|
| 3. Person Plural |
aversabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
aversatus es
|
|
| 3. Person Singular |
aversatus est
|
|
| 1. Person Plural |
aversati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
aversati estis
|
|
| 3. Person Plural |
aversati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
aversatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
aversatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
aversati simus
|
|
| 2. Person Plural |
aversati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
aversati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
aversatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
aversatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
aversati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
aversati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
aversati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
aversatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
aversatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
aversati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
aversati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
aversati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
aversatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
aversatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
aversati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
aversati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
aversati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
aversari aversarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
aversatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
aversaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
aversare
|
! |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
aversator
|
| 3. Person Singular |
aversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
aversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
aversari aversarier
|
|
| Genitiv |
aversandi
|
|
| Dativ |
aversando
|
|
| Akkusativ |
aversandum
|
|
| Ablativ |
aversando
|
|
| Vokativ |
aversande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversandus
|
aversanda
|
aversandum
|
| Genitiv |
aversandi
|
aversandae
|
aversandi
|
| Dativ |
aversando
|
aversandae
|
aversando
|
| Akkusativ |
aversandum
|
aversandam
|
aversandum
|
| Ablativ |
aversando
|
aversanda
|
aversando
|
| Vokativ |
aversande
|
aversanda
|
aversandum
|
Plural
| Nominativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
| Genitiv |
aversandorum
|
aversandarum
|
aversandorum
|
| Dativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Akkusativ |
aversandos
|
aversandas
|
aversanda
|
| Ablativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Vokativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
| Genitiv |
aversantis
|
aversantis
|
aversantis
|
| Dativ |
aversanti
|
aversanti
|
aversanti
|
| Akkusativ |
aversantem
|
aversantem
|
aversans
|
| Ablativ |
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
| Vokativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
Plural
| Nominativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Genitiv |
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
| Dativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Akkusativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Ablativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Vokativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversatus
|
aversata
|
aversatum
|
| Genitiv |
aversati
|
aversatae
|
aversati
|
| Dativ |
aversato
|
aversatae
|
aversato
|
| Akkusativ |
aversatum
|
aversatam
|
aversatum
|
| Ablativ |
aversato
|
aversata
|
aversato
|
| Vokativ |
aversate
|
aversata
|
aversatum
|
Plural
| Nominativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
| Genitiv |
aversatorum
|
aversatarum
|
aversatorum
|
| Dativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Akkusativ |
aversatos
|
aversatas
|
aversata
|
| Ablativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Vokativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversaturus
|
aversatura
|
aversaturum
|
| Genitiv |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversaturi
|
| Dativ |
aversaturo
|
aversaturae
|
aversaturo
|
| Akkusativ |
aversaturum
|
aversaturam
|
aversaturum
|
| Ablativ |
aversaturo
|
aversatura
|
aversaturo
|
| Vokativ |
aversature
|
aversatura
|
aversaturum
|
Plural
| Nominativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
| Genitiv |
aversaturorum
|
aversaturarum
|
aversaturorum
|
| Dativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Akkusativ |
aversaturos
|
aversaturas
|
aversatura
|
| Ablativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Vokativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
aversatum
|
aversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversor
|
ich scheue |
| 2. Person Singular |
aversaris aversare
|
du scheust |
| 3. Person Singular |
aversatur
|
er/sie/es scheut |
| 1. Person Plural |
aversamur
|
wir scheuen |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
ihr scheut |
| 3. Person Plural |
aversantur
|
sie scheuen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averser
|
ich scheue |
| 2. Person Singular |
averseris aversere
|
du scheuest |
| 3. Person Singular |
aversetur
|
er/sie/es scheue |
| 1. Person Plural |
aversemur
|
wir scheuen |
| 2. Person Plural |
aversemini
|
ihr scheuet |
| 3. Person Plural |
aversentur
|
sie scheuen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabar
|
ich scheute |
| 2. Person Singular |
aversabaris aversabare
|
du scheutest |
| 3. Person Singular |
aversabatur
|
er/sie/es scheute |
| 1. Person Plural |
aversabamur
|
wir scheuten |
| 2. Person Plural |
aversabamini
|
ihr scheutet |
| 3. Person Plural |
aversabantur
|
sie scheuten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversarer
|
ich scheute |
| 2. Person Singular |
aversareris aversarere
|
du scheutest |
| 3. Person Singular |
aversaretur
|
er/sie/es scheute |
| 1. Person Plural |
aversaremur
|
wir scheuten |
| 2. Person Plural |
aversaremini
|
ihr scheutet |
| 3. Person Plural |
aversarentur
|
sie scheuten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabor
|
ich werde scheuen |
| 2. Person Singular |
aversaberis aversabere
|
du wirst scheuen |
| 3. Person Singular |
aversabitur
|
er/sie/es wird scheuen |
| 1. Person Plural |
aversabimur
|
wir werden scheuen |
| 2. Person Plural |
aversabimini
|
ihr werdet scheuen |
| 3. Person Plural |
aversabuntur
|
sie werden scheuen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sum
|
ich habe gescheut |
| 2. Person Singular |
aversatus es
|
du hast gescheut |
| 3. Person Singular |
aversatus est
|
er/sie/es hat gescheut |
| 1. Person Plural |
aversati sumus
|
wir haben gescheut |
| 2. Person Plural |
aversati estis
|
ihr habt gescheut |
| 3. Person Plural |
aversati sunt
|
sie haben gescheut |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sim
|
ich habe gescheut |
| 2. Person Singular |
aversatus sis
|
du habest gescheut |
| 3. Person Singular |
aversatus sit
|
er/sie/es habe gescheut |
| 1. Person Plural |
aversati simus
|
wir haben gescheut |
| 2. Person Plural |
aversati sitis
|
ihr habet gescheut |
| 3. Person Plural |
aversati sint
|
sie haben gescheut |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus eram
|
ich hatte gescheut |
| 2. Person Singular |
aversatus eras
|
du hattest gescheut |
| 3. Person Singular |
aversatus erat
|
er/sie/es hatte gescheut |
| 1. Person Plural |
aversati eramus
|
wir hatten gescheut |
| 2. Person Plural |
aversati eratis
|
ihr hattet gescheut |
| 3. Person Plural |
aversati erant
|
sie hatten gescheut |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus essem
|
ich hätte gescheut |
| 2. Person Singular |
aversatus esses
|
du hättest gescheut |
| 3. Person Singular |
aversatus esset
|
er/sie/es hätte gescheut |
| 1. Person Plural |
aversati essemus
|
wir hätten gescheut |
| 2. Person Plural |
aversati essetis
|
ihr hättet gescheut |
| 3. Person Plural |
aversati essent
|
sie hätten gescheut |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus ero
|
ich werde gescheut haben |
| 2. Person Singular |
aversatus eris
|
du wirst gescheut haben |
| 3. Person Singular |
aversatus erit
|
er/sie/es wird gescheut haben |
| 1. Person Plural |
aversati erimus
|
wir werden gescheut haben |
| 2. Person Plural |
aversati eritis
|
ihr werdet gescheut haben |
| 3. Person Plural |
aversati erunt
|
sie werden gescheut haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
aversari aversarier
|
scheuen |
| Vorzeitigkeit |
aversatus esse
|
gescheut haben |
| Nachzeitigkeit |
aversaturum esse
|
scheuen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
aversare
|
scheue; scheu! |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
scheut! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
aversator
|
| 3. Person Singular |
aversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
aversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
aversari aversarier
|
das Scheuen |
| Genitiv |
aversandi
|
des Scheuens |
| Dativ |
aversando
|
dem Scheuen |
| Akkusativ |
aversandum
|
das Scheuen |
| Ablativ |
aversando
|
durch das Scheuen |
| Vokativ |
aversande
|
Scheuen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversandus
|
aversanda
|
aversandum
|
| Genitiv |
aversandi
|
aversandae
|
aversandi
|
| Dativ |
aversando
|
aversandae
|
aversando
|
| Akkusativ |
aversandum
|
aversandam
|
aversandum
|
| Ablativ |
aversando
|
aversanda
|
aversando
|
| Vokativ |
aversande
|
aversanda
|
aversandum
|
Plural
| Nominativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
| Genitiv |
aversandorum
|
aversandarum
|
aversandorum
|
| Dativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Akkusativ |
aversandos
|
aversandas
|
aversanda
|
| Ablativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Vokativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
| Genitiv |
aversantis
|
aversantis
|
aversantis
|
| Dativ |
aversanti
|
aversanti
|
aversanti
|
| Akkusativ |
aversantem
|
aversantem
|
aversans
|
| Ablativ |
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
| Vokativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
Plural
| Nominativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Genitiv |
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
| Dativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Akkusativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Ablativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Vokativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversatus
|
aversata
|
aversatum
|
| Genitiv |
aversati
|
aversatae
|
aversati
|
| Dativ |
aversato
|
aversatae
|
aversato
|
| Akkusativ |
aversatum
|
aversatam
|
aversatum
|
| Ablativ |
aversato
|
aversata
|
aversato
|
| Vokativ |
aversate
|
aversata
|
aversatum
|
Plural
| Nominativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
| Genitiv |
aversatorum
|
aversatarum
|
aversatorum
|
| Dativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Akkusativ |
aversatos
|
aversatas
|
aversata
|
| Ablativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Vokativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversaturus
|
aversatura
|
aversaturum
|
| Genitiv |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversaturi
|
| Dativ |
aversaturo
|
aversaturae
|
aversaturo
|
| Akkusativ |
aversaturum
|
aversaturam
|
aversaturum
|
| Ablativ |
aversaturo
|
aversatura
|
aversaturo
|
| Vokativ |
aversature
|
aversatura
|
aversaturum
|
Plural
| Nominativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
| Genitiv |
aversaturorum
|
aversaturarum
|
aversaturorum
|
| Dativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Akkusativ |
aversaturos
|
aversaturas
|
aversatura
|
| Ablativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Vokativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
aversatum
|
aversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversor
|
|
| 2. Person Singular |
aversaris aversare
|
|
| 3. Person Singular |
aversatur
|
|
| 1. Person Plural |
aversamur
|
|
| 2. Person Plural |
aversamini
|
|
| 3. Person Plural |
aversantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averser
|
|
| 2. Person Singular |
averseris aversere
|
|
| 3. Person Singular |
aversetur
|
|
| 1. Person Plural |
aversemur
|
|
| 2. Person Plural |
aversemini
|
|
| 3. Person Plural |
aversentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabar
|
|
| 2. Person Singular |
aversabaris aversabare
|
|
| 3. Person Singular |
aversabatur
|
|
| 1. Person Plural |
aversabamur
|
|
| 2. Person Plural |
aversabamini
|
|
| 3. Person Plural |
aversabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversarer
|
|
| 2. Person Singular |
aversareris aversarere
|
|
| 3. Person Singular |
aversaretur
|
|
| 1. Person Plural |
aversaremur
|
|
| 2. Person Plural |
aversaremini
|
|
| 3. Person Plural |
aversarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabor
|
|
| 2. Person Singular |
aversaberis aversabere
|
|
| 3. Person Singular |
aversabitur
|
|
| 1. Person Plural |
aversabimur
|
|
| 2. Person Plural |
aversabimini
|
|
| 3. Person Plural |
aversabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
aversatus es
|
|
| 3. Person Singular |
aversatus est
|
|
| 1. Person Plural |
aversati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
aversati estis
|
|
| 3. Person Plural |
aversati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
aversatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
aversatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
aversati simus
|
|
| 2. Person Plural |
aversati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
aversati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
aversatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
aversatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
aversati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
aversati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
aversati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
aversatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
aversatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
aversati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
aversati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
aversati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
aversatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
aversatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
aversati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
aversati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
aversati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
aversari aversarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
aversatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
aversaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
aversare
|
! |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
aversator
|
| 3. Person Singular |
aversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
aversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
aversari aversarier
|
|
| Genitiv |
aversandi
|
|
| Dativ |
aversando
|
|
| Akkusativ |
aversandum
|
|
| Ablativ |
aversando
|
|
| Vokativ |
aversande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversandus
|
aversanda
|
aversandum
|
| Genitiv |
aversandi
|
aversandae
|
aversandi
|
| Dativ |
aversando
|
aversandae
|
aversando
|
| Akkusativ |
aversandum
|
aversandam
|
aversandum
|
| Ablativ |
aversando
|
aversanda
|
aversando
|
| Vokativ |
aversande
|
aversanda
|
aversandum
|
Plural
| Nominativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
| Genitiv |
aversandorum
|
aversandarum
|
aversandorum
|
| Dativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Akkusativ |
aversandos
|
aversandas
|
aversanda
|
| Ablativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Vokativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
| Genitiv |
aversantis
|
aversantis
|
aversantis
|
| Dativ |
aversanti
|
aversanti
|
aversanti
|
| Akkusativ |
aversantem
|
aversantem
|
aversans
|
| Ablativ |
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
| Vokativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
Plural
| Nominativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Genitiv |
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
| Dativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Akkusativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Ablativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Vokativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversatus
|
aversata
|
aversatum
|
| Genitiv |
aversati
|
aversatae
|
aversati
|
| Dativ |
aversato
|
aversatae
|
aversato
|
| Akkusativ |
aversatum
|
aversatam
|
aversatum
|
| Ablativ |
aversato
|
aversata
|
aversato
|
| Vokativ |
aversate
|
aversata
|
aversatum
|
Plural
| Nominativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
| Genitiv |
aversatorum
|
aversatarum
|
aversatorum
|
| Dativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Akkusativ |
aversatos
|
aversatas
|
aversata
|
| Ablativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Vokativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversaturus
|
aversatura
|
aversaturum
|
| Genitiv |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversaturi
|
| Dativ |
aversaturo
|
aversaturae
|
aversaturo
|
| Akkusativ |
aversaturum
|
aversaturam
|
aversaturum
|
| Ablativ |
aversaturo
|
aversatura
|
aversaturo
|
| Vokativ |
aversature
|
aversatura
|
aversaturum
|
Plural
| Nominativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
| Genitiv |
aversaturorum
|
aversaturarum
|
aversaturorum
|
| Dativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Akkusativ |
aversaturos
|
aversaturas
|
aversatura
|
| Ablativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Vokativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
aversatum
|
aversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversor
|
ich verschmähe |
| 2. Person Singular |
aversaris aversare
|
du verschmähst |
| 3. Person Singular |
aversatur
|
er/sie/es verschmäht |
| 1. Person Plural |
aversamur
|
wir verschmähen |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
ihr verschmäht |
| 3. Person Plural |
aversantur
|
sie verschmähen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averser
|
ich verschmähe |
| 2. Person Singular |
averseris aversere
|
du verschmähest |
| 3. Person Singular |
aversetur
|
er/sie/es verschmähe |
| 1. Person Plural |
aversemur
|
wir verschmähen |
| 2. Person Plural |
aversemini
|
ihr verschmähet |
| 3. Person Plural |
aversentur
|
sie verschmähen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabar
|
ich verschmähte |
| 2. Person Singular |
aversabaris aversabare
|
du verschmähtest |
| 3. Person Singular |
aversabatur
|
er/sie/es verschmähte |
| 1. Person Plural |
aversabamur
|
wir verschmähten |
| 2. Person Plural |
aversabamini
|
ihr verschmähtet |
| 3. Person Plural |
aversabantur
|
sie verschmähten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversarer
|
ich verschmähte |
| 2. Person Singular |
aversareris aversarere
|
du verschmähtest |
| 3. Person Singular |
aversaretur
|
er/sie/es verschmähte |
| 1. Person Plural |
aversaremur
|
wir verschmähten |
| 2. Person Plural |
aversaremini
|
ihr verschmähtet |
| 3. Person Plural |
aversarentur
|
sie verschmähten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabor
|
ich werde verschmähen |
| 2. Person Singular |
aversaberis aversabere
|
du wirst verschmähen |
| 3. Person Singular |
aversabitur
|
er/sie/es wird verschmähen |
| 1. Person Plural |
aversabimur
|
wir werden verschmähen |
| 2. Person Plural |
aversabimini
|
ihr werdet verschmähen |
| 3. Person Plural |
aversabuntur
|
sie werden verschmähen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sum
|
ich habe verschmäht |
| 2. Person Singular |
aversatus es
|
du hast verschmäht |
| 3. Person Singular |
aversatus est
|
er/sie/es hat verschmäht |
| 1. Person Plural |
aversati sumus
|
wir haben verschmäht |
| 2. Person Plural |
aversati estis
|
ihr habt verschmäht |
| 3. Person Plural |
aversati sunt
|
sie haben verschmäht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sim
|
ich habe verschmäht |
| 2. Person Singular |
aversatus sis
|
du habest verschmäht |
| 3. Person Singular |
aversatus sit
|
er/sie/es habe verschmäht |
| 1. Person Plural |
aversati simus
|
wir haben verschmäht |
| 2. Person Plural |
aversati sitis
|
ihr habet verschmäht |
| 3. Person Plural |
aversati sint
|
sie haben verschmäht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus eram
|
ich hatte verschmäht |
| 2. Person Singular |
aversatus eras
|
du hattest verschmäht |
| 3. Person Singular |
aversatus erat
|
er/sie/es hatte verschmäht |
| 1. Person Plural |
aversati eramus
|
wir hatten verschmäht |
| 2. Person Plural |
aversati eratis
|
ihr hattet verschmäht |
| 3. Person Plural |
aversati erant
|
sie hatten verschmäht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus essem
|
ich hätte verschmäht |
| 2. Person Singular |
aversatus esses
|
du hättest verschmäht |
| 3. Person Singular |
aversatus esset
|
er/sie/es hätte verschmäht |
| 1. Person Plural |
aversati essemus
|
wir hätten verschmäht |
| 2. Person Plural |
aversati essetis
|
ihr hättet verschmäht |
| 3. Person Plural |
aversati essent
|
sie hätten verschmäht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus ero
|
ich werde verschmäht haben |
| 2. Person Singular |
aversatus eris
|
du wirst verschmäht haben |
| 3. Person Singular |
aversatus erit
|
er/sie/es wird verschmäht haben |
| 1. Person Plural |
aversati erimus
|
wir werden verschmäht haben |
| 2. Person Plural |
aversati eritis
|
ihr werdet verschmäht haben |
| 3. Person Plural |
aversati erunt
|
sie werden verschmäht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
aversari aversarier
|
verschmähen |
| Vorzeitigkeit |
aversatus esse
|
verschmäht haben |
| Nachzeitigkeit |
aversaturum esse
|
verschmähen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
aversare
|
verschmähe; verschmäh! |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
verschmäht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
aversator
|
| 3. Person Singular |
aversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
aversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
aversari aversarier
|
das Verschmähen |
| Genitiv |
aversandi
|
des Verschmähens |
| Dativ |
aversando
|
dem Verschmähen |
| Akkusativ |
aversandum
|
das Verschmähen |
| Ablativ |
aversando
|
durch das Verschmähen |
| Vokativ |
aversande
|
Verschmähen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversandus
|
aversanda
|
aversandum
|
| Genitiv |
aversandi
|
aversandae
|
aversandi
|
| Dativ |
aversando
|
aversandae
|
aversando
|
| Akkusativ |
aversandum
|
aversandam
|
aversandum
|
| Ablativ |
aversando
|
aversanda
|
aversando
|
| Vokativ |
aversande
|
aversanda
|
aversandum
|
Plural
| Nominativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
| Genitiv |
aversandorum
|
aversandarum
|
aversandorum
|
| Dativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Akkusativ |
aversandos
|
aversandas
|
aversanda
|
| Ablativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Vokativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
| Genitiv |
aversantis
|
aversantis
|
aversantis
|
| Dativ |
aversanti
|
aversanti
|
aversanti
|
| Akkusativ |
aversantem
|
aversantem
|
aversans
|
| Ablativ |
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
| Vokativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
Plural
| Nominativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Genitiv |
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
| Dativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Akkusativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Ablativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Vokativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversatus
|
aversata
|
aversatum
|
| Genitiv |
aversati
|
aversatae
|
aversati
|
| Dativ |
aversato
|
aversatae
|
aversato
|
| Akkusativ |
aversatum
|
aversatam
|
aversatum
|
| Ablativ |
aversato
|
aversata
|
aversato
|
| Vokativ |
aversate
|
aversata
|
aversatum
|
Plural
| Nominativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
| Genitiv |
aversatorum
|
aversatarum
|
aversatorum
|
| Dativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Akkusativ |
aversatos
|
aversatas
|
aversata
|
| Ablativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Vokativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversaturus
|
aversatura
|
aversaturum
|
| Genitiv |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversaturi
|
| Dativ |
aversaturo
|
aversaturae
|
aversaturo
|
| Akkusativ |
aversaturum
|
aversaturam
|
aversaturum
|
| Ablativ |
aversaturo
|
aversatura
|
aversaturo
|
| Vokativ |
aversature
|
aversatura
|
aversaturum
|
Plural
| Nominativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
| Genitiv |
aversaturorum
|
aversaturarum
|
aversaturorum
|
| Dativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Akkusativ |
aversaturos
|
aversaturas
|
aversatura
|
| Ablativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Vokativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
aversatum
|
aversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversor
|
ich verweigere |
| 2. Person Singular |
aversaris aversare
|
du verweigerst |
| 3. Person Singular |
aversatur
|
er/sie/es verweigert |
| 1. Person Plural |
aversamur
|
wir verweigern |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
ihr verweigert |
| 3. Person Plural |
aversantur
|
sie verweigern |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averser
|
ich verweigere |
| 2. Person Singular |
averseris aversere
|
du verweigerst |
| 3. Person Singular |
aversetur
|
er/sie/es verweigere |
| 1. Person Plural |
aversemur
|
wir verweigern |
| 2. Person Plural |
aversemini
|
ihr verweigert |
| 3. Person Plural |
aversentur
|
sie verweigern |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabar
|
ich verweigerte |
| 2. Person Singular |
aversabaris aversabare
|
du verweigertest |
| 3. Person Singular |
aversabatur
|
er/sie/es verweigerte |
| 1. Person Plural |
aversabamur
|
wir verweigerten |
| 2. Person Plural |
aversabamini
|
ihr verweigertet |
| 3. Person Plural |
aversabantur
|
sie verweigerten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversarer
|
ich verweigerte |
| 2. Person Singular |
aversareris aversarere
|
du verweigertest |
| 3. Person Singular |
aversaretur
|
er/sie/es verweigerte |
| 1. Person Plural |
aversaremur
|
wir verweigerten |
| 2. Person Plural |
aversaremini
|
ihr verweigertet |
| 3. Person Plural |
aversarentur
|
sie verweigerten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabor
|
ich werde verweigern |
| 2. Person Singular |
aversaberis aversabere
|
du wirst verweigern |
| 3. Person Singular |
aversabitur
|
er/sie/es wird verweigern |
| 1. Person Plural |
aversabimur
|
wir werden verweigern |
| 2. Person Plural |
aversabimini
|
ihr werdet verweigern |
| 3. Person Plural |
aversabuntur
|
sie werden verweigern |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sum
|
ich habe verweigert |
| 2. Person Singular |
aversatus es
|
du hast verweigert |
| 3. Person Singular |
aversatus est
|
er/sie/es hat verweigert |
| 1. Person Plural |
aversati sumus
|
wir haben verweigert |
| 2. Person Plural |
aversati estis
|
ihr habt verweigert |
| 3. Person Plural |
aversati sunt
|
sie haben verweigert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sim
|
ich habe verweigert |
| 2. Person Singular |
aversatus sis
|
du habest verweigert |
| 3. Person Singular |
aversatus sit
|
er/sie/es habe verweigert |
| 1. Person Plural |
aversati simus
|
wir haben verweigert |
| 2. Person Plural |
aversati sitis
|
ihr habet verweigert |
| 3. Person Plural |
aversati sint
|
sie haben verweigert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus eram
|
ich hatte verweigert |
| 2. Person Singular |
aversatus eras
|
du hattest verweigert |
| 3. Person Singular |
aversatus erat
|
er/sie/es hatte verweigert |
| 1. Person Plural |
aversati eramus
|
wir hatten verweigert |
| 2. Person Plural |
aversati eratis
|
ihr hattet verweigert |
| 3. Person Plural |
aversati erant
|
sie hatten verweigert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus essem
|
ich hätte verweigert |
| 2. Person Singular |
aversatus esses
|
du hättest verweigert |
| 3. Person Singular |
aversatus esset
|
er/sie/es hätte verweigert |
| 1. Person Plural |
aversati essemus
|
wir hätten verweigert |
| 2. Person Plural |
aversati essetis
|
ihr hättet verweigert |
| 3. Person Plural |
aversati essent
|
sie hätten verweigert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus ero
|
ich werde verweigert haben |
| 2. Person Singular |
aversatus eris
|
du wirst verweigert haben |
| 3. Person Singular |
aversatus erit
|
er/sie/es wird verweigert haben |
| 1. Person Plural |
aversati erimus
|
wir werden verweigert haben |
| 2. Person Plural |
aversati eritis
|
ihr werdet verweigert haben |
| 3. Person Plural |
aversati erunt
|
sie werden verweigert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
aversari aversarier
|
verweigern |
| Vorzeitigkeit |
aversatus esse
|
verweigert haben |
| Nachzeitigkeit |
aversaturum esse
|
verweigern werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
aversare
|
verweigere! |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
verweigert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
aversator
|
| 3. Person Singular |
aversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
aversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
aversari aversarier
|
das Verweigern |
| Genitiv |
aversandi
|
des Verweigernes |
| Dativ |
aversando
|
dem Verweigern |
| Akkusativ |
aversandum
|
das Verweigern |
| Ablativ |
aversando
|
durch das Verweigern |
| Vokativ |
aversande
|
Verweigern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversandus
|
aversanda
|
aversandum
|
| Genitiv |
aversandi
|
aversandae
|
aversandi
|
| Dativ |
aversando
|
aversandae
|
aversando
|
| Akkusativ |
aversandum
|
aversandam
|
aversandum
|
| Ablativ |
aversando
|
aversanda
|
aversando
|
| Vokativ |
aversande
|
aversanda
|
aversandum
|
Plural
| Nominativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
| Genitiv |
aversandorum
|
aversandarum
|
aversandorum
|
| Dativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Akkusativ |
aversandos
|
aversandas
|
aversanda
|
| Ablativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Vokativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
| Genitiv |
aversantis
|
aversantis
|
aversantis
|
| Dativ |
aversanti
|
aversanti
|
aversanti
|
| Akkusativ |
aversantem
|
aversantem
|
aversans
|
| Ablativ |
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
| Vokativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
Plural
| Nominativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Genitiv |
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
| Dativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Akkusativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Ablativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Vokativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversatus
|
aversata
|
aversatum
|
| Genitiv |
aversati
|
aversatae
|
aversati
|
| Dativ |
aversato
|
aversatae
|
aversato
|
| Akkusativ |
aversatum
|
aversatam
|
aversatum
|
| Ablativ |
aversato
|
aversata
|
aversato
|
| Vokativ |
aversate
|
aversata
|
aversatum
|
Plural
| Nominativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
| Genitiv |
aversatorum
|
aversatarum
|
aversatorum
|
| Dativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Akkusativ |
aversatos
|
aversatas
|
aversata
|
| Ablativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Vokativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversaturus
|
aversatura
|
aversaturum
|
| Genitiv |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversaturi
|
| Dativ |
aversaturo
|
aversaturae
|
aversaturo
|
| Akkusativ |
aversaturum
|
aversaturam
|
aversaturum
|
| Ablativ |
aversaturo
|
aversatura
|
aversaturo
|
| Vokativ |
aversature
|
aversatura
|
aversaturum
|
Plural
| Nominativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
| Genitiv |
aversaturorum
|
aversaturarum
|
aversaturorum
|
| Dativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Akkusativ |
aversaturos
|
aversaturas
|
aversatura
|
| Ablativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Vokativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
aversatum
|
aversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversor
|
|
| 2. Person Singular |
aversaris aversare
|
|
| 3. Person Singular |
aversatur
|
|
| 1. Person Plural |
aversamur
|
|
| 2. Person Plural |
aversamini
|
|
| 3. Person Plural |
aversantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averser
|
|
| 2. Person Singular |
averseris aversere
|
|
| 3. Person Singular |
aversetur
|
|
| 1. Person Plural |
aversemur
|
|
| 2. Person Plural |
aversemini
|
|
| 3. Person Plural |
aversentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabar
|
|
| 2. Person Singular |
aversabaris aversabare
|
|
| 3. Person Singular |
aversabatur
|
|
| 1. Person Plural |
aversabamur
|
|
| 2. Person Plural |
aversabamini
|
|
| 3. Person Plural |
aversabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversarer
|
|
| 2. Person Singular |
aversareris aversarere
|
|
| 3. Person Singular |
aversaretur
|
|
| 1. Person Plural |
aversaremur
|
|
| 2. Person Plural |
aversaremini
|
|
| 3. Person Plural |
aversarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabor
|
|
| 2. Person Singular |
aversaberis aversabere
|
|
| 3. Person Singular |
aversabitur
|
|
| 1. Person Plural |
aversabimur
|
|
| 2. Person Plural |
aversabimini
|
|
| 3. Person Plural |
aversabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
aversatus es
|
|
| 3. Person Singular |
aversatus est
|
|
| 1. Person Plural |
aversati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
aversati estis
|
|
| 3. Person Plural |
aversati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
aversatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
aversatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
aversati simus
|
|
| 2. Person Plural |
aversati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
aversati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
aversatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
aversatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
aversati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
aversati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
aversati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
aversatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
aversatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
aversati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
aversati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
aversati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
aversatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
aversatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
aversati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
aversati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
aversati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
aversari aversarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
aversatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
aversaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
aversare
|
! |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
aversator
|
| 3. Person Singular |
aversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
aversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
aversari aversarier
|
|
| Genitiv |
aversandi
|
|
| Dativ |
aversando
|
|
| Akkusativ |
aversandum
|
|
| Ablativ |
aversando
|
|
| Vokativ |
aversande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversandus
|
aversanda
|
aversandum
|
| Genitiv |
aversandi
|
aversandae
|
aversandi
|
| Dativ |
aversando
|
aversandae
|
aversando
|
| Akkusativ |
aversandum
|
aversandam
|
aversandum
|
| Ablativ |
aversando
|
aversanda
|
aversando
|
| Vokativ |
aversande
|
aversanda
|
aversandum
|
Plural
| Nominativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
| Genitiv |
aversandorum
|
aversandarum
|
aversandorum
|
| Dativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Akkusativ |
aversandos
|
aversandas
|
aversanda
|
| Ablativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Vokativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
| Genitiv |
aversantis
|
aversantis
|
aversantis
|
| Dativ |
aversanti
|
aversanti
|
aversanti
|
| Akkusativ |
aversantem
|
aversantem
|
aversans
|
| Ablativ |
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
| Vokativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
Plural
| Nominativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Genitiv |
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
| Dativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Akkusativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Ablativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Vokativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversatus
|
aversata
|
aversatum
|
| Genitiv |
aversati
|
aversatae
|
aversati
|
| Dativ |
aversato
|
aversatae
|
aversato
|
| Akkusativ |
aversatum
|
aversatam
|
aversatum
|
| Ablativ |
aversato
|
aversata
|
aversato
|
| Vokativ |
aversate
|
aversata
|
aversatum
|
Plural
| Nominativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
| Genitiv |
aversatorum
|
aversatarum
|
aversatorum
|
| Dativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Akkusativ |
aversatos
|
aversatas
|
aversata
|
| Ablativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Vokativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversaturus
|
aversatura
|
aversaturum
|
| Genitiv |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversaturi
|
| Dativ |
aversaturo
|
aversaturae
|
aversaturo
|
| Akkusativ |
aversaturum
|
aversaturam
|
aversaturum
|
| Ablativ |
aversaturo
|
aversatura
|
aversaturo
|
| Vokativ |
aversature
|
aversatura
|
aversaturum
|
Plural
| Nominativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
| Genitiv |
aversaturorum
|
aversaturarum
|
aversaturorum
|
| Dativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Akkusativ |
aversaturos
|
aversaturas
|
aversatura
|
| Ablativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Vokativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
aversatum
|
aversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversor
|
ich wende weg |
| 2. Person Singular |
aversaris aversare
|
du wendest weg |
| 3. Person Singular |
aversatur
|
er/sie/es wendet weg |
| 1. Person Plural |
aversamur
|
wir wenden weg |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
ihr wendet weg |
| 3. Person Plural |
aversantur
|
sie wenden weg |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averser
|
ich wende weg |
| 2. Person Singular |
averseris aversere
|
du wendest weg |
| 3. Person Singular |
aversetur
|
er/sie/es wende weg |
| 1. Person Plural |
aversemur
|
wir wenden weg |
| 2. Person Plural |
aversemini
|
ihr wendet weg |
| 3. Person Plural |
aversentur
|
sie wenden weg |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabar
|
ich wandte weg |
| 2. Person Singular |
aversabaris aversabare
|
du wandtest weg |
| 3. Person Singular |
aversabatur
|
er/sie/es wandte weg |
| 1. Person Plural |
aversabamur
|
wir wandten weg |
| 2. Person Plural |
aversabamini
|
ihr wandtet weg |
| 3. Person Plural |
aversabantur
|
sie wandten weg |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversarer
|
ich wandte weg |
| 2. Person Singular |
aversareris aversarere
|
du wandtest weg |
| 3. Person Singular |
aversaretur
|
er/sie/es wandte weg |
| 1. Person Plural |
aversaremur
|
wir wandten weg |
| 2. Person Plural |
aversaremini
|
ihr wandtet weg |
| 3. Person Plural |
aversarentur
|
sie wandten weg |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabor
|
ich werde wegwenden |
| 2. Person Singular |
aversaberis aversabere
|
du wirst wegwenden |
| 3. Person Singular |
aversabitur
|
er/sie/es wird wegwenden |
| 1. Person Plural |
aversabimur
|
wir werden wegwenden |
| 2. Person Plural |
aversabimini
|
ihr werdet wegwenden |
| 3. Person Plural |
aversabuntur
|
sie werden wegwenden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sum
|
ich habe weggewandt |
| 2. Person Singular |
aversatus es
|
du hast weggewandt |
| 3. Person Singular |
aversatus est
|
er/sie/es hat weggewandt |
| 1. Person Plural |
aversati sumus
|
wir haben weggewandt |
| 2. Person Plural |
aversati estis
|
ihr habt weggewandt |
| 3. Person Plural |
aversati sunt
|
sie haben weggewandt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sim
|
ich habe weggewandt |
| 2. Person Singular |
aversatus sis
|
du habest weggewandt |
| 3. Person Singular |
aversatus sit
|
er/sie/es habe weggewandt |
| 1. Person Plural |
aversati simus
|
wir haben weggewandt |
| 2. Person Plural |
aversati sitis
|
ihr habet weggewandt |
| 3. Person Plural |
aversati sint
|
sie haben weggewandt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus eram
|
ich hatte weggewandt |
| 2. Person Singular |
aversatus eras
|
du hattest weggewandt |
| 3. Person Singular |
aversatus erat
|
er/sie/es hatte weggewandt |
| 1. Person Plural |
aversati eramus
|
wir hatten weggewandt |
| 2. Person Plural |
aversati eratis
|
ihr hattet weggewandt |
| 3. Person Plural |
aversati erant
|
sie hatten weggewandt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus essem
|
ich hätte weggewandt |
| 2. Person Singular |
aversatus esses
|
du hättest weggewandt |
| 3. Person Singular |
aversatus esset
|
er/sie/es hätte weggewandt |
| 1. Person Plural |
aversati essemus
|
wir hätten weggewandt |
| 2. Person Plural |
aversati essetis
|
ihr hättet weggewandt |
| 3. Person Plural |
aversati essent
|
sie hätten weggewandt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus ero
|
ich werde weggewandt haben |
| 2. Person Singular |
aversatus eris
|
du wirst weggewandt haben |
| 3. Person Singular |
aversatus erit
|
er/sie/es wird weggewandt haben |
| 1. Person Plural |
aversati erimus
|
wir werden weggewandt haben |
| 2. Person Plural |
aversati eritis
|
ihr werdet weggewandt haben |
| 3. Person Plural |
aversati erunt
|
sie werden weggewandt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
aversari aversarier
|
wegwenden |
| Vorzeitigkeit |
aversatus esse
|
weggewandt haben |
| Nachzeitigkeit |
aversaturum esse
|
wegwenden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
aversare
|
wende weg! |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
wendet weg! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
aversator
|
| 3. Person Singular |
aversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
aversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
aversari aversarier
|
das Wegwenden |
| Genitiv |
aversandi
|
des Wegwendens |
| Dativ |
aversando
|
dem Wegwenden |
| Akkusativ |
aversandum
|
das Wegwenden |
| Ablativ |
aversando
|
durch das Wegwenden |
| Vokativ |
aversande
|
Wegwenden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversandus
|
aversanda
|
aversandum
|
| Genitiv |
aversandi
|
aversandae
|
aversandi
|
| Dativ |
aversando
|
aversandae
|
aversando
|
| Akkusativ |
aversandum
|
aversandam
|
aversandum
|
| Ablativ |
aversando
|
aversanda
|
aversando
|
| Vokativ |
aversande
|
aversanda
|
aversandum
|
Plural
| Nominativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
| Genitiv |
aversandorum
|
aversandarum
|
aversandorum
|
| Dativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Akkusativ |
aversandos
|
aversandas
|
aversanda
|
| Ablativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Vokativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
| Genitiv |
aversantis
|
aversantis
|
aversantis
|
| Dativ |
aversanti
|
aversanti
|
aversanti
|
| Akkusativ |
aversantem
|
aversantem
|
aversans
|
| Ablativ |
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
| Vokativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
Plural
| Nominativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Genitiv |
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
| Dativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Akkusativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Ablativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Vokativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversatus
|
aversata
|
aversatum
|
| Genitiv |
aversati
|
aversatae
|
aversati
|
| Dativ |
aversato
|
aversatae
|
aversato
|
| Akkusativ |
aversatum
|
aversatam
|
aversatum
|
| Ablativ |
aversato
|
aversata
|
aversato
|
| Vokativ |
aversate
|
aversata
|
aversatum
|
Plural
| Nominativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
| Genitiv |
aversatorum
|
aversatarum
|
aversatorum
|
| Dativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Akkusativ |
aversatos
|
aversatas
|
aversata
|
| Ablativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Vokativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversaturus
|
aversatura
|
aversaturum
|
| Genitiv |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversaturi
|
| Dativ |
aversaturo
|
aversaturae
|
aversaturo
|
| Akkusativ |
aversaturum
|
aversaturam
|
aversaturum
|
| Ablativ |
aversaturo
|
aversatura
|
aversaturo
|
| Vokativ |
aversature
|
aversatura
|
aversaturum
|
Plural
| Nominativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
| Genitiv |
aversaturorum
|
aversaturarum
|
aversaturorum
|
| Dativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Akkusativ |
aversaturos
|
aversaturas
|
aversatura
|
| Ablativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Vokativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
aversatum
|
aversatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversor
|
ich schrecke zurück |
| 2. Person Singular |
aversaris aversare
|
du schreckst zurück |
| 3. Person Singular |
aversatur
|
er/sie/es schreckt zurück |
| 1. Person Plural |
aversamur
|
wir schrecken zurück |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
ihr schreckt zurück |
| 3. Person Plural |
aversantur
|
sie schrecken zurück |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averser
|
ich schrecke zurück |
| 2. Person Singular |
averseris aversere
|
du schreckest zurück |
| 3. Person Singular |
aversetur
|
er/sie/es schrecke zurück |
| 1. Person Plural |
aversemur
|
wir schrecken zurück |
| 2. Person Plural |
aversemini
|
ihr schrecket zurück |
| 3. Person Plural |
aversentur
|
sie schrecken zurück |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabar
|
ich schreckte zurück |
| 2. Person Singular |
aversabaris aversabare
|
du schrecktest zurück |
| 3. Person Singular |
aversabatur
|
er/sie/es schreckte zurück |
| 1. Person Plural |
aversabamur
|
wir schreckten zurück |
| 2. Person Plural |
aversabamini
|
ihr schrecktet zurück |
| 3. Person Plural |
aversabantur
|
sie schreckten zurück |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversarer
|
ich schreckte zurück |
| 2. Person Singular |
aversareris aversarere
|
du schrecktest zurück |
| 3. Person Singular |
aversaretur
|
er/sie/es schreckte zurück |
| 1. Person Plural |
aversaremur
|
wir schreckten zurück |
| 2. Person Plural |
aversaremini
|
ihr schrecktet zurück |
| 3. Person Plural |
aversarentur
|
sie schreckten zurück |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversabor
|
ich werde zurückschrecken |
| 2. Person Singular |
aversaberis aversabere
|
du wirst zurückschrecken |
| 3. Person Singular |
aversabitur
|
er/sie/es wird zurückschrecken |
| 1. Person Plural |
aversabimur
|
wir werden zurückschrecken |
| 2. Person Plural |
aversabimini
|
ihr werdet zurückschrecken |
| 3. Person Plural |
aversabuntur
|
sie werden zurückschrecken |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sum
|
ich habe zurückgeschreckt |
| 2. Person Singular |
aversatus es
|
du hast zurückgeschreckt |
| 3. Person Singular |
aversatus est
|
er/sie/es hat zurückgeschreckt |
| 1. Person Plural |
aversati sumus
|
wir haben zurückgeschreckt |
| 2. Person Plural |
aversati estis
|
ihr habt zurückgeschreckt |
| 3. Person Plural |
aversati sunt
|
sie haben zurückgeschreckt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus sim
|
ich habe zurückgeschreckt |
| 2. Person Singular |
aversatus sis
|
du habest zurückgeschreckt |
| 3. Person Singular |
aversatus sit
|
er/sie/es habe zurückgeschreckt |
| 1. Person Plural |
aversati simus
|
wir haben zurückgeschreckt |
| 2. Person Plural |
aversati sitis
|
ihr habet zurückgeschreckt |
| 3. Person Plural |
aversati sint
|
sie haben zurückgeschreckt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus eram
|
ich hatte zurückgeschreckt |
| 2. Person Singular |
aversatus eras
|
du hattest zurückgeschreckt |
| 3. Person Singular |
aversatus erat
|
er/sie/es hatte zurückgeschreckt |
| 1. Person Plural |
aversati eramus
|
wir hatten zurückgeschreckt |
| 2. Person Plural |
aversati eratis
|
ihr hattet zurückgeschreckt |
| 3. Person Plural |
aversati erant
|
sie hatten zurückgeschreckt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus essem
|
ich hätte zurückgeschreckt |
| 2. Person Singular |
aversatus esses
|
du hättest zurückgeschreckt |
| 3. Person Singular |
aversatus esset
|
er/sie/es hätte zurückgeschreckt |
| 1. Person Plural |
aversati essemus
|
wir hätten zurückgeschreckt |
| 2. Person Plural |
aversati essetis
|
ihr hättet zurückgeschreckt |
| 3. Person Plural |
aversati essent
|
sie hätten zurückgeschreckt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
aversatus ero
|
ich werde zurückgeschreckt haben |
| 2. Person Singular |
aversatus eris
|
du wirst zurückgeschreckt haben |
| 3. Person Singular |
aversatus erit
|
er/sie/es wird zurückgeschreckt haben |
| 1. Person Plural |
aversati erimus
|
wir werden zurückgeschreckt haben |
| 2. Person Plural |
aversati eritis
|
ihr werdet zurückgeschreckt haben |
| 3. Person Plural |
aversati erunt
|
sie werden zurückgeschreckt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
aversari aversarier
|
zurückschrecken |
| Vorzeitigkeit |
aversatus esse
|
zurückgeschreckt haben |
| Nachzeitigkeit |
aversaturum esse
|
zurückschrecken werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
aversare
|
schrecke zurück; schreck zurück! |
| 2. Person Plural |
aversamini
|
schreckt zurück! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
aversator
|
| 3. Person Singular |
aversator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
aversantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
aversari aversarier
|
das Zurückschrecken |
| Genitiv |
aversandi
|
des Zurückschreckens |
| Dativ |
aversando
|
dem Zurückschrecken |
| Akkusativ |
aversandum
|
das Zurückschrecken |
| Ablativ |
aversando
|
durch das Zurückschrecken |
| Vokativ |
aversande
|
Zurückschrecken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversandus
|
aversanda
|
aversandum
|
| Genitiv |
aversandi
|
aversandae
|
aversandi
|
| Dativ |
aversando
|
aversandae
|
aversando
|
| Akkusativ |
aversandum
|
aversandam
|
aversandum
|
| Ablativ |
aversando
|
aversanda
|
aversando
|
| Vokativ |
aversande
|
aversanda
|
aversandum
|
Plural
| Nominativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
| Genitiv |
aversandorum
|
aversandarum
|
aversandorum
|
| Dativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Akkusativ |
aversandos
|
aversandas
|
aversanda
|
| Ablativ |
aversandis
|
aversandis
|
aversandis
|
| Vokativ |
aversandi
|
aversandae
|
aversanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
| Genitiv |
aversantis
|
aversantis
|
aversantis
|
| Dativ |
aversanti
|
aversanti
|
aversanti
|
| Akkusativ |
aversantem
|
aversantem
|
aversans
|
| Ablativ |
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
aversanti aversante
|
| Vokativ |
aversans
|
aversans
|
aversans
|
Plural
| Nominativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Genitiv |
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
aversantium aversantum
|
| Dativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Akkusativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
| Ablativ |
aversantibus
|
aversantibus
|
aversantibus
|
| Vokativ |
aversantes
|
aversantes
|
aversantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversatus
|
aversata
|
aversatum
|
| Genitiv |
aversati
|
aversatae
|
aversati
|
| Dativ |
aversato
|
aversatae
|
aversato
|
| Akkusativ |
aversatum
|
aversatam
|
aversatum
|
| Ablativ |
aversato
|
aversata
|
aversato
|
| Vokativ |
aversate
|
aversata
|
aversatum
|
Plural
| Nominativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
| Genitiv |
aversatorum
|
aversatarum
|
aversatorum
|
| Dativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Akkusativ |
aversatos
|
aversatas
|
aversata
|
| Ablativ |
aversatis
|
aversatis
|
aversatis
|
| Vokativ |
aversati
|
aversatae
|
aversata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
aversaturus
|
aversatura
|
aversaturum
|
| Genitiv |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversaturi
|
| Dativ |
aversaturo
|
aversaturae
|
aversaturo
|
| Akkusativ |
aversaturum
|
aversaturam
|
aversaturum
|
| Ablativ |
aversaturo
|
aversatura
|
aversaturo
|
| Vokativ |
aversature
|
aversatura
|
aversaturum
|
Plural
| Nominativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
| Genitiv |
aversaturorum
|
aversaturarum
|
aversaturorum
|
| Dativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Akkusativ |
aversaturos
|
aversaturas
|
aversatura
|
| Ablativ |
aversaturis
|
aversaturis
|
aversaturis
|
| Vokativ |
aversaturi
|
aversaturae
|
aversatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
aversatum
|
aversatu
|