Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
beneplacere (Verb) entspricht Ihr Suchwort
beneplacitum auch noch Formen von:
beneplacere (Verb im Partizip) |
beneplacitum (Nomen) |
beneplacitus (Adjektiv)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
gefallen
wohl gefallen
wohlgefallen
wohlgefällig
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
beneplaceo
ich gefalle
2. Person Singular
beneplaces
du gefällst
3. Person Singular
beneplacet
er/sie/es gefällt
1. Person Plural
beneplacemus
wir gefallen
2. Person Plural
beneplacetis
ihr gefallt
3. Person Plural
beneplacent
sie gefallen
Passiv
1. Person Singular
beneplaceor
2. Person Singular
beneplaceris beneplacere
3. Person Singular
beneplacetur
1. Person Plural
beneplacemur
2. Person Plural
beneplacemini
3. Person Plural
beneplacentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
beneplaceam
ich gefalle
2. Person Singular
beneplaceas
du gefallest
3. Person Singular
beneplaceat
er/sie/es gefalle
1. Person Plural
beneplaceamus
wir gefallen
2. Person Plural
beneplaceatis
ihr gefallet
3. Person Plural
beneplaceant
sie gefallen
Passiv
1. Person Singular
beneplacear
2. Person Singular
beneplacearis beneplaceare
3. Person Singular
beneplaceatur
1. Person Plural
beneplaceamur
2. Person Plural
beneplaceamini
3. Person Plural
beneplaceantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
beneplacebam
ich gefiel
2. Person Singular
beneplacebas
du gefielst
3. Person Singular
beneplacebat
er/sie/es gefiel
1. Person Plural
beneplacebamus
wir gefielen
2. Person Plural
beneplacebatis
ihr gefielt
3. Person Plural
beneplacebant
sie gefielen
Passiv
1. Person Singular
beneplacebar
2. Person Singular
beneplacebaris beneplacebare
3. Person Singular
beneplacebatur
1. Person Plural
beneplacebamur
2. Person Plural
beneplacebamini
3. Person Plural
beneplacebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
beneplacerem
ich gefiele
2. Person Singular
beneplaceres
du gefielest
3. Person Singular
beneplaceret
er/sie/es gefiele
1. Person Plural
beneplaceremus
wir gefielen
2. Person Plural
beneplaceretis
ihr gefielet
3. Person Plural
beneplacerent
sie gefielen
Passiv
1. Person Singular
beneplacerer
2. Person Singular
beneplacereris beneplacerere
3. Person Singular
beneplaceretur
1. Person Plural
beneplaceremur
2. Person Plural
beneplaceremini
3. Person Plural
beneplacerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
beneplacebo
ich werde gefallen
2. Person Singular
beneplacebis
du wirst gefallen
3. Person Singular
beneplacebit
er/sie/es wird gefallen
1. Person Plural
beneplacebimus
wir werden gefallen
2. Person Plural
beneplacebitis
ihr werdet gefallen
3. Person Plural
beneplacebunt
sie werden gefallen
Passiv
1. Person Singular
beneplacebor
2. Person Singular
beneplaceberis beneplacebere
3. Person Singular
beneplacebitur
1. Person Plural
beneplacebimur
2. Person Plural
beneplacebimini
3. Person Plural
beneplacebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
beneplacui
ich habe gefallen
2. Person Singular
beneplacuisti
du hast gefallen
3. Person Singular
beneplacuit
er/sie/es hat gefallen
1. Person Plural
beneplacuimus
wir haben gefallen
2. Person Plural
beneplacuistis
ihr habt gefallen
3. Person Plural
beneplacuerunt beneplacuere
sie haben gefallen
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus sum
2. Person Singular
beneplacitus es
3. Person Singular
beneplacitus est
1. Person Plural
beneplaciti sumus
2. Person Plural
beneplaciti estis
3. Person Plural
beneplaciti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
beneplacuerim
ich habe gefallen
2. Person Singular
beneplacueris
du habest gefallen
3. Person Singular
beneplacuerit
er/sie/es habe gefallen
1. Person Plural
beneplacuerimus
wir haben gefallen
2. Person Plural
beneplacueritis
ihr habet gefallen
3. Person Plural
beneplacuerint
sie haben gefallen
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus sim
2. Person Singular
beneplacitus sis
3. Person Singular
beneplacitus sit
1. Person Plural
beneplaciti simus
2. Person Plural
beneplaciti sitis
3. Person Plural
beneplaciti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
beneplacueram
ich hatte gefallen
2. Person Singular
beneplacueras
du hattest gefallen
3. Person Singular
beneplacuerat
er/sie/es hatte gefallen
1. Person Plural
beneplacueramus
wir hatten gefallen
2. Person Plural
beneplacueratis
ihr hattet gefallen
3. Person Plural
beneplacuerant
sie hatten gefallen
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus eram
2. Person Singular
beneplacitus eras
3. Person Singular
beneplacitus erat
1. Person Plural
beneplaciti eramus
2. Person Plural
beneplaciti eratis
3. Person Plural
beneplaciti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
beneplacuissem
ich hätte gefallen
2. Person Singular
beneplacuisses
du hättest gefallen
3. Person Singular
beneplacuisset
er/sie/es hätte gefallen
1. Person Plural
beneplacuissemus
wir hätten gefallen
2. Person Plural
beneplacuissetis
ihr hättet gefallen
3. Person Plural
beneplacuissent
sie hätten gefallen
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus essem
2. Person Singular
beneplacitus esses
3. Person Singular
beneplacitus esset
1. Person Plural
beneplaciti essemus
2. Person Plural
beneplaciti essetis
3. Person Plural
beneplaciti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
beneplacuero
ich werde gefallen haben
2. Person Singular
beneplacueris
du wirst gefallen haben
3. Person Singular
beneplacuerit
er/sie/es wird gefallen haben
1. Person Plural
beneplacuerimus
wir werden gefallen haben
2. Person Plural
beneplacueritis
ihr werdet gefallen haben
3. Person Plural
beneplacuerint
sie werden gefallen haben
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus ero
2. Person Singular
beneplacitus eris
3. Person Singular
beneplacitus erit
1. Person Plural
beneplaciti erimus
2. Person Plural
beneplaciti eritis
3. Person Plural
beneplaciti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
beneplacere
gefallen
Vorzeitigkeit
beneplacuisse
gefallen haben
Nachzeitigkeit
beneplaciturum esse
gefallen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
beneplaceri beneplacerier
Vorzeitigkeit
beneplacitum esse
Nachzeitigkeit
beneplacitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
beneplace
gefalle; gefall!
2. Person Plural
beneplacete
gefallt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
beneplaceto
3. Person Singular
beneplaceto
2. Person Plural
beneplacetote
3. Person Plural
beneplacento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
beneplacere
das Gefallen
Genitiv
beneplacendi
des Gefallens
Dativ
beneplacendo
dem Gefallen
Akkusativ
beneplacendum
das Gefallen
Ablativ
beneplacendo
durch das Gefallen
Vokativ
beneplacende
Gefallen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
beneplacendus
beneplacenda
beneplacendum
Genitiv
beneplacendi
beneplacendae
beneplacendi
Dativ
beneplacendo
beneplacendae
beneplacendo
Akkusativ
beneplacendum
beneplacendam
beneplacendum
Ablativ
beneplacendo
beneplacenda
beneplacendo
Vokativ
beneplacende
beneplacenda
beneplacendum
Plural
Nominativ
beneplacendi
beneplacendae
beneplacenda
Genitiv
beneplacendorum
beneplacendarum
beneplacendorum
Dativ
beneplacendis
beneplacendis
beneplacendis
Akkusativ
beneplacendos
beneplacendas
beneplacenda
Ablativ
beneplacendis
beneplacendis
beneplacendis
Vokativ
beneplacendi
beneplacendae
beneplacenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
beneplacens
beneplacens
beneplacens
Genitiv
beneplacentis
beneplacentis
beneplacentis
Dativ
beneplacenti
beneplacenti
beneplacenti
Akkusativ
beneplacentem
beneplacentem
beneplacens
Ablativ
beneplacenti beneplacente
beneplacenti beneplacente
beneplacenti beneplacente
Vokativ
beneplacens
beneplacens
beneplacens
Plural
Nominativ
beneplacentes
beneplacentes
beneplacentia
Genitiv
beneplacentium beneplacentum
beneplacentium beneplacentum
beneplacentium beneplacentum
Dativ
beneplacentibus
beneplacentibus
beneplacentibus
Akkusativ
beneplacentes
beneplacentes
beneplacentia
Ablativ
beneplacentibus
beneplacentibus
beneplacentibus
Vokativ
beneplacentes
beneplacentes
beneplacentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
beneplacitus
beneplacita
beneplacitum
Genitiv
beneplaciti
beneplacitae
beneplaciti
Dativ
beneplacito
beneplacitae
beneplacito
Akkusativ
beneplacitum
beneplacitam
beneplacitum
Ablativ
beneplacito
beneplacita
beneplacito
Vokativ
beneplacite
beneplacita
beneplacitum
Plural
Nominativ
beneplaciti
beneplacitae
beneplacita
Genitiv
beneplacitorum
beneplacitarum
beneplacitorum
Dativ
beneplacitis
beneplacitis
beneplacitis
Akkusativ
beneplacitos
beneplacitas
beneplacita
Ablativ
beneplacitis
beneplacitis
beneplacitis
Vokativ
beneplaciti
beneplacitae
beneplacita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
beneplaciturus
beneplacitura
beneplaciturum
Genitiv
beneplacituri
beneplaciturae
beneplacituri
Dativ
beneplacituro
beneplaciturae
beneplacituro
Akkusativ
beneplaciturum
beneplacituram
beneplaciturum
Ablativ
beneplacituro
beneplacitura
beneplacituro
Vokativ
beneplaciture
beneplacitura
beneplaciturum
Plural
Nominativ
beneplacituri
beneplaciturae
beneplacitura
Genitiv
beneplaciturorum
beneplaciturarum
beneplaciturorum
Dativ
beneplacituris
beneplacituris
beneplacituris
Akkusativ
beneplacituros
beneplacituras
beneplacitura
Ablativ
beneplacituris
beneplacituris
beneplacituris
Vokativ
beneplacituri
beneplaciturae
beneplacitura
Supina
Supin I
Supin II
beneplacitum
beneplacitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
beneplaceo
2. Person Singular
beneplaces
3. Person Singular
beneplacet
1. Person Plural
beneplacemus
2. Person Plural
beneplacetis
3. Person Plural
beneplacent
Passiv
1. Person Singular
beneplaceor
2. Person Singular
beneplaceris beneplacere
3. Person Singular
beneplacetur
1. Person Plural
beneplacemur
2. Person Plural
beneplacemini
3. Person Plural
beneplacentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
beneplaceam
2. Person Singular
beneplaceas
3. Person Singular
beneplaceat
1. Person Plural
beneplaceamus
2. Person Plural
beneplaceatis
3. Person Plural
beneplaceant
Passiv
1. Person Singular
beneplacear
2. Person Singular
beneplacearis beneplaceare
3. Person Singular
beneplaceatur
1. Person Plural
beneplaceamur
2. Person Plural
beneplaceamini
3. Person Plural
beneplaceantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
beneplacebam
2. Person Singular
beneplacebas
3. Person Singular
beneplacebat
1. Person Plural
beneplacebamus
2. Person Plural
beneplacebatis
3. Person Plural
beneplacebant
Passiv
1. Person Singular
beneplacebar
2. Person Singular
beneplacebaris beneplacebare
3. Person Singular
beneplacebatur
1. Person Plural
beneplacebamur
2. Person Plural
beneplacebamini
3. Person Plural
beneplacebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
beneplacerem
2. Person Singular
beneplaceres
3. Person Singular
beneplaceret
1. Person Plural
beneplaceremus
2. Person Plural
beneplaceretis
3. Person Plural
beneplacerent
Passiv
1. Person Singular
beneplacerer
2. Person Singular
beneplacereris beneplacerere
3. Person Singular
beneplaceretur
1. Person Plural
beneplaceremur
2. Person Plural
beneplaceremini
3. Person Plural
beneplacerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
beneplacebo
2. Person Singular
beneplacebis
3. Person Singular
beneplacebit
1. Person Plural
beneplacebimus
2. Person Plural
beneplacebitis
3. Person Plural
beneplacebunt
Passiv
1. Person Singular
beneplacebor
2. Person Singular
beneplaceberis beneplacebere
3. Person Singular
beneplacebitur
1. Person Plural
beneplacebimur
2. Person Plural
beneplacebimini
3. Person Plural
beneplacebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
beneplacui
2. Person Singular
beneplacuisti
3. Person Singular
beneplacuit
1. Person Plural
beneplacuimus
2. Person Plural
beneplacuistis
3. Person Plural
beneplacuerunt beneplacuere
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus sum
2. Person Singular
beneplacitus es
3. Person Singular
beneplacitus est
1. Person Plural
beneplaciti sumus
2. Person Plural
beneplaciti estis
3. Person Plural
beneplaciti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
beneplacuerim
2. Person Singular
beneplacueris
3. Person Singular
beneplacuerit
1. Person Plural
beneplacuerimus
2. Person Plural
beneplacueritis
3. Person Plural
beneplacuerint
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus sim
2. Person Singular
beneplacitus sis
3. Person Singular
beneplacitus sit
1. Person Plural
beneplaciti simus
2. Person Plural
beneplaciti sitis
3. Person Plural
beneplaciti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
beneplacueram
2. Person Singular
beneplacueras
3. Person Singular
beneplacuerat
1. Person Plural
beneplacueramus
2. Person Plural
beneplacueratis
3. Person Plural
beneplacuerant
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus eram
2. Person Singular
beneplacitus eras
3. Person Singular
beneplacitus erat
1. Person Plural
beneplaciti eramus
2. Person Plural
beneplaciti eratis
3. Person Plural
beneplaciti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
beneplacuissem
2. Person Singular
beneplacuisses
3. Person Singular
beneplacuisset
1. Person Plural
beneplacuissemus
2. Person Plural
beneplacuissetis
3. Person Plural
beneplacuissent
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus essem
2. Person Singular
beneplacitus esses
3. Person Singular
beneplacitus esset
1. Person Plural
beneplaciti essemus
2. Person Plural
beneplaciti essetis
3. Person Plural
beneplaciti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
beneplacuero
2. Person Singular
beneplacueris
3. Person Singular
beneplacuerit
1. Person Plural
beneplacuerimus
2. Person Plural
beneplacueritis
3. Person Plural
beneplacuerint
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus ero
2. Person Singular
beneplacitus eris
3. Person Singular
beneplacitus erit
1. Person Plural
beneplaciti erimus
2. Person Plural
beneplaciti eritis
3. Person Plural
beneplaciti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
beneplacere
Vorzeitigkeit
beneplacuisse
Nachzeitigkeit
beneplaciturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
beneplaceri beneplacerier
Vorzeitigkeit
beneplacitum esse
Nachzeitigkeit
beneplacitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
beneplace
!
2. Person Plural
beneplacete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
beneplaceto
3. Person Singular
beneplaceto
2. Person Plural
beneplacetote
3. Person Plural
beneplacento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
beneplacere
Genitiv
beneplacendi
Dativ
beneplacendo
Akkusativ
beneplacendum
Ablativ
beneplacendo
Vokativ
beneplacende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
beneplacendus
beneplacenda
beneplacendum
Genitiv
beneplacendi
beneplacendae
beneplacendi
Dativ
beneplacendo
beneplacendae
beneplacendo
Akkusativ
beneplacendum
beneplacendam
beneplacendum
Ablativ
beneplacendo
beneplacenda
beneplacendo
Vokativ
beneplacende
beneplacenda
beneplacendum
Plural
Nominativ
beneplacendi
beneplacendae
beneplacenda
Genitiv
beneplacendorum
beneplacendarum
beneplacendorum
Dativ
beneplacendis
beneplacendis
beneplacendis
Akkusativ
beneplacendos
beneplacendas
beneplacenda
Ablativ
beneplacendis
beneplacendis
beneplacendis
Vokativ
beneplacendi
beneplacendae
beneplacenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
beneplacens
beneplacens
beneplacens
Genitiv
beneplacentis
beneplacentis
beneplacentis
Dativ
beneplacenti
beneplacenti
beneplacenti
Akkusativ
beneplacentem
beneplacentem
beneplacens
Ablativ
beneplacenti beneplacente
beneplacenti beneplacente
beneplacenti beneplacente
Vokativ
beneplacens
beneplacens
beneplacens
Plural
Nominativ
beneplacentes
beneplacentes
beneplacentia
Genitiv
beneplacentium beneplacentum
beneplacentium beneplacentum
beneplacentium beneplacentum
Dativ
beneplacentibus
beneplacentibus
beneplacentibus
Akkusativ
beneplacentes
beneplacentes
beneplacentia
Ablativ
beneplacentibus
beneplacentibus
beneplacentibus
Vokativ
beneplacentes
beneplacentes
beneplacentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
beneplacitus
beneplacita
beneplacitum
Genitiv
beneplaciti
beneplacitae
beneplaciti
Dativ
beneplacito
beneplacitae
beneplacito
Akkusativ
beneplacitum
beneplacitam
beneplacitum
Ablativ
beneplacito
beneplacita
beneplacito
Vokativ
beneplacite
beneplacita
beneplacitum
Plural
Nominativ
beneplaciti
beneplacitae
beneplacita
Genitiv
beneplacitorum
beneplacitarum
beneplacitorum
Dativ
beneplacitis
beneplacitis
beneplacitis
Akkusativ
beneplacitos
beneplacitas
beneplacita
Ablativ
beneplacitis
beneplacitis
beneplacitis
Vokativ
beneplaciti
beneplacitae
beneplacita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
beneplaciturus
beneplacitura
beneplaciturum
Genitiv
beneplacituri
beneplaciturae
beneplacituri
Dativ
beneplacituro
beneplaciturae
beneplacituro
Akkusativ
beneplaciturum
beneplacituram
beneplaciturum
Ablativ
beneplacituro
beneplacitura
beneplacituro
Vokativ
beneplaciture
beneplacitura
beneplaciturum
Plural
Nominativ
beneplacituri
beneplaciturae
beneplacitura
Genitiv
beneplaciturorum
beneplaciturarum
beneplaciturorum
Dativ
beneplacituris
beneplacituris
beneplacituris
Akkusativ
beneplacituros
beneplacituras
beneplacitura
Ablativ
beneplacituris
beneplacituris
beneplacituris
Vokativ
beneplacituri
beneplaciturae
beneplacitura
Supina
Supin I
Supin II
beneplacitum
beneplacitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
beneplaceo
ich gefalle wohl
2. Person Singular
beneplaces
du gefällst wohl
3. Person Singular
beneplacet
er/sie/es gefällt wohl
1. Person Plural
beneplacemus
wir gefallen wohl
2. Person Plural
beneplacetis
ihr gefallt wohl
3. Person Plural
beneplacent
sie gefallen wohl
Passiv
1. Person Singular
beneplaceor
2. Person Singular
beneplaceris beneplacere
3. Person Singular
beneplacetur
1. Person Plural
beneplacemur
2. Person Plural
beneplacemini
3. Person Plural
beneplacentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
beneplaceam
ich gefalle wohl
2. Person Singular
beneplaceas
du gefallest wohl
3. Person Singular
beneplaceat
er/sie/es gefalle wohl
1. Person Plural
beneplaceamus
wir gefallen wohl
2. Person Plural
beneplaceatis
ihr gefallet wohl
3. Person Plural
beneplaceant
sie gefallen wohl
Passiv
1. Person Singular
beneplacear
2. Person Singular
beneplacearis beneplaceare
3. Person Singular
beneplaceatur
1. Person Plural
beneplaceamur
2. Person Plural
beneplaceamini
3. Person Plural
beneplaceantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
beneplacebam
ich gefiel wohl
2. Person Singular
beneplacebas
du gefielst wohl
3. Person Singular
beneplacebat
er/sie/es gefiel wohl
1. Person Plural
beneplacebamus
wir gefielen wohl
2. Person Plural
beneplacebatis
ihr gefielt wohl
3. Person Plural
beneplacebant
sie gefielen wohl
Passiv
1. Person Singular
beneplacebar
2. Person Singular
beneplacebaris beneplacebare
3. Person Singular
beneplacebatur
1. Person Plural
beneplacebamur
2. Person Plural
beneplacebamini
3. Person Plural
beneplacebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
beneplacerem
ich gefiele wohl
2. Person Singular
beneplaceres
du gefielest wohl
3. Person Singular
beneplaceret
er/sie/es gefiele wohl
1. Person Plural
beneplaceremus
wir gefielen wohl
2. Person Plural
beneplaceretis
ihr gefielet wohl
3. Person Plural
beneplacerent
sie gefielen wohl
Passiv
1. Person Singular
beneplacerer
2. Person Singular
beneplacereris beneplacerere
3. Person Singular
beneplaceretur
1. Person Plural
beneplaceremur
2. Person Plural
beneplaceremini
3. Person Plural
beneplacerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
beneplacebo
ich werde wohlgefallen
2. Person Singular
beneplacebis
du wirst wohlgefallen
3. Person Singular
beneplacebit
er/sie/es wird wohlgefallen
1. Person Plural
beneplacebimus
wir werden wohlgefallen
2. Person Plural
beneplacebitis
ihr werdet wohlgefallen
3. Person Plural
beneplacebunt
sie werden wohlgefallen
Passiv
1. Person Singular
beneplacebor
2. Person Singular
beneplaceberis beneplacebere
3. Person Singular
beneplacebitur
1. Person Plural
beneplacebimur
2. Person Plural
beneplacebimini
3. Person Plural
beneplacebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
beneplacui
ich habe wohlgefallen
2. Person Singular
beneplacuisti
du hast wohlgefallen
3. Person Singular
beneplacuit
er/sie/es hat wohlgefallen
1. Person Plural
beneplacuimus
wir haben wohlgefallen
2. Person Plural
beneplacuistis
ihr habt wohlgefallen
3. Person Plural
beneplacuerunt beneplacuere
sie haben wohlgefallen
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus sum
2. Person Singular
beneplacitus es
3. Person Singular
beneplacitus est
1. Person Plural
beneplaciti sumus
2. Person Plural
beneplaciti estis
3. Person Plural
beneplaciti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
beneplacuerim
ich habe wohlgefallen
2. Person Singular
beneplacueris
du habest wohlgefallen
3. Person Singular
beneplacuerit
er/sie/es habe wohlgefallen
1. Person Plural
beneplacuerimus
wir haben wohlgefallen
2. Person Plural
beneplacueritis
ihr habet wohlgefallen
3. Person Plural
beneplacuerint
sie haben wohlgefallen
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus sim
2. Person Singular
beneplacitus sis
3. Person Singular
beneplacitus sit
1. Person Plural
beneplaciti simus
2. Person Plural
beneplaciti sitis
3. Person Plural
beneplaciti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
beneplacueram
ich hatte wohlgefallen
2. Person Singular
beneplacueras
du hattest wohlgefallen
3. Person Singular
beneplacuerat
er/sie/es hatte wohlgefallen
1. Person Plural
beneplacueramus
wir hatten wohlgefallen
2. Person Plural
beneplacueratis
ihr hattet wohlgefallen
3. Person Plural
beneplacuerant
sie hatten wohlgefallen
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus eram
2. Person Singular
beneplacitus eras
3. Person Singular
beneplacitus erat
1. Person Plural
beneplaciti eramus
2. Person Plural
beneplaciti eratis
3. Person Plural
beneplaciti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
beneplacuissem
ich hätte wohlgefallen
2. Person Singular
beneplacuisses
du hättest wohlgefallen
3. Person Singular
beneplacuisset
er/sie/es hätte wohlgefallen
1. Person Plural
beneplacuissemus
wir hätten wohlgefallen
2. Person Plural
beneplacuissetis
ihr hättet wohlgefallen
3. Person Plural
beneplacuissent
sie hätten wohlgefallen
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus essem
2. Person Singular
beneplacitus esses
3. Person Singular
beneplacitus esset
1. Person Plural
beneplaciti essemus
2. Person Plural
beneplaciti essetis
3. Person Plural
beneplaciti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
beneplacuero
ich werde wohlgefallen haben
2. Person Singular
beneplacueris
du wirst wohlgefallen haben
3. Person Singular
beneplacuerit
er/sie/es wird wohlgefallen haben
1. Person Plural
beneplacuerimus
wir werden wohlgefallen haben
2. Person Plural
beneplacueritis
ihr werdet wohlgefallen haben
3. Person Plural
beneplacuerint
sie werden wohlgefallen haben
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus ero
2. Person Singular
beneplacitus eris
3. Person Singular
beneplacitus erit
1. Person Plural
beneplaciti erimus
2. Person Plural
beneplaciti eritis
3. Person Plural
beneplaciti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
beneplacere
wohlgefallen
Vorzeitigkeit
beneplacuisse
wohlgefallen haben
Nachzeitigkeit
beneplaciturum esse
wohlgefallen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
beneplaceri beneplacerier
Vorzeitigkeit
beneplacitum esse
Nachzeitigkeit
beneplacitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
beneplace
gefalle wohl; gefall wohl!
2. Person Plural
beneplacete
gefallt wohl!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
beneplaceto
3. Person Singular
beneplaceto
2. Person Plural
beneplacetote
3. Person Plural
beneplacento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
beneplacere
das Wohlgefallen
Genitiv
beneplacendi
des Wohlgefallens
Dativ
beneplacendo
dem Wohlgefallen
Akkusativ
beneplacendum
das Wohlgefallen
Ablativ
beneplacendo
durch das Wohlgefallen
Vokativ
beneplacende
Wohlgefallen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
beneplacendus
beneplacenda
beneplacendum
Genitiv
beneplacendi
beneplacendae
beneplacendi
Dativ
beneplacendo
beneplacendae
beneplacendo
Akkusativ
beneplacendum
beneplacendam
beneplacendum
Ablativ
beneplacendo
beneplacenda
beneplacendo
Vokativ
beneplacende
beneplacenda
beneplacendum
Plural
Nominativ
beneplacendi
beneplacendae
beneplacenda
Genitiv
beneplacendorum
beneplacendarum
beneplacendorum
Dativ
beneplacendis
beneplacendis
beneplacendis
Akkusativ
beneplacendos
beneplacendas
beneplacenda
Ablativ
beneplacendis
beneplacendis
beneplacendis
Vokativ
beneplacendi
beneplacendae
beneplacenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
beneplacens
beneplacens
beneplacens
Genitiv
beneplacentis
beneplacentis
beneplacentis
Dativ
beneplacenti
beneplacenti
beneplacenti
Akkusativ
beneplacentem
beneplacentem
beneplacens
Ablativ
beneplacenti beneplacente
beneplacenti beneplacente
beneplacenti beneplacente
Vokativ
beneplacens
beneplacens
beneplacens
Plural
Nominativ
beneplacentes
beneplacentes
beneplacentia
Genitiv
beneplacentium beneplacentum
beneplacentium beneplacentum
beneplacentium beneplacentum
Dativ
beneplacentibus
beneplacentibus
beneplacentibus
Akkusativ
beneplacentes
beneplacentes
beneplacentia
Ablativ
beneplacentibus
beneplacentibus
beneplacentibus
Vokativ
beneplacentes
beneplacentes
beneplacentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
beneplacitus
beneplacita
beneplacitum
Genitiv
beneplaciti
beneplacitae
beneplaciti
Dativ
beneplacito
beneplacitae
beneplacito
Akkusativ
beneplacitum
beneplacitam
beneplacitum
Ablativ
beneplacito
beneplacita
beneplacito
Vokativ
beneplacite
beneplacita
beneplacitum
Plural
Nominativ
beneplaciti
beneplacitae
beneplacita
Genitiv
beneplacitorum
beneplacitarum
beneplacitorum
Dativ
beneplacitis
beneplacitis
beneplacitis
Akkusativ
beneplacitos
beneplacitas
beneplacita
Ablativ
beneplacitis
beneplacitis
beneplacitis
Vokativ
beneplaciti
beneplacitae
beneplacita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
beneplaciturus
beneplacitura
beneplaciturum
Genitiv
beneplacituri
beneplaciturae
beneplacituri
Dativ
beneplacituro
beneplaciturae
beneplacituro
Akkusativ
beneplaciturum
beneplacituram
beneplaciturum
Ablativ
beneplacituro
beneplacitura
beneplacituro
Vokativ
beneplaciture
beneplacitura
beneplaciturum
Plural
Nominativ
beneplacituri
beneplaciturae
beneplacitura
Genitiv
beneplaciturorum
beneplaciturarum
beneplaciturorum
Dativ
beneplacituris
beneplacituris
beneplacituris
Akkusativ
beneplacituros
beneplacituras
beneplacitura
Ablativ
beneplacituris
beneplacituris
beneplacituris
Vokativ
beneplacituri
beneplaciturae
beneplacitura
Supina
Supin I
Supin II
beneplacitum
beneplacitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
beneplaceo
2. Person Singular
beneplaces
3. Person Singular
beneplacet
1. Person Plural
beneplacemus
2. Person Plural
beneplacetis
3. Person Plural
beneplacent
Passiv
1. Person Singular
beneplaceor
2. Person Singular
beneplaceris beneplacere
3. Person Singular
beneplacetur
1. Person Plural
beneplacemur
2. Person Plural
beneplacemini
3. Person Plural
beneplacentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
beneplaceam
2. Person Singular
beneplaceas
3. Person Singular
beneplaceat
1. Person Plural
beneplaceamus
2. Person Plural
beneplaceatis
3. Person Plural
beneplaceant
Passiv
1. Person Singular
beneplacear
2. Person Singular
beneplacearis beneplaceare
3. Person Singular
beneplaceatur
1. Person Plural
beneplaceamur
2. Person Plural
beneplaceamini
3. Person Plural
beneplaceantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
beneplacebam
2. Person Singular
beneplacebas
3. Person Singular
beneplacebat
1. Person Plural
beneplacebamus
2. Person Plural
beneplacebatis
3. Person Plural
beneplacebant
Passiv
1. Person Singular
beneplacebar
2. Person Singular
beneplacebaris beneplacebare
3. Person Singular
beneplacebatur
1. Person Plural
beneplacebamur
2. Person Plural
beneplacebamini
3. Person Plural
beneplacebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
beneplacerem
2. Person Singular
beneplaceres
3. Person Singular
beneplaceret
1. Person Plural
beneplaceremus
2. Person Plural
beneplaceretis
3. Person Plural
beneplacerent
Passiv
1. Person Singular
beneplacerer
2. Person Singular
beneplacereris beneplacerere
3. Person Singular
beneplaceretur
1. Person Plural
beneplaceremur
2. Person Plural
beneplaceremini
3. Person Plural
beneplacerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
beneplacebo
2. Person Singular
beneplacebis
3. Person Singular
beneplacebit
1. Person Plural
beneplacebimus
2. Person Plural
beneplacebitis
3. Person Plural
beneplacebunt
Passiv
1. Person Singular
beneplacebor
2. Person Singular
beneplaceberis beneplacebere
3. Person Singular
beneplacebitur
1. Person Plural
beneplacebimur
2. Person Plural
beneplacebimini
3. Person Plural
beneplacebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
beneplacui
2. Person Singular
beneplacuisti
3. Person Singular
beneplacuit
1. Person Plural
beneplacuimus
2. Person Plural
beneplacuistis
3. Person Plural
beneplacuerunt beneplacuere
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus sum
2. Person Singular
beneplacitus es
3. Person Singular
beneplacitus est
1. Person Plural
beneplaciti sumus
2. Person Plural
beneplaciti estis
3. Person Plural
beneplaciti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
beneplacuerim
2. Person Singular
beneplacueris
3. Person Singular
beneplacuerit
1. Person Plural
beneplacuerimus
2. Person Plural
beneplacueritis
3. Person Plural
beneplacuerint
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus sim
2. Person Singular
beneplacitus sis
3. Person Singular
beneplacitus sit
1. Person Plural
beneplaciti simus
2. Person Plural
beneplaciti sitis
3. Person Plural
beneplaciti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
beneplacueram
2. Person Singular
beneplacueras
3. Person Singular
beneplacuerat
1. Person Plural
beneplacueramus
2. Person Plural
beneplacueratis
3. Person Plural
beneplacuerant
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus eram
2. Person Singular
beneplacitus eras
3. Person Singular
beneplacitus erat
1. Person Plural
beneplaciti eramus
2. Person Plural
beneplaciti eratis
3. Person Plural
beneplaciti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
beneplacuissem
2. Person Singular
beneplacuisses
3. Person Singular
beneplacuisset
1. Person Plural
beneplacuissemus
2. Person Plural
beneplacuissetis
3. Person Plural
beneplacuissent
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus essem
2. Person Singular
beneplacitus esses
3. Person Singular
beneplacitus esset
1. Person Plural
beneplaciti essemus
2. Person Plural
beneplaciti essetis
3. Person Plural
beneplaciti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
beneplacuero
2. Person Singular
beneplacueris
3. Person Singular
beneplacuerit
1. Person Plural
beneplacuerimus
2. Person Plural
beneplacueritis
3. Person Plural
beneplacuerint
Passiv
1. Person Singular
beneplacitus ero
2. Person Singular
beneplacitus eris
3. Person Singular
beneplacitus erit
1. Person Plural
beneplaciti erimus
2. Person Plural
beneplaciti eritis
3. Person Plural
beneplaciti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
beneplacere
Vorzeitigkeit
beneplacuisse
Nachzeitigkeit
beneplaciturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
beneplaceri beneplacerier
Vorzeitigkeit
beneplacitum esse
Nachzeitigkeit
beneplacitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
beneplace
!
2. Person Plural
beneplacete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
beneplaceto
3. Person Singular
beneplaceto
2. Person Plural
beneplacetote
3. Person Plural
beneplacento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
beneplacere
Genitiv
beneplacendi
Dativ
beneplacendo
Akkusativ
beneplacendum
Ablativ
beneplacendo
Vokativ
beneplacende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
beneplacendus
beneplacenda
beneplacendum
Genitiv
beneplacendi
beneplacendae
beneplacendi
Dativ
beneplacendo
beneplacendae
beneplacendo
Akkusativ
beneplacendum
beneplacendam
beneplacendum
Ablativ
beneplacendo
beneplacenda
beneplacendo
Vokativ
beneplacende
beneplacenda
beneplacendum
Plural
Nominativ
beneplacendi
beneplacendae
beneplacenda
Genitiv
beneplacendorum
beneplacendarum
beneplacendorum
Dativ
beneplacendis
beneplacendis
beneplacendis
Akkusativ
beneplacendos
beneplacendas
beneplacenda
Ablativ
beneplacendis
beneplacendis
beneplacendis
Vokativ
beneplacendi
beneplacendae
beneplacenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
beneplacens
beneplacens
beneplacens
Genitiv
beneplacentis
beneplacentis
beneplacentis
Dativ
beneplacenti
beneplacenti
beneplacenti
Akkusativ
beneplacentem
beneplacentem
beneplacens
Ablativ
beneplacenti beneplacente
beneplacenti beneplacente
beneplacenti beneplacente
Vokativ
beneplacens
beneplacens
beneplacens
Plural
Nominativ
beneplacentes
beneplacentes
beneplacentia
Genitiv
beneplacentium beneplacentum
beneplacentium beneplacentum
beneplacentium beneplacentum
Dativ
beneplacentibus
beneplacentibus
beneplacentibus
Akkusativ
beneplacentes
beneplacentes
beneplacentia
Ablativ
beneplacentibus
beneplacentibus
beneplacentibus
Vokativ
beneplacentes
beneplacentes
beneplacentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
beneplacitus
beneplacita
beneplacitum
Genitiv
beneplaciti
beneplacitae
beneplaciti
Dativ
beneplacito
beneplacitae
beneplacito
Akkusativ
beneplacitum
beneplacitam
beneplacitum
Ablativ
beneplacito
beneplacita
beneplacito
Vokativ
beneplacite
beneplacita
beneplacitum
Plural
Nominativ
beneplaciti
beneplacitae
beneplacita
Genitiv
beneplacitorum
beneplacitarum
beneplacitorum
Dativ
beneplacitis
beneplacitis
beneplacitis
Akkusativ
beneplacitos
beneplacitas
beneplacita
Ablativ
beneplacitis
beneplacitis
beneplacitis
Vokativ
beneplaciti
beneplacitae
beneplacita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
beneplaciturus
beneplacitura
beneplaciturum
Genitiv
beneplacituri
beneplaciturae
beneplacituri
Dativ
beneplacituro
beneplaciturae
beneplacituro
Akkusativ
beneplaciturum
beneplacituram
beneplaciturum
Ablativ
beneplacituro
beneplacitura
beneplacituro
Vokativ
beneplaciture
beneplacitura
beneplaciturum
Plural
Nominativ
beneplacituri
beneplaciturae
beneplacitura
Genitiv
beneplaciturorum
beneplaciturarum
beneplaciturorum
Dativ
beneplacituris
beneplacituris
beneplacituris
Akkusativ
beneplacituros
beneplacituras
beneplacitura
Ablativ
beneplacituris
beneplacituris
beneplacituris
Vokativ
beneplacituri
beneplaciturae
beneplacitura
Supina
Supin I
Supin II
beneplacitum
beneplacitu