Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
certare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
certari auch noch Formen von:
certari (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certo
|
ich kämpfe |
| 2. Person Singular |
certas
|
du kämpfst |
| 3. Person Singular |
certat
|
er/sie/es kämpft |
| 1. Person Plural |
certamus
|
wir kämpfen |
| 2. Person Plural |
certatis
|
ihr kämpft |
| 3. Person Plural |
certant
|
sie kämpfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certor
|
|
| 2. Person Singular |
certaris certare
|
|
| 3. Person Singular |
certatur
|
|
| 1. Person Plural |
certamur
|
|
| 2. Person Plural |
certamini
|
|
| 3. Person Plural |
certantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certem
|
ich kämpfe |
| 2. Person Singular |
certes
|
du kämpfest |
| 3. Person Singular |
certet
|
er/sie/es kämpfe |
| 1. Person Plural |
certemus
|
wir kämpfen |
| 2. Person Plural |
certetis
|
ihr kämpfet |
| 3. Person Plural |
certent
|
sie kämpfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certer
|
|
| 2. Person Singular |
certeris certere
|
|
| 3. Person Singular |
certetur
|
|
| 1. Person Plural |
certemur
|
|
| 2. Person Plural |
certemini
|
|
| 3. Person Plural |
certentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabam
|
ich kämpfte |
| 2. Person Singular |
certabas
|
du kämpftest |
| 3. Person Singular |
certabat
|
er/sie/es kämpfte |
| 1. Person Plural |
certabamus
|
wir kämpften |
| 2. Person Plural |
certabatis
|
ihr kämpftet |
| 3. Person Plural |
certabant
|
sie kämpften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certabar
|
|
| 2. Person Singular |
certabaris certabare
|
|
| 3. Person Singular |
certabatur
|
|
| 1. Person Plural |
certabamur
|
|
| 2. Person Plural |
certabamini
|
|
| 3. Person Plural |
certabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certarem
|
ich kämpfte |
| 2. Person Singular |
certares
|
du kämpftest |
| 3. Person Singular |
certaret
|
er/sie/es kämpfte |
| 1. Person Plural |
certaremus
|
wir kämpften |
| 2. Person Plural |
certaretis
|
ihr kämpftet |
| 3. Person Plural |
certarent
|
sie kämpften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certarer
|
|
| 2. Person Singular |
certareris certarere
|
|
| 3. Person Singular |
certaretur
|
|
| 1. Person Plural |
certaremur
|
|
| 2. Person Plural |
certaremini
|
|
| 3. Person Plural |
certarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabo
|
ich werde kämpfen |
| 2. Person Singular |
certabis
|
du wirst kämpfen |
| 3. Person Singular |
certabit
|
er/sie/es wird kämpfen |
| 1. Person Plural |
certabimus
|
wir werden kämpfen |
| 2. Person Plural |
certabitis
|
ihr werdet kämpfen |
| 3. Person Plural |
certabunt
|
sie werden kämpfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certabor
|
|
| 2. Person Singular |
certaberis certabere
|
|
| 3. Person Singular |
certabitur
|
|
| 1. Person Plural |
certabimur
|
|
| 2. Person Plural |
certabimini
|
|
| 3. Person Plural |
certabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavi
|
ich habe gekämpft |
| 2. Person Singular |
certavisti
|
du hast gekämpft |
| 3. Person Singular |
certavit
|
er/sie/es hat gekämpft |
| 1. Person Plural |
certavimus
|
wir haben gekämpft |
| 2. Person Plural |
certavistis
|
ihr habt gekämpft |
| 3. Person Plural |
certaverunt certavere
|
sie haben gekämpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
certatus es
|
|
| 3. Person Singular |
certatus est
|
|
| 1. Person Plural |
certati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
certati estis
|
|
| 3. Person Plural |
certati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certaverim
|
ich habe gekämpft |
| 2. Person Singular |
certaveris
|
du habest gekämpft |
| 3. Person Singular |
certaverit
|
er/sie/es habe gekämpft |
| 1. Person Plural |
certaverimus
|
wir haben gekämpft |
| 2. Person Plural |
certaveritis
|
ihr habet gekämpft |
| 3. Person Plural |
certaverint
|
sie haben gekämpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
certatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
certatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
certati simus
|
|
| 2. Person Plural |
certati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
certati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certaveram
|
ich hatte gekämpft |
| 2. Person Singular |
certaveras
|
du hattest gekämpft |
| 3. Person Singular |
certaverat
|
er/sie/es hatte gekämpft |
| 1. Person Plural |
certaveramus
|
wir hatten gekämpft |
| 2. Person Plural |
certaveratis
|
ihr hattet gekämpft |
| 3. Person Plural |
certaverant
|
sie hatten gekämpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
certatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
certatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
certati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
certati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
certati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavissem
|
ich hätte gekämpft |
| 2. Person Singular |
certavisses
|
du hättest gekämpft |
| 3. Person Singular |
certavisset
|
er/sie/es hätte gekämpft |
| 1. Person Plural |
certavissemus
|
wir hätten gekämpft |
| 2. Person Plural |
certavissetis
|
ihr hättet gekämpft |
| 3. Person Plural |
certavissent
|
sie hätten gekämpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
certatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
certatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
certati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
certati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
certati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavero
|
ich werde gekämpft haben |
| 2. Person Singular |
certaveris
|
du wirst gekämpft haben |
| 3. Person Singular |
certaverit
|
er/sie/es wird gekämpft haben |
| 1. Person Plural |
certaverimus
|
wir werden gekämpft haben |
| 2. Person Plural |
certaveritis
|
ihr werdet gekämpft haben |
| 3. Person Plural |
certaverint
|
sie werden gekämpft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
certatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
certatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
certati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
certati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
certati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
certare
|
kämpfen |
| Vorzeitigkeit |
certavisse
|
gekämpft haben |
| Nachzeitigkeit |
certaturum esse
|
kämpfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
certari certarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
certatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
certatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
certa
|
kämpfe; kämpf! |
| 2. Person Plural |
certate
|
kämpft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
certato
|
| 3. Person Singular |
certato
|
| 2. Person Plural |
certatote
|
| 3. Person Plural |
certanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
certare
|
das Kämpfen |
| Genitiv |
certandi
|
des Kämpfens |
| Dativ |
certando
|
dem Kämpfen |
| Akkusativ |
certandum
|
das Kämpfen |
| Ablativ |
certando
|
durch das Kämpfen |
| Vokativ |
certande
|
Kämpfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certandus
|
certanda
|
certandum
|
| Genitiv |
certandi
|
certandae
|
certandi
|
| Dativ |
certando
|
certandae
|
certando
|
| Akkusativ |
certandum
|
certandam
|
certandum
|
| Ablativ |
certando
|
certanda
|
certando
|
| Vokativ |
certande
|
certanda
|
certandum
|
Plural
| Nominativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
| Genitiv |
certandorum
|
certandarum
|
certandorum
|
| Dativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Akkusativ |
certandos
|
certandas
|
certanda
|
| Ablativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Vokativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certans
|
certans
|
certans
|
| Genitiv |
certantis
|
certantis
|
certantis
|
| Dativ |
certanti
|
certanti
|
certanti
|
| Akkusativ |
certantem
|
certantem
|
certans
|
| Ablativ |
certanti certante
|
certanti certante
|
certanti certante
|
| Vokativ |
certans
|
certans
|
certans
|
Plural
| Nominativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Genitiv |
certantium certantum
|
certantium certantum
|
certantium certantum
|
| Dativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Akkusativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Ablativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Vokativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certatus
|
certata
|
certatum
|
| Genitiv |
certati
|
certatae
|
certati
|
| Dativ |
certato
|
certatae
|
certato
|
| Akkusativ |
certatum
|
certatam
|
certatum
|
| Ablativ |
certato
|
certata
|
certato
|
| Vokativ |
certate
|
certata
|
certatum
|
Plural
| Nominativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
| Genitiv |
certatorum
|
certatarum
|
certatorum
|
| Dativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Akkusativ |
certatos
|
certatas
|
certata
|
| Ablativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Vokativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certaturus
|
certatura
|
certaturum
|
| Genitiv |
certaturi
|
certaturae
|
certaturi
|
| Dativ |
certaturo
|
certaturae
|
certaturo
|
| Akkusativ |
certaturum
|
certaturam
|
certaturum
|
| Ablativ |
certaturo
|
certatura
|
certaturo
|
| Vokativ |
certature
|
certatura
|
certaturum
|
Plural
| Nominativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
| Genitiv |
certaturorum
|
certaturarum
|
certaturorum
|
| Dativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Akkusativ |
certaturos
|
certaturas
|
certatura
|
| Ablativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Vokativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
certatum
|
certatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certo
|
ich ringe |
| 2. Person Singular |
certas
|
du ringst |
| 3. Person Singular |
certat
|
er/sie/es ringt |
| 1. Person Plural |
certamus
|
wir ringen |
| 2. Person Plural |
certatis
|
ihr ringt |
| 3. Person Plural |
certant
|
sie ringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certor
|
|
| 2. Person Singular |
certaris certare
|
|
| 3. Person Singular |
certatur
|
|
| 1. Person Plural |
certamur
|
|
| 2. Person Plural |
certamini
|
|
| 3. Person Plural |
certantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certem
|
ich ringe |
| 2. Person Singular |
certes
|
du ringest |
| 3. Person Singular |
certet
|
er/sie/es ringe |
| 1. Person Plural |
certemus
|
wir ringen |
| 2. Person Plural |
certetis
|
ihr ringet |
| 3. Person Plural |
certent
|
sie ringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certer
|
|
| 2. Person Singular |
certeris certere
|
|
| 3. Person Singular |
certetur
|
|
| 1. Person Plural |
certemur
|
|
| 2. Person Plural |
certemini
|
|
| 3. Person Plural |
certentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabam
|
ich rang |
| 2. Person Singular |
certabas
|
du rangst |
| 3. Person Singular |
certabat
|
er/sie/es rang |
| 1. Person Plural |
certabamus
|
wir rangen |
| 2. Person Plural |
certabatis
|
ihr rangt |
| 3. Person Plural |
certabant
|
sie rangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certabar
|
|
| 2. Person Singular |
certabaris certabare
|
|
| 3. Person Singular |
certabatur
|
|
| 1. Person Plural |
certabamur
|
|
| 2. Person Plural |
certabamini
|
|
| 3. Person Plural |
certabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certarem
|
ich ränge |
| 2. Person Singular |
certares
|
du rängest |
| 3. Person Singular |
certaret
|
er/sie/es ränge |
| 1. Person Plural |
certaremus
|
wir rängen |
| 2. Person Plural |
certaretis
|
ihr ränget |
| 3. Person Plural |
certarent
|
sie rängen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certarer
|
|
| 2. Person Singular |
certareris certarere
|
|
| 3. Person Singular |
certaretur
|
|
| 1. Person Plural |
certaremur
|
|
| 2. Person Plural |
certaremini
|
|
| 3. Person Plural |
certarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabo
|
ich werde ringen |
| 2. Person Singular |
certabis
|
du wirst ringen |
| 3. Person Singular |
certabit
|
er/sie/es wird ringen |
| 1. Person Plural |
certabimus
|
wir werden ringen |
| 2. Person Plural |
certabitis
|
ihr werdet ringen |
| 3. Person Plural |
certabunt
|
sie werden ringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certabor
|
|
| 2. Person Singular |
certaberis certabere
|
|
| 3. Person Singular |
certabitur
|
|
| 1. Person Plural |
certabimur
|
|
| 2. Person Plural |
certabimini
|
|
| 3. Person Plural |
certabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavi
|
ich habe gerungen |
| 2. Person Singular |
certavisti
|
du hast gerungen |
| 3. Person Singular |
certavit
|
er/sie/es hat gerungen |
| 1. Person Plural |
certavimus
|
wir haben gerungen |
| 2. Person Plural |
certavistis
|
ihr habt gerungen |
| 3. Person Plural |
certaverunt certavere
|
sie haben gerungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
certatus es
|
|
| 3. Person Singular |
certatus est
|
|
| 1. Person Plural |
certati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
certati estis
|
|
| 3. Person Plural |
certati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certaverim
|
ich habe gerungen |
| 2. Person Singular |
certaveris
|
du habest gerungen |
| 3. Person Singular |
certaverit
|
er/sie/es habe gerungen |
| 1. Person Plural |
certaverimus
|
wir haben gerungen |
| 2. Person Plural |
certaveritis
|
ihr habet gerungen |
| 3. Person Plural |
certaverint
|
sie haben gerungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
certatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
certatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
certati simus
|
|
| 2. Person Plural |
certati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
certati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certaveram
|
ich hatte gerungen |
| 2. Person Singular |
certaveras
|
du hattest gerungen |
| 3. Person Singular |
certaverat
|
er/sie/es hatte gerungen |
| 1. Person Plural |
certaveramus
|
wir hatten gerungen |
| 2. Person Plural |
certaveratis
|
ihr hattet gerungen |
| 3. Person Plural |
certaverant
|
sie hatten gerungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
certatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
certatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
certati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
certati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
certati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavissem
|
ich hätte gerungen |
| 2. Person Singular |
certavisses
|
du hättest gerungen |
| 3. Person Singular |
certavisset
|
er/sie/es hätte gerungen |
| 1. Person Plural |
certavissemus
|
wir hätten gerungen |
| 2. Person Plural |
certavissetis
|
ihr hättet gerungen |
| 3. Person Plural |
certavissent
|
sie hätten gerungen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
certatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
certatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
certati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
certati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
certati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavero
|
ich werde gerungen haben |
| 2. Person Singular |
certaveris
|
du wirst gerungen haben |
| 3. Person Singular |
certaverit
|
er/sie/es wird gerungen haben |
| 1. Person Plural |
certaverimus
|
wir werden gerungen haben |
| 2. Person Plural |
certaveritis
|
ihr werdet gerungen haben |
| 3. Person Plural |
certaverint
|
sie werden gerungen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
certatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
certatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
certati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
certati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
certati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
certare
|
ringen |
| Vorzeitigkeit |
certavisse
|
gerungen haben |
| Nachzeitigkeit |
certaturum esse
|
ringen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
certari certarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
certatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
certatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
certa
|
ringe; ring! |
| 2. Person Plural |
certate
|
ringt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
certato
|
| 3. Person Singular |
certato
|
| 2. Person Plural |
certatote
|
| 3. Person Plural |
certanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
certare
|
das Ringen |
| Genitiv |
certandi
|
des Ringens |
| Dativ |
certando
|
dem Ringen |
| Akkusativ |
certandum
|
das Ringen |
| Ablativ |
certando
|
durch das Ringen |
| Vokativ |
certande
|
Ringen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certandus
|
certanda
|
certandum
|
| Genitiv |
certandi
|
certandae
|
certandi
|
| Dativ |
certando
|
certandae
|
certando
|
| Akkusativ |
certandum
|
certandam
|
certandum
|
| Ablativ |
certando
|
certanda
|
certando
|
| Vokativ |
certande
|
certanda
|
certandum
|
Plural
| Nominativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
| Genitiv |
certandorum
|
certandarum
|
certandorum
|
| Dativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Akkusativ |
certandos
|
certandas
|
certanda
|
| Ablativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Vokativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certans
|
certans
|
certans
|
| Genitiv |
certantis
|
certantis
|
certantis
|
| Dativ |
certanti
|
certanti
|
certanti
|
| Akkusativ |
certantem
|
certantem
|
certans
|
| Ablativ |
certanti certante
|
certanti certante
|
certanti certante
|
| Vokativ |
certans
|
certans
|
certans
|
Plural
| Nominativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Genitiv |
certantium certantum
|
certantium certantum
|
certantium certantum
|
| Dativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Akkusativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Ablativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Vokativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certatus
|
certata
|
certatum
|
| Genitiv |
certati
|
certatae
|
certati
|
| Dativ |
certato
|
certatae
|
certato
|
| Akkusativ |
certatum
|
certatam
|
certatum
|
| Ablativ |
certato
|
certata
|
certato
|
| Vokativ |
certate
|
certata
|
certatum
|
Plural
| Nominativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
| Genitiv |
certatorum
|
certatarum
|
certatorum
|
| Dativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Akkusativ |
certatos
|
certatas
|
certata
|
| Ablativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Vokativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certaturus
|
certatura
|
certaturum
|
| Genitiv |
certaturi
|
certaturae
|
certaturi
|
| Dativ |
certaturo
|
certaturae
|
certaturo
|
| Akkusativ |
certaturum
|
certaturam
|
certaturum
|
| Ablativ |
certaturo
|
certatura
|
certaturo
|
| Vokativ |
certature
|
certatura
|
certaturum
|
Plural
| Nominativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
| Genitiv |
certaturorum
|
certaturarum
|
certaturorum
|
| Dativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Akkusativ |
certaturos
|
certaturas
|
certatura
|
| Ablativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Vokativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
certatum
|
certatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certo
|
ich bemühe mich |
| 2. Person Singular |
certas
|
du bemühst dich |
| 3. Person Singular |
certat
|
er/sie/es bemüht sich |
| 1. Person Plural |
certamus
|
wir bemühen uns |
| 2. Person Plural |
certatis
|
ihr bemüht euch |
| 3. Person Plural |
certant
|
sie bemühen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certor
|
|
| 2. Person Singular |
certaris certare
|
|
| 3. Person Singular |
certatur
|
|
| 1. Person Plural |
certamur
|
|
| 2. Person Plural |
certamini
|
|
| 3. Person Plural |
certantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certem
|
ich bemühe mich |
| 2. Person Singular |
certes
|
du bemühest dich |
| 3. Person Singular |
certet
|
er/sie/es bemühe sich |
| 1. Person Plural |
certemus
|
wir bemühen uns |
| 2. Person Plural |
certetis
|
ihr bemühet euch |
| 3. Person Plural |
certent
|
sie bemühen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certer
|
|
| 2. Person Singular |
certeris certere
|
|
| 3. Person Singular |
certetur
|
|
| 1. Person Plural |
certemur
|
|
| 2. Person Plural |
certemini
|
|
| 3. Person Plural |
certentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabam
|
ich bemühte mich |
| 2. Person Singular |
certabas
|
du bemühtest dich |
| 3. Person Singular |
certabat
|
er/sie/es bemühte sich |
| 1. Person Plural |
certabamus
|
wir bemühten uns |
| 2. Person Plural |
certabatis
|
ihr bemühtet euch |
| 3. Person Plural |
certabant
|
sie bemühten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certabar
|
|
| 2. Person Singular |
certabaris certabare
|
|
| 3. Person Singular |
certabatur
|
|
| 1. Person Plural |
certabamur
|
|
| 2. Person Plural |
certabamini
|
|
| 3. Person Plural |
certabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certarem
|
ich bemühte mich |
| 2. Person Singular |
certares
|
du bemühtest dich |
| 3. Person Singular |
certaret
|
er/sie/es bemühte sich |
| 1. Person Plural |
certaremus
|
wir bemühten uns |
| 2. Person Plural |
certaretis
|
ihr bemühtet euch |
| 3. Person Plural |
certarent
|
sie bemühten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certarer
|
|
| 2. Person Singular |
certareris certarere
|
|
| 3. Person Singular |
certaretur
|
|
| 1. Person Plural |
certaremur
|
|
| 2. Person Plural |
certaremini
|
|
| 3. Person Plural |
certarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabo
|
ich werde mich bemühen |
| 2. Person Singular |
certabis
|
du wirst dich bemühen |
| 3. Person Singular |
certabit
|
er/sie/es wird sich bemühen |
| 1. Person Plural |
certabimus
|
wir werden uns bemühen |
| 2. Person Plural |
certabitis
|
ihr werdet euch bemühen |
| 3. Person Plural |
certabunt
|
sie werden sich bemühen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certabor
|
|
| 2. Person Singular |
certaberis certabere
|
|
| 3. Person Singular |
certabitur
|
|
| 1. Person Plural |
certabimur
|
|
| 2. Person Plural |
certabimini
|
|
| 3. Person Plural |
certabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavi
|
ich habe mich bemüht |
| 2. Person Singular |
certavisti
|
du hast dich bemüht |
| 3. Person Singular |
certavit
|
er/sie/es hat sich bemüht |
| 1. Person Plural |
certavimus
|
wir haben uns bemüht |
| 2. Person Plural |
certavistis
|
ihr habt euch bemüht |
| 3. Person Plural |
certaverunt certavere
|
sie haben sich bemüht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
certatus es
|
|
| 3. Person Singular |
certatus est
|
|
| 1. Person Plural |
certati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
certati estis
|
|
| 3. Person Plural |
certati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certaverim
|
ich habe mich bemüht |
| 2. Person Singular |
certaveris
|
du habest dich bemüht |
| 3. Person Singular |
certaverit
|
er/sie/es habe sich bemüht |
| 1. Person Plural |
certaverimus
|
wir haben uns bemüht |
| 2. Person Plural |
certaveritis
|
ihr habet euch bemüht |
| 3. Person Plural |
certaverint
|
sie haben sich bemüht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
certatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
certatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
certati simus
|
|
| 2. Person Plural |
certati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
certati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certaveram
|
ich hatte mich bemüht |
| 2. Person Singular |
certaveras
|
du hattest dich bemüht |
| 3. Person Singular |
certaverat
|
er/sie/es hatte sich bemüht |
| 1. Person Plural |
certaveramus
|
wir hatten uns bemüht |
| 2. Person Plural |
certaveratis
|
ihr hattet euch bemüht |
| 3. Person Plural |
certaverant
|
sie hatten sich bemüht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
certatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
certatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
certati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
certati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
certati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavissem
|
ich hätte mich bemüht |
| 2. Person Singular |
certavisses
|
du hättest dich bemüht |
| 3. Person Singular |
certavisset
|
er/sie/es hätte sich bemüht |
| 1. Person Plural |
certavissemus
|
wir hätten uns bemüht |
| 2. Person Plural |
certavissetis
|
ihr hättet euch bemüht |
| 3. Person Plural |
certavissent
|
sie hätten sich bemüht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
certatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
certatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
certati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
certati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
certati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavero
|
ich werde mich bemüht haben |
| 2. Person Singular |
certaveris
|
du wirst dich bemüht haben |
| 3. Person Singular |
certaverit
|
er/sie/es wird sich bemüht haben |
| 1. Person Plural |
certaverimus
|
wir werden uns bemüht haben |
| 2. Person Plural |
certaveritis
|
ihr werdet euch bemüht haben |
| 3. Person Plural |
certaverint
|
sie werden sich bemüht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
certatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
certatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
certati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
certati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
certati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
certare
|
sich bemühen |
| Vorzeitigkeit |
certavisse
|
sich bemüht haben |
| Nachzeitigkeit |
certaturum esse
|
sich bemühen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
certari certarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
certatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
certatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
certa
|
bemühe dich; bemüh dich! |
| 2. Person Plural |
certate
|
bemüht euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
certato
|
| 3. Person Singular |
certato
|
| 2. Person Plural |
certatote
|
| 3. Person Plural |
certanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
certare
|
das Sich bemühen |
| Genitiv |
certandi
|
des Sich bemühens |
| Dativ |
certando
|
dem Sich bemühen |
| Akkusativ |
certandum
|
das Sich bemühen |
| Ablativ |
certando
|
durch das Sich bemühen |
| Vokativ |
certande
|
Sich bemühen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certandus
|
certanda
|
certandum
|
| Genitiv |
certandi
|
certandae
|
certandi
|
| Dativ |
certando
|
certandae
|
certando
|
| Akkusativ |
certandum
|
certandam
|
certandum
|
| Ablativ |
certando
|
certanda
|
certando
|
| Vokativ |
certande
|
certanda
|
certandum
|
Plural
| Nominativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
| Genitiv |
certandorum
|
certandarum
|
certandorum
|
| Dativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Akkusativ |
certandos
|
certandas
|
certanda
|
| Ablativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Vokativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certans
|
certans
|
certans
|
| Genitiv |
certantis
|
certantis
|
certantis
|
| Dativ |
certanti
|
certanti
|
certanti
|
| Akkusativ |
certantem
|
certantem
|
certans
|
| Ablativ |
certanti certante
|
certanti certante
|
certanti certante
|
| Vokativ |
certans
|
certans
|
certans
|
Plural
| Nominativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Genitiv |
certantium certantum
|
certantium certantum
|
certantium certantum
|
| Dativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Akkusativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Ablativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Vokativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certatus
|
certata
|
certatum
|
| Genitiv |
certati
|
certatae
|
certati
|
| Dativ |
certato
|
certatae
|
certato
|
| Akkusativ |
certatum
|
certatam
|
certatum
|
| Ablativ |
certato
|
certata
|
certato
|
| Vokativ |
certate
|
certata
|
certatum
|
Plural
| Nominativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
| Genitiv |
certatorum
|
certatarum
|
certatorum
|
| Dativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Akkusativ |
certatos
|
certatas
|
certata
|
| Ablativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Vokativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certaturus
|
certatura
|
certaturum
|
| Genitiv |
certaturi
|
certaturae
|
certaturi
|
| Dativ |
certaturo
|
certaturae
|
certaturo
|
| Akkusativ |
certaturum
|
certaturam
|
certaturum
|
| Ablativ |
certaturo
|
certatura
|
certaturo
|
| Vokativ |
certature
|
certatura
|
certaturum
|
Plural
| Nominativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
| Genitiv |
certaturorum
|
certaturarum
|
certaturorum
|
| Dativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Akkusativ |
certaturos
|
certaturas
|
certatura
|
| Ablativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Vokativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
certatum
|
certatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certo
|
ich messe mich |
| 2. Person Singular |
certas
|
du misst dich |
| 3. Person Singular |
certat
|
er/sie/es misst sich |
| 1. Person Plural |
certamus
|
wir messen uns |
| 2. Person Plural |
certatis
|
ihr messt euch |
| 3. Person Plural |
certant
|
sie messen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certor
|
|
| 2. Person Singular |
certaris certare
|
|
| 3. Person Singular |
certatur
|
|
| 1. Person Plural |
certamur
|
|
| 2. Person Plural |
certamini
|
|
| 3. Person Plural |
certantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certem
|
ich messe mich |
| 2. Person Singular |
certes
|
du messest dich |
| 3. Person Singular |
certet
|
er/sie/es messe sich |
| 1. Person Plural |
certemus
|
wir messen uns |
| 2. Person Plural |
certetis
|
ihr messet euch |
| 3. Person Plural |
certent
|
sie messen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certer
|
|
| 2. Person Singular |
certeris certere
|
|
| 3. Person Singular |
certetur
|
|
| 1. Person Plural |
certemur
|
|
| 2. Person Plural |
certemini
|
|
| 3. Person Plural |
certentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabam
|
ich maß mich |
| 2. Person Singular |
certabas
|
du maßest dich |
| 3. Person Singular |
certabat
|
er/sie/es maß sich |
| 1. Person Plural |
certabamus
|
wir maßen uns |
| 2. Person Plural |
certabatis
|
ihr maßt euch |
| 3. Person Plural |
certabant
|
sie maßen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certabar
|
|
| 2. Person Singular |
certabaris certabare
|
|
| 3. Person Singular |
certabatur
|
|
| 1. Person Plural |
certabamur
|
|
| 2. Person Plural |
certabamini
|
|
| 3. Person Plural |
certabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certarem
|
ich mäße mich |
| 2. Person Singular |
certares
|
du mäßest dich |
| 3. Person Singular |
certaret
|
er/sie/es mäße sich |
| 1. Person Plural |
certaremus
|
wir mäßen uns |
| 2. Person Plural |
certaretis
|
ihr mäßet euch |
| 3. Person Plural |
certarent
|
sie mäßen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certarer
|
|
| 2. Person Singular |
certareris certarere
|
|
| 3. Person Singular |
certaretur
|
|
| 1. Person Plural |
certaremur
|
|
| 2. Person Plural |
certaremini
|
|
| 3. Person Plural |
certarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabo
|
ich werde mich messen |
| 2. Person Singular |
certabis
|
du wirst dich messen |
| 3. Person Singular |
certabit
|
er/sie/es wird sich messen |
| 1. Person Plural |
certabimus
|
wir werden uns messen |
| 2. Person Plural |
certabitis
|
ihr werdet euch messen |
| 3. Person Plural |
certabunt
|
sie werden sich messen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certabor
|
|
| 2. Person Singular |
certaberis certabere
|
|
| 3. Person Singular |
certabitur
|
|
| 1. Person Plural |
certabimur
|
|
| 2. Person Plural |
certabimini
|
|
| 3. Person Plural |
certabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavi
|
ich habe mich gemessen |
| 2. Person Singular |
certavisti
|
du hast dich gemessen |
| 3. Person Singular |
certavit
|
er/sie/es hat sich gemessen |
| 1. Person Plural |
certavimus
|
wir haben uns gemessen |
| 2. Person Plural |
certavistis
|
ihr habt euch gemessen |
| 3. Person Plural |
certaverunt certavere
|
sie haben sich gemessen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
certatus es
|
|
| 3. Person Singular |
certatus est
|
|
| 1. Person Plural |
certati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
certati estis
|
|
| 3. Person Plural |
certati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certaverim
|
ich habe mich gemessen |
| 2. Person Singular |
certaveris
|
du habest dich gemessen |
| 3. Person Singular |
certaverit
|
er/sie/es habe sich gemessen |
| 1. Person Plural |
certaverimus
|
wir haben uns gemessen |
| 2. Person Plural |
certaveritis
|
ihr habet euch gemessen |
| 3. Person Plural |
certaverint
|
sie haben sich gemessen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
certatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
certatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
certati simus
|
|
| 2. Person Plural |
certati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
certati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certaveram
|
ich hatte mich gemessen |
| 2. Person Singular |
certaveras
|
du hattest dich gemessen |
| 3. Person Singular |
certaverat
|
er/sie/es hatte sich gemessen |
| 1. Person Plural |
certaveramus
|
wir hatten uns gemessen |
| 2. Person Plural |
certaveratis
|
ihr hattet euch gemessen |
| 3. Person Plural |
certaverant
|
sie hatten sich gemessen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
certatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
certatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
certati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
certati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
certati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavissem
|
ich hätte mich gemessen |
| 2. Person Singular |
certavisses
|
du hättest dich gemessen |
| 3. Person Singular |
certavisset
|
er/sie/es hätte sich gemessen |
| 1. Person Plural |
certavissemus
|
wir hätten uns gemessen |
| 2. Person Plural |
certavissetis
|
ihr hättet euch gemessen |
| 3. Person Plural |
certavissent
|
sie hätten sich gemessen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
certatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
certatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
certati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
certati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
certati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavero
|
ich werde mich gemessen haben |
| 2. Person Singular |
certaveris
|
du wirst dich gemessen haben |
| 3. Person Singular |
certaverit
|
er/sie/es wird sich gemessen haben |
| 1. Person Plural |
certaverimus
|
wir werden uns gemessen haben |
| 2. Person Plural |
certaveritis
|
ihr werdet euch gemessen haben |
| 3. Person Plural |
certaverint
|
sie werden sich gemessen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
certatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
certatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
certati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
certati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
certati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
certare
|
sich messen |
| Vorzeitigkeit |
certavisse
|
sich gemessen haben |
| Nachzeitigkeit |
certaturum esse
|
sich messen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
certari certarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
certatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
certatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
certa
|
miss dich! |
| 2. Person Plural |
certate
|
messt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
certato
|
| 3. Person Singular |
certato
|
| 2. Person Plural |
certatote
|
| 3. Person Plural |
certanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
certare
|
das Sich messen |
| Genitiv |
certandi
|
des Sich messens |
| Dativ |
certando
|
dem Sich messen |
| Akkusativ |
certandum
|
das Sich messen |
| Ablativ |
certando
|
durch das Sich messen |
| Vokativ |
certande
|
Sich messen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certandus
|
certanda
|
certandum
|
| Genitiv |
certandi
|
certandae
|
certandi
|
| Dativ |
certando
|
certandae
|
certando
|
| Akkusativ |
certandum
|
certandam
|
certandum
|
| Ablativ |
certando
|
certanda
|
certando
|
| Vokativ |
certande
|
certanda
|
certandum
|
Plural
| Nominativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
| Genitiv |
certandorum
|
certandarum
|
certandorum
|
| Dativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Akkusativ |
certandos
|
certandas
|
certanda
|
| Ablativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Vokativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certans
|
certans
|
certans
|
| Genitiv |
certantis
|
certantis
|
certantis
|
| Dativ |
certanti
|
certanti
|
certanti
|
| Akkusativ |
certantem
|
certantem
|
certans
|
| Ablativ |
certanti certante
|
certanti certante
|
certanti certante
|
| Vokativ |
certans
|
certans
|
certans
|
Plural
| Nominativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Genitiv |
certantium certantum
|
certantium certantum
|
certantium certantum
|
| Dativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Akkusativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Ablativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Vokativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certatus
|
certata
|
certatum
|
| Genitiv |
certati
|
certatae
|
certati
|
| Dativ |
certato
|
certatae
|
certato
|
| Akkusativ |
certatum
|
certatam
|
certatum
|
| Ablativ |
certato
|
certata
|
certato
|
| Vokativ |
certate
|
certata
|
certatum
|
Plural
| Nominativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
| Genitiv |
certatorum
|
certatarum
|
certatorum
|
| Dativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Akkusativ |
certatos
|
certatas
|
certata
|
| Ablativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Vokativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certaturus
|
certatura
|
certaturum
|
| Genitiv |
certaturi
|
certaturae
|
certaturi
|
| Dativ |
certaturo
|
certaturae
|
certaturo
|
| Akkusativ |
certaturum
|
certaturam
|
certaturum
|
| Ablativ |
certaturo
|
certatura
|
certaturo
|
| Vokativ |
certature
|
certatura
|
certaturum
|
Plural
| Nominativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
| Genitiv |
certaturorum
|
certaturarum
|
certaturorum
|
| Dativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Akkusativ |
certaturos
|
certaturas
|
certatura
|
| Ablativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Vokativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
certatum
|
certatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certo
|
|
| 2. Person Singular |
certas
|
|
| 3. Person Singular |
certat
|
|
| 1. Person Plural |
certamus
|
|
| 2. Person Plural |
certatis
|
|
| 3. Person Plural |
certant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certor
|
|
| 2. Person Singular |
certaris certare
|
|
| 3. Person Singular |
certatur
|
|
| 1. Person Plural |
certamur
|
|
| 2. Person Plural |
certamini
|
|
| 3. Person Plural |
certantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certem
|
|
| 2. Person Singular |
certes
|
|
| 3. Person Singular |
certet
|
|
| 1. Person Plural |
certemus
|
|
| 2. Person Plural |
certetis
|
|
| 3. Person Plural |
certent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certer
|
|
| 2. Person Singular |
certeris certere
|
|
| 3. Person Singular |
certetur
|
|
| 1. Person Plural |
certemur
|
|
| 2. Person Plural |
certemini
|
|
| 3. Person Plural |
certentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabam
|
|
| 2. Person Singular |
certabas
|
|
| 3. Person Singular |
certabat
|
|
| 1. Person Plural |
certabamus
|
|
| 2. Person Plural |
certabatis
|
|
| 3. Person Plural |
certabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certabar
|
|
| 2. Person Singular |
certabaris certabare
|
|
| 3. Person Singular |
certabatur
|
|
| 1. Person Plural |
certabamur
|
|
| 2. Person Plural |
certabamini
|
|
| 3. Person Plural |
certabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certarem
|
|
| 2. Person Singular |
certares
|
|
| 3. Person Singular |
certaret
|
|
| 1. Person Plural |
certaremus
|
|
| 2. Person Plural |
certaretis
|
|
| 3. Person Plural |
certarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certarer
|
|
| 2. Person Singular |
certareris certarere
|
|
| 3. Person Singular |
certaretur
|
|
| 1. Person Plural |
certaremur
|
|
| 2. Person Plural |
certaremini
|
|
| 3. Person Plural |
certarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabo
|
|
| 2. Person Singular |
certabis
|
|
| 3. Person Singular |
certabit
|
|
| 1. Person Plural |
certabimus
|
|
| 2. Person Plural |
certabitis
|
|
| 3. Person Plural |
certabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certabor
|
|
| 2. Person Singular |
certaberis certabere
|
|
| 3. Person Singular |
certabitur
|
|
| 1. Person Plural |
certabimur
|
|
| 2. Person Plural |
certabimini
|
|
| 3. Person Plural |
certabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavi
|
|
| 2. Person Singular |
certavisti
|
|
| 3. Person Singular |
certavit
|
|
| 1. Person Plural |
certavimus
|
|
| 2. Person Plural |
certavistis
|
|
| 3. Person Plural |
certaverunt certavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
certatus es
|
|
| 3. Person Singular |
certatus est
|
|
| 1. Person Plural |
certati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
certati estis
|
|
| 3. Person Plural |
certati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certaverim
|
|
| 2. Person Singular |
certaveris
|
|
| 3. Person Singular |
certaverit
|
|
| 1. Person Plural |
certaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
certaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
certaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
certatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
certatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
certati simus
|
|
| 2. Person Plural |
certati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
certati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certaveram
|
|
| 2. Person Singular |
certaveras
|
|
| 3. Person Singular |
certaverat
|
|
| 1. Person Plural |
certaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
certaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
certaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
certatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
certatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
certati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
certati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
certati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavissem
|
|
| 2. Person Singular |
certavisses
|
|
| 3. Person Singular |
certavisset
|
|
| 1. Person Plural |
certavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
certavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
certavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
certatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
certatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
certati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
certati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
certati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavero
|
|
| 2. Person Singular |
certaveris
|
|
| 3. Person Singular |
certaverit
|
|
| 1. Person Plural |
certaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
certaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
certaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
certatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
certatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
certati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
certati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
certati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
certare
|
|
| Vorzeitigkeit |
certavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
certaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
certari certarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
certatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
certatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
certa
|
! |
| 2. Person Plural |
certate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
certato
|
| 3. Person Singular |
certato
|
| 2. Person Plural |
certatote
|
| 3. Person Plural |
certanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
certare
|
|
| Genitiv |
certandi
|
|
| Dativ |
certando
|
|
| Akkusativ |
certandum
|
|
| Ablativ |
certando
|
|
| Vokativ |
certande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certandus
|
certanda
|
certandum
|
| Genitiv |
certandi
|
certandae
|
certandi
|
| Dativ |
certando
|
certandae
|
certando
|
| Akkusativ |
certandum
|
certandam
|
certandum
|
| Ablativ |
certando
|
certanda
|
certando
|
| Vokativ |
certande
|
certanda
|
certandum
|
Plural
| Nominativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
| Genitiv |
certandorum
|
certandarum
|
certandorum
|
| Dativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Akkusativ |
certandos
|
certandas
|
certanda
|
| Ablativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Vokativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certans
|
certans
|
certans
|
| Genitiv |
certantis
|
certantis
|
certantis
|
| Dativ |
certanti
|
certanti
|
certanti
|
| Akkusativ |
certantem
|
certantem
|
certans
|
| Ablativ |
certanti certante
|
certanti certante
|
certanti certante
|
| Vokativ |
certans
|
certans
|
certans
|
Plural
| Nominativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Genitiv |
certantium certantum
|
certantium certantum
|
certantium certantum
|
| Dativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Akkusativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Ablativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Vokativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certatus
|
certata
|
certatum
|
| Genitiv |
certati
|
certatae
|
certati
|
| Dativ |
certato
|
certatae
|
certato
|
| Akkusativ |
certatum
|
certatam
|
certatum
|
| Ablativ |
certato
|
certata
|
certato
|
| Vokativ |
certate
|
certata
|
certatum
|
Plural
| Nominativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
| Genitiv |
certatorum
|
certatarum
|
certatorum
|
| Dativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Akkusativ |
certatos
|
certatas
|
certata
|
| Ablativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Vokativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certaturus
|
certatura
|
certaturum
|
| Genitiv |
certaturi
|
certaturae
|
certaturi
|
| Dativ |
certaturo
|
certaturae
|
certaturo
|
| Akkusativ |
certaturum
|
certaturam
|
certaturum
|
| Ablativ |
certaturo
|
certatura
|
certaturo
|
| Vokativ |
certature
|
certatura
|
certaturum
|
Plural
| Nominativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
| Genitiv |
certaturorum
|
certaturarum
|
certaturorum
|
| Dativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Akkusativ |
certaturos
|
certaturas
|
certatura
|
| Ablativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Vokativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
certatum
|
certatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certo
|
ich wetteifere |
| 2. Person Singular |
certas
|
du wetteiferst |
| 3. Person Singular |
certat
|
er/sie/es wetteifert |
| 1. Person Plural |
certamus
|
wir wetteifern |
| 2. Person Plural |
certatis
|
ihr wetteifert |
| 3. Person Plural |
certant
|
sie wetteifern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certor
|
|
| 2. Person Singular |
certaris certare
|
|
| 3. Person Singular |
certatur
|
|
| 1. Person Plural |
certamur
|
|
| 2. Person Plural |
certamini
|
|
| 3. Person Plural |
certantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certem
|
ich wetteifere |
| 2. Person Singular |
certes
|
du wetteiferst |
| 3. Person Singular |
certet
|
er/sie/es wetteifere |
| 1. Person Plural |
certemus
|
wir wetteifern |
| 2. Person Plural |
certetis
|
ihr wetteifert |
| 3. Person Plural |
certent
|
sie wetteifern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certer
|
|
| 2. Person Singular |
certeris certere
|
|
| 3. Person Singular |
certetur
|
|
| 1. Person Plural |
certemur
|
|
| 2. Person Plural |
certemini
|
|
| 3. Person Plural |
certentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabam
|
ich wetteiferte |
| 2. Person Singular |
certabas
|
du wetteifertest |
| 3. Person Singular |
certabat
|
er/sie/es wetteiferte |
| 1. Person Plural |
certabamus
|
wir wetteiferten |
| 2. Person Plural |
certabatis
|
ihr wetteifertet |
| 3. Person Plural |
certabant
|
sie wetteiferten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certabar
|
|
| 2. Person Singular |
certabaris certabare
|
|
| 3. Person Singular |
certabatur
|
|
| 1. Person Plural |
certabamur
|
|
| 2. Person Plural |
certabamini
|
|
| 3. Person Plural |
certabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certarem
|
ich wetteiferte |
| 2. Person Singular |
certares
|
du wetteifertest |
| 3. Person Singular |
certaret
|
er/sie/es wetteiferte |
| 1. Person Plural |
certaremus
|
wir wetteiferten |
| 2. Person Plural |
certaretis
|
ihr wetteifertet |
| 3. Person Plural |
certarent
|
sie wetteiferten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certarer
|
|
| 2. Person Singular |
certareris certarere
|
|
| 3. Person Singular |
certaretur
|
|
| 1. Person Plural |
certaremur
|
|
| 2. Person Plural |
certaremini
|
|
| 3. Person Plural |
certarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabo
|
ich werde wetteifern |
| 2. Person Singular |
certabis
|
du wirst wetteifern |
| 3. Person Singular |
certabit
|
er/sie/es wird wetteifern |
| 1. Person Plural |
certabimus
|
wir werden wetteifern |
| 2. Person Plural |
certabitis
|
ihr werdet wetteifern |
| 3. Person Plural |
certabunt
|
sie werden wetteifern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certabor
|
|
| 2. Person Singular |
certaberis certabere
|
|
| 3. Person Singular |
certabitur
|
|
| 1. Person Plural |
certabimur
|
|
| 2. Person Plural |
certabimini
|
|
| 3. Person Plural |
certabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavi
|
ich habe gewetteifert |
| 2. Person Singular |
certavisti
|
du hast gewetteifert |
| 3. Person Singular |
certavit
|
er/sie/es hat gewetteifert |
| 1. Person Plural |
certavimus
|
wir haben gewetteifert |
| 2. Person Plural |
certavistis
|
ihr habt gewetteifert |
| 3. Person Plural |
certaverunt certavere
|
sie haben gewetteifert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
certatus es
|
|
| 3. Person Singular |
certatus est
|
|
| 1. Person Plural |
certati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
certati estis
|
|
| 3. Person Plural |
certati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certaverim
|
ich habe gewetteifert |
| 2. Person Singular |
certaveris
|
du habest gewetteifert |
| 3. Person Singular |
certaverit
|
er/sie/es habe gewetteifert |
| 1. Person Plural |
certaverimus
|
wir haben gewetteifert |
| 2. Person Plural |
certaveritis
|
ihr habet gewetteifert |
| 3. Person Plural |
certaverint
|
sie haben gewetteifert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
certatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
certatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
certati simus
|
|
| 2. Person Plural |
certati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
certati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certaveram
|
ich hatte gewetteifert |
| 2. Person Singular |
certaveras
|
du hattest gewetteifert |
| 3. Person Singular |
certaverat
|
er/sie/es hatte gewetteifert |
| 1. Person Plural |
certaveramus
|
wir hatten gewetteifert |
| 2. Person Plural |
certaveratis
|
ihr hattet gewetteifert |
| 3. Person Plural |
certaverant
|
sie hatten gewetteifert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
certatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
certatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
certati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
certati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
certati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavissem
|
ich hätte gewetteifert |
| 2. Person Singular |
certavisses
|
du hättest gewetteifert |
| 3. Person Singular |
certavisset
|
er/sie/es hätte gewetteifert |
| 1. Person Plural |
certavissemus
|
wir hätten gewetteifert |
| 2. Person Plural |
certavissetis
|
ihr hättet gewetteifert |
| 3. Person Plural |
certavissent
|
sie hätten gewetteifert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
certatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
certatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
certati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
certati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
certati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certavero
|
ich werde gewetteifert haben |
| 2. Person Singular |
certaveris
|
du wirst gewetteifert haben |
| 3. Person Singular |
certaverit
|
er/sie/es wird gewetteifert haben |
| 1. Person Plural |
certaverimus
|
wir werden gewetteifert haben |
| 2. Person Plural |
certaveritis
|
ihr werdet gewetteifert haben |
| 3. Person Plural |
certaverint
|
sie werden gewetteifert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
certatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
certatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
certati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
certati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
certati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
certare
|
wetteifern |
| Vorzeitigkeit |
certavisse
|
gewetteifert haben |
| Nachzeitigkeit |
certaturum esse
|
wetteifern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
certari certarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
certatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
certatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
certa
|
wetteifere! |
| 2. Person Plural |
certate
|
wetteifert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
certato
|
| 3. Person Singular |
certato
|
| 2. Person Plural |
certatote
|
| 3. Person Plural |
certanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
certare
|
das Wetteifern |
| Genitiv |
certandi
|
des Wetteifernes |
| Dativ |
certando
|
dem Wetteifern |
| Akkusativ |
certandum
|
das Wetteifern |
| Ablativ |
certando
|
durch das Wetteifern |
| Vokativ |
certande
|
Wetteifern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certandus
|
certanda
|
certandum
|
| Genitiv |
certandi
|
certandae
|
certandi
|
| Dativ |
certando
|
certandae
|
certando
|
| Akkusativ |
certandum
|
certandam
|
certandum
|
| Ablativ |
certando
|
certanda
|
certando
|
| Vokativ |
certande
|
certanda
|
certandum
|
Plural
| Nominativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
| Genitiv |
certandorum
|
certandarum
|
certandorum
|
| Dativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Akkusativ |
certandos
|
certandas
|
certanda
|
| Ablativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Vokativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certans
|
certans
|
certans
|
| Genitiv |
certantis
|
certantis
|
certantis
|
| Dativ |
certanti
|
certanti
|
certanti
|
| Akkusativ |
certantem
|
certantem
|
certans
|
| Ablativ |
certanti certante
|
certanti certante
|
certanti certante
|
| Vokativ |
certans
|
certans
|
certans
|
Plural
| Nominativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Genitiv |
certantium certantum
|
certantium certantum
|
certantium certantum
|
| Dativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Akkusativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Ablativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Vokativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certatus
|
certata
|
certatum
|
| Genitiv |
certati
|
certatae
|
certati
|
| Dativ |
certato
|
certatae
|
certato
|
| Akkusativ |
certatum
|
certatam
|
certatum
|
| Ablativ |
certato
|
certata
|
certato
|
| Vokativ |
certate
|
certata
|
certatum
|
Plural
| Nominativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
| Genitiv |
certatorum
|
certatarum
|
certatorum
|
| Dativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Akkusativ |
certatos
|
certatas
|
certata
|
| Ablativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Vokativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certaturus
|
certatura
|
certaturum
|
| Genitiv |
certaturi
|
certaturae
|
certaturi
|
| Dativ |
certaturo
|
certaturae
|
certaturo
|
| Akkusativ |
certaturum
|
certaturam
|
certaturum
|
| Ablativ |
certaturo
|
certatura
|
certaturo
|
| Vokativ |
certature
|
certatura
|
certaturum
|
Plural
| Nominativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
| Genitiv |
certaturorum
|
certaturarum
|
certaturorum
|
| Dativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Akkusativ |
certaturos
|
certaturas
|
certatura
|
| Ablativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Vokativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
certatum
|
certatu
|