Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
certari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
certari auch noch Formen von:
certare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certor
|
|
| 2. Person Singular |
certaris certare
|
|
| 3. Person Singular |
certatur
|
|
| 1. Person Plural |
certamur
|
|
| 2. Person Plural |
certamini
|
|
| 3. Person Plural |
certantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certer
|
|
| 2. Person Singular |
certeris certere
|
|
| 3. Person Singular |
certetur
|
|
| 1. Person Plural |
certemur
|
|
| 2. Person Plural |
certemini
|
|
| 3. Person Plural |
certentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabar
|
|
| 2. Person Singular |
certabaris certabare
|
|
| 3. Person Singular |
certabatur
|
|
| 1. Person Plural |
certabamur
|
|
| 2. Person Plural |
certabamini
|
|
| 3. Person Plural |
certabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certarer
|
|
| 2. Person Singular |
certareris certarere
|
|
| 3. Person Singular |
certaretur
|
|
| 1. Person Plural |
certaremur
|
|
| 2. Person Plural |
certaremini
|
|
| 3. Person Plural |
certarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabor
|
|
| 2. Person Singular |
certaberis certabere
|
|
| 3. Person Singular |
certabitur
|
|
| 1. Person Plural |
certabimur
|
|
| 2. Person Plural |
certabimini
|
|
| 3. Person Plural |
certabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
certatus es
|
|
| 3. Person Singular |
certatus est
|
|
| 1. Person Plural |
certati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
certati estis
|
|
| 3. Person Plural |
certati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
certatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
certatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
certati simus
|
|
| 2. Person Plural |
certati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
certati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
certatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
certatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
certati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
certati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
certati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
certatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
certatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
certati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
certati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
certati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
certatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
certatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
certati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
certati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
certati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
certari certarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
certatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
certaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
certare
|
! |
| 2. Person Plural |
certamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
certator
|
| 3. Person Singular |
certator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
certantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
certari certarier
|
|
| Genitiv |
certandi
|
|
| Dativ |
certando
|
|
| Akkusativ |
certandum
|
|
| Ablativ |
certando
|
|
| Vokativ |
certande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certandus
|
certanda
|
certandum
|
| Genitiv |
certandi
|
certandae
|
certandi
|
| Dativ |
certando
|
certandae
|
certando
|
| Akkusativ |
certandum
|
certandam
|
certandum
|
| Ablativ |
certando
|
certanda
|
certando
|
| Vokativ |
certande
|
certanda
|
certandum
|
Plural
| Nominativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
| Genitiv |
certandorum
|
certandarum
|
certandorum
|
| Dativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Akkusativ |
certandos
|
certandas
|
certanda
|
| Ablativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Vokativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certans
|
certans
|
certans
|
| Genitiv |
certantis
|
certantis
|
certantis
|
| Dativ |
certanti
|
certanti
|
certanti
|
| Akkusativ |
certantem
|
certantem
|
certans
|
| Ablativ |
certanti certante
|
certanti certante
|
certanti certante
|
| Vokativ |
certans
|
certans
|
certans
|
Plural
| Nominativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Genitiv |
certantium certantum
|
certantium certantum
|
certantium certantum
|
| Dativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Akkusativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Ablativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Vokativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certatus
|
certata
|
certatum
|
| Genitiv |
certati
|
certatae
|
certati
|
| Dativ |
certato
|
certatae
|
certato
|
| Akkusativ |
certatum
|
certatam
|
certatum
|
| Ablativ |
certato
|
certata
|
certato
|
| Vokativ |
certate
|
certata
|
certatum
|
Plural
| Nominativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
| Genitiv |
certatorum
|
certatarum
|
certatorum
|
| Dativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Akkusativ |
certatos
|
certatas
|
certata
|
| Ablativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Vokativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certaturus
|
certatura
|
certaturum
|
| Genitiv |
certaturi
|
certaturae
|
certaturi
|
| Dativ |
certaturo
|
certaturae
|
certaturo
|
| Akkusativ |
certaturum
|
certaturam
|
certaturum
|
| Ablativ |
certaturo
|
certatura
|
certaturo
|
| Vokativ |
certature
|
certatura
|
certaturum
|
Plural
| Nominativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
| Genitiv |
certaturorum
|
certaturarum
|
certaturorum
|
| Dativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Akkusativ |
certaturos
|
certaturas
|
certatura
|
| Ablativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Vokativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
certatum
|
certatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certor
|
ich strebe |
| 2. Person Singular |
certaris certare
|
du strebst |
| 3. Person Singular |
certatur
|
er/sie/es strebt |
| 1. Person Plural |
certamur
|
wir streben |
| 2. Person Plural |
certamini
|
ihr strebt |
| 3. Person Plural |
certantur
|
sie streben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certer
|
ich strebe |
| 2. Person Singular |
certeris certere
|
du strebest |
| 3. Person Singular |
certetur
|
er/sie/es strebe |
| 1. Person Plural |
certemur
|
wir streben |
| 2. Person Plural |
certemini
|
ihr strebet |
| 3. Person Plural |
certentur
|
sie streben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabar
|
ich strebte |
| 2. Person Singular |
certabaris certabare
|
du strebtest |
| 3. Person Singular |
certabatur
|
er/sie/es strebte |
| 1. Person Plural |
certabamur
|
wir strebten |
| 2. Person Plural |
certabamini
|
ihr strebtet |
| 3. Person Plural |
certabantur
|
sie strebten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certarer
|
ich strebte |
| 2. Person Singular |
certareris certarere
|
du strebtest |
| 3. Person Singular |
certaretur
|
er/sie/es strebte |
| 1. Person Plural |
certaremur
|
wir strebten |
| 2. Person Plural |
certaremini
|
ihr strebtet |
| 3. Person Plural |
certarentur
|
sie strebten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabor
|
ich werde streben |
| 2. Person Singular |
certaberis certabere
|
du wirst streben |
| 3. Person Singular |
certabitur
|
er/sie/es wird streben |
| 1. Person Plural |
certabimur
|
wir werden streben |
| 2. Person Plural |
certabimini
|
ihr werdet streben |
| 3. Person Plural |
certabuntur
|
sie werden streben |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sum
|
ich habe gestrebt |
| 2. Person Singular |
certatus es
|
du hast gestrebt |
| 3. Person Singular |
certatus est
|
er/sie/es hat gestrebt |
| 1. Person Plural |
certati sumus
|
wir haben gestrebt |
| 2. Person Plural |
certati estis
|
ihr habt gestrebt |
| 3. Person Plural |
certati sunt
|
sie haben gestrebt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sim
|
ich habe gestrebt |
| 2. Person Singular |
certatus sis
|
du habest gestrebt |
| 3. Person Singular |
certatus sit
|
er/sie/es habe gestrebt |
| 1. Person Plural |
certati simus
|
wir haben gestrebt |
| 2. Person Plural |
certati sitis
|
ihr habet gestrebt |
| 3. Person Plural |
certati sint
|
sie haben gestrebt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus eram
|
ich hatte gestrebt |
| 2. Person Singular |
certatus eras
|
du hattest gestrebt |
| 3. Person Singular |
certatus erat
|
er/sie/es hatte gestrebt |
| 1. Person Plural |
certati eramus
|
wir hatten gestrebt |
| 2. Person Plural |
certati eratis
|
ihr hattet gestrebt |
| 3. Person Plural |
certati erant
|
sie hatten gestrebt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus essem
|
ich hätte gestrebt |
| 2. Person Singular |
certatus esses
|
du hättest gestrebt |
| 3. Person Singular |
certatus esset
|
er/sie/es hätte gestrebt |
| 1. Person Plural |
certati essemus
|
wir hätten gestrebt |
| 2. Person Plural |
certati essetis
|
ihr hättet gestrebt |
| 3. Person Plural |
certati essent
|
sie hätten gestrebt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus ero
|
ich werde gestrebt haben |
| 2. Person Singular |
certatus eris
|
du wirst gestrebt haben |
| 3. Person Singular |
certatus erit
|
er/sie/es wird gestrebt haben |
| 1. Person Plural |
certati erimus
|
wir werden gestrebt haben |
| 2. Person Plural |
certati eritis
|
ihr werdet gestrebt haben |
| 3. Person Plural |
certati erunt
|
sie werden gestrebt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
certari certarier
|
streben |
| Vorzeitigkeit |
certatus esse
|
gestrebt haben |
| Nachzeitigkeit |
certaturum esse
|
streben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
certare
|
strebe; streb! |
| 2. Person Plural |
certamini
|
strebt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
certator
|
| 3. Person Singular |
certator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
certantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
certari certarier
|
das Streben |
| Genitiv |
certandi
|
des Strebens |
| Dativ |
certando
|
dem Streben |
| Akkusativ |
certandum
|
das Streben |
| Ablativ |
certando
|
durch das Streben |
| Vokativ |
certande
|
Streben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certandus
|
certanda
|
certandum
|
| Genitiv |
certandi
|
certandae
|
certandi
|
| Dativ |
certando
|
certandae
|
certando
|
| Akkusativ |
certandum
|
certandam
|
certandum
|
| Ablativ |
certando
|
certanda
|
certando
|
| Vokativ |
certande
|
certanda
|
certandum
|
Plural
| Nominativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
| Genitiv |
certandorum
|
certandarum
|
certandorum
|
| Dativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Akkusativ |
certandos
|
certandas
|
certanda
|
| Ablativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Vokativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certans
|
certans
|
certans
|
| Genitiv |
certantis
|
certantis
|
certantis
|
| Dativ |
certanti
|
certanti
|
certanti
|
| Akkusativ |
certantem
|
certantem
|
certans
|
| Ablativ |
certanti certante
|
certanti certante
|
certanti certante
|
| Vokativ |
certans
|
certans
|
certans
|
Plural
| Nominativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Genitiv |
certantium certantum
|
certantium certantum
|
certantium certantum
|
| Dativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Akkusativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Ablativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Vokativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certatus
|
certata
|
certatum
|
| Genitiv |
certati
|
certatae
|
certati
|
| Dativ |
certato
|
certatae
|
certato
|
| Akkusativ |
certatum
|
certatam
|
certatum
|
| Ablativ |
certato
|
certata
|
certato
|
| Vokativ |
certate
|
certata
|
certatum
|
Plural
| Nominativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
| Genitiv |
certatorum
|
certatarum
|
certatorum
|
| Dativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Akkusativ |
certatos
|
certatas
|
certata
|
| Ablativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Vokativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certaturus
|
certatura
|
certaturum
|
| Genitiv |
certaturi
|
certaturae
|
certaturi
|
| Dativ |
certaturo
|
certaturae
|
certaturo
|
| Akkusativ |
certaturum
|
certaturam
|
certaturum
|
| Ablativ |
certaturo
|
certatura
|
certaturo
|
| Vokativ |
certature
|
certatura
|
certaturum
|
Plural
| Nominativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
| Genitiv |
certaturorum
|
certaturarum
|
certaturorum
|
| Dativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Akkusativ |
certaturos
|
certaturas
|
certatura
|
| Ablativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Vokativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
certatum
|
certatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certor
|
|
| 2. Person Singular |
certaris certare
|
|
| 3. Person Singular |
certatur
|
|
| 1. Person Plural |
certamur
|
|
| 2. Person Plural |
certamini
|
|
| 3. Person Plural |
certantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certer
|
|
| 2. Person Singular |
certeris certere
|
|
| 3. Person Singular |
certetur
|
|
| 1. Person Plural |
certemur
|
|
| 2. Person Plural |
certemini
|
|
| 3. Person Plural |
certentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabar
|
|
| 2. Person Singular |
certabaris certabare
|
|
| 3. Person Singular |
certabatur
|
|
| 1. Person Plural |
certabamur
|
|
| 2. Person Plural |
certabamini
|
|
| 3. Person Plural |
certabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certarer
|
|
| 2. Person Singular |
certareris certarere
|
|
| 3. Person Singular |
certaretur
|
|
| 1. Person Plural |
certaremur
|
|
| 2. Person Plural |
certaremini
|
|
| 3. Person Plural |
certarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certabor
|
|
| 2. Person Singular |
certaberis certabere
|
|
| 3. Person Singular |
certabitur
|
|
| 1. Person Plural |
certabimur
|
|
| 2. Person Plural |
certabimini
|
|
| 3. Person Plural |
certabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
certatus es
|
|
| 3. Person Singular |
certatus est
|
|
| 1. Person Plural |
certati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
certati estis
|
|
| 3. Person Plural |
certati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
certatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
certatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
certati simus
|
|
| 2. Person Plural |
certati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
certati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
certatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
certatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
certati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
certati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
certati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
certatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
certatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
certati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
certati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
certati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
certatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
certatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
certatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
certati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
certati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
certati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
certari certarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
certatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
certaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
certare
|
! |
| 2. Person Plural |
certamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
certator
|
| 3. Person Singular |
certator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
certantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
certari certarier
|
|
| Genitiv |
certandi
|
|
| Dativ |
certando
|
|
| Akkusativ |
certandum
|
|
| Ablativ |
certando
|
|
| Vokativ |
certande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certandus
|
certanda
|
certandum
|
| Genitiv |
certandi
|
certandae
|
certandi
|
| Dativ |
certando
|
certandae
|
certando
|
| Akkusativ |
certandum
|
certandam
|
certandum
|
| Ablativ |
certando
|
certanda
|
certando
|
| Vokativ |
certande
|
certanda
|
certandum
|
Plural
| Nominativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
| Genitiv |
certandorum
|
certandarum
|
certandorum
|
| Dativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Akkusativ |
certandos
|
certandas
|
certanda
|
| Ablativ |
certandis
|
certandis
|
certandis
|
| Vokativ |
certandi
|
certandae
|
certanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certans
|
certans
|
certans
|
| Genitiv |
certantis
|
certantis
|
certantis
|
| Dativ |
certanti
|
certanti
|
certanti
|
| Akkusativ |
certantem
|
certantem
|
certans
|
| Ablativ |
certanti certante
|
certanti certante
|
certanti certante
|
| Vokativ |
certans
|
certans
|
certans
|
Plural
| Nominativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Genitiv |
certantium certantum
|
certantium certantum
|
certantium certantum
|
| Dativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Akkusativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
| Ablativ |
certantibus
|
certantibus
|
certantibus
|
| Vokativ |
certantes
|
certantes
|
certantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certatus
|
certata
|
certatum
|
| Genitiv |
certati
|
certatae
|
certati
|
| Dativ |
certato
|
certatae
|
certato
|
| Akkusativ |
certatum
|
certatam
|
certatum
|
| Ablativ |
certato
|
certata
|
certato
|
| Vokativ |
certate
|
certata
|
certatum
|
Plural
| Nominativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
| Genitiv |
certatorum
|
certatarum
|
certatorum
|
| Dativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Akkusativ |
certatos
|
certatas
|
certata
|
| Ablativ |
certatis
|
certatis
|
certatis
|
| Vokativ |
certati
|
certatae
|
certata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
certaturus
|
certatura
|
certaturum
|
| Genitiv |
certaturi
|
certaturae
|
certaturi
|
| Dativ |
certaturo
|
certaturae
|
certaturo
|
| Akkusativ |
certaturum
|
certaturam
|
certaturum
|
| Ablativ |
certaturo
|
certatura
|
certaturo
|
| Vokativ |
certature
|
certatura
|
certaturum
|
Plural
| Nominativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
| Genitiv |
certaturorum
|
certaturarum
|
certaturorum
|
| Dativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Akkusativ |
certaturos
|
certaturas
|
certatura
|
| Ablativ |
certaturis
|
certaturis
|
certaturis
|
| Vokativ |
certaturi
|
certaturae
|
certatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
certatum
|
certatu
|