Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von concupiscere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort concupiscentia auch noch Formen von: concupiscentia (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| concupiscere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | Anspruch machen beanspruchen Begehren (Verlangen) tragen begehrlich sein eifrig/glühend begehren ein starkes Verlangen empfangen ersehnen, sich sehnen nach erwünschen wem? wie? zielen auf zum Ziele seiner Wünsche machen |
| concupiscentia | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von Anspruch machen |
| concupiscentia | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Akkusativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von Anspruch machen |
| concupiscentia | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Vokativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von Anspruch machen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupisco |
|
| 2. Person Singular | concupiscis |
|
| 3. Person Singular | concupiscit |
|
| 1. Person Plural | concupiscimus |
|
| 2. Person Plural | concupiscitis |
|
| 3. Person Plural | concupiscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscor |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscitur |
|
| 1. Person Plural | concupiscimur |
|
| 2. Person Plural | concupiscimini |
|
| 3. Person Plural | concupiscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupiscas |
|
| 3. Person Singular | concupiscat |
|
| 1. Person Plural | concupiscamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupiscaris concupiscare |
|
| 3. Person Singular | concupiscatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebam |
|
| 2. Person Singular | concupiscebas |
|
| 3. Person Singular | concupiscebat |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscebatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebar |
|
| 2. Person Singular | concupiscebaris concupiscebare |
|
| 3. Person Singular | concupiscebatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscebamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerem |
|
| 2. Person Singular | concupisceres |
|
| 3. Person Singular | concupisceret |
|
| 1. Person Plural | concupisceremus |
|
| 2. Person Plural | concupisceretis |
|
| 3. Person Plural | concupiscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerer |
|
| 2. Person Singular | concupiscereris concupiscerere |
|
| 3. Person Singular | concupisceretur |
|
| 1. Person Plural | concupisceremur |
|
| 2. Person Plural | concupisceremini |
|
| 3. Person Plural | concupiscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupisces |
|
| 3. Person Singular | concupiscet |
|
| 1. Person Plural | concupiscemus |
|
| 2. Person Plural | concupiscetis |
|
| 3. Person Plural | concupiscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscetur |
|
| 1. Person Plural | concupiscemur |
|
| 2. Person Plural | concupiscemini |
|
| 3. Person Plural | concupiscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
|
| 2. Person Singular | concupivisti |
|
| 3. Person Singular | concupivit |
|
| 1. Person Plural | concupivimus |
|
| 2. Person Plural | concupivistis |
|
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
|
| 2. Person Singular | concupitus es |
|
| 3. Person Singular | concupitus est |
|
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
|
| 2. Person Plural | concupiti estis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
|
| 2. Person Singular | concupitus sis |
|
| 3. Person Singular | concupitus sit |
|
| 1. Person Plural | concupiti simus |
|
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
|
| 2. Person Singular | concupiveras |
|
| 3. Person Singular | concupiverat |
|
| 1. Person Plural | concupiveramus |
|
| 2. Person Plural | concupiveratis |
|
| 3. Person Plural | concupiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
|
| 2. Person Singular | concupitus eras |
|
| 3. Person Singular | concupitus erat |
|
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
|
| 2. Person Singular | concupivisses |
|
| 3. Person Singular | concupivisset |
|
| 1. Person Plural | concupivissemus |
|
| 2. Person Plural | concupivissetis |
|
| 3. Person Plural | concupivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
|
| 2. Person Singular | concupitus esses |
|
| 3. Person Singular | concupitus esset |
|
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
|
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
|
| 3. Person Plural | concupiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
|
| 2. Person Singular | concupitus eris |
|
| 3. Person Singular | concupitus erit |
|
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupiscere |
|
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
|
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupisci concupiscier |
|
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupisce |
! |
| 2. Person Plural | concupiscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupiscito |
| 3. Person Singular | concupiscito |
| 2. Person Plural | concupiscitote |
| 3. Person Plural | concupiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupiscere |
|
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
|
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
|
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscendus concupiscundus |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendi concupiscundi |
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendo concupiscundo |
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
concupiscendam concupiscundam |
concupiscendum concupiscundum |
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendo concupiscundo |
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
Plural
| Nominativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
| Genitiv | concupiscendorum concupiscundorum |
concupiscendarum concupiscundarum |
concupiscendorum concupiscundorum |
| Dativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Akkusativ | concupiscendos concupiscundos |
concupiscendas concupiscundas |
concupiscenda concupiscunda |
| Ablativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Vokativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
| Genitiv | concupiscentis |
concupiscentis |
concupiscentis |
| Dativ | concupiscenti |
concupiscenti |
concupiscenti |
| Akkusativ | concupiscentem |
concupiscentem |
concupiscens |
| Ablativ | concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
| Vokativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
Plural
| Nominativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Genitiv | concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
| Dativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Akkusativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Ablativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Vokativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupisco |
ich beanspruche |
| 2. Person Singular | concupiscis |
du beanspruchst |
| 3. Person Singular | concupiscit |
er/sie/es beansprucht |
| 1. Person Plural | concupiscimus |
wir beanspruchen |
| 2. Person Plural | concupiscitis |
ihr beansprucht |
| 3. Person Plural | concupiscunt |
sie beanspruchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscor |
ich werde beansprucht |
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
du wirst beansprucht |
| 3. Person Singular | concupiscitur |
er/sie/es wird beansprucht |
| 1. Person Plural | concupiscimur |
wir werden beansprucht |
| 2. Person Plural | concupiscimini |
ihr werdet beansprucht |
| 3. Person Plural | concupiscuntur |
sie werden beansprucht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
ich beanspruche |
| 2. Person Singular | concupiscas |
du beanspruchest |
| 3. Person Singular | concupiscat |
er/sie/es beanspruche |
| 1. Person Plural | concupiscamus |
wir beanspruchen |
| 2. Person Plural | concupiscatis |
ihr beanspruchet |
| 3. Person Plural | concupiscant |
sie beanspruchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
ich werde beansprucht |
| 2. Person Singular | concupiscaris concupiscare |
du werdest beansprucht |
| 3. Person Singular | concupiscatur |
er/sie/es werde beansprucht |
| 1. Person Plural | concupiscamur |
wir werden beansprucht |
| 2. Person Plural | concupiscamini |
ihr werdet beansprucht |
| 3. Person Plural | concupiscantur |
sie werden beansprucht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebam |
ich beanspruchte |
| 2. Person Singular | concupiscebas |
du beanspruchtest |
| 3. Person Singular | concupiscebat |
er/sie/es beanspruchte |
| 1. Person Plural | concupiscebamus |
wir beanspruchten |
| 2. Person Plural | concupiscebatis |
ihr beanspruchtet |
| 3. Person Plural | concupiscebant |
sie beanspruchten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebar |
ich wurde beansprucht |
| 2. Person Singular | concupiscebaris concupiscebare |
du wurdest beansprucht |
| 3. Person Singular | concupiscebatur |
er/sie/es wurde beansprucht |
| 1. Person Plural | concupiscebamur |
wir wurden beansprucht |
| 2. Person Plural | concupiscebamini |
ihr wurdet beansprucht |
| 3. Person Plural | concupiscebantur |
sie wurden beansprucht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerem |
ich beanspruchte |
| 2. Person Singular | concupisceres |
du beanspruchtest |
| 3. Person Singular | concupisceret |
er/sie/es beanspruchte |
| 1. Person Plural | concupisceremus |
wir beanspruchten |
| 2. Person Plural | concupisceretis |
ihr beanspruchtet |
| 3. Person Plural | concupiscerent |
sie beanspruchten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerer |
ich würde beansprucht |
| 2. Person Singular | concupiscereris concupiscerere |
du würdest beansprucht |
| 3. Person Singular | concupisceretur |
er/sie/es würde beansprucht |
| 1. Person Plural | concupisceremur |
wir würden beansprucht |
| 2. Person Plural | concupisceremini |
ihr würdet beansprucht |
| 3. Person Plural | concupiscerentur |
sie würden beansprucht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
ich werde beanspruchen |
| 2. Person Singular | concupisces |
du wirst beanspruchen |
| 3. Person Singular | concupiscet |
er/sie/es wird beanspruchen |
| 1. Person Plural | concupiscemus |
wir werden beanspruchen |
| 2. Person Plural | concupiscetis |
ihr werdet beanspruchen |
| 3. Person Plural | concupiscent |
sie werden beanspruchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
ich werde beansprucht werden |
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
du wirst beansprucht werden |
| 3. Person Singular | concupiscetur |
er/sie/es wird beansprucht werden |
| 1. Person Plural | concupiscemur |
wir werden beansprucht werden |
| 2. Person Plural | concupiscemini |
ihr werdet beansprucht werden |
| 3. Person Plural | concupiscentur |
sie werden beansprucht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
ich habe beansprucht |
| 2. Person Singular | concupivisti |
du hast beansprucht |
| 3. Person Singular | concupivit |
er/sie/es hat beansprucht |
| 1. Person Plural | concupivimus |
wir haben beansprucht |
| 2. Person Plural | concupivistis |
ihr habt beansprucht |
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
sie haben beansprucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
ich bin beansprucht worden |
| 2. Person Singular | concupitus es |
du bist beansprucht worden |
| 3. Person Singular | concupitus est |
er/sie/es ist beansprucht worden |
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
wir sind beansprucht worden |
| 2. Person Plural | concupiti estis |
ihr seid beansprucht worden |
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
sie sind beansprucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
ich habe beansprucht |
| 2. Person Singular | concupiveris |
du habest beansprucht |
| 3. Person Singular | concupiverit |
er/sie/es habe beansprucht |
| 1. Person Plural | concupiverimus |
wir haben beansprucht |
| 2. Person Plural | concupiveritis |
ihr habet beansprucht |
| 3. Person Plural | concupiverint |
sie haben beansprucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
ich sei beansprucht worden |
| 2. Person Singular | concupitus sis |
du seiest beansprucht worden |
| 3. Person Singular | concupitus sit |
er/sie/es sei beansprucht worden |
| 1. Person Plural | concupiti simus |
wir seien beansprucht worden |
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
ihr seiet beansprucht worden |
| 3. Person Plural | concupiti sint |
sie seien beansprucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
ich hatte beansprucht |
| 2. Person Singular | concupiveras |
du hattest beansprucht |
| 3. Person Singular | concupiverat |
er/sie/es hatte beansprucht |
| 1. Person Plural | concupiveramus |
wir hatten beansprucht |
| 2. Person Plural | concupiveratis |
ihr hattet beansprucht |
| 3. Person Plural | concupiverant |
sie hatten beansprucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
ich war beansprucht worden |
| 2. Person Singular | concupitus eras |
du warst beansprucht worden |
| 3. Person Singular | concupitus erat |
er/sie/es war beansprucht worden |
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
wir waren beansprucht worden |
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
ihr wart beansprucht worden |
| 3. Person Plural | concupiti erant |
sie waren beansprucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
ich hätte beansprucht |
| 2. Person Singular | concupivisses |
du hättest beansprucht |
| 3. Person Singular | concupivisset |
er/sie/es hätte beansprucht |
| 1. Person Plural | concupivissemus |
wir hätten beansprucht |
| 2. Person Plural | concupivissetis |
ihr hättet beansprucht |
| 3. Person Plural | concupivissent |
sie hätten beansprucht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
ich wäre beansprucht worden |
| 2. Person Singular | concupitus esses |
du wärest beansprucht worden |
| 3. Person Singular | concupitus esset |
er/sie/es wäre beansprucht worden |
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
wir wären beansprucht worden |
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
ihr wäret beansprucht worden |
| 3. Person Plural | concupiti essent |
sie wären beansprucht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
ich werde beansprucht haben |
| 2. Person Singular | concupiveris |
du wirst beansprucht haben |
| 3. Person Singular | concupiverit |
er/sie/es wird beansprucht haben |
| 1. Person Plural | concupiverimus |
wir werden beansprucht haben |
| 2. Person Plural | concupiveritis |
ihr werdet beansprucht haben |
| 3. Person Plural | concupiverint |
sie werden beansprucht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
ich werde beansprucht worden sein |
| 2. Person Singular | concupitus eris |
du wirst beansprucht worden sein |
| 3. Person Singular | concupitus erit |
er/sie/es wird beansprucht worden sein |
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
wir werden beansprucht worden sein |
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
ihr werdet beansprucht worden sein |
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
sie werden beansprucht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupiscere |
beanspruchen |
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
beansprucht haben |
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
beanspruchen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupisci concupiscier |
beansprucht werden |
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
beansprucht worden sein |
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
künftig beansprucht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupisce |
beanspruche; beanspruch! |
| 2. Person Plural | concupiscite |
beansprucht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupiscito |
| 3. Person Singular | concupiscito |
| 2. Person Plural | concupiscitote |
| 3. Person Plural | concupiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupiscere |
das Beanspruchen |
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
des Beanspruchens |
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
dem Beanspruchen |
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
das Beanspruchen |
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
durch das Beanspruchen |
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
Beanspruchen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscendus concupiscundus |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendi concupiscundi |
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendo concupiscundo |
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
concupiscendam concupiscundam |
concupiscendum concupiscundum |
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendo concupiscundo |
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
Plural
| Nominativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
| Genitiv | concupiscendorum concupiscundorum |
concupiscendarum concupiscundarum |
concupiscendorum concupiscundorum |
| Dativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Akkusativ | concupiscendos concupiscundos |
concupiscendas concupiscundas |
concupiscenda concupiscunda |
| Ablativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Vokativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
| Genitiv | concupiscentis |
concupiscentis |
concupiscentis |
| Dativ | concupiscenti |
concupiscenti |
concupiscenti |
| Akkusativ | concupiscentem |
concupiscentem |
concupiscens |
| Ablativ | concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
| Vokativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
Plural
| Nominativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Genitiv | concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
| Dativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Akkusativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Ablativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Vokativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupisco |
|
| 2. Person Singular | concupiscis |
|
| 3. Person Singular | concupiscit |
|
| 1. Person Plural | concupiscimus |
|
| 2. Person Plural | concupiscitis |
|
| 3. Person Plural | concupiscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscor |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscitur |
|
| 1. Person Plural | concupiscimur |
|
| 2. Person Plural | concupiscimini |
|
| 3. Person Plural | concupiscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupiscas |
|
| 3. Person Singular | concupiscat |
|
| 1. Person Plural | concupiscamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupiscaris concupiscare |
|
| 3. Person Singular | concupiscatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebam |
|
| 2. Person Singular | concupiscebas |
|
| 3. Person Singular | concupiscebat |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscebatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebar |
|
| 2. Person Singular | concupiscebaris concupiscebare |
|
| 3. Person Singular | concupiscebatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscebamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerem |
|
| 2. Person Singular | concupisceres |
|
| 3. Person Singular | concupisceret |
|
| 1. Person Plural | concupisceremus |
|
| 2. Person Plural | concupisceretis |
|
| 3. Person Plural | concupiscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerer |
|
| 2. Person Singular | concupiscereris concupiscerere |
|
| 3. Person Singular | concupisceretur |
|
| 1. Person Plural | concupisceremur |
|
| 2. Person Plural | concupisceremini |
|
| 3. Person Plural | concupiscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupisces |
|
| 3. Person Singular | concupiscet |
|
| 1. Person Plural | concupiscemus |
|
| 2. Person Plural | concupiscetis |
|
| 3. Person Plural | concupiscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscetur |
|
| 1. Person Plural | concupiscemur |
|
| 2. Person Plural | concupiscemini |
|
| 3. Person Plural | concupiscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
|
| 2. Person Singular | concupivisti |
|
| 3. Person Singular | concupivit |
|
| 1. Person Plural | concupivimus |
|
| 2. Person Plural | concupivistis |
|
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
|
| 2. Person Singular | concupitus es |
|
| 3. Person Singular | concupitus est |
|
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
|
| 2. Person Plural | concupiti estis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
|
| 2. Person Singular | concupitus sis |
|
| 3. Person Singular | concupitus sit |
|
| 1. Person Plural | concupiti simus |
|
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
|
| 2. Person Singular | concupiveras |
|
| 3. Person Singular | concupiverat |
|
| 1. Person Plural | concupiveramus |
|
| 2. Person Plural | concupiveratis |
|
| 3. Person Plural | concupiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
|
| 2. Person Singular | concupitus eras |
|
| 3. Person Singular | concupitus erat |
|
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
|
| 2. Person Singular | concupivisses |
|
| 3. Person Singular | concupivisset |
|
| 1. Person Plural | concupivissemus |
|
| 2. Person Plural | concupivissetis |
|
| 3. Person Plural | concupivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
|
| 2. Person Singular | concupitus esses |
|
| 3. Person Singular | concupitus esset |
|
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
|
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
|
| 3. Person Plural | concupiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
|
| 2. Person Singular | concupitus eris |
|
| 3. Person Singular | concupitus erit |
|
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupiscere |
|
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
|
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupisci concupiscier |
|
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupisce |
! |
| 2. Person Plural | concupiscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupiscito |
| 3. Person Singular | concupiscito |
| 2. Person Plural | concupiscitote |
| 3. Person Plural | concupiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupiscere |
|
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
|
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
|
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscendus concupiscundus |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendi concupiscundi |
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendo concupiscundo |
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
concupiscendam concupiscundam |
concupiscendum concupiscundum |
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendo concupiscundo |
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
Plural
| Nominativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
| Genitiv | concupiscendorum concupiscundorum |
concupiscendarum concupiscundarum |
concupiscendorum concupiscundorum |
| Dativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Akkusativ | concupiscendos concupiscundos |
concupiscendas concupiscundas |
concupiscenda concupiscunda |
| Ablativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Vokativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
| Genitiv | concupiscentis |
concupiscentis |
concupiscentis |
| Dativ | concupiscenti |
concupiscenti |
concupiscenti |
| Akkusativ | concupiscentem |
concupiscentem |
concupiscens |
| Ablativ | concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
| Vokativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
Plural
| Nominativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Genitiv | concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
| Dativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Akkusativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Ablativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Vokativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupisco |
|
| 2. Person Singular | concupiscis |
|
| 3. Person Singular | concupiscit |
|
| 1. Person Plural | concupiscimus |
|
| 2. Person Plural | concupiscitis |
|
| 3. Person Plural | concupiscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscor |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscitur |
|
| 1. Person Plural | concupiscimur |
|
| 2. Person Plural | concupiscimini |
|
| 3. Person Plural | concupiscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupiscas |
|
| 3. Person Singular | concupiscat |
|
| 1. Person Plural | concupiscamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupiscaris concupiscare |
|
| 3. Person Singular | concupiscatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebam |
|
| 2. Person Singular | concupiscebas |
|
| 3. Person Singular | concupiscebat |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscebatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebar |
|
| 2. Person Singular | concupiscebaris concupiscebare |
|
| 3. Person Singular | concupiscebatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscebamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerem |
|
| 2. Person Singular | concupisceres |
|
| 3. Person Singular | concupisceret |
|
| 1. Person Plural | concupisceremus |
|
| 2. Person Plural | concupisceretis |
|
| 3. Person Plural | concupiscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerer |
|
| 2. Person Singular | concupiscereris concupiscerere |
|
| 3. Person Singular | concupisceretur |
|
| 1. Person Plural | concupisceremur |
|
| 2. Person Plural | concupisceremini |
|
| 3. Person Plural | concupiscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupisces |
|
| 3. Person Singular | concupiscet |
|
| 1. Person Plural | concupiscemus |
|
| 2. Person Plural | concupiscetis |
|
| 3. Person Plural | concupiscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscetur |
|
| 1. Person Plural | concupiscemur |
|
| 2. Person Plural | concupiscemini |
|
| 3. Person Plural | concupiscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
|
| 2. Person Singular | concupivisti |
|
| 3. Person Singular | concupivit |
|
| 1. Person Plural | concupivimus |
|
| 2. Person Plural | concupivistis |
|
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
|
| 2. Person Singular | concupitus es |
|
| 3. Person Singular | concupitus est |
|
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
|
| 2. Person Plural | concupiti estis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
|
| 2. Person Singular | concupitus sis |
|
| 3. Person Singular | concupitus sit |
|
| 1. Person Plural | concupiti simus |
|
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
|
| 2. Person Singular | concupiveras |
|
| 3. Person Singular | concupiverat |
|
| 1. Person Plural | concupiveramus |
|
| 2. Person Plural | concupiveratis |
|
| 3. Person Plural | concupiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
|
| 2. Person Singular | concupitus eras |
|
| 3. Person Singular | concupitus erat |
|
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
|
| 2. Person Singular | concupivisses |
|
| 3. Person Singular | concupivisset |
|
| 1. Person Plural | concupivissemus |
|
| 2. Person Plural | concupivissetis |
|
| 3. Person Plural | concupivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
|
| 2. Person Singular | concupitus esses |
|
| 3. Person Singular | concupitus esset |
|
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
|
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
|
| 3. Person Plural | concupiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
|
| 2. Person Singular | concupitus eris |
|
| 3. Person Singular | concupitus erit |
|
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupiscere |
|
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
|
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupisci concupiscier |
|
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupisce |
! |
| 2. Person Plural | concupiscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupiscito |
| 3. Person Singular | concupiscito |
| 2. Person Plural | concupiscitote |
| 3. Person Plural | concupiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupiscere |
|
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
|
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
|
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscendus concupiscundus |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendi concupiscundi |
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendo concupiscundo |
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
concupiscendam concupiscundam |
concupiscendum concupiscundum |
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendo concupiscundo |
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
Plural
| Nominativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
| Genitiv | concupiscendorum concupiscundorum |
concupiscendarum concupiscundarum |
concupiscendorum concupiscundorum |
| Dativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Akkusativ | concupiscendos concupiscundos |
concupiscendas concupiscundas |
concupiscenda concupiscunda |
| Ablativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Vokativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
| Genitiv | concupiscentis |
concupiscentis |
concupiscentis |
| Dativ | concupiscenti |
concupiscenti |
concupiscenti |
| Akkusativ | concupiscentem |
concupiscentem |
concupiscens |
| Ablativ | concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
| Vokativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
Plural
| Nominativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Genitiv | concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
| Dativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Akkusativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Ablativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Vokativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupisco |
|
| 2. Person Singular | concupiscis |
|
| 3. Person Singular | concupiscit |
|
| 1. Person Plural | concupiscimus |
|
| 2. Person Plural | concupiscitis |
|
| 3. Person Plural | concupiscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscor |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscitur |
|
| 1. Person Plural | concupiscimur |
|
| 2. Person Plural | concupiscimini |
|
| 3. Person Plural | concupiscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupiscas |
|
| 3. Person Singular | concupiscat |
|
| 1. Person Plural | concupiscamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupiscaris concupiscare |
|
| 3. Person Singular | concupiscatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebam |
|
| 2. Person Singular | concupiscebas |
|
| 3. Person Singular | concupiscebat |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscebatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebar |
|
| 2. Person Singular | concupiscebaris concupiscebare |
|
| 3. Person Singular | concupiscebatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscebamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerem |
|
| 2. Person Singular | concupisceres |
|
| 3. Person Singular | concupisceret |
|
| 1. Person Plural | concupisceremus |
|
| 2. Person Plural | concupisceretis |
|
| 3. Person Plural | concupiscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerer |
|
| 2. Person Singular | concupiscereris concupiscerere |
|
| 3. Person Singular | concupisceretur |
|
| 1. Person Plural | concupisceremur |
|
| 2. Person Plural | concupisceremini |
|
| 3. Person Plural | concupiscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupisces |
|
| 3. Person Singular | concupiscet |
|
| 1. Person Plural | concupiscemus |
|
| 2. Person Plural | concupiscetis |
|
| 3. Person Plural | concupiscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscetur |
|
| 1. Person Plural | concupiscemur |
|
| 2. Person Plural | concupiscemini |
|
| 3. Person Plural | concupiscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
|
| 2. Person Singular | concupivisti |
|
| 3. Person Singular | concupivit |
|
| 1. Person Plural | concupivimus |
|
| 2. Person Plural | concupivistis |
|
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
|
| 2. Person Singular | concupitus es |
|
| 3. Person Singular | concupitus est |
|
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
|
| 2. Person Plural | concupiti estis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
|
| 2. Person Singular | concupitus sis |
|
| 3. Person Singular | concupitus sit |
|
| 1. Person Plural | concupiti simus |
|
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
|
| 2. Person Singular | concupiveras |
|
| 3. Person Singular | concupiverat |
|
| 1. Person Plural | concupiveramus |
|
| 2. Person Plural | concupiveratis |
|
| 3. Person Plural | concupiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
|
| 2. Person Singular | concupitus eras |
|
| 3. Person Singular | concupitus erat |
|
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
|
| 2. Person Singular | concupivisses |
|
| 3. Person Singular | concupivisset |
|
| 1. Person Plural | concupivissemus |
|
| 2. Person Plural | concupivissetis |
|
| 3. Person Plural | concupivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
|
| 2. Person Singular | concupitus esses |
|
| 3. Person Singular | concupitus esset |
|
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
|
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
|
| 3. Person Plural | concupiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
|
| 2. Person Singular | concupitus eris |
|
| 3. Person Singular | concupitus erit |
|
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupiscere |
|
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
|
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupisci concupiscier |
|
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupisce |
! |
| 2. Person Plural | concupiscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupiscito |
| 3. Person Singular | concupiscito |
| 2. Person Plural | concupiscitote |
| 3. Person Plural | concupiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupiscere |
|
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
|
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
|
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscendus concupiscundus |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendi concupiscundi |
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendo concupiscundo |
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
concupiscendam concupiscundam |
concupiscendum concupiscundum |
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendo concupiscundo |
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
Plural
| Nominativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
| Genitiv | concupiscendorum concupiscundorum |
concupiscendarum concupiscundarum |
concupiscendorum concupiscundorum |
| Dativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Akkusativ | concupiscendos concupiscundos |
concupiscendas concupiscundas |
concupiscenda concupiscunda |
| Ablativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Vokativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
| Genitiv | concupiscentis |
concupiscentis |
concupiscentis |
| Dativ | concupiscenti |
concupiscenti |
concupiscenti |
| Akkusativ | concupiscentem |
concupiscentem |
concupiscens |
| Ablativ | concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
| Vokativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
Plural
| Nominativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Genitiv | concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
| Dativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Akkusativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Ablativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Vokativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupisco |
|
| 2. Person Singular | concupiscis |
|
| 3. Person Singular | concupiscit |
|
| 1. Person Plural | concupiscimus |
|
| 2. Person Plural | concupiscitis |
|
| 3. Person Plural | concupiscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscor |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscitur |
|
| 1. Person Plural | concupiscimur |
|
| 2. Person Plural | concupiscimini |
|
| 3. Person Plural | concupiscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupiscas |
|
| 3. Person Singular | concupiscat |
|
| 1. Person Plural | concupiscamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupiscaris concupiscare |
|
| 3. Person Singular | concupiscatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebam |
|
| 2. Person Singular | concupiscebas |
|
| 3. Person Singular | concupiscebat |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscebatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebar |
|
| 2. Person Singular | concupiscebaris concupiscebare |
|
| 3. Person Singular | concupiscebatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscebamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerem |
|
| 2. Person Singular | concupisceres |
|
| 3. Person Singular | concupisceret |
|
| 1. Person Plural | concupisceremus |
|
| 2. Person Plural | concupisceretis |
|
| 3. Person Plural | concupiscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerer |
|
| 2. Person Singular | concupiscereris concupiscerere |
|
| 3. Person Singular | concupisceretur |
|
| 1. Person Plural | concupisceremur |
|
| 2. Person Plural | concupisceremini |
|
| 3. Person Plural | concupiscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupisces |
|
| 3. Person Singular | concupiscet |
|
| 1. Person Plural | concupiscemus |
|
| 2. Person Plural | concupiscetis |
|
| 3. Person Plural | concupiscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscetur |
|
| 1. Person Plural | concupiscemur |
|
| 2. Person Plural | concupiscemini |
|
| 3. Person Plural | concupiscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
|
| 2. Person Singular | concupivisti |
|
| 3. Person Singular | concupivit |
|
| 1. Person Plural | concupivimus |
|
| 2. Person Plural | concupivistis |
|
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
|
| 2. Person Singular | concupitus es |
|
| 3. Person Singular | concupitus est |
|
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
|
| 2. Person Plural | concupiti estis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
|
| 2. Person Singular | concupitus sis |
|
| 3. Person Singular | concupitus sit |
|
| 1. Person Plural | concupiti simus |
|
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
|
| 2. Person Singular | concupiveras |
|
| 3. Person Singular | concupiverat |
|
| 1. Person Plural | concupiveramus |
|
| 2. Person Plural | concupiveratis |
|
| 3. Person Plural | concupiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
|
| 2. Person Singular | concupitus eras |
|
| 3. Person Singular | concupitus erat |
|
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
|
| 2. Person Singular | concupivisses |
|
| 3. Person Singular | concupivisset |
|
| 1. Person Plural | concupivissemus |
|
| 2. Person Plural | concupivissetis |
|
| 3. Person Plural | concupivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
|
| 2. Person Singular | concupitus esses |
|
| 3. Person Singular | concupitus esset |
|
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
|
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
|
| 3. Person Plural | concupiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
|
| 2. Person Singular | concupitus eris |
|
| 3. Person Singular | concupitus erit |
|
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupiscere |
|
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
|
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupisci concupiscier |
|
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupisce |
! |
| 2. Person Plural | concupiscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupiscito |
| 3. Person Singular | concupiscito |
| 2. Person Plural | concupiscitote |
| 3. Person Plural | concupiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupiscere |
|
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
|
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
|
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscendus concupiscundus |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendi concupiscundi |
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendo concupiscundo |
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
concupiscendam concupiscundam |
concupiscendum concupiscundum |
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendo concupiscundo |
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
Plural
| Nominativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
| Genitiv | concupiscendorum concupiscundorum |
concupiscendarum concupiscundarum |
concupiscendorum concupiscundorum |
| Dativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Akkusativ | concupiscendos concupiscundos |
concupiscendas concupiscundas |
concupiscenda concupiscunda |
| Ablativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Vokativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
| Genitiv | concupiscentis |
concupiscentis |
concupiscentis |
| Dativ | concupiscenti |
concupiscenti |
concupiscenti |
| Akkusativ | concupiscentem |
concupiscentem |
concupiscens |
| Ablativ | concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
| Vokativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
Plural
| Nominativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Genitiv | concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
| Dativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Akkusativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Ablativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Vokativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupisco |
|
| 2. Person Singular | concupiscis |
|
| 3. Person Singular | concupiscit |
|
| 1. Person Plural | concupiscimus |
|
| 2. Person Plural | concupiscitis |
|
| 3. Person Plural | concupiscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscor |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscitur |
|
| 1. Person Plural | concupiscimur |
|
| 2. Person Plural | concupiscimini |
|
| 3. Person Plural | concupiscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupiscas |
|
| 3. Person Singular | concupiscat |
|
| 1. Person Plural | concupiscamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupiscaris concupiscare |
|
| 3. Person Singular | concupiscatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebam |
|
| 2. Person Singular | concupiscebas |
|
| 3. Person Singular | concupiscebat |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscebatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebar |
|
| 2. Person Singular | concupiscebaris concupiscebare |
|
| 3. Person Singular | concupiscebatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscebamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerem |
|
| 2. Person Singular | concupisceres |
|
| 3. Person Singular | concupisceret |
|
| 1. Person Plural | concupisceremus |
|
| 2. Person Plural | concupisceretis |
|
| 3. Person Plural | concupiscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerer |
|
| 2. Person Singular | concupiscereris concupiscerere |
|
| 3. Person Singular | concupisceretur |
|
| 1. Person Plural | concupisceremur |
|
| 2. Person Plural | concupisceremini |
|
| 3. Person Plural | concupiscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupisces |
|
| 3. Person Singular | concupiscet |
|
| 1. Person Plural | concupiscemus |
|
| 2. Person Plural | concupiscetis |
|
| 3. Person Plural | concupiscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscetur |
|
| 1. Person Plural | concupiscemur |
|
| 2. Person Plural | concupiscemini |
|
| 3. Person Plural | concupiscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
|
| 2. Person Singular | concupivisti |
|
| 3. Person Singular | concupivit |
|
| 1. Person Plural | concupivimus |
|
| 2. Person Plural | concupivistis |
|
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
|
| 2. Person Singular | concupitus es |
|
| 3. Person Singular | concupitus est |
|
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
|
| 2. Person Plural | concupiti estis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
|
| 2. Person Singular | concupitus sis |
|
| 3. Person Singular | concupitus sit |
|
| 1. Person Plural | concupiti simus |
|
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
|
| 2. Person Singular | concupiveras |
|
| 3. Person Singular | concupiverat |
|
| 1. Person Plural | concupiveramus |
|
| 2. Person Plural | concupiveratis |
|
| 3. Person Plural | concupiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
|
| 2. Person Singular | concupitus eras |
|
| 3. Person Singular | concupitus erat |
|
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
|
| 2. Person Singular | concupivisses |
|
| 3. Person Singular | concupivisset |
|
| 1. Person Plural | concupivissemus |
|
| 2. Person Plural | concupivissetis |
|
| 3. Person Plural | concupivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
|
| 2. Person Singular | concupitus esses |
|
| 3. Person Singular | concupitus esset |
|
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
|
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
|
| 3. Person Plural | concupiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
|
| 2. Person Singular | concupitus eris |
|
| 3. Person Singular | concupitus erit |
|
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupiscere |
|
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
|
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupisci concupiscier |
|
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupisce |
! |
| 2. Person Plural | concupiscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupiscito |
| 3. Person Singular | concupiscito |
| 2. Person Plural | concupiscitote |
| 3. Person Plural | concupiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupiscere |
|
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
|
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
|
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscendus concupiscundus |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendi concupiscundi |
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendo concupiscundo |
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
concupiscendam concupiscundam |
concupiscendum concupiscundum |
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendo concupiscundo |
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
Plural
| Nominativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
| Genitiv | concupiscendorum concupiscundorum |
concupiscendarum concupiscundarum |
concupiscendorum concupiscundorum |
| Dativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Akkusativ | concupiscendos concupiscundos |
concupiscendas concupiscundas |
concupiscenda concupiscunda |
| Ablativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Vokativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
| Genitiv | concupiscentis |
concupiscentis |
concupiscentis |
| Dativ | concupiscenti |
concupiscenti |
concupiscenti |
| Akkusativ | concupiscentem |
concupiscentem |
concupiscens |
| Ablativ | concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
| Vokativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
Plural
| Nominativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Genitiv | concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
| Dativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Akkusativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Ablativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Vokativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupisco |
ich erwünsche |
| 2. Person Singular | concupiscis |
du erwünschst |
| 3. Person Singular | concupiscit |
er/sie/es erwünscht |
| 1. Person Plural | concupiscimus |
wir erwünschen |
| 2. Person Plural | concupiscitis |
ihr erwünscht |
| 3. Person Plural | concupiscunt |
sie erwünschen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscor |
ich werde erwünscht |
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
du wirst erwünscht |
| 3. Person Singular | concupiscitur |
er/sie/es wird erwünscht |
| 1. Person Plural | concupiscimur |
wir werden erwünscht |
| 2. Person Plural | concupiscimini |
ihr werdet erwünscht |
| 3. Person Plural | concupiscuntur |
sie werden erwünscht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
ich erwünsche |
| 2. Person Singular | concupiscas |
du erwünschest |
| 3. Person Singular | concupiscat |
er/sie/es erwünsche |
| 1. Person Plural | concupiscamus |
wir erwünschen |
| 2. Person Plural | concupiscatis |
ihr erwünschet |
| 3. Person Plural | concupiscant |
sie erwünschen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
ich werde erwünscht |
| 2. Person Singular | concupiscaris concupiscare |
du werdest erwünscht |
| 3. Person Singular | concupiscatur |
er/sie/es werde erwünscht |
| 1. Person Plural | concupiscamur |
wir werden erwünscht |
| 2. Person Plural | concupiscamini |
ihr werdet erwünscht |
| 3. Person Plural | concupiscantur |
sie werden erwünscht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebam |
ich erwünschte |
| 2. Person Singular | concupiscebas |
du erwünschtest |
| 3. Person Singular | concupiscebat |
er/sie/es erwünschte |
| 1. Person Plural | concupiscebamus |
wir erwünschten |
| 2. Person Plural | concupiscebatis |
ihr erwünschtet |
| 3. Person Plural | concupiscebant |
sie erwünschten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebar |
ich wurde erwünscht |
| 2. Person Singular | concupiscebaris concupiscebare |
du wurdest erwünscht |
| 3. Person Singular | concupiscebatur |
er/sie/es wurde erwünscht |
| 1. Person Plural | concupiscebamur |
wir wurden erwünscht |
| 2. Person Plural | concupiscebamini |
ihr wurdet erwünscht |
| 3. Person Plural | concupiscebantur |
sie wurden erwünscht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerem |
ich erwünschte |
| 2. Person Singular | concupisceres |
du erwünschtest |
| 3. Person Singular | concupisceret |
er/sie/es erwünschte |
| 1. Person Plural | concupisceremus |
wir erwünschten |
| 2. Person Plural | concupisceretis |
ihr erwünschtet |
| 3. Person Plural | concupiscerent |
sie erwünschten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerer |
ich würde erwünscht |
| 2. Person Singular | concupiscereris concupiscerere |
du würdest erwünscht |
| 3. Person Singular | concupisceretur |
er/sie/es würde erwünscht |
| 1. Person Plural | concupisceremur |
wir würden erwünscht |
| 2. Person Plural | concupisceremini |
ihr würdet erwünscht |
| 3. Person Plural | concupiscerentur |
sie würden erwünscht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
ich werde erwünschen |
| 2. Person Singular | concupisces |
du wirst erwünschen |
| 3. Person Singular | concupiscet |
er/sie/es wird erwünschen |
| 1. Person Plural | concupiscemus |
wir werden erwünschen |
| 2. Person Plural | concupiscetis |
ihr werdet erwünschen |
| 3. Person Plural | concupiscent |
sie werden erwünschen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
ich werde erwünscht werden |
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
du wirst erwünscht werden |
| 3. Person Singular | concupiscetur |
er/sie/es wird erwünscht werden |
| 1. Person Plural | concupiscemur |
wir werden erwünscht werden |
| 2. Person Plural | concupiscemini |
ihr werdet erwünscht werden |
| 3. Person Plural | concupiscentur |
sie werden erwünscht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
ich habe erwünscht |
| 2. Person Singular | concupivisti |
du hast erwünscht |
| 3. Person Singular | concupivit |
er/sie/es hat erwünscht |
| 1. Person Plural | concupivimus |
wir haben erwünscht |
| 2. Person Plural | concupivistis |
ihr habt erwünscht |
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
sie haben erwünscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
ich bin erwünscht worden |
| 2. Person Singular | concupitus es |
du bist erwünscht worden |
| 3. Person Singular | concupitus est |
er/sie/es ist erwünscht worden |
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
wir sind erwünscht worden |
| 2. Person Plural | concupiti estis |
ihr seid erwünscht worden |
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
sie sind erwünscht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
ich habe erwünscht |
| 2. Person Singular | concupiveris |
du habest erwünscht |
| 3. Person Singular | concupiverit |
er/sie/es habe erwünscht |
| 1. Person Plural | concupiverimus |
wir haben erwünscht |
| 2. Person Plural | concupiveritis |
ihr habet erwünscht |
| 3. Person Plural | concupiverint |
sie haben erwünscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
ich sei erwünscht worden |
| 2. Person Singular | concupitus sis |
du seiest erwünscht worden |
| 3. Person Singular | concupitus sit |
er/sie/es sei erwünscht worden |
| 1. Person Plural | concupiti simus |
wir seien erwünscht worden |
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
ihr seiet erwünscht worden |
| 3. Person Plural | concupiti sint |
sie seien erwünscht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
ich hatte erwünscht |
| 2. Person Singular | concupiveras |
du hattest erwünscht |
| 3. Person Singular | concupiverat |
er/sie/es hatte erwünscht |
| 1. Person Plural | concupiveramus |
wir hatten erwünscht |
| 2. Person Plural | concupiveratis |
ihr hattet erwünscht |
| 3. Person Plural | concupiverant |
sie hatten erwünscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
ich war erwünscht worden |
| 2. Person Singular | concupitus eras |
du warst erwünscht worden |
| 3. Person Singular | concupitus erat |
er/sie/es war erwünscht worden |
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
wir waren erwünscht worden |
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
ihr wart erwünscht worden |
| 3. Person Plural | concupiti erant |
sie waren erwünscht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
ich hätte erwünscht |
| 2. Person Singular | concupivisses |
du hättest erwünscht |
| 3. Person Singular | concupivisset |
er/sie/es hätte erwünscht |
| 1. Person Plural | concupivissemus |
wir hätten erwünscht |
| 2. Person Plural | concupivissetis |
ihr hättet erwünscht |
| 3. Person Plural | concupivissent |
sie hätten erwünscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
ich wäre erwünscht worden |
| 2. Person Singular | concupitus esses |
du wärest erwünscht worden |
| 3. Person Singular | concupitus esset |
er/sie/es wäre erwünscht worden |
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
wir wären erwünscht worden |
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
ihr wäret erwünscht worden |
| 3. Person Plural | concupiti essent |
sie wären erwünscht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
ich werde erwünscht haben |
| 2. Person Singular | concupiveris |
du wirst erwünscht haben |
| 3. Person Singular | concupiverit |
er/sie/es wird erwünscht haben |
| 1. Person Plural | concupiverimus |
wir werden erwünscht haben |
| 2. Person Plural | concupiveritis |
ihr werdet erwünscht haben |
| 3. Person Plural | concupiverint |
sie werden erwünscht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
ich werde erwünscht worden sein |
| 2. Person Singular | concupitus eris |
du wirst erwünscht worden sein |
| 3. Person Singular | concupitus erit |
er/sie/es wird erwünscht worden sein |
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
wir werden erwünscht worden sein |
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
ihr werdet erwünscht worden sein |
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
sie werden erwünscht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupiscere |
erwünschen |
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
erwünscht haben |
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
erwünschen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupisci concupiscier |
erwünscht werden |
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
erwünscht worden sein |
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
künftig erwünscht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupisce |
erwünsche; erwünsch! |
| 2. Person Plural | concupiscite |
erwünscht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupiscito |
| 3. Person Singular | concupiscito |
| 2. Person Plural | concupiscitote |
| 3. Person Plural | concupiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupiscere |
das Erwünschen |
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
des Erwünschens |
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
dem Erwünschen |
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
das Erwünschen |
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
durch das Erwünschen |
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
Erwünschen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscendus concupiscundus |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendi concupiscundi |
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendo concupiscundo |
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
concupiscendam concupiscundam |
concupiscendum concupiscundum |
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendo concupiscundo |
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
Plural
| Nominativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
| Genitiv | concupiscendorum concupiscundorum |
concupiscendarum concupiscundarum |
concupiscendorum concupiscundorum |
| Dativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Akkusativ | concupiscendos concupiscundos |
concupiscendas concupiscundas |
concupiscenda concupiscunda |
| Ablativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Vokativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
| Genitiv | concupiscentis |
concupiscentis |
concupiscentis |
| Dativ | concupiscenti |
concupiscenti |
concupiscenti |
| Akkusativ | concupiscentem |
concupiscentem |
concupiscens |
| Ablativ | concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
| Vokativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
Plural
| Nominativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Genitiv | concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
| Dativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Akkusativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Ablativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Vokativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupisco |
|
| 2. Person Singular | concupiscis |
|
| 3. Person Singular | concupiscit |
|
| 1. Person Plural | concupiscimus |
|
| 2. Person Plural | concupiscitis |
|
| 3. Person Plural | concupiscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscor |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscitur |
|
| 1. Person Plural | concupiscimur |
|
| 2. Person Plural | concupiscimini |
|
| 3. Person Plural | concupiscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupiscas |
|
| 3. Person Singular | concupiscat |
|
| 1. Person Plural | concupiscamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupiscaris concupiscare |
|
| 3. Person Singular | concupiscatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebam |
|
| 2. Person Singular | concupiscebas |
|
| 3. Person Singular | concupiscebat |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscebatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebar |
|
| 2. Person Singular | concupiscebaris concupiscebare |
|
| 3. Person Singular | concupiscebatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscebamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerem |
|
| 2. Person Singular | concupisceres |
|
| 3. Person Singular | concupisceret |
|
| 1. Person Plural | concupisceremus |
|
| 2. Person Plural | concupisceretis |
|
| 3. Person Plural | concupiscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerer |
|
| 2. Person Singular | concupiscereris concupiscerere |
|
| 3. Person Singular | concupisceretur |
|
| 1. Person Plural | concupisceremur |
|
| 2. Person Plural | concupisceremini |
|
| 3. Person Plural | concupiscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupisces |
|
| 3. Person Singular | concupiscet |
|
| 1. Person Plural | concupiscemus |
|
| 2. Person Plural | concupiscetis |
|
| 3. Person Plural | concupiscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscetur |
|
| 1. Person Plural | concupiscemur |
|
| 2. Person Plural | concupiscemini |
|
| 3. Person Plural | concupiscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
|
| 2. Person Singular | concupivisti |
|
| 3. Person Singular | concupivit |
|
| 1. Person Plural | concupivimus |
|
| 2. Person Plural | concupivistis |
|
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
|
| 2. Person Singular | concupitus es |
|
| 3. Person Singular | concupitus est |
|
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
|
| 2. Person Plural | concupiti estis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
|
| 2. Person Singular | concupitus sis |
|
| 3. Person Singular | concupitus sit |
|
| 1. Person Plural | concupiti simus |
|
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
|
| 2. Person Singular | concupiveras |
|
| 3. Person Singular | concupiverat |
|
| 1. Person Plural | concupiveramus |
|
| 2. Person Plural | concupiveratis |
|
| 3. Person Plural | concupiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
|
| 2. Person Singular | concupitus eras |
|
| 3. Person Singular | concupitus erat |
|
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
|
| 2. Person Singular | concupivisses |
|
| 3. Person Singular | concupivisset |
|
| 1. Person Plural | concupivissemus |
|
| 2. Person Plural | concupivissetis |
|
| 3. Person Plural | concupivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
|
| 2. Person Singular | concupitus esses |
|
| 3. Person Singular | concupitus esset |
|
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
|
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
|
| 3. Person Plural | concupiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
|
| 2. Person Singular | concupitus eris |
|
| 3. Person Singular | concupitus erit |
|
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupiscere |
|
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
|
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupisci concupiscier |
|
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupisce |
! |
| 2. Person Plural | concupiscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupiscito |
| 3. Person Singular | concupiscito |
| 2. Person Plural | concupiscitote |
| 3. Person Plural | concupiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupiscere |
|
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
|
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
|
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscendus concupiscundus |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendi concupiscundi |
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendo concupiscundo |
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
concupiscendam concupiscundam |
concupiscendum concupiscundum |
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendo concupiscundo |
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
Plural
| Nominativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
| Genitiv | concupiscendorum concupiscundorum |
concupiscendarum concupiscundarum |
concupiscendorum concupiscundorum |
| Dativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Akkusativ | concupiscendos concupiscundos |
concupiscendas concupiscundas |
concupiscenda concupiscunda |
| Ablativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Vokativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
| Genitiv | concupiscentis |
concupiscentis |
concupiscentis |
| Dativ | concupiscenti |
concupiscenti |
concupiscenti |
| Akkusativ | concupiscentem |
concupiscentem |
concupiscens |
| Ablativ | concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
| Vokativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
Plural
| Nominativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Genitiv | concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
| Dativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Akkusativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Ablativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Vokativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupisco |
|
| 2. Person Singular | concupiscis |
|
| 3. Person Singular | concupiscit |
|
| 1. Person Plural | concupiscimus |
|
| 2. Person Plural | concupiscitis |
|
| 3. Person Plural | concupiscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscor |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscitur |
|
| 1. Person Plural | concupiscimur |
|
| 2. Person Plural | concupiscimini |
|
| 3. Person Plural | concupiscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupiscas |
|
| 3. Person Singular | concupiscat |
|
| 1. Person Plural | concupiscamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupiscaris concupiscare |
|
| 3. Person Singular | concupiscatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebam |
|
| 2. Person Singular | concupiscebas |
|
| 3. Person Singular | concupiscebat |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscebatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebar |
|
| 2. Person Singular | concupiscebaris concupiscebare |
|
| 3. Person Singular | concupiscebatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscebamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerem |
|
| 2. Person Singular | concupisceres |
|
| 3. Person Singular | concupisceret |
|
| 1. Person Plural | concupisceremus |
|
| 2. Person Plural | concupisceretis |
|
| 3. Person Plural | concupiscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerer |
|
| 2. Person Singular | concupiscereris concupiscerere |
|
| 3. Person Singular | concupisceretur |
|
| 1. Person Plural | concupisceremur |
|
| 2. Person Plural | concupisceremini |
|
| 3. Person Plural | concupiscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupisces |
|
| 3. Person Singular | concupiscet |
|
| 1. Person Plural | concupiscemus |
|
| 2. Person Plural | concupiscetis |
|
| 3. Person Plural | concupiscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscetur |
|
| 1. Person Plural | concupiscemur |
|
| 2. Person Plural | concupiscemini |
|
| 3. Person Plural | concupiscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
|
| 2. Person Singular | concupivisti |
|
| 3. Person Singular | concupivit |
|
| 1. Person Plural | concupivimus |
|
| 2. Person Plural | concupivistis |
|
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
|
| 2. Person Singular | concupitus es |
|
| 3. Person Singular | concupitus est |
|
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
|
| 2. Person Plural | concupiti estis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
|
| 2. Person Singular | concupitus sis |
|
| 3. Person Singular | concupitus sit |
|
| 1. Person Plural | concupiti simus |
|
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
|
| 2. Person Singular | concupiveras |
|
| 3. Person Singular | concupiverat |
|
| 1. Person Plural | concupiveramus |
|
| 2. Person Plural | concupiveratis |
|
| 3. Person Plural | concupiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
|
| 2. Person Singular | concupitus eras |
|
| 3. Person Singular | concupitus erat |
|
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
|
| 2. Person Singular | concupivisses |
|
| 3. Person Singular | concupivisset |
|
| 1. Person Plural | concupivissemus |
|
| 2. Person Plural | concupivissetis |
|
| 3. Person Plural | concupivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
|
| 2. Person Singular | concupitus esses |
|
| 3. Person Singular | concupitus esset |
|
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
|
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
|
| 3. Person Plural | concupiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
|
| 2. Person Singular | concupitus eris |
|
| 3. Person Singular | concupitus erit |
|
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupiscere |
|
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
|
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupisci concupiscier |
|
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupisce |
! |
| 2. Person Plural | concupiscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupiscito |
| 3. Person Singular | concupiscito |
| 2. Person Plural | concupiscitote |
| 3. Person Plural | concupiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupiscere |
|
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
|
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
|
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscendus concupiscundus |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendi concupiscundi |
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendo concupiscundo |
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
concupiscendam concupiscundam |
concupiscendum concupiscundum |
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendo concupiscundo |
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
Plural
| Nominativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
| Genitiv | concupiscendorum concupiscundorum |
concupiscendarum concupiscundarum |
concupiscendorum concupiscundorum |
| Dativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Akkusativ | concupiscendos concupiscundos |
concupiscendas concupiscundas |
concupiscenda concupiscunda |
| Ablativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Vokativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
| Genitiv | concupiscentis |
concupiscentis |
concupiscentis |
| Dativ | concupiscenti |
concupiscenti |
concupiscenti |
| Akkusativ | concupiscentem |
concupiscentem |
concupiscens |
| Ablativ | concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
| Vokativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
Plural
| Nominativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Genitiv | concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
| Dativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Akkusativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Ablativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Vokativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupisco |
|
| 2. Person Singular | concupiscis |
|
| 3. Person Singular | concupiscit |
|
| 1. Person Plural | concupiscimus |
|
| 2. Person Plural | concupiscitis |
|
| 3. Person Plural | concupiscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscor |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscitur |
|
| 1. Person Plural | concupiscimur |
|
| 2. Person Plural | concupiscimini |
|
| 3. Person Plural | concupiscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupiscas |
|
| 3. Person Singular | concupiscat |
|
| 1. Person Plural | concupiscamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupiscaris concupiscare |
|
| 3. Person Singular | concupiscatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebam |
|
| 2. Person Singular | concupiscebas |
|
| 3. Person Singular | concupiscebat |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscebatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebar |
|
| 2. Person Singular | concupiscebaris concupiscebare |
|
| 3. Person Singular | concupiscebatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscebamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerem |
|
| 2. Person Singular | concupisceres |
|
| 3. Person Singular | concupisceret |
|
| 1. Person Plural | concupisceremus |
|
| 2. Person Plural | concupisceretis |
|
| 3. Person Plural | concupiscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerer |
|
| 2. Person Singular | concupiscereris concupiscerere |
|
| 3. Person Singular | concupisceretur |
|
| 1. Person Plural | concupisceremur |
|
| 2. Person Plural | concupisceremini |
|
| 3. Person Plural | concupiscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupisces |
|
| 3. Person Singular | concupiscet |
|
| 1. Person Plural | concupiscemus |
|
| 2. Person Plural | concupiscetis |
|
| 3. Person Plural | concupiscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscetur |
|
| 1. Person Plural | concupiscemur |
|
| 2. Person Plural | concupiscemini |
|
| 3. Person Plural | concupiscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
|
| 2. Person Singular | concupivisti |
|
| 3. Person Singular | concupivit |
|
| 1. Person Plural | concupivimus |
|
| 2. Person Plural | concupivistis |
|
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
|
| 2. Person Singular | concupitus es |
|
| 3. Person Singular | concupitus est |
|
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
|
| 2. Person Plural | concupiti estis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
|
| 2. Person Singular | concupitus sis |
|
| 3. Person Singular | concupitus sit |
|
| 1. Person Plural | concupiti simus |
|
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
|
| 2. Person Singular | concupiveras |
|
| 3. Person Singular | concupiverat |
|
| 1. Person Plural | concupiveramus |
|
| 2. Person Plural | concupiveratis |
|
| 3. Person Plural | concupiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
|
| 2. Person Singular | concupitus eras |
|
| 3. Person Singular | concupitus erat |
|
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
|
| 2. Person Singular | concupivisses |
|
| 3. Person Singular | concupivisset |
|
| 1. Person Plural | concupivissemus |
|
| 2. Person Plural | concupivissetis |
|
| 3. Person Plural | concupivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
|
| 2. Person Singular | concupitus esses |
|
| 3. Person Singular | concupitus esset |
|
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
|
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
|
| 3. Person Plural | concupiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
|
| 2. Person Singular | concupitus eris |
|
| 3. Person Singular | concupitus erit |
|
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupiscere |
|
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
|
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupisci concupiscier |
|
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupisce |
! |
| 2. Person Plural | concupiscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupiscito |
| 3. Person Singular | concupiscito |
| 2. Person Plural | concupiscitote |
| 3. Person Plural | concupiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupiscere |
|
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
|
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
|
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscendus concupiscundus |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendi concupiscundi |
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendo concupiscundo |
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
concupiscendam concupiscundam |
concupiscendum concupiscundum |
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendo concupiscundo |
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
Plural
| Nominativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
| Genitiv | concupiscendorum concupiscundorum |
concupiscendarum concupiscundarum |
concupiscendorum concupiscundorum |
| Dativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Akkusativ | concupiscendos concupiscundos |
concupiscendas concupiscundas |
concupiscenda concupiscunda |
| Ablativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Vokativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
| Genitiv | concupiscentis |
concupiscentis |
concupiscentis |
| Dativ | concupiscenti |
concupiscenti |
concupiscenti |
| Akkusativ | concupiscentem |
concupiscentem |
concupiscens |
| Ablativ | concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
| Vokativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
Plural
| Nominativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Genitiv | concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
| Dativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Akkusativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Ablativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Vokativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupisco |
|
| 2. Person Singular | concupiscis |
|
| 3. Person Singular | concupiscit |
|
| 1. Person Plural | concupiscimus |
|
| 2. Person Plural | concupiscitis |
|
| 3. Person Plural | concupiscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscor |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscitur |
|
| 1. Person Plural | concupiscimur |
|
| 2. Person Plural | concupiscimini |
|
| 3. Person Plural | concupiscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupiscas |
|
| 3. Person Singular | concupiscat |
|
| 1. Person Plural | concupiscamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupiscaris concupiscare |
|
| 3. Person Singular | concupiscatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebam |
|
| 2. Person Singular | concupiscebas |
|
| 3. Person Singular | concupiscebat |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamus |
|
| 2. Person Plural | concupiscebatis |
|
| 3. Person Plural | concupiscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscebar |
|
| 2. Person Singular | concupiscebaris concupiscebare |
|
| 3. Person Singular | concupiscebatur |
|
| 1. Person Plural | concupiscebamur |
|
| 2. Person Plural | concupiscebamini |
|
| 3. Person Plural | concupiscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerem |
|
| 2. Person Singular | concupisceres |
|
| 3. Person Singular | concupisceret |
|
| 1. Person Plural | concupisceremus |
|
| 2. Person Plural | concupisceretis |
|
| 3. Person Plural | concupiscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscerer |
|
| 2. Person Singular | concupiscereris concupiscerere |
|
| 3. Person Singular | concupisceretur |
|
| 1. Person Plural | concupisceremur |
|
| 2. Person Plural | concupisceremini |
|
| 3. Person Plural | concupiscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscam |
|
| 2. Person Singular | concupisces |
|
| 3. Person Singular | concupiscet |
|
| 1. Person Plural | concupiscemus |
|
| 2. Person Plural | concupiscetis |
|
| 3. Person Plural | concupiscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupiscar |
|
| 2. Person Singular | concupisceris concupiscere |
|
| 3. Person Singular | concupiscetur |
|
| 1. Person Plural | concupiscemur |
|
| 2. Person Plural | concupiscemini |
|
| 3. Person Plural | concupiscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivi |
|
| 2. Person Singular | concupivisti |
|
| 3. Person Singular | concupivit |
|
| 1. Person Plural | concupivimus |
|
| 2. Person Plural | concupivistis |
|
| 3. Person Plural | concupiverunt concupivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sum |
|
| 2. Person Singular | concupitus es |
|
| 3. Person Singular | concupitus est |
|
| 1. Person Plural | concupiti sumus |
|
| 2. Person Plural | concupiti estis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiverim |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus sim |
|
| 2. Person Singular | concupitus sis |
|
| 3. Person Singular | concupitus sit |
|
| 1. Person Plural | concupiti simus |
|
| 2. Person Plural | concupiti sitis |
|
| 3. Person Plural | concupiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupiveram |
|
| 2. Person Singular | concupiveras |
|
| 3. Person Singular | concupiverat |
|
| 1. Person Plural | concupiveramus |
|
| 2. Person Plural | concupiveratis |
|
| 3. Person Plural | concupiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus eram |
|
| 2. Person Singular | concupitus eras |
|
| 3. Person Singular | concupitus erat |
|
| 1. Person Plural | concupiti eramus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eratis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivissem |
|
| 2. Person Singular | concupivisses |
|
| 3. Person Singular | concupivisset |
|
| 1. Person Plural | concupivissemus |
|
| 2. Person Plural | concupivissetis |
|
| 3. Person Plural | concupivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus essem |
|
| 2. Person Singular | concupitus esses |
|
| 3. Person Singular | concupitus esset |
|
| 1. Person Plural | concupiti essemus |
|
| 2. Person Plural | concupiti essetis |
|
| 3. Person Plural | concupiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | concupivero |
|
| 2. Person Singular | concupiveris |
|
| 3. Person Singular | concupiverit |
|
| 1. Person Plural | concupiverimus |
|
| 2. Person Plural | concupiveritis |
|
| 3. Person Plural | concupiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | concupitus ero |
|
| 2. Person Singular | concupitus eris |
|
| 3. Person Singular | concupitus erit |
|
| 1. Person Plural | concupiti erimus |
|
| 2. Person Plural | concupiti eritis |
|
| 3. Person Plural | concupiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupiscere |
|
| Vorzeitigkeit | concupivisse |
|
| Nachzeitigkeit | concupiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | concupisci concupiscier |
|
| Vorzeitigkeit | concupitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | concupitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | concupisce |
! |
| 2. Person Plural | concupiscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | concupiscito |
| 3. Person Singular | concupiscito |
| 2. Person Plural | concupiscitote |
| 3. Person Plural | concupiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | concupiscere |
|
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
|
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
|
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
|
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscendus concupiscundus |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
| Genitiv | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendi concupiscundi |
| Dativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscendo concupiscundo |
| Akkusativ | concupiscendum concupiscundum |
concupiscendam concupiscundam |
concupiscendum concupiscundum |
| Ablativ | concupiscendo concupiscundo |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendo concupiscundo |
| Vokativ | concupiscende concupiscunde |
concupiscenda concupiscunda |
concupiscendum concupiscundum |
Plural
| Nominativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
| Genitiv | concupiscendorum concupiscundorum |
concupiscendarum concupiscundarum |
concupiscendorum concupiscundorum |
| Dativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Akkusativ | concupiscendos concupiscundos |
concupiscendas concupiscundas |
concupiscenda concupiscunda |
| Ablativ | concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
concupiscendis concupiscundis |
| Vokativ | concupiscendi concupiscundi |
concupiscendae concupiscundae |
concupiscenda concupiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
| Genitiv | concupiscentis |
concupiscentis |
concupiscentis |
| Dativ | concupiscenti |
concupiscenti |
concupiscenti |
| Akkusativ | concupiscentem |
concupiscentem |
concupiscens |
| Ablativ | concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
concupiscenti concupiscente |
| Vokativ | concupiscens |
concupiscens |
concupiscens |
Plural
| Nominativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Genitiv | concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
concupiscentium concupiscentum |
| Dativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Akkusativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
| Ablativ | concupiscentibus |
concupiscentibus |
concupiscentibus |
| Vokativ | concupiscentes |
concupiscentes |
concupiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupitus |
concupita |
concupitum |
| Genitiv | concupiti |
concupitae |
concupiti |
| Dativ | concupito |
concupitae |
concupito |
| Akkusativ | concupitum |
concupitam |
concupitum |
| Ablativ | concupito |
concupita |
concupito |
| Vokativ | concupite |
concupita |
concupitum |
Plural
| Nominativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
| Genitiv | concupitorum |
concupitarum |
concupitorum |
| Dativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Akkusativ | concupitos |
concupitas |
concupita |
| Ablativ | concupitis |
concupitis |
concupitis |
| Vokativ | concupiti |
concupitae |
concupita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | concupiturus |
concupitura |
concupiturum |
| Genitiv | concupituri |
concupiturae |
concupituri |
| Dativ | concupituro |
concupiturae |
concupituro |
| Akkusativ | concupiturum |
concupituram |
concupiturum |
| Ablativ | concupituro |
concupitura |
concupituro |
| Vokativ | concupiture |
concupitura |
concupiturum |
Plural
| Nominativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
| Genitiv | concupiturorum |
concupiturarum |
concupiturorum |
| Dativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Akkusativ | concupituros |
concupituras |
concupitura |
| Ablativ | concupituris |
concupituris |
concupituris |
| Vokativ | concupituri |
concupiturae |
concupitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| concupitum |
concupitu |