Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
conlimitare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
conlimitare auch noch Formen von:
conlimitari (Verb)
Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimito
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitas
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitat
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitamus
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitatis
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitor
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitaris conlimitare
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitatur
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitamur
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitamini
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitem
|
|
| 2. Person Singular |
conlimites
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitet
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitemus
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitetis
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimiter
|
|
| 2. Person Singular |
conlimiteris conlimitere
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitetur
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitemur
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitemini
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitabam
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitabas
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitabat
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitabar
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitabaris conlimitabare
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitarem
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitares
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitaret
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitarer
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitareris conlimitarere
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitabo
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitabis
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitabit
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitabor
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitaberis conlimitabere
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitavi
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitavit
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitaverunt conlimitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitavero
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conlimitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conlimitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conlimitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conlimitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conlimitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conlimitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conlimitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
conlimitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conlimitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conlimitari conlimitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conlimitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conlimitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conlimita
|
! |
| 2. Person Plural |
conlimitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conlimitato
|
| 3. Person Singular |
conlimitato
|
| 2. Person Plural |
conlimitatote
|
| 3. Person Plural |
conlimitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conlimitare
|
|
| Genitiv |
conlimitandi
|
|
| Dativ |
conlimitando
|
|
| Akkusativ |
conlimitandum
|
|
| Ablativ |
conlimitando
|
|
| Vokativ |
conlimitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conlimitandus
|
conlimitanda
|
conlimitandum
|
| Genitiv |
conlimitandi
|
conlimitandae
|
conlimitandi
|
| Dativ |
conlimitando
|
conlimitandae
|
conlimitando
|
| Akkusativ |
conlimitandum
|
conlimitandam
|
conlimitandum
|
| Ablativ |
conlimitando
|
conlimitanda
|
conlimitando
|
| Vokativ |
conlimitande
|
conlimitanda
|
conlimitandum
|
Plural
| Nominativ |
conlimitandi
|
conlimitandae
|
conlimitanda
|
| Genitiv |
conlimitandorum
|
conlimitandarum
|
conlimitandorum
|
| Dativ |
conlimitandis
|
conlimitandis
|
conlimitandis
|
| Akkusativ |
conlimitandos
|
conlimitandas
|
conlimitanda
|
| Ablativ |
conlimitandis
|
conlimitandis
|
conlimitandis
|
| Vokativ |
conlimitandi
|
conlimitandae
|
conlimitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conlimitans
|
conlimitans
|
conlimitans
|
| Genitiv |
conlimitantis
|
conlimitantis
|
conlimitantis
|
| Dativ |
conlimitanti
|
conlimitanti
|
conlimitanti
|
| Akkusativ |
conlimitantem
|
conlimitantem
|
conlimitans
|
| Ablativ |
conlimitanti conlimitante
|
conlimitanti conlimitante
|
conlimitanti conlimitante
|
| Vokativ |
conlimitans
|
conlimitans
|
conlimitans
|
Plural
| Nominativ |
conlimitantes
|
conlimitantes
|
conlimitantia
|
| Genitiv |
conlimitantium conlimitantum
|
conlimitantium conlimitantum
|
conlimitantium conlimitantum
|
| Dativ |
conlimitantibus
|
conlimitantibus
|
conlimitantibus
|
| Akkusativ |
conlimitantes
|
conlimitantes
|
conlimitantia
|
| Ablativ |
conlimitantibus
|
conlimitantibus
|
conlimitantibus
|
| Vokativ |
conlimitantes
|
conlimitantes
|
conlimitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conlimitatus
|
conlimitata
|
conlimitatum
|
| Genitiv |
conlimitati
|
conlimitatae
|
conlimitati
|
| Dativ |
conlimitato
|
conlimitatae
|
conlimitato
|
| Akkusativ |
conlimitatum
|
conlimitatam
|
conlimitatum
|
| Ablativ |
conlimitato
|
conlimitata
|
conlimitato
|
| Vokativ |
conlimitate
|
conlimitata
|
conlimitatum
|
Plural
| Nominativ |
conlimitati
|
conlimitatae
|
conlimitata
|
| Genitiv |
conlimitatorum
|
conlimitatarum
|
conlimitatorum
|
| Dativ |
conlimitatis
|
conlimitatis
|
conlimitatis
|
| Akkusativ |
conlimitatos
|
conlimitatas
|
conlimitata
|
| Ablativ |
conlimitatis
|
conlimitatis
|
conlimitatis
|
| Vokativ |
conlimitati
|
conlimitatae
|
conlimitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conlimitaturus
|
conlimitatura
|
conlimitaturum
|
| Genitiv |
conlimitaturi
|
conlimitaturae
|
conlimitaturi
|
| Dativ |
conlimitaturo
|
conlimitaturae
|
conlimitaturo
|
| Akkusativ |
conlimitaturum
|
conlimitaturam
|
conlimitaturum
|
| Ablativ |
conlimitaturo
|
conlimitatura
|
conlimitaturo
|
| Vokativ |
conlimitature
|
conlimitatura
|
conlimitaturum
|
Plural
| Nominativ |
conlimitaturi
|
conlimitaturae
|
conlimitatura
|
| Genitiv |
conlimitaturorum
|
conlimitaturarum
|
conlimitaturorum
|
| Dativ |
conlimitaturis
|
conlimitaturis
|
conlimitaturis
|
| Akkusativ |
conlimitaturos
|
conlimitaturas
|
conlimitatura
|
| Ablativ |
conlimitaturis
|
conlimitaturis
|
conlimitaturis
|
| Vokativ |
conlimitaturi
|
conlimitaturae
|
conlimitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conlimitatum
|
conlimitatu
|