Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolor
|
ich beruhige |
| 2. Person Singular |
consolaris consolare
|
du beruhigst |
| 3. Person Singular |
consolatur
|
er/sie/es beruhigt |
| 1. Person Plural |
consolamur
|
wir beruhigen |
| 2. Person Plural |
consolamini
|
ihr beruhigt |
| 3. Person Plural |
consolantur
|
sie beruhigen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consoler
|
ich beruhige |
| 2. Person Singular |
consoleris consolere
|
du beruhigest |
| 3. Person Singular |
consoletur
|
er/sie/es beruhige |
| 1. Person Plural |
consolemur
|
wir beruhigen |
| 2. Person Plural |
consolemini
|
ihr beruhiget |
| 3. Person Plural |
consolentur
|
sie beruhigen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabar
|
ich beruhigte |
| 2. Person Singular |
consolabaris consolabare
|
du beruhigtest |
| 3. Person Singular |
consolabatur
|
er/sie/es beruhigte |
| 1. Person Plural |
consolabamur
|
wir beruhigten |
| 2. Person Plural |
consolabamini
|
ihr beruhigtet |
| 3. Person Plural |
consolabantur
|
sie beruhigten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolarer
|
ich beruhigte |
| 2. Person Singular |
consolareris consolarere
|
du beruhigtest |
| 3. Person Singular |
consolaretur
|
er/sie/es beruhigte |
| 1. Person Plural |
consolaremur
|
wir beruhigten |
| 2. Person Plural |
consolaremini
|
ihr beruhigtet |
| 3. Person Plural |
consolarentur
|
sie beruhigten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabor
|
ich werde beruhigen |
| 2. Person Singular |
consolaberis consolabere
|
du wirst beruhigen |
| 3. Person Singular |
consolabitur
|
er/sie/es wird beruhigen |
| 1. Person Plural |
consolabimur
|
wir werden beruhigen |
| 2. Person Plural |
consolabimini
|
ihr werdet beruhigen |
| 3. Person Plural |
consolabuntur
|
sie werden beruhigen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sum
|
ich habe beruhigt |
| 2. Person Singular |
consolatus es
|
du hast beruhigt |
| 3. Person Singular |
consolatus est
|
er/sie/es hat beruhigt |
| 1. Person Plural |
consolati sumus
|
wir haben beruhigt |
| 2. Person Plural |
consolati estis
|
ihr habt beruhigt |
| 3. Person Plural |
consolati sunt
|
sie haben beruhigt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sim
|
ich habe beruhigt |
| 2. Person Singular |
consolatus sis
|
du habest beruhigt |
| 3. Person Singular |
consolatus sit
|
er/sie/es habe beruhigt |
| 1. Person Plural |
consolati simus
|
wir haben beruhigt |
| 2. Person Plural |
consolati sitis
|
ihr habet beruhigt |
| 3. Person Plural |
consolati sint
|
sie haben beruhigt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus eram
|
ich hatte beruhigt |
| 2. Person Singular |
consolatus eras
|
du hattest beruhigt |
| 3. Person Singular |
consolatus erat
|
er/sie/es hatte beruhigt |
| 1. Person Plural |
consolati eramus
|
wir hatten beruhigt |
| 2. Person Plural |
consolati eratis
|
ihr hattet beruhigt |
| 3. Person Plural |
consolati erant
|
sie hatten beruhigt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus essem
|
ich hätte beruhigt |
| 2. Person Singular |
consolatus esses
|
du hättest beruhigt |
| 3. Person Singular |
consolatus esset
|
er/sie/es hätte beruhigt |
| 1. Person Plural |
consolati essemus
|
wir hätten beruhigt |
| 2. Person Plural |
consolati essetis
|
ihr hättet beruhigt |
| 3. Person Plural |
consolati essent
|
sie hätten beruhigt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus ero
|
ich werde beruhigt haben |
| 2. Person Singular |
consolatus eris
|
du wirst beruhigt haben |
| 3. Person Singular |
consolatus erit
|
er/sie/es wird beruhigt haben |
| 1. Person Plural |
consolati erimus
|
wir werden beruhigt haben |
| 2. Person Plural |
consolati eritis
|
ihr werdet beruhigt haben |
| 3. Person Plural |
consolati erunt
|
sie werden beruhigt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consolari consolarier
|
beruhigen |
| Vorzeitigkeit |
consolatus esse
|
beruhigt haben |
| Nachzeitigkeit |
consolaturum esse
|
beruhigen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consolare
|
beruhige; beruhig! |
| 2. Person Plural |
consolamini
|
beruhigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consolator
|
| 3. Person Singular |
consolator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
consolantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consolari consolarier
|
das Beruhigen |
| Genitiv |
consolandi
|
des Beruhigens |
| Dativ |
consolando
|
dem Beruhigen |
| Akkusativ |
consolandum
|
das Beruhigen |
| Ablativ |
consolando
|
durch das Beruhigen |
| Vokativ |
consolande
|
Beruhigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolandus
|
consolanda
|
consolandum
|
| Genitiv |
consolandi
|
consolandae
|
consolandi
|
| Dativ |
consolando
|
consolandae
|
consolando
|
| Akkusativ |
consolandum
|
consolandam
|
consolandum
|
| Ablativ |
consolando
|
consolanda
|
consolando
|
| Vokativ |
consolande
|
consolanda
|
consolandum
|
Plural
| Nominativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
| Genitiv |
consolandorum
|
consolandarum
|
consolandorum
|
| Dativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Akkusativ |
consolandos
|
consolandas
|
consolanda
|
| Ablativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Vokativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
| Genitiv |
consolantis
|
consolantis
|
consolantis
|
| Dativ |
consolanti
|
consolanti
|
consolanti
|
| Akkusativ |
consolantem
|
consolantem
|
consolans
|
| Ablativ |
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
| Vokativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
Plural
| Nominativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Genitiv |
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
| Dativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Akkusativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Ablativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Vokativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolatus
|
consolata
|
consolatum
|
| Genitiv |
consolati
|
consolatae
|
consolati
|
| Dativ |
consolato
|
consolatae
|
consolato
|
| Akkusativ |
consolatum
|
consolatam
|
consolatum
|
| Ablativ |
consolato
|
consolata
|
consolato
|
| Vokativ |
consolate
|
consolata
|
consolatum
|
Plural
| Nominativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
| Genitiv |
consolatorum
|
consolatarum
|
consolatorum
|
| Dativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Akkusativ |
consolatos
|
consolatas
|
consolata
|
| Ablativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Vokativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolaturus
|
consolatura
|
consolaturum
|
| Genitiv |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolaturi
|
| Dativ |
consolaturo
|
consolaturae
|
consolaturo
|
| Akkusativ |
consolaturum
|
consolaturam
|
consolaturum
|
| Ablativ |
consolaturo
|
consolatura
|
consolaturo
|
| Vokativ |
consolature
|
consolatura
|
consolaturum
|
Plural
| Nominativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
| Genitiv |
consolaturorum
|
consolaturarum
|
consolaturorum
|
| Dativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Akkusativ |
consolaturos
|
consolaturas
|
consolatura
|
| Ablativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Vokativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consolatum
|
consolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolor
|
ich beschwichtige |
| 2. Person Singular |
consolaris consolare
|
du beschwichtigst |
| 3. Person Singular |
consolatur
|
er/sie/es beschwichtigt |
| 1. Person Plural |
consolamur
|
wir beschwichtigen |
| 2. Person Plural |
consolamini
|
ihr beschwichtigt |
| 3. Person Plural |
consolantur
|
sie beschwichtigen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consoler
|
ich beschwichtige |
| 2. Person Singular |
consoleris consolere
|
du beschwichtigest |
| 3. Person Singular |
consoletur
|
er/sie/es beschwichtige |
| 1. Person Plural |
consolemur
|
wir beschwichtigen |
| 2. Person Plural |
consolemini
|
ihr beschwichtiget |
| 3. Person Plural |
consolentur
|
sie beschwichtigen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabar
|
ich beschwichtigte |
| 2. Person Singular |
consolabaris consolabare
|
du beschwichtigtest |
| 3. Person Singular |
consolabatur
|
er/sie/es beschwichtigte |
| 1. Person Plural |
consolabamur
|
wir beschwichtigten |
| 2. Person Plural |
consolabamini
|
ihr beschwichtigtet |
| 3. Person Plural |
consolabantur
|
sie beschwichtigten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolarer
|
ich beschwichtigte |
| 2. Person Singular |
consolareris consolarere
|
du beschwichtigtest |
| 3. Person Singular |
consolaretur
|
er/sie/es beschwichtigte |
| 1. Person Plural |
consolaremur
|
wir beschwichtigten |
| 2. Person Plural |
consolaremini
|
ihr beschwichtigtet |
| 3. Person Plural |
consolarentur
|
sie beschwichtigten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabor
|
ich werde beschwichtigen |
| 2. Person Singular |
consolaberis consolabere
|
du wirst beschwichtigen |
| 3. Person Singular |
consolabitur
|
er/sie/es wird beschwichtigen |
| 1. Person Plural |
consolabimur
|
wir werden beschwichtigen |
| 2. Person Plural |
consolabimini
|
ihr werdet beschwichtigen |
| 3. Person Plural |
consolabuntur
|
sie werden beschwichtigen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sum
|
ich habe beschwichtigt |
| 2. Person Singular |
consolatus es
|
du hast beschwichtigt |
| 3. Person Singular |
consolatus est
|
er/sie/es hat beschwichtigt |
| 1. Person Plural |
consolati sumus
|
wir haben beschwichtigt |
| 2. Person Plural |
consolati estis
|
ihr habt beschwichtigt |
| 3. Person Plural |
consolati sunt
|
sie haben beschwichtigt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sim
|
ich habe beschwichtigt |
| 2. Person Singular |
consolatus sis
|
du habest beschwichtigt |
| 3. Person Singular |
consolatus sit
|
er/sie/es habe beschwichtigt |
| 1. Person Plural |
consolati simus
|
wir haben beschwichtigt |
| 2. Person Plural |
consolati sitis
|
ihr habet beschwichtigt |
| 3. Person Plural |
consolati sint
|
sie haben beschwichtigt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus eram
|
ich hatte beschwichtigt |
| 2. Person Singular |
consolatus eras
|
du hattest beschwichtigt |
| 3. Person Singular |
consolatus erat
|
er/sie/es hatte beschwichtigt |
| 1. Person Plural |
consolati eramus
|
wir hatten beschwichtigt |
| 2. Person Plural |
consolati eratis
|
ihr hattet beschwichtigt |
| 3. Person Plural |
consolati erant
|
sie hatten beschwichtigt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus essem
|
ich hätte beschwichtigt |
| 2. Person Singular |
consolatus esses
|
du hättest beschwichtigt |
| 3. Person Singular |
consolatus esset
|
er/sie/es hätte beschwichtigt |
| 1. Person Plural |
consolati essemus
|
wir hätten beschwichtigt |
| 2. Person Plural |
consolati essetis
|
ihr hättet beschwichtigt |
| 3. Person Plural |
consolati essent
|
sie hätten beschwichtigt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus ero
|
ich werde beschwichtigt haben |
| 2. Person Singular |
consolatus eris
|
du wirst beschwichtigt haben |
| 3. Person Singular |
consolatus erit
|
er/sie/es wird beschwichtigt haben |
| 1. Person Plural |
consolati erimus
|
wir werden beschwichtigt haben |
| 2. Person Plural |
consolati eritis
|
ihr werdet beschwichtigt haben |
| 3. Person Plural |
consolati erunt
|
sie werden beschwichtigt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consolari consolarier
|
beschwichtigen |
| Vorzeitigkeit |
consolatus esse
|
beschwichtigt haben |
| Nachzeitigkeit |
consolaturum esse
|
beschwichtigen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consolare
|
beschwichtige; beschwichtig! |
| 2. Person Plural |
consolamini
|
beschwichtigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consolator
|
| 3. Person Singular |
consolator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
consolantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consolari consolarier
|
das Beschwichtigen |
| Genitiv |
consolandi
|
des Beschwichtigens |
| Dativ |
consolando
|
dem Beschwichtigen |
| Akkusativ |
consolandum
|
das Beschwichtigen |
| Ablativ |
consolando
|
durch das Beschwichtigen |
| Vokativ |
consolande
|
Beschwichtigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolandus
|
consolanda
|
consolandum
|
| Genitiv |
consolandi
|
consolandae
|
consolandi
|
| Dativ |
consolando
|
consolandae
|
consolando
|
| Akkusativ |
consolandum
|
consolandam
|
consolandum
|
| Ablativ |
consolando
|
consolanda
|
consolando
|
| Vokativ |
consolande
|
consolanda
|
consolandum
|
Plural
| Nominativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
| Genitiv |
consolandorum
|
consolandarum
|
consolandorum
|
| Dativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Akkusativ |
consolandos
|
consolandas
|
consolanda
|
| Ablativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Vokativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
| Genitiv |
consolantis
|
consolantis
|
consolantis
|
| Dativ |
consolanti
|
consolanti
|
consolanti
|
| Akkusativ |
consolantem
|
consolantem
|
consolans
|
| Ablativ |
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
| Vokativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
Plural
| Nominativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Genitiv |
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
| Dativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Akkusativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Ablativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Vokativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolatus
|
consolata
|
consolatum
|
| Genitiv |
consolati
|
consolatae
|
consolati
|
| Dativ |
consolato
|
consolatae
|
consolato
|
| Akkusativ |
consolatum
|
consolatam
|
consolatum
|
| Ablativ |
consolato
|
consolata
|
consolato
|
| Vokativ |
consolate
|
consolata
|
consolatum
|
Plural
| Nominativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
| Genitiv |
consolatorum
|
consolatarum
|
consolatorum
|
| Dativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Akkusativ |
consolatos
|
consolatas
|
consolata
|
| Ablativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Vokativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolaturus
|
consolatura
|
consolaturum
|
| Genitiv |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolaturi
|
| Dativ |
consolaturo
|
consolaturae
|
consolaturo
|
| Akkusativ |
consolaturum
|
consolaturam
|
consolaturum
|
| Ablativ |
consolaturo
|
consolatura
|
consolaturo
|
| Vokativ |
consolature
|
consolatura
|
consolaturum
|
Plural
| Nominativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
| Genitiv |
consolaturorum
|
consolaturarum
|
consolaturorum
|
| Dativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Akkusativ |
consolaturos
|
consolaturas
|
consolatura
|
| Ablativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Vokativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consolatum
|
consolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaris consolare
|
|
| 3. Person Singular |
consolatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consoler
|
|
| 2. Person Singular |
consoleris consolere
|
|
| 3. Person Singular |
consoletur
|
|
| 1. Person Plural |
consolemur
|
|
| 2. Person Plural |
consolemini
|
|
| 3. Person Plural |
consolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabar
|
|
| 2. Person Singular |
consolabaris consolabare
|
|
| 3. Person Singular |
consolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolarer
|
|
| 2. Person Singular |
consolareris consolarere
|
|
| 3. Person Singular |
consolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaberis consolabere
|
|
| 3. Person Singular |
consolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consolari consolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consolatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consolaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consolare
|
! |
| 2. Person Plural |
consolamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consolator
|
| 3. Person Singular |
consolator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
consolantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consolari consolarier
|
|
| Genitiv |
consolandi
|
|
| Dativ |
consolando
|
|
| Akkusativ |
consolandum
|
|
| Ablativ |
consolando
|
|
| Vokativ |
consolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolandus
|
consolanda
|
consolandum
|
| Genitiv |
consolandi
|
consolandae
|
consolandi
|
| Dativ |
consolando
|
consolandae
|
consolando
|
| Akkusativ |
consolandum
|
consolandam
|
consolandum
|
| Ablativ |
consolando
|
consolanda
|
consolando
|
| Vokativ |
consolande
|
consolanda
|
consolandum
|
Plural
| Nominativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
| Genitiv |
consolandorum
|
consolandarum
|
consolandorum
|
| Dativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Akkusativ |
consolandos
|
consolandas
|
consolanda
|
| Ablativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Vokativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
| Genitiv |
consolantis
|
consolantis
|
consolantis
|
| Dativ |
consolanti
|
consolanti
|
consolanti
|
| Akkusativ |
consolantem
|
consolantem
|
consolans
|
| Ablativ |
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
| Vokativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
Plural
| Nominativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Genitiv |
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
| Dativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Akkusativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Ablativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Vokativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolatus
|
consolata
|
consolatum
|
| Genitiv |
consolati
|
consolatae
|
consolati
|
| Dativ |
consolato
|
consolatae
|
consolato
|
| Akkusativ |
consolatum
|
consolatam
|
consolatum
|
| Ablativ |
consolato
|
consolata
|
consolato
|
| Vokativ |
consolate
|
consolata
|
consolatum
|
Plural
| Nominativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
| Genitiv |
consolatorum
|
consolatarum
|
consolatorum
|
| Dativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Akkusativ |
consolatos
|
consolatas
|
consolata
|
| Ablativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Vokativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolaturus
|
consolatura
|
consolaturum
|
| Genitiv |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolaturi
|
| Dativ |
consolaturo
|
consolaturae
|
consolaturo
|
| Akkusativ |
consolaturum
|
consolaturam
|
consolaturum
|
| Ablativ |
consolaturo
|
consolatura
|
consolaturo
|
| Vokativ |
consolature
|
consolatura
|
consolaturum
|
Plural
| Nominativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
| Genitiv |
consolaturorum
|
consolaturarum
|
consolaturorum
|
| Dativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Akkusativ |
consolaturos
|
consolaturas
|
consolatura
|
| Ablativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Vokativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consolatum
|
consolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaris consolare
|
|
| 3. Person Singular |
consolatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consoler
|
|
| 2. Person Singular |
consoleris consolere
|
|
| 3. Person Singular |
consoletur
|
|
| 1. Person Plural |
consolemur
|
|
| 2. Person Plural |
consolemini
|
|
| 3. Person Plural |
consolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabar
|
|
| 2. Person Singular |
consolabaris consolabare
|
|
| 3. Person Singular |
consolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolarer
|
|
| 2. Person Singular |
consolareris consolarere
|
|
| 3. Person Singular |
consolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaberis consolabere
|
|
| 3. Person Singular |
consolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consolari consolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consolatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consolaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consolare
|
! |
| 2. Person Plural |
consolamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consolator
|
| 3. Person Singular |
consolator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
consolantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consolari consolarier
|
|
| Genitiv |
consolandi
|
|
| Dativ |
consolando
|
|
| Akkusativ |
consolandum
|
|
| Ablativ |
consolando
|
|
| Vokativ |
consolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolandus
|
consolanda
|
consolandum
|
| Genitiv |
consolandi
|
consolandae
|
consolandi
|
| Dativ |
consolando
|
consolandae
|
consolando
|
| Akkusativ |
consolandum
|
consolandam
|
consolandum
|
| Ablativ |
consolando
|
consolanda
|
consolando
|
| Vokativ |
consolande
|
consolanda
|
consolandum
|
Plural
| Nominativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
| Genitiv |
consolandorum
|
consolandarum
|
consolandorum
|
| Dativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Akkusativ |
consolandos
|
consolandas
|
consolanda
|
| Ablativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Vokativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
| Genitiv |
consolantis
|
consolantis
|
consolantis
|
| Dativ |
consolanti
|
consolanti
|
consolanti
|
| Akkusativ |
consolantem
|
consolantem
|
consolans
|
| Ablativ |
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
| Vokativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
Plural
| Nominativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Genitiv |
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
| Dativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Akkusativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Ablativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Vokativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolatus
|
consolata
|
consolatum
|
| Genitiv |
consolati
|
consolatae
|
consolati
|
| Dativ |
consolato
|
consolatae
|
consolato
|
| Akkusativ |
consolatum
|
consolatam
|
consolatum
|
| Ablativ |
consolato
|
consolata
|
consolato
|
| Vokativ |
consolate
|
consolata
|
consolatum
|
Plural
| Nominativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
| Genitiv |
consolatorum
|
consolatarum
|
consolatorum
|
| Dativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Akkusativ |
consolatos
|
consolatas
|
consolata
|
| Ablativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Vokativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolaturus
|
consolatura
|
consolaturum
|
| Genitiv |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolaturi
|
| Dativ |
consolaturo
|
consolaturae
|
consolaturo
|
| Akkusativ |
consolaturum
|
consolaturam
|
consolaturum
|
| Ablativ |
consolaturo
|
consolatura
|
consolaturo
|
| Vokativ |
consolature
|
consolatura
|
consolaturum
|
Plural
| Nominativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
| Genitiv |
consolaturorum
|
consolaturarum
|
consolaturorum
|
| Dativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Akkusativ |
consolaturos
|
consolaturas
|
consolatura
|
| Ablativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Vokativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consolatum
|
consolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolor
|
ich lindere |
| 2. Person Singular |
consolaris consolare
|
du linderst |
| 3. Person Singular |
consolatur
|
er/sie/es lindert |
| 1. Person Plural |
consolamur
|
wir lindern |
| 2. Person Plural |
consolamini
|
ihr lindert |
| 3. Person Plural |
consolantur
|
sie lindern |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consoler
|
ich lindere |
| 2. Person Singular |
consoleris consolere
|
du linderst |
| 3. Person Singular |
consoletur
|
er/sie/es lindere |
| 1. Person Plural |
consolemur
|
wir lindern |
| 2. Person Plural |
consolemini
|
ihr lindert |
| 3. Person Plural |
consolentur
|
sie lindern |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabar
|
ich linderte |
| 2. Person Singular |
consolabaris consolabare
|
du lindertest |
| 3. Person Singular |
consolabatur
|
er/sie/es linderte |
| 1. Person Plural |
consolabamur
|
wir linderten |
| 2. Person Plural |
consolabamini
|
ihr lindertet |
| 3. Person Plural |
consolabantur
|
sie linderten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolarer
|
ich linderte |
| 2. Person Singular |
consolareris consolarere
|
du lindertest |
| 3. Person Singular |
consolaretur
|
er/sie/es linderte |
| 1. Person Plural |
consolaremur
|
wir linderten |
| 2. Person Plural |
consolaremini
|
ihr lindertet |
| 3. Person Plural |
consolarentur
|
sie linderten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabor
|
ich werde lindern |
| 2. Person Singular |
consolaberis consolabere
|
du wirst lindern |
| 3. Person Singular |
consolabitur
|
er/sie/es wird lindern |
| 1. Person Plural |
consolabimur
|
wir werden lindern |
| 2. Person Plural |
consolabimini
|
ihr werdet lindern |
| 3. Person Plural |
consolabuntur
|
sie werden lindern |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sum
|
ich habe gelindert |
| 2. Person Singular |
consolatus es
|
du hast gelindert |
| 3. Person Singular |
consolatus est
|
er/sie/es hat gelindert |
| 1. Person Plural |
consolati sumus
|
wir haben gelindert |
| 2. Person Plural |
consolati estis
|
ihr habt gelindert |
| 3. Person Plural |
consolati sunt
|
sie haben gelindert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sim
|
ich habe gelindert |
| 2. Person Singular |
consolatus sis
|
du habest gelindert |
| 3. Person Singular |
consolatus sit
|
er/sie/es habe gelindert |
| 1. Person Plural |
consolati simus
|
wir haben gelindert |
| 2. Person Plural |
consolati sitis
|
ihr habet gelindert |
| 3. Person Plural |
consolati sint
|
sie haben gelindert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus eram
|
ich hatte gelindert |
| 2. Person Singular |
consolatus eras
|
du hattest gelindert |
| 3. Person Singular |
consolatus erat
|
er/sie/es hatte gelindert |
| 1. Person Plural |
consolati eramus
|
wir hatten gelindert |
| 2. Person Plural |
consolati eratis
|
ihr hattet gelindert |
| 3. Person Plural |
consolati erant
|
sie hatten gelindert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus essem
|
ich hätte gelindert |
| 2. Person Singular |
consolatus esses
|
du hättest gelindert |
| 3. Person Singular |
consolatus esset
|
er/sie/es hätte gelindert |
| 1. Person Plural |
consolati essemus
|
wir hätten gelindert |
| 2. Person Plural |
consolati essetis
|
ihr hättet gelindert |
| 3. Person Plural |
consolati essent
|
sie hätten gelindert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus ero
|
ich werde gelindert haben |
| 2. Person Singular |
consolatus eris
|
du wirst gelindert haben |
| 3. Person Singular |
consolatus erit
|
er/sie/es wird gelindert haben |
| 1. Person Plural |
consolati erimus
|
wir werden gelindert haben |
| 2. Person Plural |
consolati eritis
|
ihr werdet gelindert haben |
| 3. Person Plural |
consolati erunt
|
sie werden gelindert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consolari consolarier
|
lindern |
| Vorzeitigkeit |
consolatus esse
|
gelindert haben |
| Nachzeitigkeit |
consolaturum esse
|
lindern werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consolare
|
lindere! |
| 2. Person Plural |
consolamini
|
lindert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consolator
|
| 3. Person Singular |
consolator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
consolantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consolari consolarier
|
das Lindern |
| Genitiv |
consolandi
|
des Lindernes |
| Dativ |
consolando
|
dem Lindern |
| Akkusativ |
consolandum
|
das Lindern |
| Ablativ |
consolando
|
durch das Lindern |
| Vokativ |
consolande
|
Lindern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolandus
|
consolanda
|
consolandum
|
| Genitiv |
consolandi
|
consolandae
|
consolandi
|
| Dativ |
consolando
|
consolandae
|
consolando
|
| Akkusativ |
consolandum
|
consolandam
|
consolandum
|
| Ablativ |
consolando
|
consolanda
|
consolando
|
| Vokativ |
consolande
|
consolanda
|
consolandum
|
Plural
| Nominativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
| Genitiv |
consolandorum
|
consolandarum
|
consolandorum
|
| Dativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Akkusativ |
consolandos
|
consolandas
|
consolanda
|
| Ablativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Vokativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
| Genitiv |
consolantis
|
consolantis
|
consolantis
|
| Dativ |
consolanti
|
consolanti
|
consolanti
|
| Akkusativ |
consolantem
|
consolantem
|
consolans
|
| Ablativ |
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
| Vokativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
Plural
| Nominativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Genitiv |
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
| Dativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Akkusativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Ablativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Vokativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolatus
|
consolata
|
consolatum
|
| Genitiv |
consolati
|
consolatae
|
consolati
|
| Dativ |
consolato
|
consolatae
|
consolato
|
| Akkusativ |
consolatum
|
consolatam
|
consolatum
|
| Ablativ |
consolato
|
consolata
|
consolato
|
| Vokativ |
consolate
|
consolata
|
consolatum
|
Plural
| Nominativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
| Genitiv |
consolatorum
|
consolatarum
|
consolatorum
|
| Dativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Akkusativ |
consolatos
|
consolatas
|
consolata
|
| Ablativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Vokativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolaturus
|
consolatura
|
consolaturum
|
| Genitiv |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolaturi
|
| Dativ |
consolaturo
|
consolaturae
|
consolaturo
|
| Akkusativ |
consolaturum
|
consolaturam
|
consolaturum
|
| Ablativ |
consolaturo
|
consolatura
|
consolaturo
|
| Vokativ |
consolature
|
consolatura
|
consolaturum
|
Plural
| Nominativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
| Genitiv |
consolaturorum
|
consolaturarum
|
consolaturorum
|
| Dativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Akkusativ |
consolaturos
|
consolaturas
|
consolatura
|
| Ablativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Vokativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consolatum
|
consolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaris consolare
|
|
| 3. Person Singular |
consolatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consoler
|
|
| 2. Person Singular |
consoleris consolere
|
|
| 3. Person Singular |
consoletur
|
|
| 1. Person Plural |
consolemur
|
|
| 2. Person Plural |
consolemini
|
|
| 3. Person Plural |
consolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabar
|
|
| 2. Person Singular |
consolabaris consolabare
|
|
| 3. Person Singular |
consolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolarer
|
|
| 2. Person Singular |
consolareris consolarere
|
|
| 3. Person Singular |
consolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaberis consolabere
|
|
| 3. Person Singular |
consolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consolari consolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consolatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consolaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consolare
|
! |
| 2. Person Plural |
consolamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consolator
|
| 3. Person Singular |
consolator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
consolantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consolari consolarier
|
|
| Genitiv |
consolandi
|
|
| Dativ |
consolando
|
|
| Akkusativ |
consolandum
|
|
| Ablativ |
consolando
|
|
| Vokativ |
consolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolandus
|
consolanda
|
consolandum
|
| Genitiv |
consolandi
|
consolandae
|
consolandi
|
| Dativ |
consolando
|
consolandae
|
consolando
|
| Akkusativ |
consolandum
|
consolandam
|
consolandum
|
| Ablativ |
consolando
|
consolanda
|
consolando
|
| Vokativ |
consolande
|
consolanda
|
consolandum
|
Plural
| Nominativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
| Genitiv |
consolandorum
|
consolandarum
|
consolandorum
|
| Dativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Akkusativ |
consolandos
|
consolandas
|
consolanda
|
| Ablativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Vokativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
| Genitiv |
consolantis
|
consolantis
|
consolantis
|
| Dativ |
consolanti
|
consolanti
|
consolanti
|
| Akkusativ |
consolantem
|
consolantem
|
consolans
|
| Ablativ |
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
| Vokativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
Plural
| Nominativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Genitiv |
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
| Dativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Akkusativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Ablativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Vokativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolatus
|
consolata
|
consolatum
|
| Genitiv |
consolati
|
consolatae
|
consolati
|
| Dativ |
consolato
|
consolatae
|
consolato
|
| Akkusativ |
consolatum
|
consolatam
|
consolatum
|
| Ablativ |
consolato
|
consolata
|
consolato
|
| Vokativ |
consolate
|
consolata
|
consolatum
|
Plural
| Nominativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
| Genitiv |
consolatorum
|
consolatarum
|
consolatorum
|
| Dativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Akkusativ |
consolatos
|
consolatas
|
consolata
|
| Ablativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Vokativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolaturus
|
consolatura
|
consolaturum
|
| Genitiv |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolaturi
|
| Dativ |
consolaturo
|
consolaturae
|
consolaturo
|
| Akkusativ |
consolaturum
|
consolaturam
|
consolaturum
|
| Ablativ |
consolaturo
|
consolatura
|
consolaturo
|
| Vokativ |
consolature
|
consolatura
|
consolaturum
|
Plural
| Nominativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
| Genitiv |
consolaturorum
|
consolaturarum
|
consolaturorum
|
| Dativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Akkusativ |
consolaturos
|
consolaturas
|
consolatura
|
| Ablativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Vokativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consolatum
|
consolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaris consolare
|
|
| 3. Person Singular |
consolatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consoler
|
|
| 2. Person Singular |
consoleris consolere
|
|
| 3. Person Singular |
consoletur
|
|
| 1. Person Plural |
consolemur
|
|
| 2. Person Plural |
consolemini
|
|
| 3. Person Plural |
consolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabar
|
|
| 2. Person Singular |
consolabaris consolabare
|
|
| 3. Person Singular |
consolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolarer
|
|
| 2. Person Singular |
consolareris consolarere
|
|
| 3. Person Singular |
consolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaberis consolabere
|
|
| 3. Person Singular |
consolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consolari consolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consolatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consolaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consolare
|
! |
| 2. Person Plural |
consolamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consolator
|
| 3. Person Singular |
consolator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
consolantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consolari consolarier
|
|
| Genitiv |
consolandi
|
|
| Dativ |
consolando
|
|
| Akkusativ |
consolandum
|
|
| Ablativ |
consolando
|
|
| Vokativ |
consolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolandus
|
consolanda
|
consolandum
|
| Genitiv |
consolandi
|
consolandae
|
consolandi
|
| Dativ |
consolando
|
consolandae
|
consolando
|
| Akkusativ |
consolandum
|
consolandam
|
consolandum
|
| Ablativ |
consolando
|
consolanda
|
consolando
|
| Vokativ |
consolande
|
consolanda
|
consolandum
|
Plural
| Nominativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
| Genitiv |
consolandorum
|
consolandarum
|
consolandorum
|
| Dativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Akkusativ |
consolandos
|
consolandas
|
consolanda
|
| Ablativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Vokativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
| Genitiv |
consolantis
|
consolantis
|
consolantis
|
| Dativ |
consolanti
|
consolanti
|
consolanti
|
| Akkusativ |
consolantem
|
consolantem
|
consolans
|
| Ablativ |
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
| Vokativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
Plural
| Nominativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Genitiv |
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
| Dativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Akkusativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Ablativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Vokativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolatus
|
consolata
|
consolatum
|
| Genitiv |
consolati
|
consolatae
|
consolati
|
| Dativ |
consolato
|
consolatae
|
consolato
|
| Akkusativ |
consolatum
|
consolatam
|
consolatum
|
| Ablativ |
consolato
|
consolata
|
consolato
|
| Vokativ |
consolate
|
consolata
|
consolatum
|
Plural
| Nominativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
| Genitiv |
consolatorum
|
consolatarum
|
consolatorum
|
| Dativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Akkusativ |
consolatos
|
consolatas
|
consolata
|
| Ablativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Vokativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolaturus
|
consolatura
|
consolaturum
|
| Genitiv |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolaturi
|
| Dativ |
consolaturo
|
consolaturae
|
consolaturo
|
| Akkusativ |
consolaturum
|
consolaturam
|
consolaturum
|
| Ablativ |
consolaturo
|
consolatura
|
consolaturo
|
| Vokativ |
consolature
|
consolatura
|
consolaturum
|
Plural
| Nominativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
| Genitiv |
consolaturorum
|
consolaturarum
|
consolaturorum
|
| Dativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Akkusativ |
consolaturos
|
consolaturas
|
consolatura
|
| Ablativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Vokativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consolatum
|
consolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolor
|
ich tröste |
| 2. Person Singular |
consolaris consolare
|
du tröstest |
| 3. Person Singular |
consolatur
|
er/sie/es tröstet |
| 1. Person Plural |
consolamur
|
wir trösten |
| 2. Person Plural |
consolamini
|
ihr tröstet |
| 3. Person Plural |
consolantur
|
sie trösten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consoler
|
ich tröste |
| 2. Person Singular |
consoleris consolere
|
du tröstest |
| 3. Person Singular |
consoletur
|
er/sie/es tröste |
| 1. Person Plural |
consolemur
|
wir trösten |
| 2. Person Plural |
consolemini
|
ihr tröstet |
| 3. Person Plural |
consolentur
|
sie trösten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabar
|
ich tröstete |
| 2. Person Singular |
consolabaris consolabare
|
du tröstetest |
| 3. Person Singular |
consolabatur
|
er/sie/es tröstete |
| 1. Person Plural |
consolabamur
|
wir trösteten |
| 2. Person Plural |
consolabamini
|
ihr tröstetet |
| 3. Person Plural |
consolabantur
|
sie trösteten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolarer
|
ich tröstete |
| 2. Person Singular |
consolareris consolarere
|
du tröstetest |
| 3. Person Singular |
consolaretur
|
er/sie/es tröstete |
| 1. Person Plural |
consolaremur
|
wir trösteten |
| 2. Person Plural |
consolaremini
|
ihr tröstetet |
| 3. Person Plural |
consolarentur
|
sie trösteten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabor
|
ich werde trösten |
| 2. Person Singular |
consolaberis consolabere
|
du wirst trösten |
| 3. Person Singular |
consolabitur
|
er/sie/es wird trösten |
| 1. Person Plural |
consolabimur
|
wir werden trösten |
| 2. Person Plural |
consolabimini
|
ihr werdet trösten |
| 3. Person Plural |
consolabuntur
|
sie werden trösten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sum
|
ich habe getröstet |
| 2. Person Singular |
consolatus es
|
du hast getröstet |
| 3. Person Singular |
consolatus est
|
er/sie/es hat getröstet |
| 1. Person Plural |
consolati sumus
|
wir haben getröstet |
| 2. Person Plural |
consolati estis
|
ihr habt getröstet |
| 3. Person Plural |
consolati sunt
|
sie haben getröstet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sim
|
ich habe getröstet |
| 2. Person Singular |
consolatus sis
|
du habest getröstet |
| 3. Person Singular |
consolatus sit
|
er/sie/es habe getröstet |
| 1. Person Plural |
consolati simus
|
wir haben getröstet |
| 2. Person Plural |
consolati sitis
|
ihr habet getröstet |
| 3. Person Plural |
consolati sint
|
sie haben getröstet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus eram
|
ich hatte getröstet |
| 2. Person Singular |
consolatus eras
|
du hattest getröstet |
| 3. Person Singular |
consolatus erat
|
er/sie/es hatte getröstet |
| 1. Person Plural |
consolati eramus
|
wir hatten getröstet |
| 2. Person Plural |
consolati eratis
|
ihr hattet getröstet |
| 3. Person Plural |
consolati erant
|
sie hatten getröstet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus essem
|
ich hätte getröstet |
| 2. Person Singular |
consolatus esses
|
du hättest getröstet |
| 3. Person Singular |
consolatus esset
|
er/sie/es hätte getröstet |
| 1. Person Plural |
consolati essemus
|
wir hätten getröstet |
| 2. Person Plural |
consolati essetis
|
ihr hättet getröstet |
| 3. Person Plural |
consolati essent
|
sie hätten getröstet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus ero
|
ich werde getröstet haben |
| 2. Person Singular |
consolatus eris
|
du wirst getröstet haben |
| 3. Person Singular |
consolatus erit
|
er/sie/es wird getröstet haben |
| 1. Person Plural |
consolati erimus
|
wir werden getröstet haben |
| 2. Person Plural |
consolati eritis
|
ihr werdet getröstet haben |
| 3. Person Plural |
consolati erunt
|
sie werden getröstet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consolari consolarier
|
trösten |
| Vorzeitigkeit |
consolatus esse
|
getröstet haben |
| Nachzeitigkeit |
consolaturum esse
|
trösten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consolare
|
tröste! |
| 2. Person Plural |
consolamini
|
tröstet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consolator
|
| 3. Person Singular |
consolator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
consolantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consolari consolarier
|
das Trösten |
| Genitiv |
consolandi
|
des Tröstens |
| Dativ |
consolando
|
dem Trösten |
| Akkusativ |
consolandum
|
das Trösten |
| Ablativ |
consolando
|
durch das Trösten |
| Vokativ |
consolande
|
Trösten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolandus
|
consolanda
|
consolandum
|
| Genitiv |
consolandi
|
consolandae
|
consolandi
|
| Dativ |
consolando
|
consolandae
|
consolando
|
| Akkusativ |
consolandum
|
consolandam
|
consolandum
|
| Ablativ |
consolando
|
consolanda
|
consolando
|
| Vokativ |
consolande
|
consolanda
|
consolandum
|
Plural
| Nominativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
| Genitiv |
consolandorum
|
consolandarum
|
consolandorum
|
| Dativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Akkusativ |
consolandos
|
consolandas
|
consolanda
|
| Ablativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Vokativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
| Genitiv |
consolantis
|
consolantis
|
consolantis
|
| Dativ |
consolanti
|
consolanti
|
consolanti
|
| Akkusativ |
consolantem
|
consolantem
|
consolans
|
| Ablativ |
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
| Vokativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
Plural
| Nominativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Genitiv |
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
| Dativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Akkusativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Ablativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Vokativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolatus
|
consolata
|
consolatum
|
| Genitiv |
consolati
|
consolatae
|
consolati
|
| Dativ |
consolato
|
consolatae
|
consolato
|
| Akkusativ |
consolatum
|
consolatam
|
consolatum
|
| Ablativ |
consolato
|
consolata
|
consolato
|
| Vokativ |
consolate
|
consolata
|
consolatum
|
Plural
| Nominativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
| Genitiv |
consolatorum
|
consolatarum
|
consolatorum
|
| Dativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Akkusativ |
consolatos
|
consolatas
|
consolata
|
| Ablativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Vokativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolaturus
|
consolatura
|
consolaturum
|
| Genitiv |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolaturi
|
| Dativ |
consolaturo
|
consolaturae
|
consolaturo
|
| Akkusativ |
consolaturum
|
consolaturam
|
consolaturum
|
| Ablativ |
consolaturo
|
consolatura
|
consolaturo
|
| Vokativ |
consolature
|
consolatura
|
consolaturum
|
Plural
| Nominativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
| Genitiv |
consolaturorum
|
consolaturarum
|
consolaturorum
|
| Dativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Akkusativ |
consolaturos
|
consolaturas
|
consolatura
|
| Ablativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Vokativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consolatum
|
consolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaris consolare
|
|
| 3. Person Singular |
consolatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consoler
|
|
| 2. Person Singular |
consoleris consolere
|
|
| 3. Person Singular |
consoletur
|
|
| 1. Person Plural |
consolemur
|
|
| 2. Person Plural |
consolemini
|
|
| 3. Person Plural |
consolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabar
|
|
| 2. Person Singular |
consolabaris consolabare
|
|
| 3. Person Singular |
consolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolarer
|
|
| 2. Person Singular |
consolareris consolarere
|
|
| 3. Person Singular |
consolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaberis consolabere
|
|
| 3. Person Singular |
consolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consolari consolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consolatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consolaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consolare
|
! |
| 2. Person Plural |
consolamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consolator
|
| 3. Person Singular |
consolator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
consolantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consolari consolarier
|
|
| Genitiv |
consolandi
|
|
| Dativ |
consolando
|
|
| Akkusativ |
consolandum
|
|
| Ablativ |
consolando
|
|
| Vokativ |
consolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolandus
|
consolanda
|
consolandum
|
| Genitiv |
consolandi
|
consolandae
|
consolandi
|
| Dativ |
consolando
|
consolandae
|
consolando
|
| Akkusativ |
consolandum
|
consolandam
|
consolandum
|
| Ablativ |
consolando
|
consolanda
|
consolando
|
| Vokativ |
consolande
|
consolanda
|
consolandum
|
Plural
| Nominativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
| Genitiv |
consolandorum
|
consolandarum
|
consolandorum
|
| Dativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Akkusativ |
consolandos
|
consolandas
|
consolanda
|
| Ablativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Vokativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
| Genitiv |
consolantis
|
consolantis
|
consolantis
|
| Dativ |
consolanti
|
consolanti
|
consolanti
|
| Akkusativ |
consolantem
|
consolantem
|
consolans
|
| Ablativ |
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
| Vokativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
Plural
| Nominativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Genitiv |
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
| Dativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Akkusativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Ablativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Vokativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolatus
|
consolata
|
consolatum
|
| Genitiv |
consolati
|
consolatae
|
consolati
|
| Dativ |
consolato
|
consolatae
|
consolato
|
| Akkusativ |
consolatum
|
consolatam
|
consolatum
|
| Ablativ |
consolato
|
consolata
|
consolato
|
| Vokativ |
consolate
|
consolata
|
consolatum
|
Plural
| Nominativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
| Genitiv |
consolatorum
|
consolatarum
|
consolatorum
|
| Dativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Akkusativ |
consolatos
|
consolatas
|
consolata
|
| Ablativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Vokativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolaturus
|
consolatura
|
consolaturum
|
| Genitiv |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolaturi
|
| Dativ |
consolaturo
|
consolaturae
|
consolaturo
|
| Akkusativ |
consolaturum
|
consolaturam
|
consolaturum
|
| Ablativ |
consolaturo
|
consolatura
|
consolaturo
|
| Vokativ |
consolature
|
consolatura
|
consolaturum
|
Plural
| Nominativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
| Genitiv |
consolaturorum
|
consolaturarum
|
consolaturorum
|
| Dativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Akkusativ |
consolaturos
|
consolaturas
|
consolatura
|
| Ablativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Vokativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consolatum
|
consolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaris consolare
|
|
| 3. Person Singular |
consolatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consoler
|
|
| 2. Person Singular |
consoleris consolere
|
|
| 3. Person Singular |
consoletur
|
|
| 1. Person Plural |
consolemur
|
|
| 2. Person Plural |
consolemini
|
|
| 3. Person Plural |
consolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabar
|
|
| 2. Person Singular |
consolabaris consolabare
|
|
| 3. Person Singular |
consolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolarer
|
|
| 2. Person Singular |
consolareris consolarere
|
|
| 3. Person Singular |
consolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaberis consolabere
|
|
| 3. Person Singular |
consolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consolari consolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consolatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consolaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consolare
|
! |
| 2. Person Plural |
consolamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consolator
|
| 3. Person Singular |
consolator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
consolantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consolari consolarier
|
|
| Genitiv |
consolandi
|
|
| Dativ |
consolando
|
|
| Akkusativ |
consolandum
|
|
| Ablativ |
consolando
|
|
| Vokativ |
consolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolandus
|
consolanda
|
consolandum
|
| Genitiv |
consolandi
|
consolandae
|
consolandi
|
| Dativ |
consolando
|
consolandae
|
consolando
|
| Akkusativ |
consolandum
|
consolandam
|
consolandum
|
| Ablativ |
consolando
|
consolanda
|
consolando
|
| Vokativ |
consolande
|
consolanda
|
consolandum
|
Plural
| Nominativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
| Genitiv |
consolandorum
|
consolandarum
|
consolandorum
|
| Dativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Akkusativ |
consolandos
|
consolandas
|
consolanda
|
| Ablativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Vokativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
| Genitiv |
consolantis
|
consolantis
|
consolantis
|
| Dativ |
consolanti
|
consolanti
|
consolanti
|
| Akkusativ |
consolantem
|
consolantem
|
consolans
|
| Ablativ |
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
| Vokativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
Plural
| Nominativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Genitiv |
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
| Dativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Akkusativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Ablativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Vokativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolatus
|
consolata
|
consolatum
|
| Genitiv |
consolati
|
consolatae
|
consolati
|
| Dativ |
consolato
|
consolatae
|
consolato
|
| Akkusativ |
consolatum
|
consolatam
|
consolatum
|
| Ablativ |
consolato
|
consolata
|
consolato
|
| Vokativ |
consolate
|
consolata
|
consolatum
|
Plural
| Nominativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
| Genitiv |
consolatorum
|
consolatarum
|
consolatorum
|
| Dativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Akkusativ |
consolatos
|
consolatas
|
consolata
|
| Ablativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Vokativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolaturus
|
consolatura
|
consolaturum
|
| Genitiv |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolaturi
|
| Dativ |
consolaturo
|
consolaturae
|
consolaturo
|
| Akkusativ |
consolaturum
|
consolaturam
|
consolaturum
|
| Ablativ |
consolaturo
|
consolatura
|
consolaturo
|
| Vokativ |
consolature
|
consolatura
|
consolaturum
|
Plural
| Nominativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
| Genitiv |
consolaturorum
|
consolaturarum
|
consolaturorum
|
| Dativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Akkusativ |
consolaturos
|
consolaturas
|
consolatura
|
| Ablativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Vokativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consolatum
|
consolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaris consolare
|
|
| 3. Person Singular |
consolatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consoler
|
|
| 2. Person Singular |
consoleris consolere
|
|
| 3. Person Singular |
consoletur
|
|
| 1. Person Plural |
consolemur
|
|
| 2. Person Plural |
consolemini
|
|
| 3. Person Plural |
consolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabar
|
|
| 2. Person Singular |
consolabaris consolabare
|
|
| 3. Person Singular |
consolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolarer
|
|
| 2. Person Singular |
consolareris consolarere
|
|
| 3. Person Singular |
consolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaberis consolabere
|
|
| 3. Person Singular |
consolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consolari consolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consolatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consolaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consolare
|
! |
| 2. Person Plural |
consolamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consolator
|
| 3. Person Singular |
consolator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
consolantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consolari consolarier
|
|
| Genitiv |
consolandi
|
|
| Dativ |
consolando
|
|
| Akkusativ |
consolandum
|
|
| Ablativ |
consolando
|
|
| Vokativ |
consolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolandus
|
consolanda
|
consolandum
|
| Genitiv |
consolandi
|
consolandae
|
consolandi
|
| Dativ |
consolando
|
consolandae
|
consolando
|
| Akkusativ |
consolandum
|
consolandam
|
consolandum
|
| Ablativ |
consolando
|
consolanda
|
consolando
|
| Vokativ |
consolande
|
consolanda
|
consolandum
|
Plural
| Nominativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
| Genitiv |
consolandorum
|
consolandarum
|
consolandorum
|
| Dativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Akkusativ |
consolandos
|
consolandas
|
consolanda
|
| Ablativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Vokativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
| Genitiv |
consolantis
|
consolantis
|
consolantis
|
| Dativ |
consolanti
|
consolanti
|
consolanti
|
| Akkusativ |
consolantem
|
consolantem
|
consolans
|
| Ablativ |
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
| Vokativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
Plural
| Nominativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Genitiv |
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
| Dativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Akkusativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Ablativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Vokativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolatus
|
consolata
|
consolatum
|
| Genitiv |
consolati
|
consolatae
|
consolati
|
| Dativ |
consolato
|
consolatae
|
consolato
|
| Akkusativ |
consolatum
|
consolatam
|
consolatum
|
| Ablativ |
consolato
|
consolata
|
consolato
|
| Vokativ |
consolate
|
consolata
|
consolatum
|
Plural
| Nominativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
| Genitiv |
consolatorum
|
consolatarum
|
consolatorum
|
| Dativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Akkusativ |
consolatos
|
consolatas
|
consolata
|
| Ablativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Vokativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolaturus
|
consolatura
|
consolaturum
|
| Genitiv |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolaturi
|
| Dativ |
consolaturo
|
consolaturae
|
consolaturo
|
| Akkusativ |
consolaturum
|
consolaturam
|
consolaturum
|
| Ablativ |
consolaturo
|
consolatura
|
consolaturo
|
| Vokativ |
consolature
|
consolatura
|
consolaturum
|
Plural
| Nominativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
| Genitiv |
consolaturorum
|
consolaturarum
|
consolaturorum
|
| Dativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Akkusativ |
consolaturos
|
consolaturas
|
consolatura
|
| Ablativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Vokativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consolatum
|
consolatu
|