Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
consolare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
consolare auch noch Formen von:
consolari (Verb)
Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolo
|
|
| 2. Person Singular |
consolas
|
|
| 3. Person Singular |
consolat
|
|
| 1. Person Plural |
consolamus
|
|
| 2. Person Plural |
consolatis
|
|
| 3. Person Plural |
consolant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaris consolare
|
|
| 3. Person Singular |
consolatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolem
|
|
| 2. Person Singular |
consoles
|
|
| 3. Person Singular |
consolet
|
|
| 1. Person Plural |
consolemus
|
|
| 2. Person Plural |
consoletis
|
|
| 3. Person Plural |
consolent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consoler
|
|
| 2. Person Singular |
consoleris consolere
|
|
| 3. Person Singular |
consoletur
|
|
| 1. Person Plural |
consolemur
|
|
| 2. Person Plural |
consolemini
|
|
| 3. Person Plural |
consolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabam
|
|
| 2. Person Singular |
consolabas
|
|
| 3. Person Singular |
consolabat
|
|
| 1. Person Plural |
consolabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consolabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consolabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabar
|
|
| 2. Person Singular |
consolabaris consolabare
|
|
| 3. Person Singular |
consolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolarem
|
|
| 2. Person Singular |
consolares
|
|
| 3. Person Singular |
consolaret
|
|
| 1. Person Plural |
consolaremus
|
|
| 2. Person Plural |
consolaretis
|
|
| 3. Person Plural |
consolarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolarer
|
|
| 2. Person Singular |
consolareris consolarere
|
|
| 3. Person Singular |
consolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabo
|
|
| 2. Person Singular |
consolabis
|
|
| 3. Person Singular |
consolabit
|
|
| 1. Person Plural |
consolabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consolabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaberis consolabere
|
|
| 3. Person Singular |
consolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolavi
|
|
| 2. Person Singular |
consolavisti
|
|
| 3. Person Singular |
consolavit
|
|
| 1. Person Plural |
consolavimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolavistis
|
|
| 3. Person Plural |
consolaverunt consolavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolaverim
|
|
| 2. Person Singular |
consolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolaveram
|
|
| 2. Person Singular |
consolaveras
|
|
| 3. Person Singular |
consolaverat
|
|
| 1. Person Plural |
consolaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consolaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consolaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolavissem
|
|
| 2. Person Singular |
consolavisses
|
|
| 3. Person Singular |
consolavisset
|
|
| 1. Person Plural |
consolavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consolavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consolavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolavero
|
|
| 2. Person Singular |
consolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consolare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consolavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consolaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consolari consolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consolatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consolatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consola
|
! |
| 2. Person Plural |
consolate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consolato
|
| 3. Person Singular |
consolato
|
| 2. Person Plural |
consolatote
|
| 3. Person Plural |
consolanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consolare
|
|
| Genitiv |
consolandi
|
|
| Dativ |
consolando
|
|
| Akkusativ |
consolandum
|
|
| Ablativ |
consolando
|
|
| Vokativ |
consolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolandus
|
consolanda
|
consolandum
|
| Genitiv |
consolandi
|
consolandae
|
consolandi
|
| Dativ |
consolando
|
consolandae
|
consolando
|
| Akkusativ |
consolandum
|
consolandam
|
consolandum
|
| Ablativ |
consolando
|
consolanda
|
consolando
|
| Vokativ |
consolande
|
consolanda
|
consolandum
|
Plural
| Nominativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
| Genitiv |
consolandorum
|
consolandarum
|
consolandorum
|
| Dativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Akkusativ |
consolandos
|
consolandas
|
consolanda
|
| Ablativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Vokativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
| Genitiv |
consolantis
|
consolantis
|
consolantis
|
| Dativ |
consolanti
|
consolanti
|
consolanti
|
| Akkusativ |
consolantem
|
consolantem
|
consolans
|
| Ablativ |
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
| Vokativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
Plural
| Nominativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Genitiv |
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
| Dativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Akkusativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Ablativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Vokativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolatus
|
consolata
|
consolatum
|
| Genitiv |
consolati
|
consolatae
|
consolati
|
| Dativ |
consolato
|
consolatae
|
consolato
|
| Akkusativ |
consolatum
|
consolatam
|
consolatum
|
| Ablativ |
consolato
|
consolata
|
consolato
|
| Vokativ |
consolate
|
consolata
|
consolatum
|
Plural
| Nominativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
| Genitiv |
consolatorum
|
consolatarum
|
consolatorum
|
| Dativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Akkusativ |
consolatos
|
consolatas
|
consolata
|
| Ablativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Vokativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolaturus
|
consolatura
|
consolaturum
|
| Genitiv |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolaturi
|
| Dativ |
consolaturo
|
consolaturae
|
consolaturo
|
| Akkusativ |
consolaturum
|
consolaturam
|
consolaturum
|
| Ablativ |
consolaturo
|
consolatura
|
consolaturo
|
| Vokativ |
consolature
|
consolatura
|
consolaturum
|
Plural
| Nominativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
| Genitiv |
consolaturorum
|
consolaturarum
|
consolaturorum
|
| Dativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Akkusativ |
consolaturos
|
consolaturas
|
consolatura
|
| Ablativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Vokativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consolatum
|
consolatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolo
|
|
| 2. Person Singular |
consolas
|
|
| 3. Person Singular |
consolat
|
|
| 1. Person Plural |
consolamus
|
|
| 2. Person Plural |
consolatis
|
|
| 3. Person Plural |
consolant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaris consolare
|
|
| 3. Person Singular |
consolatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolem
|
|
| 2. Person Singular |
consoles
|
|
| 3. Person Singular |
consolet
|
|
| 1. Person Plural |
consolemus
|
|
| 2. Person Plural |
consoletis
|
|
| 3. Person Plural |
consolent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consoler
|
|
| 2. Person Singular |
consoleris consolere
|
|
| 3. Person Singular |
consoletur
|
|
| 1. Person Plural |
consolemur
|
|
| 2. Person Plural |
consolemini
|
|
| 3. Person Plural |
consolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabam
|
|
| 2. Person Singular |
consolabas
|
|
| 3. Person Singular |
consolabat
|
|
| 1. Person Plural |
consolabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consolabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consolabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabar
|
|
| 2. Person Singular |
consolabaris consolabare
|
|
| 3. Person Singular |
consolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolarem
|
|
| 2. Person Singular |
consolares
|
|
| 3. Person Singular |
consolaret
|
|
| 1. Person Plural |
consolaremus
|
|
| 2. Person Plural |
consolaretis
|
|
| 3. Person Plural |
consolarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolarer
|
|
| 2. Person Singular |
consolareris consolarere
|
|
| 3. Person Singular |
consolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabo
|
|
| 2. Person Singular |
consolabis
|
|
| 3. Person Singular |
consolabit
|
|
| 1. Person Plural |
consolabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consolabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolabor
|
|
| 2. Person Singular |
consolaberis consolabere
|
|
| 3. Person Singular |
consolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolavi
|
|
| 2. Person Singular |
consolavisti
|
|
| 3. Person Singular |
consolavit
|
|
| 1. Person Plural |
consolavimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolavistis
|
|
| 3. Person Plural |
consolaverunt consolavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolaverim
|
|
| 2. Person Singular |
consolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolaveram
|
|
| 2. Person Singular |
consolaveras
|
|
| 3. Person Singular |
consolaverat
|
|
| 1. Person Plural |
consolaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consolaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consolaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolavissem
|
|
| 2. Person Singular |
consolavisses
|
|
| 3. Person Singular |
consolavisset
|
|
| 1. Person Plural |
consolavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consolavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consolavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consolavero
|
|
| 2. Person Singular |
consolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consolare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consolavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consolaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consolari consolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consolatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consolatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consola
|
! |
| 2. Person Plural |
consolate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consolato
|
| 3. Person Singular |
consolato
|
| 2. Person Plural |
consolatote
|
| 3. Person Plural |
consolanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consolare
|
|
| Genitiv |
consolandi
|
|
| Dativ |
consolando
|
|
| Akkusativ |
consolandum
|
|
| Ablativ |
consolando
|
|
| Vokativ |
consolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolandus
|
consolanda
|
consolandum
|
| Genitiv |
consolandi
|
consolandae
|
consolandi
|
| Dativ |
consolando
|
consolandae
|
consolando
|
| Akkusativ |
consolandum
|
consolandam
|
consolandum
|
| Ablativ |
consolando
|
consolanda
|
consolando
|
| Vokativ |
consolande
|
consolanda
|
consolandum
|
Plural
| Nominativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
| Genitiv |
consolandorum
|
consolandarum
|
consolandorum
|
| Dativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Akkusativ |
consolandos
|
consolandas
|
consolanda
|
| Ablativ |
consolandis
|
consolandis
|
consolandis
|
| Vokativ |
consolandi
|
consolandae
|
consolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
| Genitiv |
consolantis
|
consolantis
|
consolantis
|
| Dativ |
consolanti
|
consolanti
|
consolanti
|
| Akkusativ |
consolantem
|
consolantem
|
consolans
|
| Ablativ |
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
consolanti consolante
|
| Vokativ |
consolans
|
consolans
|
consolans
|
Plural
| Nominativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Genitiv |
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
consolantium consolantum
|
| Dativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Akkusativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
| Ablativ |
consolantibus
|
consolantibus
|
consolantibus
|
| Vokativ |
consolantes
|
consolantes
|
consolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolatus
|
consolata
|
consolatum
|
| Genitiv |
consolati
|
consolatae
|
consolati
|
| Dativ |
consolato
|
consolatae
|
consolato
|
| Akkusativ |
consolatum
|
consolatam
|
consolatum
|
| Ablativ |
consolato
|
consolata
|
consolato
|
| Vokativ |
consolate
|
consolata
|
consolatum
|
Plural
| Nominativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
| Genitiv |
consolatorum
|
consolatarum
|
consolatorum
|
| Dativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Akkusativ |
consolatos
|
consolatas
|
consolata
|
| Ablativ |
consolatis
|
consolatis
|
consolatis
|
| Vokativ |
consolati
|
consolatae
|
consolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consolaturus
|
consolatura
|
consolaturum
|
| Genitiv |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolaturi
|
| Dativ |
consolaturo
|
consolaturae
|
consolaturo
|
| Akkusativ |
consolaturum
|
consolaturam
|
consolaturum
|
| Ablativ |
consolaturo
|
consolatura
|
consolaturo
|
| Vokativ |
consolature
|
consolatura
|
consolaturum
|
Plural
| Nominativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
| Genitiv |
consolaturorum
|
consolaturarum
|
consolaturorum
|
| Dativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Akkusativ |
consolaturos
|
consolaturas
|
consolatura
|
| Ablativ |
consolaturis
|
consolaturis
|
consolaturis
|
| Vokativ |
consolaturi
|
consolaturae
|
consolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consolatum
|
consolatu
|