beruhigen
beschwichtigen
durch Trost mildern
erträglich machen
lindern
lindern/mildern/stillen (Kummer)
sein Beileid bezeigen
trösten
trösten, (Quelle von) Trost/Linderung sein
Trost od. Mut einsprechen
über
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolor
ich beruhige
2. Person Singular
consolaris consolare
du beruhigst
3. Person Singular
consolatur
er/sie/es beruhigt
1. Person Plural
consolamur
wir beruhigen
2. Person Plural
consolamini
ihr beruhigt
3. Person Plural
consolantur
sie beruhigen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consoler
ich beruhige
2. Person Singular
consoleris consolere
du beruhigest
3. Person Singular
consoletur
er/sie/es beruhige
1. Person Plural
consolemur
wir beruhigen
2. Person Plural
consolemini
ihr beruhiget
3. Person Plural
consolentur
sie beruhigen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolabar
ich beruhigte
2. Person Singular
consolabaris consolabare
du beruhigtest
3. Person Singular
consolabatur
er/sie/es beruhigte
1. Person Plural
consolabamur
wir beruhigten
2. Person Plural
consolabamini
ihr beruhigtet
3. Person Plural
consolabantur
sie beruhigten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolarer
ich beruhigte
2. Person Singular
consolareris consolarere
du beruhigtest
3. Person Singular
consolaretur
er/sie/es beruhigte
1. Person Plural
consolaremur
wir beruhigten
2. Person Plural
consolaremini
ihr beruhigtet
3. Person Plural
consolarentur
sie beruhigten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consolabor
ich werde beruhigen
2. Person Singular
consolaberis consolabere
du wirst beruhigen
3. Person Singular
consolabitur
er/sie/es wird beruhigen
1. Person Plural
consolabimur
wir werden beruhigen
2. Person Plural
consolabimini
ihr werdet beruhigen
3. Person Plural
consolabuntur
sie werden beruhigen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sum
ich habe beruhigt
2. Person Singular
consolatus es
du hast beruhigt
3. Person Singular
consolatus est
er/sie/es hat beruhigt
1. Person Plural
consolati sumus
wir haben beruhigt
2. Person Plural
consolati estis
ihr habt beruhigt
3. Person Plural
consolati sunt
sie haben beruhigt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sim
ich habe beruhigt
2. Person Singular
consolatus sis
du habest beruhigt
3. Person Singular
consolatus sit
er/sie/es habe beruhigt
1. Person Plural
consolati simus
wir haben beruhigt
2. Person Plural
consolati sitis
ihr habet beruhigt
3. Person Plural
consolati sint
sie haben beruhigt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus eram
ich hatte beruhigt
2. Person Singular
consolatus eras
du hattest beruhigt
3. Person Singular
consolatus erat
er/sie/es hatte beruhigt
1. Person Plural
consolati eramus
wir hatten beruhigt
2. Person Plural
consolati eratis
ihr hattet beruhigt
3. Person Plural
consolati erant
sie hatten beruhigt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus essem
ich hätte beruhigt
2. Person Singular
consolatus esses
du hättest beruhigt
3. Person Singular
consolatus esset
er/sie/es hätte beruhigt
1. Person Plural
consolati essemus
wir hätten beruhigt
2. Person Plural
consolati essetis
ihr hättet beruhigt
3. Person Plural
consolati essent
sie hätten beruhigt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consolatus ero
ich werde beruhigt haben
2. Person Singular
consolatus eris
du wirst beruhigt haben
3. Person Singular
consolatus erit
er/sie/es wird beruhigt haben
1. Person Plural
consolati erimus
wir werden beruhigt haben
2. Person Plural
consolati eritis
ihr werdet beruhigt haben
3. Person Plural
consolati erunt
sie werden beruhigt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consolari consolarier
beruhigen
Vorzeitigkeit
consolatus esse
beruhigt haben
Nachzeitigkeit
consolaturum esse
beruhigen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consolare
beruhige; beruhig!
2. Person Plural
consolamini
beruhigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consolator
3. Person Singular
consolator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
consolantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consolari consolarier
das Beruhigen
Genitiv
consolandi
des Beruhigens
Dativ
consolando
dem Beruhigen
Akkusativ
consolandum
das Beruhigen
Ablativ
consolando
durch das Beruhigen
Vokativ
consolande
Beruhigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolandus
consolanda
consolandum
Genitiv
consolandi
consolandae
consolandi
Dativ
consolando
consolandae
consolando
Akkusativ
consolandum
consolandam
consolandum
Ablativ
consolando
consolanda
consolando
Vokativ
consolande
consolanda
consolandum
Plural
Nominativ
consolandi
consolandae
consolanda
Genitiv
consolandorum
consolandarum
consolandorum
Dativ
consolandis
consolandis
consolandis
Akkusativ
consolandos
consolandas
consolanda
Ablativ
consolandis
consolandis
consolandis
Vokativ
consolandi
consolandae
consolanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolans
consolans
consolans
Genitiv
consolantis
consolantis
consolantis
Dativ
consolanti
consolanti
consolanti
Akkusativ
consolantem
consolantem
consolans
Ablativ
consolanti consolante
consolanti consolante
consolanti consolante
Vokativ
consolans
consolans
consolans
Plural
Nominativ
consolantes
consolantes
consolantia
Genitiv
consolantium consolantum
consolantium consolantum
consolantium consolantum
Dativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Akkusativ
consolantes
consolantes
consolantia
Ablativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Vokativ
consolantes
consolantes
consolantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolatus
consolata
consolatum
Genitiv
consolati
consolatae
consolati
Dativ
consolato
consolatae
consolato
Akkusativ
consolatum
consolatam
consolatum
Ablativ
consolato
consolata
consolato
Vokativ
consolate
consolata
consolatum
Plural
Nominativ
consolati
consolatae
consolata
Genitiv
consolatorum
consolatarum
consolatorum
Dativ
consolatis
consolatis
consolatis
Akkusativ
consolatos
consolatas
consolata
Ablativ
consolatis
consolatis
consolatis
Vokativ
consolati
consolatae
consolata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolaturus
consolatura
consolaturum
Genitiv
consolaturi
consolaturae
consolaturi
Dativ
consolaturo
consolaturae
consolaturo
Akkusativ
consolaturum
consolaturam
consolaturum
Ablativ
consolaturo
consolatura
consolaturo
Vokativ
consolature
consolatura
consolaturum
Plural
Nominativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Genitiv
consolaturorum
consolaturarum
consolaturorum
Dativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Akkusativ
consolaturos
consolaturas
consolatura
Ablativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Vokativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Supina
Supin I
Supin II
consolatum
consolatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolor
ich beschwichtige
2. Person Singular
consolaris consolare
du beschwichtigst
3. Person Singular
consolatur
er/sie/es beschwichtigt
1. Person Plural
consolamur
wir beschwichtigen
2. Person Plural
consolamini
ihr beschwichtigt
3. Person Plural
consolantur
sie beschwichtigen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consoler
ich beschwichtige
2. Person Singular
consoleris consolere
du beschwichtigest
3. Person Singular
consoletur
er/sie/es beschwichtige
1. Person Plural
consolemur
wir beschwichtigen
2. Person Plural
consolemini
ihr beschwichtiget
3. Person Plural
consolentur
sie beschwichtigen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolabar
ich beschwichtigte
2. Person Singular
consolabaris consolabare
du beschwichtigtest
3. Person Singular
consolabatur
er/sie/es beschwichtigte
1. Person Plural
consolabamur
wir beschwichtigten
2. Person Plural
consolabamini
ihr beschwichtigtet
3. Person Plural
consolabantur
sie beschwichtigten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolarer
ich beschwichtigte
2. Person Singular
consolareris consolarere
du beschwichtigtest
3. Person Singular
consolaretur
er/sie/es beschwichtigte
1. Person Plural
consolaremur
wir beschwichtigten
2. Person Plural
consolaremini
ihr beschwichtigtet
3. Person Plural
consolarentur
sie beschwichtigten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consolabor
ich werde beschwichtigen
2. Person Singular
consolaberis consolabere
du wirst beschwichtigen
3. Person Singular
consolabitur
er/sie/es wird beschwichtigen
1. Person Plural
consolabimur
wir werden beschwichtigen
2. Person Plural
consolabimini
ihr werdet beschwichtigen
3. Person Plural
consolabuntur
sie werden beschwichtigen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sum
ich habe beschwichtigt
2. Person Singular
consolatus es
du hast beschwichtigt
3. Person Singular
consolatus est
er/sie/es hat beschwichtigt
1. Person Plural
consolati sumus
wir haben beschwichtigt
2. Person Plural
consolati estis
ihr habt beschwichtigt
3. Person Plural
consolati sunt
sie haben beschwichtigt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sim
ich habe beschwichtigt
2. Person Singular
consolatus sis
du habest beschwichtigt
3. Person Singular
consolatus sit
er/sie/es habe beschwichtigt
1. Person Plural
consolati simus
wir haben beschwichtigt
2. Person Plural
consolati sitis
ihr habet beschwichtigt
3. Person Plural
consolati sint
sie haben beschwichtigt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus eram
ich hatte beschwichtigt
2. Person Singular
consolatus eras
du hattest beschwichtigt
3. Person Singular
consolatus erat
er/sie/es hatte beschwichtigt
1. Person Plural
consolati eramus
wir hatten beschwichtigt
2. Person Plural
consolati eratis
ihr hattet beschwichtigt
3. Person Plural
consolati erant
sie hatten beschwichtigt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus essem
ich hätte beschwichtigt
2. Person Singular
consolatus esses
du hättest beschwichtigt
3. Person Singular
consolatus esset
er/sie/es hätte beschwichtigt
1. Person Plural
consolati essemus
wir hätten beschwichtigt
2. Person Plural
consolati essetis
ihr hättet beschwichtigt
3. Person Plural
consolati essent
sie hätten beschwichtigt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consolatus ero
ich werde beschwichtigt haben
2. Person Singular
consolatus eris
du wirst beschwichtigt haben
3. Person Singular
consolatus erit
er/sie/es wird beschwichtigt haben
1. Person Plural
consolati erimus
wir werden beschwichtigt haben
2. Person Plural
consolati eritis
ihr werdet beschwichtigt haben
3. Person Plural
consolati erunt
sie werden beschwichtigt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consolari consolarier
beschwichtigen
Vorzeitigkeit
consolatus esse
beschwichtigt haben
Nachzeitigkeit
consolaturum esse
beschwichtigen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consolare
beschwichtige; beschwichtig!
2. Person Plural
consolamini
beschwichtigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consolator
3. Person Singular
consolator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
consolantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consolari consolarier
das Beschwichtigen
Genitiv
consolandi
des Beschwichtigens
Dativ
consolando
dem Beschwichtigen
Akkusativ
consolandum
das Beschwichtigen
Ablativ
consolando
durch das Beschwichtigen
Vokativ
consolande
Beschwichtigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolandus
consolanda
consolandum
Genitiv
consolandi
consolandae
consolandi
Dativ
consolando
consolandae
consolando
Akkusativ
consolandum
consolandam
consolandum
Ablativ
consolando
consolanda
consolando
Vokativ
consolande
consolanda
consolandum
Plural
Nominativ
consolandi
consolandae
consolanda
Genitiv
consolandorum
consolandarum
consolandorum
Dativ
consolandis
consolandis
consolandis
Akkusativ
consolandos
consolandas
consolanda
Ablativ
consolandis
consolandis
consolandis
Vokativ
consolandi
consolandae
consolanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolans
consolans
consolans
Genitiv
consolantis
consolantis
consolantis
Dativ
consolanti
consolanti
consolanti
Akkusativ
consolantem
consolantem
consolans
Ablativ
consolanti consolante
consolanti consolante
consolanti consolante
Vokativ
consolans
consolans
consolans
Plural
Nominativ
consolantes
consolantes
consolantia
Genitiv
consolantium consolantum
consolantium consolantum
consolantium consolantum
Dativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Akkusativ
consolantes
consolantes
consolantia
Ablativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Vokativ
consolantes
consolantes
consolantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolatus
consolata
consolatum
Genitiv
consolati
consolatae
consolati
Dativ
consolato
consolatae
consolato
Akkusativ
consolatum
consolatam
consolatum
Ablativ
consolato
consolata
consolato
Vokativ
consolate
consolata
consolatum
Plural
Nominativ
consolati
consolatae
consolata
Genitiv
consolatorum
consolatarum
consolatorum
Dativ
consolatis
consolatis
consolatis
Akkusativ
consolatos
consolatas
consolata
Ablativ
consolatis
consolatis
consolatis
Vokativ
consolati
consolatae
consolata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolaturus
consolatura
consolaturum
Genitiv
consolaturi
consolaturae
consolaturi
Dativ
consolaturo
consolaturae
consolaturo
Akkusativ
consolaturum
consolaturam
consolaturum
Ablativ
consolaturo
consolatura
consolaturo
Vokativ
consolature
consolatura
consolaturum
Plural
Nominativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Genitiv
consolaturorum
consolaturarum
consolaturorum
Dativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Akkusativ
consolaturos
consolaturas
consolatura
Ablativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Vokativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Supina
Supin I
Supin II
consolatum
consolatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolor
2. Person Singular
consolaris consolare
3. Person Singular
consolatur
1. Person Plural
consolamur
2. Person Plural
consolamini
3. Person Plural
consolantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consoler
2. Person Singular
consoleris consolere
3. Person Singular
consoletur
1. Person Plural
consolemur
2. Person Plural
consolemini
3. Person Plural
consolentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolabar
2. Person Singular
consolabaris consolabare
3. Person Singular
consolabatur
1. Person Plural
consolabamur
2. Person Plural
consolabamini
3. Person Plural
consolabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolarer
2. Person Singular
consolareris consolarere
3. Person Singular
consolaretur
1. Person Plural
consolaremur
2. Person Plural
consolaremini
3. Person Plural
consolarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consolabor
2. Person Singular
consolaberis consolabere
3. Person Singular
consolabitur
1. Person Plural
consolabimur
2. Person Plural
consolabimini
3. Person Plural
consolabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sum
2. Person Singular
consolatus es
3. Person Singular
consolatus est
1. Person Plural
consolati sumus
2. Person Plural
consolati estis
3. Person Plural
consolati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sim
2. Person Singular
consolatus sis
3. Person Singular
consolatus sit
1. Person Plural
consolati simus
2. Person Plural
consolati sitis
3. Person Plural
consolati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus eram
2. Person Singular
consolatus eras
3. Person Singular
consolatus erat
1. Person Plural
consolati eramus
2. Person Plural
consolati eratis
3. Person Plural
consolati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus essem
2. Person Singular
consolatus esses
3. Person Singular
consolatus esset
1. Person Plural
consolati essemus
2. Person Plural
consolati essetis
3. Person Plural
consolati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consolatus ero
2. Person Singular
consolatus eris
3. Person Singular
consolatus erit
1. Person Plural
consolati erimus
2. Person Plural
consolati eritis
3. Person Plural
consolati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consolari consolarier
Vorzeitigkeit
consolatus esse
Nachzeitigkeit
consolaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consolare
!
2. Person Plural
consolamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consolator
3. Person Singular
consolator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
consolantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consolari consolarier
Genitiv
consolandi
Dativ
consolando
Akkusativ
consolandum
Ablativ
consolando
Vokativ
consolande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolandus
consolanda
consolandum
Genitiv
consolandi
consolandae
consolandi
Dativ
consolando
consolandae
consolando
Akkusativ
consolandum
consolandam
consolandum
Ablativ
consolando
consolanda
consolando
Vokativ
consolande
consolanda
consolandum
Plural
Nominativ
consolandi
consolandae
consolanda
Genitiv
consolandorum
consolandarum
consolandorum
Dativ
consolandis
consolandis
consolandis
Akkusativ
consolandos
consolandas
consolanda
Ablativ
consolandis
consolandis
consolandis
Vokativ
consolandi
consolandae
consolanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolans
consolans
consolans
Genitiv
consolantis
consolantis
consolantis
Dativ
consolanti
consolanti
consolanti
Akkusativ
consolantem
consolantem
consolans
Ablativ
consolanti consolante
consolanti consolante
consolanti consolante
Vokativ
consolans
consolans
consolans
Plural
Nominativ
consolantes
consolantes
consolantia
Genitiv
consolantium consolantum
consolantium consolantum
consolantium consolantum
Dativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Akkusativ
consolantes
consolantes
consolantia
Ablativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Vokativ
consolantes
consolantes
consolantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolatus
consolata
consolatum
Genitiv
consolati
consolatae
consolati
Dativ
consolato
consolatae
consolato
Akkusativ
consolatum
consolatam
consolatum
Ablativ
consolato
consolata
consolato
Vokativ
consolate
consolata
consolatum
Plural
Nominativ
consolati
consolatae
consolata
Genitiv
consolatorum
consolatarum
consolatorum
Dativ
consolatis
consolatis
consolatis
Akkusativ
consolatos
consolatas
consolata
Ablativ
consolatis
consolatis
consolatis
Vokativ
consolati
consolatae
consolata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolaturus
consolatura
consolaturum
Genitiv
consolaturi
consolaturae
consolaturi
Dativ
consolaturo
consolaturae
consolaturo
Akkusativ
consolaturum
consolaturam
consolaturum
Ablativ
consolaturo
consolatura
consolaturo
Vokativ
consolature
consolatura
consolaturum
Plural
Nominativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Genitiv
consolaturorum
consolaturarum
consolaturorum
Dativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Akkusativ
consolaturos
consolaturas
consolatura
Ablativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Vokativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Supina
Supin I
Supin II
consolatum
consolatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolor
2. Person Singular
consolaris consolare
3. Person Singular
consolatur
1. Person Plural
consolamur
2. Person Plural
consolamini
3. Person Plural
consolantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consoler
2. Person Singular
consoleris consolere
3. Person Singular
consoletur
1. Person Plural
consolemur
2. Person Plural
consolemini
3. Person Plural
consolentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolabar
2. Person Singular
consolabaris consolabare
3. Person Singular
consolabatur
1. Person Plural
consolabamur
2. Person Plural
consolabamini
3. Person Plural
consolabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolarer
2. Person Singular
consolareris consolarere
3. Person Singular
consolaretur
1. Person Plural
consolaremur
2. Person Plural
consolaremini
3. Person Plural
consolarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consolabor
2. Person Singular
consolaberis consolabere
3. Person Singular
consolabitur
1. Person Plural
consolabimur
2. Person Plural
consolabimini
3. Person Plural
consolabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sum
2. Person Singular
consolatus es
3. Person Singular
consolatus est
1. Person Plural
consolati sumus
2. Person Plural
consolati estis
3. Person Plural
consolati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sim
2. Person Singular
consolatus sis
3. Person Singular
consolatus sit
1. Person Plural
consolati simus
2. Person Plural
consolati sitis
3. Person Plural
consolati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus eram
2. Person Singular
consolatus eras
3. Person Singular
consolatus erat
1. Person Plural
consolati eramus
2. Person Plural
consolati eratis
3. Person Plural
consolati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus essem
2. Person Singular
consolatus esses
3. Person Singular
consolatus esset
1. Person Plural
consolati essemus
2. Person Plural
consolati essetis
3. Person Plural
consolati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consolatus ero
2. Person Singular
consolatus eris
3. Person Singular
consolatus erit
1. Person Plural
consolati erimus
2. Person Plural
consolati eritis
3. Person Plural
consolati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consolari consolarier
Vorzeitigkeit
consolatus esse
Nachzeitigkeit
consolaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consolare
!
2. Person Plural
consolamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consolator
3. Person Singular
consolator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
consolantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consolari consolarier
Genitiv
consolandi
Dativ
consolando
Akkusativ
consolandum
Ablativ
consolando
Vokativ
consolande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolandus
consolanda
consolandum
Genitiv
consolandi
consolandae
consolandi
Dativ
consolando
consolandae
consolando
Akkusativ
consolandum
consolandam
consolandum
Ablativ
consolando
consolanda
consolando
Vokativ
consolande
consolanda
consolandum
Plural
Nominativ
consolandi
consolandae
consolanda
Genitiv
consolandorum
consolandarum
consolandorum
Dativ
consolandis
consolandis
consolandis
Akkusativ
consolandos
consolandas
consolanda
Ablativ
consolandis
consolandis
consolandis
Vokativ
consolandi
consolandae
consolanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolans
consolans
consolans
Genitiv
consolantis
consolantis
consolantis
Dativ
consolanti
consolanti
consolanti
Akkusativ
consolantem
consolantem
consolans
Ablativ
consolanti consolante
consolanti consolante
consolanti consolante
Vokativ
consolans
consolans
consolans
Plural
Nominativ
consolantes
consolantes
consolantia
Genitiv
consolantium consolantum
consolantium consolantum
consolantium consolantum
Dativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Akkusativ
consolantes
consolantes
consolantia
Ablativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Vokativ
consolantes
consolantes
consolantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolatus
consolata
consolatum
Genitiv
consolati
consolatae
consolati
Dativ
consolato
consolatae
consolato
Akkusativ
consolatum
consolatam
consolatum
Ablativ
consolato
consolata
consolato
Vokativ
consolate
consolata
consolatum
Plural
Nominativ
consolati
consolatae
consolata
Genitiv
consolatorum
consolatarum
consolatorum
Dativ
consolatis
consolatis
consolatis
Akkusativ
consolatos
consolatas
consolata
Ablativ
consolatis
consolatis
consolatis
Vokativ
consolati
consolatae
consolata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolaturus
consolatura
consolaturum
Genitiv
consolaturi
consolaturae
consolaturi
Dativ
consolaturo
consolaturae
consolaturo
Akkusativ
consolaturum
consolaturam
consolaturum
Ablativ
consolaturo
consolatura
consolaturo
Vokativ
consolature
consolatura
consolaturum
Plural
Nominativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Genitiv
consolaturorum
consolaturarum
consolaturorum
Dativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Akkusativ
consolaturos
consolaturas
consolatura
Ablativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Vokativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Supina
Supin I
Supin II
consolatum
consolatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolor
ich lindere
2. Person Singular
consolaris consolare
du linderst
3. Person Singular
consolatur
er/sie/es lindert
1. Person Plural
consolamur
wir lindern
2. Person Plural
consolamini
ihr lindert
3. Person Plural
consolantur
sie lindern
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consoler
ich lindere
2. Person Singular
consoleris consolere
du linderst
3. Person Singular
consoletur
er/sie/es lindere
1. Person Plural
consolemur
wir lindern
2. Person Plural
consolemini
ihr lindert
3. Person Plural
consolentur
sie lindern
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolabar
ich linderte
2. Person Singular
consolabaris consolabare
du lindertest
3. Person Singular
consolabatur
er/sie/es linderte
1. Person Plural
consolabamur
wir linderten
2. Person Plural
consolabamini
ihr lindertet
3. Person Plural
consolabantur
sie linderten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolarer
ich linderte
2. Person Singular
consolareris consolarere
du lindertest
3. Person Singular
consolaretur
er/sie/es linderte
1. Person Plural
consolaremur
wir linderten
2. Person Plural
consolaremini
ihr lindertet
3. Person Plural
consolarentur
sie linderten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consolabor
ich werde lindern
2. Person Singular
consolaberis consolabere
du wirst lindern
3. Person Singular
consolabitur
er/sie/es wird lindern
1. Person Plural
consolabimur
wir werden lindern
2. Person Plural
consolabimini
ihr werdet lindern
3. Person Plural
consolabuntur
sie werden lindern
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sum
ich habe gelindert
2. Person Singular
consolatus es
du hast gelindert
3. Person Singular
consolatus est
er/sie/es hat gelindert
1. Person Plural
consolati sumus
wir haben gelindert
2. Person Plural
consolati estis
ihr habt gelindert
3. Person Plural
consolati sunt
sie haben gelindert
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sim
ich habe gelindert
2. Person Singular
consolatus sis
du habest gelindert
3. Person Singular
consolatus sit
er/sie/es habe gelindert
1. Person Plural
consolati simus
wir haben gelindert
2. Person Plural
consolati sitis
ihr habet gelindert
3. Person Plural
consolati sint
sie haben gelindert
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus eram
ich hatte gelindert
2. Person Singular
consolatus eras
du hattest gelindert
3. Person Singular
consolatus erat
er/sie/es hatte gelindert
1. Person Plural
consolati eramus
wir hatten gelindert
2. Person Plural
consolati eratis
ihr hattet gelindert
3. Person Plural
consolati erant
sie hatten gelindert
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus essem
ich hätte gelindert
2. Person Singular
consolatus esses
du hättest gelindert
3. Person Singular
consolatus esset
er/sie/es hätte gelindert
1. Person Plural
consolati essemus
wir hätten gelindert
2. Person Plural
consolati essetis
ihr hättet gelindert
3. Person Plural
consolati essent
sie hätten gelindert
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consolatus ero
ich werde gelindert haben
2. Person Singular
consolatus eris
du wirst gelindert haben
3. Person Singular
consolatus erit
er/sie/es wird gelindert haben
1. Person Plural
consolati erimus
wir werden gelindert haben
2. Person Plural
consolati eritis
ihr werdet gelindert haben
3. Person Plural
consolati erunt
sie werden gelindert haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consolari consolarier
lindern
Vorzeitigkeit
consolatus esse
gelindert haben
Nachzeitigkeit
consolaturum esse
lindern werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consolare
lindere!
2. Person Plural
consolamini
lindert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consolator
3. Person Singular
consolator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
consolantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consolari consolarier
das Lindern
Genitiv
consolandi
des Lindernes
Dativ
consolando
dem Lindern
Akkusativ
consolandum
das Lindern
Ablativ
consolando
durch das Lindern
Vokativ
consolande
Lindern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolandus
consolanda
consolandum
Genitiv
consolandi
consolandae
consolandi
Dativ
consolando
consolandae
consolando
Akkusativ
consolandum
consolandam
consolandum
Ablativ
consolando
consolanda
consolando
Vokativ
consolande
consolanda
consolandum
Plural
Nominativ
consolandi
consolandae
consolanda
Genitiv
consolandorum
consolandarum
consolandorum
Dativ
consolandis
consolandis
consolandis
Akkusativ
consolandos
consolandas
consolanda
Ablativ
consolandis
consolandis
consolandis
Vokativ
consolandi
consolandae
consolanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolans
consolans
consolans
Genitiv
consolantis
consolantis
consolantis
Dativ
consolanti
consolanti
consolanti
Akkusativ
consolantem
consolantem
consolans
Ablativ
consolanti consolante
consolanti consolante
consolanti consolante
Vokativ
consolans
consolans
consolans
Plural
Nominativ
consolantes
consolantes
consolantia
Genitiv
consolantium consolantum
consolantium consolantum
consolantium consolantum
Dativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Akkusativ
consolantes
consolantes
consolantia
Ablativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Vokativ
consolantes
consolantes
consolantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolatus
consolata
consolatum
Genitiv
consolati
consolatae
consolati
Dativ
consolato
consolatae
consolato
Akkusativ
consolatum
consolatam
consolatum
Ablativ
consolato
consolata
consolato
Vokativ
consolate
consolata
consolatum
Plural
Nominativ
consolati
consolatae
consolata
Genitiv
consolatorum
consolatarum
consolatorum
Dativ
consolatis
consolatis
consolatis
Akkusativ
consolatos
consolatas
consolata
Ablativ
consolatis
consolatis
consolatis
Vokativ
consolati
consolatae
consolata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolaturus
consolatura
consolaturum
Genitiv
consolaturi
consolaturae
consolaturi
Dativ
consolaturo
consolaturae
consolaturo
Akkusativ
consolaturum
consolaturam
consolaturum
Ablativ
consolaturo
consolatura
consolaturo
Vokativ
consolature
consolatura
consolaturum
Plural
Nominativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Genitiv
consolaturorum
consolaturarum
consolaturorum
Dativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Akkusativ
consolaturos
consolaturas
consolatura
Ablativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Vokativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Supina
Supin I
Supin II
consolatum
consolatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolor
2. Person Singular
consolaris consolare
3. Person Singular
consolatur
1. Person Plural
consolamur
2. Person Plural
consolamini
3. Person Plural
consolantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consoler
2. Person Singular
consoleris consolere
3. Person Singular
consoletur
1. Person Plural
consolemur
2. Person Plural
consolemini
3. Person Plural
consolentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolabar
2. Person Singular
consolabaris consolabare
3. Person Singular
consolabatur
1. Person Plural
consolabamur
2. Person Plural
consolabamini
3. Person Plural
consolabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolarer
2. Person Singular
consolareris consolarere
3. Person Singular
consolaretur
1. Person Plural
consolaremur
2. Person Plural
consolaremini
3. Person Plural
consolarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consolabor
2. Person Singular
consolaberis consolabere
3. Person Singular
consolabitur
1. Person Plural
consolabimur
2. Person Plural
consolabimini
3. Person Plural
consolabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sum
2. Person Singular
consolatus es
3. Person Singular
consolatus est
1. Person Plural
consolati sumus
2. Person Plural
consolati estis
3. Person Plural
consolati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sim
2. Person Singular
consolatus sis
3. Person Singular
consolatus sit
1. Person Plural
consolati simus
2. Person Plural
consolati sitis
3. Person Plural
consolati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus eram
2. Person Singular
consolatus eras
3. Person Singular
consolatus erat
1. Person Plural
consolati eramus
2. Person Plural
consolati eratis
3. Person Plural
consolati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus essem
2. Person Singular
consolatus esses
3. Person Singular
consolatus esset
1. Person Plural
consolati essemus
2. Person Plural
consolati essetis
3. Person Plural
consolati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consolatus ero
2. Person Singular
consolatus eris
3. Person Singular
consolatus erit
1. Person Plural
consolati erimus
2. Person Plural
consolati eritis
3. Person Plural
consolati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consolari consolarier
Vorzeitigkeit
consolatus esse
Nachzeitigkeit
consolaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consolare
!
2. Person Plural
consolamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consolator
3. Person Singular
consolator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
consolantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consolari consolarier
Genitiv
consolandi
Dativ
consolando
Akkusativ
consolandum
Ablativ
consolando
Vokativ
consolande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolandus
consolanda
consolandum
Genitiv
consolandi
consolandae
consolandi
Dativ
consolando
consolandae
consolando
Akkusativ
consolandum
consolandam
consolandum
Ablativ
consolando
consolanda
consolando
Vokativ
consolande
consolanda
consolandum
Plural
Nominativ
consolandi
consolandae
consolanda
Genitiv
consolandorum
consolandarum
consolandorum
Dativ
consolandis
consolandis
consolandis
Akkusativ
consolandos
consolandas
consolanda
Ablativ
consolandis
consolandis
consolandis
Vokativ
consolandi
consolandae
consolanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolans
consolans
consolans
Genitiv
consolantis
consolantis
consolantis
Dativ
consolanti
consolanti
consolanti
Akkusativ
consolantem
consolantem
consolans
Ablativ
consolanti consolante
consolanti consolante
consolanti consolante
Vokativ
consolans
consolans
consolans
Plural
Nominativ
consolantes
consolantes
consolantia
Genitiv
consolantium consolantum
consolantium consolantum
consolantium consolantum
Dativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Akkusativ
consolantes
consolantes
consolantia
Ablativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Vokativ
consolantes
consolantes
consolantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolatus
consolata
consolatum
Genitiv
consolati
consolatae
consolati
Dativ
consolato
consolatae
consolato
Akkusativ
consolatum
consolatam
consolatum
Ablativ
consolato
consolata
consolato
Vokativ
consolate
consolata
consolatum
Plural
Nominativ
consolati
consolatae
consolata
Genitiv
consolatorum
consolatarum
consolatorum
Dativ
consolatis
consolatis
consolatis
Akkusativ
consolatos
consolatas
consolata
Ablativ
consolatis
consolatis
consolatis
Vokativ
consolati
consolatae
consolata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolaturus
consolatura
consolaturum
Genitiv
consolaturi
consolaturae
consolaturi
Dativ
consolaturo
consolaturae
consolaturo
Akkusativ
consolaturum
consolaturam
consolaturum
Ablativ
consolaturo
consolatura
consolaturo
Vokativ
consolature
consolatura
consolaturum
Plural
Nominativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Genitiv
consolaturorum
consolaturarum
consolaturorum
Dativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Akkusativ
consolaturos
consolaturas
consolatura
Ablativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Vokativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Supina
Supin I
Supin II
consolatum
consolatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolor
2. Person Singular
consolaris consolare
3. Person Singular
consolatur
1. Person Plural
consolamur
2. Person Plural
consolamini
3. Person Plural
consolantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consoler
2. Person Singular
consoleris consolere
3. Person Singular
consoletur
1. Person Plural
consolemur
2. Person Plural
consolemini
3. Person Plural
consolentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolabar
2. Person Singular
consolabaris consolabare
3. Person Singular
consolabatur
1. Person Plural
consolabamur
2. Person Plural
consolabamini
3. Person Plural
consolabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolarer
2. Person Singular
consolareris consolarere
3. Person Singular
consolaretur
1. Person Plural
consolaremur
2. Person Plural
consolaremini
3. Person Plural
consolarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consolabor
2. Person Singular
consolaberis consolabere
3. Person Singular
consolabitur
1. Person Plural
consolabimur
2. Person Plural
consolabimini
3. Person Plural
consolabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sum
2. Person Singular
consolatus es
3. Person Singular
consolatus est
1. Person Plural
consolati sumus
2. Person Plural
consolati estis
3. Person Plural
consolati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sim
2. Person Singular
consolatus sis
3. Person Singular
consolatus sit
1. Person Plural
consolati simus
2. Person Plural
consolati sitis
3. Person Plural
consolati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus eram
2. Person Singular
consolatus eras
3. Person Singular
consolatus erat
1. Person Plural
consolati eramus
2. Person Plural
consolati eratis
3. Person Plural
consolati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus essem
2. Person Singular
consolatus esses
3. Person Singular
consolatus esset
1. Person Plural
consolati essemus
2. Person Plural
consolati essetis
3. Person Plural
consolati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consolatus ero
2. Person Singular
consolatus eris
3. Person Singular
consolatus erit
1. Person Plural
consolati erimus
2. Person Plural
consolati eritis
3. Person Plural
consolati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consolari consolarier
Vorzeitigkeit
consolatus esse
Nachzeitigkeit
consolaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consolare
!
2. Person Plural
consolamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consolator
3. Person Singular
consolator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
consolantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consolari consolarier
Genitiv
consolandi
Dativ
consolando
Akkusativ
consolandum
Ablativ
consolando
Vokativ
consolande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolandus
consolanda
consolandum
Genitiv
consolandi
consolandae
consolandi
Dativ
consolando
consolandae
consolando
Akkusativ
consolandum
consolandam
consolandum
Ablativ
consolando
consolanda
consolando
Vokativ
consolande
consolanda
consolandum
Plural
Nominativ
consolandi
consolandae
consolanda
Genitiv
consolandorum
consolandarum
consolandorum
Dativ
consolandis
consolandis
consolandis
Akkusativ
consolandos
consolandas
consolanda
Ablativ
consolandis
consolandis
consolandis
Vokativ
consolandi
consolandae
consolanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolans
consolans
consolans
Genitiv
consolantis
consolantis
consolantis
Dativ
consolanti
consolanti
consolanti
Akkusativ
consolantem
consolantem
consolans
Ablativ
consolanti consolante
consolanti consolante
consolanti consolante
Vokativ
consolans
consolans
consolans
Plural
Nominativ
consolantes
consolantes
consolantia
Genitiv
consolantium consolantum
consolantium consolantum
consolantium consolantum
Dativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Akkusativ
consolantes
consolantes
consolantia
Ablativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Vokativ
consolantes
consolantes
consolantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolatus
consolata
consolatum
Genitiv
consolati
consolatae
consolati
Dativ
consolato
consolatae
consolato
Akkusativ
consolatum
consolatam
consolatum
Ablativ
consolato
consolata
consolato
Vokativ
consolate
consolata
consolatum
Plural
Nominativ
consolati
consolatae
consolata
Genitiv
consolatorum
consolatarum
consolatorum
Dativ
consolatis
consolatis
consolatis
Akkusativ
consolatos
consolatas
consolata
Ablativ
consolatis
consolatis
consolatis
Vokativ
consolati
consolatae
consolata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolaturus
consolatura
consolaturum
Genitiv
consolaturi
consolaturae
consolaturi
Dativ
consolaturo
consolaturae
consolaturo
Akkusativ
consolaturum
consolaturam
consolaturum
Ablativ
consolaturo
consolatura
consolaturo
Vokativ
consolature
consolatura
consolaturum
Plural
Nominativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Genitiv
consolaturorum
consolaturarum
consolaturorum
Dativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Akkusativ
consolaturos
consolaturas
consolatura
Ablativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Vokativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Supina
Supin I
Supin II
consolatum
consolatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolor
ich tröste
2. Person Singular
consolaris consolare
du tröstest
3. Person Singular
consolatur
er/sie/es tröstet
1. Person Plural
consolamur
wir trösten
2. Person Plural
consolamini
ihr tröstet
3. Person Plural
consolantur
sie trösten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consoler
ich tröste
2. Person Singular
consoleris consolere
du tröstest
3. Person Singular
consoletur
er/sie/es tröste
1. Person Plural
consolemur
wir trösten
2. Person Plural
consolemini
ihr tröstet
3. Person Plural
consolentur
sie trösten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolabar
ich tröstete
2. Person Singular
consolabaris consolabare
du tröstetest
3. Person Singular
consolabatur
er/sie/es tröstete
1. Person Plural
consolabamur
wir trösteten
2. Person Plural
consolabamini
ihr tröstetet
3. Person Plural
consolabantur
sie trösteten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolarer
ich tröstete
2. Person Singular
consolareris consolarere
du tröstetest
3. Person Singular
consolaretur
er/sie/es tröstete
1. Person Plural
consolaremur
wir trösteten
2. Person Plural
consolaremini
ihr tröstetet
3. Person Plural
consolarentur
sie trösteten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consolabor
ich werde trösten
2. Person Singular
consolaberis consolabere
du wirst trösten
3. Person Singular
consolabitur
er/sie/es wird trösten
1. Person Plural
consolabimur
wir werden trösten
2. Person Plural
consolabimini
ihr werdet trösten
3. Person Plural
consolabuntur
sie werden trösten
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sum
ich habe getröstet
2. Person Singular
consolatus es
du hast getröstet
3. Person Singular
consolatus est
er/sie/es hat getröstet
1. Person Plural
consolati sumus
wir haben getröstet
2. Person Plural
consolati estis
ihr habt getröstet
3. Person Plural
consolati sunt
sie haben getröstet
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sim
ich habe getröstet
2. Person Singular
consolatus sis
du habest getröstet
3. Person Singular
consolatus sit
er/sie/es habe getröstet
1. Person Plural
consolati simus
wir haben getröstet
2. Person Plural
consolati sitis
ihr habet getröstet
3. Person Plural
consolati sint
sie haben getröstet
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus eram
ich hatte getröstet
2. Person Singular
consolatus eras
du hattest getröstet
3. Person Singular
consolatus erat
er/sie/es hatte getröstet
1. Person Plural
consolati eramus
wir hatten getröstet
2. Person Plural
consolati eratis
ihr hattet getröstet
3. Person Plural
consolati erant
sie hatten getröstet
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus essem
ich hätte getröstet
2. Person Singular
consolatus esses
du hättest getröstet
3. Person Singular
consolatus esset
er/sie/es hätte getröstet
1. Person Plural
consolati essemus
wir hätten getröstet
2. Person Plural
consolati essetis
ihr hättet getröstet
3. Person Plural
consolati essent
sie hätten getröstet
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consolatus ero
ich werde getröstet haben
2. Person Singular
consolatus eris
du wirst getröstet haben
3. Person Singular
consolatus erit
er/sie/es wird getröstet haben
1. Person Plural
consolati erimus
wir werden getröstet haben
2. Person Plural
consolati eritis
ihr werdet getröstet haben
3. Person Plural
consolati erunt
sie werden getröstet haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consolari consolarier
trösten
Vorzeitigkeit
consolatus esse
getröstet haben
Nachzeitigkeit
consolaturum esse
trösten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consolare
tröste!
2. Person Plural
consolamini
tröstet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consolator
3. Person Singular
consolator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
consolantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consolari consolarier
das Trösten
Genitiv
consolandi
des Tröstens
Dativ
consolando
dem Trösten
Akkusativ
consolandum
das Trösten
Ablativ
consolando
durch das Trösten
Vokativ
consolande
Trösten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolandus
consolanda
consolandum
Genitiv
consolandi
consolandae
consolandi
Dativ
consolando
consolandae
consolando
Akkusativ
consolandum
consolandam
consolandum
Ablativ
consolando
consolanda
consolando
Vokativ
consolande
consolanda
consolandum
Plural
Nominativ
consolandi
consolandae
consolanda
Genitiv
consolandorum
consolandarum
consolandorum
Dativ
consolandis
consolandis
consolandis
Akkusativ
consolandos
consolandas
consolanda
Ablativ
consolandis
consolandis
consolandis
Vokativ
consolandi
consolandae
consolanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolans
consolans
consolans
Genitiv
consolantis
consolantis
consolantis
Dativ
consolanti
consolanti
consolanti
Akkusativ
consolantem
consolantem
consolans
Ablativ
consolanti consolante
consolanti consolante
consolanti consolante
Vokativ
consolans
consolans
consolans
Plural
Nominativ
consolantes
consolantes
consolantia
Genitiv
consolantium consolantum
consolantium consolantum
consolantium consolantum
Dativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Akkusativ
consolantes
consolantes
consolantia
Ablativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Vokativ
consolantes
consolantes
consolantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolatus
consolata
consolatum
Genitiv
consolati
consolatae
consolati
Dativ
consolato
consolatae
consolato
Akkusativ
consolatum
consolatam
consolatum
Ablativ
consolato
consolata
consolato
Vokativ
consolate
consolata
consolatum
Plural
Nominativ
consolati
consolatae
consolata
Genitiv
consolatorum
consolatarum
consolatorum
Dativ
consolatis
consolatis
consolatis
Akkusativ
consolatos
consolatas
consolata
Ablativ
consolatis
consolatis
consolatis
Vokativ
consolati
consolatae
consolata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolaturus
consolatura
consolaturum
Genitiv
consolaturi
consolaturae
consolaturi
Dativ
consolaturo
consolaturae
consolaturo
Akkusativ
consolaturum
consolaturam
consolaturum
Ablativ
consolaturo
consolatura
consolaturo
Vokativ
consolature
consolatura
consolaturum
Plural
Nominativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Genitiv
consolaturorum
consolaturarum
consolaturorum
Dativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Akkusativ
consolaturos
consolaturas
consolatura
Ablativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Vokativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Supina
Supin I
Supin II
consolatum
consolatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolor
2. Person Singular
consolaris consolare
3. Person Singular
consolatur
1. Person Plural
consolamur
2. Person Plural
consolamini
3. Person Plural
consolantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consoler
2. Person Singular
consoleris consolere
3. Person Singular
consoletur
1. Person Plural
consolemur
2. Person Plural
consolemini
3. Person Plural
consolentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolabar
2. Person Singular
consolabaris consolabare
3. Person Singular
consolabatur
1. Person Plural
consolabamur
2. Person Plural
consolabamini
3. Person Plural
consolabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolarer
2. Person Singular
consolareris consolarere
3. Person Singular
consolaretur
1. Person Plural
consolaremur
2. Person Plural
consolaremini
3. Person Plural
consolarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consolabor
2. Person Singular
consolaberis consolabere
3. Person Singular
consolabitur
1. Person Plural
consolabimur
2. Person Plural
consolabimini
3. Person Plural
consolabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sum
2. Person Singular
consolatus es
3. Person Singular
consolatus est
1. Person Plural
consolati sumus
2. Person Plural
consolati estis
3. Person Plural
consolati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sim
2. Person Singular
consolatus sis
3. Person Singular
consolatus sit
1. Person Plural
consolati simus
2. Person Plural
consolati sitis
3. Person Plural
consolati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus eram
2. Person Singular
consolatus eras
3. Person Singular
consolatus erat
1. Person Plural
consolati eramus
2. Person Plural
consolati eratis
3. Person Plural
consolati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus essem
2. Person Singular
consolatus esses
3. Person Singular
consolatus esset
1. Person Plural
consolati essemus
2. Person Plural
consolati essetis
3. Person Plural
consolati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consolatus ero
2. Person Singular
consolatus eris
3. Person Singular
consolatus erit
1. Person Plural
consolati erimus
2. Person Plural
consolati eritis
3. Person Plural
consolati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consolari consolarier
Vorzeitigkeit
consolatus esse
Nachzeitigkeit
consolaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consolare
!
2. Person Plural
consolamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consolator
3. Person Singular
consolator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
consolantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consolari consolarier
Genitiv
consolandi
Dativ
consolando
Akkusativ
consolandum
Ablativ
consolando
Vokativ
consolande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolandus
consolanda
consolandum
Genitiv
consolandi
consolandae
consolandi
Dativ
consolando
consolandae
consolando
Akkusativ
consolandum
consolandam
consolandum
Ablativ
consolando
consolanda
consolando
Vokativ
consolande
consolanda
consolandum
Plural
Nominativ
consolandi
consolandae
consolanda
Genitiv
consolandorum
consolandarum
consolandorum
Dativ
consolandis
consolandis
consolandis
Akkusativ
consolandos
consolandas
consolanda
Ablativ
consolandis
consolandis
consolandis
Vokativ
consolandi
consolandae
consolanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolans
consolans
consolans
Genitiv
consolantis
consolantis
consolantis
Dativ
consolanti
consolanti
consolanti
Akkusativ
consolantem
consolantem
consolans
Ablativ
consolanti consolante
consolanti consolante
consolanti consolante
Vokativ
consolans
consolans
consolans
Plural
Nominativ
consolantes
consolantes
consolantia
Genitiv
consolantium consolantum
consolantium consolantum
consolantium consolantum
Dativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Akkusativ
consolantes
consolantes
consolantia
Ablativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Vokativ
consolantes
consolantes
consolantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolatus
consolata
consolatum
Genitiv
consolati
consolatae
consolati
Dativ
consolato
consolatae
consolato
Akkusativ
consolatum
consolatam
consolatum
Ablativ
consolato
consolata
consolato
Vokativ
consolate
consolata
consolatum
Plural
Nominativ
consolati
consolatae
consolata
Genitiv
consolatorum
consolatarum
consolatorum
Dativ
consolatis
consolatis
consolatis
Akkusativ
consolatos
consolatas
consolata
Ablativ
consolatis
consolatis
consolatis
Vokativ
consolati
consolatae
consolata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolaturus
consolatura
consolaturum
Genitiv
consolaturi
consolaturae
consolaturi
Dativ
consolaturo
consolaturae
consolaturo
Akkusativ
consolaturum
consolaturam
consolaturum
Ablativ
consolaturo
consolatura
consolaturo
Vokativ
consolature
consolatura
consolaturum
Plural
Nominativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Genitiv
consolaturorum
consolaturarum
consolaturorum
Dativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Akkusativ
consolaturos
consolaturas
consolatura
Ablativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Vokativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Supina
Supin I
Supin II
consolatum
consolatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolor
2. Person Singular
consolaris consolare
3. Person Singular
consolatur
1. Person Plural
consolamur
2. Person Plural
consolamini
3. Person Plural
consolantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consoler
2. Person Singular
consoleris consolere
3. Person Singular
consoletur
1. Person Plural
consolemur
2. Person Plural
consolemini
3. Person Plural
consolentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolabar
2. Person Singular
consolabaris consolabare
3. Person Singular
consolabatur
1. Person Plural
consolabamur
2. Person Plural
consolabamini
3. Person Plural
consolabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolarer
2. Person Singular
consolareris consolarere
3. Person Singular
consolaretur
1. Person Plural
consolaremur
2. Person Plural
consolaremini
3. Person Plural
consolarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consolabor
2. Person Singular
consolaberis consolabere
3. Person Singular
consolabitur
1. Person Plural
consolabimur
2. Person Plural
consolabimini
3. Person Plural
consolabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sum
2. Person Singular
consolatus es
3. Person Singular
consolatus est
1. Person Plural
consolati sumus
2. Person Plural
consolati estis
3. Person Plural
consolati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sim
2. Person Singular
consolatus sis
3. Person Singular
consolatus sit
1. Person Plural
consolati simus
2. Person Plural
consolati sitis
3. Person Plural
consolati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus eram
2. Person Singular
consolatus eras
3. Person Singular
consolatus erat
1. Person Plural
consolati eramus
2. Person Plural
consolati eratis
3. Person Plural
consolati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus essem
2. Person Singular
consolatus esses
3. Person Singular
consolatus esset
1. Person Plural
consolati essemus
2. Person Plural
consolati essetis
3. Person Plural
consolati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consolatus ero
2. Person Singular
consolatus eris
3. Person Singular
consolatus erit
1. Person Plural
consolati erimus
2. Person Plural
consolati eritis
3. Person Plural
consolati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consolari consolarier
Vorzeitigkeit
consolatus esse
Nachzeitigkeit
consolaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consolare
!
2. Person Plural
consolamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consolator
3. Person Singular
consolator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
consolantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consolari consolarier
Genitiv
consolandi
Dativ
consolando
Akkusativ
consolandum
Ablativ
consolando
Vokativ
consolande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolandus
consolanda
consolandum
Genitiv
consolandi
consolandae
consolandi
Dativ
consolando
consolandae
consolando
Akkusativ
consolandum
consolandam
consolandum
Ablativ
consolando
consolanda
consolando
Vokativ
consolande
consolanda
consolandum
Plural
Nominativ
consolandi
consolandae
consolanda
Genitiv
consolandorum
consolandarum
consolandorum
Dativ
consolandis
consolandis
consolandis
Akkusativ
consolandos
consolandas
consolanda
Ablativ
consolandis
consolandis
consolandis
Vokativ
consolandi
consolandae
consolanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolans
consolans
consolans
Genitiv
consolantis
consolantis
consolantis
Dativ
consolanti
consolanti
consolanti
Akkusativ
consolantem
consolantem
consolans
Ablativ
consolanti consolante
consolanti consolante
consolanti consolante
Vokativ
consolans
consolans
consolans
Plural
Nominativ
consolantes
consolantes
consolantia
Genitiv
consolantium consolantum
consolantium consolantum
consolantium consolantum
Dativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Akkusativ
consolantes
consolantes
consolantia
Ablativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Vokativ
consolantes
consolantes
consolantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolatus
consolata
consolatum
Genitiv
consolati
consolatae
consolati
Dativ
consolato
consolatae
consolato
Akkusativ
consolatum
consolatam
consolatum
Ablativ
consolato
consolata
consolato
Vokativ
consolate
consolata
consolatum
Plural
Nominativ
consolati
consolatae
consolata
Genitiv
consolatorum
consolatarum
consolatorum
Dativ
consolatis
consolatis
consolatis
Akkusativ
consolatos
consolatas
consolata
Ablativ
consolatis
consolatis
consolatis
Vokativ
consolati
consolatae
consolata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolaturus
consolatura
consolaturum
Genitiv
consolaturi
consolaturae
consolaturi
Dativ
consolaturo
consolaturae
consolaturo
Akkusativ
consolaturum
consolaturam
consolaturum
Ablativ
consolaturo
consolatura
consolaturo
Vokativ
consolature
consolatura
consolaturum
Plural
Nominativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Genitiv
consolaturorum
consolaturarum
consolaturorum
Dativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Akkusativ
consolaturos
consolaturas
consolatura
Ablativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Vokativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Supina
Supin I
Supin II
consolatum
consolatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolor
2. Person Singular
consolaris consolare
3. Person Singular
consolatur
1. Person Plural
consolamur
2. Person Plural
consolamini
3. Person Plural
consolantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consoler
2. Person Singular
consoleris consolere
3. Person Singular
consoletur
1. Person Plural
consolemur
2. Person Plural
consolemini
3. Person Plural
consolentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolabar
2. Person Singular
consolabaris consolabare
3. Person Singular
consolabatur
1. Person Plural
consolabamur
2. Person Plural
consolabamini
3. Person Plural
consolabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolarer
2. Person Singular
consolareris consolarere
3. Person Singular
consolaretur
1. Person Plural
consolaremur
2. Person Plural
consolaremini
3. Person Plural
consolarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consolabor
2. Person Singular
consolaberis consolabere
3. Person Singular
consolabitur
1. Person Plural
consolabimur
2. Person Plural
consolabimini
3. Person Plural
consolabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sum
2. Person Singular
consolatus es
3. Person Singular
consolatus est
1. Person Plural
consolati sumus
2. Person Plural
consolati estis
3. Person Plural
consolati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus sim
2. Person Singular
consolatus sis
3. Person Singular
consolatus sit
1. Person Plural
consolati simus
2. Person Plural
consolati sitis
3. Person Plural
consolati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolatus eram
2. Person Singular
consolatus eras
3. Person Singular
consolatus erat
1. Person Plural
consolati eramus
2. Person Plural
consolati eratis
3. Person Plural
consolati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolatus essem
2. Person Singular
consolatus esses
3. Person Singular
consolatus esset
1. Person Plural
consolati essemus
2. Person Plural
consolati essetis
3. Person Plural
consolati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consolatus ero
2. Person Singular
consolatus eris
3. Person Singular
consolatus erit
1. Person Plural
consolati erimus
2. Person Plural
consolati eritis
3. Person Plural
consolati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consolari consolarier
Vorzeitigkeit
consolatus esse
Nachzeitigkeit
consolaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consolare
!
2. Person Plural
consolamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consolator
3. Person Singular
consolator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
consolantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consolari consolarier
Genitiv
consolandi
Dativ
consolando
Akkusativ
consolandum
Ablativ
consolando
Vokativ
consolande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolandus
consolanda
consolandum
Genitiv
consolandi
consolandae
consolandi
Dativ
consolando
consolandae
consolando
Akkusativ
consolandum
consolandam
consolandum
Ablativ
consolando
consolanda
consolando
Vokativ
consolande
consolanda
consolandum
Plural
Nominativ
consolandi
consolandae
consolanda
Genitiv
consolandorum
consolandarum
consolandorum
Dativ
consolandis
consolandis
consolandis
Akkusativ
consolandos
consolandas
consolanda
Ablativ
consolandis
consolandis
consolandis
Vokativ
consolandi
consolandae
consolanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolans
consolans
consolans
Genitiv
consolantis
consolantis
consolantis
Dativ
consolanti
consolanti
consolanti
Akkusativ
consolantem
consolantem
consolans
Ablativ
consolanti consolante
consolanti consolante
consolanti consolante
Vokativ
consolans
consolans
consolans
Plural
Nominativ
consolantes
consolantes
consolantia
Genitiv
consolantium consolantum
consolantium consolantum
consolantium consolantum
Dativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Akkusativ
consolantes
consolantes
consolantia
Ablativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Vokativ
consolantes
consolantes
consolantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolatus
consolata
consolatum
Genitiv
consolati
consolatae
consolati
Dativ
consolato
consolatae
consolato
Akkusativ
consolatum
consolatam
consolatum
Ablativ
consolato
consolata
consolato
Vokativ
consolate
consolata
consolatum
Plural
Nominativ
consolati
consolatae
consolata
Genitiv
consolatorum
consolatarum
consolatorum
Dativ
consolatis
consolatis
consolatis
Akkusativ
consolatos
consolatas
consolata
Ablativ
consolatis
consolatis
consolatis
Vokativ
consolati
consolatae
consolata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolaturus
consolatura
consolaturum
Genitiv
consolaturi
consolaturae
consolaturi
Dativ
consolaturo
consolaturae
consolaturo
Akkusativ
consolaturum
consolaturam
consolaturum
Ablativ
consolaturo
consolatura
consolaturo
Vokativ
consolature
consolatura
consolaturum
Plural
Nominativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Genitiv
consolaturorum
consolaturarum
consolaturorum
Dativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Akkusativ
consolaturos
consolaturas
consolatura
Ablativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Vokativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Supina
Supin I
Supin II
consolatum
consolatu