Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
consolare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
consolator auch noch Formen von:
consolari (Verb) |
consolator (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
(Passiv) sich trösten, Trost finden
trösten, aufmuntern, beruhigen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolo
2. Person Singular
consolas
3. Person Singular
consolat
1. Person Plural
consolamus
2. Person Plural
consolatis
3. Person Plural
consolant
Passiv
1. Person Singular
consolor
2. Person Singular
consolaris consolare
3. Person Singular
consolatur
1. Person Plural
consolamur
2. Person Plural
consolamini
3. Person Plural
consolantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolem
2. Person Singular
consoles
3. Person Singular
consolet
1. Person Plural
consolemus
2. Person Plural
consoletis
3. Person Plural
consolent
Passiv
1. Person Singular
consoler
2. Person Singular
consoleris consolere
3. Person Singular
consoletur
1. Person Plural
consolemur
2. Person Plural
consolemini
3. Person Plural
consolentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolabam
2. Person Singular
consolabas
3. Person Singular
consolabat
1. Person Plural
consolabamus
2. Person Plural
consolabatis
3. Person Plural
consolabant
Passiv
1. Person Singular
consolabar
2. Person Singular
consolabaris consolabare
3. Person Singular
consolabatur
1. Person Plural
consolabamur
2. Person Plural
consolabamini
3. Person Plural
consolabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolarem
2. Person Singular
consolares
3. Person Singular
consolaret
1. Person Plural
consolaremus
2. Person Plural
consolaretis
3. Person Plural
consolarent
Passiv
1. Person Singular
consolarer
2. Person Singular
consolareris consolarere
3. Person Singular
consolaretur
1. Person Plural
consolaremur
2. Person Plural
consolaremini
3. Person Plural
consolarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consolabo
2. Person Singular
consolabis
3. Person Singular
consolabit
1. Person Plural
consolabimus
2. Person Plural
consolabitis
3. Person Plural
consolabunt
Passiv
1. Person Singular
consolabor
2. Person Singular
consolaberis consolabere
3. Person Singular
consolabitur
1. Person Plural
consolabimur
2. Person Plural
consolabimini
3. Person Plural
consolabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolavi
2. Person Singular
consolavisti
3. Person Singular
consolavit
1. Person Plural
consolavimus
2. Person Plural
consolavistis
3. Person Plural
consolaverunt consolavere
Passiv
1. Person Singular
consolatus sum
2. Person Singular
consolatus es
3. Person Singular
consolatus est
1. Person Plural
consolati sumus
2. Person Plural
consolati estis
3. Person Plural
consolati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolaverim
2. Person Singular
consolaveris
3. Person Singular
consolaverit
1. Person Plural
consolaverimus
2. Person Plural
consolaveritis
3. Person Plural
consolaverint
Passiv
1. Person Singular
consolatus sim
2. Person Singular
consolatus sis
3. Person Singular
consolatus sit
1. Person Plural
consolati simus
2. Person Plural
consolati sitis
3. Person Plural
consolati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolaveram
2. Person Singular
consolaveras
3. Person Singular
consolaverat
1. Person Plural
consolaveramus
2. Person Plural
consolaveratis
3. Person Plural
consolaverant
Passiv
1. Person Singular
consolatus eram
2. Person Singular
consolatus eras
3. Person Singular
consolatus erat
1. Person Plural
consolati eramus
2. Person Plural
consolati eratis
3. Person Plural
consolati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolavissem
2. Person Singular
consolavisses
3. Person Singular
consolavisset
1. Person Plural
consolavissemus
2. Person Plural
consolavissetis
3. Person Plural
consolavissent
Passiv
1. Person Singular
consolatus essem
2. Person Singular
consolatus esses
3. Person Singular
consolatus esset
1. Person Plural
consolati essemus
2. Person Plural
consolati essetis
3. Person Plural
consolati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consolavero
2. Person Singular
consolaveris
3. Person Singular
consolaverit
1. Person Plural
consolaverimus
2. Person Plural
consolaveritis
3. Person Plural
consolaverint
Passiv
1. Person Singular
consolatus ero
2. Person Singular
consolatus eris
3. Person Singular
consolatus erit
1. Person Plural
consolati erimus
2. Person Plural
consolati eritis
3. Person Plural
consolati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consolare
Vorzeitigkeit
consolavisse
Nachzeitigkeit
consolaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
consolari consolarier
Vorzeitigkeit
consolatum esse
Nachzeitigkeit
consolatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consola
!
2. Person Plural
consolate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consolato
3. Person Singular
consolato
2. Person Plural
consolatote
3. Person Plural
consolanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consolare
Genitiv
consolandi
Dativ
consolando
Akkusativ
consolandum
Ablativ
consolando
Vokativ
consolande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolandus
consolanda
consolandum
Genitiv
consolandi
consolandae
consolandi
Dativ
consolando
consolandae
consolando
Akkusativ
consolandum
consolandam
consolandum
Ablativ
consolando
consolanda
consolando
Vokativ
consolande
consolanda
consolandum
Plural
Nominativ
consolandi
consolandae
consolanda
Genitiv
consolandorum
consolandarum
consolandorum
Dativ
consolandis
consolandis
consolandis
Akkusativ
consolandos
consolandas
consolanda
Ablativ
consolandis
consolandis
consolandis
Vokativ
consolandi
consolandae
consolanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolans
consolans
consolans
Genitiv
consolantis
consolantis
consolantis
Dativ
consolanti
consolanti
consolanti
Akkusativ
consolantem
consolantem
consolans
Ablativ
consolanti consolante
consolanti consolante
consolanti consolante
Vokativ
consolans
consolans
consolans
Plural
Nominativ
consolantes
consolantes
consolantia
Genitiv
consolantium consolantum
consolantium consolantum
consolantium consolantum
Dativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Akkusativ
consolantes
consolantes
consolantia
Ablativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Vokativ
consolantes
consolantes
consolantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolatus
consolata
consolatum
Genitiv
consolati
consolatae
consolati
Dativ
consolato
consolatae
consolato
Akkusativ
consolatum
consolatam
consolatum
Ablativ
consolato
consolata
consolato
Vokativ
consolate
consolata
consolatum
Plural
Nominativ
consolati
consolatae
consolata
Genitiv
consolatorum
consolatarum
consolatorum
Dativ
consolatis
consolatis
consolatis
Akkusativ
consolatos
consolatas
consolata
Ablativ
consolatis
consolatis
consolatis
Vokativ
consolati
consolatae
consolata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolaturus
consolatura
consolaturum
Genitiv
consolaturi
consolaturae
consolaturi
Dativ
consolaturo
consolaturae
consolaturo
Akkusativ
consolaturum
consolaturam
consolaturum
Ablativ
consolaturo
consolatura
consolaturo
Vokativ
consolature
consolatura
consolaturum
Plural
Nominativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Genitiv
consolaturorum
consolaturarum
consolaturorum
Dativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Akkusativ
consolaturos
consolaturas
consolatura
Ablativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Vokativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Supina
Supin I
Supin II
consolatum
consolatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolo
2. Person Singular
consolas
3. Person Singular
consolat
1. Person Plural
consolamus
2. Person Plural
consolatis
3. Person Plural
consolant
Passiv
1. Person Singular
consolor
2. Person Singular
consolaris consolare
3. Person Singular
consolatur
1. Person Plural
consolamur
2. Person Plural
consolamini
3. Person Plural
consolantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolem
2. Person Singular
consoles
3. Person Singular
consolet
1. Person Plural
consolemus
2. Person Plural
consoletis
3. Person Plural
consolent
Passiv
1. Person Singular
consoler
2. Person Singular
consoleris consolere
3. Person Singular
consoletur
1. Person Plural
consolemur
2. Person Plural
consolemini
3. Person Plural
consolentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolabam
2. Person Singular
consolabas
3. Person Singular
consolabat
1. Person Plural
consolabamus
2. Person Plural
consolabatis
3. Person Plural
consolabant
Passiv
1. Person Singular
consolabar
2. Person Singular
consolabaris consolabare
3. Person Singular
consolabatur
1. Person Plural
consolabamur
2. Person Plural
consolabamini
3. Person Plural
consolabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolarem
2. Person Singular
consolares
3. Person Singular
consolaret
1. Person Plural
consolaremus
2. Person Plural
consolaretis
3. Person Plural
consolarent
Passiv
1. Person Singular
consolarer
2. Person Singular
consolareris consolarere
3. Person Singular
consolaretur
1. Person Plural
consolaremur
2. Person Plural
consolaremini
3. Person Plural
consolarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consolabo
2. Person Singular
consolabis
3. Person Singular
consolabit
1. Person Plural
consolabimus
2. Person Plural
consolabitis
3. Person Plural
consolabunt
Passiv
1. Person Singular
consolabor
2. Person Singular
consolaberis consolabere
3. Person Singular
consolabitur
1. Person Plural
consolabimur
2. Person Plural
consolabimini
3. Person Plural
consolabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolavi
2. Person Singular
consolavisti
3. Person Singular
consolavit
1. Person Plural
consolavimus
2. Person Plural
consolavistis
3. Person Plural
consolaverunt consolavere
Passiv
1. Person Singular
consolatus sum
2. Person Singular
consolatus es
3. Person Singular
consolatus est
1. Person Plural
consolati sumus
2. Person Plural
consolati estis
3. Person Plural
consolati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolaverim
2. Person Singular
consolaveris
3. Person Singular
consolaverit
1. Person Plural
consolaverimus
2. Person Plural
consolaveritis
3. Person Plural
consolaverint
Passiv
1. Person Singular
consolatus sim
2. Person Singular
consolatus sis
3. Person Singular
consolatus sit
1. Person Plural
consolati simus
2. Person Plural
consolati sitis
3. Person Plural
consolati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consolaveram
2. Person Singular
consolaveras
3. Person Singular
consolaverat
1. Person Plural
consolaveramus
2. Person Plural
consolaveratis
3. Person Plural
consolaverant
Passiv
1. Person Singular
consolatus eram
2. Person Singular
consolatus eras
3. Person Singular
consolatus erat
1. Person Plural
consolati eramus
2. Person Plural
consolati eratis
3. Person Plural
consolati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consolavissem
2. Person Singular
consolavisses
3. Person Singular
consolavisset
1. Person Plural
consolavissemus
2. Person Plural
consolavissetis
3. Person Plural
consolavissent
Passiv
1. Person Singular
consolatus essem
2. Person Singular
consolatus esses
3. Person Singular
consolatus esset
1. Person Plural
consolati essemus
2. Person Plural
consolati essetis
3. Person Plural
consolati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consolavero
2. Person Singular
consolaveris
3. Person Singular
consolaverit
1. Person Plural
consolaverimus
2. Person Plural
consolaveritis
3. Person Plural
consolaverint
Passiv
1. Person Singular
consolatus ero
2. Person Singular
consolatus eris
3. Person Singular
consolatus erit
1. Person Plural
consolati erimus
2. Person Plural
consolati eritis
3. Person Plural
consolati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consolare
Vorzeitigkeit
consolavisse
Nachzeitigkeit
consolaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
consolari consolarier
Vorzeitigkeit
consolatum esse
Nachzeitigkeit
consolatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consola
!
2. Person Plural
consolate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consolato
3. Person Singular
consolato
2. Person Plural
consolatote
3. Person Plural
consolanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consolare
Genitiv
consolandi
Dativ
consolando
Akkusativ
consolandum
Ablativ
consolando
Vokativ
consolande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolandus
consolanda
consolandum
Genitiv
consolandi
consolandae
consolandi
Dativ
consolando
consolandae
consolando
Akkusativ
consolandum
consolandam
consolandum
Ablativ
consolando
consolanda
consolando
Vokativ
consolande
consolanda
consolandum
Plural
Nominativ
consolandi
consolandae
consolanda
Genitiv
consolandorum
consolandarum
consolandorum
Dativ
consolandis
consolandis
consolandis
Akkusativ
consolandos
consolandas
consolanda
Ablativ
consolandis
consolandis
consolandis
Vokativ
consolandi
consolandae
consolanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolans
consolans
consolans
Genitiv
consolantis
consolantis
consolantis
Dativ
consolanti
consolanti
consolanti
Akkusativ
consolantem
consolantem
consolans
Ablativ
consolanti consolante
consolanti consolante
consolanti consolante
Vokativ
consolans
consolans
consolans
Plural
Nominativ
consolantes
consolantes
consolantia
Genitiv
consolantium consolantum
consolantium consolantum
consolantium consolantum
Dativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Akkusativ
consolantes
consolantes
consolantia
Ablativ
consolantibus
consolantibus
consolantibus
Vokativ
consolantes
consolantes
consolantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolatus
consolata
consolatum
Genitiv
consolati
consolatae
consolati
Dativ
consolato
consolatae
consolato
Akkusativ
consolatum
consolatam
consolatum
Ablativ
consolato
consolata
consolato
Vokativ
consolate
consolata
consolatum
Plural
Nominativ
consolati
consolatae
consolata
Genitiv
consolatorum
consolatarum
consolatorum
Dativ
consolatis
consolatis
consolatis
Akkusativ
consolatos
consolatas
consolata
Ablativ
consolatis
consolatis
consolatis
Vokativ
consolati
consolatae
consolata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consolaturus
consolatura
consolaturum
Genitiv
consolaturi
consolaturae
consolaturi
Dativ
consolaturo
consolaturae
consolaturo
Akkusativ
consolaturum
consolaturam
consolaturum
Ablativ
consolaturo
consolatura
consolaturo
Vokativ
consolature
consolatura
consolaturum
Plural
Nominativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Genitiv
consolaturorum
consolaturarum
consolaturorum
Dativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Akkusativ
consolaturos
consolaturas
consolatura
Ablativ
consolaturis
consolaturis
consolaturis
Vokativ
consolaturi
consolaturae
consolatura
Supina
Supin I
Supin II
consolatum
consolatu