Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
convitiari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
convitiare auch noch Formen von:
convitiare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitior
|
ich lästere |
| 2. Person Singular |
convitiaris convitiare
|
du lästerst |
| 3. Person Singular |
convitiatur
|
er/sie/es lästert |
| 1. Person Plural |
convitiamur
|
wir lästern |
| 2. Person Plural |
convitiamini
|
ihr lästert |
| 3. Person Plural |
convitiantur
|
sie lästern |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitier
|
ich lästere |
| 2. Person Singular |
convitieris convitiere
|
du lästerst |
| 3. Person Singular |
convitietur
|
er/sie/es lästere |
| 1. Person Plural |
convitiemur
|
wir lästern |
| 2. Person Plural |
convitiemini
|
ihr lästert |
| 3. Person Plural |
convitientur
|
sie lästern |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabar
|
ich lästerte |
| 2. Person Singular |
convitiabaris convitiabare
|
du lästertest |
| 3. Person Singular |
convitiabatur
|
er/sie/es lästerte |
| 1. Person Plural |
convitiabamur
|
wir lästerten |
| 2. Person Plural |
convitiabamini
|
ihr lästertet |
| 3. Person Plural |
convitiabantur
|
sie lästerten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiarer
|
ich lästerte |
| 2. Person Singular |
convitiareris convitiarere
|
du lästertest |
| 3. Person Singular |
convitiaretur
|
er/sie/es lästerte |
| 1. Person Plural |
convitiaremur
|
wir lästerten |
| 2. Person Plural |
convitiaremini
|
ihr lästertet |
| 3. Person Plural |
convitiarentur
|
sie lästerten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabor
|
ich werde lästern |
| 2. Person Singular |
convitiaberis convitiabere
|
du wirst lästern |
| 3. Person Singular |
convitiabitur
|
er/sie/es wird lästern |
| 1. Person Plural |
convitiabimur
|
wir werden lästern |
| 2. Person Plural |
convitiabimini
|
ihr werdet lästern |
| 3. Person Plural |
convitiabuntur
|
sie werden lästern |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus sum
|
ich habe gelästert |
| 2. Person Singular |
convitiatus es
|
du hast gelästert |
| 3. Person Singular |
convitiatus est
|
er/sie/es hat gelästert |
| 1. Person Plural |
convitiati sumus
|
wir haben gelästert |
| 2. Person Plural |
convitiati estis
|
ihr habt gelästert |
| 3. Person Plural |
convitiati sunt
|
sie haben gelästert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus sim
|
ich habe gelästert |
| 2. Person Singular |
convitiatus sis
|
du habest gelästert |
| 3. Person Singular |
convitiatus sit
|
er/sie/es habe gelästert |
| 1. Person Plural |
convitiati simus
|
wir haben gelästert |
| 2. Person Plural |
convitiati sitis
|
ihr habet gelästert |
| 3. Person Plural |
convitiati sint
|
sie haben gelästert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus eram
|
ich hatte gelästert |
| 2. Person Singular |
convitiatus eras
|
du hattest gelästert |
| 3. Person Singular |
convitiatus erat
|
er/sie/es hatte gelästert |
| 1. Person Plural |
convitiati eramus
|
wir hatten gelästert |
| 2. Person Plural |
convitiati eratis
|
ihr hattet gelästert |
| 3. Person Plural |
convitiati erant
|
sie hatten gelästert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus essem
|
ich hätte gelästert |
| 2. Person Singular |
convitiatus esses
|
du hättest gelästert |
| 3. Person Singular |
convitiatus esset
|
er/sie/es hätte gelästert |
| 1. Person Plural |
convitiati essemus
|
wir hätten gelästert |
| 2. Person Plural |
convitiati essetis
|
ihr hättet gelästert |
| 3. Person Plural |
convitiati essent
|
sie hätten gelästert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus ero
|
ich werde gelästert haben |
| 2. Person Singular |
convitiatus eris
|
du wirst gelästert haben |
| 3. Person Singular |
convitiatus erit
|
er/sie/es wird gelästert haben |
| 1. Person Plural |
convitiati erimus
|
wir werden gelästert haben |
| 2. Person Plural |
convitiati eritis
|
ihr werdet gelästert haben |
| 3. Person Plural |
convitiati erunt
|
sie werden gelästert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convitiari convitiarier
|
lästern |
| Vorzeitigkeit |
convitiatus esse
|
gelästert haben |
| Nachzeitigkeit |
convitiaturum esse
|
lästern werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convitiare
|
lästere! |
| 2. Person Plural |
convitiamini
|
lästert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convitiator
|
| 3. Person Singular |
convitiator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
convitiantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convitiari convitiarier
|
das Lästern |
| Genitiv |
convitiandi
|
des Lästernes |
| Dativ |
convitiando
|
dem Lästern |
| Akkusativ |
convitiandum
|
das Lästern |
| Ablativ |
convitiando
|
durch das Lästern |
| Vokativ |
convitiande
|
Lästern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiandus
|
convitianda
|
convitiandum
|
| Genitiv |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitiandi
|
| Dativ |
convitiando
|
convitiandae
|
convitiando
|
| Akkusativ |
convitiandum
|
convitiandam
|
convitiandum
|
| Ablativ |
convitiando
|
convitianda
|
convitiando
|
| Vokativ |
convitiande
|
convitianda
|
convitiandum
|
Plural
| Nominativ |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitianda
|
| Genitiv |
convitiandorum
|
convitiandarum
|
convitiandorum
|
| Dativ |
convitiandis
|
convitiandis
|
convitiandis
|
| Akkusativ |
convitiandos
|
convitiandas
|
convitianda
|
| Ablativ |
convitiandis
|
convitiandis
|
convitiandis
|
| Vokativ |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitians
|
convitians
|
convitians
|
| Genitiv |
convitiantis
|
convitiantis
|
convitiantis
|
| Dativ |
convitianti
|
convitianti
|
convitianti
|
| Akkusativ |
convitiantem
|
convitiantem
|
convitians
|
| Ablativ |
convitianti convitiante
|
convitianti convitiante
|
convitianti convitiante
|
| Vokativ |
convitians
|
convitians
|
convitians
|
Plural
| Nominativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
| Genitiv |
convitiantium convitiantum
|
convitiantium convitiantum
|
convitiantium convitiantum
|
| Dativ |
convitiantibus
|
convitiantibus
|
convitiantibus
|
| Akkusativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
| Ablativ |
convitiantibus
|
convitiantibus
|
convitiantibus
|
| Vokativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiatus
|
convitiata
|
convitiatum
|
| Genitiv |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiati
|
| Dativ |
convitiato
|
convitiatae
|
convitiato
|
| Akkusativ |
convitiatum
|
convitiatam
|
convitiatum
|
| Ablativ |
convitiato
|
convitiata
|
convitiato
|
| Vokativ |
convitiate
|
convitiata
|
convitiatum
|
Plural
| Nominativ |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiata
|
| Genitiv |
convitiatorum
|
convitiatarum
|
convitiatorum
|
| Dativ |
convitiatis
|
convitiatis
|
convitiatis
|
| Akkusativ |
convitiatos
|
convitiatas
|
convitiata
|
| Ablativ |
convitiatis
|
convitiatis
|
convitiatis
|
| Vokativ |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiaturus
|
convitiatura
|
convitiaturum
|
| Genitiv |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiaturi
|
| Dativ |
convitiaturo
|
convitiaturae
|
convitiaturo
|
| Akkusativ |
convitiaturum
|
convitiaturam
|
convitiaturum
|
| Ablativ |
convitiaturo
|
convitiatura
|
convitiaturo
|
| Vokativ |
convitiature
|
convitiatura
|
convitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiatura
|
| Genitiv |
convitiaturorum
|
convitiaturarum
|
convitiaturorum
|
| Dativ |
convitiaturis
|
convitiaturis
|
convitiaturis
|
| Akkusativ |
convitiaturos
|
convitiaturas
|
convitiatura
|
| Ablativ |
convitiaturis
|
convitiaturis
|
convitiaturis
|
| Vokativ |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convitiatum
|
convitiatu
|