Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
convitiare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
convitiare auch noch Formen von:
convitiari (Verb)
Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitio
|
|
| 2. Person Singular |
convitias
|
|
| 3. Person Singular |
convitiat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiamus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiatis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitior
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaris convitiare
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiamur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiamini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiem
|
|
| 2. Person Singular |
convities
|
|
| 3. Person Singular |
convitiet
|
|
| 1. Person Plural |
convitiemus
|
|
| 2. Person Plural |
convitietis
|
|
| 3. Person Plural |
convitient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitier
|
|
| 2. Person Singular |
convitieris convitiere
|
|
| 3. Person Singular |
convitietur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiemur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiemini
|
|
| 3. Person Plural |
convitientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabam
|
|
| 2. Person Singular |
convitiabas
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabar
|
|
| 2. Person Singular |
convitiabaris convitiabare
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiarem
|
|
| 2. Person Singular |
convitiares
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaret
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiarer
|
|
| 2. Person Singular |
convitiareris convitiarere
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabo
|
|
| 2. Person Singular |
convitiabis
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabor
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaberis convitiabere
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiavi
|
|
| 2. Person Singular |
convitiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
convitiavit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverunt convitiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
convitiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
convitiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
convitiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiavero
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convitiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convitiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convitiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convitiari convitiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convitiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convitiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convitia
|
! |
| 2. Person Plural |
convitiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convitiato
|
| 3. Person Singular |
convitiato
|
| 2. Person Plural |
convitiatote
|
| 3. Person Plural |
convitianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convitiare
|
|
| Genitiv |
convitiandi
|
|
| Dativ |
convitiando
|
|
| Akkusativ |
convitiandum
|
|
| Ablativ |
convitiando
|
|
| Vokativ |
convitiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiandus
|
convitianda
|
convitiandum
|
| Genitiv |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitiandi
|
| Dativ |
convitiando
|
convitiandae
|
convitiando
|
| Akkusativ |
convitiandum
|
convitiandam
|
convitiandum
|
| Ablativ |
convitiando
|
convitianda
|
convitiando
|
| Vokativ |
convitiande
|
convitianda
|
convitiandum
|
Plural
| Nominativ |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitianda
|
| Genitiv |
convitiandorum
|
convitiandarum
|
convitiandorum
|
| Dativ |
convitiandis
|
convitiandis
|
convitiandis
|
| Akkusativ |
convitiandos
|
convitiandas
|
convitianda
|
| Ablativ |
convitiandis
|
convitiandis
|
convitiandis
|
| Vokativ |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitians
|
convitians
|
convitians
|
| Genitiv |
convitiantis
|
convitiantis
|
convitiantis
|
| Dativ |
convitianti
|
convitianti
|
convitianti
|
| Akkusativ |
convitiantem
|
convitiantem
|
convitians
|
| Ablativ |
convitianti convitiante
|
convitianti convitiante
|
convitianti convitiante
|
| Vokativ |
convitians
|
convitians
|
convitians
|
Plural
| Nominativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
| Genitiv |
convitiantium convitiantum
|
convitiantium convitiantum
|
convitiantium convitiantum
|
| Dativ |
convitiantibus
|
convitiantibus
|
convitiantibus
|
| Akkusativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
| Ablativ |
convitiantibus
|
convitiantibus
|
convitiantibus
|
| Vokativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiatus
|
convitiata
|
convitiatum
|
| Genitiv |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiati
|
| Dativ |
convitiato
|
convitiatae
|
convitiato
|
| Akkusativ |
convitiatum
|
convitiatam
|
convitiatum
|
| Ablativ |
convitiato
|
convitiata
|
convitiato
|
| Vokativ |
convitiate
|
convitiata
|
convitiatum
|
Plural
| Nominativ |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiata
|
| Genitiv |
convitiatorum
|
convitiatarum
|
convitiatorum
|
| Dativ |
convitiatis
|
convitiatis
|
convitiatis
|
| Akkusativ |
convitiatos
|
convitiatas
|
convitiata
|
| Ablativ |
convitiatis
|
convitiatis
|
convitiatis
|
| Vokativ |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiaturus
|
convitiatura
|
convitiaturum
|
| Genitiv |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiaturi
|
| Dativ |
convitiaturo
|
convitiaturae
|
convitiaturo
|
| Akkusativ |
convitiaturum
|
convitiaturam
|
convitiaturum
|
| Ablativ |
convitiaturo
|
convitiatura
|
convitiaturo
|
| Vokativ |
convitiature
|
convitiatura
|
convitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiatura
|
| Genitiv |
convitiaturorum
|
convitiaturarum
|
convitiaturorum
|
| Dativ |
convitiaturis
|
convitiaturis
|
convitiaturis
|
| Akkusativ |
convitiaturos
|
convitiaturas
|
convitiatura
|
| Ablativ |
convitiaturis
|
convitiaturis
|
convitiaturis
|
| Vokativ |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convitiatum
|
convitiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitio
|
|
| 2. Person Singular |
convitias
|
|
| 3. Person Singular |
convitiat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiamus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiatis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitior
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaris convitiare
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiamur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiamini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiem
|
|
| 2. Person Singular |
convities
|
|
| 3. Person Singular |
convitiet
|
|
| 1. Person Plural |
convitiemus
|
|
| 2. Person Plural |
convitietis
|
|
| 3. Person Plural |
convitient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitier
|
|
| 2. Person Singular |
convitieris convitiere
|
|
| 3. Person Singular |
convitietur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiemur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiemini
|
|
| 3. Person Plural |
convitientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabam
|
|
| 2. Person Singular |
convitiabas
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabar
|
|
| 2. Person Singular |
convitiabaris convitiabare
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiarem
|
|
| 2. Person Singular |
convitiares
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaret
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiarer
|
|
| 2. Person Singular |
convitiareris convitiarere
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabo
|
|
| 2. Person Singular |
convitiabis
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabor
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaberis convitiabere
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiavi
|
|
| 2. Person Singular |
convitiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
convitiavit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverunt convitiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
convitiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
convitiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
convitiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiavero
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convitiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convitiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convitiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convitiari convitiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convitiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convitiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convitia
|
! |
| 2. Person Plural |
convitiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convitiato
|
| 3. Person Singular |
convitiato
|
| 2. Person Plural |
convitiatote
|
| 3. Person Plural |
convitianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convitiare
|
|
| Genitiv |
convitiandi
|
|
| Dativ |
convitiando
|
|
| Akkusativ |
convitiandum
|
|
| Ablativ |
convitiando
|
|
| Vokativ |
convitiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiandus
|
convitianda
|
convitiandum
|
| Genitiv |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitiandi
|
| Dativ |
convitiando
|
convitiandae
|
convitiando
|
| Akkusativ |
convitiandum
|
convitiandam
|
convitiandum
|
| Ablativ |
convitiando
|
convitianda
|
convitiando
|
| Vokativ |
convitiande
|
convitianda
|
convitiandum
|
Plural
| Nominativ |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitianda
|
| Genitiv |
convitiandorum
|
convitiandarum
|
convitiandorum
|
| Dativ |
convitiandis
|
convitiandis
|
convitiandis
|
| Akkusativ |
convitiandos
|
convitiandas
|
convitianda
|
| Ablativ |
convitiandis
|
convitiandis
|
convitiandis
|
| Vokativ |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitians
|
convitians
|
convitians
|
| Genitiv |
convitiantis
|
convitiantis
|
convitiantis
|
| Dativ |
convitianti
|
convitianti
|
convitianti
|
| Akkusativ |
convitiantem
|
convitiantem
|
convitians
|
| Ablativ |
convitianti convitiante
|
convitianti convitiante
|
convitianti convitiante
|
| Vokativ |
convitians
|
convitians
|
convitians
|
Plural
| Nominativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
| Genitiv |
convitiantium convitiantum
|
convitiantium convitiantum
|
convitiantium convitiantum
|
| Dativ |
convitiantibus
|
convitiantibus
|
convitiantibus
|
| Akkusativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
| Ablativ |
convitiantibus
|
convitiantibus
|
convitiantibus
|
| Vokativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiatus
|
convitiata
|
convitiatum
|
| Genitiv |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiati
|
| Dativ |
convitiato
|
convitiatae
|
convitiato
|
| Akkusativ |
convitiatum
|
convitiatam
|
convitiatum
|
| Ablativ |
convitiato
|
convitiata
|
convitiato
|
| Vokativ |
convitiate
|
convitiata
|
convitiatum
|
Plural
| Nominativ |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiata
|
| Genitiv |
convitiatorum
|
convitiatarum
|
convitiatorum
|
| Dativ |
convitiatis
|
convitiatis
|
convitiatis
|
| Akkusativ |
convitiatos
|
convitiatas
|
convitiata
|
| Ablativ |
convitiatis
|
convitiatis
|
convitiatis
|
| Vokativ |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiaturus
|
convitiatura
|
convitiaturum
|
| Genitiv |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiaturi
|
| Dativ |
convitiaturo
|
convitiaturae
|
convitiaturo
|
| Akkusativ |
convitiaturum
|
convitiaturam
|
convitiaturum
|
| Ablativ |
convitiaturo
|
convitiatura
|
convitiaturo
|
| Vokativ |
convitiature
|
convitiatura
|
convitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiatura
|
| Genitiv |
convitiaturorum
|
convitiaturarum
|
convitiaturorum
|
| Dativ |
convitiaturis
|
convitiaturis
|
convitiaturis
|
| Akkusativ |
convitiaturos
|
convitiaturas
|
convitiatura
|
| Ablativ |
convitiaturis
|
convitiaturis
|
convitiaturis
|
| Vokativ |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convitiatum
|
convitiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitio
|
|
| 2. Person Singular |
convitias
|
|
| 3. Person Singular |
convitiat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiamus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiatis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitior
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaris convitiare
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiamur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiamini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiem
|
|
| 2. Person Singular |
convities
|
|
| 3. Person Singular |
convitiet
|
|
| 1. Person Plural |
convitiemus
|
|
| 2. Person Plural |
convitietis
|
|
| 3. Person Plural |
convitient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitier
|
|
| 2. Person Singular |
convitieris convitiere
|
|
| 3. Person Singular |
convitietur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiemur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiemini
|
|
| 3. Person Plural |
convitientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabam
|
|
| 2. Person Singular |
convitiabas
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabar
|
|
| 2. Person Singular |
convitiabaris convitiabare
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiarem
|
|
| 2. Person Singular |
convitiares
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaret
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiarer
|
|
| 2. Person Singular |
convitiareris convitiarere
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabo
|
|
| 2. Person Singular |
convitiabis
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabor
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaberis convitiabere
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiavi
|
|
| 2. Person Singular |
convitiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
convitiavit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverunt convitiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
convitiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
convitiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
convitiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiavero
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convitiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convitiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convitiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convitiari convitiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convitiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convitiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convitia
|
! |
| 2. Person Plural |
convitiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convitiato
|
| 3. Person Singular |
convitiato
|
| 2. Person Plural |
convitiatote
|
| 3. Person Plural |
convitianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convitiare
|
|
| Genitiv |
convitiandi
|
|
| Dativ |
convitiando
|
|
| Akkusativ |
convitiandum
|
|
| Ablativ |
convitiando
|
|
| Vokativ |
convitiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiandus
|
convitianda
|
convitiandum
|
| Genitiv |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitiandi
|
| Dativ |
convitiando
|
convitiandae
|
convitiando
|
| Akkusativ |
convitiandum
|
convitiandam
|
convitiandum
|
| Ablativ |
convitiando
|
convitianda
|
convitiando
|
| Vokativ |
convitiande
|
convitianda
|
convitiandum
|
Plural
| Nominativ |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitianda
|
| Genitiv |
convitiandorum
|
convitiandarum
|
convitiandorum
|
| Dativ |
convitiandis
|
convitiandis
|
convitiandis
|
| Akkusativ |
convitiandos
|
convitiandas
|
convitianda
|
| Ablativ |
convitiandis
|
convitiandis
|
convitiandis
|
| Vokativ |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitians
|
convitians
|
convitians
|
| Genitiv |
convitiantis
|
convitiantis
|
convitiantis
|
| Dativ |
convitianti
|
convitianti
|
convitianti
|
| Akkusativ |
convitiantem
|
convitiantem
|
convitians
|
| Ablativ |
convitianti convitiante
|
convitianti convitiante
|
convitianti convitiante
|
| Vokativ |
convitians
|
convitians
|
convitians
|
Plural
| Nominativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
| Genitiv |
convitiantium convitiantum
|
convitiantium convitiantum
|
convitiantium convitiantum
|
| Dativ |
convitiantibus
|
convitiantibus
|
convitiantibus
|
| Akkusativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
| Ablativ |
convitiantibus
|
convitiantibus
|
convitiantibus
|
| Vokativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiatus
|
convitiata
|
convitiatum
|
| Genitiv |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiati
|
| Dativ |
convitiato
|
convitiatae
|
convitiato
|
| Akkusativ |
convitiatum
|
convitiatam
|
convitiatum
|
| Ablativ |
convitiato
|
convitiata
|
convitiato
|
| Vokativ |
convitiate
|
convitiata
|
convitiatum
|
Plural
| Nominativ |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiata
|
| Genitiv |
convitiatorum
|
convitiatarum
|
convitiatorum
|
| Dativ |
convitiatis
|
convitiatis
|
convitiatis
|
| Akkusativ |
convitiatos
|
convitiatas
|
convitiata
|
| Ablativ |
convitiatis
|
convitiatis
|
convitiatis
|
| Vokativ |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiaturus
|
convitiatura
|
convitiaturum
|
| Genitiv |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiaturi
|
| Dativ |
convitiaturo
|
convitiaturae
|
convitiaturo
|
| Akkusativ |
convitiaturum
|
convitiaturam
|
convitiaturum
|
| Ablativ |
convitiaturo
|
convitiatura
|
convitiaturo
|
| Vokativ |
convitiature
|
convitiatura
|
convitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiatura
|
| Genitiv |
convitiaturorum
|
convitiaturarum
|
convitiaturorum
|
| Dativ |
convitiaturis
|
convitiaturis
|
convitiaturis
|
| Akkusativ |
convitiaturos
|
convitiaturas
|
convitiatura
|
| Ablativ |
convitiaturis
|
convitiaturis
|
convitiaturis
|
| Vokativ |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convitiatum
|
convitiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitio
|
|
| 2. Person Singular |
convitias
|
|
| 3. Person Singular |
convitiat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiamus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiatis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitior
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaris convitiare
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiamur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiamini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiem
|
|
| 2. Person Singular |
convities
|
|
| 3. Person Singular |
convitiet
|
|
| 1. Person Plural |
convitiemus
|
|
| 2. Person Plural |
convitietis
|
|
| 3. Person Plural |
convitient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitier
|
|
| 2. Person Singular |
convitieris convitiere
|
|
| 3. Person Singular |
convitietur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiemur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiemini
|
|
| 3. Person Plural |
convitientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabam
|
|
| 2. Person Singular |
convitiabas
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabar
|
|
| 2. Person Singular |
convitiabaris convitiabare
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiarem
|
|
| 2. Person Singular |
convitiares
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaret
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiarer
|
|
| 2. Person Singular |
convitiareris convitiarere
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabo
|
|
| 2. Person Singular |
convitiabis
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabor
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaberis convitiabere
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiavi
|
|
| 2. Person Singular |
convitiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
convitiavit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverunt convitiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
convitiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
convitiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
convitiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiavero
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convitiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convitiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convitiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convitiari convitiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convitiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convitiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convitia
|
! |
| 2. Person Plural |
convitiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convitiato
|
| 3. Person Singular |
convitiato
|
| 2. Person Plural |
convitiatote
|
| 3. Person Plural |
convitianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convitiare
|
|
| Genitiv |
convitiandi
|
|
| Dativ |
convitiando
|
|
| Akkusativ |
convitiandum
|
|
| Ablativ |
convitiando
|
|
| Vokativ |
convitiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiandus
|
convitianda
|
convitiandum
|
| Genitiv |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitiandi
|
| Dativ |
convitiando
|
convitiandae
|
convitiando
|
| Akkusativ |
convitiandum
|
convitiandam
|
convitiandum
|
| Ablativ |
convitiando
|
convitianda
|
convitiando
|
| Vokativ |
convitiande
|
convitianda
|
convitiandum
|
Plural
| Nominativ |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitianda
|
| Genitiv |
convitiandorum
|
convitiandarum
|
convitiandorum
|
| Dativ |
convitiandis
|
convitiandis
|
convitiandis
|
| Akkusativ |
convitiandos
|
convitiandas
|
convitianda
|
| Ablativ |
convitiandis
|
convitiandis
|
convitiandis
|
| Vokativ |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitians
|
convitians
|
convitians
|
| Genitiv |
convitiantis
|
convitiantis
|
convitiantis
|
| Dativ |
convitianti
|
convitianti
|
convitianti
|
| Akkusativ |
convitiantem
|
convitiantem
|
convitians
|
| Ablativ |
convitianti convitiante
|
convitianti convitiante
|
convitianti convitiante
|
| Vokativ |
convitians
|
convitians
|
convitians
|
Plural
| Nominativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
| Genitiv |
convitiantium convitiantum
|
convitiantium convitiantum
|
convitiantium convitiantum
|
| Dativ |
convitiantibus
|
convitiantibus
|
convitiantibus
|
| Akkusativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
| Ablativ |
convitiantibus
|
convitiantibus
|
convitiantibus
|
| Vokativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiatus
|
convitiata
|
convitiatum
|
| Genitiv |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiati
|
| Dativ |
convitiato
|
convitiatae
|
convitiato
|
| Akkusativ |
convitiatum
|
convitiatam
|
convitiatum
|
| Ablativ |
convitiato
|
convitiata
|
convitiato
|
| Vokativ |
convitiate
|
convitiata
|
convitiatum
|
Plural
| Nominativ |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiata
|
| Genitiv |
convitiatorum
|
convitiatarum
|
convitiatorum
|
| Dativ |
convitiatis
|
convitiatis
|
convitiatis
|
| Akkusativ |
convitiatos
|
convitiatas
|
convitiata
|
| Ablativ |
convitiatis
|
convitiatis
|
convitiatis
|
| Vokativ |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiaturus
|
convitiatura
|
convitiaturum
|
| Genitiv |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiaturi
|
| Dativ |
convitiaturo
|
convitiaturae
|
convitiaturo
|
| Akkusativ |
convitiaturum
|
convitiaturam
|
convitiaturum
|
| Ablativ |
convitiaturo
|
convitiatura
|
convitiaturo
|
| Vokativ |
convitiature
|
convitiatura
|
convitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiatura
|
| Genitiv |
convitiaturorum
|
convitiaturarum
|
convitiaturorum
|
| Dativ |
convitiaturis
|
convitiaturis
|
convitiaturis
|
| Akkusativ |
convitiaturos
|
convitiaturas
|
convitiatura
|
| Ablativ |
convitiaturis
|
convitiaturis
|
convitiaturis
|
| Vokativ |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convitiatum
|
convitiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitio
|
|
| 2. Person Singular |
convitias
|
|
| 3. Person Singular |
convitiat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiamus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiatis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitior
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaris convitiare
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiamur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiamini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiem
|
|
| 2. Person Singular |
convities
|
|
| 3. Person Singular |
convitiet
|
|
| 1. Person Plural |
convitiemus
|
|
| 2. Person Plural |
convitietis
|
|
| 3. Person Plural |
convitient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitier
|
|
| 2. Person Singular |
convitieris convitiere
|
|
| 3. Person Singular |
convitietur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiemur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiemini
|
|
| 3. Person Plural |
convitientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabam
|
|
| 2. Person Singular |
convitiabas
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabar
|
|
| 2. Person Singular |
convitiabaris convitiabare
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiarem
|
|
| 2. Person Singular |
convitiares
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaret
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiarer
|
|
| 2. Person Singular |
convitiareris convitiarere
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabo
|
|
| 2. Person Singular |
convitiabis
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiabor
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaberis convitiabere
|
|
| 3. Person Singular |
convitiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convitiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convitiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convitiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiavi
|
|
| 2. Person Singular |
convitiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
convitiavit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverunt convitiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
convitiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
convitiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
convitiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiavero
|
|
| 2. Person Singular |
convitiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convitiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convitiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convitiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convitiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convitiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convitiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convitiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convitiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convitiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convitiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convitiari convitiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convitiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convitiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convitia
|
! |
| 2. Person Plural |
convitiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convitiato
|
| 3. Person Singular |
convitiato
|
| 2. Person Plural |
convitiatote
|
| 3. Person Plural |
convitianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convitiare
|
|
| Genitiv |
convitiandi
|
|
| Dativ |
convitiando
|
|
| Akkusativ |
convitiandum
|
|
| Ablativ |
convitiando
|
|
| Vokativ |
convitiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiandus
|
convitianda
|
convitiandum
|
| Genitiv |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitiandi
|
| Dativ |
convitiando
|
convitiandae
|
convitiando
|
| Akkusativ |
convitiandum
|
convitiandam
|
convitiandum
|
| Ablativ |
convitiando
|
convitianda
|
convitiando
|
| Vokativ |
convitiande
|
convitianda
|
convitiandum
|
Plural
| Nominativ |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitianda
|
| Genitiv |
convitiandorum
|
convitiandarum
|
convitiandorum
|
| Dativ |
convitiandis
|
convitiandis
|
convitiandis
|
| Akkusativ |
convitiandos
|
convitiandas
|
convitianda
|
| Ablativ |
convitiandis
|
convitiandis
|
convitiandis
|
| Vokativ |
convitiandi
|
convitiandae
|
convitianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitians
|
convitians
|
convitians
|
| Genitiv |
convitiantis
|
convitiantis
|
convitiantis
|
| Dativ |
convitianti
|
convitianti
|
convitianti
|
| Akkusativ |
convitiantem
|
convitiantem
|
convitians
|
| Ablativ |
convitianti convitiante
|
convitianti convitiante
|
convitianti convitiante
|
| Vokativ |
convitians
|
convitians
|
convitians
|
Plural
| Nominativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
| Genitiv |
convitiantium convitiantum
|
convitiantium convitiantum
|
convitiantium convitiantum
|
| Dativ |
convitiantibus
|
convitiantibus
|
convitiantibus
|
| Akkusativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
| Ablativ |
convitiantibus
|
convitiantibus
|
convitiantibus
|
| Vokativ |
convitiantes
|
convitiantes
|
convitiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiatus
|
convitiata
|
convitiatum
|
| Genitiv |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiati
|
| Dativ |
convitiato
|
convitiatae
|
convitiato
|
| Akkusativ |
convitiatum
|
convitiatam
|
convitiatum
|
| Ablativ |
convitiato
|
convitiata
|
convitiato
|
| Vokativ |
convitiate
|
convitiata
|
convitiatum
|
Plural
| Nominativ |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiata
|
| Genitiv |
convitiatorum
|
convitiatarum
|
convitiatorum
|
| Dativ |
convitiatis
|
convitiatis
|
convitiatis
|
| Akkusativ |
convitiatos
|
convitiatas
|
convitiata
|
| Ablativ |
convitiatis
|
convitiatis
|
convitiatis
|
| Vokativ |
convitiati
|
convitiatae
|
convitiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convitiaturus
|
convitiatura
|
convitiaturum
|
| Genitiv |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiaturi
|
| Dativ |
convitiaturo
|
convitiaturae
|
convitiaturo
|
| Akkusativ |
convitiaturum
|
convitiaturam
|
convitiaturum
|
| Ablativ |
convitiaturo
|
convitiatura
|
convitiaturo
|
| Vokativ |
convitiature
|
convitiatura
|
convitiaturum
|
Plural
| Nominativ |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiatura
|
| Genitiv |
convitiaturorum
|
convitiaturarum
|
convitiaturorum
|
| Dativ |
convitiaturis
|
convitiaturis
|
convitiaturis
|
| Akkusativ |
convitiaturos
|
convitiaturas
|
convitiatura
|
| Ablativ |
convitiaturis
|
convitiaturis
|
convitiaturis
|
| Vokativ |
convitiaturi
|
convitiaturae
|
convitiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convitiatum
|
convitiatu
|