Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
convivare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
conviva auch noch Formen von:
conviva (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivo
|
|
| 2. Person Singular |
convivas
|
|
| 3. Person Singular |
convivat
|
|
| 1. Person Plural |
convivamus
|
|
| 2. Person Plural |
convivatis
|
|
| 3. Person Plural |
convivant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivor
|
|
| 2. Person Singular |
convivaris convivare
|
|
| 3. Person Singular |
convivatur
|
|
| 1. Person Plural |
convivamur
|
|
| 2. Person Plural |
convivamini
|
|
| 3. Person Plural |
convivantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivem
|
|
| 2. Person Singular |
convives
|
|
| 3. Person Singular |
convivet
|
|
| 1. Person Plural |
convivemus
|
|
| 2. Person Plural |
convivetis
|
|
| 3. Person Plural |
convivent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conviver
|
|
| 2. Person Singular |
conviveris convivere
|
|
| 3. Person Singular |
convivetur
|
|
| 1. Person Plural |
convivemur
|
|
| 2. Person Plural |
convivemini
|
|
| 3. Person Plural |
conviventur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivabam
|
|
| 2. Person Singular |
convivabas
|
|
| 3. Person Singular |
convivabat
|
|
| 1. Person Plural |
convivabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convivabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convivabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivabar
|
|
| 2. Person Singular |
convivabaris convivabare
|
|
| 3. Person Singular |
convivabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convivabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convivabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convivabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivarem
|
|
| 2. Person Singular |
convivares
|
|
| 3. Person Singular |
convivaret
|
|
| 1. Person Plural |
convivaremus
|
|
| 2. Person Plural |
convivaretis
|
|
| 3. Person Plural |
convivarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivarer
|
|
| 2. Person Singular |
convivareris convivarere
|
|
| 3. Person Singular |
convivaretur
|
|
| 1. Person Plural |
convivaremur
|
|
| 2. Person Plural |
convivaremini
|
|
| 3. Person Plural |
convivarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivabo
|
|
| 2. Person Singular |
convivabis
|
|
| 3. Person Singular |
convivabit
|
|
| 1. Person Plural |
convivabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convivabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convivabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivabor
|
|
| 2. Person Singular |
convivaberis convivabere
|
|
| 3. Person Singular |
convivabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convivabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convivabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convivabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivavi
|
|
| 2. Person Singular |
convivavisti
|
|
| 3. Person Singular |
convivavit
|
|
| 1. Person Plural |
convivavimus
|
|
| 2. Person Plural |
convivavistis
|
|
| 3. Person Plural |
convivaverunt convivavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus es
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus est
|
|
| 1. Person Plural |
convivati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivaverim
|
|
| 2. Person Singular |
convivaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convivaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convivaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convivaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convivaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convivati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivaveram
|
|
| 2. Person Singular |
convivaveras
|
|
| 3. Person Singular |
convivaverat
|
|
| 1. Person Plural |
convivaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convivaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convivaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convivati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivavissem
|
|
| 2. Person Singular |
convivavisses
|
|
| 3. Person Singular |
convivavisset
|
|
| 1. Person Plural |
convivavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convivavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convivavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convivati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivavero
|
|
| 2. Person Singular |
convivaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convivaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convivaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convivaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convivaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convivati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convivare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convivavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convivaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convivari convivarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convivatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convivatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conviva
|
! |
| 2. Person Plural |
convivate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convivato
|
| 3. Person Singular |
convivato
|
| 2. Person Plural |
convivatote
|
| 3. Person Plural |
convivanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convivare
|
|
| Genitiv |
convivandi
|
|
| Dativ |
convivando
|
|
| Akkusativ |
convivandum
|
|
| Ablativ |
convivando
|
|
| Vokativ |
convivande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convivandus
|
convivanda
|
convivandum
|
| Genitiv |
convivandi
|
convivandae
|
convivandi
|
| Dativ |
convivando
|
convivandae
|
convivando
|
| Akkusativ |
convivandum
|
convivandam
|
convivandum
|
| Ablativ |
convivando
|
convivanda
|
convivando
|
| Vokativ |
convivande
|
convivanda
|
convivandum
|
Plural
| Nominativ |
convivandi
|
convivandae
|
convivanda
|
| Genitiv |
convivandorum
|
convivandarum
|
convivandorum
|
| Dativ |
convivandis
|
convivandis
|
convivandis
|
| Akkusativ |
convivandos
|
convivandas
|
convivanda
|
| Ablativ |
convivandis
|
convivandis
|
convivandis
|
| Vokativ |
convivandi
|
convivandae
|
convivanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convivans
|
convivans
|
convivans
|
| Genitiv |
convivantis
|
convivantis
|
convivantis
|
| Dativ |
convivanti
|
convivanti
|
convivanti
|
| Akkusativ |
convivantem
|
convivantem
|
convivans
|
| Ablativ |
convivanti convivante
|
convivanti convivante
|
convivanti convivante
|
| Vokativ |
convivans
|
convivans
|
convivans
|
Plural
| Nominativ |
convivantes
|
convivantes
|
convivantia
|
| Genitiv |
convivantium convivantum
|
convivantium convivantum
|
convivantium convivantum
|
| Dativ |
convivantibus
|
convivantibus
|
convivantibus
|
| Akkusativ |
convivantes
|
convivantes
|
convivantia
|
| Ablativ |
convivantibus
|
convivantibus
|
convivantibus
|
| Vokativ |
convivantes
|
convivantes
|
convivantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convivatus
|
convivata
|
convivatum
|
| Genitiv |
convivati
|
convivatae
|
convivati
|
| Dativ |
convivato
|
convivatae
|
convivato
|
| Akkusativ |
convivatum
|
convivatam
|
convivatum
|
| Ablativ |
convivato
|
convivata
|
convivato
|
| Vokativ |
convivate
|
convivata
|
convivatum
|
Plural
| Nominativ |
convivati
|
convivatae
|
convivata
|
| Genitiv |
convivatorum
|
convivatarum
|
convivatorum
|
| Dativ |
convivatis
|
convivatis
|
convivatis
|
| Akkusativ |
convivatos
|
convivatas
|
convivata
|
| Ablativ |
convivatis
|
convivatis
|
convivatis
|
| Vokativ |
convivati
|
convivatae
|
convivata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convivaturus
|
convivatura
|
convivaturum
|
| Genitiv |
convivaturi
|
convivaturae
|
convivaturi
|
| Dativ |
convivaturo
|
convivaturae
|
convivaturo
|
| Akkusativ |
convivaturum
|
convivaturam
|
convivaturum
|
| Ablativ |
convivaturo
|
convivatura
|
convivaturo
|
| Vokativ |
convivature
|
convivatura
|
convivaturum
|
Plural
| Nominativ |
convivaturi
|
convivaturae
|
convivatura
|
| Genitiv |
convivaturorum
|
convivaturarum
|
convivaturorum
|
| Dativ |
convivaturis
|
convivaturis
|
convivaturis
|
| Akkusativ |
convivaturos
|
convivaturas
|
convivatura
|
| Ablativ |
convivaturis
|
convivaturis
|
convivaturis
|
| Vokativ |
convivaturi
|
convivaturae
|
convivatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convivatum
|
convivatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivo
|
|
| 2. Person Singular |
convivas
|
|
| 3. Person Singular |
convivat
|
|
| 1. Person Plural |
convivamus
|
|
| 2. Person Plural |
convivatis
|
|
| 3. Person Plural |
convivant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivor
|
|
| 2. Person Singular |
convivaris convivare
|
|
| 3. Person Singular |
convivatur
|
|
| 1. Person Plural |
convivamur
|
|
| 2. Person Plural |
convivamini
|
|
| 3. Person Plural |
convivantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivem
|
|
| 2. Person Singular |
convives
|
|
| 3. Person Singular |
convivet
|
|
| 1. Person Plural |
convivemus
|
|
| 2. Person Plural |
convivetis
|
|
| 3. Person Plural |
convivent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conviver
|
|
| 2. Person Singular |
conviveris convivere
|
|
| 3. Person Singular |
convivetur
|
|
| 1. Person Plural |
convivemur
|
|
| 2. Person Plural |
convivemini
|
|
| 3. Person Plural |
conviventur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivabam
|
|
| 2. Person Singular |
convivabas
|
|
| 3. Person Singular |
convivabat
|
|
| 1. Person Plural |
convivabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convivabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convivabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivabar
|
|
| 2. Person Singular |
convivabaris convivabare
|
|
| 3. Person Singular |
convivabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convivabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convivabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convivabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivarem
|
|
| 2. Person Singular |
convivares
|
|
| 3. Person Singular |
convivaret
|
|
| 1. Person Plural |
convivaremus
|
|
| 2. Person Plural |
convivaretis
|
|
| 3. Person Plural |
convivarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivarer
|
|
| 2. Person Singular |
convivareris convivarere
|
|
| 3. Person Singular |
convivaretur
|
|
| 1. Person Plural |
convivaremur
|
|
| 2. Person Plural |
convivaremini
|
|
| 3. Person Plural |
convivarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivabo
|
|
| 2. Person Singular |
convivabis
|
|
| 3. Person Singular |
convivabit
|
|
| 1. Person Plural |
convivabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convivabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convivabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivabor
|
|
| 2. Person Singular |
convivaberis convivabere
|
|
| 3. Person Singular |
convivabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convivabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convivabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convivabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivavi
|
|
| 2. Person Singular |
convivavisti
|
|
| 3. Person Singular |
convivavit
|
|
| 1. Person Plural |
convivavimus
|
|
| 2. Person Plural |
convivavistis
|
|
| 3. Person Plural |
convivaverunt convivavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus es
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus est
|
|
| 1. Person Plural |
convivati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivaverim
|
|
| 2. Person Singular |
convivaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convivaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convivaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convivaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convivaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convivati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivaveram
|
|
| 2. Person Singular |
convivaveras
|
|
| 3. Person Singular |
convivaverat
|
|
| 1. Person Plural |
convivaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convivaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convivaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convivati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivavissem
|
|
| 2. Person Singular |
convivavisses
|
|
| 3. Person Singular |
convivavisset
|
|
| 1. Person Plural |
convivavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convivavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convivavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convivati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivavero
|
|
| 2. Person Singular |
convivaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convivaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convivaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convivaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convivaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convivati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convivare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convivavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convivaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convivari convivarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convivatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convivatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conviva
|
! |
| 2. Person Plural |
convivate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convivato
|
| 3. Person Singular |
convivato
|
| 2. Person Plural |
convivatote
|
| 3. Person Plural |
convivanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convivare
|
|
| Genitiv |
convivandi
|
|
| Dativ |
convivando
|
|
| Akkusativ |
convivandum
|
|
| Ablativ |
convivando
|
|
| Vokativ |
convivande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convivandus
|
convivanda
|
convivandum
|
| Genitiv |
convivandi
|
convivandae
|
convivandi
|
| Dativ |
convivando
|
convivandae
|
convivando
|
| Akkusativ |
convivandum
|
convivandam
|
convivandum
|
| Ablativ |
convivando
|
convivanda
|
convivando
|
| Vokativ |
convivande
|
convivanda
|
convivandum
|
Plural
| Nominativ |
convivandi
|
convivandae
|
convivanda
|
| Genitiv |
convivandorum
|
convivandarum
|
convivandorum
|
| Dativ |
convivandis
|
convivandis
|
convivandis
|
| Akkusativ |
convivandos
|
convivandas
|
convivanda
|
| Ablativ |
convivandis
|
convivandis
|
convivandis
|
| Vokativ |
convivandi
|
convivandae
|
convivanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convivans
|
convivans
|
convivans
|
| Genitiv |
convivantis
|
convivantis
|
convivantis
|
| Dativ |
convivanti
|
convivanti
|
convivanti
|
| Akkusativ |
convivantem
|
convivantem
|
convivans
|
| Ablativ |
convivanti convivante
|
convivanti convivante
|
convivanti convivante
|
| Vokativ |
convivans
|
convivans
|
convivans
|
Plural
| Nominativ |
convivantes
|
convivantes
|
convivantia
|
| Genitiv |
convivantium convivantum
|
convivantium convivantum
|
convivantium convivantum
|
| Dativ |
convivantibus
|
convivantibus
|
convivantibus
|
| Akkusativ |
convivantes
|
convivantes
|
convivantia
|
| Ablativ |
convivantibus
|
convivantibus
|
convivantibus
|
| Vokativ |
convivantes
|
convivantes
|
convivantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convivatus
|
convivata
|
convivatum
|
| Genitiv |
convivati
|
convivatae
|
convivati
|
| Dativ |
convivato
|
convivatae
|
convivato
|
| Akkusativ |
convivatum
|
convivatam
|
convivatum
|
| Ablativ |
convivato
|
convivata
|
convivato
|
| Vokativ |
convivate
|
convivata
|
convivatum
|
Plural
| Nominativ |
convivati
|
convivatae
|
convivata
|
| Genitiv |
convivatorum
|
convivatarum
|
convivatorum
|
| Dativ |
convivatis
|
convivatis
|
convivatis
|
| Akkusativ |
convivatos
|
convivatas
|
convivata
|
| Ablativ |
convivatis
|
convivatis
|
convivatis
|
| Vokativ |
convivati
|
convivatae
|
convivata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convivaturus
|
convivatura
|
convivaturum
|
| Genitiv |
convivaturi
|
convivaturae
|
convivaturi
|
| Dativ |
convivaturo
|
convivaturae
|
convivaturo
|
| Akkusativ |
convivaturum
|
convivaturam
|
convivaturum
|
| Ablativ |
convivaturo
|
convivatura
|
convivaturo
|
| Vokativ |
convivature
|
convivatura
|
convivaturum
|
Plural
| Nominativ |
convivaturi
|
convivaturae
|
convivatura
|
| Genitiv |
convivaturorum
|
convivaturarum
|
convivaturorum
|
| Dativ |
convivaturis
|
convivaturis
|
convivaturis
|
| Akkusativ |
convivaturos
|
convivaturas
|
convivatura
|
| Ablativ |
convivaturis
|
convivaturis
|
convivaturis
|
| Vokativ |
convivaturi
|
convivaturae
|
convivatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convivatum
|
convivatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivo
|
ich zeche |
| 2. Person Singular |
convivas
|
du zechst |
| 3. Person Singular |
convivat
|
er/sie/es zecht |
| 1. Person Plural |
convivamus
|
wir zechen |
| 2. Person Plural |
convivatis
|
ihr zecht |
| 3. Person Plural |
convivant
|
sie zechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivor
|
|
| 2. Person Singular |
convivaris convivare
|
|
| 3. Person Singular |
convivatur
|
|
| 1. Person Plural |
convivamur
|
|
| 2. Person Plural |
convivamini
|
|
| 3. Person Plural |
convivantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivem
|
ich zeche |
| 2. Person Singular |
convives
|
du zechest |
| 3. Person Singular |
convivet
|
er/sie/es zeche |
| 1. Person Plural |
convivemus
|
wir zechen |
| 2. Person Plural |
convivetis
|
ihr zechet |
| 3. Person Plural |
convivent
|
sie zechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conviver
|
|
| 2. Person Singular |
conviveris convivere
|
|
| 3. Person Singular |
convivetur
|
|
| 1. Person Plural |
convivemur
|
|
| 2. Person Plural |
convivemini
|
|
| 3. Person Plural |
conviventur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivabam
|
ich zechte |
| 2. Person Singular |
convivabas
|
du zechtest |
| 3. Person Singular |
convivabat
|
er/sie/es zechte |
| 1. Person Plural |
convivabamus
|
wir zechten |
| 2. Person Plural |
convivabatis
|
ihr zechtet |
| 3. Person Plural |
convivabant
|
sie zechten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivabar
|
|
| 2. Person Singular |
convivabaris convivabare
|
|
| 3. Person Singular |
convivabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convivabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convivabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convivabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivarem
|
ich zechte |
| 2. Person Singular |
convivares
|
du zechtest |
| 3. Person Singular |
convivaret
|
er/sie/es zechte |
| 1. Person Plural |
convivaremus
|
wir zechten |
| 2. Person Plural |
convivaretis
|
ihr zechtet |
| 3. Person Plural |
convivarent
|
sie zechten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivarer
|
|
| 2. Person Singular |
convivareris convivarere
|
|
| 3. Person Singular |
convivaretur
|
|
| 1. Person Plural |
convivaremur
|
|
| 2. Person Plural |
convivaremini
|
|
| 3. Person Plural |
convivarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivabo
|
ich werde zechen |
| 2. Person Singular |
convivabis
|
du wirst zechen |
| 3. Person Singular |
convivabit
|
er/sie/es wird zechen |
| 1. Person Plural |
convivabimus
|
wir werden zechen |
| 2. Person Plural |
convivabitis
|
ihr werdet zechen |
| 3. Person Plural |
convivabunt
|
sie werden zechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivabor
|
|
| 2. Person Singular |
convivaberis convivabere
|
|
| 3. Person Singular |
convivabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convivabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convivabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convivabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivavi
|
ich habe gezecht |
| 2. Person Singular |
convivavisti
|
du hast gezecht |
| 3. Person Singular |
convivavit
|
er/sie/es hat gezecht |
| 1. Person Plural |
convivavimus
|
wir haben gezecht |
| 2. Person Plural |
convivavistis
|
ihr habt gezecht |
| 3. Person Plural |
convivaverunt convivavere
|
sie haben gezecht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus es
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus est
|
|
| 1. Person Plural |
convivati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivaverim
|
ich habe gezecht |
| 2. Person Singular |
convivaveris
|
du habest gezecht |
| 3. Person Singular |
convivaverit
|
er/sie/es habe gezecht |
| 1. Person Plural |
convivaverimus
|
wir haben gezecht |
| 2. Person Plural |
convivaveritis
|
ihr habet gezecht |
| 3. Person Plural |
convivaverint
|
sie haben gezecht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convivati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivaveram
|
ich hatte gezecht |
| 2. Person Singular |
convivaveras
|
du hattest gezecht |
| 3. Person Singular |
convivaverat
|
er/sie/es hatte gezecht |
| 1. Person Plural |
convivaveramus
|
wir hatten gezecht |
| 2. Person Plural |
convivaveratis
|
ihr hattet gezecht |
| 3. Person Plural |
convivaverant
|
sie hatten gezecht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convivati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivavissem
|
ich hätte gezecht |
| 2. Person Singular |
convivavisses
|
du hättest gezecht |
| 3. Person Singular |
convivavisset
|
er/sie/es hätte gezecht |
| 1. Person Plural |
convivavissemus
|
wir hätten gezecht |
| 2. Person Plural |
convivavissetis
|
ihr hättet gezecht |
| 3. Person Plural |
convivavissent
|
sie hätten gezecht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convivati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivavero
|
ich werde gezecht haben |
| 2. Person Singular |
convivaveris
|
du wirst gezecht haben |
| 3. Person Singular |
convivaverit
|
er/sie/es wird gezecht haben |
| 1. Person Plural |
convivaverimus
|
wir werden gezecht haben |
| 2. Person Plural |
convivaveritis
|
ihr werdet gezecht haben |
| 3. Person Plural |
convivaverint
|
sie werden gezecht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convivati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convivare
|
zechen |
| Vorzeitigkeit |
convivavisse
|
gezecht haben |
| Nachzeitigkeit |
convivaturum esse
|
zechen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convivari convivarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convivatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convivatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conviva
|
zeche; zech! |
| 2. Person Plural |
convivate
|
zecht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convivato
|
| 3. Person Singular |
convivato
|
| 2. Person Plural |
convivatote
|
| 3. Person Plural |
convivanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convivare
|
das Zechen |
| Genitiv |
convivandi
|
des Zechens |
| Dativ |
convivando
|
dem Zechen |
| Akkusativ |
convivandum
|
das Zechen |
| Ablativ |
convivando
|
durch das Zechen |
| Vokativ |
convivande
|
Zechen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convivandus
|
convivanda
|
convivandum
|
| Genitiv |
convivandi
|
convivandae
|
convivandi
|
| Dativ |
convivando
|
convivandae
|
convivando
|
| Akkusativ |
convivandum
|
convivandam
|
convivandum
|
| Ablativ |
convivando
|
convivanda
|
convivando
|
| Vokativ |
convivande
|
convivanda
|
convivandum
|
Plural
| Nominativ |
convivandi
|
convivandae
|
convivanda
|
| Genitiv |
convivandorum
|
convivandarum
|
convivandorum
|
| Dativ |
convivandis
|
convivandis
|
convivandis
|
| Akkusativ |
convivandos
|
convivandas
|
convivanda
|
| Ablativ |
convivandis
|
convivandis
|
convivandis
|
| Vokativ |
convivandi
|
convivandae
|
convivanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convivans
|
convivans
|
convivans
|
| Genitiv |
convivantis
|
convivantis
|
convivantis
|
| Dativ |
convivanti
|
convivanti
|
convivanti
|
| Akkusativ |
convivantem
|
convivantem
|
convivans
|
| Ablativ |
convivanti convivante
|
convivanti convivante
|
convivanti convivante
|
| Vokativ |
convivans
|
convivans
|
convivans
|
Plural
| Nominativ |
convivantes
|
convivantes
|
convivantia
|
| Genitiv |
convivantium convivantum
|
convivantium convivantum
|
convivantium convivantum
|
| Dativ |
convivantibus
|
convivantibus
|
convivantibus
|
| Akkusativ |
convivantes
|
convivantes
|
convivantia
|
| Ablativ |
convivantibus
|
convivantibus
|
convivantibus
|
| Vokativ |
convivantes
|
convivantes
|
convivantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convivatus
|
convivata
|
convivatum
|
| Genitiv |
convivati
|
convivatae
|
convivati
|
| Dativ |
convivato
|
convivatae
|
convivato
|
| Akkusativ |
convivatum
|
convivatam
|
convivatum
|
| Ablativ |
convivato
|
convivata
|
convivato
|
| Vokativ |
convivate
|
convivata
|
convivatum
|
Plural
| Nominativ |
convivati
|
convivatae
|
convivata
|
| Genitiv |
convivatorum
|
convivatarum
|
convivatorum
|
| Dativ |
convivatis
|
convivatis
|
convivatis
|
| Akkusativ |
convivatos
|
convivatas
|
convivata
|
| Ablativ |
convivatis
|
convivatis
|
convivatis
|
| Vokativ |
convivati
|
convivatae
|
convivata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convivaturus
|
convivatura
|
convivaturum
|
| Genitiv |
convivaturi
|
convivaturae
|
convivaturi
|
| Dativ |
convivaturo
|
convivaturae
|
convivaturo
|
| Akkusativ |
convivaturum
|
convivaturam
|
convivaturum
|
| Ablativ |
convivaturo
|
convivatura
|
convivaturo
|
| Vokativ |
convivature
|
convivatura
|
convivaturum
|
Plural
| Nominativ |
convivaturi
|
convivaturae
|
convivatura
|
| Genitiv |
convivaturorum
|
convivaturarum
|
convivaturorum
|
| Dativ |
convivaturis
|
convivaturis
|
convivaturis
|
| Akkusativ |
convivaturos
|
convivaturas
|
convivatura
|
| Ablativ |
convivaturis
|
convivaturis
|
convivaturis
|
| Vokativ |
convivaturi
|
convivaturae
|
convivatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convivatum
|
convivatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivo
|
ich lebe zusammen |
| 2. Person Singular |
convivas
|
du lebst zusammen |
| 3. Person Singular |
convivat
|
er/sie/es lebt zusammen |
| 1. Person Plural |
convivamus
|
wir leben zusammen |
| 2. Person Plural |
convivatis
|
ihr lebt zusammen |
| 3. Person Plural |
convivant
|
sie leben zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivor
|
|
| 2. Person Singular |
convivaris convivare
|
|
| 3. Person Singular |
convivatur
|
|
| 1. Person Plural |
convivamur
|
|
| 2. Person Plural |
convivamini
|
|
| 3. Person Plural |
convivantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivem
|
ich lebe zusammen |
| 2. Person Singular |
convives
|
du lebest zusammen |
| 3. Person Singular |
convivet
|
er/sie/es lebe zusammen |
| 1. Person Plural |
convivemus
|
wir leben zusammen |
| 2. Person Plural |
convivetis
|
ihr lebet zusammen |
| 3. Person Plural |
convivent
|
sie leben zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conviver
|
|
| 2. Person Singular |
conviveris convivere
|
|
| 3. Person Singular |
convivetur
|
|
| 1. Person Plural |
convivemur
|
|
| 2. Person Plural |
convivemini
|
|
| 3. Person Plural |
conviventur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivabam
|
ich lebte zusammen |
| 2. Person Singular |
convivabas
|
du lebtest zusammen |
| 3. Person Singular |
convivabat
|
er/sie/es lebte zusammen |
| 1. Person Plural |
convivabamus
|
wir lebten zusammen |
| 2. Person Plural |
convivabatis
|
ihr lebtet zusammen |
| 3. Person Plural |
convivabant
|
sie lebten zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivabar
|
|
| 2. Person Singular |
convivabaris convivabare
|
|
| 3. Person Singular |
convivabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convivabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convivabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convivabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivarem
|
ich lebte zusammen |
| 2. Person Singular |
convivares
|
du lebtest zusammen |
| 3. Person Singular |
convivaret
|
er/sie/es lebte zusammen |
| 1. Person Plural |
convivaremus
|
wir lebten zusammen |
| 2. Person Plural |
convivaretis
|
ihr lebtet zusammen |
| 3. Person Plural |
convivarent
|
sie lebten zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivarer
|
|
| 2. Person Singular |
convivareris convivarere
|
|
| 3. Person Singular |
convivaretur
|
|
| 1. Person Plural |
convivaremur
|
|
| 2. Person Plural |
convivaremini
|
|
| 3. Person Plural |
convivarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivabo
|
ich werde zusammenleben |
| 2. Person Singular |
convivabis
|
du wirst zusammenleben |
| 3. Person Singular |
convivabit
|
er/sie/es wird zusammenleben |
| 1. Person Plural |
convivabimus
|
wir werden zusammenleben |
| 2. Person Plural |
convivabitis
|
ihr werdet zusammenleben |
| 3. Person Plural |
convivabunt
|
sie werden zusammenleben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivabor
|
|
| 2. Person Singular |
convivaberis convivabere
|
|
| 3. Person Singular |
convivabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convivabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convivabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convivabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivavi
|
ich habe zusammengelebt |
| 2. Person Singular |
convivavisti
|
du hast zusammengelebt |
| 3. Person Singular |
convivavit
|
er/sie/es hat zusammengelebt |
| 1. Person Plural |
convivavimus
|
wir haben zusammengelebt |
| 2. Person Plural |
convivavistis
|
ihr habt zusammengelebt |
| 3. Person Plural |
convivaverunt convivavere
|
sie haben zusammengelebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus es
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus est
|
|
| 1. Person Plural |
convivati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivaverim
|
ich habe zusammengelebt |
| 2. Person Singular |
convivaveris
|
du habest zusammengelebt |
| 3. Person Singular |
convivaverit
|
er/sie/es habe zusammengelebt |
| 1. Person Plural |
convivaverimus
|
wir haben zusammengelebt |
| 2. Person Plural |
convivaveritis
|
ihr habet zusammengelebt |
| 3. Person Plural |
convivaverint
|
sie haben zusammengelebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convivati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivaveram
|
ich hatte zusammengelebt |
| 2. Person Singular |
convivaveras
|
du hattest zusammengelebt |
| 3. Person Singular |
convivaverat
|
er/sie/es hatte zusammengelebt |
| 1. Person Plural |
convivaveramus
|
wir hatten zusammengelebt |
| 2. Person Plural |
convivaveratis
|
ihr hattet zusammengelebt |
| 3. Person Plural |
convivaverant
|
sie hatten zusammengelebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convivati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivavissem
|
ich hätte zusammengelebt |
| 2. Person Singular |
convivavisses
|
du hättest zusammengelebt |
| 3. Person Singular |
convivavisset
|
er/sie/es hätte zusammengelebt |
| 1. Person Plural |
convivavissemus
|
wir hätten zusammengelebt |
| 2. Person Plural |
convivavissetis
|
ihr hättet zusammengelebt |
| 3. Person Plural |
convivavissent
|
sie hätten zusammengelebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convivati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convivavero
|
ich werde zusammengelebt haben |
| 2. Person Singular |
convivaveris
|
du wirst zusammengelebt haben |
| 3. Person Singular |
convivaverit
|
er/sie/es wird zusammengelebt haben |
| 1. Person Plural |
convivaverimus
|
wir werden zusammengelebt haben |
| 2. Person Plural |
convivaveritis
|
ihr werdet zusammengelebt haben |
| 3. Person Plural |
convivaverint
|
sie werden zusammengelebt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convivatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convivatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convivatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convivati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convivati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convivati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convivare
|
zusammenleben |
| Vorzeitigkeit |
convivavisse
|
zusammengelebt haben |
| Nachzeitigkeit |
convivaturum esse
|
zusammenleben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convivari convivarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convivatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convivatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conviva
|
lebe zusammen; leb zusammen! |
| 2. Person Plural |
convivate
|
lebt zusammen! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convivato
|
| 3. Person Singular |
convivato
|
| 2. Person Plural |
convivatote
|
| 3. Person Plural |
convivanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convivare
|
das Zusammenleben |
| Genitiv |
convivandi
|
des Zusammenlebens |
| Dativ |
convivando
|
dem Zusammenleben |
| Akkusativ |
convivandum
|
das Zusammenleben |
| Ablativ |
convivando
|
durch das Zusammenleben |
| Vokativ |
convivande
|
Zusammenleben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convivandus
|
convivanda
|
convivandum
|
| Genitiv |
convivandi
|
convivandae
|
convivandi
|
| Dativ |
convivando
|
convivandae
|
convivando
|
| Akkusativ |
convivandum
|
convivandam
|
convivandum
|
| Ablativ |
convivando
|
convivanda
|
convivando
|
| Vokativ |
convivande
|
convivanda
|
convivandum
|
Plural
| Nominativ |
convivandi
|
convivandae
|
convivanda
|
| Genitiv |
convivandorum
|
convivandarum
|
convivandorum
|
| Dativ |
convivandis
|
convivandis
|
convivandis
|
| Akkusativ |
convivandos
|
convivandas
|
convivanda
|
| Ablativ |
convivandis
|
convivandis
|
convivandis
|
| Vokativ |
convivandi
|
convivandae
|
convivanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convivans
|
convivans
|
convivans
|
| Genitiv |
convivantis
|
convivantis
|
convivantis
|
| Dativ |
convivanti
|
convivanti
|
convivanti
|
| Akkusativ |
convivantem
|
convivantem
|
convivans
|
| Ablativ |
convivanti convivante
|
convivanti convivante
|
convivanti convivante
|
| Vokativ |
convivans
|
convivans
|
convivans
|
Plural
| Nominativ |
convivantes
|
convivantes
|
convivantia
|
| Genitiv |
convivantium convivantum
|
convivantium convivantum
|
convivantium convivantum
|
| Dativ |
convivantibus
|
convivantibus
|
convivantibus
|
| Akkusativ |
convivantes
|
convivantes
|
convivantia
|
| Ablativ |
convivantibus
|
convivantibus
|
convivantibus
|
| Vokativ |
convivantes
|
convivantes
|
convivantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convivatus
|
convivata
|
convivatum
|
| Genitiv |
convivati
|
convivatae
|
convivati
|
| Dativ |
convivato
|
convivatae
|
convivato
|
| Akkusativ |
convivatum
|
convivatam
|
convivatum
|
| Ablativ |
convivato
|
convivata
|
convivato
|
| Vokativ |
convivate
|
convivata
|
convivatum
|
Plural
| Nominativ |
convivati
|
convivatae
|
convivata
|
| Genitiv |
convivatorum
|
convivatarum
|
convivatorum
|
| Dativ |
convivatis
|
convivatis
|
convivatis
|
| Akkusativ |
convivatos
|
convivatas
|
convivata
|
| Ablativ |
convivatis
|
convivatis
|
convivatis
|
| Vokativ |
convivati
|
convivatae
|
convivata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convivaturus
|
convivatura
|
convivaturum
|
| Genitiv |
convivaturi
|
convivaturae
|
convivaturi
|
| Dativ |
convivaturo
|
convivaturae
|
convivaturo
|
| Akkusativ |
convivaturum
|
convivaturam
|
convivaturum
|
| Ablativ |
convivaturo
|
convivatura
|
convivaturo
|
| Vokativ |
convivature
|
convivatura
|
convivaturum
|
Plural
| Nominativ |
convivaturi
|
convivaturae
|
convivatura
|
| Genitiv |
convivaturorum
|
convivaturarum
|
convivaturorum
|
| Dativ |
convivaturis
|
convivaturis
|
convivaturis
|
| Akkusativ |
convivaturos
|
convivaturas
|
convivatura
|
| Ablativ |
convivaturis
|
convivaturis
|
convivaturis
|
| Vokativ |
convivaturi
|
convivaturae
|
convivatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convivatum
|
convivatu
|