Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
convivari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
convivator auch noch Formen von:
convivare (Verb) |
convivator (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
eine Gasterei halten
ein Festmahl/Gastmahl geben/besuchen
essen
verschlingen
verspeisen
zechen/schmausen/gemeinsam bankettieren (L+S)
zusammen speisen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivor
2. Person Singular
convivaris convivare
3. Person Singular
convivatur
1. Person Plural
convivamur
2. Person Plural
convivamini
3. Person Plural
convivantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conviver
2. Person Singular
conviveris convivere
3. Person Singular
convivetur
1. Person Plural
convivemur
2. Person Plural
convivemini
3. Person Plural
conviventur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivabar
2. Person Singular
convivabaris convivabare
3. Person Singular
convivabatur
1. Person Plural
convivabamur
2. Person Plural
convivabamini
3. Person Plural
convivabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivarer
2. Person Singular
convivareris convivarere
3. Person Singular
convivaretur
1. Person Plural
convivaremur
2. Person Plural
convivaremini
3. Person Plural
convivarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
convivabor
2. Person Singular
convivaberis convivabere
3. Person Singular
convivabitur
1. Person Plural
convivabimur
2. Person Plural
convivabimini
3. Person Plural
convivabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivatus sum
2. Person Singular
convivatus es
3. Person Singular
convivatus est
1. Person Plural
convivati sumus
2. Person Plural
convivati estis
3. Person Plural
convivati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivatus sim
2. Person Singular
convivatus sis
3. Person Singular
convivatus sit
1. Person Plural
convivati simus
2. Person Plural
convivati sitis
3. Person Plural
convivati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivatus eram
2. Person Singular
convivatus eras
3. Person Singular
convivatus erat
1. Person Plural
convivati eramus
2. Person Plural
convivati eratis
3. Person Plural
convivati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivatus essem
2. Person Singular
convivatus esses
3. Person Singular
convivatus esset
1. Person Plural
convivati essemus
2. Person Plural
convivati essetis
3. Person Plural
convivati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
convivatus ero
2. Person Singular
convivatus eris
3. Person Singular
convivatus erit
1. Person Plural
convivati erimus
2. Person Plural
convivati eritis
3. Person Plural
convivati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
convivari convivarier
Vorzeitigkeit
convivatus esse
Nachzeitigkeit
convivaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
convivare
!
2. Person Plural
convivamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
convivator
3. Person Singular
convivator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
convivantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
convivari convivarier
Genitiv
convivandi
Dativ
convivando
Akkusativ
convivandum
Ablativ
convivando
Vokativ
convivande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivandus
convivanda
convivandum
Genitiv
convivandi
convivandae
convivandi
Dativ
convivando
convivandae
convivando
Akkusativ
convivandum
convivandam
convivandum
Ablativ
convivando
convivanda
convivando
Vokativ
convivande
convivanda
convivandum
Plural
Nominativ
convivandi
convivandae
convivanda
Genitiv
convivandorum
convivandarum
convivandorum
Dativ
convivandis
convivandis
convivandis
Akkusativ
convivandos
convivandas
convivanda
Ablativ
convivandis
convivandis
convivandis
Vokativ
convivandi
convivandae
convivanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivans
convivans
convivans
Genitiv
convivantis
convivantis
convivantis
Dativ
convivanti
convivanti
convivanti
Akkusativ
convivantem
convivantem
convivans
Ablativ
convivanti convivante
convivanti convivante
convivanti convivante
Vokativ
convivans
convivans
convivans
Plural
Nominativ
convivantes
convivantes
convivantia
Genitiv
convivantium convivantum
convivantium convivantum
convivantium convivantum
Dativ
convivantibus
convivantibus
convivantibus
Akkusativ
convivantes
convivantes
convivantia
Ablativ
convivantibus
convivantibus
convivantibus
Vokativ
convivantes
convivantes
convivantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivatus
convivata
convivatum
Genitiv
convivati
convivatae
convivati
Dativ
convivato
convivatae
convivato
Akkusativ
convivatum
convivatam
convivatum
Ablativ
convivato
convivata
convivato
Vokativ
convivate
convivata
convivatum
Plural
Nominativ
convivati
convivatae
convivata
Genitiv
convivatorum
convivatarum
convivatorum
Dativ
convivatis
convivatis
convivatis
Akkusativ
convivatos
convivatas
convivata
Ablativ
convivatis
convivatis
convivatis
Vokativ
convivati
convivatae
convivata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivaturus
convivatura
convivaturum
Genitiv
convivaturi
convivaturae
convivaturi
Dativ
convivaturo
convivaturae
convivaturo
Akkusativ
convivaturum
convivaturam
convivaturum
Ablativ
convivaturo
convivatura
convivaturo
Vokativ
convivature
convivatura
convivaturum
Plural
Nominativ
convivaturi
convivaturae
convivatura
Genitiv
convivaturorum
convivaturarum
convivaturorum
Dativ
convivaturis
convivaturis
convivaturis
Akkusativ
convivaturos
convivaturas
convivatura
Ablativ
convivaturis
convivaturis
convivaturis
Vokativ
convivaturi
convivaturae
convivatura
Supina
Supin I
Supin II
convivatum
convivatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivor
2. Person Singular
convivaris convivare
3. Person Singular
convivatur
1. Person Plural
convivamur
2. Person Plural
convivamini
3. Person Plural
convivantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conviver
2. Person Singular
conviveris convivere
3. Person Singular
convivetur
1. Person Plural
convivemur
2. Person Plural
convivemini
3. Person Plural
conviventur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivabar
2. Person Singular
convivabaris convivabare
3. Person Singular
convivabatur
1. Person Plural
convivabamur
2. Person Plural
convivabamini
3. Person Plural
convivabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivarer
2. Person Singular
convivareris convivarere
3. Person Singular
convivaretur
1. Person Plural
convivaremur
2. Person Plural
convivaremini
3. Person Plural
convivarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
convivabor
2. Person Singular
convivaberis convivabere
3. Person Singular
convivabitur
1. Person Plural
convivabimur
2. Person Plural
convivabimini
3. Person Plural
convivabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivatus sum
2. Person Singular
convivatus es
3. Person Singular
convivatus est
1. Person Plural
convivati sumus
2. Person Plural
convivati estis
3. Person Plural
convivati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivatus sim
2. Person Singular
convivatus sis
3. Person Singular
convivatus sit
1. Person Plural
convivati simus
2. Person Plural
convivati sitis
3. Person Plural
convivati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivatus eram
2. Person Singular
convivatus eras
3. Person Singular
convivatus erat
1. Person Plural
convivati eramus
2. Person Plural
convivati eratis
3. Person Plural
convivati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivatus essem
2. Person Singular
convivatus esses
3. Person Singular
convivatus esset
1. Person Plural
convivati essemus
2. Person Plural
convivati essetis
3. Person Plural
convivati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
convivatus ero
2. Person Singular
convivatus eris
3. Person Singular
convivatus erit
1. Person Plural
convivati erimus
2. Person Plural
convivati eritis
3. Person Plural
convivati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
convivari convivarier
Vorzeitigkeit
convivatus esse
Nachzeitigkeit
convivaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
convivare
!
2. Person Plural
convivamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
convivator
3. Person Singular
convivator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
convivantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
convivari convivarier
Genitiv
convivandi
Dativ
convivando
Akkusativ
convivandum
Ablativ
convivando
Vokativ
convivande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivandus
convivanda
convivandum
Genitiv
convivandi
convivandae
convivandi
Dativ
convivando
convivandae
convivando
Akkusativ
convivandum
convivandam
convivandum
Ablativ
convivando
convivanda
convivando
Vokativ
convivande
convivanda
convivandum
Plural
Nominativ
convivandi
convivandae
convivanda
Genitiv
convivandorum
convivandarum
convivandorum
Dativ
convivandis
convivandis
convivandis
Akkusativ
convivandos
convivandas
convivanda
Ablativ
convivandis
convivandis
convivandis
Vokativ
convivandi
convivandae
convivanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivans
convivans
convivans
Genitiv
convivantis
convivantis
convivantis
Dativ
convivanti
convivanti
convivanti
Akkusativ
convivantem
convivantem
convivans
Ablativ
convivanti convivante
convivanti convivante
convivanti convivante
Vokativ
convivans
convivans
convivans
Plural
Nominativ
convivantes
convivantes
convivantia
Genitiv
convivantium convivantum
convivantium convivantum
convivantium convivantum
Dativ
convivantibus
convivantibus
convivantibus
Akkusativ
convivantes
convivantes
convivantia
Ablativ
convivantibus
convivantibus
convivantibus
Vokativ
convivantes
convivantes
convivantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivatus
convivata
convivatum
Genitiv
convivati
convivatae
convivati
Dativ
convivato
convivatae
convivato
Akkusativ
convivatum
convivatam
convivatum
Ablativ
convivato
convivata
convivato
Vokativ
convivate
convivata
convivatum
Plural
Nominativ
convivati
convivatae
convivata
Genitiv
convivatorum
convivatarum
convivatorum
Dativ
convivatis
convivatis
convivatis
Akkusativ
convivatos
convivatas
convivata
Ablativ
convivatis
convivatis
convivatis
Vokativ
convivati
convivatae
convivata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivaturus
convivatura
convivaturum
Genitiv
convivaturi
convivaturae
convivaturi
Dativ
convivaturo
convivaturae
convivaturo
Akkusativ
convivaturum
convivaturam
convivaturum
Ablativ
convivaturo
convivatura
convivaturo
Vokativ
convivature
convivatura
convivaturum
Plural
Nominativ
convivaturi
convivaturae
convivatura
Genitiv
convivaturorum
convivaturarum
convivaturorum
Dativ
convivaturis
convivaturis
convivaturis
Akkusativ
convivaturos
convivaturas
convivatura
Ablativ
convivaturis
convivaturis
convivaturis
Vokativ
convivaturi
convivaturae
convivatura
Supina
Supin I
Supin II
convivatum
convivatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivor
ich esse
2. Person Singular
convivaris convivare
du isst
3. Person Singular
convivatur
er/sie/es isst
1. Person Plural
convivamur
wir essen
2. Person Plural
convivamini
ihr esst
3. Person Plural
convivantur
sie essen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conviver
ich esse
2. Person Singular
conviveris convivere
du essest
3. Person Singular
convivetur
er/sie/es esse
1. Person Plural
convivemur
wir essen
2. Person Plural
convivemini
ihr esset
3. Person Plural
conviventur
sie essen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivabar
ich aß
2. Person Singular
convivabaris convivabare
du aßest
3. Person Singular
convivabatur
er/sie/es aß
1. Person Plural
convivabamur
wir aßen
2. Person Plural
convivabamini
ihr aßt
3. Person Plural
convivabantur
sie aßen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivarer
ich äße
2. Person Singular
convivareris convivarere
du äßest
3. Person Singular
convivaretur
er/sie/es äße
1. Person Plural
convivaremur
wir äßen
2. Person Plural
convivaremini
ihr äßet
3. Person Plural
convivarentur
sie äßen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
convivabor
ich werde essen
2. Person Singular
convivaberis convivabere
du wirst essen
3. Person Singular
convivabitur
er/sie/es wird essen
1. Person Plural
convivabimur
wir werden essen
2. Person Plural
convivabimini
ihr werdet essen
3. Person Plural
convivabuntur
sie werden essen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivatus sum
ich habe gegessen
2. Person Singular
convivatus es
du hast gegessen
3. Person Singular
convivatus est
er/sie/es hat gegessen
1. Person Plural
convivati sumus
wir haben gegessen
2. Person Plural
convivati estis
ihr habt gegessen
3. Person Plural
convivati sunt
sie haben gegessen
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivatus sim
ich habe gegessen
2. Person Singular
convivatus sis
du habest gegessen
3. Person Singular
convivatus sit
er/sie/es habe gegessen
1. Person Plural
convivati simus
wir haben gegessen
2. Person Plural
convivati sitis
ihr habet gegessen
3. Person Plural
convivati sint
sie haben gegessen
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivatus eram
ich hatte gegessen
2. Person Singular
convivatus eras
du hattest gegessen
3. Person Singular
convivatus erat
er/sie/es hatte gegessen
1. Person Plural
convivati eramus
wir hatten gegessen
2. Person Plural
convivati eratis
ihr hattet gegessen
3. Person Plural
convivati erant
sie hatten gegessen
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivatus essem
ich hätte gegessen
2. Person Singular
convivatus esses
du hättest gegessen
3. Person Singular
convivatus esset
er/sie/es hätte gegessen
1. Person Plural
convivati essemus
wir hätten gegessen
2. Person Plural
convivati essetis
ihr hättet gegessen
3. Person Plural
convivati essent
sie hätten gegessen
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
convivatus ero
ich werde gegessen haben
2. Person Singular
convivatus eris
du wirst gegessen haben
3. Person Singular
convivatus erit
er/sie/es wird gegessen haben
1. Person Plural
convivati erimus
wir werden gegessen haben
2. Person Plural
convivati eritis
ihr werdet gegessen haben
3. Person Plural
convivati erunt
sie werden gegessen haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
convivari convivarier
essen
Vorzeitigkeit
convivatus esse
gegessen haben
Nachzeitigkeit
convivaturum esse
essen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
convivare
iss!
2. Person Plural
convivamini
esst!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
convivator
3. Person Singular
convivator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
convivantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
convivari convivarier
das Essen
Genitiv
convivandi
des Essens
Dativ
convivando
dem Essen
Akkusativ
convivandum
das Essen
Ablativ
convivando
durch das Essen
Vokativ
convivande
Essen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivandus
convivanda
convivandum
Genitiv
convivandi
convivandae
convivandi
Dativ
convivando
convivandae
convivando
Akkusativ
convivandum
convivandam
convivandum
Ablativ
convivando
convivanda
convivando
Vokativ
convivande
convivanda
convivandum
Plural
Nominativ
convivandi
convivandae
convivanda
Genitiv
convivandorum
convivandarum
convivandorum
Dativ
convivandis
convivandis
convivandis
Akkusativ
convivandos
convivandas
convivanda
Ablativ
convivandis
convivandis
convivandis
Vokativ
convivandi
convivandae
convivanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivans
convivans
convivans
Genitiv
convivantis
convivantis
convivantis
Dativ
convivanti
convivanti
convivanti
Akkusativ
convivantem
convivantem
convivans
Ablativ
convivanti convivante
convivanti convivante
convivanti convivante
Vokativ
convivans
convivans
convivans
Plural
Nominativ
convivantes
convivantes
convivantia
Genitiv
convivantium convivantum
convivantium convivantum
convivantium convivantum
Dativ
convivantibus
convivantibus
convivantibus
Akkusativ
convivantes
convivantes
convivantia
Ablativ
convivantibus
convivantibus
convivantibus
Vokativ
convivantes
convivantes
convivantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivatus
convivata
convivatum
Genitiv
convivati
convivatae
convivati
Dativ
convivato
convivatae
convivato
Akkusativ
convivatum
convivatam
convivatum
Ablativ
convivato
convivata
convivato
Vokativ
convivate
convivata
convivatum
Plural
Nominativ
convivati
convivatae
convivata
Genitiv
convivatorum
convivatarum
convivatorum
Dativ
convivatis
convivatis
convivatis
Akkusativ
convivatos
convivatas
convivata
Ablativ
convivatis
convivatis
convivatis
Vokativ
convivati
convivatae
convivata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivaturus
convivatura
convivaturum
Genitiv
convivaturi
convivaturae
convivaturi
Dativ
convivaturo
convivaturae
convivaturo
Akkusativ
convivaturum
convivaturam
convivaturum
Ablativ
convivaturo
convivatura
convivaturo
Vokativ
convivature
convivatura
convivaturum
Plural
Nominativ
convivaturi
convivaturae
convivatura
Genitiv
convivaturorum
convivaturarum
convivaturorum
Dativ
convivaturis
convivaturis
convivaturis
Akkusativ
convivaturos
convivaturas
convivatura
Ablativ
convivaturis
convivaturis
convivaturis
Vokativ
convivaturi
convivaturae
convivatura
Supina
Supin I
Supin II
convivatum
convivatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivor
ich verschlinge
2. Person Singular
convivaris convivare
du verschlingst
3. Person Singular
convivatur
er/sie/es verschlingt
1. Person Plural
convivamur
wir verschlingen
2. Person Plural
convivamini
ihr verschlingt
3. Person Plural
convivantur
sie verschlingen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conviver
ich verschlinge
2. Person Singular
conviveris convivere
du verschlingest
3. Person Singular
convivetur
er/sie/es verschlinge
1. Person Plural
convivemur
wir verschlingen
2. Person Plural
convivemini
ihr verschlinget
3. Person Plural
conviventur
sie verschlingen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivabar
ich verschlang
2. Person Singular
convivabaris convivabare
du verschlangst
3. Person Singular
convivabatur
er/sie/es verschlang
1. Person Plural
convivabamur
wir verschlangen
2. Person Plural
convivabamini
ihr verschlangt
3. Person Plural
convivabantur
sie verschlangen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivarer
ich verschlänge
2. Person Singular
convivareris convivarere
du verschlängest
3. Person Singular
convivaretur
er/sie/es verschlänge
1. Person Plural
convivaremur
wir verschlängen
2. Person Plural
convivaremini
ihr verschlänget
3. Person Plural
convivarentur
sie verschlängen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
convivabor
ich werde verschlingen
2. Person Singular
convivaberis convivabere
du wirst verschlingen
3. Person Singular
convivabitur
er/sie/es wird verschlingen
1. Person Plural
convivabimur
wir werden verschlingen
2. Person Plural
convivabimini
ihr werdet verschlingen
3. Person Plural
convivabuntur
sie werden verschlingen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivatus sum
ich habe verschlungen
2. Person Singular
convivatus es
du hast verschlungen
3. Person Singular
convivatus est
er/sie/es hat verschlungen
1. Person Plural
convivati sumus
wir haben verschlungen
2. Person Plural
convivati estis
ihr habt verschlungen
3. Person Plural
convivati sunt
sie haben verschlungen
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivatus sim
ich habe verschlungen
2. Person Singular
convivatus sis
du habest verschlungen
3. Person Singular
convivatus sit
er/sie/es habe verschlungen
1. Person Plural
convivati simus
wir haben verschlungen
2. Person Plural
convivati sitis
ihr habet verschlungen
3. Person Plural
convivati sint
sie haben verschlungen
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivatus eram
ich hatte verschlungen
2. Person Singular
convivatus eras
du hattest verschlungen
3. Person Singular
convivatus erat
er/sie/es hatte verschlungen
1. Person Plural
convivati eramus
wir hatten verschlungen
2. Person Plural
convivati eratis
ihr hattet verschlungen
3. Person Plural
convivati erant
sie hatten verschlungen
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivatus essem
ich hätte verschlungen
2. Person Singular
convivatus esses
du hättest verschlungen
3. Person Singular
convivatus esset
er/sie/es hätte verschlungen
1. Person Plural
convivati essemus
wir hätten verschlungen
2. Person Plural
convivati essetis
ihr hättet verschlungen
3. Person Plural
convivati essent
sie hätten verschlungen
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
convivatus ero
ich werde verschlungen haben
2. Person Singular
convivatus eris
du wirst verschlungen haben
3. Person Singular
convivatus erit
er/sie/es wird verschlungen haben
1. Person Plural
convivati erimus
wir werden verschlungen haben
2. Person Plural
convivati eritis
ihr werdet verschlungen haben
3. Person Plural
convivati erunt
sie werden verschlungen haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
convivari convivarier
verschlingen
Vorzeitigkeit
convivatus esse
verschlungen haben
Nachzeitigkeit
convivaturum esse
verschlingen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
convivare
verschlinge; verschling!
2. Person Plural
convivamini
verschlingt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
convivator
3. Person Singular
convivator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
convivantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
convivari convivarier
das Verschlingen
Genitiv
convivandi
des Verschlingens
Dativ
convivando
dem Verschlingen
Akkusativ
convivandum
das Verschlingen
Ablativ
convivando
durch das Verschlingen
Vokativ
convivande
Verschlingen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivandus
convivanda
convivandum
Genitiv
convivandi
convivandae
convivandi
Dativ
convivando
convivandae
convivando
Akkusativ
convivandum
convivandam
convivandum
Ablativ
convivando
convivanda
convivando
Vokativ
convivande
convivanda
convivandum
Plural
Nominativ
convivandi
convivandae
convivanda
Genitiv
convivandorum
convivandarum
convivandorum
Dativ
convivandis
convivandis
convivandis
Akkusativ
convivandos
convivandas
convivanda
Ablativ
convivandis
convivandis
convivandis
Vokativ
convivandi
convivandae
convivanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivans
convivans
convivans
Genitiv
convivantis
convivantis
convivantis
Dativ
convivanti
convivanti
convivanti
Akkusativ
convivantem
convivantem
convivans
Ablativ
convivanti convivante
convivanti convivante
convivanti convivante
Vokativ
convivans
convivans
convivans
Plural
Nominativ
convivantes
convivantes
convivantia
Genitiv
convivantium convivantum
convivantium convivantum
convivantium convivantum
Dativ
convivantibus
convivantibus
convivantibus
Akkusativ
convivantes
convivantes
convivantia
Ablativ
convivantibus
convivantibus
convivantibus
Vokativ
convivantes
convivantes
convivantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivatus
convivata
convivatum
Genitiv
convivati
convivatae
convivati
Dativ
convivato
convivatae
convivato
Akkusativ
convivatum
convivatam
convivatum
Ablativ
convivato
convivata
convivato
Vokativ
convivate
convivata
convivatum
Plural
Nominativ
convivati
convivatae
convivata
Genitiv
convivatorum
convivatarum
convivatorum
Dativ
convivatis
convivatis
convivatis
Akkusativ
convivatos
convivatas
convivata
Ablativ
convivatis
convivatis
convivatis
Vokativ
convivati
convivatae
convivata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivaturus
convivatura
convivaturum
Genitiv
convivaturi
convivaturae
convivaturi
Dativ
convivaturo
convivaturae
convivaturo
Akkusativ
convivaturum
convivaturam
convivaturum
Ablativ
convivaturo
convivatura
convivaturo
Vokativ
convivature
convivatura
convivaturum
Plural
Nominativ
convivaturi
convivaturae
convivatura
Genitiv
convivaturorum
convivaturarum
convivaturorum
Dativ
convivaturis
convivaturis
convivaturis
Akkusativ
convivaturos
convivaturas
convivatura
Ablativ
convivaturis
convivaturis
convivaturis
Vokativ
convivaturi
convivaturae
convivatura
Supina
Supin I
Supin II
convivatum
convivatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivor
ich verspeise
2. Person Singular
convivaris convivare
du verspeist
3. Person Singular
convivatur
er/sie/es verspeist
1. Person Plural
convivamur
wir verspeisen
2. Person Plural
convivamini
ihr verspeist
3. Person Plural
convivantur
sie verspeisen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conviver
ich verspeise
2. Person Singular
conviveris convivere
du verspeisest
3. Person Singular
convivetur
er/sie/es verspeise
1. Person Plural
convivemur
wir verspeisen
2. Person Plural
convivemini
ihr verspeiset
3. Person Plural
conviventur
sie verspeisen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivabar
ich verspeiste
2. Person Singular
convivabaris convivabare
du verspeistest
3. Person Singular
convivabatur
er/sie/es verspeiste
1. Person Plural
convivabamur
wir verspeisten
2. Person Plural
convivabamini
ihr verspeistet
3. Person Plural
convivabantur
sie verspeisten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivarer
ich verspeiste
2. Person Singular
convivareris convivarere
du verspeistest
3. Person Singular
convivaretur
er/sie/es verspeiste
1. Person Plural
convivaremur
wir verspeisten
2. Person Plural
convivaremini
ihr verspeistet
3. Person Plural
convivarentur
sie verspeisten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
convivabor
ich werde verspeisen
2. Person Singular
convivaberis convivabere
du wirst verspeisen
3. Person Singular
convivabitur
er/sie/es wird verspeisen
1. Person Plural
convivabimur
wir werden verspeisen
2. Person Plural
convivabimini
ihr werdet verspeisen
3. Person Plural
convivabuntur
sie werden verspeisen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivatus sum
ich habe verspeist
2. Person Singular
convivatus es
du hast verspeist
3. Person Singular
convivatus est
er/sie/es hat verspeist
1. Person Plural
convivati sumus
wir haben verspeist
2. Person Plural
convivati estis
ihr habt verspeist
3. Person Plural
convivati sunt
sie haben verspeist
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivatus sim
ich habe verspeist
2. Person Singular
convivatus sis
du habest verspeist
3. Person Singular
convivatus sit
er/sie/es habe verspeist
1. Person Plural
convivati simus
wir haben verspeist
2. Person Plural
convivati sitis
ihr habet verspeist
3. Person Plural
convivati sint
sie haben verspeist
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivatus eram
ich hatte verspeist
2. Person Singular
convivatus eras
du hattest verspeist
3. Person Singular
convivatus erat
er/sie/es hatte verspeist
1. Person Plural
convivati eramus
wir hatten verspeist
2. Person Plural
convivati eratis
ihr hattet verspeist
3. Person Plural
convivati erant
sie hatten verspeist
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivatus essem
ich hätte verspeist
2. Person Singular
convivatus esses
du hättest verspeist
3. Person Singular
convivatus esset
er/sie/es hätte verspeist
1. Person Plural
convivati essemus
wir hätten verspeist
2. Person Plural
convivati essetis
ihr hättet verspeist
3. Person Plural
convivati essent
sie hätten verspeist
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
convivatus ero
ich werde verspeist haben
2. Person Singular
convivatus eris
du wirst verspeist haben
3. Person Singular
convivatus erit
er/sie/es wird verspeist haben
1. Person Plural
convivati erimus
wir werden verspeist haben
2. Person Plural
convivati eritis
ihr werdet verspeist haben
3. Person Plural
convivati erunt
sie werden verspeist haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
convivari convivarier
verspeisen
Vorzeitigkeit
convivatus esse
verspeist haben
Nachzeitigkeit
convivaturum esse
verspeisen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
convivare
verspeise; verspeis!
2. Person Plural
convivamini
verspeist!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
convivator
3. Person Singular
convivator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
convivantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
convivari convivarier
das Verspeisen
Genitiv
convivandi
des Verspeisens
Dativ
convivando
dem Verspeisen
Akkusativ
convivandum
das Verspeisen
Ablativ
convivando
durch das Verspeisen
Vokativ
convivande
Verspeisen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivandus
convivanda
convivandum
Genitiv
convivandi
convivandae
convivandi
Dativ
convivando
convivandae
convivando
Akkusativ
convivandum
convivandam
convivandum
Ablativ
convivando
convivanda
convivando
Vokativ
convivande
convivanda
convivandum
Plural
Nominativ
convivandi
convivandae
convivanda
Genitiv
convivandorum
convivandarum
convivandorum
Dativ
convivandis
convivandis
convivandis
Akkusativ
convivandos
convivandas
convivanda
Ablativ
convivandis
convivandis
convivandis
Vokativ
convivandi
convivandae
convivanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivans
convivans
convivans
Genitiv
convivantis
convivantis
convivantis
Dativ
convivanti
convivanti
convivanti
Akkusativ
convivantem
convivantem
convivans
Ablativ
convivanti convivante
convivanti convivante
convivanti convivante
Vokativ
convivans
convivans
convivans
Plural
Nominativ
convivantes
convivantes
convivantia
Genitiv
convivantium convivantum
convivantium convivantum
convivantium convivantum
Dativ
convivantibus
convivantibus
convivantibus
Akkusativ
convivantes
convivantes
convivantia
Ablativ
convivantibus
convivantibus
convivantibus
Vokativ
convivantes
convivantes
convivantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivatus
convivata
convivatum
Genitiv
convivati
convivatae
convivati
Dativ
convivato
convivatae
convivato
Akkusativ
convivatum
convivatam
convivatum
Ablativ
convivato
convivata
convivato
Vokativ
convivate
convivata
convivatum
Plural
Nominativ
convivati
convivatae
convivata
Genitiv
convivatorum
convivatarum
convivatorum
Dativ
convivatis
convivatis
convivatis
Akkusativ
convivatos
convivatas
convivata
Ablativ
convivatis
convivatis
convivatis
Vokativ
convivati
convivatae
convivata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivaturus
convivatura
convivaturum
Genitiv
convivaturi
convivaturae
convivaturi
Dativ
convivaturo
convivaturae
convivaturo
Akkusativ
convivaturum
convivaturam
convivaturum
Ablativ
convivaturo
convivatura
convivaturo
Vokativ
convivature
convivatura
convivaturum
Plural
Nominativ
convivaturi
convivaturae
convivatura
Genitiv
convivaturorum
convivaturarum
convivaturorum
Dativ
convivaturis
convivaturis
convivaturis
Akkusativ
convivaturos
convivaturas
convivatura
Ablativ
convivaturis
convivaturis
convivaturis
Vokativ
convivaturi
convivaturae
convivatura
Supina
Supin I
Supin II
convivatum
convivatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivor
2. Person Singular
convivaris convivare
3. Person Singular
convivatur
1. Person Plural
convivamur
2. Person Plural
convivamini
3. Person Plural
convivantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conviver
2. Person Singular
conviveris convivere
3. Person Singular
convivetur
1. Person Plural
convivemur
2. Person Plural
convivemini
3. Person Plural
conviventur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivabar
2. Person Singular
convivabaris convivabare
3. Person Singular
convivabatur
1. Person Plural
convivabamur
2. Person Plural
convivabamini
3. Person Plural
convivabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivarer
2. Person Singular
convivareris convivarere
3. Person Singular
convivaretur
1. Person Plural
convivaremur
2. Person Plural
convivaremini
3. Person Plural
convivarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
convivabor
2. Person Singular
convivaberis convivabere
3. Person Singular
convivabitur
1. Person Plural
convivabimur
2. Person Plural
convivabimini
3. Person Plural
convivabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivatus sum
2. Person Singular
convivatus es
3. Person Singular
convivatus est
1. Person Plural
convivati sumus
2. Person Plural
convivati estis
3. Person Plural
convivati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivatus sim
2. Person Singular
convivatus sis
3. Person Singular
convivatus sit
1. Person Plural
convivati simus
2. Person Plural
convivati sitis
3. Person Plural
convivati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivatus eram
2. Person Singular
convivatus eras
3. Person Singular
convivatus erat
1. Person Plural
convivati eramus
2. Person Plural
convivati eratis
3. Person Plural
convivati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivatus essem
2. Person Singular
convivatus esses
3. Person Singular
convivatus esset
1. Person Plural
convivati essemus
2. Person Plural
convivati essetis
3. Person Plural
convivati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
convivatus ero
2. Person Singular
convivatus eris
3. Person Singular
convivatus erit
1. Person Plural
convivati erimus
2. Person Plural
convivati eritis
3. Person Plural
convivati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
convivari convivarier
Vorzeitigkeit
convivatus esse
Nachzeitigkeit
convivaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
convivare
!
2. Person Plural
convivamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
convivator
3. Person Singular
convivator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
convivantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
convivari convivarier
Genitiv
convivandi
Dativ
convivando
Akkusativ
convivandum
Ablativ
convivando
Vokativ
convivande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivandus
convivanda
convivandum
Genitiv
convivandi
convivandae
convivandi
Dativ
convivando
convivandae
convivando
Akkusativ
convivandum
convivandam
convivandum
Ablativ
convivando
convivanda
convivando
Vokativ
convivande
convivanda
convivandum
Plural
Nominativ
convivandi
convivandae
convivanda
Genitiv
convivandorum
convivandarum
convivandorum
Dativ
convivandis
convivandis
convivandis
Akkusativ
convivandos
convivandas
convivanda
Ablativ
convivandis
convivandis
convivandis
Vokativ
convivandi
convivandae
convivanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivans
convivans
convivans
Genitiv
convivantis
convivantis
convivantis
Dativ
convivanti
convivanti
convivanti
Akkusativ
convivantem
convivantem
convivans
Ablativ
convivanti convivante
convivanti convivante
convivanti convivante
Vokativ
convivans
convivans
convivans
Plural
Nominativ
convivantes
convivantes
convivantia
Genitiv
convivantium convivantum
convivantium convivantum
convivantium convivantum
Dativ
convivantibus
convivantibus
convivantibus
Akkusativ
convivantes
convivantes
convivantia
Ablativ
convivantibus
convivantibus
convivantibus
Vokativ
convivantes
convivantes
convivantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivatus
convivata
convivatum
Genitiv
convivati
convivatae
convivati
Dativ
convivato
convivatae
convivato
Akkusativ
convivatum
convivatam
convivatum
Ablativ
convivato
convivata
convivato
Vokativ
convivate
convivata
convivatum
Plural
Nominativ
convivati
convivatae
convivata
Genitiv
convivatorum
convivatarum
convivatorum
Dativ
convivatis
convivatis
convivatis
Akkusativ
convivatos
convivatas
convivata
Ablativ
convivatis
convivatis
convivatis
Vokativ
convivati
convivatae
convivata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivaturus
convivatura
convivaturum
Genitiv
convivaturi
convivaturae
convivaturi
Dativ
convivaturo
convivaturae
convivaturo
Akkusativ
convivaturum
convivaturam
convivaturum
Ablativ
convivaturo
convivatura
convivaturo
Vokativ
convivature
convivatura
convivaturum
Plural
Nominativ
convivaturi
convivaturae
convivatura
Genitiv
convivaturorum
convivaturarum
convivaturorum
Dativ
convivaturis
convivaturis
convivaturis
Akkusativ
convivaturos
convivaturas
convivatura
Ablativ
convivaturis
convivaturis
convivaturis
Vokativ
convivaturi
convivaturae
convivatura
Supina
Supin I
Supin II
convivatum
convivatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivor
2. Person Singular
convivaris convivare
3. Person Singular
convivatur
1. Person Plural
convivamur
2. Person Plural
convivamini
3. Person Plural
convivantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
conviver
2. Person Singular
conviveris convivere
3. Person Singular
convivetur
1. Person Plural
convivemur
2. Person Plural
convivemini
3. Person Plural
conviventur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivabar
2. Person Singular
convivabaris convivabare
3. Person Singular
convivabatur
1. Person Plural
convivabamur
2. Person Plural
convivabamini
3. Person Plural
convivabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivarer
2. Person Singular
convivareris convivarere
3. Person Singular
convivaretur
1. Person Plural
convivaremur
2. Person Plural
convivaremini
3. Person Plural
convivarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
convivabor
2. Person Singular
convivaberis convivabere
3. Person Singular
convivabitur
1. Person Plural
convivabimur
2. Person Plural
convivabimini
3. Person Plural
convivabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivatus sum
2. Person Singular
convivatus es
3. Person Singular
convivatus est
1. Person Plural
convivati sumus
2. Person Plural
convivati estis
3. Person Plural
convivati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivatus sim
2. Person Singular
convivatus sis
3. Person Singular
convivatus sit
1. Person Plural
convivati simus
2. Person Plural
convivati sitis
3. Person Plural
convivati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
convivatus eram
2. Person Singular
convivatus eras
3. Person Singular
convivatus erat
1. Person Plural
convivati eramus
2. Person Plural
convivati eratis
3. Person Plural
convivati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
convivatus essem
2. Person Singular
convivatus esses
3. Person Singular
convivatus esset
1. Person Plural
convivati essemus
2. Person Plural
convivati essetis
3. Person Plural
convivati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
convivatus ero
2. Person Singular
convivatus eris
3. Person Singular
convivatus erit
1. Person Plural
convivati erimus
2. Person Plural
convivati eritis
3. Person Plural
convivati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
convivari convivarier
Vorzeitigkeit
convivatus esse
Nachzeitigkeit
convivaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
convivare
!
2. Person Plural
convivamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
convivator
3. Person Singular
convivator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
convivantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
convivari convivarier
Genitiv
convivandi
Dativ
convivando
Akkusativ
convivandum
Ablativ
convivando
Vokativ
convivande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivandus
convivanda
convivandum
Genitiv
convivandi
convivandae
convivandi
Dativ
convivando
convivandae
convivando
Akkusativ
convivandum
convivandam
convivandum
Ablativ
convivando
convivanda
convivando
Vokativ
convivande
convivanda
convivandum
Plural
Nominativ
convivandi
convivandae
convivanda
Genitiv
convivandorum
convivandarum
convivandorum
Dativ
convivandis
convivandis
convivandis
Akkusativ
convivandos
convivandas
convivanda
Ablativ
convivandis
convivandis
convivandis
Vokativ
convivandi
convivandae
convivanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivans
convivans
convivans
Genitiv
convivantis
convivantis
convivantis
Dativ
convivanti
convivanti
convivanti
Akkusativ
convivantem
convivantem
convivans
Ablativ
convivanti convivante
convivanti convivante
convivanti convivante
Vokativ
convivans
convivans
convivans
Plural
Nominativ
convivantes
convivantes
convivantia
Genitiv
convivantium convivantum
convivantium convivantum
convivantium convivantum
Dativ
convivantibus
convivantibus
convivantibus
Akkusativ
convivantes
convivantes
convivantia
Ablativ
convivantibus
convivantibus
convivantibus
Vokativ
convivantes
convivantes
convivantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivatus
convivata
convivatum
Genitiv
convivati
convivatae
convivati
Dativ
convivato
convivatae
convivato
Akkusativ
convivatum
convivatam
convivatum
Ablativ
convivato
convivata
convivato
Vokativ
convivate
convivata
convivatum
Plural
Nominativ
convivati
convivatae
convivata
Genitiv
convivatorum
convivatarum
convivatorum
Dativ
convivatis
convivatis
convivatis
Akkusativ
convivatos
convivatas
convivata
Ablativ
convivatis
convivatis
convivatis
Vokativ
convivati
convivatae
convivata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
convivaturus
convivatura
convivaturum
Genitiv
convivaturi
convivaturae
convivaturi
Dativ
convivaturo
convivaturae
convivaturo
Akkusativ
convivaturum
convivaturam
convivaturum
Ablativ
convivaturo
convivatura
convivaturo
Vokativ
convivature
convivatura
convivaturum
Plural
Nominativ
convivaturi
convivaturae
convivatura
Genitiv
convivaturorum
convivaturarum
convivaturorum
Dativ
convivaturis
convivaturis
convivaturis
Akkusativ
convivaturos
convivaturas
convivatura
Ablativ
convivaturis
convivaturis
convivaturis
Vokativ
convivaturi
convivaturae
convivatura
Supina
Supin I
Supin II
convivatum
convivatu